- Διάλογοι και αντίλογοι περί χριστιανισμού, μυθολογίας και κάθε είδους θρησκείας . - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

quote:

---

Αλήθεια, εσείς ποιόν πολεμάτε..και γιατί;

---

Το "ΕΓΩ" μου γιατί είναι δυνατό και ατίθασο...

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

Αγαπητέ Cybermaster: α) Ευχαριστώ για την πρακτική συμβουλή που αφορά την 'λέξη κλειδί του θέματος'...δεν το γνώριζα, β)Η Ιδέα της ένωσης μιάς Φυλής, όπως οι Έλληνες, και γενικότερα η Ιδέα της Ένωσης ή Ομόνοιας των Ανθρώπων, θα αιωρείται αιώνια μέχρι να βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι για την πραγματώσουν. Δε στερούμεθα Ιδεών, αλλά Πράξεων. γ)Πίστεψέ με δε νιώθω ούτε αδικημένος, ούτε πληγωμένος. Όταν νιώθω έτσι συνήθως αντιδρώ σαν ζώο, το οποίο δεν κάθεται να σκεφτεί ποιός το πλήγωσε, αλλά επιτίθεται δεξιά και αριστερά ενάντια σε όποιον βρίσκεται γύρω του (να μια καλή συνειδητοποίηση, για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τις νευρώσεις και τις ανώριμες αντιδράσεις των σημερινών ανθρώπων...αν δείξουμε έστω και λίγη κατανόηση της κατάστασής τους, από πληγωμένα ζώα θα θυμηθούν ότι είναι άνθρωποι με συναισθήματα). Αυτό που με στεναχώρησε είναι το ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι αδυνατούν να συμμετάσχουν σε συζητήσεις λόγω του ότι πιστεύουν πως δεν είναι καλά 'διαβασμένοι' και οι γνώσεις τους είναι ελλειπείς. Θα ήθελα να τους κάνω να καταλάβουν ότι οι πληροφορίες δεν είναι γνώση...η εμπειρία είναι γνώση. Τί να το κάνω και εγώ ο ίδιος που έφθασα στο 28ο έτος της ζωής μου και έχω να λέω ότι 'Έφαγα όλη μου τη ζωή διαβάζοντας βιβλία και έχασα τη Ζωή'. Γι' αυτό λοιπόν, να μην φοβούνται όταν έχουν να κάνουν με άτομα που κρύβονται πίσω από σωρούς πληροφοριών, πλασάροντας τα διπλώματά τους, τους μυητικούς τους βαθμούς και τους τίτλους τους. Το πιό πιθανό, για αυτού του είδους τους ανθρώπους, είναι να μην γνωρίζουν πραγματικά τίποτα.

Αγαπητέ Αvatargr: α)Σε καμία περίπτωση δεν έκανα συσχετισμό του Πολέμου με την Αναζήτηση. Δέχομαι ότι ο Πόλεμος είναι πατήρ Πάντων, αλλά υπό την έννοια του Αγωνίζεσθαι...ή μάλλον του Ευ Αγωνίζεσθαι. Τελικά θέλουμε να είμαστε Αντ-Αγωνιστές ή Συν-Αγωνιστές; β)Συμπληρώνοντας αυτά που είπες, όπως τα βλέπω από τη δική μου οπτική γωνία, Ωφείλουμε 1) Να συμφιλιωθούμε με τον Εαυτό, 2) Να συμφιλιωθούμε με τον Άνθρωπο (Άνθρωπος=Γυναίκα+Άνδρας, δηλ. νοεείται ως ζεύγος),3) Να συμφιλιωθούμε με τη Φύση, δηλ. ότι μας περιβάλλει και 4) Να συμφιλιωθούμε με το Θεό, όπως τον εννοεί ο καθένας. Αν θέσεις αυτά τα 4 στοιχεία στις 4 γωνίες ενός ισόπλευρου τετραγώνου, η πεμπτουσία βρίσκεται στο κέντρο του. Αν στο Κέντρο τοποθετήσεις τη λέξη Αγάπη, ή όπως έλεγε ο Εμπεδοκλής, Φιλία, θα διαπιστώσεις ότι το τετράγωνο τείνει να γίνει Κύκλος. Αν στο κέντρο τοποθετήσεις τη λέξη Μίσος, ή αλλιώς Νείκος, τότε το τετράγωνο θα διασπαστεί σε άπειρες πλευρές και γωνίες.

Αγαπητέ/Αγαπητή; 1900: α)πέτυχες διάνα με τη λέξη 'φόβος'. Είναι ένα από τα πιό βασικά προβλήματα (μαζί με τα πάθη, τις ιδεολογίες και τις προκαταλήψεις) που ωφείλουμε να επιλύσουμε. Μην καταστρέψουμε, όμως, μαζί με τον φόβο και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που μας βοηθά να είμαστε προετοιμασμένοι ενάντια στον επερχόμενο κίνδυνο...στην έννοια της μεταστοιχείωσης θα βρούμε πολλές απαντήσεις...β) Καλά κάνει και σου προβάλλει αντιστάσεις ο Εαυτός σου, κάτι ξέρει κι αυτός. Το θέμα δεν είναι να προσπαθείς να αλλάξεις, αλλά να προσπαθείς να εξελιχθείς. Μην τον πολεμάς, κάτσε να τον ακούσεις και συν-εργάσου.

Αγαπητή amalia: σε ευχαριστώ για τη συμπαράσταση. Έχουμε όλοι μας τόσα πολλά ελλατώματα...ελλείψεις, τόσο Σωματικές, όσο Ψυχικές και Πνευματικές, που δεν ξέρουμε από πού να αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε. Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς αντί να κάτσουν ώριμα και να αντιμετωπίσουν τα δικά τους, εστιάζονται σε αυτά των άλλων ή ακόμη χειρότερα, προβάλλουν τα δικά τους στους άλλους. Εμβαθύνοντας λίγο παραπάνω, θα μπορούσα να πώ ότι ο Κόσμος μας απαρτίζεται από ανθρώπους που μέσα στην Πτώση του Είδους τους έχουν σχεδόν απόλυτα νεκρώσει τον Αληθινό τους Εαυτό και απεγνωσμένα προσπαθούν σαν βαμπίρ να ρουφήξουν ενέργεια και ζωή από άλλους ανθρώπους, από ξένες προς αυτούς ιδεολογίες και από διάφορων ειδών θλιβερές καταστάσεις. Είναι άπειρα τα παραδείγματα ανθρώπων που δεν έχουν να πούν τίποτα δικό τους και απλά αναμασούν τα λόγια άλλων, είτε αυτοί ονομάζονται συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και ομοϊδεάτες, είτε αρχαίοι Διδάσκαλοι, Μύστες και Πρόγονοι. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που δεν έχουν καταφέρει να κάνουν κάτι στη ζωή τους το οποίο εκ των βαθέων να τους εκφράζει, αλλά δουλεύουν αδιαμαρτύρητα σε φαύλα έργα που τους επιτάσει ένας ασήμαντος και θλιβερός μικρόκοσμος, τον οποίο κάποιοι θέλουν να κρύβουν εισκεμμένα πίσω από τον τίτλο της ‘Σύγχρονης Ανθρώπινης Κοινωνίας’. Θα ήταν καλό, όταν νιώθουμε μία έλλειψη μέσα μας, να προσπαθούμε να γεμίσουμε το κενό με Ζωή και όχι με 'μπάζα' που προέρχονται από βιβλία και στόματα άλλων. (για να μην παρεξηγηθώ, σε καμία περίπτωση δεν αντιτάσσομαι στην ανάγνωση κειμένων και στην παρακολούθηση ομιλιών. Είναι και αυτά μέρος της Ζωής και της Παιδείας μας...ανάλογα, 'φυσικά', με τις επιλογές που κάνουμε).

Αγαπητή Mantis και αγαπητέ Oannes, με τη σειρά μου θα σας αφιερώσω κι εγώ μερικούς στίχους:

Κάποια μεσάνυχτα
θα σ'αγαπήσω,
Μούσα. Τα μάτια σου
θαν τα φιλήσω

να βρώ γυρεύοντας
μες στα νερά τους
τα χρυσονείρατα
και τους θανάτους,

και τη Βασίλλισα
Λέξη του Κόσμου,
και το Παράξενο
Φως του Έρωτός μου.

(Κ.Γ. Καρυωτάκης)

Αγαπητέ Μάνο: αν Πολεμούσες την ύπαρξή σου, μάλλον δε θα βρισκόσουν δίπλα μας. Μήπως εννοείς κάτι άλλο;

Αγαπητέ Ερμή: Η βλακεία είναι ανίκητη και είναι το μόνο πράγμα που δε θέλουν ούτε οι 'Καλοί', ούτε οι 'Κακοί'.

Αγαπητή Galadriel: δε φαίνεται να λες και πολλά λόγια, γι αυτο κι εγώ, μιας και είσαι μια βασίλλισα των ξωτικών, θα σου αφιερώσω μία εικόνα.

"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo..."

Ποιητική συνταγή, Παναγιώτης Πάνας

Τροφή για την Μούσα...

Φωτεινά... The She Mantis

υπαρξη...αφυπνιση...μοναξια....μοναχικοτητα....σκεψεις....εναντια....τροπος...ζωης....της υπαρξης......ενα κατασταλαγμα.....

ηρεμια....γαληνη....εσω....συνειδητη...η μη....

...πολλες φορες...δεν χρειαζεται...να μιλανε....ουτε τα λογια....μα και ουτε τα γραπτα.....θα εμενα στην σιωπη....

...μα ισως την εκλαμβανες....σαν ...και εδινες....νοημα φυγης.......

ετσι.....

την καλημερα μου παιδια,να προσεχετε τους εαυτους σας.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Galadriel of Galadhrim

quote:

---

Το τραγούδι αυτό το έχει γράψει ο Κωνσταντίνος Κοντοβάς και απλά το αναφέρω γιατί θεωρώ πως πρέπει να γίνεται μια μνεία στο στιχουργό, ειδικά δε όταν αυτός τυγχάνει να είναι και φίλος

---

Και όταν τυχαίνει αυτό το κομμάτι, αγαπητέ Ramoglou και galadriel, να είναι ένα από τα αγαπημένα σου.

Αγαπητέ prince_of_pentacles, θεωρώ την έως τώρα παρουσία σου στο χώρο ως μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της νέας χρονιάς.

Ως προς το ερώτημά σου, θα συμφωνήσω με το mano και θα προσθέσω ότι αισθάνομαι πως απλώς πολεμάω τον εαυτό μου.

Ή μήπως αυτός εμένα;

Ζήσε τη στιγμή!

αγαπητέ ramoglou, ευχαριστώ ιδιαίτερα που συμπληρώσατε το όνομα του δημιουργού...

μήπως θα μπορούσατε να συμπληρώσετε και την απάντηση σας ως προς το θέμα?

έτσι... από περιέργεια ρωτάω..

Galadriel of Galadhrim

λοιπόν, μου αρέσει να πολεμάω και τις "φωτοτυπίες".....

και τα γλυκανάλατα "γλυψίματα" τύπου "μα όχι αγαπητέ... έχετε δίκιο!", "τι λέτε καλή μου εσείς έχετε δίκιο!"....

τουλάχιστον ας έχουμε λίγο θάρρος παραπάνω να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους....

μετά θα βρούμε θάρρος να "πολεμάμε" και όλα τα υπόλοιπα....

έτσι όπως το θέσατε στην αρχή αγαπητέ prince of pentacles ήταν εξαιρετικά εύστοχο :

quote:

---

Ο Πόλεμος δεν αφορούσε ποτέ τη Μάχη μεταξύ του Καλού και του Κακού, αλλά τη Μάχη ανάμεσα στο Κακό και τον Άνθρωπο

---

WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!

Όταν κάνω έναν διάλογο με σένα π.χ. δεν έχω κανένα λόγο να μην είμαι ευγενικός και πράος, διότι ακόμη κι αν με εχθρεύεσαι που λέει ο λόγος, δε θα μπορούσες να με βλάψεις με ένα post. Να σου πώ τη μαύρη μου αλήθεια, μας έχει λείψει να ακούμε καμιά καλή κουβέντα που και που, έστω κι αν ο άλλος δεν το νιώθει και πολύ μέσα του. Ειδικότερα στην Ελλάδα, που ακόμη και οι άνθρωποι που είναι η δουλειά τους να σε εξυπηρετούν, συνηθίζουν να σε καλημερίζουν με καμιά μούντζα, ή στην καλύτερη περίπτωση με κάνα πρόστυχο βρωμόλογο...Τι θες ρε; Ααααα, πάρτο, 3 ευρώ.....Γιά σου μανίτσα, τί θα πάρεις;...Έλα ρε Πανάθα, τί μου γίνεσαί;

Πρακτικά, μέσα στην καθημερινότητά μας πρέπει να εμποδίζουμε με οποιονδήποτε τρόπο, οποιαδήποτε πράξη είναι εγκληματική ενάντια στον άνθρωπο (τουλάχιστον)...έστω κι αν χρειαστεί να ρίξουμε και κανά μπουκέτο. Κάποιοι 'άνθρωποι' είναι τελείως ζώα και το μόνο πράγμα που καταλαβαίνουν, είναι καμιά 'γερή' με μιά τυλιγμένη, βρεγμένη εφημερίδα. (Δοκιμάστε το κι εσείς, πιάνει).

Κάποτε είχα την ατυχία να συνομιλήσω με έναν άνθρωπο -μάλλον λίγο μπερδεμένο- για το θέμα του βιασμού ανήλικων και ανυπεράσπιστων γυναικών (επειδή τυγχάνει να είχα μία φίλη που ανήκε στην παραπάνω κατηγορία και ένοιωσα μεγάλη ντροπή, ως άντρας, όταν συνειδητοποίησα ότι τα τραύματα στην ψυχή της θα μέναν χαραγμένα αιώνια). Αυτός ο τύπος που λες, εξέφρασε την εξής θλιβερή άποψη: 'Πιστεύω στην Θεία Πρόνοια και πιστεύω ότι υπάρχει Δικαιοσύνη. Δεν μπορούμε να καταδικάζουμε τέτοιου είδους ανθρώπους (τους βιαστές), να είσαι σίγουρος ότι θα το πληρώσουν στις επόμενες ενσαρκώσεις. Όσον αφορά αυτές τις κοπέλες, προφανώς έχουνε μαζέψει πολύ κακό κάρμα και μέσω της εμπειρίας τους, λυτρώθηκαν'.

Τα μάτια μου κοκκίνησαν, τον κοίταξα πραγματικά νιώθοντας ότι ήθελα να τον σκοτώσω, αλλά συγκρατήθηκα και δεν τον χτύπησα (δυστυχώς, δεν ήταν η περίπτωση της εφημερίδας) διότι φαινόταν ότι δεν μιλούσε με απάθεια, αλλά με αγαθότητα και μαλθακότητα. Του είπα, τα λόγια που ξεστόμισε, αν έχει τα α.....α να πάει να τα πεί μπροστά σε κάποια από αυτές τις κοπέλες ή σε κάποιον απο τους συγγενείς τους. Σηκώθηκα από το τραπέζι που καθόμασταν και έφυγα χωρίς εξηγήσεις. Να ξέρεις ότι κάποιοι άνθρωποι σαν αυτόν, είναι οι μεγάλοι μάγκες και οι διανοούμενοι του διαδυκτίου.

Για όσους φαίνεται ακραία η περίπτωση του τύπου που περιέγραψα, ελπίζω να την επιβεβαιώσει σύντομα ένας φίλος που ήταν παρόν και μου υποσχέθηκε ότι θα μπεί στο Esotericα μία από αυτές τις ημέρες.

Συμπληρώνοντας το θέμα που ξεκίνησα: Ναι, βοηθάμε τον Άνθρωπο και πολεμάμε τα ελλατώματα όλοι μαζί. Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι 'καμμένοι', οι οποίοι δεν είναι ικανοί να δεχτούν κανενός είδους 'Αποκατάσταση'; Αν, ναί, ποιοί είναι κατά τη γνώμη σας και πώς θα έπρεπε να τους αντιμετωπίζουμε (είτε είναι αυτοκαταστροφικοί, είτε καταστροφικοί για τους άλλους΄);

Στέλνοντας τους πιό ευγενικούς χαιρετισμούς, παραμένω...
Εγκάρδια Δικός Σας

Υ.Γ. Επίσης πολεμάω τον κατάραμένο υπολογιστή μου και χαίρομαι που είναι στα τελευταία του, έστω κι αν χρειαστεί να πληρώσω για έναν καινούριο με τα λεφτά μου που δεν φτάνουν.

θα τολμήσω να αρχίσω με μία συμβουλή...

παρόλο τον αριθμό των μηνυμάτων μου είμαι κι εγώ σχετικά νέο μέλος, αλλά πρόλαβα να μάθω κάτι εδώ μέσα... προσπαθούμε να μην σηκώνουμε τις μύγες άλλων...

οπότε δεν χρειαζόταν η επεξήγηση για την ευγένεια...

της οποίας τη χρήση επικροτώ μόνο εφόσον είναι αυθεντική και ειλικρινής... αλλιώς προτιμώ τα "μπουκέτα"....και την γαϊδουρινή συμπεριφορά που μοιάζουν μερικές φορές να είναι πιο "αληθινά" από την ευγένεια....

τουλάχιστον ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις...

όσο για το μεγάλο θέμα που ανοίγεις....

η πρώτη μου σκέψη ήταν ένα θέμα που άνοιξα όταν πρωτοήρθα εδώ... το "μήπως κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας"....
όπου με απασχολούσε και συνεχίζει να με απασχολεί ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε , στείρα, εσωτερικές γνώσεις και διδασκαλίες για να καλύψουμε τα κακώς κείμενα αυτής της ζωής....

από προσωπική εμπειρία το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι πράγματι κάποιες τραυματικές εμπειρίες δεν φεύγουν ποτέ από την ψυχή μας... από αυτή την άποψη όλοι είμαστε "καμμένοι"...

αφήνουν σημάδια και ουλές ανεξίτηλα...

οι πληγές όμως κλείνουν, σταματάνε να αιμορραγούν και η ζωή επιστρέφει με όλη της την ορμή και όλο της το ενδιαφέρον....

ο κάθε ένας που κουβαλάει στην ψυχή του μια τέτοια εμπειρία έχει έναν μοναδικό σύμμαχο... τον Χρόνο... αυτό τον γραμμικό και υποβιβασμένο από εσωτερικής άποψης γραμμικό χρόνο, που όμως έχει τον τρόπο του να θεραπεύει τις πληγές...

και ο κάθε ένας που έχει μια τέτοια πληγή έχει και έναν μόνο Τρόπο να θεραπευτεί.... να ακολουθήσει τον εαυτό του με αξιοπρέπεια και υπομονή....

έχετε δει τα πληγωμένα ζώα τι κάνουν? γλύφουν τις πληγές τους και μετά κάθονται για μέρες σε μια γωνιά μέχρι να γιατρευτούν...

όσο και να προσπαθήσουμε εμείς οι δίπλα, οι "άλλοι", στην ουσία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα...

αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει θεραπεία...

και το σημάδι που μένει τελικά, είναι μόνο για να θυμίζει (σε όσους έχουμε μια τραυματική εμπειρία) πως το περάσαμε και είμαστε ζωντανοί...

Galadriel of Galadhrim

Υ.Γ. είναι τελικά να μην ξεκινήσω να μιλάω... μετά δεν σταματάω με τίποτα....

quote:

---

μήπως θα μπορούσατε να συμπληρώσετε και την απάντηση σας ως προς το θέμα?
έτσι... από περιέργεια ρωτάω..

---

Κατ’ αρχάς η περιέργεια σκότωσε τη γάτα !

Από εκεί και πέρα έχω διατυπώσει άποψη για το θέμα πολλάκις.

Με λίγα λόγια.
Θεωρώ πως μέσα από την όποια τριβή με τους άλλους αυτό που παράγεται είναι έργο.
Η σύγκρουση ιδεών δεν επιφέρει κατ’ ανάγκην εναντίωση σε κάποιον, επιφέρει δυναμικό έλεγχο των δικών μας πιστεύω και πολλάκις επιφέρει ανανέωση και αναπροσαρμογή αυτών.
Η λάξευση για να γίνει θέλει «χτύπημα» και όχι χαδάκια.
Έτσι σαν γενική μου τοποθέτηση θα έλεγα ότι δεν πολεμώ κανέναν απλά εκ-παιδεύω τον ίδιο μου τον εαυτό και μόνον αυτόν.

IMAGE

δεν αναφέρει τίποτα για ξωτικά...

όσο για την επανάληψη της θέσης σας...

πείτε την ξανά και ξανά...

που θα πάει...

με την επανάληψη θα εμπεδώσουμε...

Galadriel of Galadhrim

Υ.Γ. είναι όπως λέμε για να μαθαίνουν οι "νέοι" και να "θυμούνται" οι παλιοί...

Δεν έχουμε όλοι τις ίδιες προσλαμβάνουσες και δεν κατανοούμε, ούτε επιλέγουμε με τον ίδιο τρόπο. Το esoterica που γνώρισα εγώ δεν είναι το ίδιο με αυτό που γνώρισες εσύ.

Για τον ίδιο λόγο η νύξη στην ευγένεια για σένα είναι περιττή, ενώ για μένα είναι αναγκαία. Το ότι έχουν συζητηθεί ξανά και ξανά τα ίδια θέματα και μάλιστα αρκετές φορές πριν σας συναντήσω σημαίνει επίσης ότι: α) δεν επιλύθηκαν ποτέ κάποια προβλήματα στον 'εκτός διαδικτύου' χώρο γι'αυτό και συνέχεια μπαίνουν και βγαίνουν άτομα με τις ίδιες απορίες, τις ίδιες προτάσεις και τα ίδια θέματα, β)το μόνο που ξέρουμε να κάνουμε είναι να γράφουμε και όχι να πράττουμε, γ) τα εν λόγω θέματα δεν ήλθαν στην επιφάνεια την κατάλληλη στιγμή από τους κατάλληλους ανθρώπους

Η Θεωρία προηγείται της Πράξης, έστω κι αν χρειάζεται να μάθουμε από την αρχή την αλφαβήτα. Έχετε προσέξει τις τεράστιες 'ψαλίδες' ανάμεσα στο πνευματικό επίπεδο του ενός και του άλλου, από αυτούς που λαμβάνουν μέρος στα topics; Εξελισσόμαστε όλοι μας, ο καθένας ανάλογα με τις Πνευματικές, τις Ψυχικές και τις Σωματικές ικανότητες που διαθέτει. Δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να είμαστε όλοι ίδιοι και να έχουμε την ίδια εξέλιξη, αλλά αν βάλουμε όλοι μαζί το χεράκι μας η ψαλίδα θα κλείσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να μπορέσουμε να Δράσουμε συντονισμένα. Γι αυτό, λοιπόν, ας ξανασυζητήσουμε τα απλά, γιατί εκεί το χάσαμε το παιχνίδι, όχι στα πολύπλοκα.

Αν κάποιοι νομίζουν ότι οι απλές συζητήσεις που κάνουμε είναι πολύ 'χαμηλού' επιπέδου γι αυτούς, μπορούν α)Να τραβήξουν την προσωπική/ιδιοτική τους πορεία και να χαθούν στο Άπειρο, να γίνουν ένα με το Κέτερ, με το Αιώνιο Φώς...υπάρχει και αυτή η οδός...ή β) να ασχοληθούν με Θέματα πιό 'υψηλού' επιπέδου, περιμένοντας να φθάσουμε κοντά τους. Δεν καθυστερούμε εισκεμένα (θέλω να το πιστεύω για όλους μας), αλλά η Αποκατάσταση, η Ενότητα και η Ανύψωση της Ανθρωπότητας είναι Ένα θέμα ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ.

Όσα κι αν λέμε και ότι κι αν κάνουμε, όσο βλέπω με τα απλά ματάκια μου στον 'έξω κόσμο' την ίδια μιζέρια, ξέρω ότι αυτά που πράττουμε είναι πολύ λίγα. Φανταστείτε τι άγνοια έχουμε για τα πιό ουσιώδη που δεν βλέπουν τα ματάκια μας.

Όσον αφορά τον Πατέρα Χρόνο, αγαπητή Galadriel, έχει μεγάλη σημασία το ποιός κατέχει εξουσία πάνω του. Θα μπορούσα να περνάω ώρες ατελείωτες χαράζοντας και μελετώντας αλχημιστικά σύμβολα στο χώμα, περιμένοντας να 'επουλωθούν οι πληγές μου'. Όταν όμως νιώθω ότι τα πλήγματα δεν είναι μόνο εσωτερικά, αλλά και εξωτερικά, δεν μπορώ να περιμένω να φάω άλλη μιά σφαλιάρα φωνάζοντας 'μη μου τους κύκλους τάραττε'. Ο Εαυτός θα μου τον δώσει τον χρόνο μου, κι εσύ ίσως να μου τον δώσεις...κάποιοι άλλοι, πάλι, όχι.

Αγαπητέ Ramoglou: η 'πνευματική σύγκρουση' που λαμβάνει χώρα στο Esoterica, έχει όπως ακριβώς τα περιέγραψες και πιστεύω ότι στο τέλος θα βγεί κάτι καλό για όλους μας. Θα λογομαχήσουμε, θα τσακωθούμε, θα τα βρούμε και θα ξαναλογομαχήσουμε, θα σπάσουμε ο καθένας το κεφάλι του και ο ένας το κεφάλι του άλλου, μέχρι να βρούμε λύσεις ουσιαστικές. Υπομονή χρειάζεται, αλλά μην το τραβήξουμε και πάρα πολύ.Από την άλλη, η ερώτησή μου είναι πιό γενική από το συγκεκριμένο είδος πολέμου. Έχουμε Εχθρούς, κι αν ναι, ποιοί είναι;

ματάκια μου που κάτι το εδιψάσατε
και διψασμένα εμείνατε ποτήρια
ματάκια μου που κάτι το εδιψάσατε
κι εμείνατε κλεισμένα παραθύρια

*~* Θάνατοι, Κ.Γ. Καρυωτάκης*~*

Υ.Γ. Galadriel, το θέμα σου 'Μήπως κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας;' θα το τσεκάρω το συντομότερο δυνατό.

Φωτεινά... The She Mantis

Galadriel of Galadhrim

WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!

quote:

---

Όταν νιώθω έτσι συνήθως αντιδρώ σαν ζώο, το οποίο δεν κάθεται να σκεφτεί ποιός το πλήγωσε, αλλά επιτίθεται δεξιά και αριστερά ενάντια σε όποιον βρίσκεται γύρω του

---

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!

[img]http://www.dlarc.org/n3sig/fireinthesky2.JPG" width="480" height="360">