- Είμαστε μπροστά σε μια νέα επιδημία? (η νόσος των χοίρων ξαναχτυπά) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Και που βρίσκεται η ζωή του ανθρώπου;
Στη καρδιά ή στο μυαλό του;
Η Ψυχή που κατοικεί;
Σε ποιά σπηλιά η φωνή της αντηχεί;
Τι απ'τα παραπάνω αν "πυροβολήσω" υη ζωή μου ελεύθερος θα ζήσω;¨
ΑΡΓΩ Καλως ηρθες στο eso..
Kαλα ταξιδια ευχομαι..
Η ψυχη Αγεννητη και Αθανατη..
Τρεχει... Σε φουρτουνιασμενς θαλασσες..
Κατοικει παντου και πουθενα..
ΡΩΤΑΣ <<Τι απ'τα παραπάνω αν "πυροβολήσω" τη ζωή μου ελεύθερος θα ζήσω;>>
Θα ξαναγραψω κατι που ειχα παραθεσει ανωτερω..
Το λογικό και το πάθος σας είναι το πηδάλιο και τα πανιά της θαλασσοπόρας ψυχής σας...
Αν τα πανιά σας ή το πηδάλιο σας σπάσει, το καράβι σας θα χορεύει, ή θα σταθεί ακίνητο στη μέση της θαλασσας.
Γιατί το λογικό, όταν κυβερνά μόνο, είναι μία δύναμη που φυλακίζει.. Και το πάθος αφύλαχτο είναι μία φλόγα που καίει μέχρι την καταστροφή..
Αφήστε την ψυχή σας να ανυψώνει το λογικό σας μέχρι τα ύψη του παθους, για να μπορεί να τραγουδά ...
Κι αφήστε την να κατευθύνει το πάθος σας με το λογικό, για να μπορεί το πάθος σας να ζει μέσα από την καθημερινή αναστάτωσή του...
Το δικό μου το πηδάλιο το κυβερνά η καρδία και η λογική μπαινεί που και που να τη συνετήσει,
οταν βυθίζετε σε σκοτεινά νερά...
Η ισορροπία δεν πετυχένετε πάντα όμως η Ψυχή οταν έχει καλοσίνη είναι φάρος και σόυ δείχνει το δρόμο μεσα στις τρικυμισμένες θάλασσες...
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 17/09/2003 13:25:23
Καπως ετσι ειμαι και γω...
Διαβασες Καλη μου για τον ανθρωπο που αρνιωταν να πιει απο τα ακελαριστα υδατα..?
Ανέπτηξέ μου τον συλλογισμό σου...
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
quote:Στην αναζήτηση ..ΑΥΤΟΥ.. που είχα χάσει, εφτασα στις ακτές της Λήθης, κάτω από εναν απέραντο ~ κενο ουρανο.. από τον οποίο όλα τα Αστέρια εξαφανιζονταν σιγα ~ σιγα..
Προχωρώντας, χωρίς να ξέρω που, ένα αόριστο φως, σαν αυτο του εξασθενισμένου φεγγάριου, έπεφτε κάτω θαμπά και χωρίς λαμπρότητα..
Με αυτό το φως, είδα πολλές περιπλανούμενες ψυχές ανδρών και γυναικών, που ερχόταν διστακτικά ή βιαστικά, να πιουν από τα αργά ακελάριστα ύδάτα.
Αλλά μεταξύ όλων αυτών, δεν υπήρξε κανένας που να αναχώρεί βιαστικά, και υπήρχαν πολλοί που έμειναν για να προσέξουν, με τα μάτια απλανή, την ήρεμη και ακύμαντη μετακίνηση του ρεύματος.
Και ξαφνου μια μορφη στάθηκε ξέχωρα από το υπόλοιπους..
Ειδα αυτό που είχα γυρέψει..
Επιταχύνα προς την μεριά του..
Ημουν πρόθυμος να την πάρω από το χέρι.
Αλλά στα χλωμά & αμετάβλητα μάτια, και στα ωχρά ασάλευτα χείλια που σηκώθηκαν προς τα δικά μου, δεν είδα κανένα φως της μνήμης..
Ούτε οποιαδήποτε δόνηση Αναγνώρισης..
Και ξέροντας τώρα πως είχε ξεχάσει, στράφηκα μακριά .. Απελπισμένα Βρίσκοντας τον ποταμό στο πλάι μου
..συνειδητοποίησα ξαφνικά την αρχαία δίψα μου για τα ύδατά του,
..μια δίψα που είχα σκεφτεί κάποτε να ικανοποιήσω σε πολλές και διάφορες πηγές, αλλά μάταια..
Επιπίπτοντας βιαστικά, ήπια, και σηκώθηκα πάλι, αντιλαμβανόμενος ότι το φως είχε σβήσει ή εξαφανιστεί, και ότι όλο το έδαφος ήταν όπως το έδαφος στον αόνειρο μισό ύπνο..
..όπου δεν μπορούσα πλέον μέσα του να διακρίνω τα πρόσωπα των συντρόφων μου.
Ούτε και πια ήμουν ικανός να θυμηθώ το γιατί πεθύμησα να πιω από το νερό της λησμονιάς...Καταλαβαινεις γιατι ο αποχαιρετισμος ειναι κατακκοκινος..
Γιατι Ο,ΤΙ Εφυγε ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕ ΤΗ ΛΗΘΗ...
Πριν λιγες μερες ειχα διαβασει αυτο..
Δε ξερω αλλα μου ξυπμησε πολλες σκεψεις..
Απλα θα ηθελα τη γνωμη σου.. τη γνωμη σας...
Ευχαριστω..
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Η προσπαθεια καποιου να μεινει αμολυντος απο τις Σειρηνες της Ζωης..
Και να μεινει Πιστος στο Ονειρο του..
Το Οραμα του να τη δει.. χαρακωνεται απο την Ιδια ..
Και εκει μολυνεται και αυτος ..
Και πινει απο τα νερα της ληθης..
Γιατι δεν εχει πια τη δυναμη να προσπαθησει..
Και εκει ειναι που κανουμε Ολοι το Λαθος..
Απογοητευομαστε.. Απελπιζομαστε..
Ο Εγωισμος καταλαμβανει πρωταρχικη θεση..
Και χανουμε το Παραμυθενιο Τελος...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Όταν ανοίγεις τους κύκλους σου, φρόντισε να μπείς μέσα στο κλείσιμό τους.
Να ειστε καλα....
quote:
Εμενα μου βγαζει ενα Νεκρο Χτες...Η προσπαθεια καποιου να μεινει αμολυντος απο τις Σειρηνες της Ζωης..
Και να μεινει Πιστος στο Ονειρο του..
Το Οραμα του να τη δει.. χαρακωνεται απο την Ιδια ..
Και εκει μολυνεται και αυτος ..
Και πινει απο τα νερα της ληθης..
Γιατι δεν εχει πια τη δυναμη να προσπαθησει..Και εκει ειναι που κανουμε Ολοι το Λαθος..
Απογοητευομαστε.. Απελπιζομαστε..
Ο Εγωισμος καταλαμβανει πρωταρχικη θεση..
Και χανουμε το Παραμυθενιο Τελος...
'
Καλή μου Destiny...
Δε θυμήθηκες ίσως εκ παραδρομής αυτά που εσύ η ίδια είχες αναφέρει...
-Πίστη
-Σοφία
-Ανδρεία
Οτι αυτός γνωρίζει...
Αυτά υπάρχουν εκεί όπου οι θάλασσες σμίγουν με το χάραμα στην αυγή... και στη δύση των στιγμών μας έρχονται να ξεδιψάσουν να καθήσουν καταγής και να θυμήσουν στους ολιγόπιστους οτι αυτοί που μετρούν τα άστρα στο διάβα τους, ξέρουν να ονοματίζουν τις αλήθειες των Θεών...
'
Δε βιάζονται γιατί ξέρουν...
Δεν αργούν γιατί θα χάσουν...
Δεν μιλούν γιατί είναι δεμένοι με τη σιωπή...
Δεν αρνούνται το σκοπό τους...ΜΗ ξεχνάς καλή μου φίλη!...
Έχουν Πίστη, γι' αυτό και κάθε αναποδιά τους κάνει δυνατότερους αλλά όχι σκληρότερους...εκεί είναι το μυστικό και η πηγή των Θεών του άχρονου...
Το να κατατροπόνεσαι και να ποθείς να μη χάσεις τις ευαισθησίες που απλόχερα σου δόθηκαν την πρώτη μέρα...
Έχουν Σοφία, έχουν τίποτα μέσα τους ακριβώς για να βρίσκονται ελαφρύς μέσα στα πάντα...και ξέρουν πως μόνο επιγνώστες της αδειας τους κατάστασης θα μπορούν να γνωρίζουν οτι δε γνωρίζουν τίποτα...
κι έτσι απλά να κατέχουν τα μυστικά, να τους ξεκλειδώνονται μπροστά...
Τέλος έχουν Ανδρεία γιατί είναι οι πολεμιστές του φωτώς. Είναι οι πολεμιστές που δε σκοτώνουν αλλά αναγεννούν τώρα πιά...
Destiny...Πεπρωμένο...αυτού, εμπρός του...
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Για αλλη μια φορα, ..η προσεγγιση σου ..Αψογη!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δε θυμήθηκες ίσως εκ παραδρομής αυτά που εσύ η ίδια είχες αναφέρει...
-Πίστη
-Σοφία
-Ανδρεία
Οτι αυτός γνωρίζει...
Αυτά υπάρχουν εκεί όπου οι θάλασσες σμίγουν με το χάραμα στην αυγή... και στη δύση των στιγμών μας έρχονται να ξεδιψάσουν να καθήσουν καταγής και να θυμήσουν στους ολιγόπιστους οτι αυτοί που μετρούν τα άστρα στο διάβα τους, ξέρουν να ονοματίζουν τις αλήθειες των Θεών...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Βεβαια αυτο το κειμενο δεν ηταν δικο μου.. απλα το διαβασα και μου εβλαλε κατι... πεσιμιστικο...
Προσωπικα.. την Πίστη ~ Σοφία ~ Ανδρεία..
Τα καλλιεργω οσο μπορω..
Για να μπορω..
Να γινομαι δυνατοτερη ..αλλα οχι σκληροτερη!
Να ξερω οτι γνωριζω ..Κατι! και αυτο το Κατι να το χειριζομαι ουσιαστικα.. για να με επισκεπτει η θετικη Ενεργεια!
Και τελος να προσπαθω να ειμαι Πολεμιστρια της Αναγγενησης..
..............................................................
Ευχαριστω για τα σοφα σου λογια...
quote:
Ευχαριστω για τα σοφα σου λογια...
Είμαι ο ελάσων...χαίρομαι να μοιράζομαι λέξεις πλοία μαζί σου.
Άνοιξε τα χρυσά φτερά και επέστρεψε εκεί όπου αρχίζει το ταξίδι...
Θα ανακαλύψεις κι άλλα μονοπάτια όπως πύλες κλειδωμένες στη χώρα του μυαλού, ξεχασμένες απο το άγγιγμα της καρδιάς.
Περπάτησε τόσο όσο οι άλλοι θέλουν να σε σταματούν...
Αμφισβήτησε τόσο όσο να κουραστείς και να σταματήσεις στην πηγή την πρώτη...ωστόσο υπάρχουν κι άλλες πηγές...
Άκου το παιδί μέχρι να μεγαλώσει...μετά άκου κάποιο άλλο παιδί..
Όταν σταματάς να ακούς το παιδί, ψάξε ένα καθρέφτη...
Μείνε τόσο όσο να ανακαλύψεις το ελάχιστο γνώρισμα που να επιβεβαιώσει τις απορίες κάποιου που πετάει με χρυσά φτερά...
Μετά θα ξέρεις οτι τίποτε δεν έχει όνομα και οτι ποτέ δεν έζησες αληθινά...
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
quote:
Μείνε τόσο όσο να ανακαλύψεις το ελάχιστο γνώρισμα που να επιβεβαιώσει τις απορίες κάποιου που πετάει με χρυσά φτερά...
Καλώς το..
Ηρθες Αφωτο βραδάκι..
έτσι απαλα.. σα χαδι, να μ’αγγίξεις..
και τη Σκέψη μου αγάλια να τραβήξεις Μακρυα..
Εκει που όλες οι χαρές μου καρτερούνε
με του Ονείρου τα Χρυσά Φτερά να ντυθουνε..
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΟΛΕΜΟ.
ΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΤΗΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΝΕΥΜΑ.
ΑΥΤΟ ΔΙΝΕΙ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ
..ΑΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΑΚΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ
....Μα τελικα εχει Τοση Σημασια η ΝΙΚΗ?....
Ειναι εγωιστικο να θελουμε παντα να Νικαμε...
ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗΤΗΣ ..
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ..
ΜΑΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ!!
Και αυτο μπορει να συμβει μονο εαν εχουμε Εμπιστοσυνη στον Εαυτο Μας!!!
Η Αληθινή ζωή φλέρταρει
Κολυμπαει στο σκοτάδι για να βρει το φως...
Χαμογελα στο σκοτάδι για να ζει τη στιγμή...
Μετα απο Καιρο
Εδω...στο πρωτο θεμα που ανοιξα..
..εχω πηξει Σημερα..
χαλαρωνω με ενα τσιγαρο ...και Νιωθω οτι θελω να γραψω Οσα δε μπορω να πω..
Παμε...!!!
Μες στις ερυθρες αίθουσες του ουρανού, βλεπω το Αιμα σου..το Αιμα μου!!
Κυλα...
Γιατι κυλα αραγε.. ποια φωνη το Ξεγελασε..
Ρωτω ..μα για απαντηση ..με κοιτα απειλητικα η Σιωπη..
Αραγε υπάρχουν και αλλα ξίφη και για να ανοιξουν τις πληγες;
Μα Πού πήγαν λοιπόν οι Αγγελοι;
Καποτε τους ειχα Συντροφια..
Χαιδευαν τα μακρια μαυρα μαλλια μου, με τα φτερα τους..
Τόσο πολύ με προσπεράσαν τα κυανά Ονειρα των φτερών τους
που στο προσωπο μου δεν διακρίνεται ούτε ενα λευκο χαμογελο;
Ειναι Ασαλευτο το προσωπο.. Οπως και η Ψυχη..
Μα ποιος μπορεί να παίξει ως το τέλος αυτό το παιχνίδι;
...Με θεωρησα Δυνατη.. αλλα ..
Εχω ΟΡΙΑ... Τα πολεμησα οσο μπορουσα...
Αραγε μπορω και αλλο...
Μπορω.. !! ΤΟ ξερω..
Το Σωμα, καπου ειχα διαβασει, παιρνει Δυναμη απο την Ψυχη ..
Οταν Αυτη κανει Αυτο που Αγαπα ..
Αυτο που Λατρευει..
Δυο Δρομοι..
Λευκος και Μαυρος...
Ο κοκκινος Πεθανε.. Στερεψε το Αιμα...
Στον Μαυρο Δρομο με αποθέωνουν τα Αρνημένα Αστρα...
και απο την αλλη,
Ο Λευκος.. μου Ζωγραφιζει μια καινουρια Εβενινη Μερα..
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ
Edited by - osiris_myth on 18/12/2003 21:39:06
μόνο για να ευχηθώ στη Destiny...
με την οποία κάποτε μοιραστήκαμε κάποιες σκέψεις...
η καινούρια χρονιά, καλή μου φίλη, να σου δώσει καινούριους δρόμους
κι ενδιαφέροντα ταξίδια...
quote:Χρόνια πολλά και καλά σε όλους!
Ρωτω ..μα για απαντηση ..με κοιτα απειλητικα η Σιωπη..Αραγε υπάρχουν και αλλα ξίφη και για να ανοιξουν τις πληγες;
Μα Πού πήγαν λοιπόν οι Αγγελοι;
Καποτε τους ειχα Συντροφια..
Χαιδευαν τα μακρια μαυρα μαλλια μου, με τα φτερα τους..
Τόσο πολύ με προσπεράσαν τα κυανά Ονειρα των φτερών τους
που στο προσωπο μου δεν διακρίνεται ούτε ενα λευκο χαμογελο;
Φίλη Destiny αυτό ομολογώ ότι δεν το είχα δει...
Τί να πω?Υποκλίνομαι στην έκφρασή σου!!!Για άλλη μια φορά ταυτιζόμαστε απόλυτα!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Τις Καλυτερες Ευχες μεσα απο την Ψυχη μου!!!
Μακρυνε μου Φιλε moebius..
Σε Ευχαριστω για τις Ευχες σου και Αντ΄ευχομαι!!
Ο,τι Καλυτερο Φιλε μου...
Darkangel... Ευχομαι τα αστρα του Νεου Ετους να Φωτιζουν τα Φτερα σου
και να τους δινουν Ωθηση για να πετας ως την Ακρη του Συμπαντος...Μαζι μας...
Να Ειστε Ολοι Καλα...
