- H συνταγή για την έλευση της "ζωής" στην ζωή μας! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
gianipseftis :Αυτή είναι η καρδιά του προβλήματος.
Θα ήθελα πολύ να κουβεντιάσουμε – αν φυσικά το επιθυμείς - πως φτάσαμε ώς εδώ, και κυρίως τι προβλέπεις για την μελλοντική μας πορεία.
Είναι άραγε η ανώτερη νοημοσύνη ένα σφάλμα της φύσης, που ενδεχομένως πρέπει η ίδια η φύση να διορθώσει?
Μήπως άραγε δεν “επιτρέπονται” στην φύση υπερνοήμονα όντα, και επομένως τέτοια όντα δεν υπάρχουν πουθενά στο σύμπαν?
quote:
gianipseftis :Αν αναφέρεσαι στην “πανθεϊστική” περίπτωση, τότε το “πρόγραμμα” αποτελεί μέρος της ουσίας της ύπαρξης, είναι δηλαδή αναπόσπαστο συστατικό και ένα ιδίωμα του.
Σε αυτή την περίπτωση, αναφερόμαστε σε μια άπειρη οντότητα, που μέρος της ουσίας του είμαστε και εμείς.
Μια τέτοια οντότητα δεν δοκιμάζει σενάρια, αλλά τα περιέχει, δεν εποπτεύει γιατί γνωρίζει, δεν επεμβαίνει γιατί δεν χρειάζεται να διορθώσει.
Η ζωή ξεχύνεται , άραγε , στον πλανήτη σαν το νερό που αναβλύζει από το βράχο και χάνεται στον απέραντο κάμπο;
Υπακούει σε νόμους;
Είναι ασυνάρτητη ;
Ο ζωντανός κόσμος είναι , μήπως , ένα χάος ; Δεν πολυμοιάζει .
Μπορεί κανείς να τον θεωρήσει παράλογο , αφού είναι θεμιτό να εκφέρουμε αξιολογικές κρίσεις ανθρωποκεντρικής έμπνευσης και γι’αυτόν όπως και για κάθε άλλο , απόλυτο ή μη , αντικείμενο , έχουμε όμως τη βεβαιότητα ότι δεν είναι αναρχικός .
Η εξέλιξη τον ερμηνεύει και αποκαλύπτει την πραγματική αρμονία του .
Η ζωή έχει τους νόμους της , η εξέλιξη τους δικούς της .
Σήμερα ξέρουμε με σιγουριά , ότι η ιδέα της σειράς συνδέεται άρρηκτα με την ιδέα της εξέλιξης μέσα στο χρόνο :
Ο ειρμός των μορφών δεν είναι παρά η διαδοχή των ειδών που προήλθαν τα μεν από τα δε , ξεκινώντας από τον ίδιο πρόγονο , και για να τονίσουμε αυτό της το χαρακτήρα της δίνουμε την ονομασία φυλογενετική σειρά .
Η εξέλιξη των έμβιων όντων αντί να προκαλεί ανωμαλίες διατηρεί την τάξη ενώ, συγχρόνως καινοτομεί συνεχώς.
Σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί επανάσταση, δηλαδή αταξία , και παρουσιάζεται – είναι καλό να μην το ξεχνάμε αυτό – σαν ιστορικό , δηλαδή μη αντιστρεπτό , φαινόμενο .
Οι ζωικές και φυτικές φυλογένειες , όπως και οι ανθρώπινες κοινωνίες , έχουν την ιστορία τους . Το παρελθόν βαραίνει πάνω στο παρόν τους και συναρτά το μέλλον τους .
Η εξέλιξη έχει γνωρίσει αποτυχίες , αλλά οι μεταμορφώσεις των έμβιων όντων δεν έπαψαν να υπακούουν στους νόμους που ρυθμίζουν την αρμονία της Φύσης .
Ακριβώς επειδή ορισμένα είδη ξέφυγαν από τους νόμους αυτούς γι’αυτό και χάθηκαν .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
http://sciencearchives.wordpress.com/2010/04/06/%CE%AE-%CE%AE-%CE%AD/
H ηθική -σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο- είναι μια έννοια δημιουργημένη απο τον άνθρωπο και ποιός άραγε θα μπορούσε να διαφωνήσει περί αυτού??
Αν δεχθούμε ότι κάθε νούς είναι διαφορετικός απο κάθε άλλο πάνω σε τούτο τον κόσμο και ο καθένας ερμηνεύει και αναλύει οτιδήποτε γύρω του με εντελώς διαφορετικό τρόπο , τότε αυτό ήταν μια αναπόφευκτη και φυσιολογική συνέπεια προκειμένου οι άνθρωποι να βρούν έναν κοινά αποδεκτό παρονομαστή που θα μπορούσε να εξισώσει διαφορετικές ταχύτητες και ερμηνείες...
Θα έπρεπε να βρούν ένα εργαλείο με το οποίο θα μπορούσαν να θέσουν κοινούς κανόνες και απο κοινού αποδεκτούς , προκειμένου να συγκλίνουν αυτές οι επιμέρους διαφορετικές σκέψεις και συμπεριφορές κοκ...
Θεωρώ , ότι αυτή η ανάγκη ήταν επιτακτική και με τα "όπλα" και το γνωστικό επίπεδο που είχαν τότε -οι άνθρωποι- έδωσαν μια μίνι -έστω- λύση στο ζήτημα , θεσπίζοντας αλλα και επιβάλλοντας ηθικούς προστακτικούς κανόνες και οι οποίοι έδωσαν κάποια αποτελέσματα , δαμάζοντας το ζώο το οποίο ενοικούσε -και ενοικεί- εντός τους , προσπορίζοντας μια νέα εποχή της κοινωνίας των ανθρώπων...
Πλέον όμως , οι εποχές αλλα και το γνωστικό επίπεδο των ανθρώπων άλλαξε και οι "λωρίδες κυκλοφορίας" της επικοινωνίας των ανθρώπων επιβάλλεται να αναπροσαρμοσθούν στα νέα δεδομμένα της νοητικής κατάστασης του ανθρώπου , στις απαιτήσεις των καιρών αλλα καιστα νέα δεδομμένα όπως αυτά εμφανίζονται στην σύζευξη ζωής και ανθρώπου.
Ο άνθρωπος κινείται σε ένα εύρος νοητικής και ψυχικής λειτουργίας πολύ διαφορετικό απο εκείνο στο οποίο κινείτο πριν μόλις λίγες δεκαετίες και δεν χρειάζεται ηθικούς προστακτικούς κανόνες που απαγορεύουν και ενοχοποιούν αλλα "ηθικούς κανόνες" που εκπορεύονται απο την ηθική του χαρακτήρα που απορρέει μέσα απο την γνώση του εαυτού και του κόσμου!
Ηθικούς κανόνες που δεν ορθώνουν συρματοπλέγματα και δεν εμποδίζουν την διερεύνηση αλλα και την αμφισβήτηση των πάντων...αναζητούντες πλέον το καλύτερο και το υγιέστερο και που αφήνουν το δογματικό και περιοριστικό στο παρελθόν και κεί που εκ των πραγμάτων ανήκε και ανήκει....
Ασφαλώς οι συγκρούσεις δεν θα λείψουν ΚΑΙ σε αυτό το σταυροδρόμι -γι'αλλη μια φορά- θα συναντηθεί το νέο με το καινούργιο...το ερχόμενο με το απερχόμενο...ο πόνος με την ελπίδα για την ευτυχία και την λύτρωση απο λάθος χάρτες που οδηγούν σε μέρη που πλέον δεν υπάρχουν , μιας και ο "γεωγραφικός χάρτης" έχει αλλάξει δραματικά...
Κάθε δικαίωμα , αντιστοιχεί και σε μια υποχρέωση...ακόμα και αν αυτή η υποχρέωση αντιστοιχεί και σε μια θυσία -μας-....εξάλλου τι γεύση θα είχε οτιδήποτε στην ζωή μας αν ήταν στο τραπέζι πριν καν ζητηθεί???


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Θα ήταν ευκολότατο να μαζέψουμε εκατοντάδες παραδείγματα , όπου το "ανήθικο" για τη δική μας εποχή και το δικό μας τόπο αποτελεί το "ηθικό" για άλλες εποχές και άλλους τόπους.
Εάν έλεγε ένας σοφός , κάμετε ένα σωρό από όλα τα έθιμα που κάπου έχουν θεωρηθεί ως ιερά και απαραβίαστα και σαν βάσεις της ηθικής και κατόπιν αφαιρέστε από αυτόν όσα έθιμα θεωρήθηκαν κάπου σαν ανίερα και ανήθικα , δεν θα μείνει τίποτε.

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Προφανώς δεν έγινα αντιληπτός και οι διατυπώσεις μου δεν ήταν ίσως τόσο εύστοχες όσο θα έπρεπε...
Θα προσπαθήσω αργότερα να επανατοποθετηθώ και να εξηγήσω τι εν-νοώ!
Ωστόσο -μια πρώτη παρατήρηση- θα έλεγα ότι πλέον έχουν ωριμάσει οι εποχές και το γνωστικό επίπεδο του ανθρώπου είναι αρκετά επαρκές , ώστε να τολμήσουμε να διαμορφώνουμε υγιείς χαρακτήρες και οι ηθικοί κανόνες να ορίζονται απο το είναι τους και να αποτελούν θεμέλιο στοιχείο του ιδίου του χαρακτήρα τους και όχι απο τον οποιοδήποτε ηθικό προστακτικό κώδικα που ουσιαστικά επιβάλλει και πιέζει ασφυκτικά!
Μπορούμε να τολμήσουμε να συν-διαμορφώσουμε χαρακτήρες -ιδιαίτερα ψυχολογικούς- οι οποίοι θα μπορούν να έχουν μια όσο το δυνατόν καλύτερη επικοινωνία με τον εσώτερο εαυτό τους και να αντιλαμβάνονται τα επι-συμβαίνοντα και να δρούν αντί να αντιδρούν ή ακόμα χειρότερο να "συμμορφώνονται" σε παραβατικές σκέψεις που ορίζονται απο το άγνωστο είναι τους!
Θεωρώ , ότι ο άνθρωπος τείνει στο να εξελίξει την μοναδικότητά του και την ανθρωπιά του και τείνει στο να αναλάβει ηγετικό ρόλο επι του εαυτού του και όχι εκείνος επι του ιδίου!
Ασφαλώς όλα τίθενται σε συζήτηση και διαπραγμάτευση και ασφαλώς οι όποιες ενστάσεις υπάρχουν καλωσορίζονται και λαμβάνονται υπ'οψιν...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
ΚηφέαςΗ ζωή έχει τους νόμους της , η εξέλιξη τους δικούς της .
Αυτό αν και προφανές, δεν είναι για όλους αυτονόητο, φίλε Κηφέα.
Οι νόμοι και οι συνθήκες που οδήγησαν στην δημιουργία της ζωής, δεν έχουν ακριβώς εξηγηθεί , αντίθετα με την εξέλιξη της που μπορούμε να κατανοήσουμε.
Αυτός είναι και ο λόγος που απέφυγα να αναφερθώ στην προέλευση της ζωής.
quote:
Σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί επανάσταση, δηλαδή αταξία , και παρουσιάζεται – είναι καλό να μην το ξεχνάμε αυτό – σαν ιστορικό , δηλαδή μη αντιστρεπτό , φαινόμενο .
Οι ζωικές και φυτικές φυλογένειες , όπως και οι ανθρώπινες κοινωνίες , έχουν την ιστορία τους . Το παρελθόν βαραίνει πάνω στο παρόν τους και συναρτά το μέλλον τους .Η εξέλιξη έχει γνωρίσει αποτυχίες , αλλά οι μεταμορφώσεις των έμβιων όντων δεν έπαψαν να υπακούουν στους νόμους που ρυθμίζουν την αρμονία της Φύσης .
Ακριβώς επειδή ορισμένα είδη ξέφυγαν από τους νόμους αυτούς γι’αυτό και χάθηκαν .
Πολύ σωστά.
Και ώς προς το τελευταίο, αυτό ακριβώς θα έλεγα είναι και το θέμα που καλούμαστε μεταξύ άλλων να εξετάσουμε.
Έχει ο άνθρωπος ξεφύγει από τους νόμους της εξέλιξις, τους παρακάμπτει?
Μπορεί άραγε ή επιτρέπεται, να παραβιάζει/τροποποιεί/παρεμβαίνει στους νόμους της εξέλιξης?
Μήπως η σημερινή κοινωνική μας οργάνωση μας οδηγήσει σε βάθος χρόνου σε εκφυλισμό,?
Υπάρχει η πιθανότητα να μπορέσουμε να διαχειριστούμε αυτή την κατάσταση, επεμβαίνοντας- τροποποιώντας την εξελικτική πορεία?
quote:
ΕαρινόςΩστόσο -μια πρώτη παρατήρηση- θα έλεγα ότι πλέον έχουν ωριμάσει οι εποχές και το γνωστικό επίπεδο του ανθρώπου είναι αρκετά επαρκές , ώστε να τολμήσουμε να διαμορφώνουμε υγιείς χαρακτήρες και οι ηθικοί κανόνες να ορίζονται απο το είναι τους και να αποτελούν θεμέλιο στοιχείο του ιδίου του χαρακτήρα τους και όχι απο τον οποιοδήποτε ηθικό προστακτικό κώδικα που ουσιαστικά επιβάλλει και πιέζει ασφυκτικά!
Πως ορίζονται οι υγιείς χαρακτήρες, και τα υγιεί άτομα γενικά?
Ισχύει – ακόμη – η άποψη, “ νους υγιής σε υγιεί σώματα “?
quote:
Εαρινός :Ωστόσο -μια πρώτη παρατήρηση- θα έλεγα ότι πλέον έχουν ωριμάσει οι εποχές και το γνωστικό επίπεδο του ανθρώπου είναι αρκετά επαρκές , ώστε να τολμήσουμε να διαμορφώνουμε υγιείς χαρακτήρες και οι ηθικοί κανόνες να ορίζονται απο το είναι τους και να αποτελούν θεμέλιο στοιχείο του ιδίου του χαρακτήρα τους και όχι απο τον οποιοδήποτε ηθικό προστακτικό κώδικα που ουσιαστικά επιβάλλει και πιέζει ασφυκτικά!
Μπορούμε να τολμήσουμε να συν-διαμορφώσουμε χαρακτήρες -ιδιαίτερα ψυχολογικούς- οι οποίοι θα μπορούν να έχουν μια όσο το δυνατόν καλύτερη επικοινωνία με τον εσώτερο εαυτό τους και να αντιλαμβάνονται τα επι-συμβαίνοντα και να δρούν αντί να αντιδρούν ή ακόμα χειρότερο να "συμμορφώνονται" σε παραβατικές σκέψεις που ορίζονται απο το άγνωστο είναι τους!
Θεωρώ , ότι ο άνθρωπος τείνει στο να εξελίξει την μοναδικότητά του και την ανθρωπιά του και τείνει στο να αναλάβει ηγετικό ρόλο επι του εαυτού του και όχι εκείνος επι του ιδίου!
Είσαι απόλυτα σαφής και κατανοητός, φίλε μου ! ![]()
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:quote:
ΕαρινόςΩστόσο -μια πρώτη παρατήρηση- θα έλεγα ότι πλέον έχουν ωριμάσει οι εποχές και το γνωστικό επίπεδο του ανθρώπου είναι αρκετά επαρκές , ώστε να τολμήσουμε να διαμορφώνουμε υγιείς χαρακτήρες και οι ηθικοί κανόνες να ορίζονται απο το είναι τους και να αποτελούν θεμέλιο στοιχείο του ιδίου του χαρακτήρα τους και όχι απο τον οποιοδήποτε ηθικό προστακτικό κώδικα που ουσιαστικά επιβάλλει και πιέζει ασφυκτικά!
Πως ορίζονται οι υγιείς χαρακτήρες, και τα υγιεί άτομα γενικά?
Ισχύει – ακόμη – η άποψη, “ νους υγιής σε υγιεί σώματα “?
Kαλημέρα Γιάννη , τι κάνεις???
Έχω την αίσθηση , ότι το ένα -νους υγιής- συναινεί ως προς το άλλο αλλα και το αντίστροφο!
Δεν μπορώ να φαντασθώ υγιή άνθρωπο ο οποίος έχει παραμελήσει το σώμα του και "απολαμβάνει" υγιή αποτελέσματα...τόσο σωματικά όσο και ψυχικά και μπορούμε αυτό να το αναλύσουμε...
Πάντως , καθημερινά κοιταζόμαστε το πρωί -και όχι μόνο το πρωί-και αυτό δεν είναι μια απλή ματιά αλλα επιφέρει και οργανώνει εντός μας διάφορες σκέψεις και συναισθήματα αλλα και άλλα πολλά...
Σωματική υγεία , σημαίνει ωστόσο πέραν κάθε αμαφιβολίας και γνώση αλλα και ενδιαφέρον μαζί με σεβασμό και αγάπη προς τον εαυτό -μας- και ένα σωστά λειτουργούν σώμα ορίζει και καλώς σκεπτόμενο εγκέφαλο...και ο υγιής εγκέφαλος μπορεί να σκεφθεί γενικά ορθώς...
Αυτά εν ολίγοις και αναμένω τις παρατηρήσεις σου!


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
gianipseftis :Και ώς προς το τελευταίο, αυτό ακριβώς θα έλεγα είναι και το θέμα που καλούμαστε μεταξύ άλλων να εξετάσουμε.
Έχει ο άνθρωπος ξεφύγει από τους νόμους της εξέλιξις, τους παρακάμπτει?
Μπορεί άραγε ή επιτρέπεται, να παραβιάζει/τροποποιεί/παρεμβαίνει στους νόμους της εξέλιξης?Μήπως η σημερινή κοινωνική μας οργάνωση μας οδηγήσει σε βάθος χρόνου σε εκφυλισμό,?
Υπάρχει η πιθανότητα να μπορέσουμε να διαχειριστούμε αυτή την κατάσταση, επεμβαίνοντας- τροποποιώντας την εξελικτική πορεία?
Οι απόψεις μας, φίλε μου, για το θέμα που κουβεντιάζουμε, πλησιάζουν πολύ (για να μην πω ότι ταυτίζονται) .
Τα ερωτήματα που εύστοχα θέτεις παραπάνω, θα ήθελα να απαντηθούν από μόνες τους στο τέλος μετά την ανάπτυξη όλων των σκεπτικών μας. Έτσι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη φερεγγυότητα ! Ας κάνουμε υπομονή μερικά, ακόμη μηνύματα ...

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
"Έχει ο άνθρωπος ξεφύγει από τους νόμους της εξέλιξις, τους παρακάμπτει?
Μπορεί άραγε ή επιτρέπεται, να παραβιάζει/τροποποιεί/παρεμβαίνει στους νόμους της εξέλιξης"?
Ως προς την ανωτέρω παρατήρηση/ερώτηση , έχω να πώ το εξής φίλε μου...
Έχω την αίσθηση , ότι και η ίδια η φύση εξελλίσεται και δοκιμάζει πολλούς δρόμους αλλα και τρόπους προκειμένου να επιλέξει το καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο/δρόμο....
Υπ'αυτην την έννοια δεν μπορούμε να ορίσουμε επιτελεσματικά αυτούς τους "εξελιγκτικούς νόμους"...και οι οποίοι θεωρώ ότι δεν είναι μετρήσιμοι και στατικοί αλλα έχουν μια πλαστικότητα και προσαρμοστικότητα σε κάθε στάδιο και σε κάθε χρονικότητα!
Θεωρώ δε πως οτιδήποτε κάνει ο άνθρωπος , είναι απόλυτα συντονισμένο και ορισμένο απο την ίδια την φύση και θεωρώ επίσης ότι η ίδια δεν έχει θέσει και δεν θέτει όρια στην εξέλιξή του...κάποιες φορές μου δίνεται η εντύπωση της ύπαρξης , ενός μελλοντικού ανθρώπου που θα τείνει σε θέωση!
Προσωπικά θεωρώ ότι δεν έχει όρια η εξέλιξη και η "αναβάθμιση" του ανθρώπου σε κάτι ασύλληπτο για τον σημερινό νού....
Θεωρώ δε , ότι αν μπορέσουμε να ξεφύγουμε απο ψευτο-διλήμματα και ψευδο-ηθικού τύπου προσαρμογές και ορισμούς , θα μπορέσουμε να δούμε με ευρύτερη ματιά και πιο ελεύθερη τα πάντα γύρω μας!
Κάτι καινούργιο θα γεννηθεί και το οποίο με την σειρά του θα διαμορφώσει τις συνθήκες για την έλευση ενός άλλου καινουργιου ακόμα καλύτερου...κοκ!
Αυτές είναι ωστόσο προσωπικές απόψεις , οι οποίες αναζητούν και την δική σας συμμετοχή και άποψη!


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Η εξέλιξη δεν ακολούθησε τυχαία φορά, αλλά επίμονα όδευε σε κάμποσους, μόνο, μεγάλους δρόμους .
Ο κανόνας αυτός υπόκειται σε εξαιρέσεις : τα φυτά και τα ζώα που ξεπέφτουν στον παρασιτισμό ή συμμορφώνονται με εντελώς ιδιόμορφες βιοτροπίες , οπισθοχώρησαν φαινομενικά , αλλά συγχρόνως μερικά όργανά τους και μερικές λειτουργίες τους διαφοροποιούνταν και ευθυγραμμίζονταν όλο και πιο καλά με το περιβάλλον και τις φυσιολογικές ιδιοτυπίες τους .
Ένα φαινόμενο δευτερεύουσας σημασίας , λοιπόν , μπορεί να ξεστρατίσει την εξέλιξη από την ροή της , χωρίς πάντως να αλλοιώσει τη γενική της φορά .
Τα πρώτα όντα ήταν ενός ή πολλών ειδών ;
Ερώτημα που θα μείνει μάλλον χωρίς απάντηση . Αυτό που εναργώς αποκαλύπτει η ανατομία , είναι η ενότητα σύνθεσης , όλων των σημερινών έμβιων όντων .
Η ενότητα αυτή , με βάση τα κύτταρα , κατασκευασμένα όλα πάνω στο ίδιο πλάνο , επιβάλλει την ιδέα της κοινής προέλευσης .
Γι’αυτό και θα δεχθούμε , ότι από την αφετηρία κιόλας της μεγάλης βιολογικής περιπέτειας μια μονάχα ζωντανή μορφή , πιθανόν ανάμεσα σε πολλές άλλες , υπήρξε η πηγή του εξελικτικού κύματος. Απ’αυτή βγήκαν , στο διάβα των καιρών και των αναρίθμητων γενεών , οι χαμένες και οι υπάρχουσες πανίδες και χλωρίδες , με βάση τους νόμους τους σύμφυτους με τη σύστασή τους , με τη δομή τους .
Με όποια υπόθεση και να συμπαραταχθούμε , ένα παραμένει γεγονός , ότι η ζωή απορρέει από μιαν οργάνωση , από μιαν ισορροπία , από μια καθολική διάταξη που επικρατεί μεταξύ των μερών στο εσωτερικό ενός οικοδομήματος πολύπλοκου και ετερογενούς .
Τάξη σε όλα τα επίπεδα : άτομα , μόρια , μακρομόρια , οργανύλλια , όργανα .
Αληθινά η ζωή είναι ο θρίαμβος της αρμονίας .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Εαρινός
Kαλημέρα Γιάννη , τι κάνεις???
Έχω την αίσθηση , ότι το ένα -νους υγιής- συναινεί ως προς το άλλο αλλα και το αντίστροφο!
Δεν μπορώ να φαντασθώ υγιή άνθρωπο ο οποίος έχει παραμελήσει το σώμα του και "απολαμβάνει" υγιή αποτελέσματα...τόσο σωματικά όσο και ψυχικά και μπορούμε αυτό να το αναλύσουμε...
Πάντως , καθημερινά κοιταζόμαστε το πρωί -και όχι μόνο το πρωί-και αυτό δεν είναι μια απλή ματιά αλλα επιφέρει και οργανώνει εντός μας διάφορες σκέψεις και συναισθήματα αλλα και άλλα πολλά...
Σωματική υγεία , σημαίνει ωστόσο πέραν κάθε αμαφιβολίας και γνώση αλλα και ενδιαφέρον μαζί με σεβασμό και αγάπη προς τον εαυτό -μας- και ένα σωστά λειτουργούν σώμα ορίζει και καλώς σκεπτόμενο εγκέφαλο...και ο υγιής εγκέφαλος μπορεί να σκεφθεί γενικά ορθώς...
Αυτά εν ολίγοις και αναμένω τις παρατηρήσεις σου!
Τι να κάνω φίλε Δήμο?
Θλίβομαι μέχρι δακρύων με τα τεκταινόμενα στη χώρα μας, και ντρέπομαι τα παιδιά μου.
Είμαστε δυστυχώς η γενιά που θα τους παραδώσει μια χειρότερη Ελλάδα.
Σχετικά με το θέμα που εξετάζουμε, η ερώτησή μου – ήταν σαφές θαρρώ – αποσκοπούσε να καταδείξει πως υγιείς χαρακτήρες, προϋποθέτουν υγιείς νους, που “κατοικούν” σε υγιή σώματα.
Τη διάσταση αυτή “υγιή σώματα”, ας την κρατήσουμε κατά νου, όταν διατυπώσουμε τα συμπεράσματά μας, γιατί σχετίζονται με την εξελικτική διαδικασία.
quote:
Έχω την αίσθηση , ότι και η ίδια η φύση εξελλίσεται και δοκιμάζει πολλούς δρόμους αλλα και τρόπους προκειμένου να επιλέξει το καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο/δρόμο....
Υπ'αυτην την έννοια δεν μπορούμε να ορίσουμε επιτελεσματικά αυτούς τους "εξελιγκτικούς νόμους"...και οι οποίοι θεωρώ ότι δεν είναι μετρήσιμοι και στατικοί αλλα έχουν μια πλαστικότητα και προσαρμοστικότητα σε κάθε στάδιο και σε κάθε χρονικότητα!
Φίλε Δήμο κατά την δική μου γνώμη – που βεβαίως ελέγχεται – οι εξελικτικοί νόμοι είναι ό εξής ένας, Η καλύτερη μετάλλαξη που οδηγεί στην βελτίωση του ανταγωνισμού, υπερισχύει.
Παράδειγμα.
Σε μια ομάδα πιθήκων, από τυχαία μετάλλαξη, παρουσιάζει σε μια θυλικία ένα γονίδιο που της δημιουργεί την ανάγκη μεγαλύτερης προστασίας και διάρκεια φροντίδας στα παιδιά της.
Αποτέλεσμα τα παιδιά της να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης. Άρα και να φτάσουν σε ηλικία αναπαραγωγής.
Το γονίδιο αυτό το μεταφέρει και στα παιδιά της, το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά των παιδιών της, με αποτέλεσμα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η πλειοψηφία της ομάδας να φέρει αυτό το γονίδιο, και να αυξηθεί εκθετικά σε πληθυσμό, και να επικρατήσει σε όλη την ευρύτερη περιοχή.
Ο μόνος νόμος που λειτούργησε ήταν της ευνοϊκότερης μετάλλαξης
Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που οδηγούν στις μεταλλάξεις, και αν μπορούν να προβλεφθούν είναι ένα άλλο θέμα, αυτό θα μπορούσαμε να το εξετάσουμε.
quote:
ΚηφέαςΑς πάμε λίγο παρακάτω, φίλε gianipseftis :
Η εξέλιξη δεν ακολούθησε τυχαία φορά, αλλά επίμονα όδευε σε κάμποσους, μόνο, μεγάλους δρόμους .
Ο κανόνας αυτός υπόκειται σε εξαιρέσεις : τα φυτά και τα ζώα που ξεπέφτουν στον παρασιτισμό ή συμμορφώνονται με εντελώς ιδιόμορφες βιοτροπίες , οπισθοχώρησαν φαινομενικά , αλλά συγχρόνως μερικά όργανά τους και μερικές λειτουργίες τους διαφοροποιούνταν και ευθυγραμμίζονταν όλο και πιο καλά με το περιβάλλον και τις φυσιολογικές ιδιοτυπίες τους
Φίλε Κηφέα να το πάμε παρακάτω .... αλλά σιγά σιγά.
Βεβαίως η εξέλιξη δεν ακολουθεί τυχαία φορά, μια και τρέχει στον χρόνο, και η ροή του χρόνου είναι - κατά την γνώμη μου - μονοσήμαντη.
Βεβαίως η γενική σχετικότητα δεν αποκλείει και την αντίστροφη ροή, παραβιάζοντας την εντροπία του συστήματος, και την βιολογική του ροή (όπου υφίσταται).
Αυτό που με βάζει σε σκέψεις, είναι η αναφορά σου, πως η εξέλιξη “τρέχει” , “οδεύει” ΜΟΝΟ σε μεγάλους δρόμους.
Ενδιαφέρουσα άποψη.
Αν εννοείς τις διακριτά μεγάλες ομάδες της ζωής , παράδειγμα, τα βακτήρια , τα φυτά, τα σπονδυλωτά κλπ κλπ, συμφωνώ.
Αυτό είναι δεδομένο, και θα μπορούσαμε να δούμε τις πιθανές αιτίες που οδηγήθηκε σε αυτές τις λύσεις ..
Εννοείς κάτι άλλο?
Υπάρχει κάτι άλλο που έχεις κατά νου?
Όσον αφορά τον παρασιτισμό, εγώ τον θεωρώ και αυτόν μια “σοφή” επιλογή, με διαφορετικό ίσος προσανατολισμό αλά όχι οπισθοδρόμηση.
Στην αρμονία της ζωής κάθε οργανισμός παίζει τον δικό του ρόλο/όργανο.
Είναι γνωστή η αναφορά που αποδίδεται στον Αϊνστάιν για τις μέλισσες.
quote:
Αυτό που με βάζει σε σκέψεις, είναι η αναφορά σου, πως η εξέλιξη “τρέχει” , “οδεύει” ΜΟΝΟ σε μεγάλους δρόμους.
Ενδιαφέρουσα άποψη.
Αν εννοείς τις διακριτά μεγάλες ομάδες της ζωής , παράδειγμα, τα βακτήρια , τα φυτά, τα σπονδυλωτά κλπ κλπ, συμφωνώ.
Αυτό είναι δεδομένο, και θα μπορούσαμε να δούμε τις πιθανές αιτίες που οδηγήθηκε σε αυτές τις λύσεις ..
Εννοείς κάτι άλλο?
Αυτό που είχα στο μυαλό μου την ώρα που έγραφα την φράση που έχω σημειώσει με έντονα γράμματα ήταν ο "Άνθρωπος" . Και εξηγούμαι ποιός συνειρμός με οδήγησε να το γράψω:
Μπορεί η αντίληψη που είχε ο Πασκάλ (Μπλαιζ , 1623 – 1662) , για την ποιότητα του ανθρώπου :
"Μηδέν μπροστά στο άπειρο , ολότητα απέναντι στο μηδέν : κέντρο ανάμεσα στο τίποτα και στο παν" , να ισχύει και σήμερα , δεν μας αρκεί ωστόσο . Η τάξη των μεγεθών , ακόμα κι’αν ξεκινάει απ’το άπειρο και φτάνει ίσαμε το μηδέν , δεν ορίζει τη θέση του Ανθρώπου στο Σύμπαν.
Ο Άνθρωπος , στην πραγματικότητα , βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε δύο άπειρα . Χαμένος μέσα σε λαβύρινθο μεγαλύτερο και σε όχι λιγότερη δίνη .
Τρία Σύμπαντα παρουσιάζονται εμπρός του:
Το ένα ο Μακρόκοσμος είναι το σύμπαν της ακατέργαστης ύλης , το πιο εκτεταμένο , πιάνει από τη Γη ως τους μακρινότερους γαλαξίες , που η φαντασία του ανθρώπου δεν κατορθώνει καλά καλά να τους εντοπίσει .
Το δεύτερο , ο Βιόκοσμος , είναι το σύμπαν της ζωής , ασυνεχές ως προς τα όντα που το απαρτίζουν , συνεχές όμως εξ αιτίας της μετάδοσης και της διασποράς των μερών , και τέλος , το τρίτο σύμπαν , το καθαρά δικό του , ο Ανθρωπόκοσμος .
Το ότι ξεχωρίζομε τα τρία Σύμπαντα : του αδρανούς , της ζωής και της σκέψης – το τελευταίο είναι , θα λέγαμε , ο αφρός των δύο άλλων – δεν διαπράττουμε καμιά αυθαιρεσία . Η μεθοδική ταξινόμηση των δεδομένων πάλι σ’αυτή τη διάκριση καταλήγει .
Τα Σύμπαντα αυτά αντιστοιχούν σε διαφορετικές βαθμίδες υλικής οργάνωσης , χωρίς να χωρίζονται από αδιασκέλιστα χάσματα . Εισχωρούν το ένα μέσα στο άλλο μολονότι καθένα τους διαθέτει ιδιότητες και τα όριά του .
Ο Άνθρωπος είναι η μόνη ύπαρξη που συμμετέχει και στα τρία .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
"Μηδέν μπροστά στο άπειρο , ολότητα απέναντι στο μηδέν : κέντρο ανάμεσα στο τίποτα και στο παν" , να ισχύει και σήμερα , δεν μας αρκεί ωστόσο . Η τάξη των μεγεθών , ακόμα κι’αν ξεκινάει απ’το άπειρο και φτάνει ίσαμε το μηδέν , δεν ορίζει τη θέση του Ανθρώπου στο Σύμπαν.
Φίλε Κηφέα καλημέρα.
Αυτή είναι μια προσέγγιση – πολύ ενδιαφέρουσα – από μόνη της όμως αποτελεί ένα μέγα φιλοσοφικό θέμα, και θα έλεγα πανάρχαιο.
Διερωτώμαι, μπορεί κάτι άραγε να ξεκινήσει απ' το άπειρο?
Πως, και πότε?
Έχουμε πείρα του απείρου?
Υπάρχει ουσιαστικά μηδέν?
Μπορεί να νοηθεί το τίποτα, με την έννοια την υπόστασης?
Πολύ μεγάλο θέμα, και πολύ ενδιαφέρον.
Μπορούμε να το κουβεντιάσουμε ?
quote:
gianipseftis :Φίλε Κηφέα καλημέρα.
Αυτή είναι μια προσέγγιση – πολύ ενδιαφέρουσα – από μόνη της όμως αποτελεί ένα μέγα φιλοσοφικό θέμα, και θα έλεγα πανάρχαιο.
Διερωτώμαι, μπορεί κάτι άραγε να ξεκινήσει απ' το άπειρο?
Πως, και πότε?
Έχουμε πείρα του απείρου?
Υπάρχει ουσιαστικά μηδέν?
Μπορεί να νοηθεί το τίποτα, με την έννοια την υπόστασης?
Πολύ μεγάλο θέμα, και πολύ ενδιαφέρον.
Μπορούμε να το κουβεντιάσουμε ?
Θα πω το κοινότυπο , φίλε gianipseftis , ότι κάθε απάντηση δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα από αυτό που την δημιούργησε . Υπάρχει , όμως , και κάτι καλό που προκύπτει από αυτή τη διαδικασία : Ενεργοποιεί τη σκέψη μας να ψάξουμε , να βρούμε και να εμπλουτίσουμε έτσι τη γνώση μας !
Δεν απαντώνται τόσα ερωτήματα , με μια απάντηση . Αλλά ας προσπαθήσουμε , τουλάχιστον , να συμπτύξουμε κάποια εξήγηση , όσο μπορούμε πιο περιεκτικά , σε ένα πεπερασμένο αριθμό μηνυμάτων (ει δυνατόν σε ένα) :
Κάθε αντικείμενο , καθετί που έχει υλική υπόσταση , κάθε μορφή ενέργειας ανήκει σ’αυτόν τον Μακρόκοσμο , όπου η ύλη δημιουργεί το χώρο και όπου οι νόμοι της φυσικής και της χημείας κυριαρχούν αδιαφιλονίκητα .
Η Γη , αν δούμε τις διαστάσεις της , είναι ασήμαντη , συγκεντρώνει όμως επάνω της σπάνιες ιδιότητες , που χάρη σ’αυτές μπόρεσε να γεννηθεί και ν’αναπτυχθεί κάτι αλλιώτικο από την ακατέργαστη ύλη , και την άμορφη και την κρυσταλλική : το έμβιο όν .
Οι γνώσεις μας για τον Κόσμο έχουν φτάσει σε τέτοια ακρίβεια , ώστε μπορούμε να ταξιδεύουμε στους διαπλανητικούς χώρους χωρίς λάθη – μάλιστα ήδη , την επίσκεψή μας στη Σελήνη
Ωστόσο ο Κόσμος αυτός παραμένει ακατάληπτος για μας , και ως προς την ουσία του και ως προς τον τελικό του σκοπό .
Δεν είναι απεριόριστος , αφού , καθώς λένε , συνεχίζει τη διαστολή του .
Μη όντας δημιουργημένος , δεν πρέπει να είχε αρχή , ούτε να γνωρίσει τέλος , πράγμα αρκετά περίεργο για μια ύλη που εκτείνεται διαρκώς και που είχε για μήτρα της μιαν “υπέρπυκνη” υλική σφαίρα .
Ο Μακρόκοσμος , με τις τέσσερες διαστάσεις του , από τις οποίες η μια είναι ο χρόνος , εξελίσσεται – είναι γεγονός .
Διάρκεια υπάρχει μόνο σε κάθε τι που αλλάζει .
Η μέτρηση του χρόνου , άλλωστε , είναι μέτρηση της ταχύτητας με την οποία συντελείται ένα οποιοδήποτε φαινόμενο . Το ακίνητο , το σταθερό (αν το φανταστούμε απόλυτο) δεν προσφέρονται για μέτρηση . Είναι εκτός χρόνου .
Μέσα όμως στο Σύμπαν , η κατάσταση αυτή δεν υπάρχει : παντού η ύλη αλλάζει . Ακόμα και στο απόλυτο μηδέν , οι πυρήνες των ατόμων δε βρίσκονται σε ηρεμία – δεν υπάρχει , λοιπόν , τίποτα σ’αυτόν τον κόσμο που να μην είναι διαχρονικό .
Να ξαναθυμίσουμε , ότι καθ’όλες τις ενδείξεις , το Σύμπαν διαστέλλεται , είναι συνεπώς ένα σύνολο που αλλάζει σε όλα του τα σημεία .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ο κόσμος μας είναι ακατάληπτος για μας, κυρίως γιατί είμαστε εντός του και μέρος του.
Πέραν αυτών, υπάρχει και ο ανθρωπικός παράγων.
Άποψή μου όμως είναι πως – όσο και αυτό να ακούγεται παράλογο – ο κόσμος μας είναι κατανοητός, δεν θα μπορούσα να φανταστώ παραλογισμό στο θαυμαστό.
Το σύμπαν - που παρατηρούμε – διαπιστώνουμε , όπως σωστά λες, να “διαστέλλεται”.
Αυτό υπό μία έννοια το καθιστά πεπερασμένο,
Εγώ, - έχοντας κατά νού ένα δικό μου σενάριο – θα έλεγα πως αυτό που στην ουσία διαπιστώνουμε, είναι πως το παρατηρούμενο σύμπαν “αραιώνει” και αυτό μας δίνει την αίσθηση της διαστολής .
Όλα αυτά και τα ερωτήματα που τέθηκαν για τον προσδιορισμό του νοήματος του “μηδέν” και του “απείρου”, του “ουδέν” και του “όντος”, είναι πολύ ενδιαφέροντα, αλλά δεν γνωρίζω αν πρέπει να τα κουβεντιάσουμε σαν παρένθεση του νοήματος της ζωής και της εξέλιξής της, ή να ανοίξουμε ένα άλλο ξεχωριστό θέμα.
quote:
gianipseftis :Φίλε Κηφέα όλα αυτά κατά βάση είναι σωστά.
Ο κόσμος μας είναι ακατάληπτος για μας, κυρίως γιατί είμαστε εντός του και μέρος του.
[ Πέραν αυτών, υπάρχει και ο ανθρωπικός παράγων. ]
Ο ανθρωπικός παράγων (που υπακούει στην ανθρωπική αρχή) , φίλε gianipseftis , ή ο ανθρώπινος (υπό την έννοια του πεπερασμένου της ανθρώπινης αντίληψης) ;
quote:
gianipseftis :Άποψή μου όμως είναι πως – όσο και αυτό να ακούγεται παράλογο – ο κόσμος μας είναι κατανοητός, δεν θα μπορούσα να φανταστώ παραλογισμό στο θαυμαστό.
Το να είναι ακατανόητο λόγω αδυναμίας του εγκεφάλου μας να το κατανοήσει , αυτό δεν σημαίνει ότι είναι παράλογο .
quote:
gianipseftis :Το σύμπαν - που παρατηρούμε – διαπιστώνουμε , όπως σωστά λες, να “διαστέλλεται”.
Αυτό υπό μία έννοια το καθιστά πεπερασμένο,
Εγώ, - έχοντας κατά νού ένα δικό μου σενάριο – θα έλεγα πως αυτό που στην ουσία διαπιστώνουμε, είναι πως το παρατηρούμενο σύμπαν “αραιώνει” και αυτό μας δίνει την αίσθηση της διαστολής.
Θα ήθελα αν μπορούσες , φίλε μου , να μου πεις με δυο λόγια την διαφορά που υπάρχει μεταξύ ενός σύμπαντος που διαστέλλεται (και που φαίνεται πως είναι σήμερα αποδεκτό από την πλειονότητα αν όχι από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας) και του δικού σου σεναρίου περί αραιώσεως για "διαφορετικό λόγο" από αυτόν της διαστολής του .
quote:
gianipseftis :Όλα αυτά και τα ερωτήματα που τέθηκαν για τον προσδιορισμό του νοήματος του “μηδέν” και του “απείρου”, του “ουδέν” και του “όντος”, είναι πολύ ενδιαφέροντα, αλλά δεν γνωρίζω αν πρέπει να τα κουβεντιάσουμε σαν παρένθεση του νοήματος της ζωής και της εξέλιξής της, ή να ανοίξουμε ένα άλλο ξεχωριστό θέμα.
Πράγματι θεωρώ ότι τα θέματα που αναφέρεις είναι όντως πολύ ενδιαφέροντα και χρήζουν , κατά τη γνώμη μου , άνοιγμα νέων topics .
Αλλά ας αναφέρω και εγώ την άποψή μου για τα προαναφερθέντα :
Ο χρόνος ισχύει και για την ασταθή άψυχη ύλη καθώς και για κάθε τι το ζωντανό .
Δεν λέω , όπως έλεγε ο Μπέρξον , ότι ο χρόνος είναι επινόηση , αλλά λέω ότι ο χρόνος είναι μεταβολή, ότι ο χρόνος είναι αλλαγή, είναι διαδοχή φαινομένων.
Κάθε φαινόμενο δημιουργεί διάρκεια , και η διάρκεια εμφανίζεται σαν απευθείας απόρροια της αστάθειας .
Αν η ακινησία , αν η σταθερότητα ήταν απόλυτη , τότε ο χρόνος δεν θα κυλούσε πια .
Το Σύμπαν είναι μια ατέλειωτη αλυσίδα από φαινόμενα , δηλαδή αλλαγές καταστάσεων .
Ενώ είναι αδύνατο να διανοηθούμε ύλη “αδιάστατη” , μπορούμε να φανταστούμε ένα είδος ύλης ακινητοποιημένης , αφεαυτής , και μη υποκείμενης σε καμιά εξωτερική διαταράσσουσα αιτία (ιδανικές συνθήκες, ασφαλώς) και η οποία, απ’αυτό το γεγονός και μόνο , θα ήταν εκτός χρόνου .
Ο χρόνος είναι διάσταση του ασταθούς . Δεν είναι διάσταση της ακίνητης ύλης , τότε , όμως , δεν θα πρέπει να είναι ενδεχομενικός ;
Μήπως , ο νόμος της εξέλιξης , αν υπάρχει βέβαια τέτοιο πράμα , έγκειται στο να οδηγήσει αναπόφευκτα τον Μακρόκοσμο στην ακινησία , στην αδράνεια ;
Κανένας δεν το ξέρει .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Είστε σίγουροι οτι το σύμπαν διαστέλεται?
Εγω δεν το νομίζω.Απλά τρέχει μέσα στο χώρο.Κινείται αενάως.Οι ενδείξεις περί διαστολής,απαιτουν και απόδειξη της Μεγάλης Εκρηξης.Και αν ακόμη αποδειχθεί κάτι τέτοιο,[προσωπικά πιστεύω,είναι σαχλή θεωρία],αυτο που προυπήρχε πάλι σύμπαν δεν ήταν?πάλι κίνηση δεν είχε?
Επομένως ποιά διαστολή?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Κηφεύς
Μήπως , ο νόμος της εξέλιξης , αν υπάρχει βέβαια τέτοιο πράμα , έγκειται στο να οδηγήσει αναπόφευκτα τον Μακρόκοσμο στην ακινησία , στην αδράνεια ;
Ποτέ και σε καμμία περίπτωση.Επειδή για να αδρανοποιηθεί ο μακρόκοσμος,πρέπει πρώτα να ακινητοποιηθεί ο μικρόκοσμος.Και αν γίνει αυτό θα έχουμε κατάρρευση των πάντων.Θα περάσουν τα πάντα στην ανυπαρξία.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.