- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Ναϊτικό λέτε να 'ναι αυτό; 
Κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τους "green men" εδώ: The Green Men
Λίγα στοιχεία για τον Λεό Ταξίλ μέσα από το Ίντερνετ, του οποίου η δράση θυμίζει λίγο κάποιους "βιοτέχνες-συγγραφείς" και ο οποίος μνημονεύεται συχνά από τους επικριτές του αποκρυφισμού:
"Γεννημένος στη Νότια Γαλλία το 1854 και μαθητεύσας στους Ιησουίτες, το αληθινό του όνομα ήταν Γκαμπριέλ Γιογκάνγκ Παζ. Διάλεξε την "εύκολη οδό" μεταχειριζόμενος οικονομικές απάτες για να επιβιώνει και όταν έγινε αντιληπτός, έφυγε από τη Γαλλία κι εγκαταστάθηκε στην Ελβετία.
Εκεί, ο Γκαμπριέλ Παζ υιοθέτησε το όνομα Λεό Ταξίλ. Την εποχή εκείνη υπήρχε στη Γαλλία έντονα αρνητικό κλίμα εναντίον της Εκκλησίας και ο Λεό Ταξίλ πίστεψε ότι θα μπορούσε να κερδίσει χρήματα στη νεο-αναπτυσσόμενη αυτή Αγορά με αντι-κληρικές εκδόσεις. Έγραψε αντι-καθολικές σάτιρες, γελοιοποιώντας τους ιεράρχες της εκκλησίας.
Ελπίζοντας ότι θα συγκεντρώσει αντι-Εκκλησιαστικό υλικό, ο Ταξίλ ζήτησε να ενταχθεί σε μία Τεκτονική Στοά στο Παρίσι το 1881. Κατάφερε να γίνει δεκτός, όμως ο αληθινός του χαρακτήρας γρήγορα αποκαλύφθηκε και εκδιώχθηκε πριν μπορέσει να προχωρήσει πέραν του πρώτου βαθμού.
Στα χρόνια τα οποία ακολούθησαν, η συγγραφή αντι-Καθολικών κειμένων δεν του απέφερε ικανοποιητικό εισόδημα, αντιθέτως αντιμετώπισε σκληρή κριτική και καταδίκες από την πλευρά του κλήρου. Χρειαζόταν νέο στόχο για ν' αναπτύξει το συγγραφικό του ταλέντο. Ο Λεό Ταξίλ εξομολογήθηκε τις αμαρτίες τις οποίες είχε διαπράξει με το να γράφει και να εκδίδει αντι-Καθολικά φυλλάδια.
Τότε ξεκίνησε να γράφει μία σειρά λίβελλων κατά των Τεκτόνων. Μερικοί τίτλοι: Ο Αντί-Χριστος και η Καταγωγή του Τεκτονισμού, Η Λατρεία του Μεγάλου Αρχιτέκτονα και Οι Τέκτονες Δολοφόνοι. Ο Λεό Ταξίλ χρησιμοποίησε την απλούστατη δήλωση "ο Λούσιφερ είναι ο Θεός" και την απέδωσε στον Άλμπερτ Πάικ, φερόμενη να έχει λεχθεί προς τους Τέκτονες του Παρισιού την ημέρα της επετείου της Γαλλικής Επανάστασης στις 14 Ιουλίου 1889. Επινόησε δε για τον Πάικ τον ανύπαρκτο τίτλο "Ύπατος Ποντίφικας του Παγκοσμίου Τεκτονισμού". Από τα εκατοντάδες Τεκτονικά Τάγματα παγκοσμίως, ο Πάικ, εκείνη την περίοδο, ήταν ηγέτης μόνον ενός, της Νοτίου Δικαιοδοσίας του Σκωτικού Τύπου (ΗΠΑ). Οφθαλμοφανέστατη απάτη, η πλαστογραφία του Ταξίλ είχε τεράστια επιτυχία.
Στις 19 Απριλίου 1897, ο Ταξίλ εκμεταλλεύθηκε τη φήμη του και συγκέντρωσε πλήθος κόσμου σε μία εκδήλωση στο Παρίσι. Ανάμεσά τους δημοσιογράφοι και μέλη της ιεραρχίας του Καθολικισμού. Εκεί ο Ταξίλ ανακοίνωσε ότι κάθε λέξη του, η οποία γράφτηκε και αφορούσε σε Τεκτονική λατρεία του Διαβόλου ήταν προϊόν της δικής του γόνιμης φαντασίας. Μία Παρισινή εφημερίδα δημοσίευσε το 33 σελίδων κείμενο της ομιλίας του την προσεχή εβδομάδα. Ο αδιόρθωτος καιροσκόπος εγκατέλειψε το Παρίσι προς μία εντυπωσιακή εξοχική κατοικία, όπου απέλαυσε μία άνετη ζωή έως το θάνατό του σε ηλικία 53 ετών, το 1907."
Αντιγράφω και μία ενδιαφέρουσα πληροφορία, η οποία σχετίζεται και με την εδώ συζήτηση, από ποστ του μέλους Oannes σε ανάλογο τόπικ:
quote:
Ο Naudon, σ' ένα μικρό βιβλιαράκι υπό τον τίτλο «Ελευθεροτεκτονισμός», των Εκδόσεων «Ι. Ζαχαρόπουλος», αναφέρει τα εξής στο κεφάλαιο «Ο Ελευθεροτεκτονισμός και η Εκκλησία»:«Στις 4/5/1738 ο Κλήμης ο ΙΒ εκδίδει τη Βούλα του «In eminenti», με την οποία αφόριζε τον Ελευθεροτεκτονισμό. Ο πάππας τονίζει οτι οι Ελευθεροτέκτονες πρέπει να θεωρηθούν ως ...«λίαν ύποπτοι» αιρετικοί, λόγω του τεκτονικού Μυστικού και του επακόλουθού του, του Όρκου και για άλλες ορθές και λογικές αιτίες, γνωστές σ' Εμάς»
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 08/07/2004 02:42:31
ΟΚ, σας γράφω τα βιβλία από τα οποία αντλώ τη σοφία μου. Χωρίς σειρά αξιολόγησης και με τις δέουσες επιφυλάξεις για την αξιοπιστία τους. Αν κάποιο μου έκανε καλή εντύπωση το επισημαίνω.
"Η αδελφότητα της Στρογγυλής Τραπέζης και το Άγιο Δισκοπότηρο" (Ανδρέας Τσάκαλης, εκδ. Πύρινος Κόσμος) ένα βιβλίο που πολύ εκτιμώ. Είναι αυτό που λέει και ο τίτλος του. Με αναφορές στους Αρθουριανούς θρύλους, Πράσινους Ιππότες, ψυχαναλυτικές ερμηνείες (Καρλ Γιουνγκ) κ.ά. Το συνιστώ ευχαρίστως.
"The Sign and the Seal" του Graham Hancock, βιοτεχνικό, αναφέρεται στην πολυετή και μάταιη προσπάθεια του συγγραφέα να εντοπίσει τα ίχνη της Κιβωτού της Διαθήκης (τα οποία και εντόπισε -λέει- κάπου στην Αιθιοπία, την Κιβωτό όμως αυτοπροσώπως δεν την είδε).
"The Templar Revelation" των Lynn Picknett & Clive Prince, βιοτεχνικό, που ξεκινάει από το "Μυστικό Δείπνο" του da Vinci (όπως γράφαμε κάπου παραπάνω) και εξετάζει το μεροβιγγειανό μύθο.
"Ο ναός και η στοά" των Μichael Baigent & Richard Leigh, εκδ. Γκοβόστη, πώς οι Ναΐτες πήγαν στη Σκωτία και ξεκίνησε ο Τεκτονισμός. Ουάου.
"The Messianic Legacy" των αγαπημένων μας Michael Baigent, Richard Leigh & Henry Lincoln, βιοτεχνικότατο και συνωμοτικότατο, έχει απ' όλα που ζητάει ο σύγχρονος πυροβολημένος αναγνώστης: περί Χριστού, Βατικανού, CIA, KGB, Mafia, Opus Dei, πολιτικές συνωμοσίες και στην κορφή οι Ναΐτες, έκτακτο.
"Holy Blood, Holy Grail" πάντα των αγαπημένων μας, δεν χρειάζεται σχόλια. Η αποθέωση της μεροβιγγειανής θεωρίας.
"The Second Messiah" των Christopher Knight & Robert Lomas, με εξειδίκευση στη Σινδόνη του Τορίνο η οποία βεβαίως -κατά τους ερευνητές- είναι το αποτύπωμα του Jacques de Molay. Έχει και για τους Rex Deus και δεν το θυμόμουν, πού είσαι Oculatis Abis.
"Τhe Hiram Key" των ίδιων, με εξειδίκευση σε παλιές παραδόσεις όπως έχουν περάσει στον Τεκτονισμό. Γράφει και για Zadok.
"Η άγνωστη ιστορία των ιπποτών" ανωνύμου, εκδ. Δίον. Μια καλή ιστορική αναφορά στους Ναΐτες χωρίς καμιά απολύτως νύξη για εξωγήινους και σαύρες.
"Οι Ροδόσταυροι" του Κρίστοφερ Μάκιντος (εκδ. Πύρινος Κόσμος). Αυτό γιατί το πήρα δεν θυμάμαι, μπορεί να μου άρεσε το εξώφυλλο.
"The Rosicrucian Enlightment", Frances A. Yates. Αυτό έχει το πιο ωραίο εξώφυλλο, σίγουρα γι' αυτό το αγόρασα.
"Τα μυστήρια του Ιησού" των Timothy Freke & Peter Camdy, εκδ. Ενάλιος. Το πέρασμα των παγανιστικών μύθων στο χριστιανισμό. Καλό.
"Τα αρχαία τεκτονικά χειρόγραφα" του J. P. Crafton, εκδ. Γκοβόστη. Αναλυτική αναφορά στο τεκτονικό Regius Poem, κάτι το ωραίον.
"Για το Ερυθρό Ρόδο και τον Χρυσό Σταυρό" του Ζ. Π. Τζουντιτσέλι ντε Κρεσσάκ - Μπασελερί (τώρα εγώ τι φταίω να γράφω όλο αυτό το πράγμα), εκδ. Τετρακτύς. Διάφορα απίθανα μυητικά τάγματα επί σκηνής. Χαριτωμένο.
"Les Templiers, Chevaliers du Christ" της Régine Pernoud. Ιστορική αναφορά.
"The Arcadian Cipher" των Peter Blake & Paul Blezard, εδώ οι βιοτέχνες έχουν ανακαλύψει με αναμφισβήτητη βεβαιότητα τον τάφο του Ιησού και της Μαρίας Μαγδαληνής εις τας παρυφάς της Rennes-le-Chateau (Γράφω σε άλλο πρόγραμμα και δεν θυμάμαι πώς μπαίνει η περισπωμένη εδώ). Γιατί να τους χαλάσουμε την αυτοπεποίθηση;
"Sacred Treasure, Secret Power" των Guy Patton & Robin MacKness, η αληθινή ιστορία (έτσι λένε) του χρυσού ιστού. Happy End οι ελβετικές τράπεζες, άλλωστε η ελβετική σημαία κάτι μας θυμίζει.
"Τhe Secret Teachings of all Ages" του πολύ Manly Hall, μια βίβλος του αποκρυφισμού που έχει και για τους Ναΐτες αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να βρω το σχετικό κείμενο, ελλείψει αρίθμησης σελίδων! Baaaa!
"Ιnner Christianity" του Richard Smoley (ποιος είναι ο κύριος;) Γνωστικής τοποθέτησης.
"The Wisdom of the Knowing Ones" του Manly Hall. Αυτός ο μυστήριος Γνωστικισμός.
"To βιβλίο της Ιπποσύνης" του R. Lull, εκδ. Γκοβόστη. Ό,τι λέει ο τίτλος. Καλό.
"New World Order" του W. Still. Στ' άρματα, στ' άρματα, γιατί οι απόκρυφοι μας έφαγαν λάχανο.
"Η μυστική ιστορία του Τεκτονισμού" του C. W. Leadbeater, εκδ. Τετρακτύς. Το διαβάζω όταν είμαι κατσουφιασμένος για να να διασκεδάσω.
"What the Ancient Wisdom expects of its Disciples" του Manly Hall. Ένα σαβουάρ-βιβρ του μυστικισμού από ένα πολυγραφότατο συγγραφέα. Και καλά αυτός έγραφε, εμείς πάλι γιατί να τα διαβάζουμε;
"Jesus ou le Mortel Secret des Templiers" του R. Ambelain, το μεγάλο μυστικό (που λέει ο λόγος) των Ναϊτών, με το θίασο της Μαρίας Μαγδαληνής.
"La Vie des Templiers" της Μ. Melville, από τότε που ακόμα έγραφαν hard core ιστορικά βιβλία χωρίς να υποψιάζονται μυστικά.
"Τεκτονικόν Μουσείον" του Π. Γράβιγγερ, εκδ. Τετρακτύς. Αν εξαιρέσουμε την αφροντισιά της έκδοσης, συμπαθέστατο.
"Οι Φράγκοι στο Αιγαίο" του Peter Lock, εκδ. Ενάλιος. Ναΐτες και ομοιοπαθείς ψάχνουν μια θέση στον ελληνικό ήλιο.
"Οι Ναΐτες ιππότες" του Piers Paul Read, εκδ. Ενάλιος. Πολύ καλό αλλά πολλή ιστορία βρε παιδί μου, ούτε ένα κομμένο κεφάλι, τίποτα.
"Ο άνθρωπος..." (κάτι λέει και στη συνέχεια αλλά το έχω δανείσει και δεν θυμάμαι) του Ν. Λάου, εκδόσεις Προσκήνιο (ή Παρασκήνιο; ας μη δανείζω άλλη φορά). Το καλό μου, μπερδεύει τους Μαρτινιστές με τους Ιλλουμινάτι, δεν πειράζει όμως. Το συνιστώ.
"Πραγματεία επί των αποκρύφων επιστημών" του Παπύς, 2η έκδοση βελτιωμένη, Τετρακτύς. Για τη βελτίωση της έκδοσης δεν κόβω το λαιμό μου, ποιος είμαι, ο Ιωάννης; Ο Παπύς όμως είναι και ο πρώτος.
και βέβαια
"Ιβανόης" του (σερ) W. Scott, έκδοση Καλέντης την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Έχω και ένα σωρό Γνωστικά διότι δεν νοείται κουλτουριάρης εσωτεριστής χωρίς Γνωστικισμό, πώς να το κάνουμε. Όλο και κάτι τσιμπολογάω από εκεί.
Φυσικά, και το διαδίκτυο είναι μια ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών. Ποιον να πρωτοπιστέψουμε όμως. Κάπου-κάπου σας έχω γράψει μερικά links που θεώρησα ενδιαφέροντα.
Φυσικότατα, και το "Εκκρεμές του Φουκώ" του Έκο, στο οποίο ο συγγραφέας με πρόσχημα μια διασκεδαστική ιστορία προσπαθεί να περάσει μηνύματα σε όσους τα αντιληφθούν.
Θα προσπαθήσω να κάνω ένα mix όλων αυτών και να σας γράψω τα συμπεράσματά μου, φορέστε κράνη και ζώνες ασφαλείας!
ju-ju 
Admiiin! Τι γίνεται εδώ, πάλι φεύγουν και παίρνουν τις σελίδες μαζί τους! Πού είναι η Τεχνολογική Τέχνη; Πού είναι το τμήμα παραπόνων; Με είπε και ανόητο!
πάνω απ' όλα αξίζουν τα σχόλιά σου! 
Εγώ ψηφίζω "Ιβανόη".
quote:
Admiiin! Τι γίνεται εδώ, πάλι φεύγουν και παίρνουν τις σελίδες μαζί τους! Πού είναι η Τεχνολογική Τέχνη; Πού είναι το τμήμα παραπόνων; Με είπε και ανόητο!
Ελπίζω να μη μείνουμε με την απορία και αυτή τη φορά!
Να μάθουμε τουλάχιστον, αν πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε...
Αυτό:
quote:
Κυνικέ, για να σου ανταποδώσω τα κουίζ, για μελέτησε μία προς μία τις λέξεις της ονομασίας του Τάγματος…Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici
..."θα το πάρει το ποτάμι"; (τίποτε δεν ξεχνώ η ανόητη!)
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 08/07/2004 03:38:30
Ειπε ο φιλος Κυνικός
"Προσωπικά θα ήθελα να το δούμε και απο την άποψη της "ατομικής" ψυχολογίας, δηλαδή ποιά είναι η φύση αυτού που μας "αρέσει", αυτού που "κολλάει", που αποδεχομαστε... αλλα για το τελευταίο, δεν βιάζωμαι."
Μαζι με αυτο θα βαλω και τα μηνυματα των Κυνικου και Σπιραλ που αφορουν βιβλια και συγγραφεις, καθως και αυτο με το αγαπημενο site της Zadok (με τον μυθο του σπηλαιου αν θυμαμαι καλα).
Τελος βαζω μαζι και τα λογια της Zadok
"Έτσι είναι, αλλά το επιθυμητόν είναι εάν και εφόσον δυνάμεθα να καταλήξουμε κάποια στιγμή στην αλήθεια, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει όλα αυτά ή και τίποτε από αυτά."
Τι θα εχουμε σαν αποτελεσμα;
Μα ακριβως το οτι αναλογα με τα βιωματα του καθενος και με το τι ειναι διατεθειμενος(η) να δεχτει σαν αληθεια εξελισεται και η κουβεντα αυτη αλλα και καθε κουβεντα. Εαν δηλαδη καποιος ειναι πεπεισμενος οτι π.χ. οι Ναιτες ειχαν καποιο μυστικο δυσκολα θα δεχτει ακομα και με αδιασειστες αποδειξεις οτι δεν ειχαν, και φυσικα και το αντιθετο, αν βλεπει τα πραγματα πιο ορθολογικα, αντε να τον πεισεις..
Οσο για το αν θα καταληξουμε καποια στιγμη στην αληθεια πολυ το αμφιβαλλω βρε Zadok, για τον λογο που ειπα παραπανω, παρολα αυτα ομως οπως ειπα και σε αλλο μηνυμα η κουβεντα αξιζει εστω και για το γεγονος οτι τηρουνται τα βασικα (π.χ. σεβασμος του συνομιλητη και της αποψης του).Θα μπορουσε να καταληξει οπως πολλα αλλα θεματα οπου ο καθενας προσπαθει με το στανιο να επιβαλει την αποψη του, σε ενα απιστευτο....ξεκατινιασμα, ομως μεχρι στιγμης το εχετε (εχουμε) σωσει, προς τιμη σας (μας).
Αλλα και στην αληθεια να μην καταληξουμε μπορουμε να βρουμε απλως καποια κοινα σημεια, και αυτο κατι ειναι....
Βεβαια αυτα τα ξερατε και αν οχι τα υποψιαζοσασταν αλλα θα ηθελα να δω και τις τοποθετησεις σας.
«Εάν στρατιώτης τα όπλα αυτού ρίψη, εν πολέμω, κελεύομεν αυτόν τιμωρείσθαι, ως γυμνώσαντα εαυτόν, και τους εχθρούς οπλίσαντα.»
Τακτικά Λέοντος Έκτου Του Σοφού
Και μια άλλη εκδοχή:
Ο κόκκινος σταυρός είναι, λέει, ο σταυρός του Αγίου Γεωργίου. (Τυχόν ομοιότητες είναι εντελώς συμπτωματικές;)
Γιατί άραγε τους άρεσε να τα βάζουν διπλά, μήπως και οι δυο Ναΐτες στο ίδιο άλογο έχουν κάποια "διπλή" σημασία; Αγνοώ.
Βρήκα παραπλεύρως και μια ωραία κολλεξιόν με τις ναϊτικές σημαίες:
http://flagspot.net/flags/rord.html#temple
(Όχι, νομίζετε που δεν θα κοίταζα.)
Αλλά, ιππότη Νικηφόρε Ουρανέ, προς τι οι σημαίες;
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι
quote:Τι θα εχουμε σαν αποτελεσμα;
Μα ακριβως το οτι αναλογα με τα βιωματα του καθενος και με το τι ειναι διατεθειμενος(η) να δεχτει σαν αληθεια εξελισεται και η κουβεντα αυτη αλλα και καθε κουβεντα. Εαν δηλαδη καποιος ειναι πεπεισμενος οτι π.χ. οι Ναιτες ειχαν καποιο μυστικο δυσκολα θα δεχτει ακομα και με αδιασειστες αποδειξεις οτι δεν ειχαν, και φυσικα και το αντιθετο, αν βλεπει τα πραγματα πιο ορθολογικα, αντε να τον πεισεις..
Αν και όλοι μας προσεγγίζουμε "to mustiko twn naitwn" με ζωηρό ενδιαφέρον, διακρίνω αποκλίσεις μεταξύ μας. Για παράδειγμα, τα βιβλία του ιππότη Κυνικού είναι διαφορετικά από τα δικά "μου". Να σας εξομολογηθώ και κάτι (αμαρτία εξομολογημένη δεν είναι πια αμαρτία), από τα βιβλία που τυχαίως έτυχε να επιλέξω, εκείνα που είναι πιο ελκυστικά είναι τα βιοτεχνικά. Τα πιο σοβαρά είναι όλο Bla-Bla-Bla-Bla, σαν τη σημαία των Παλαιολόγων με τα Β.
Το μυστικό παραμένει μυστικό, οι Ναΐτες παίζουν με τα νεύρα μας. Πραγματικά, ο καθένας θα επιλέξει τη λύση που του πάει.
Ιπποδύναμη Zadok,
"Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici"
Δεν ξέρω κάτι που δεν το ξέρετε εσείς, απλώς φιλοσοφούσα.
Λοιπόν: "Φτωχοί". Εντάξει, άμεσα αυτό σημαίνει ότι οι πρώτοι 9 παράτησαν ότι είχαν και δεν είχαν και πήγαν εκεί κάτω (μα πολύ κάτω) να ζήσουν εν πενία, χωρίς ένσημα και χωρίς αποσμητικό. Μήπως όμως το "φτωχοί" εκτός από κοινωνικοοικονομικό status προσδιορίζει και μια φιλοσοφική τοποθέτηση, ταπεινότητα για παράδειγμα;
"Στρατιώτες". Και πάλι ναι, άμεσα σημαίνει τη στρατιωτική τους ιδιότητα. Μήπως όμως κατ' επέκταση σημαίνει ότι βρίσκονταν και σε ένα είδος εντεταλμένης υπηρεσίας;
"Του Χριστού". Ωραία, εδώ συνάγεται η χριστιανική τους πίστη. Αυτό έγινε για να κάνουν καλή εντύπωση; (Άλλωστε όλα τα μοναστικά τάγματα είχαν, βέβαια, τη θρησκευτική τους ταυτότητα.) Ή μήπως ήθελαν να περάσουν διακριτικά το μήνυμα ότι, παρά τις ενδεχόμενες "αταξίες" και προς άλλες θρησκευτικές φιλοσοφίες, δεν θα έπαυαν να είναι στην ουσία χριστιανοί;
"Και του ναού του Σολομώντα". Ο ναός ως τι; Ως ιερός χώρος; Ως θρησκευτικό σύμβολο; Ή ως πηγή μυστικιστικής σοφίας;
(Αν θυμάμαι καλά, από κάποια στιγμή και μετά ο Χριστούλης πήγε περίπατο και έμεινε μόνο ο ναός στην ονομασία. Οικονομία λέξεων;)
Δικοί μου προβληματισμοί λοιπόν, το επαναλαμβάνω. Τους μοιράζομαι μαζί σας με την περιέργεια αν πρέπει να σταθούμε στο προφανές ή στο να αναζητήσουμε συμβολισμούς.
Αγαπητοί φίλοι, όπως γράφει και ο ιππότης Νικηφόρος Ουρανός ας συνεχίσουμε ιπποτικότατα τις κοινές μας αναζητήσεις. Δεν είναι υποχρεωτικό να συμφωνήσουμε. Ο καθένας μας συμβάλλει σε κάτι.
Ιππότης ju-ju 
Εχω και της Επαναστασης αλλα παμε σε αλλη ιστορικη περιοδο και δεν ταιριαζουν με τους Ναιτες.
) ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ,πολύ καλά τα γράφεις, κατά την γνώμη μου. Ωραία και τα λάβαρα του ιππότη Spiral.
(Calatrava Order!!!;;;)
Μήπως τώρα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί (εφόσον υπάρχει) το μυστικό είναι μυστικό;
Μήπως γιατί αν ο καθένας δεν το ανακαλύψει, δε θα πιστέψει ποτέ σ' αυτό;
Μήπως η πίστη, ως ανθρώπινη ικανότητα-ιδιότητα κι όχι με την θρησκευτική της απόχρωση η οποία συνήθως της αποδίδεται και η οποία συνήθως παραπλανεί όπως κάθε υποκειμενική αλήθεια (το ζήσαμε με τα παραδείγματα του αγαπητού ιππότη Oculatis Abis), παίζει ιδιαίτερο μυστικιστικό ρόλο;
Μήπως ο θρύλος έχει σα μοναδικό σκοπό την αφύπνιση του ενδιαφέροντός μας, την αναζήτηση της μεθόδου για την προσέγγιση του Ναού (ποιού άραγε;) και το ξεσκέπασμα του μυστικού μας;
Προσωπικά για μένα, το πιο σημαντικό δίδαγμα από όλα αυτά, είναι η χαρτογράφηση μίας πορείας, όπως η Οδύσσεια χαρτογραφεί την πορεία προς την Ιθάκη και αυτή είναι η πιθανότερη διαδρομή, αφού η συνείδηση του ανθρώπου ουδέποτε άλλαξε.
Αυτή η προσωπική μου αλήθεια, αν θέλετε, η οποία αντικατοπτρίζει το ενδιαφέρον μου και το πάθος με το οποίο μελετώ την ιστορία των Ναϊτών και συμμετέχω στην παρέα μας εδώ, είναι ότι πολυτιμότερο έχω, υπέρτερο του οποιουδήποτε θησαυρού της Rennes... ή άλλων αντικειμένων προς αναζήτηση...
Όποιος δεν είναι έτοιμος να μείνει "φτωχός", όποιος δεν είναι έτοιμος να ταξειδέψει με το άλογο της ψυχής του γνωρίζοντας τους όποιους "συνεπιβάτες" της, όποιος δεν έιναι ακόμη έτοιμος να "στρατευτεί" για έναν σκοπό, απλά δεν ανήκει ακόμη σε αυτή την πορεία προσέγγισης του Χριστού του ...εαυτού και το Ναό αυτού του Βασιλέα.
Ας θυμηθούμε τον "Αλχημιστή" του Πάουλο Κοέλο...
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 08/07/2004 14:47:55
Συγκεντρώνοντας τις βιοτεχνικές και άλλες πληροφορίες, μπορούμε να διατυπώσουμε τα εξής δύο σενάρια (σε γενικές γραμμές, μπορούμε και να μεταθέσουμε στοιχεία από το ένα στο άλλο).
Σενάριο 1 - κλασσικό
Κάποιοι κρυφοί (ονόματα δεν λέμε) καταστρώνουν ένα σχέδιο. Πάνε πρώτα οι Ιωαννίτες στην Ιερουσαλήμ ως αδελφοί νοσοκόμοι. Με το φιλάνθρωπο έργο τους δημιουργούν καλή εντύπωση για το τι μπορεί να σημαίνει ευρωπαϊκό αγαθοεργό τάγμα. Κατόπιν τούτου στέλνονται από τους κρυφούς οι Ναΐτες, ως αδελφοί σεκιουριτάδες. Φροντίζουν για την ασφάλεια των προσκυνητών και τις ελεύθερες ώρες τους σκάβουν στα υπόγεια του Ναού, βάσει πληροφοριών. Δικαιολογούν τα σκαψίματα δήθεν ότι αναζητούν ιερά κειμήλια της χριστιανοσύνης. Βρίσκουν ένα γερό κομπόδεμα που τους επιτρέπει να αναπτύξουν χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις. Αφήνουν να διαδοθεί ότι βρήκαν το άγιο δισκοπότηρο, την κιβωτό της διαθήκης, την κιβωτό του Νώε και το όρος Αραράτ. Η Ευρώπη εντυπωσιάζεται, τους παραχωρεί προνόμια, πίνει νερό στο όνομά τους και εκείνοι δέχονται διαρκώς εθελοντές, εξακολουθώντας να υποδύονται το στρατιωτικό τους ρόλο, αναπτύσσοντας περισσότερο τις επιχειρήσεις τους και αυξάνοντας την ισχύ τους. Τα χρόνια περνούν, οι Ναΐτες φτάνουν να έχουν αξιοζήλευτη δύναμη και ιδρύουν τις ελβετικές τράπεζες. Το σχέδιο έχει πετύχει, έχει έρθει η ημερομηνία λήξης. Οι πρωινοί να φεύγουν. Οι κομπάρσοι του Τάγματος απολύονται, μερικοί θυσιάζονται για εφφέ ή γιατί ήξεραν πολλά, ο υλικός θησαυρός ενισχύει τα κρυφά ταμεία αλλά δεν είναι μόνο αυτός, είναι και ο υποτιθέμενος μυστικιστικός θησαυρός ο οποίος συντελεί στο να αναπτυχθεί μεγαλοπρεπώς ο Τεκτονισμός. Ο Τεκτονισμός εξελίσσεται στην πρώτη πολυεθνική η οποία θριαμβεύει στον κόσμο και μάλιστα υπεράνω (ή υποκάτω;) της κοινοβουλευτικής μπαναλιτέ.
Σενάριο 2 - ρομαντικό
Και πάλι κάποιοι κρυφοί στέλνουν τους Ναΐτες με το σπαθί στο ένα χέρι και το φτυάρι στο άλλο, να πάνε να ψάξουν για ιερά κειμήλια με πιστοποιητικό αυθεντικότητας. Τα χρυσά και τα επάργυρα τα έχουν προλάβει οι Μουσουλμάνοι, οι οποίοι όμως έχουν παρατήσει εκεί κάτι παλιά χειρόγραφα που δεν τους έχουν γεμίσει το μάτι. Τα χειρόγραφα αυτά τεκμηριώνουν μια άλλη προσέγγιση του Χριστιανισμού από τη γνωστή. Παράλληλα, οι Ναΐτες έρχονται σε επαφή και με άλλους μυστικοπαθείς ή και με άλλες θρησκείες. Κάνουν και τα ταξιδάκια τους στα πέριξ και τελικά συναρμολογούν τη δική τους αποκρυφιστική - μυστικιστική (2 σε 1) φιλοσοφία, συνδυάζοντας στοιχεία από το Χριστιανισμό, τον Ιουδαϊσμό και τον Ισλαμισμό. Γίνονται διδάκτορες του εσωτερισμού και επηρεάζουν τους αναζητητές, ενώ αποτελούν κίνδυνο αν φανερώσουν αυτά που έχουν μάθει. Στο σημείο αυτό εμφανίζονται θρησκευτικοί, πολιτικοί και δυναστειακοί ανταγωνισμοί και ο κόκκινος σταυρός στους ναϊτικούς μανδύες μετατρέπεται σε κόκκινο πανί για τους απειλούμενους, οι οποίοι με συνδυασμένες κινήσεις κάνουν ρουά ματ. (Όταν λέμε ρουά, εννοούμε πάντα μεροβιγγειανό ρουά.) Ωστόσο η αρχή έχει γίνει, οι εναπομένοντες Ναΐτες εντάσσονται σε άλλα τάγματα και συνεχίζουν τη διασπορά της φιλοσοφίας τους.
Κοντολογίς, στο σενάριο αυτό, οι Ναΐτες ξεκίνησαν με σκοπό αυτό που κάνουμε κι εμείς σήμερα: την αναζήτηση μιας αυθεντικής γνώσης από την πηγή της, χωρίς να περιορίζονται από το αυστηρό πλαίσιο της παπικής εκκλησίας. Βρήκαν αυτά που ήθελαν ή βρήκαν παρόμοια, μπορεί και να βρήκαν πληροφορίες που δεν περίμεναν, και τα συνδύασαν όλα μαζί (ίσως και με υπερβάλλοντα ζήλο). Αν η οικονομική τους εξέλιξη ήταν στο πρόγραμμα ή τους προέκυψε καθ' οδόν, ποιος ξέρει. Πάντως η φιλοσοφία τους ήταν αρκετή για να τους χαρακτηρίσει αιρετικούς, η ισχύς τους αρκετή επίσης για να προκαλέσει το φθόνο και η περιουσία τους υπερ-αρκετή για να βάλει κάποιους στον πειρασμό να την αποκτήσουν.
Αν δεν απατώμαι, ο διωγμός τους δεν ξεκίνησε από την εκκλησία όμως, παρά από το βασιλέα Φιλίπ (με δική του πρωτοβουλία, με υποκίνηση, ποιος ξέρει). Αυτό σημαίνει τι, άραγε; Ότι παρά την αιρετικότητά τους η εκκλησία έκανε τα στραβά μάτια; Και γιατί;
Και
Σενάριο 3 - εκτός προγράμματος
Είναι το μυστικό που δεν ήξεραν ούτε οι ίδιοι: Ότι ακόμα και στα πολύ, πολύ μακρινά χρόνια, θα γίνονταν ένας ζωντανός θρύλος ο οποίος θα μιλούσε στον καθένα κατά το δοκούν... Και ότι αυτό το μυστικό δεν είναι τόσο το δικό τους, όσο το νόημά του από τον καθένα που ασχολείται μαζί του.
Είχα κάνει μια νύξη μερικές ημέρες πριν, συνέβαλε και ξανασυνέβαλε ο Άφαντος Φοίνιξ (κρίμα που απέσυρε εκείνο το γραπτό του, ήταν πολύ ενδιαφέρον όχι μόνο για τους Ναΐτες αλλά και γενικότερα) και μετά χαράς διαβάζω παραπάνω τα συμπεράσματα της Zadok.
Μπορεί ο καθένας μας να ερμηνεύει λίγο διαφορετικά, αλλά σε γενικές γραμμές εκφράζουμε την ίδια σκέψη.
Ακόμα κι αν η πραγματικότητα είναι πιο πεζή και (έστω στο περίπου) ισχύουν τα σενάρια 1 ή 2, γνώμη μου είναι ότι το 3 ισχύει πάντα. Εκτός προγράμματος...
Αυτά λοιπόν σαν μια πρώτη περίληψη. Ο θρύλος των Ναϊτών έχει πολλές-πολλές πτυχές και ακόμα καλά-καλά δεν είμαστε στην αρχή.
Ερευνητής ju-ju 
quote:
Μήπως η πίστη, ως ανθρώπινη ικανότητα-ιδιότητα κι όχι με την θρησκευτική της απόχρωση η οποία συνήθως της αποδίδεται και η οποία συνήθως παραπλανεί όπως κάθε υποκειμενική αλήθεια (το ζήσαμε με τα παραδείγματα του αγαπητού ιππότη Oculatis Abis), παίζει ιδιαίτερο μυστικιστικό ρόλο;
Δεν νομίζω να αξίωσα σε αυτό ή σε άλλο topic την αποκλειστικότητα της όποιας Γνώσης. Συμμετέχω όχι για να κάνω επίδειξη ή για να "πουλήσω" τις γνώσεις μου, αλλά για να τις μοιραστώ, να τις εμπλουτίσω και να τις βελτιώσω. Περιμένω λοιπόν το ίδιο και από τους συνγράφοντες. Τώρα, αν κάποιες δηλώσεις μου εκλήφθησαν ως δεδομένες και πρωτίστως ως οι μόνες αληθινές, ίσως φταίει ο ενθουσιασμός μου για το θέμα. Αν έχω παραπλανηθεί ή όχι only time (and research) will tell, αλλά νομίζω πως αυτό ισχύει για όλους μας (βλ. Zadok).
Spiral, αν όντως "παίζουν" μόνον αυτά τα τρία σενάρια, θα αγοράσω το δεύτερο. Πιστεύω πως είναι το πιο ρεαλιστικό και πιο κοντά στην εποχή τους. Μπορεί η αναζήτηση θησαυρών να είναι all time classic, όμως πιστεύω πως τα αληθινά κίνητρα της δημιουργίας του Τάγματος ήταν κάτι πέρα από τα (τότε) συνηθισμένα. Οι όποιοι "κρυφοί" όπως του λες μπορούσαν να εκμεταλλευτούν άριστα τον συνήθη για τότε τυχοδιωκτισμό, και καλυμμένοι υπό τον χαρακτηρισμό "να άλλοι 9 που ψάχνουν για θησαυρούς" έκαναν τη δουλειά τους ανενόχλητοι.
quote:
Αν δεν απατώμαι, ο διωγμός τους δεν ξεκίνησε από την εκκλησία όμως, παρά από το βασιλέα Φιλίπ (με δική του πρωτοβουλία, με υποκίνηση, ποιος ξέρει).
Να συμπληρώσω πως ο "Ωραίος" οδηγήθηκε σ' αυτήν την κίνηση πρώτον γιατί απορρίφθηκε η αίτησή του να γίνει Ναϊτης και δεύτερον γιατί η οικονομική επιφάνεια των Ναϊτών παραήταν δελεαστική για έναν λιγούρη βασιλιά με τεράστια οικονομικά προβλήματα. Ίσως και το ότι ήθελε να ενταχθεί στο Τάγμα να μην προήλθε από ειλικρινή και άδολο σκοπό, αλλά να ήταν το πρώτο βήμα για την απόκτηση της περιουσίας τους, ίσως ως μελλοντικός Μάγιστρος του Τάγματος.
quote:
Δεν νομίζω να αξίωσα σε αυτό ή σε άλλο topic την αποκλειστικότητα της όποιας Γνώσης. Συμμετέχω όχι για να κάνω επίδειξη ή για να "πουλήσω" τις γνώσεις μου, αλλά για να τις μοιραστώ, να τις εμπλουτίσω και να τις βελτιώσω. Περιμένω λοιπόν το ίδιο και από τους συνγράφοντες. Τώρα, αν κάποιες δηλώσεις μου εκλήφθησαν ως δεδομένες και πρωτίστως ως οι μόνες αληθινές, ίσως φταίει ο ενθουσιασμός μου για το θέμα. Αν έχω παραπλανηθεί ή όχι only time (and research) will tell, αλλά νομίζω πως αυτό ισχύει για όλους μας (βλ. Zadok).
Αγαπητέ ιππότα Oculatis Abis,
ελπίζω ότι σφάλλω, διακρίνοντας κάποια πικρία στα γραφόμενά σου.
Εγώ αναφέρθηκα στα αποσπάσματα, τα οποία μας παρέθεσες και όχι σε εσένα προσωπικά, διότι δέχομαι αξιωματικά ότι και εσύ, όπως όλοι μας, αναζητάς καλόπιστα.
Εάν, τώρα, προσωπικά κάποιος από εμάς έχει παραπλανηθεί, θεωρώ ότι είναι ατομική του υπόθεση.
quote:
Ακόμα κι αν η πραγματικότητα είναι πιο πεζή και (έστω στο περίπου) ισχύουν τα σενάρια 1 ή 2, γνώμη μου είναι ότι το 3 ισχύει πάντα. Εκτός προγράμματος...
Νομίζω ότι εύκολα μπορείτε να συμπεράνετε πως συμφωνώ αρκετά με αυτή την άποψη, αγαπητέ ιππότα Spiral.
Αγαπητοί φίλοι,
όπως είχα ανακοινώσει πιο πάνω, απόψε στις 23:00' ήταν προγραμματισμένη να μεταδοθεί η ταινία "Ο Τελευταίος Πειρασμός" από το Star Channel.
Τα γραφεία του τηλεοπτικού καναλιού πολιορκήθηκαν νωρίτερα σήμερα από ομάδα φανατισμένων, οι οποίοι απειλούσαν με έκτροπα, αν δε γινόταν δεκτό το αίτημά τους να μην προβληθεί η συγκεκριμένη ταινία. Ο σταθμός υπέκυψε στην απαίτηση.
Τα συμπεράσματα δικά σας...
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 09/07/2004 01:03:59
Καθοριστικό ρόλο, στη ζωή του ατόμου, οι γονείς του.
Το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα στο αγόρι προκαλεί προβλήματα στην προσωπική του ζωή.
Στο κρίτσι έχουμε το σύμπλεγμα της Ηλέκτρας, που κι αυτό προκαλεί προβλήματα στη ζωή του.
Πολλά πράγματα για το μέλλον του κοριτσιού επηρεάζονται από τον πατέρα. Αυτός ο επηρεασμός είναι καθοριστικός.
Το κορίτσι είναι ερωτευμένο, με την καλή έννοια, με τον πατέρα και ταυτόχρονα δημιουργείται μία αποστροφή για τη μάνα, που τη θεωρεί υποσυνείδητα αντίζηλο.
Αν δε βρει στη ζωή της κάποιον σαν τον πατέρα, θα δημιουργηθούν προβλήματα.
Ο πατέρας παίζει τον α και τον ω ρόλο στη ζωή της και στην ψυχή της, όποιος κι αν είναι, καλός ή κακός.
Το άτομο αντιδρά δια της προδοσίας.
Η προδοσία είναι γι' αυτό ένα είδος φυγής (ιδίως ο άνδρας).
Το άτομο, όταν πιέζεται από μία σχέση, όταν στρεσάρεται, όταν αγχώνεται, όταν αρχίζει η σχέση του να φθείρεται, όταν κουραστεί, όταν θέλει να ξεπεράσει κάποιον/α, προδίδει με ένα άλλο σαν είδος φυγής.
Είναι το άτομο που πάντα θα παίζει στις σχέσεις του,
άλλοτε το ρόλο του θύτη
και άλλοτε του θύματος.
Προσοχή στα πόδια.
Ζήσε τη στιγμή!
Πριν συνεχίσουμε με το Διά στα ζώδια, να επισημάνω τα εξής:
Όταν οι επιρροές αυτές αναφέρουν κάτι, αυτό πρέπει να υπάρχει στη ζωή του ατόμου, αλλιώς είναι αδύνατον να γίνει πραγματικότητα.
Π.χ. Ας πούμε ότι κάποιος έχει τον Άρη στον Αιγόκερω, που λέει:
Όλα τα φιλόδοξα σχέδια της ζωής του για καρριέρα,
θα πραγματοποιηθούν οπωσδήποτε,
έστω και καθυστερημένα.
Αυτό θα συμβεί μόνο στην περίπτωση που αυτός εργάζεται.
Αν, όμως, πρόκειται για μία νοικοκυρά, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ.
Γιατί οι επιρροές αυτές, δε σου λένε, σ' αυτήν την περίπτωση ότι θα πας οπωσδήποτε καλά επαγγελματικά, αλλά αν εργάζεσαι θα πας καλά.
Επίσης, ο Ερμής στους Ιχθείς αναφέρει:
Έχει επιτυχία σε ευαίσθητους ορίζοντες, τέχνη.
Έχει ταλέντο με ό,τι σχετίζεται με τον κόσμο, είτε είναι ως διασκέδαση είτε είναι το να ασχολείται με τους άλλους.
Για να έχει επαγγελματική επιτυχία, το άτομο αυτό πρέπει να ασχοληθεί με επάγγελμα σχετικό με τέχνη. Αλλιώς, η επιρροή δε θα συμβεί.
Τέλος, αν κάποιος έχει την Αφροδίτη στον Καρκίνο, που λέει:
Το μοιραίο άτομο στη ζωή του, το άτομο που θα το συγκλονίσει, το άτομο που δε θα ξεπεράσει ποτέ θα είναι άτομο με διαφορά ηλικίας.
Αφενός μεν πρέπει να κάνει σχέσεις κι όχι να είναι κλεισμένος σε κανένα μοναστήρι , αφετέρου δε, δεν σημαίνει ότι όλες οι σχέσεις του θα είναι έτσι, ούτε ότι αυτός/η που θα παντρευτεί θα ανήκει σε αυτήν την κατηγορία.
Μία, δύο σχέσεις στη ζωή του θα είναι έτσι και θα συγκλονισθεί.
Ζήσε τη στιγμή!
Σήμερα, ξεκινάμε το Δία στα Ζώδια.
Ο Δίας στο ζώδιο του Κριού δίδει στο άτομο μεγάλη επαγγελματική επιτυχία, ιδίως από τη μέση ηλικία και μετά (μετά τα 36).
Έχει λαμπρό άστρο καριέρας. Κάποτε, θα αποκτήσει θέση κύρους.
Να μη χάσει αυτήν τη θέση για κανένα και για τίποτα.
Το άτομο έχει ικανότητες, είναι μαχητικό στη δουλειά του, κοιτάζει τη λεπτομέρεια, έχει ήθος, καλή συμπεριφορά και εργατικότητα.
Επίσης, με αυτήν την πλανητική επιρροή, θα πρέπει να ξέρει ότι όταν είναι κουρασμένο, στενοχωρημένο, προβληματισμένο, αγχωμένο, απογοητευμένο, να μην οδηγείται σε κάπνισμα, αλκοόλ, άσκοπες διασκεδάσεις ή συζητήσεις, γιατί δεν ωφελούν.
Η καλύτερη θεραπεία είναι ο ύπνος. Θεραπευτικός παράγοντας, λοιπόν, γι' αυτό το άτομο, είναι ο ύπνος.
Να προσέχει την πίεση του αίματος.
Είναι άτομο που υπολογίζει με ακρίβεια τους κινδύνους,
υπολογίζει τη λεπτομέρεια σε ό,τι κάνει.
Ζήσε τη στιγμή!
Το άτομο γεννήθηκε με εύνοια στον επαγγελματικό τομέα.
Η οικονομική του κατάσταση θα είναι καλή έως πολύ καλή, ανεξάρτητα αν σε κάποια ετήσια έχει μείωση οικονομικών.
Προσοχή στην υγεία και στη σιλουέτα από ακατάλληλη διατροφή
(στην έννοια της σιλουέτας εμπίπτει όχι μόνο το πάχος αλλά και η υπερβολική αδυναμία).
Μεγάλη τάση φιληδονίας.
Ζήσε τη στιγμή!
quote:
Ο Δίας στο ζώδιο του Κριού δίδει στο άτομο μεγάλη επαγγελματική επιτυχία, ιδίως από τη μέση ηλικία και μετά (μετά τα 36).
Έχει λαμπρό άστρο καριέρας. Κάποτε, θα αποκτήσει θέση κύρους.
Να μη χάσει αυτήν τη θέση για κανένα και για τίποτα.
Τις ευχαριστίες μου Στέφανε!
Μου έδωσες κουράγιο και καλή πίστη για τουλάχιστον μία επταετία..
Λες όμως να έχει σημασία?
quote:ΤΑΟ, τίποτε δεν είναι τυχαίο.
Τις ευχαριστίες μου Στέφανε!
Μου έδωσες κουράγιο και καλή πίστη για τουλάχιστον μία επταετία..
Λες όμως να έχει σημασία?
Αν θέλεις, πες μου πού είναι και ο Κρόνος σου, για να δούμε λίγο καλύτερα τα επαγγελματικά.
Ζήσε τη στιγμή!
για το ευγενικό σου ενδιαφέρον,αν και πιστεύω ότι οι σημερινές μας επιλογές και πράξεις αποτελούν με απόδειξη μαθηματική,τα θεμέλια των οποιωνδήποτε αυριανών μας "θέσεων".Άρα όσο κι αν με γαργαλά η περιέργεια...
(Άλλωστε περισσότερες λεπτομέρειες μάλλον θα κουράσουν τους φίλους του τόπικ)
Χαιρετώ σας .
Δίδει στο άτομο εξυπνάδα, πιάνει πουλιά στον αέρα,
αλλά και επιπολαιότητα.
Πανέξυπνο, αλλά επιπόλαιο.
Είναι το παιδί που στο σχολείο έχει καλούς βαθμούς, χωρίς να διαβάζει πολύ, τα μαθαίνει εύκολα, διαβάζει γρήγορα, αφομοιώνει σωστά, αλλά δεν εμβαθύνει, διαβάζει επιφανειακά.
Η επιπολαιότητα λειτουργεί και στην υπόλοιπη ζωή του.
Βλέπει την επιφάνεια κι όχι το περιεχόμενο της κατάστασης, έτσι τα παίρνει όλα επιφανειακά.
Να βλέπει πίσω από αυτό που φαίνεται κι όχι αυτό που φαίνεται.
Γιατί κάνει ακατάλληλες επιλογές και στις προσωπικές του σχέσεις.
Δηλαδή, γνωρίζεται με κάποια/ον, το γοητεύει και δε δίδει σημασία στο χαρακτήρα του/της, στις συνήθειές του/της, με αποτέλεσμα να κάνει ακατάλληλες επιλογές.
Έχει ταλέντο στη συναλλαγή.
Ελίσσεται και ξεφεύγει, όταν το ζορίσουν.
Έχει ευφράδεια, ρητορική ικανότητα.
Πολλές φορές, διπλώνει τους άλλους σε μια κόλλα χαρτί.
Έχει πειθώ, μεταδίδει αυτό που θέλει, όπως το θέλει.
Για το άτομο αυτό είναι κατάλληλα τα επαγγέλματα που σχετίζονται
με δημόσιες σχέσεις,
με διπλωματικές καταστάσεις,
με το λόγο (συγγραφέας, δικηγόρος κ.α.).
Ζήσε τη στιγμή!
Εμπνεόμενος από την αναβάθμιση των forums, από σήμερα θα έχουμε:
Προσωπικότητα: Ταυτόχρονη Επιρροή - Reloaded! 
Αναβαθμιζόμενο λοιπόν και αυτό το θέμα, εγκαινιάζει μία νέα υπηρεσία, η οποία θα έχει να κάνει με τη μερική ανάλυση υποτιθεμένων ή συγκεκριμένων περιπτώσεων.
Πολύ απλά, θα παίρνουμε κάποια παραδείγματα ωροσκοπίων, αληθινών μεν, αλλά με παραλλαγμένο το όνομα και θα τονίζουμε κάποια ουσιώδη μέρη της ανάλυσης.
Π.χ. Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει ή επηρεάζει ιδιαίτερα το άτομο αυτό.
Οπότε, όλοι εσείς μπορείτε να συμβάλλετε με τον τρόπο που επιθυμεί ο καθένας, είτε με τις παρατηρήσεις ή προσθήκες σας στην ανάλυση είτε με τις κρίσεις και τα σχόλιά σας είτε ακόμα και με την ανάλυση του δικού σας ωροσκοπίου, για όποιον έχει τα κότσια να γίνει δημόσια, βέβαια.
Σελήνη από 26 της Παθένου έως 9 του Ζυγού (δε γνωρίζουμε ώρα)
Ερμής 25 του Ζυγού
Αφροδίτη 1 της Παρθένου
Άρης 3 του Ζυγού
Δίας 1 του Αιγόκερω
Κρόνος 20 των Διδύμων
Ουρανός 18 του Ζυγού
Ποσειδώνας 3 του Τοξότη
Πλούτωνας 2 του Ζυγού
Ήλιος τρίγωνο με Κρόνο
Ήλιος σύνοδο με Ουρανό
Σελήνη σύνοδο με Άρη
Σελήνη τετράγωνο με Δία
Σελήνη σύνοδο με Πλούτωνα
Ερμής τρίγωνο με Κρόνο
Ερμής σύνοδο με Ουρανό
Αφροδίτη τρίγωνο με Δία
Αφροδίτη τετράγωνο με Ποσειδώνα
Άρης τετράγωνο με Δία
Άρης εξήντα μοίρες με Ποσειδώνα
Άρης σύνοδο με Πλούτωνα
Δίας τετράγωνο με Πλούτωνα
Κρόνος τρίγωνο με Ουρανό
Παρατηρούμε ότι ο Χρήστος είναι άτομο που κάνει πολλές υποχωρήσεις, υπομένει και επιμένει, για να πετύχει αυτό που θέλει, για να κερδίσει κάτι (είτε είναι δουλειά είτε αισθηματικά ζητήματα).
Έχει μεγάλες φιλοδοξίες, δίψα για αναγνώριση και φέρεται καλά στους άλλους, όσον καιρό τους έχει ανάγκη (Άρης στο Ζυγό σε συνδυασμό με Δία στον Αιγόκερω).
Συνδυάζοντας, τέλος και τό ότι γεννήθηκε ο πολεμιστής της ζωής, ό,τι κι αν του συμβεί θα πολεμά (Άρης τετράγωνο με Δία), συμπεραίνουμε ότι ο Χρήστος είναι το άτομο που θα είναι με μία σύντροφο - σύζυγο, όταν του προσφέρει ή του εξασφαλίζει την κοινωνική του άνοδο και το χρήμα.
Θα κάνει τα πάντα για κάτι τέτοιο. Όταν, όμως, αισθανθεί ότι δε συντρέχουν πλέον αυτές οι προϋποθέσεις, θα την εγκαταλείψει στο πι και φι.
Ζήσε τη στιγμή!
Ο Χρήστος, όμως, έχει τον Ήλιο, τον Ερμή και τον Άρη στο Ζυγό, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να μείνει χωρίς σύντροφο.
Συνεπώς, ο Χρήστος έχει μία εσωτερική σύγκρουση.
Από τη μία θα αναζητάει μία σύντροφο εύπορη, με καλή κοινωνική κατάσταση, από την άλλη, όμως, όταν δεν τη βρίσκει, δεν μπορεί να μείνει μόνος.
Άρα θα προχωρήσει σε συμβιβασμούς επώδυνους για κείνον.
Ζήσε τη στιγμή!