- "ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ".... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΦΙΛΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΖΗΤΑΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΔΕΝ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΛΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΛΕΠΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΦΙΛΟΥ ΑΛΑΤΙ13.
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΔΩ ΜΕ ΚΑΠΩΣ ΣΚΩΠΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΚΑΡΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΣΟΥ.
ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ Ο ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΤΡΕΧΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΕΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΜΑΓΓΙΣΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΙ...
ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΤΑΜΑΤΑ.....
ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΗ...
ΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΑΠΟΡΙΑ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΓΚΡΙΜΑΤΣΑ....
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ... ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ....
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ .....
ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ ...
ΤΟΤΕ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΒΡΟΝΤΕΡΗ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ....![]()
ΡΕ ΜΗΤΣΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ??????????![]()
ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΣΟΥ ..... ![]()
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
![]()
quote:
ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΤΑΜΑΤΑ.....ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΗ...
ΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΑΠΟΡΙΑ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΓΚΡΙΜΑΤΣΑ....
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ... ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ....
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ .....
ΔΙΕΡΩΤΑΤΑΙ ...
ΤΟΤΕ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΒΡΟΝΤΕΡΗ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ....ΡΕ ΜΗΤΣΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ??????????
ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΣΟΥ .....
ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ,ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΛΑΤΙ13 ΗΡΘΕ ΚΑΙ Ο ΑΒΑΤΑΡ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΙΝΕΛΙΑ,ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ!!!
ΝΑΙ,ΓΕΛΕΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ...
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ,ΠΡΕΠΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΝΑ ΓΕΥΟΜΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ...ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΩΣΤΕ!ΟΜΟΡΦΙΑ,ΤΡΥΦΕΡΑΔΑ,ΛΥΡΙΣΜΟΣ,ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΑ!!!!
ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ ΑΒΑΤΑΡ!!!
ΑΓΑΠΗΤΟ ΚΑΙ ΕΥΘΥΜΟ ΑΛΑΤΙ13,
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ....ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΛΕΥΡΑ!!! ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΕΒΑΛΕ ΚΑΙ ΣΕ ΣΚΕΨΕΙΣ...ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑΤΑΝ ΕΤΣΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ!!!
ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΑΙΣΘΗΣΗ,ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ,ΟΤΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ....
ΟΜΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΟΠΩΣ ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΥΠΟΣΘΕΘΕΙ...
ΑΛΑΤΙ13 ΚΑΙ ΑΒΑΤΑΡ
ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩ....
ΦΙΛΕ FLAWLESS,KΑΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΛΟΙΠΟΝ,
ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΙΚΟΝΑ;
ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΩ ΕΔΩ ΠΟΣΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΘΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΕΤΕ!!!
ΜΕ ΑΓΩΝΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΑΣ ΚΑΙ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΕΟ ΘΕΜΑ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Ναι , εγω είμαι ... το μικρό κεράκι εκεί στο βαθος !
Αυτό που τόσο υποτιμας άνθρωπε...
Δεν μπορω άλλο...
γιατί με κρατάς φυλακισμένο ?
τα κάγκελα στο παράθυρο με πνίγουν...
είμαι ζωντανό μόνο όταν με αναβεις αλλα τότε το μόνο που βλέπω έξω είναι σκοτάδι...
αναρωτιέμαι πως είναι να κοιτάς τον ήλιο.
Βοήθεια!!!
Λιώνω σιγά σιγά...
αλλα... τί ειρωνία!
για να είμαι ζωντανό πρέπει να είμαι αναμμένο και όταν είμαι αναμμένο φεύγει σιγά σιγά η ζωή απο μεσα μου...
Βοήθεια!!!
Λιώνω σιγά σιγά...
βλέπω την κλεψύδρα και σκεφτομαι το πόσο γρήγορα κυλαει για μενα ο χρόνος...
Βοήθεια!!!
Λιώνω σιγά σιγά άνθρωπε...
πού είσαι?

τόσα λίγα.Τα έχω απλώσει παντού στο μικρό σπουδαστήριο
μου,αλλά και πάλι τα κενά είναι πολλά.Έβαλα και ένα βάζο
λευκό, με κάποιες παραστάσεις πάνω -απο την κλασσική
περίοδο θαρρώ- δεν είμαι και σίγουρος όμως,έχω καιρό να
το προσέξω.Δεν θέλω πολλά βιβλία,με μπερδεύουν.Όλη η γνώση
του κόσμου σ'αυτά τα τέσσερα είναι συγκενρωμένη,είμαι
σίγουρος γι'αυτό.
Έβαλα και χονδρά κάγγελα στο παράθυρο του σπουδαστηρίου.
Όλο και κάποιος περαστικός περνά απ'έξω,και τα βιβλία είναι
λίγα μεν,αλλά ακριβά,πολύ ακριβά.Όλη η γνώση του κόσμου
σ'αυτά είναι συγκεντρωμένη,όπως σας είπα,και εγώ τη θέλω
όλη δικιά μου.Δεν μπορώ να τη μοιράζομαι με κάθε περαστικό.
Έχω επενδύσει πολλά σ'αυτά τα βιβλία,τόσα χρόνια πια τα σπουδάζω.
Το χθεσινό βράδυ με βρήκε να μελετάω το μώβ τόμο,αυτόν που
περιέχει όλη τη γνώση του κόσμου για τα άστρα,τους γαλαξίες,
το σύμπαν ολάκερο.
Ήταν η 5η ώρα μελέτης θαρρώ,αλλά δε με νοιάζει τώρα πια.Ξάφνου
έπιασα μια φευγαλέα εικόνα με την άκρη του ματιού μου,σαν μια
μικρή φλόγα φωτός.Κάπου εκεί πίσω από τα κάγγελα του παραθύρου.
Γύρισα το πρόσωπο μου για να δώ,όμως η λάμψη είχε χαθεί.
"Τι περίεργο",είπα μέσα μου,και βυθίστηκα πάλι στη μελέτη του
μωβ βιβλίου,χαιδεύοντας στοργικά τη λευκή γενειάδα μου.
Στην 7η ώρα και λίγο πριν η άμμος στην κλεψύδρα στερέψει,την
είδα πάλι.Αυτή τη φορά γύρισα πιο γρήγορα το πρόσωπο μου και
πρόσεξα οτι ερχόταν από τον ουρανό.Σηκώθηκα με κόπο από την
καρέκλα μου και περπάτησα με αργά,κουρασμένα βήματα προς την
βαριά σιδερένια πόρτα.Ξεκλείδωσα,βγήκα έξω και κοίταξα ψηλά.
"Α,χά",είπα μέσα μου "μια βροχή από διάττοντες αστέρες.Οι χωρικοί
τα λένε πεφταστέρια και κάνουν ευχές αν δουν κανένα από δαύτα"
"Τι περιμένεις από απλούς αμόρφωτους χωρικούς?"συνέχισα μιλώντας
στον εαυτό μου,τρίβωντας με ικανοποίηση τη λευκή γενειάδα μου,
και κοιτώντας βαριεστημένα τον ουρανό.
Όμως ο χρόνος μου ήταν περιορισμένος,το κερί έλειωνε σιγά-σιγά,
και εγώ έπρεπε να τελειώσω τη μελέτη του κεφαλαίου για τη
βαρύτητα και την τριβή.Γύρισα λοιπόν πίσω,κλείδωσα τη βαριά
σιδερένια πόρτα και κατευθύνθηκα αργά προς το ήσυχο σπουδαστήριο.
Η άμμος στην κλεψύδρα στέρευε,το κερί έλειωνε,η νύχτα έφευγε.
Το ξημέρωμα κάποιος χωρικός με βρήκε νεκρό,το κεφάλι μου ξαπλωμένο
στη σελίδα 719 αυτή για τους διάττοντες αστέρες,τα μάτια μου ήταν
ανοιχτά,και στο βλέμμα μου το απόλυτο κενό.
"Ήταν ένας σοφός άνθρωπος", ψιθύρισε συγκινημένος ο χωρικός,
και γυρνώντας το βλέμμα του προς το παράθυρο
άφησε τις πρώτες ακτίνες του ήλιου να στεγνώσουν
τα δάκρυα του...

πολύ ωραία...
εύγε

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ.ΜΙΑ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΑΠΛΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ,ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...
Α)ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΠΟΥ ΜΑΛΛΟΝ ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΜΕ ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ..
Β)ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΨΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ...ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΞΕΡΟΥΝ ΠΟΛΛΑ!!!
Γ)ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ...
Δ)ΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΔΑΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ...ΣΟΦΟΥΣ ΧΑΜΗΛΩΝΟΥΝ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ...
ΜΠΡΑΒΟ!!
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΤΡΥΦΕΡΑ ΑΓΓΙΖΕΙΣ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ...
ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΡΙΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΠΛΟΥ ΚΕΡΙΟΥ,ΠΟΥ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ;
ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΒΛΕΠΕ Ο ΣΟΦΟΣ ΜΕΣ ΤΟ ΠΥΚΝΟ ΒΡΑΔΥ ΝΑ ΞΕΦΥΛΛΙΣΕΙ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!!
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΕ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
ΑΚΟΜΑ;ΑΝΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΓΕΛΙΟ ΣΤΟ ΧΕΙΛΑΚΙ ΜΑΣ...
ΑΒΑΤΑΡ,ΦΙΛΕ
ΑΡΓΕΙ Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ;ΤΙ ΕΓΙΝΕ;
ΑΝΥΠΟΜΩΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ....
ΜΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΥΦΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΙ Ο ΛYΡΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΑΙΣΘΗΤA...
ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ;
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΕΝΑΓΩΝΙΩΣ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

Edited by - kapodistria on 03/09/2003 20:04:52
ΑΡΓΗΣΕΣ....
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Εγώ πρέπει να σε συγχαρώ για την ιδέα σου να δημιουργήσεις αυτό
το σπουδαίο topic, δίνοντας σε όλους μας την ευκαιρία της έκφρασης
μέσω της λογοτεχνικής και ποιητικής γλώσσας.
Τα κείμενα των φίλων που δήλωσαν συμμετοχή μέχρι τώρα ήταν όλα
υπέροχα, και συγχαρητήρια σε όλους.
Το topic αυτό αξίζει πράγματι μεγαλύτερης προσοχής και συμμετοχής.
Όλοι μπορούν να γράψουν κάτι αξιόλογο,λίγη σκέψη και συγκέντρωση
και η έμπνευση θα έρθει από μόνη της.Προσωπικά είχα να γράψω κάτι
παρόμοιο πάνω από μιά πενταετία.
Φίλε Αναζητητή της Αλήθειας σε ευχαριστώ.
Καλή συνέχεια!

Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΡΑΜΙΡΕΖ ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΟΥ Ο ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 5 ΧΡΟΝΙΑ Η ΣΚΛΗΡΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΔΑΛΟΥΣΙΑΣ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΗ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ.
Ο ΜΑΥΡΙΤΑΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ,ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΥΓΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΣ ΕΒΓΑΛΕ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ (ΔΙΥΛΙΣΗ) ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΕΚΑΙΓΕ ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΩΡΑ ΝΑ ΣΒΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΜΑΙΝΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
ΒΡΗΚΕΣ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ.....
ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ......ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΞΕΧΑΣΗ..
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΑ.
ΕΥΤΥΧΩΣ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΤΟΥ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΦΕΡΝΑΝ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΚΕΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ.
ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΕ ΚΑΛΑ....
ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ....
ΣΤΑ ΛΙΓΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΟΜΑΡ ΚΑΥΑΜ ΜΕ ΚΑΤΙ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΕΤΡΕΠΑΝ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΝΟΗΤΙΚΑ.
ΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΚΕΡΙ ΠΟΥ ΕΛΙΩΝΕ... ΕΝΙΩΘΕ ΝΑ ΛΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ....
Η ΚΛΕΨΥΔΡΑ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΗ ΤΟ ΜΕΤΡΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.....
ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΘΥΡΟΥ ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ......
ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙ....
ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΓΗ.......
Ο ΤΟΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΩΡΟΥΣΕ .....
ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΝ ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΣΚΛΗΡΗ ΜΑΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΤΟΥ........
ΕΙΧΕ ΦΥΓΗ.....
ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
![]()
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ kapodistria ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ....
ΕΙΔΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
![]()
Δεν λεω τίποτα μην το χαλάσω.
Όσο για την εικόνα σου φίλη Καποδίστρια
Σφίγγουουουουμαι, σφιγγουουουομε αλλά τίποτα.

Είχε σκοτεινιάσει και από το παράθυρο μπορούσες να διακρίνεις τα Φώτα του ουρανού.
Κάθισα και στοχάσθηκα.
Βάλθηκα να μιλήσω με τα άστρα αλλά δεν πήρα απάντηση.
Πολλές φορές αναλογίστηκα τις συνέπειες της γνώσης, αλλά τώρα πια είχα δεχτεί το πεπρωμένο .
Βαθιά μέσα μου γνώριζα πως τούτος εδώ ο Δρόμος, ο
Δρόμος της γνώσης ήταν αυτός που έπρεπε να ακολουθήσω .
Δεν είχα μιλήσει με ανθρώπους για πολύ καιρό, όποτε συναντούσα κάποιον και έπιανα συζήτηση παραπονιόταν για την ζωή του και καταριόταν τους θεούς. προσπαθούσα να τους βοηθήσω απλώνοντας το χέρι μου και ανοίγοντας την αγκαλιά μου αλλά ποτέ δεν καταλάβαιναν τις αγνές προθέσεις μου.
Μερικοί
με είπαν μάγο άλλοι είπαν ότι με είχαν καταραστεί οι θεοί.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που πέρασα από την πλατειά του χωριού.
Τώρα όμως όλα ήταν σκοτεινά και το μόνο που μπορούσες να ακούσεις ήταν μερικά νυχτοπούλια. Το καφενείο που πριν μερικές ώρες ήταν γεμάτο είχε πια αδειάσει.
Ποτέ δεν περπάταγα την ημέρα γιατί δεν άντεχα να αντικρίζω κάθε φορά το
ίδιο θέαμα, το καφενείο είχε καταντήσει τόπος συγκεντρώσεις θλιμμένων χωρικών που εκτός από την ανθρωπιά τους την οποία αντικατέστησαν με πονηριά και κακία είχαν ξεχάσει και τα όνειρα τους.
Πέρασα και από
το σχολείο, τώρα πια δεν εξυπηρετούσε την γνώση.
Κάθισα μονάχος σε ένα παγκάκι έξω από την πόρτα του σχολείου, τα παράθυρα ήταν σπασμένα και όλος ο εξοπλισμός είχε φαγωθεί από τον χρόνο.
Επικρατούσε ηρεμία, στοχαζόμουν ακούγοντας τον γαλήνιο ήχο που κάνουν τα φυλά όταν τα χτυπάει ο αέρας.
Ξαφνικά άκουσα το γέλιο ενός μικρού παιδιού, γύρισα και έκπληκτος είδα ένα μικρό αγόρι να βγαίνει από το σχολείο.
Με πλησίασε και αποκρίθηκε πως πρώτη φορά με έβλεπε, μιλήσαμε για αρκετή ώρα και ήταν από τις λίγες φορές που απολάμβανα έναν διάλογο.
Μου έκαναν εντύπωση οι γνώσεις του παιδιού, αγαπούσε τα βιβλία.
Η ώρα περνούσε πολύ γρήγορα , του ζήτησα να έρθει ως το εργαστήριο μου πριν φύγει
για να του δώσω κάποια βιβλία που πια δεν μου ήταν χρήσιμα και είχαν ολοκλήρωση τον κυκλο τους.
Δεν απάντησε, αντί για αυτό με κοίταξε επιμονα με τα πολύ μεγάλα και λαμπερά του μάτια, έκλαψα..
Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που ένιωθα ευλογημένος για τον δρόμο που είχα διαβεί.
Μέσα τους είδα τα νεανικά μου χρόνια. Γεμάτα με
ορμή, πάθος και αγάπη .
Έκλεισα για λίγο τα μάτια μου,
έκανα τον σταυρό μου και Τον (Θεο)ευχαρίστησα
για το κουράγιο και την δύναμη που μου έδωσε τόσα χρόνια,
τώρα πια ένιωθα πλήρης…
Το παιδί μου έσφιξε το χέρι και μου είπε πως είχε έρθει η ώρα.
Σηκώθηκα και γύρισα να δω τον τόπο μου, μετάνιωσα που ποτέ μου δεν είχα ταξιδέψει αλλά η επιθυμίες τώρα πια άνηκαν στο παρελθόν.
Τα μάτια μου είχαν γεμίσει δάκρυα.
Δάκρυα χαράς .
Πιαστήκαμε χέρι χέρι και βαδίσαμε τον Δρόμο.
Τον Δρόμο της αιωνιότητας…...

quote:
Όλοι μπορούν να γράψουν κάτι αξιόλογο,λίγη σκέψη και συγκέντρωση
και η έμπνευση θα έρθει από μόνη της.Προσωπικά είχα να γράψω κάτι
παρόμοιο πάνω από μιά πενταετία.
To μόνο που χρειαζόμαστε είναι μία μικρή ώθηση... όλοι εμείς είμαστε κατα βάθος ποιητες και λογοτέχνες και το μόνο που χρειάζεται για να εξωτερικεύσουμε τη μαγεία που έχουμε μεσα μας είναι το κατάλληλο περιβάλλον . Αν το βρούμε , τότε και εμείς οι ίδιοι μένουμε έκπληκτοι με τον εαυτό μας με αυτα που γράφουμε ...

ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ ΓΙΑ ΚΑΝΑ ΔΥΟ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΛΛΑ ΕΓΡΑΨΑ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΑΠΟ WORD ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΔΩΣΑ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ !
ΤΩΡΑ Η ΦΩΤΟ ΠΡΙΝ ΔΩ ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΒΑΤΑΡ (ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΘΥΜΙΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ) ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΝΤΟΝΑ ΜΟΝΤΕ ΚΡΙΣΤΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΗΓΑ ΚΑΤΑ ΕΚΕΙ !]
ΦΙΛΙΚΑ ΓΙΑΝΝΗΣ !

Εξω νύχτα. Πόση ερημιά...
Σε λίγο ... θα σβήσω το κερί και θα' ρθω να σας ανταμώσω αγαπημένες μου ψυχές...του πριν...του μετά...και του πάντα...
ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΤΙ "ΣΚΩΠΤΙΚΟ" ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ...
ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΣΚΩΠΤΙΣΜΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;(ΠΑΝΤΩΣ Ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΝΟΜΙΖΩ ΣΤΙΣ "ΝΕΦΕΛΕΣ",ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΣΩΚΡΑΤΗ,ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑ ΙΠΤΑΤΑΙ!!!ΓΕΛΙΟ....)
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΑ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟ!!!
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.