- Κυκλοφορεί! (παιχνίδια για PC, κονσόλες, κ.α) - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Όσοι φίλοι ενδιαφέρονται για ΧΒΟΧ softmod μπορούν να διαβάσουν το τεχνικό Tutorial (βοήθημα) που έχω γράψει εδώ:
http://www.xboxgr.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=455
C'est la vie and i am livin' la vida LOCA!
Μία καλή παρουσίαση του παιχνιδιού, μπορείτε να βρείτε εδώ:
Review
King's Quest: Mask of Eternity
Η υπόθεση:
Στο βασίλειο του Daventry, η μάσκα της αιωνιότητας, συμβολίζει την αλήθεια, το φως και την τάξη. Φυλάσσεται από μία μαγική ιεραρχία όντων, που λέγονται Άρχοντες. Η ζωή κυλάει ειρηνικά στο Daventry, όταν ο αρχηγός των αρχόντων, ο Lucreto, προδίδει τον ιερό του σκοπό και χτυπάει τη μάσκα με μία κατάρα, κόβοντάς την σε κομμάτια, που σκορπίζονται στο βασίλειο του Daventry κι έτσι όλο το βασίλειο - μαζί και οι κάτοικοί του - μεταμορφώνονται σε πέτρα, εκτός από τον ήρωά μας τον Connor Ly Marr!
Μέσα από την περιήγησή του στους 7 κόσμους του βασιλείου(τη διάσταση των νεκρών,τον βάλτο, το υπόγειο βασίλειο των ξωτικών, την άγονη περιοχή, τις παγωμένες κορφές, τον χαμένο παράδεισο, και τη σφαίρα του Ήλιου) ο ήρωάς μας θα βρει τα χαμένα κομμάτια της μάσκας και θα τα καταθέσει στον ιερό βωμό, για να επαναφέρει την τάξη στο βασίλειο του Daventry.
Κάθε κόσμος - διάσταση - του βασιλείου, έχει κι έναν ιδιαίτερο ατμοσφαιρικό χαρακτήρα, που παρά τα μέτρια(για την εποχή του 2005) γραφικά του, μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πως βρίσκεσαι εκεί. Περιοχές όπου συμβολισμοί σαν τη ζυγαριά του Όσιρι και το φτερό της Μαάτ, τις πυραμίδες και τις μούμιες, το αθάνατο νερό και τα δέντρα που μιλάνε, τα πονηρά ξωτικά και τις αιθέριες νεράϊδες, σε κάνουν να νιώσεις σαν ήρωας του Τόλκιν!
Ανεπιφύλακτα σας συστήνω, εάν το βρείτε να το παίξετε!
Κι αν δυσκολευτείτε...
μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο το "walk through" του παιχνιδιού 
(αλλά μην το παρακάνετε...)
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Εξαιρετικό REVIEW και ανέλπιστο. Σε ευχαριστώ για την συνεισφορά στο Topic. Η σειρά Kings Quest αν και λίγο ξεπερασμένη όπως προανέφερες είναι πολύ καλή και με πολλούς φανατικούς οπαδούς παγκοσμίως. Εγώ εκείνη
την εποχή 1997-98 έπαιζα ενα παρόμοιο παιχνίδι το Atlantis.
Φιλικούς χαιρετισμούς!
C'est la vie and i am livin' la vida LOCA!
Πραγματικά είναι πολύ ωραίο αυτό το παιχνίδι που ανέφερα.
Το έπαιζα για 2-3 βδομάδες φανατικότατα, είχα βρει όλες τις λύσεις για να προχωρήσω και πλησίαζα στο τέλος.
Στον προτελευταίο κόσμο, βρήκα τον τρόπο να περάσω και μπήκα στον 7ο.
Το λάθος μου ήταν, πως ενώ σε όλους τους προηγούμενους κόσμους έκανα προληπτικά "save" στο σημείο που βρισκόμουν, δεν έκανα κάτι τέτοιο και για τον προτελευταίο. Μεθυσμένη από την οσμή της νίκης προχώρησα...
Για να ανακαλύψω, πως παράλληλα με την αμέλειά μου να σώσω τον προηγούμενο κόσμο, την βλακεία μου να σβήσω όλα τα save που αφορούσαν τους υπόλοιπους κόσμους, και το γεγονός πως ξέχασα να πάρω το τελευταίο κομμάτι της μάσκας από τον προηγούμενο κόσμο...
Δεν μπορούσα να γυρίσω πίσω.
Ενώ σε όλους τους υπόλοιπους μπορούσε ο παίχτης να πηγαινοέρχεται κανονικότατα - εφόσον είχε βρει τα κλειδιά - στον τελευταίο άπαξ και έμπαινες, δεν είχε γυρισμό.
Κι εγώ δεν είχα όλη τη μάσκα (mask of eternity)
Έτσι, δεν έμαθα ποτέ πως δείχνει το τέλος. 
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Amalia μου έπεσες στην περίπτωση! Τα saves είναι ενα κεφάλαιο στο Gaming που ανάλογα με την περίπτωση ή τα λατρεύεις ή τα μισείς.
Όταν μετά απο εξαντλητικές μάχες ή γρίφους που έχεις περάσει καταφέρεις και αποθηκεύσεις την πρόοδο σου στο παιχνίδι, είσαι τόσο ευγνώμων σε αυτό το μικρό αρχειάκι! Όταν όμως για κάποιο λόγο δεν θέλει να φορτώσει ή δεν υπάρχει καν, το καταργιέσαι που είναι τόσο ευάλωτο! Εγώ στα κρίσιμα σημεία κάνω εκτός απο το κανονικό και ενα backup για περίπτωση ανάγκης.
Δυστυχώς το παιχνίδι δεν το τερμάτισα ούτε εγώ για να σου πω τι γίνεται. Θυμάμαι οτι το είχα ενοικιάσει απο ενα Video-Club όταν ζούσα στην Γερμανία αλλά δεν το είχα παίξει πολύ. Ο τίτλος ηταν θυμάμαι: "Κings Quest8 - Maske der Ewigkeit"
Αν έχεις σε κάποιο ράφι το παιχνίδι ίσως μπορέσεις να βρείς ενα save game στο Internet και να παίξεις τον τελευταίο κόσμο μόνο. Έτσι θα μάθεις επιτέλους τι γίνεται!
C'est la vie and i am livin' la vida LOCA!
C'est la vie and i am livin' la vida LOCA!
και στο internet να μπω θα μπορούσα,
αλλά δυστυχώς...
αυτό που δεν έχω πια είναι: χρόνος!
Το καλοκαιράκι μάλλον, εκτός εάν αναβαθμίσω το PC και μπορέσω επιτέλους να παίξω το URU (το επόμενο του MYST) που το χρυσοπλήρωσα για να το βλέπω στο ράφι κι αυτό...
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Πριν μερικές μέρες ανακοινώθηκε το νέο Age of Empires, απλά να αναφέρουμε ότι η σειρά ξεκινάει από το 1997 και είναι από τις εντυπωσιακότερες στο τομέα της με χιλιάδες fans. Εδώ και αρκετό στο επίσημο site της Ensemble υπήρχε ένα σχετικό countdown για την ανακοίνωση... Οι πρώτες πληροφορίες (το παρακάτω άρθρο βασίζεται σε πληροφορίες που έκανε γνωστές το IGN πριν μερικές μέρες) που είδανε το φως της δημοσιότητας αλλά και φωτογραφίες δείχνουν ότι θα έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετό καλά συγκροτημένο τίτλο.
Το παιχνίδι καλύπτει την εποχή του αποικισμού στην Αμερική, αν και η Ensemble προτιμά να το γράφει σκέτο σαν Age of Empires, οι περισσότεροι θα το πουν Age of Empires - Αge of Discovery . Το AοE ΙΙΙ ξεκινά ακριβώς εκεί που σταμάτησε το Age of King ένα βήμα πριν σαλπάρετε για την αντίπερα όχθη. Μερικά units (τα αρχικά) θα σας είναι γνωστά, αλλά όταν ανακαλύψετε την πυρίτιδα τα πάντα αλλάζουν. Τις περισσότερες φορές θα τοποθετήστε σε έναν άγνωστο χάρτη που θα πρέπει να ιδρύσετε την πόλη σας και έπειτα να επιβληθείτε με την διπλωματία ή την βία στους τριγύρω λαούς.
Πηγή: Gamesway.gr
Πηγή φωτογραφιών: Ensemble Studios
C'est la vie and i am livin' la vida LOCA!
quote:
Ψηλός
Για το Θεό ομως, ακόμη και οι τρίχες της κεφαλής σου είναι "καταγεγραμμένες". Φαντάσου, λοιπόν, αν και κατά πόσο εσύ και ο καθένας μετρά ως μοναδικο, δικό του δημιούργημα και όχι ως σύνολο
Ψηλέ θα σου πώ τι ξέρω εγώ.
Ξέρω οτι η ατμόσφαιρα της Γης εκτείνεται σε μια απόσταση 52 χιλιομέτρων απο την επιφάνεια της θάλασσας.Ξέρω οτι άν ο όγκος της Γης ήταν λίγο μικρότερος δεν θα μπορούσε να συγκρατήσει την ατμόσφαιρα και δεν θα υπήρχα.Αν ήταν μεγαλύτερος,πάλι δεν θα μπορούσα να υπάρχω γιατι θα συγρατούνταν μεν η ατμόσφαιρα αλλά εγω θα έτρωγα τέτοια πίεση που θα ήμουν χαλκομανία.
Ξέρω οτι αν δεν υπήρχε αυτή η έλξη,που δεν μπορω να εξηγήσω τι ακριβώς είναι,πώς παράγεται και απο τι αποτελείται,θα κουτρουβάλαγα παίζοντας γαλλικό μπιλιάρδο,με τους άλλους πλανήτες.Σήμερα θα είχα μετωπική σύγκρουση με τον Ερμή και αύριο με τον Πλούτωνα.Δεν θα είχα Ηλιο και δεν θα μπορούσα να υπάρχω σε -230 βαθμούς.
Εχω DNA και αναπαράγομαι χιλιετίες τώρα με σωματική ομοιομορφία.Ο μπαμπάς μου είχε και αυτός 2 χέρια και δύο πόδια με 5 δάχτυλα το κάθε ένα.Το ίδιο και ο παππούς μου,το ίδιο και ο γιός μου.Δεν βγαίνει άλλος με 5 πόδια και άλλος με 12 χέρια.Ολοι το ίδιο.Εχω κι ενα μυαλό υλικής υφής και εκεί μέσα γίνεται,το έλα να δείς!Εχω μια ψυχή,που δεν είναι δική μου.Ούτε του DNA μου!Πουθενά μέσα στο εξερευνηθέν DNA,δεν υπάρχει γονίδιο ψυχής.
Ζώ πάνω σε μια σφαίρα,που αν δεν είχε αυτό το σχήμα,δεν θα μπορούσε να υπάρχει και να διατηρεί ζωή.Γυρίζει γύρω-γύρω και αν δεν το έκανε,δεν θα μπορούσα να σταθώ πουθενά χωρίς βαρύδια στα πόδια δεμένα με αλυσίδες σε γρανίτινο βράχο.
Ζω σε ενα Ηλιακό σύστημα που εχει μέγιστο ζωής 9 δίς έτη.Εχουν περάσει τα μισά και εγω είμαι ακόμη εδω.Και τίποτα δεν μου λέει οτι δεν θα εξακολουθήσω να είμαι εδω και οταν τελειώσουν τα 9 δις.Μετά τι?
Κάρβουνο και στάχτη.Σκόνη και υποατομικά σωματίδια.Στα εξ ών συνετέθην!Ολα αυτά αν στο μεταξύ την γλυτώσω απο κομήτες,αστεροειδής,Ηλιακές εκρήξεις,εξωγήΙνους εισβολείς και οτι άλλο βάλει ο νούς σου.
Ξέρω οτι έχω καταδικασθεί να ζώ σε αυτόν τον πλανήτη και με οτι αυτός μου προσφέρει,προσπαθω να επιβιώσω.Αν δεν φάω θα πεθάνω.Η τροφή μου παράγεται απο αυτόν τον πλανήτη και δεν υπάρχει σε κανέναν άλλο στο Ηλιακό μου σύστημα.Δεν ξέρω για άλλα συστήματα,επειδή θέλω μερικές χιλιάδες χρόνια να πάω και άλλα τόσα να γυρίσω.Σαν κάποιος να με εκλεισε φυλακή σε ενα χώρο με 12.000 χιλιόμετρα διάμετρο και μερικα εκατομμύρια τετραγωνικα.Και για να με κάνει να σκάω,να συφιλιάζομαι,να νευριάζω,μου έδωσε και μια θέα του ουρανού με τρισεκατομμύρια αστρα και πλανήτες,όπου δεν υπάρχει περίπτωση να πάω να ζήσω ποτέ.Οχι κουβαλώντας μαζί μου το DNA μου.!!!
Εκεί έξω υπάρχει μια απεραντοσύνη.Δεν ξέρω αν το σύμπαν είναι άπειρο ή πεπερασμένο.Κοιτώ τον χάρτη του Ουρανου και βλέπω μια κουκίδα στην άκρη του γαλαξία μου,μια κουκίδα μικρότερη απο το κεφαλάκι της πιο μικρής καρφίτσας.Και μου λέτε να δεχθώ,οτι αυτός ο πάνσοφος δημιουργός,διάλεξε αυτό το σκατό [τον πλανήτη μου] μέσα στον αστρικό ορυμαγδό,να δημιουργήσει τον δούλο του.Και γιατί δούλο του παρακαλώ?Εχει ανάγκη απο δούλους ο δημιουργός?Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών,θέλει υπηρεσία?Αν θέλει άς πάει στις Φιλιππίνες να βρει προσωπικό!
Και έρχεσαι τώρα εσύ Ψηλέ,να μου πείς οτι όλα αυτα τα έκανε ο καλός Θεός που με αγαπάει και είμαι δημιούργημά του.Σκατά στα μούτρα του είμαι!
Και πρέπει να τον λατρεύω και να τον προσκυνώ και να του πηγαίνω άρτο και να δίνω τον οβολό μου στον οίκο του!θα σου έλεγα τώρα τι θα του δώσω,αλλά θα σου πέσει πολύ βαρύ και έτσι το καταπίνω!
Αν με αγαπούσε,αν υπήρχε,άν τα έκανε όλα αυτα,θα ερχόταν και θα μου έλεγε:Εγω είμαι ρε ο δημιουργός σου και έφτιαξα όλα αυτα για σένα.Ετσι για να ξέρω ποιόν να σιχτιρίσω για όλες αυτές τις κατασκευαστικές μαλακίες που έχει κάνει!
Ψηλέ υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν με το μυαλό τους και οχι με τις προτροπές των παπάδων!Ανθρωποι που ενω έχουν την ανθρώπινη επιστημονική γνώση,εν τούτοις πολλά,πάρα πολλά δεν μπορούν να τα εξηγήσουν.Παλαιότερα ήταν ακόμη πιο πολλά τα ανεξήγητα.Σιγά-σιγά λιγοστεύουν.Αυτό όμως δεν σημαίνει,οτι θα στραφούν σε εναν δημιουργό που δεν γνώρισαν και δεν διαφαίνεται οτι θα γνωρίσουν.
Ερευνούν αυτα που δεν ξέρουν,κάνουν υποθέσεις,κατασκευάζουν θεωρίες και γενικά <<ψάχνονται>> μέχρι επιβεβαίωσης πέραν πάσης αμφιβολίας. Αυτό το κάνουν οι σκεπτόμενοι άνθρωποι.
Αυτοί που έχουν το κεφάλι τους,για ισσοροπία,για πλοηγό,για ομορφιά,τρέχουν στο παπαδαριό και στον ύψιστο,να του εναποθέσουν τις μαλακίες τους και να εξασφαλίσουν την αιώνια ζωή,που δεν εχουν ιδέα τι είναι!
Καταλαβαίνεις τώρα Ψηλέ πόσο <<αμαρτωλός>> είμαι?
Καταλαβαίνεις γιατι μου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο οταν ακούω για θρησκείες και Θεούς?
Καταλαβαίνεις γιατι θεωρώ μη εξελίσιμους τους πιστούς των θρησκειών?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:quote:
Lixos
Επίσης αυτό που μου είπαν και οι δυο ήταν ότι δεν ήθελαν με τίποτα να επιστρέψουν και μόλις γύρισαν στην πραγματικότητ....
Ξέρω lixos
ξέρω πολύ καλά!
Πολύωρη επέμβαση πέρασα κι εγώ.
Αλλά δεν μιλώ για αυτο.
Μόνο στους δικούς μου.Και έτσι πρέπει.
Δεν είναι ο κόσμος έτοιμος για τέτοια.
οχι όσο υπάρχουν θρησκείες,που τι σύμπτωση!!!!,καταδικάζουν αυτα ακριβώς που άνθρωποι έχουν βιώσει.ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Χωρίς να θέλω να σε πιέσω ή να φανώ αγενής, σου ζητώ να μοιραστείς την εμπειρία που έζησες μαζί μου, όχι στο φόρουμ αλλά στο private mail. Ο λόγος είναι πολύ προσωπικός και απλός: η ελπίδα...(και δεν μιλάω για τον εαυτό μου αλλά για εκείνον που έχασα). Εάν πάλι δεν θέλεις, θα καταλάβω.
Σ' ευχαριστώ για την κατανόηση.
quote:
Αγαπητέ συνδίκτυε,γίνε πιο σαφής σε παρακαλώ.Ειλικρινά θέλω να καταλάβω,αυτο που θέλεις πραγματικά να πείς.
Συγγνώμη για τον τρόπο με τον οποίο γράφω, ίσως να φταίει και το εξωτερικό γι' αυτό.
Ήθελα να πω, πως ακόμη κι αν έχουμε μία διευρυμένη οπτική (στην οποία θα έχουμε εξαλείψει τον εγωισμό) θα μας λείπει η εμπειρία του ''μετά''.
quote:
Τι να την κάνουμε την οπτική,αν έχουμε εμπειρική γνώση?
Θεωρώ πως είναι θέμα του εκάστοτε χαρακτήρα το πως θα διαχειριστεί την εμπειρία, χωρίς να έχει κάποια ''προετοιμασία''.
quote:
Μα ναι,βεβαίως έχουμε εμπειρική γνώση.Οχι όλοι μας.Μερικοί απο μας.Και την ανακοινώνουν.Δεν είναι αρκετό?Οπως σε πολλά πράγματα δεν είναι όλοι μύστες,ετσι και στα μετα-φυσικά.Οπως θα πιστέψει κάποιος μια κοινή εμπειρία,που κάποιος άλλος θα λέει,π.χ.την αίσθηση της πτώσης με αλεξίπτωτο,έτσι θα πρέπει να πιστέψει και μια σπάνια εμπειρία,όπως η στιγμή του θανάτου!
Αυτό εννοούσα στο προηγούμενο post μου. Πως χωρίς την εμπειρία είναι θέμα πίστης, και δυστυχώς δε συγκρίνεται το ένα με το άλλο. Δεν πιστεύω πως η πίστη φτάνει.
Κάποια στιγμή θέλεις να σιγουρευτείς.
quote:
ΔΕΝ «σάρκασα» καλή μου τα «διαδικαστικά της χριστιανοσύνης». Μην πετάμε λάσπη ελαφρά τη καρδία σε οποιονδήποτε σχολιάζει ένα καταγραμμένο γεγονός.
Αν δεν έχει δική του άποψη για κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, το σωστότερο θα ήταν να μην απαντά.
Αν έχει δική του άποψη, να την λεει και να την κουβεντιάζει.
Δεν μιλούσα για σένα. Είπα τι δεν κάνω ΕΓΩ. Πάψε να νομίζεις ότι όλα περιστρέφονται γύρω από την μύτη σου και χαμήλωσε τους τόνους.
Τα σέβη μου.
quote:
Πολύ τροφή για σκέψη τα τελευταία ποστ.
Έχω μία απορία: ακόμη κι αν καταφέρουμε να μπούμε στη λογική της ''διευρυμένης οπτικής'' τιθασεύοντας τον εγωισμό μας, δε θα μας λείπει η εμπειρική γνώση ώστε να σιγουρευτούμε πως ο άνθρωπος που έφυγε όντως συνεχίζει την πορεία του; ειδάλλως θα είναι και πάλι θέμα πίστης σε κάτι, απλώς δε θα ανησυχούμε και δε θα πονάμε τόσο.
Νομίζω φίλτατε ότι έχεις παρανοήσει μερικά πράγματα..
Κατ' αρχήν κάποιος που τιθασεύει τον εγωισμό του, που πραγματικά τον τιθασεύει, δεν έχει την ανάγκη για καμιά επιβεβαίωση για το αν υπάρχει ή όχι μεταθάνατον ζωή, γιατί απλά αυτό δεν τον απασχολεί. Δεν ζει στο παρελθόν.
Η λογική της τιθάσευσης του εγώ δεν είναι να παράσχει στον άνθρωπο απαντήσεις για το μεταθάνατον, ούτε να του καλλιεργήσει την ελπίδα, ούτε να του καλλιεργήσει την πίστη, ούτε να του καλλιεργήσει κάποια ιδέα για την μεταθάνατον ζωή. Όλα αυτά ανήκουν στο Εγώ (όχι ότι είναι απαραίτητα επιζήμια). Η λογική της τιθάσευσης του εγώ είναι να ανεξαρτητοποιηθεί ο άνθρωπος πλήρως από όλα αυτά, επειδή ακριβώς όλα αυτά ανήκουν στο Εγώ. Αν δεν υπάρχει Εγώ, που το Εγώ είναι αυτό που δίνει στον άνθρωπο την ψευδαίσθηση ότι είναι ξέχωρος απ' τους άλλους ανθρώπους, απ' το άτομο που πέθανε, και απ' το σύμπαν γενικά, τότε δεν υπάρχει και η ανάγκη για όλα τα παραπάνω. Μιλάμε για πλήρη ψυχολογική ανεξαρτησία απ' τα εγκόσμια και ως εκ τούτου τον θάνατο. Ο θάνατος συμβαίνει κάθε στιγμή και κάθε ώρα. Για την ακρίβεια κάθε στιγμή πεθαίνουμε και ξαναγεννιόμαστε. Αυτή η στιγμή δεν μετριέται σε χρόνο. Το άτομο που ήμασταν πριν ένα λεπτό από τώρα, έχει πεθάνει, έχει αποσυντεθεί, έχει λιώσει, και εμείς έχουμε ξαναγεννηθεί. Προσέξτε το. Ο φυσικός θάνατος του σώματος συμβαίνει πιο συχνά και απ' τη βροχή. Χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν κάθε λεπτό που περνάει. Αν κάποιος προσπαθούσε να δείξει συμπόνια για όλους αυτούς τους ανθρώπους θα έπρεπε όλη μέρα να οδύρεται. Ο απαλλαγμένος από το Εγώ αντιμετωπίζει τον θάνατο σαν την βροχή. Η βροχή έρχεται, ταράσσει καταστάσεις, αλλά δεν είναι αιτία για να μη πάει κάποιος στη δουλειά του, να παραμελήσει τα παιδιά του κοκ.
Αλλά στη πράξη είναι πολύ "δύσκολο" να γίνει αυτό.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 03/10/2011 10:32:54
quote:
Ο φυσικός θάνατος του σώματος συμβαίνει πιο συχνά και απ' τη βροχή. Χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν κάθε λεπτό που περνάει. Αν κάποιος προσπαθούσε να δείξει συμπόνια για όλους αυτούς τους ανθρώπους θα έπρεπε όλη μέρα να οδύρεται. Ο απαλλαγμένος από το Εγώ αντιμετωπίζει τον θάνατο σαν την βροχή. Η βροχή έρχεται, ταράσσει καταστάσεις, αλλά δεν είναι αιτία για να μη πάει κάποιος στη δουλειά του, να παραμελήσει τα παιδιά του κοκ.
Αλλά στη πράξη είναι πολύ "δύσκολο" να γίνει αυτό.
Ναι, ναι, ο.κ. καλά τα λες ΑΛΛΑ, αφενός δεν σου είναι γνωστοί όλοι αυτοί που πεθαίνουν ακόμη και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οπότε δεν νιώθεις πόνο γιατί αγνοείς ακόμη και την ύπαρξή τους. Εγωιστικό ξε-εγωιστικό, πονάς μόνο για τους "δικούς σου" ανθρώπους.
Εάν καταλαβαίνω καλά, μέσα από αυτά που γράφεις, υπονοείς ότι όλοι είμαστε συνδεδεμένοι κάπως; σωστά;
/
Ψηλέ εγώ έγραψα απαντόντας στην lixos
quote:
gianisΠροφανώς δεν κατάλαβες πως η απάντησή αναφέρεται σε δική σου απορία /ερώτηση .
Γιατί βασανίζει (ο θεός) ακόμη και μικρά παιδιά που υποτίθεται ότι είναι άσπιλα και αμόλυντα;
Υπάρχει, όπως σου υπενθυμίζω, ιδική αναφορά του ίδιου του Ιησού στην Κ.Δ για αυτήν την περίπτωση, που εξηγεί ακριβώς τον λόγο ( ή τον σοβαρότερο, αν υπάρχουν και άλλοι)
Δεν αναφέρομαι λοιπόν σε εικόνα που έχουν δημιουργήσει κάποιοι «παπάδες», μην τρελαίνεσαι.
Αναφέρομαι αντιθέτως σε συγκεκριμένη αναφορά της Κ.Δ, που εκφράζει ευθέως και απερίφραστα μια άποψη του ίδιου του Ιησού.
Ενδεχομένως να μην σε ενδιαφέρει. Μηδέν πρόβλημα. Απαντά όμως ευθέως στη απορία / ερώτηση
Άρα πρόκειται για μια ρητορική ερώτηση σου, αν και στην βάση της είναι πολύ καίρια, και παίρνει μεγάλη βαρύτητα ιδικά λόγω της εξήγησης που υπάρχει καταγεγραμμένη στην Κ.Δ, και είναι αυτή που σου ανέφερα.ΔΕΝ «σάρκασα» καλή μου τα «διαδικαστικά της χριστιανοσύνης». Μην πετάμε λάσπη ελαφρά τη καρδία σε οποιονδήποτε σχολιάζει ένα καταγραμμένο γεγονός.
Αν δεν έχει δική του άποψη για κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, το σωστότερο θα ήταν να μην απαντά.
Αν έχει δική του άποψη, να την λεει και να την κουβεντιάζει.Η δική μου απάντηση στο ρητορικό ερώτημα που αρχικά έθεσες είναι η εξής.
Ο «θεός» δεν «βασανίζει» κανέναν, γιατί απλούστατα για τον «θεό» ΔΕΝ υπάρχουμε σαν «Γιάννης», «Παναγιώτης», «Αννούλα», «Μαρία» κλπ κλπ, αλλά σαν σύνολο, και υπάρχουμε μέσα στη οικονομία της συνολικής ύπαρξης , και εκεί μετρά το ΟΛΟΝ, και σαν αποτέλεσα και σαν εικόνα.
Είναι πολύ εγωιστικό να πιστεύω πως αν χαθώ εγώ, ή ένα πολύ προσφιλές μου πρόσωπο , θα χαθεί το σύμπαν , η θα αλλάξει η ροή του κόσμου.
Πρόκειται καθαρά για ένα τυχαίο γεγονός μη προγραμματισμένο και αδιάφορο για το σύνολο της ύπαρξης.
Βεβαίως για τον καθένα από εμάς ξεχωριστά, παραμένει τραγικό, και συγκλονιστικό.
Παραβλέπουμε,- ή αγνοούμε - πως ανάλογα τέτοια συμβατά επαναλαμβάνονται καθημερινά, στον συνάνθρωπο μας της διπλανής πόρτας , και στον παραδίπλα.
Ο πόνος και οδύνη νοούνται ΜΟΝΟ για τον άνθρωπο, όχι για τη ύπαρξη, που είναι πάνω και έξω από το καλό , το κακό, το πρέπει και το δεν πρέπει.
Σε αυτή μου την τοποθέτηση εσύ ψηλέ απαντας.
quote:
Αν αυτή η άποψη είναι η δική σου, έχει καλώς. Για το Θεό ομως, ακόμη και οι τρίχες της κεφαλής σου είναι "καταγεγραμμένες". Φαντάσου, λοιπόν, αν και κατά πόσο εσύ και ο καθένας μετρά ως μοναδικο, δικό του δημιούργημα και όχι ως σύνολο.
Ο Θεός είναι πολύ επιλεκτικός και το κάθε τι που δημιουργεί είναι μοναδικό και με άπειρη σοφία βαλμένο στην άριστη αρμονία του κόσμου.
Δεν πιστεύω πως χάριν του συνόλου παραβλέπει ή απαξιώνει το άτομο.
Λοιπόν Ψηλέ
Απαντάς σε μια τοποθέτησή μου που έχει δύο σκέλη, ρωτώντας με, αν αυτό αποτελεί δική μου άποψη.
Αν η απάντηση σου αναφέρεται στην τοποθέτησή μου σχετικά με το “ρητορικό” ερώτημα
της lixos,
“Γιατί βασανίζει (ο θεός) ακόμη και μικρά παιδιά που υποτίθεται ότι είναι άσπιλα και αμόλυντα;”
Λέω ξεκάθαρα ΟΧΙ, δεν είναι δική “ άποψη”, αλλά άποψη του ίδιου του Ιησού, και είναι ξεκάθαρη, και διαυγής. Αν δεν την γνωρίζεις θα πει πως έχεις μαύρα μεσάνυχτα της Κ.Δ. Ή επιλεκτική μνήμη. Διάβασε καλά την Κ.Δ, και ματαέλα να κουβεντιάσουμε.
Αν γνωρίζεις το γεγονός, και εμμέσως με κατηγορείς πάλι για εσκεμμένη παραποίησή του, κατάθεσε την αυθεντική αναφορά της βίβλου, να την αναλύσουμε μαζί , γιατί εγώ με κόπο συγκρατώ την ψυχραιμία μου από το μέγεθος της παραφροσύνης και αδικίας που αυτή αναβλύζει.
Αν αναφέρεσαι στην περιγραφή μου για ένα μη προσωπικό θεό, ναι αυτή είναι δική μου άποψη, και αυτά που αναφέρεις εσύ για τις τρίχες, είναι ουσιαστικά τρίχες γνωστές της Κ.Δ.
Αν αυτή την άποψη που περιγράφεις εσύ τώρα εδώ ψηλέ, είχες την απαραίτητη νοημοσύνη να κατανοήσεις που οδηγεί, θα την είχες απορρίψει εκ προοιμίου, γιατί οδηγεί ψηλέ στο προκαθορισμένο, το προμελετημένο, δηλαδή στην απαλειφεί και κατάργηση της ελευθερίας στην βούληση που για σας τους δογματικούς πιστούς, είναι απόλυτα αναγκαία, γιατί χωρίς αυτή δεν υπάρχει αμάρτημα, ούτε η ανάγκη έλευσις κάποιου μεσσία, και βεβαίως δεν γενάτα θέμα σωτηρίας.
Δηλαδή, παύετε να υπάρχετε σαν δόγμα.
Να σκέφτεσαι ψηλέ τι λες και σε ποιον τα λες.
Εδώ δεν είμαστε όλοι παιδάκια του κατηχητικού.
Αν θες να κουβεντιάσουμε γιατί ο θεός δεν ενδιαφέρεται, δεν ασχολείται, και ούτε κάν γνωρίζει αν υπάρχεις εσύ ή εγώ, ή οποιοσδήποτε άλλος, και μήτε του καίγεται καρφάκι αν εγώ ή εσύ φας κοκορέτσι, ή κοτολέτες στα κάρβουνα την μεγάλη Παρασκευή (που ούτε ξέρει πότε πέφτει), ούτε αν εσύ πηδάς εκτός γάμου, κλπ κλπ.
Ο θεός ΔΕΝ είναι σαν τα μούτρα σου ψηλέ, και είναι θανάσιμο αμάρτημα ο εγωισμός και η επιθυμία να γίνεις εσύ θεός.
quote:quote:
ΔΕΝ «σάρκασα» καλή μου τα «διαδικαστικά της χριστιανοσύνης». Μην πετάμε λάσπη ελαφρά τη καρδία σε οποιονδήποτε σχολιάζει ένα καταγραμμένο γεγονός.
Αν δεν έχει δική του άποψη για κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, το σωστότερο θα ήταν να μην απαντά.
Αν έχει δική του άποψη, να την λεει και να την κουβεντιάζει.Δεν μιλούσα για σένα. Είπα τι δεν κάνω ΕΓΩ. Πάψε να νομίζεις ότι όλα περιστρέφονται γύρω από την μύτη σου και χαμήλωσε τους τόνους.
Κατάλαβα!!
Δεν υπάρχει περίπτωση να κουβεντιάσει κανείς μαζί σου, εκτός και σου λέει αυτά που εσύ θέλεις να ακούσεις.
Όσα σχολίασες ήταν απάντηση σε δική μου τοποθέτηση, και η κουβέντα μας σχετίζετο με ένα “ρητορικό” ερώτημά σου, που συμπτωματικά η απάντηση υπάρχει στην Κ.Δ, δια στόματος Ιησού.
Προφανώς δεν σε ενδιαφέρει η σπουδαιότητα του συγκεκριμένου συμβάντος, - δικαίωμά σου - και αναφέρεσαι μόνο σε ένα προσωπικό σου βίωμα, ζητώντας μια γνώμη όχι οποιαδήποτε, αλλά μόνο αυτή που θέλεις εσύ.
Με το θέμα της επιθανάτιας εμπειρίας έχω ασχοληθεί στο παρελθόν, και έχω ο ίδιος δυό φορές βρεθεί σε τέτοια κατάσταση.
Τα πράγματα δεν είναι όπως στα περιγράφουν, και για όλα υπάρχει λογική εξήγηση.
quote:
ΦασκομηλοςΘεωρώ πως είναι θέμα του εκάστοτε χαρακτήρα το πως θα διαχειριστεί την εμπειρία, χωρίς να έχει κάποια ''προετοιμασία''
Σίγουρα φίλε μου είναι θέμα προσωπικής διαχείρισης, και κατανόησης της κάθε ατομικής εμπειρίας.
Η αναφορά σου σε κάποια “προετοιμασία” υπονοεί υποβολή, ή κατάσταση νοητικής έξαρσης / έκστασης?
Αυτή η ας πούμε “προετοιμασία” μήπως επιδρά στην σωστή και ελεύθερη κρίση?
quote:
Κατάλαβα!!
Δεν υπάρχει περίπτωση να κουβεντιάσει κανείς μαζί σου, εκτός και σου λέει αυτά που εσύ θέλεις να ακούσεις.
Όσα σχολίασες ήταν απάντηση σε δική μου τοποθέτηση, και η κουβέντα μας σχετίζετο με ένα “ρητορικό” ερώτημά σου, που συμπτωματικά η απάντηση υπάρχει στην Κ.Δ, δια στόματος Ιησού.
Προφανώς δεν σε ενδιαφέρει η σπουδαιότητα του συγκεκριμένου συμβάντος, - δικαίωμά σου - και αναφέρεσαι μόνο σε ένα προσωπικό σου βίωμα, ζητώντας μια γνώμη όχι οποιαδήποτε, αλλά μόνο αυτή που θέλεις εσύ.
Με το θέμα της επιθανάτιας εμπειρίας έχω ασχοληθεί στο παρελθόν, και έχω ο ίδιος δυό φορές βρεθεί σε τέτοια κατάσταση.
Τα πράγματα δεν είναι όπως στα περιγράφουν, και για όλα υπάρχει λογική εξήγηση.
Αγαπητέ, μάλλον είσαι η επιβεβαίωση της φράσης "άλλα λέει η θειά μου κι άλλα ακούν τ' αυτιά μου". Από πού κι ως πού έβγαλες το συμπέρασμα ότι θέλω ν' ακούσω αυτό που με βολεύει; Είμαι σκεπτόμενη και με προσβάλλεις αλλά προφανώς αυτό αποτελεί πάγια τακτική σου. Τι να πω; ίσως σου επιβεβαιώνει κάποια ανάγκη σου. Εάν είναι έτσι χαίρομαι που σε βοηθάω.
Όσον αφορά στο "δια στόματος Ιησού και το ρητορικό μου ερώτημα", ήταν απόλυτα στοχευμένο και αναμένει μιας ικανοποιητικής απάντησης από έναν άνθρωπο του χριστιανισμού. Το να με παραπέμπεις στην Κ.Δ. ή στην Π.Δ. ή δεν ξέρω σε ποιο άλλο θρησκευτικό κείμενο που έχει "γραφεί" χιλιάδες χρόνια πριν και ΟΧΙ από τον ίδιο τον Ιησού, δεν μου λέει κάτι. Δεν νομίζω ότι αυτή είναι και η επίσημη θέση. Έτσι το έχεις ερμηνεύσει εσύ. Σε ένα μόνο μέρος έχεις δίκιο: ότι τελικά έχει ρητορικό χαρακτήρα το ερώτημα αφού μάλλον θα μείνω χωρίς απάντηση (τουλάχιστον που να καλύπτει τη λογική μου).
Σχετικά με την επιθανάτια εμπειρία σου, δεν το ήξερα. Μπορείς εάν θέλεις όμως να την παραθέσεις γιατί θα ήταν χρήσιμο να ακούσουμε και την αντίθετη θέση. Δεν μπορείς όμως να είσαι τόσο κάθετος αφού και η ίδια η επιστήμη της οποίας την άποψη επικαλείσαι, δεν είναι απόλυτη και ακυρωτική και μέχρι ώρας δεν έχει δοθεί σαφής απάντηση παρά μόνο εικασίες (αμφίδρομες).