- Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Εγώ κάτι βρήκα...Γρηγόρης Μπέλλος (πληροφορικός, επικεφαλής της πολιτιστικής εταιρείας
>> Τετρακτύς http://www.tetraktys.org/ )

http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=3189&Itemid=83
(προτελευταίο όνομα στις "Συνεντεύξεις")

Με λίγα λόγια αν είναι ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση με την επιστήμη της γλωσσολογίας και της ετυμολογίας επομένως μικρής σημασίας είναι και τα όσα γράφει παρακάτω για "πελασγικές ρίζες" και ετυμολογίες ονομάτων. Τέτοιοι συγγραφείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγάλη επιφύλλαξη, εκτός αν πιστεύεις ότι είναι επίσης ενδιαφέρον να διαβάζουμε άρθρα αστρονομίας από υδραυλικούς, άρθρα ιατρικής από ηθοποιούς κτλ. Επίσης εγώ αναφέρθηκα σε πλήθος μη ελληνικών τοπωνυμίων του αιγαίου, δεν επικεντρώθηκα σε κάποια πελασγική γλώσσα, οπότε δεν ξέρω κατά πόσο ταιριάζει ως απάντηση το κείμενό σου...
Τέλος πάντων θα το σχολιάσω...

quote:

---

Η πελασγική ρίζα ΜΠΕΛ- φέρεται σήμερα ως σλαβική ή ιταλική! Κι αυτό από μόνο του βέβαια αποτελεί οξύμωρο διότι δεν τεκμηριώνεται ιστορικά πρόσμιξις Λατίνων-Σλάβων σε τέτοια κλίμακα ώστε να αλλοιωθή η γλώσσα των Ιταλών. Αρα, ή πρόκειται περί εκπληκτικής συμπτώσεως, δύο λαοί, ιστορικώς και πολιτισμικώς μακρυά ο ένας από τον άλλο διαχρονικά, να χρησιμοποιούν απολύτως την ίδια λέξι για περιγραφή της ιδίας εννοίας ή καί οι δύο προσέλαβαν την λέξι από αλλού και την χρησιμοποιούν ως απολίθωμα. Η ιστορική απάτη περί καθόδου Σλάβων στον Ευρωπαϊκό Νότο, άκρως συμφέρουσα στον επινοήσαντα αυτήν, Πανσλαβισμό του Μεγάλου Πέτρου, δεν διέθετε κανένα έρεισμα και καμμία δυναμική για τοποθέτησί της στην Ιταλική χερσόνησο. Αντιθέτως, στα Βαλκάνια και στην Ελλάδα το έδαφος εθεωρήθη, λόγω θρησκείας κυρίως, πρόσφορο. Η αθλιότης δε των ελληνοφώνων φιλολόγων είναι τέτοια ώστε να μην ενοχλείται απ' αυτά καθόλου η επιστημονικότης των. Τελικώς, καί οι Σλάβοι αλλά και οι Ιταλοί, την χρησιμοποιούν οι μεν για περιγραφή του λευκού χρώματος οι δε για δήλωσι του ωραίου. Στα γραικοελληνικά όμως σημαίνει καί τα δύο, δηλ. Όμορφο, λαμπερό/λευκό, ωραίο, ολόλαμπρο, πάγκαλο, οδηγώντας μας να υποθέσουμε τα ανομολόγητα για την προέλευσι της ρίζας.

---

Κατ'αρχήν δεν χρειάζεται να αναμειχθούν οι Σλάβοι με τους Ιταλούς ή τους Λατίνους, για να έχουν όμοιες λέξεις με το ίδιο ή παρόμοιο εννοιολογικό περιεχόμενο. Αρκεί και των δύο (η περισσοτέρων) οι γλώσσες να έχουν κοινές καταβολές από παλιότερη γλώσσα. Αυτό το βλέπουμε με πολλές γλώσσες του κόσμου που ακόμα και αρκετά μακριά ευρισκόμενες, μοιράζονται κοινές ρίζες και λέξεις (π.χ. Αυστρονησιακές από τη Μαδαγασκάρη μέχρι τη Χαβάη και τη νήσο του Πάσχα). Πάμε παρακάτω...

Η Πελασγική γλώσσα είναι άγνωστη όπως επίσης και οι πανάρχαιες προϊστορικές γλώσσες του Αιγαίου και της Μεσογείου άρα δεν μπορούμε να την συσχετίουμε με ασφάλεια με κάποια άλλη γλώσσα της περιοχής μας για να αποφανθούμε πώς περίπου θα ήταν η μορφολογία και η φωνολογία της. Επομένως κανείς δεν μπορεί να μιλάει με βεβαιότητα για "Πελασγικές ρίζες" και πώς αυτές θα μπορούσαν να είναι, διότι απουσιάζει σχετικό συγκριτικό υλικό παρεμποδίζοντας οποιαδήποτε επανασύνθεση μια Πελασγικής γλώσσας. Αγνωστο μας είναι ακόμη κατά πόσο πίσω από το όνομα "Πελασγοί" κρύβονταν ένας ή περισσότεροι προϊστορικοί λαοί του ελλαδικου χώρου, συνακόλουθα λοιπόν και διαφορετικές γλώσσες.

Προσπαθώντας να εντοπίσω την αφετηρία του σκεπτικού του συγγραφέα για την "πελασγική" ρίζα μπελ-, το μόνο που κατάφερα να βρω είναι η ετυμολογία του ονόματος "Πελασγοί" που προτείνει ο ακαδημαϊκός Μιχαήλ Σακελλαρίου στην "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" (τομ.Α), συνδέοντάς το με την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα *bhel που σήμαινε κάτι σαν "ανθίζω" από την οποία προέρχονται ανεξάρτητα ελληνικές λέξεις όπως "φύλλον", λατινικές όπως "folium", γοτθικές όπως "blōma" κ.α., όλες με παραπλήσιο εννοιολογικό περιεχόμενο (φύλλο, ανθίζω κτλ). Σημαίνει και "φωτεινός", "λαμπρός" χωρίς όμως να έχει η ελληνική κάποια αποκλειστικότητα στην παραγωγή λέξεων από τη συγκεκριμένη ρίζα, αφού πολλές ακόμα συγγενικές της γλώσσες δημιουργούν λέξεις από αυτήν. Τέλος πάντων, ο Σακελλαρίου παραθέτει σχετική επιχειρηματολογία (για την έννοια του ανθίζω της ρίζας *bhel) αλλά όπως και να 'χει, αν δεχτούμε την ρίζα *bhel ως συστατικό στοιχείο της προέλευσης του ονόματος "Πελασγοί" τότε πρέπει να δεχτούμε ότι η λέξη δεν θα μπορούσε να προέρχεται μέσω της ελληνικής γλώσσας. Κι αυτό διότι η ελληνική μετέτρεπε τον ΠΙΕ χειλικό φθόγγο "bh" σε "φ" (εξού και το φύλλον), άρα στην ελληνική γραμματεία θα έπρεπε να συναντάμε όχι "Πελασγούς" αλλά "Φελασγούς"! Αυτό δεν συμβαίνει οπότε μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε είτε ότι η μετατροπή του "bh" σε "π" αποτελούσε φωνητικό νόμο της Πελασγικής γλώσσας η οποία μάλλον θα ήταν διαφορετική από την ελληνική, είτε ότι το όνομα "Πελασγοί" το έδωσε σ'αυτούς κάποιος άλλος συγγενικός γλωσσικά λαός στου οποίου τη γλώσσα ίσχυε η μετατροπή "bh" σε "π". Ο πιο κοντινός λαός στου οποίου τη γλώσσα ίσχυε η φωνολογική αυτή μετατροπή ήταν οι Χετταίοι( Οι Τόχαροι βλέπεις μας πέφτουν πολύ μακριά).

Εννοείται πως η παραπάνω επιχειρηματολογία του Σακελλαρίου για τη ρίζα *bhel προϋποθέτει ότι οι Πελασγοί ήταν ινδοευρωπαϊκός λαός, κάτι που δεν αποδεικνύεται. Αρα καταλαβαίνεις πόσο ολισθηρό είναι το έδαφος όταν από μια άγνωστη γλώσσα και αδύνατον με τα υπάρχοντα δεδομένα να συνδεθεί με κάποια άλλη γνωστή, καταφεύγουμε σε γλωσσικούς ακροβατισμούς ψάχνοντας λέξεις από πελ,πηλ, βελ, μπελ, κτλ όπως κάνει ο Μπέλλος προσπαθώντας μανιωδώς να τα συνδέσει με μια παντελώς άγνωστη γλώσσα! Προσωπικά δεν το βρίσκω καθόλου ενδιαφέρον...και αρκετά παροδηγητικό το κείμενό του...

quote:

---

Μία βασική ιδιότης της κλασσικής ελληνικής ήτο ότι έτεινε διαρκώς να "ελαφραίνη" την γλώσσα κάνοντάς την εύηχη. Στην περίπτωσι του βαρέως -ΜΠ- η ελληνική το απέβαλε αντικαθιστώντας το με τα εύηχα -Β- ή -Π-. (όπως οι Φαναριώται οι οποίοι "εβάπτισαν" τον Μπότσαρη, Βότσαρη). Το ίδιο έκανε με τα βαριά -ΓΚ- και -ΝΤ- τα οποία "ελάφρυνε" με -Γ- ή -Κ- και -Τ- ή -Δ- αντιστοίχως. Για την ανάγκη διερευνήσεως της ρίζας ΜΠΕΛ- όμως, μας ενδιαφέρει να δούμε αν σήμερα επίσης "ελαφραίνουμε" το -ΜΠ- με -Π- ή -Β-. Με λίγη αναζήτησι, αυτό τεκμηριώνετα πλήρως όπως επί παραδείγματι στις καθημερινές λέξεις με εναλλαγή -ΜΠ-/-Β-

---

Οι συγκεκριμένες φωνητικές μεταβολές διαδόθηκαν κατά την ελληνιστική περίοδο και στα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια! Πόσο λογικό είναι τώρα να παίρνουμε φωνητικές μεταβολές της ελληνιστικής και μεταχριστιανικής περιόδου για να προσφέρουμε στέρεο έδαφος ετυμολογίας σε μια άγνωστη γλώσσα, άγνωστης γλωσσικής οικογένειας που μιλήθηκε πολύ παλιότερα? Νομίζω δεν είναι καθόλου λογικό.

quote:

---

βουκιά-μπουκιά

---

Εδώ η απαρχή της λέξης εντοπίζεται στη λατινική "bucca"

quote:

---

Προκύπτει λοιπόν ότι η ανίχνευσις του σημερινού αποήχου της ρίζας ΜΠΕΛ- στην γλώσσα μας θα πρέπει να έχη την μορφή ΠΕΛ- ή ΒΕΛ- χωρίς να αποκλείεται και το ίδιο το ΜΠΕΛ-.
Στην αρχαιότητα, οι γέροντες και γερόντισσες στην Ήπειρο εκαλούντο αντιστοίχως Πελείες και Πελειάδες.
Κατά τον λεξικογράφο Ησύχιο,
πέληος δωριστί ο γέρων και πελλάς και πελλός
Πέλειος=Κώοι και Ηπειρώται τους γέροντες
πελειάς ή πελιάς ή πέλεια=περιστερά
πελιγάνες=οι ένδοξοι
πελιαί=μέλαιναι.
πελός-πελλός=φαιός
Η πελός ή αι πέλειαι=σταχτιά αγριοπερίστερα αλλά και ιέρειαι της Δωδώνης ως πελειάδαι. Ο Ηρόδοτος θεωρεί, ανόητος ών, ως πελειάδες της Δωδώνης τα αγριοπερίστερα, όμως ο Ησύχιος το ανατρέπει με την δήλωσι του Αριστοτέλους ότι άλλες οι Πελειάδες της Δωδώνης κι άλλα τα αγριοπερίστερα[2]. Πράγματι. παρατηρώντας τα προαναφερθέντα από τον Ησύχιο βλέπουμε ξεκάθαρα την αντίφασι. Από την μία η πελειάς να σημαίνη σκουρόχρωμο αγριοπερίστερο κι από την άλλη πέλειος και το θηλυκό του πέλεια ή πελειάς να σημαίνει τον γέροντα και την γερόντισσα αντιστοίχως. Ταυτοχρόνως πελιαί αι μέλαιναι δηλ. μαυριδερές. Από αυτό το τελευταίο παράγονται λέξεις όπως πελιδνός κλπ οι οποίες σημαίνουν κιτρινόμαυρο ή ωχρόμαυρο (πελιά=pale για χλωμός/ωχρός στα αγγλικά).

---

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ρίζα μπελ- που λόγω εναλλαγής μπ/π προέκυψε ο σημερινός απόηχος πελ- ή βελ-. Οι λέξεις πέλεια, πελλός, πελιδνός (ή πελιτνός), πολιός και τα παράγωγά τους προέρχονται από ξεχωριστή ρίζα *pel- όπως προκύπτει από δεδομένα της συγκριτικής ινδοευρωπαϊκής γλωσσολογίας (Σανσκριτικά "palitah" - γκρίζος, χλωμός, Λιθουανικά "palvas" - ωχροκίτρινος, Αρχαία Αγγλικά "fealo", κιτρινωπός, που έχει μουντό χρώμα, Αλβανικά "plak" - ηλικιωμένος κ.α.). Ο Μπέλλος απ'ότι φαίνεται συγχέει δύο διαφορετικές ρίζες της ομογλωσσίας (*bhel και *pel) και έντεχνα προσπαθεί να τις αποδώσει σε μια πελασγική γλώσσα...την οποία δεν γνωρίζουμε!

quote:

---

Το Πήλιον, ιωνιστί Πέλιον, δεν εσήμαινε Μαυροβούνι αλλά Ωραίο βουνό. Ακόμη σήμερα το θαυμάζουμε ως κάλλιστο λόγω ομορφιάς αλλά και απίστευτης ποικιλίας χλωρίδος, βοτανικός παράδεισος της Ευρώπης. Ιδίας σημασίας και σχεδόν διαρκώς λευκό/χιονισμένο Μπέλες.

---

Το Πήλιον είναι αγνώστου ετύμου, προελληνικό τοπωνύμιο. Βλέπε Μπαμπινιώτη.

quote:

---

Πρώτο συνθετικό και στο υπέροχο Βελ-ούχι

---

Τσου. Κι αυτή η λέξη είναι αγνώστου ετύμου επομένως δεν μπορεί να συσχετιστεί με "πελασγικές" ρίζες μπελ-,πελ-,βελ- κτλ

quote:

---

αλλά και στην υπέροχη ΒΕΛανιδιά.

---

Πλήρης σύγχυση. Κι εδώ ο συγγραφέας μπερδεύει σκοπίμως ή από άγνοια τις ρίζες της ομογλωσσίας. Η βελανιδιά συνδέεται με τον βάλανο (ο καρπός της), ο οποίος προέρχεται από τη ρίζα *gwel- και το υλικό της ομογλωσσίας το επιβεβαιώνει (Λατινικά "glans" - βαλανίδι, Λιθουανικά "gile" -βάλανος, αρμενικά "kalin" - βάλανος κτλ). Οι ιστορικοί γλωσσολόγοι γνωρίζουν ότι στην ελληνική συνέβη τροπή των χειλοϋπερωικών φθόγγων σε υπερωικά, οδοντικά ή χειλικά ανάλογα με το περιβάλλον, η οποία ολοκληρώνεται πριν από τις πρώτες μαρτυρίες της αλφαβητικής ελληνικής. Αυτό επιβεβαιώνεται ήδη από δεδομένα της μυκηναϊκής γραμμικής Β, στην οποία λέξεις όπως "gwoukolos" και "gwasileus" που διατηρούν τον υπερωικό φθόγγο "gw" της Ινδοευρωπαϊκής, εμφανίζονται ως "βουκόλος" και "βασιλεύες" στην αρχαϊκή περίοδο έχοντας μετατρέψει το "gw" στο χειλικό "β". Με ανάλογη διαδικασία προκύπτει και το αρχικό "β" στη βελανιδιά και όχι ως απόηχος της "πελασγικής" ρίζας μπελ- που έγινε βελ-...

Αυτό θα το γνώριζε ο κύριος Μπέλλος αν ήταν γλωσσολόγος...

quote:

---

Ο Διόνυσος λοιπόν, από τον οποίον εκπορεύεται η πολιτισμογόνος ενέργεια της γεννήσεως στον άνθρωπο της νοοσφαίρας και αρωγής Του ώστε από την ημιαγρία πρωτόγονη κατάστασι να περάση το ανθρώπινο γένος στην δημιουργία πολιτισμού, εβασίσθη εν πολλοίς, στην ά-ΜΠΕΛ-ο και την επίπονη ετησία καλλιέργειά της. Αυτή είναι η έννοια ταυτίσεως του Διονύσου με την άμπελο κι όχι οι κακοήθειες των ανθελλήνων περί "μέθης" και "οινοποσίας" και κάθε είδους "κραιπάλης" με τις οποίες φορτώνουν οι άσχετοι φαυλοφένακες τον Διόνυσο. Το αρχικό -Α- της αμπέλου δεν είναι στερητικό αλλά επιτατικό της εννοίας ΜΠΕΛ-. Όπως δηλαδή το επιτατικό -Α- του Αδελφού ως δηλωτικόν της απολύτου προελεύσεως εκ της ιδίας δελφύος-μήτρας. Άμπελος δηλαδή κάτι το απολύτως υπέροχο, καταπληκτικό κλπ. Κάπου εδώ ευρίσκεται και η ετυμολογία του Απόλλωνος, δωριστί Απέλλων, δηλαδή Α-ΜΠΕΛ-ΛΩΝ δηλαδή ολόφωτος, υπέρλαμπρος, πανέμορφος, καταυγάζων, αιγληφόρος κλπ κλπ

---

Αφήνω στην άκρη τις sci-fi ερμηνείες περί εκπολιτιστή Διονύσου και διαπιστώνω άλλη μια γκάφα του συγγραφέα, όχι λιγότερο σημαντική των πρηγούμενων. Ψάχνει να βρει ένα μπελ- ή βελ- σε ελληνικές λέξεις και ευθύς αμέσως το συνδέει με πανάρχαια "πελασγική" ρίζα μπελ- πατώντας μόνο στην επιφανειακή ομοιότητα που κι αυτή προκύπτει αφού χειρουργήσουμε τη λεξη κατάλληλα. Η λέξη άμπελος δεν ανήκει καν στην ΙΕ ομογλωσσία. Πρόκειται για λέξη του Μεσογειακού υποστρώματος.

quote:

---

Ανατρέχοντας στο αρχαιοελληνικό λεξικό LIDDELL-SCOTT για το δεύτερο συνθετικό της λέξεως, το ΓΑΝΥ, παρατηρούμε ότι: Γανάω=λάμπω/στίλβω/απαστράπτω/ευφραίνω/δοξάζω/μεγαλύνω, γανύω=λαμπρύνω/στιλβώνω, Γάνος =λαμπρότης, και στα χρόνια μας ο γανωτής ο οποίος γυάλιζε τα χαλκώματα ώστε να μην είναι οξειδωμένα.
Πελι-γάνες άρα οι λαμπεροί-ένδοξοι, ολόφωτοι, ωραίοι, καλοί, πρότυπα για όλους, φωταυγάζουν με την αίγλη τους στην πόλι και δεν υπάρχει τίποτε μαύρο σ' αυτούς.
Επίσης ο λευκός Πελεκάνος, όπου πελ-=λευκό και το επιστημονικό του όνομα platalea leukerodius μη αφήνοντας αμφιβολία για το πελ- του χαρακτηρισμού λευκοερωδιός.
Αυτή η γλωσσική αντίφασις στην εξήγησι της ρίζας έδωσε λάθος ερμηνεία στα ονόματα Πέλοψ, Πελείας, Πηλεύς και Πελασγός, Πελαργός, όπου η γλωσσολογική ύποπτη αυθαιρεσία τους θέλει ...μαύρους ενώ το όνομά των σημαίνει ακριβώς το αντίθετο.

---

Δεν έχω υπόψη μου πόθεν προκύπτει κάποια ύποπτη γλωσσική αυθαιρεσία.. αλλά τουλάχιστον για τους Πελασγούς δεν τους συσχετίζει κανείς πλέον με μαύρους. Εν πάση περιπτώσει αφού ο Μπέλλος φαίνεται να εμπιστεύεται το λεξικό LIDDELL-SCOTT γιατί δεν ρίχνει μια ματιά στο λήμμα "Πελασγός" να δει τι γράφει? Αμφίβολης προέλευσης θεωρεί τη λέξη το συγκεκριμένο λεξικό, έτσι απλά χωρίς γλωσσικούς ακροβατισμούς μέσω αμπέλου, Πηλίου, πελειάδων, κτλ...

Οσο για το πελεκάνος, κι εδώ καταφεύγει σε παρετυμολογία...
Το πελεκάνος ή ορθότερα το αρχαίο ελληνικό πελεκάν, προέκυψε από το θέμα της λέξης "πέλεκυς". Ομως η λέξη πέλεκυς αποτελεί πιθανότατα δάνειο από κάποια σημιτική γλώσσα (βλέπε ακκαδική "pilaqqu") επομένως δεν μπορούμε να μιλάμε για εντοπισμένη "ελληνοπελασγική" ρίζα ούτε και σ'αυτή την περίπτωση.

quote:

---

Το δε ΒΕΛ- είναι και το δεύτερο συνθετικό της Μακεδόνισσας ΚΥΒΕΛΗΣ, της Μεγάλης Μητέρας, Παμμήτειρας, κουροτρόφου Γαίας.

---

Αλλη μια λεξιλογική χειρουργική επέμβαση. Η λέξη Κυβέλη που απαντάται και ως Κυβήβη έχει πιθανότατα προέλευση από κάποια ασιατική γλώσσα (βλέπε και Χεττιτικά "Kubaba") χωρίς να γνωρίζουμε λεπτομέρειες για το ποιο είναι το β συνθετικό και σε τι αναφέρεται. Και απ'όσο γνωρίζω ήταν Φρυγικής προέλευσης θεότητα.

quote:

---

Την εναλλαγή αυτή, διερευνώντας στο αρχαιοελληνικό λεξικό LIDDELL-SCOTT, την συναντούμε στα πάνυ-πολύ, σκύλος-κύνας, ήνθον-ήλθον, φίντατος-φίλτατος κ.ά.
Όταν λοιπόν αντικατασταθή το -Λ- με -Ν- στην ρίζα ΜΠΕΛ-, έχουμε το πανάρχαιο αιολικό ΜΠΕΝ- το οποίο θεωρείται αυθαιρέτως ιταλικό αλλά στο αρχαιοελληνικό λεξικό LIDDELL-SCOTT, υπάρχει το βένδιστος=βέλτιστος ως δωρικός, άρα πανάρχαιος τύπος.

---

Πρόσεξε ατοπήματα στη σειρά...

1) Δεν γνωρίζουμε την Πελασγική γλώσσα, ούτε συγγενικές αυτής.
2) Επομένως δεν μπορούμε να ξέρουμε με βεβαιότητα ποιες ήταν οι ρίζες των λέξεών της
3) Άρα είναι αδύνατο να γνωρίζουμε αν υπήρχε φωνητικός νόμος όπου το "Λ" θα γινόταν "Ν" στην Πελασγική ή σε κάποια μεταγενέστερη γλώσσα - εξέλιξή της(ελληνική διάλεκτο κατά τον συγγραφέα)
4) Δεν δίνει παραδείγματα από την αιολική διάλεκτο όπου χρησιμοποιείται κάποιο πανάρχαιο μπεν-. Το LIDDELL-SCOTT όντως αναφέρει το βένδιστος=βέλτιστος αλλά δεν γράφει τίποτα για "αιωλικο-πελασγικές ρίζες".

quote:

---

Όταν λοιπόν οι Βλάχοι λένε μπένε δεν μιλούν ιταλικά αλλά δωρικά και λυπούμεθα για την κατάντια της πνευματικής ηγεσίας των η οποία τους οδηγεί στην λατινολαγνεία...

---

Να υποθέσουμε ότι οι Βλάχοι λένε μόνο...μπένε? Και δεν κατάλαβα...τι θέλει να αποδείξει εδώ?

quote:

---

Από το πανάρχαιο μπένε και την την ρίζα βουλ- του βούλομαι προκύπτει η αγγλική λέξις BENEVOLENT η οποία στα λεξικά μεταφράζεται ως φιλάνθρωπος, φιλάγαθος, καλοπροαίρετος, καλοκάγαθος, καλοσυνάτος. Το βούλομαι στα γαλλικά έγινε βουλέ και στα λατινο/ιταλικά=βόλιο. BENEVOLENT λοιπόν θάπρεπε να ερμηνευθή αρχικώς κατά λέξιν καλο-θελητής και να ακολουθούν οι υπόλοιπες παρεμφερείς ερμηνείες. Αυτό θάπρεπε να ισχύει για όλες τις ελληνικές λέξεις της αγγλικής ώστε τα παιδιά να διδάσκονται εύκολα την "ξένη" αυτή γλώσσα η οποία εν πολλοίς είναι κακοπροφερόμενα ελληνικά...

---

Δεν υπάρχει κανένα πανάρχαιο μπένε που σε συνδυασμό με κάποια ρίζα βουλ, να δίνει το BENEVOLENT. Το έγκυρο λεξικό WEBSTER ENCYCLOPEDIC DICTIONARY αναφέρει ξεκάθαρα την λατινική καταγωγή της λέξης.

Το επίρρημα bene είναι εγγενώς λατινικό.

Etymology: Today's word is a French expression meaning "good word" or "good saying," based on "bon" from Latin bonus—even in English something quite "good," plus mot "word, saying, motto" (or, as the Italians say, "motto"), from late Latin *mottum from muttire "to murmur, utter." Latin bonus "good" derives from an original root *d[e]w- with a variable [e] plus the suffix -en, also the source of bene "well," found in "benefit," "benediction," and "benign."

http://www.yourdictionary.com/WOTD-Archive/2008/April27-May3.html

Οπως και το λατινικό ρήμα velle
http://www.etymonline.com/index.php?search=will&searchmode=none
(με πολλά ομόρριζα στις συγγενικές γλώσσες)

Συνεπώς τόσο το γαλλικό βουλέ όσο και το ιταλικό βόλο έχουν ως αφετηρία το αντίστοιχο λατινικό ρήμα και όχι κάποιο πανάρχαιο αιολο/πελασγικό μπένε/ μπέλε και τα σχετικά...

quote:

---

Σε συνδιασμο με την εγκυκλοπαιδια ΗΛΙΟΥ και με τις αναφορες σε αρχαια κειμενα θα μπορουσα να πω πως οι Πελασγοι ειναι πρωτοελληνικα φυλα .

---

Δυστυχώς δεν βλέπω κάποια στοιχεία που να αποδεικνύουν την ελληνικότητα της γλώσσας των Κυκλαδιτών (διότι αυτό ρώτησα την Υπατία). Ασε που φαίνεται πως και ο Πασάς μπερδεύει την πελασγική γλώσσα με την ελληνική κάτι αναμενόμενο από κάποιον που δεν είναι ειδικός επί του θέματος. Για τους Πελασγούς πιστεύω ότι εφόσον οι δύο σπουδαιότεροι (αν και όχι αλάνθαστοι)παλαιότεροι ιστορικοί (Ηρόδοτος - Θουκυδίδης) του θεωρούν ξενόγλωσσους (ο δε Θουκυδίδης τους θεωρεί απογόνους Τυρρηνών) σε συνδυασμό με το μη ελληνικό αιγαιακό υπόστρωμα που αναγνωρίζεται από όλους τους γλωσσολόγους στην ελληνική γλώσσα, είναι ορθότερο να δεχόμαστε ότι αποτελούν προελληνικό λαό, με τα σημερινά τυλάχιστον δεδομένα...

quote:

---

Θα ηθελα την γνωμη σου (στο επιστημονικο κομματι)

---

Δυστυχώς φίλε μου δεν είδα κανένα επιστημονικό κομμάτι στα γραφόμενα του Μπέλλου. Αντίθετα ακολουθεί την πάγια ερασιτεχνική αντιεπιστημονική τακτική των ελληνοκεντρικών, καταφεύγοντας σε αβάσιμες ετυμολογίες βάζοντας την ελληνική στην αφετηρία κάθε λέξης ή ρίζας. Θα προτιμήσω τα πορίσματα της επιστήμης της ιστορικοσυγκριτικής γλωσσολογίας.

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Αδιάβαστε έχεις μπερδέψει την ψευτοϊστορική θεωρία του Αφροκεντρισμού με την επιστημονικά τεκμηριωμένη θεωρία "Out of Africa" που υποστηρίζει ότι οι σημερινοί άνθρωποι είναι απόγονοι μιας μικρής σχετικά ομάδας ανθρώπων που μετανάστευσαν από την Αφρική πριν μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

Η Out of Africa θεωρία διαθέτει ισχυρότατα επιστημονικά ερείσματα που την έχουν καταστήσει επικρατέστερη μέχρι σήμερα για την καταγωγή του σύγχρονου ανθρώπου. Συγκεκριμένα στηρίζεται από γενετικές έρευνες...

http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/999030.stm

Παραλλαγές χρωμοσωμάτων Υ και το μιτοχονδριακό DNA οδηγούν στους προγόνους μας στην Αφρική
The new research confirms the Out of Africa theory that modern humans originated in Africa before slowly spreading across the world. ......
....................
This Out of Africa hypothesis has been confirmed by studies of mitochondrial DNA, the segment of genetic material that is inherited exclusively from the mother.

Based on these studies, our most recent common ancestor is thought to be a woman who lived in Africa some 143,000 years ago, the so-called Mitochondrial Eve.

To find the common paternal ancestor, the team drew up a genetic family tree of mankind. They mapped small variations in the Y chromosomes of 1,062 men in 22 geographical areas, including Pakistan, India, Cambodia, Laos, Australia, New Guinea, America, Mali, Sudan, Ethiopia and Japan.

The new genetic family tree supports the Out of Africa scenario. But it suggests that our most recent paternal ancestor would have been about 84,000 years younger than our maternal one.

http://www.physics4u.gr/articles/2005/originofhuman4.html

Έρευνες του 2000, από Σουηδούς επιστήμονες, δείχνουν ότι ο σύγχρονος άνθρωπος εξελίχθηκε στην Αφρική και από εκεί άρχισε να μεταναστεύει σε άλλες ηπείρους πριν από περίπου 52.000 χρόνια, σύμφωνα με τους ειδικούς, που ανέλυσαν το γενετικό υλικό των μιτοχονδρίων 53 ατόμων διαφορετικών εθνικοτήτων. Αυτή η θεωρία λέγεται "Πέρα από την Αφρική" ή Out of Africa hypothesis και σύμφωνα με αυτήν ο σύγχρονος άνθρωπος εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη με αφετηρία τις αφρικανικές περιοχές νότια της Σαχάρα.

Όλοι δε οι σύγχρονοι άνθρωποι προέρχονται από ένα αρχικό πληθυσμό που υπήρχε στην Αφρική πριν από 120.000 - 220.000 χρόνια και άρχισε να μεταναστεύει προς άλλες ηπείρους πριν 52.000 έτη.

Αλλη έρευνα εδώ
http://www.sciencedaily.com/releases/2007/05/070509161829.htm
New Research Confirms 'Out Of Africa' Theory Of Human Evoluti
ScienceDaily (May 10, 2007) — Researchers have produced new DNA evidence that almost certainly confirms the theory that all modern humans have a common ancestry. The genetic survey, produced by a collaborative team led by scholars at Cambridge and Anglia Ruskin Universities, shows that Australia's aboriginal population sprang from the same tiny group of colonists, along with their New Guinean neighbours.

ΣΕ παραπέμπω και στο επιστημονικό περιοδικό Science Illustrated, τεύχος 10, Ιανουάριος 2006, σελ 26-33 όπου παρατίθεται συνοπτικά σε άρθρο με χάρτες χρωμασωμάτων Υ και mtDNA όλη η πορεία του σύγχρονου ανθρώπου από την Αφρική στις άλλες ηπείρους

Στοιχεία παλαιοντολογικά αποκαλύπτουν ότι τα αρχαιότερα οστά μοντέρνων ανθρώπων προέρχονται από την Ανατολική Αφρική

http://www.sciencedaily.com/releases/2005/02/050223122209.htm
The Oldest Homo Sapiens: Fossils Push Human Emergence Back To 195,000 Years Ago

ScienceDaily (Feb. 28, 2005) — When the bones of two early humans were found in 1967 near Kibish, Ethiopia, they were thought to be 130,000 years old. A few years ago, researchers found 154,000- to 160,000-year-old human bones at Herto, Ethiopia. Now, a new study of the 1967 fossil site indicates the earliest known members of our species, Homo sapiens, roamed Africa about 195,000 years ago.

Στοιχεία εντομολογικά
http://news.nationalgeographic.com/news/2008/02/080208-mummies-lice.html

Ψείρες τύπου "Α" που ακολουθούν τα κεφάλια μας από τα πρώτα μας βήματα πέρα από την Αφρική, βρέθηκαν σε μούμιες ινδιάνων στο Περού πριν την έλευση των Ευρωπαίων στην Ηπειρο. Δεδομένου ότι στη Νότια και Κεντρική Αμερική κυριαρχεί η ψείτα τύπου "Β" ενώ στούς Ευρωπαίους η "Α" τεκμαίρεται ότι αυτοί οι Ινδιάνοι είχαν μεταναστεύσει μέσω του Βερίγγειου όπως προτείνει η θεωρία 'Out Of Africa' αρκετές χιλιαδες χρόνια πριν μεταφέροντας και τις ψείρες τύπου "Α"...

A common type of head lice picked from thousand-year-old Peruvian mummies suggests the pesky parasitic insects accompanied modern humans on their first migration out of Africa, according to a new study.

Πρόσεξε και τι γράφει ο Διηνεκης Ποντικός αναφορικά με τα γενετικά στοιχεία των Ελλήνων τον οποίο φαντάζομαι εμπιστεύεσαι για να μεταφέρεις την έρευνά του στο blog σου.

Η κατανομή των χρωματοσωμάτων Υ στους Έλληνες έχει εκτιμηθεί σε αρκετές μελέτες που διαφέρουν ωστόσο μερικές φορές στην ορολογία τους και στο ότι εξέτασαν διαφορετικά σύνολα μεταλλάξεων. Μπορούμε ωστόσο να εξάγουμε μια γενική εικόνα της σύστασης των Ελληνικών χρωματοσωμάτων Υ.

Οι Έλληνες ανήκουν λοιπόν κατά 20% περίπου στην απλοομάδα Ε,που προήλθε από την Αφρική 30ky στο παρελθόν, και κατά 80% στην απλοομάδα F που είναι Ευρασιατικής προέλευσης 50ky στο παρελθόν.

Φυσικά από το παραπάνω δεν τεκμαίρεται καμία εσαεί αυτοχθονία των Ελλήνων. Ψάχνοντας λίγο περισσότερο στο Genographic Project διαβάζουμε ότι η απλοομάδα F προέρχεται είτε από τη Μέση Ανατολή(άρα συμφωνεί με τον Διηνεκη) είτε από την Αφρική (αυτό δεν το αναφέρει ο Διηνέκης εκτός αν δεν το έχω δει).

https://genographic.nationalgeographic.com/genographic/atlas.html
πήγαιανε στο "Atlas of human Journey", μετά GENETIC MARKERS(προς τα κάτω) και κλίκαρε την απλοομάδα "F" στο Y-Chromosome...

Ακόμα και οι "αυτόχθονες" Βαλκανικοί πληθυσμοί (δεν σου βάζει το "προ-Σλαβικοί" τυχαία σε παρένθεση Αδιάβαστε) που βιολογικά, ενδεχομένως και γλωσσικά θα αποτέλεσαν υπόβαθρο για την εμφάνιση και εξέλιξη των αρχαίων Ελλήνων, από κάπου θα είχαν έρθει κι αυτοί...

Κοντολογίς δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για πραγματική ατυτοχθονία παρά μόνο για σχετική ως προς το χώρο και το χρόνο αυτοχθονία.

Τουτεστίν...
- οι Ινδιάνοι ήταν αυτόχθονες όταν εισέβαλαν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες στις χώρες τους. Ομως και οι Ινδιάνοι από κάπου αλλού(Ασία)είχαν φτάσει στις χώρες τους πρωτύτερα.
- Οι αρχαίοι κάτοικοι της νήσου του Πάσχα ήταν αυτόχθονες όταν έφτασαν στο νησί τους οι Ισπανοί θαλασσοπόροι. Ομως και οι αρχαίοι κάτοικοι της Νήσου του Πάσχα από κάπου αλλού είχαν έρθει στο νησί τους (Ανατολική Πολυνησία)
- Οι Ελληνες ήταν αυτόχθονες στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία όταν εισέβαλλαν οι Τούρκοι στην περιοχή και παλιότερα οι Φράγκοι, οι Ρωμαίοι, οι Πέρσες κ.ο.κ. Και οι παλιότεροι πρόγονοι των Ελλήνων από κάπου θα είχαν έρθει στην Ελλάδα (το πού είναι διαφορετικό και μεγάλο θέμα)...
- Αν αύριο ο Πούτιν και το Ξανθό Γένος αποφασίσει να εισβάλλει στην Τουρκία και να εγκατασταθεί εκεί, τότε οι Τούρκοι από πάλαι ποτέ εισβολείς θα είναι οι "αυτόχθονες" στη Μικρά Ασία και το Ξανθό Γένος του Πούτιν θα αποτελούν τους νεοφερμένους, τους εισβολείς...

Μόνο με τέτοιους όρους μπορεί να υποστηριχθεί ορθολογικά η αυτοχθονία και να αποκτήσει κάποια βάση χωρίς να γίνεται κάποιος καταγέλαστος νομίζοντας ότι οι πρόγονοί του είχαν υπογράψει συμβόλαιο διαμονής στην ελληνική γη από την εποχή της Πανγαίας μπερδεύοντας τους ανθρώπους με τα βλίτα.

Οπότε φίλε μου Αδιάβαστε σε προτρέπω να ενημερωθείς για τις νεώτερες επιστημονικές θεωρίες σχετικά με την καταγωγή του σύγχρονου ανθρώπου, να αποσαφηνίσεις τα όρια των επιστημονικών ('Out Of Africa') και ψευδοεπιστημονικών(Αφροκεντρισμός)θεωριών και νομίζω ότι έχεις το ανοιχτό μυαλό για να το κάνεις χωρίς ιδεολογικούς φραγμούς.

quote:

---

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ

Σημαινει πολιτισμικη συνεχεια και συνεπως γλωσσικη συνεχεια . Το εθνος ειναι αποτελεσμα αυτης της συνεχειας .

---

Ναι άλλά όπως είπαμε οι γενετικές καταβολές είναι περισσότερο σύνθετο ζήτημα (ουσιαστικά δεν υπάρχουν πραγματικά αυτόχθονες παρά μόνο σχετικά). Δεν ξέρω τώρα τι καταλαβαίνει ο καθένας όταν λέει "πολιτισμική συνέχεια" πάντως στην Ελλάδα είχαμε στην εποχή του Χαλκού τουλάχιστον 3 διαφορετικούς πολιτισμούς (Κυκλαδικό, Μινωικό, Μυκηναϊκό) με ομοιότητες αλλά και διαφορές εκ των οποίων μόνο ο ένας έχει παοδειχτεί ελληνικός. Η μόνη ασυνέχεια που φαίνεται να υπάρχει στον υλικό πολιτισμό του ελλαδικού χώρου είναι κατά το διάστημα της Πρωτοελλαδικής ΙΙ και Πρωτοελλαδικής ΙΙΙ (περίπου 2200 π.Χ.) μέχρι και το τέλος της Πρωτοελλαδικής ΙΙΙ και την αρχή της Μεσοελλαδικής (1900 π.Χ.). Σε αυτό το διάστημα σημειώνονται καταστροφές και εγκατάλειψη θέσεων στην Ηπειρωτική Ελλάδα (Αττική, Αργολίδα, Λέρνα, Κορινθία) και στις Κυκλάδες, αλλαγές στην αρχιτεκτονική που σχετίζονται με την εμφάνιση αψιδωτών σπιτιών, λίθινους πολεμικούς πελέκεις με οπή, πήλινες άγκυρες, εμφάνιση νέου τύπου κεραμικής (π.χ. στην Εύτρηση της Βοιωτίας και στην Αγία Μαρίνα της Φωκίδας).

Ανεξάρτητα από το πώς ερμηνεύει ο καθένας αυτές τις αλλαγές νομίζω ότι σε έναν χώρο όπως η Ελλάδα που αποτελεί γεωγραφικό σταυροδρόμι, πολλοί ήρθαν, έφυγαν, αφομοιώθηκαν, ενοποιήθηκαν με τα ανάλογα αποτελέσματα που μπορεί να προκύψουν από τέτοιες καταστάσεις...

Lost in Necropolis

La ville de la mort