- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
wholemind[...]διατηρώ την επιφύλαξη μήπως αυτά τον καθυστερούν από τον πραγματικό σκοπό που είναι η βίωση της «αληθινής ουσίας»... [...]
Σωστή επιφύλαξη διατηρείς ...
quote:
ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΤι κάνει ο καθένας από εμάς όταν εκφράζεται η λαγνεία; τι κάνει όταν εκφράζεται ο θυμός; τι κάνει όταν εκφράζεται η ζήλια;
Ξέρεις ... ένας άνθρωπος δεν έχει μέσα του μόνο λαγνεία, θυμό ή ζήλια. Έχει κι άλλα πράγματα. Το θέμα δεν είναι τι κάνει ο καθένας μας. Το θέμα είναι τι κάνεις ΕΣΥ γι' αυτά. ΕΣΥ σε ΣΕΝΑ. Γιατί το να σου πω εγώ - απαντώντας στην ερώτησή σου - πως όταν εμφανίζεται η λαγνεία μέσα μου, εγώ κάνω ότι μου πει η λαγνεία ή πως όταν εμφανίζεται η ζήλια ή ο θυμός κάνω ότι μου πουν να κάνω αυτά τα συναισθήματά μου, αυτό για σένα δεν έχει καμία αξία. Αν γίνω την μια στιγμή λάγνος, γίνομαι για μένα. Αν θυμώσω, πάλι ο θυμός είναι δικός μου.
Τα συναισθήματα μου λοιπόν αλλά και τα συναισθήματα του καθενός, είναι του καθενός. Γιατί να ενδιαφέρουν εσένα ; Γιατί να θέλεις να μάθεις πως συμπεριφέρεται κάποιος όταν θυμώνει ; Τι σε νοιάζει από την στιγμή που δεν θυμώνεις εσύ ;
Οι ερωτήσεις σου λοιπόν, όπως και όλος ο διάλογος που κάνεις, είναι fake, artificial, τεχνητός, ψεύτικος. Αυτό που επιθυμείς να γνωρίσεις στην πραγματικότητα, δεν είναι το τι κάνει ο καθένας μας, αλλά το τι κάνεις ΕΣΥ. Γιατί αυτό στην πραγματικότητα δεν γνωρίζεις. Δεν γνωρίζεις ΕΣΥ τι κάνεις, γι' αυτό θέλεις να μάθεις τι κάνουν οι άλλοι.
Αυτή είναι η αλήθεια, κι όλα τα άλλα που λες είναι παπαριές.
Για να γνωρίσει ο άνθρωπος τον εαυτό του,πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο και όχι στην περιφέρια,ωραία ομως πώς μπαίνουμε στο κέντρο?Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι τα τσάκρα,είναι κακό που μιλάω για αυτά?
Αγαπητέ φίλε, ο τρόπος που ορίζετε την «απλή θεωρητική γνώση» και την διακρίνετε από την πράξη, σε εμένα τουλάχιστον δείχνει ότι στην πραγματικότητα μιλάτε γιά «Κατανόηση», γιά γνώση με μία πιό ευγενή έννοια από την τρέχουσα... κι όχι γιά διανοητική σύλληψη, γιά σύμπλεγμα λέξεων που προσπαθεί να εκφράσει κάτι (που είναι κάτι εξωτερικό κι επιπόλαιο...)...
Αν αντιλαμβάνομαι λοιπόν σωστά, η Κατανόηση, η Γνώση, είναι ταυτόχρονα η Πραγματοποίηση... Αν η Κατανόηση, η Γνώση, παύει να ασχολείται με τις κατώτερες εκδηλώσεις της οντότητας και «κατανοήσει», «γνωρίσει», την αληθινή ουσία που είναι πέρα από όλα αυτά, αυτό είναι η Πραγματοποίηση του Είναι... Τότε η οντότητα Είναι, δεν ζει απλά κάποιες περιφερειακές εκδηλώσεις, κάποιες καταστάσεις, (εγώ, σκέψη, ζωή, δραστηριότητες)... όλα αυτά τα βιώνει με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο τώρα....
Όποιος πραγματοποιήσει μία τέτοια κατάσταση γνώσης του Είναι, δεν μπορεί να μετακινηθεί κι ας βρεθεί στο κέντρο μίας υπαρξιακής θύελας και ας καταρέει ο κόσμος γύρω...
Κι όσο βαθύτερα προχωρά κάποιος τόσο ανακαλύπτει τα βάθη του Είναι... και πέρα από τον ορίζοντα της εσωτερικής εξέλιξης είναι η «Βάση των πάντων».. Αυτό που η άνθρωποι ονομάζουν Υπέρτατη Πραγματικότητα, Θεό, ή δεν ξέρω πως αλλιώς...
(Συγχωρέστε με, αγαπητέ φίλε... επειδή δεν έχουμε μιλήσει αρκετά, δεν γνωρίζω ακριβώς το «θεωρητικό» πλαίσιο από το οποίο μιλάτε... Αν και προσωπικά, είχα στα νιάτα μου μία βουδιστική διαπαιδαγώγηση... σήμερα αναγνωρίζω ότι ο Πλάτωνας... κι όχι ο Βούδας, ή ο Ιησούς... θεμελίωσε την πραγματική θεωρία του Είναι, (του «τελείως είναι»)... κι ο Πλωτίνος θεμελίωσε όλο το δυτικό εσωτερισμό... έστω κι αργά ξαναγύρισα στις ρίζες μου και πίσω στην αρχαιοελληνική ορολογία γιά να μιλήσω γιά την Πραγματικότητα... Θα ήταν όμως καλό, να πείτε, γιά εσάς, από που αντιλαμβάνεστε τα πράγματα...)...
................................................................................................................................................
Γιά τον αγαπητό φίλο zip:
Αγαπητέ φίλε, αν και δεν έχουμε μιλήσει απευθείας, διακρίνω από τον τρόπο σας, ότι και σοβαρός άνθρωπος είστε, και γνώσεις έχετε, γιά να διακρίνετε το αληθινό από το ψεύτικο...
Προσωπικά ποτέ δεν εντάχθηκα σε ομάδες, συμφέροντα, και ποτέ δεν θέλησα να καθοδηγήσω κανέναν... Υπήρξα ένας περιπλανώμενος και μόνος άνθρωπος (...σαν τον Λούκυ Λουκ, αν τον προλάβατε, λόγω ηλικίας...), με μία μόνο φιλοδοξία: να διαφωτίσω τα πράγματα και να προφυλάξω όσους μπορούσα από δασκάλους, καθοδηγητές κι άλλα ερπετά... (ελέγχοντας ακόμα κι εμένα, στις υπερβολές μου...)...
Από τα λεγόμενά σας, συμπεραίνω ότι υποστηρίζετε, ότι κάποιοι στο φόρουμ εξυπηρετούν προσωπικές σκοπιμότητες, προπαγανδίζουν υπέρ κάποιας σχολής, ή ομάδας, ή τέλος πάντων ότι η δραστηριότητά τους είναι ύποπτη... Μπορείτε να μιλήσετε καθαρότερα γι’ αυτό; Παρακαλώ...
.....................................................................................................................................
Ο Θεός μαζί σας
quote:
alex22Για να γνωρίσει ο άνθρωπος τον εαυτό του,πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο και όχι στην περιφέρια,ωραία ομως πώς μπαίνουμε στο κέντρο? [ Για να μπεις στο κέντρο, κατ' αρχήν πρέπει να βρεις πια είναι η περιφέρεια. ΠΡΟΣΕΞΕ > όχι του καθενός. Η δική σου. Ποια είναι όλα αυτά τα πράγματα που αποτελούν την δική ΣΟΥ περιφέρεια ; Μόλις το βρεις αυτό, η είσοδός σου στο κέντρο θα είναι ευκολότερη ... ]
Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι τα τσάκρα,είναι κακό που μιλάω για αυτά? [ όχι, δεν είναι κακό ... αλλά τα τσάκρας δεν είναι ο τρόπος να για να μπεις στο κέντρο ]
quote:
wholemindΑγαπητέ φίλε, αν και δεν έχουμε μιλήσει απευθείας, διακρίνω από τον τρόπο σας, ότι και σοβαρός άνθρωπος είστε, και γνώσεις έχετε, γιά να διακρίνετε το αληθινό από το ψεύτικο...
Προσωπικά ποτέ δεν εντάχθηκα σε ομάδες, συμφέροντα, και ποτέ δεν θέλησα να καθοδηγήσω κανέναν... Υπήρξα ένας περιπλανώμενος και μόνος άνθρωπος (...σαν τον Λούκυ Λουκ, αν τον προλάβατε, λόγω ηλικίας...), με μία μόνο φιλοδοξία: να διαφωτίσω τα πράγματα και να προφυλάξω όσους μπορούσα από δασκάλους, καθοδηγητές κι άλλα ερπετά... (ελέγχοντας ακόμα κι εμένα, στις υπερβολές μου...)...
Από τα λεγόμενά σας, συμπεραίνω ότι υποστηρίζετε, ότι κάποιοι στο φόρουμ εξυπηρετούν προσωπικές σκοπιμότητες, προπαγανδίζουν υπέρ κάποιας σχολής, ή ομάδας, ή τέλος πάντων ότι η δραστηριότητά τους είναι ύποπτη... Μπορείτε να μιλήσετε καθαρότερα γι’ αυτό; Παρακαλώ...
Δεν θα ήθελα να μιλήσω. Ίσως κάποια άλλη φορά ...
Δεν υπάρχει ΓΕΝΙΚΟΣ τρόπος για να εισέλθει κάποιος από την περιφέρεια στον κέντρο. Υπάρχει ΕΙΔΙΚΟΣ τρόπος. Και ο ειδικός αυτός τρόπος διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Όταν λες "περιφέρεια", θα πρέπει να γνωρίζεις ΕΣΥ ΠΡΩΤΑ όλα αυτά τα πράγματα που αποτελούν ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ περιφέρεια.
ΣΥΝΗΘΩΣ, για τους περισσότερους ανθρώπους - και μπορεί εσύ να αποτελείς εξαίρεση σ' αυτό - η περιφέρεια είναι όλα εκείνα που έχουν διαμορφώσει την ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ τους. (π.χ σχολείο, οικογένεια, θρησκεία, κοινωνία, περιβάλλον κτλ). Αυτά είναι η περιφέρεια, με απλά λόγια.
Πρέπει λοιπόν να βρεις, ΕΣΥ, από μόνος σου, χωρίς δεκανίκια, ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ έχουν όλα αυτά διαμορφώσει ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ προσωπικότητα. Να τα ψάξεις ένα ένα, να τα αναλύσεις ένα προς ένα. Μόλις έχεις λοιπόν μια ξεκάθαρη εικόνα για το ΠΩΣ όλα αυτά έχουν διαμορφώσει την δική σου προσωπικότητα, αμέσως θα βρεις και τον τρόπο να τα παρακάμψεις και να εισέλθεις στο κέντρο σου, που είναι η ΟΥΣΙΑ σου. Αυτός είναι με λίγα λόγια ο τρόπος, ο οποίος όμως απαιτεί αρκετό χρόνο εργασίας με τον εαυτό σου.
Τα τσάκρας δεν έχουν σχέση με αυτό που ψάχνεις. Με αυτήν την είσοδό σου δηλ. στο κέντρο.
.Και πάλι εχαριστώ,είναι ότι πιό σημαντικό έχω διαβάσει εδώ στο esoterica.Το σημαντικό λοιπόν για έναν άνθρωπο δεν είναι να μελετήσει τι συμβαίνει στον καθένα όταν εμφανίζεται π.χ ο θυμός - άσε δηλ. που πρακτικά αυτό είναι αδύνατο - αλλά να μελετήσει τι συμβαίνει στον ίδιο του τον εαυτό όταν εμφανίζεται ο θυμός. Έτσι μπορεί κάποιος να μελετήσει και να γνωρίσει σιγά σιγά τον εαυτό του.
Ένας τέτοιος λοιπόν άνθρωπος, που εργάζεται στον εαυτό του συνειδητά και εντατικά, αν τον ρωτήσεις, δεν έχει τίποτε να σου πει.Το πολύ πολύ να σου πει δυο κουβέντες και αυτό είναι όλο. Δεν θα κάτσει να σου αναλύσει συστήματα και θεωρίες. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να το κάνει αυτό. Σαν πληροφορίες, όλα τα συστήματα της Γνώσης βρίσκονται σε βιβλία, τώρα μάλιστα βρίσκονται και στο internet. Μπορεί π.χ κάποιος να βρει εκατοντάδες πληροφορίες για την Καμπάλα με το πάτημα ενός πλήκτρου. Ή μπορεί να βρει εκαντοντάδες πληροφορίες για τα τσάκρας, για τα ανθρώπινα κέντρα κ.ο.κ. Έχει νόημα να κάτσω εγώ και να σου αναλύσω την Καμπάλα, όταν αυτό το έχουν κάνει κάποιοι άλλοι παλιότερα και μάλιστα πολύ καλύτερα από μένα ; Υπάρχουν δεκάδες βιβλία. Κάτσε και διάβασε. (όχι εσύ συγκεκριμένα, ο καθένας έτσι ;)
quote:
wholemindΗ ίδια μας η φύση που Εδράζεται στην Άπειρη Συνείδηση μας δημιουργεί την υποχρέωση να βιώσουμε την Αλήθεια. Το τι σημαίνει αυτό και τι συνέπειες έχει πρέπει να το ανακαλύψουμε στην πράξη. Μπορούμε να το κάνουμε; Μπορούμε να βιώσουμε τον Αληθινό Εαυτό μας; το Άπειρο; το Απόλυτο;
Όλοι μας βιώνουμε την Αλήθεια. Αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Κάθομαι τώρα και γράφω. Έχω στο γραφείο μου έναν καφέ και πότε πότε πίνω από μια γουλιά. Αυτό είναι μια Αλήθεια. Απλή. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο αυτό. Είναι έτσι όπως είναι. Γιατί θα πρέπει αυτό να κρύβει κάτι άλλο ; Η ερώτηση αυτή δεν προέρχεται από την ΟΥΣΙΑ αλλά από την προσωπικότητα. Γιατί η προσωπικότητά ΜΟΥ (το νοητικό μου δηλ. έτσι όπως έχει διαμορφωθεί) με αναγκάζει να την διατυπώσω. Μόλις την διατυπώσω αμέσως δημιουργώ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Τι κρύβεται πίσω από αυτό ; ΤΙΠΟΤΕ! Η απάντηση είναι ΤΙΠΟΤΕ!
Ο Παϊσιος έλεγε πως έτσι και πεις κάτι, αμέσως αμέσως δημιουργείς ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Ο λόγος - με την έννοια της λογικής, του νου, του νοητικού - δημιουργεί ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Σαφώς λοιπόν μπορούμε να βιώσουμε την Αλήθεια. Αρκεί να αισθανθούμε την Αλήθεια, όχι να την εννοήσουμε, αλλά να την κατα-νοήσουμε. Η κατα-νόηση, το λέει και η λέξη, είναι ενάντια στη νόηση, είναι κατά της νόησης. Την Αλήθεια δεν την εννοείς. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να την εννοήσεις. Η Αλήθεια είναι ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ.
Το λάθος που κάνουμε οι άνθρωποι είναι ότι περιμένουμε, προσμένουμε κάτι από αυτήν την κατανόηση. Θεωρούμε ότι αν ένας άνθρωπος κατανοεί την Αλήθεια, αυτός ο άνθρωπος θα είναι και κάτι διαφορετικό από εμάς. Αναζητούμε την διαφορετικότητα γιατί πιστεύουμε ότι μέσα από αυτήν, θα αποκτήσουμε μια άλλη ΟΥΣΙΑ. Η ΟΥΣΙΑ όμως του ανθρώπου δεν αλλάζει. Είναι ίδια, όμοια και απαράλλαχτη. Εκαντοντάδες μικροί Βούδες υπάρχουν μέσα μας αλλά η προσωπικότητά μας, δεν τους αφήνει να εκφραστούν. Εκαντοντάδες μικροί Χριστοί υπάρχουν μέσα μας, αλλά αυτό το πρόσωπο που φτιάξαμε με τα χρόνια δεν τους αφήνει να μιλήσουν.
Τι να πω λοιπόν στον κόσμο ; Δεν έχω τίποτε να πω. Όλα είναι φτιαγμένα στην εντέλεια και όλα είναι αρμονικά. Το καλό και το κακό μου, τα βρήκαν πια μεταξύ τους και τώρα κάθονται, πίνουν τσίπουρο και παίζουν τάβλι συμφιλιωμένοι και μονιασμένοι. Αυτή είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Edited by - zip on 30/11/2009 11:13:33
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας... εσείς διαφωνείτε μαζί μου;
Όταν χρησιμοποιούμε τα λόγια κάποιου επιλεκτικά κινδυνεύουμε να τον αδικήσουμε και να γίνουμε κι εμείς άδικοι...
Εκτός από τα λεγόμενά μου, που παραθέτετε...
(Η ίδια μας η φύση που Εδράζεται στην Άπειρη Συνείδηση μας δημιουργεί την υποχρέωση να βιώσουμε την Αλήθεια. Το τι σημαίνει αυτό και τι συνέπειες έχει πρέπει να το ανακαλύψουμε στην πράξη. Μπορούμε να το κάνουμε; Μπορούμε να βιώσουμε τον Αληθινό Εαυτό μας; το Άπειρο; το Απόλυτο;)
στις 19/11/2009 είχα γράψει:
Θεωρώ ότι αυτό που ονομάζουν οι φίλοι, αληθινή ουσία (αιτιατό, αν θέλετε, κλπ...), είναι η αληθινή, η φυσική μας κατάσταση και θα λειτουργούσε, αν την αφήναμε ανεμπόδιστη... Η έξοδος από αυτή την φυσική μας κατάσταση, με την ανάδυση του εγώ, της σκέψης, της απορόφησης στις αντιλήψεις, κλπ, συνιστούν μία «πτώση» και μία πλάνη...
Δεν έχει σημασία πως θα πραγματοποιήσουμε την αληθινή μας ουσία, φύση... (αν θα υιοθετήσουμε την μία διδασκαλία ή την άλλη...), αρκεί να το κάνουμε... Προσωπικά σέβομαι όλους τους δρόμους... Κι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην ίδια επίγνωση της φύσης μας (της ουσίας μας)...
Πάντως καλό θα ήταν να περιοριστούμε στο έργο μας, μόνο καλό μπορεί να προκύψει από αυτό...Το τι ακριβώς είναι η αληθινή μας φύση (ουσία) πρέπει να το ανακαλύψουμε μόνοι μας... Κι όταν τo ανακαλύψουμε θα γνωρίζουμε... και τότε θα μιλάμε από εμπειρία... και δεν θα διαχειριζόμαστε απλά ιδέες, αντιλήψεις...
.............................................................................................................................................
Εγώ δεν βλέπω να λέμε κάτι διαφορετικό... Ίσως επειδή η αντίληψή μου δεν είναι καθαρή αυτές τις μέρες, λόγω κάποιων προβλημάτων υγείας, να μην το βλέπω... και να μην κατανοώ ακριβώς αυτά που λέτε... Αν εσεις εντοπίζετε κάποιες διαφορές μπορείτε να τις επισημάνετε;
Ευχαριστώ... Ο Θεός μαζί σας
quote:
wholemindΘεωρώ ότι αυτό που ονομάζουν οι φίλοι, αληθινή ουσία (αιτιατό, αν θέλετε, κλπ...), είναι η αληθινή, η φυσική μας κατάσταση και θα λειτουργούσε, αν την αφήναμε ανεμπόδιστη...
Συμφωνώ.
quote:
wholemindΗ έξοδος από αυτή την φυσική μας κατάσταση, με την ανάδυση του εγώ, της σκέψης, της απορόφησης στις αντιλήψεις, κλπ, συνιστούν μία «πτώση» και μία πλάνη...
Ακριβώς.
quote:
wholemindΔεν έχει σημασία πως θα πραγματοποιήσουμε την αληθινή μας ουσία, φύση... (αν θα υιοθετήσουμε την μία διδασκαλία ή την άλλη...), αρκεί να το κάνουμε... Προσωπικά σέβομαι όλους τους δρόμους... Κι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην ίδια επίγνωση της φύσης μας (της ουσίας μας)...
Έτσι.
quote:
wholemindΠάντως καλό θα ήταν να περιοριστούμε στο έργο μας, μόνο καλό μπορεί να προκύψει από αυτό...Το τι ακριβώς είναι η αληθινή μας φύση (ουσία) πρέπει να το ανακαλύψουμε μόνοι μας... Κι όταν τo ανακαλύψουμε θα γνωρίζουμε... και τότε θα μιλάμε από εμπειρία... και δεν θα διαχειριζόμαστε απλά ιδέες, αντιλήψεις...
Σωστά.
quote:
pyramidΤι θα έλεγες σε κάποιον που θα σε ρωτούσε «πώς να κρίνω βρε φίλε ότι πάω καλά? Προσπαθώ με την αυτοπαρατήρηση, λέω ότι πάω καλά, αλλά πώς να είμαι σίγουρος ότι έτσι είναι?»
Θα του έλεγα να συνεχίσει την προσπάθεια. Κάποια στιγμή η απορία του δεν θα υπάρχει ... Ένας άνθρωπος που ρωτάει "πως να ΚΡΙΝΩ κάτι", σημαίνει ότι έχει ανάγκη να ΚΡΙΝΕΙ κάτι. Αυτή η ανάγκη είναι νοητικής φύσεως. Ο νους του ζητάει να κρίνει, να συγκρίνει. Αλλά να συγκρίνει με τι ; Να συγκρίνει ο ίδιος τον εαυτό του με κάτι άλλο. Να δει αν ο ίδιος πάει καλά σε σχέση με κάποιον άλλον ή σε σχέση με κάτι άλλο. Και ο άλλος ή το άλλο, ποιος το καθορίζει ; Πάλι ο ίδιος! Ένας τέτοιος λοιπόν άνθρωπος είναι παγιδευμένος στο μυαλό του. Γιατί το κριτήριο πάλι ο ίδιος το βάζει, είναι δικό του.
Έχεις δυο πόδια. Πως κρίνεις ποιο από τα δύο πάει μπρος και ποιο πίσω κατά τον βηματισμό σου, όταν περπατάς ; Την μία στιγμή το δεξί σου είναι μπροστά και το αριστερό πίσω ενώ την άλλη, το αριστερό είναι μπροστά και το δεξί ακολουθεί. Έτσι περπατάς. Το νόημα είναι πως ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ γιατί η κρίση σου δεν θα είναι αληθινή σε καμιά χρονική στιγμή. Ο βηματισμός είναι μια συνέχεια, δεν μπορείς να απομονώσεις μια στιγμή του και να κρίνεις. Αν το κάνεις, έχεις ήδη σταματήσει να περπατάς.
Ένας άνθρωπος λοιπόν που έρχεται και ρωτάει κάτι σαν αυτό που λες, έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του. Το καλύτερο γι' αυτόν είναι να συνεχίσει να προσπαθεί.
quote:
wholemindΜπορούμε άραγε να ζήσουμε την Αλήθεια χωρίς να χανόμαστε σε θεωρίες, δασκάλους, απόψεις, αντιδικίες, προσωπικές επιθέσεις, κι όλα αυτά;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, απλά, φυσικά, χωρίς να χανόμαστε σε μάταιες πρακτικές των εκάστοτε σοφών;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, εδώ, τώρα, στην καθημερινή μας ζωή; Να μεταμορφωθούμε, βαθιά (κι όχι επιφανειακά); Να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε; Που δρούμε; Να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας;
Μπορούμε να είμαστε εμείς, οι απλοί καθημερινοί ανθρωποι, αλλά χωρίς όλες αυτές τις περιπλοκές και τα προβλήματα;
Επιτέλους μπορούμε να νοιώσουμε λίγη ειρήνη; Μέσα μας, στις σχέσεις μας, γενικότερα;
Βοήθεια...
Σ' όλα αυτά που ρωτάς, η απάντηση είναι "ναι". Μπορούμε να τα κάνουμε όλα όσα λες. Το ΠΩΣ θα τα κάνουμε, μην το ρωτάς γιατί κανένας δεν μπορεί να σου πει. Το ΠΩΣ θα τα κάνεις όμως, εσύ ήδη το ξέρεις, βαθιά, μέσα σου. Αν τα κάνεις ΕΣΥ πρώτα ΣΕ ΣΕΝΑ, τότε - χωρίς να χρειάζεται να το αντιληφθείς - θα έχεις ήδη συμπαρασύρει και κάποιους άλλους σ' αυτό. Αυτοί με την σειρά τους θα συμπαρασύρουν άλλους και πάει λέγοντας ...
quote:
enlightenedΑυτό όμως είναι μία προϋπόθεση γιά να πάμε παραπέρα. Αντιλαμβάνομαι, ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο παραπέρα... Γιατί σε αυτή την κατάσταση της επίγνωσης έχουμε απλά να κάνουμε με όλα τα περιεχόμενα της συνείδησης με τα οποία δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε: Δηλαδή η συνείδηση έχει να «πιαστεί» από κάπου – έστω γιά να αποταυτιστεί από αυτό...Μετά; Δυσκολεύμαι να πάω παραπέρα...
Μετά η συνείδηση θα "πιαστεί" από κάτι άλλο για να αποταυτιστεί από το προηγούμενο. Και πάει λέγοντας ...
Γιατί πιστεύεις ότι το "παραπέρα" είναι όντως παραπέρα ; Οπου κι αν πας - αν ολοκληρώσεις - θα γυρίσεις από εκεί που ξεκίνησες ... γιατί στον κύκλο Αρχή και Τέλος είναι ένα και το αυτό.
quote:
enlightenedΚάποιοι άνθρωποι, μέσα στην παγκόσμια παράδοση, τόλμησαν να περιγράψουν το τι συμβαίνει εδώ.. κάποιοι μίλησαν επίσης γιά «φως» (κι αυτό με κάνει να προβληματίζομαι γιά το πραγματικό περιεχόμενο της λέξης «φώτιση» - δεν πρέπει να είναι συμβολική η χρήση του όρου)...
Η περιγραφή της όλης κατάστασης με την λέξη "φως" είναι απλώς λεκτική αποτύπωση. Τίποτε άλλο. Οι άνθρωποι αυτοί που μίλησαν χρησιμοποιώντας αυτήν την λέξη προσπάθησαν απλώς να περιγράψουν ΑΙΣΘΗΣΗ. Αυτό που αισθάνθηκαν εκείνη την στιγμή που το ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΝ. Σε πολλούς αυτή η αίσθηση ήρθε σαν φως.
Μπες σε ένα σκοτεινό δωμάτιο τη νύχτα. Άναψε ένα φως για 3 δευτερόλεπτα κι έπειτα σβήστο ξανά. Αυτή είναι η "φώτιση".
quote:
enlightenedΕν τούτοις ... στην παρούσα φάση υπάρχει απλά μία συνειδησιακή αντίληψη... δεν υπάρχει κάτι παρα πέρα;
Παραπέρα ; Παραπέρα από ΠΟΥ ;
quote:
wholemindΕδώ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ και ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ είναι το ίδιο.
Σε αυτή την κατάσταση (από όσο «πληροφορούμαι») υπάρχουν τρεις διαδικασίες που διαδέχονται η μία την άλλη καθώς εσωτερικευόμαστε όλο και πιό πολύ...
1)Η συνείδηση, έχοντας αποδεσμευτεί τελείως από τα προηγούμενα περιεχόμενά της, «χάνει» τα όριά της κι απλώνεται σε όλο τον αντιληπτό χώρο (που δεν είναι πιά απλά ο φυσικός χώρος, αλλα ένας χώρος που συμπεριλαμβάνει τον φυσικό χώρο και τον υπερβαίνει – μολονότι δεν υπάρχουν πληροφορίες από τον φυσικό χώρο).
2) Σε μία περαιτέρω εσωτερίκευση η συνείδηση νοιώθει ότι αυτή είναι ο χώρος (ότι αυτά, η συνείδηση και ο χώρος, δεν ξεχωρίζουν).
3) Και σε μία πιό εσωτερική βίωση του εαυτού υπάρχει μία Αχανής Αντίληψη όπου δεν υπάρχει πιά ούτε αντίληψη υποκειμένου.
(Υπάρχει εδώ η σχέση: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ-ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ, όπου και τα δύο ταυτίζονται με την συνείδηση).
Δ) Η συνείδηση χάνεται στην Αχανή Θεότητα (δεν «ξέρω» πως πρέπει να το ονομάσουμε).
Δεν «ξέρω» αγαπητοί φίλοι, κατά πόσο είναι επαληθεύσιμα όλα αυτά, ή αν όντως αυτή είναι εσωτερική εμπειρία που έχουν όλοι οι άνθρωποι σε αυτή την πορεία...
Προσωπικά «βρίσκομαι» (από όσο «έχω» επίγνωση) στο Β στάδιο της συνείδησης κι απλά «υποψιάζομαι» και «πειραματίζομαι» στο Γ στάδιο... Δεν «γνωρίζω» όμως αν όσα βιώνει κάποιος στο Γ στάδιο είναι αντικειμενική πραγματικότητα (ένωση με το Θείο) ή απλά υποκειμενικές περιπλανήσεις. Αυτό που «προσπαθώ» είναι ακριβώς να «θεμελιώσω» την αντικειμενικότητα αυτών των βιωμάτων... Δεν «ξέρω» τι θα βγει από την έρευνα...
Αν κάποιοι φίλοι έχουν περισσότερη εμπειρία ή πληροφόρηση θα είμασταν όλοι, «πιστεύω» υπόχρεοι αν τα κατέθεταν εδώ...
Όταν ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ και το ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ γίνουν ΕΝΑ, τότε το παραμύθι τελειώνει και ο κύκλος κλείνει. Δεν υπάρχει τίποτε πέρα απ' αυτό. Το μόνο που υπάρχει είναι ένας ΝΕΟΣ κύκλος, μια ΝΕΑ παρατήρηση.
Τι σημαίνει "ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ και το ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ να γίνουν ENA" ; Παρατηρώ ένα δέντρο. Αν ο παρατηρητής (εγώ) και το παρατηρούμενο (το δέντρο) γίνουν ένα, τότε τι άλλο μένει ; Τότε ΕΙΜΑΙ δέντρο και το δέντρο ΕΙΝΑΙ εγώ. Δεν υπάρχει ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ, ΔΙΑΚΡΙΣΗ, υπάρχει ΕΝΟΤΗΤΑ. Αρχή και Τέλος σε ένα σημείο. Ολοκλήρωση, τελείωση. Θες να το πεις "θέωση" ; Πες το. Θες να το πεις "Απόλυτο" ; Πες το. Δεν έχει καμία, μα καμία σημασία το πως θα το πεις.
quote:
wholemindΠροσωπικά «βρίσκομαι» (από όσο «έχω» επίγνωση) στο Β στάδιο της συνείδησης κι απλά «υποψιάζομαι» και «πειραματίζομαι» στο Γ στάδιο... Δεν «γνωρίζω» όμως αν όσα βιώνει κάποιος στο Γ στάδιο είναι αντικειμενική πραγματικότητα (ένωση με το Θείο) ή απλά υποκειμενικές περιπλανήσεις. Αυτό που «προσπαθώ» είναι ακριβώς να «θεμελιώσω» την αντικειμενικότητα αυτών των βιωμάτων... Δεν «ξέρω» τι θα βγει από την έρευνα...
Αν κάποιοι φίλοι έχουν περισσότερη εμπειρία ή πληροφόρηση θα είμασταν όλοι, «πιστεύω» υπόχρεοι αν τα κατέθεταν εδώ...
Ποιο είναι το "θείο" για σένα ;
Αλλά για να το επισημαίνεις κάτι ξέρεις, για πες, τι ξέρεις?
quote:
ZIP Τι σημαίνει "ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ και το ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ να γίνουν ENA" ; Παρατηρώ ένα δέντρο. Αν ο παρατηρητής (εγώ) και το παρατηρούμενο (το δέντρο) γίνουν ένα, τότε τι άλλο μένει ; Τότε ΕΙΜΑΙ δέντρο και το δέντρο ΕΙΝΑΙ εγώ. Δεν υπάρχει ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ, ΔΙΑΚΡΙΣΗ, υπάρχει ΕΝΟΤΗΤΑ. Αρχή και Τέλος σε ένα σημείο. Ολοκλήρωση, τελείωση. Θες να το πεις "θέωση" ; Πες το. Θες να το πεις "Απόλυτο" ; Πες το. Δεν έχει καμία, μα καμία σημασία το πως θα το πεις.
Δεν υπάρχει εγώ παρατηρητής. Κινήσε πάλι μέσα σε νοητικά πρότυπα. Έμαθες την συνταγή και λες… λες..
Στην εμπειρία του χωρίς εγώ κατάσταση…ούτε ένα υπάρχει. Ένα από τι φίλε zip από κάτι άλλο; Πάλι υπάρχει διάκριση. (μήπως διαβάζεις λίγο osho…αυτό το ανάβω την λάμπα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο μου τον θύμισε)..!!
Η ολοκλήρωση δεν είναι ένα σημείο αλλά κανένα σημείο. Τελείωση δεν υπάρχει επειδή δεν υπάρχει κάτι για να τελειώσει Όπως δεν υπάρχει αρχή και τέλος. Όλα αυτά είναι του νου σου όχι της εμπειρία σου από αυτό. Αν είχες εμπειρία δεν θα το περιεγραφες ποτέ έτσι ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.
Αυτά που λες και ο τρόπος που τα λες είναι τα διανοητικά λάθη ενός ανθρώπου που προσεγγίζει αυτά τα θέματα χωρίς την εμπειρία της ουσίας ή της χωρίς εγώ καταστάσεις.
quote:
zip Μπες σε ένα σκοτεινό δωμάτιο τη νύχτα. Άναψε ένα φως για 3 δευτερόλεπτα κι έπειτα σβήστο ξανά. Αυτή είναι η "φώτιση".
Ναι! από το σκοτάδι στο φως και από το φως στο σκοτάδι. Για εμένα αυτό δεν είναι φώτιση.
quote:
zip Η περιγραφή της όλης κατάστασης με την λέξη "φως" είναι απλώς λεκτική αποτύπωση. Τίποτε άλλο. Οι άνθρωποι αυτοί που μίλησαν χρησιμοποιώντας αυτήν την λέξη προσπάθησαν απλώς να περιγράψουν ΑΙΣΘΗΣΗ. Αυτό που αισθάνθηκαν εκείνη την στιγμή που το ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΝ. Σε πολλούς αυτή η αίσθηση ήρθε σαν φως.
Εσένα φίλε zip πως σου παρουσιάστηκε; Τώρα ζεις φωτισμένος σε μια χωρίς εγώ κατάσταση;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ