ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

- ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Κηφεύς22 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
10/09/2009, 19:57:00
quote:
Αυτοκριτικη δεν σημαινει καταδικη του εαυτου μας η την ενθαρυνση του.Αυτοκριτικη ειναι να αναγνωρισεις και να δεχτεις τον εαυτο σου οπως ειναι.Και ισως τελικα ειναι και ο δρομος που οδηγει στην αυτογνωσια.

Καλά εσύ δεν έγραψες στο προτελευταίο μήνυμά σου ότι : «Αλλα,μερικες φορες ειμαστε τοσο υπερβολικοι με την αυτοκριτικη που ασκουμε στον εαυτο μας με αποτελεσμα να μην τον συγχωρουμε ευκολα για τις πραξεις του» .

Άλλαξες γνώμη ; Ή απαντάς στον εαυτό σου ότι δεν βρίσκεις σωστή την προηγούμενη θέση σου ; Αυτό , βέβαια , δεν είναι κακό . Αντιθέτως είναι σεβαστές και οι αλλαγές σκέψης από οποιονδήποτε συνομιλητή για οιοδήποτε θέμα .

Έγραψα :

Αν θέλουμε μπορούμε να κάνομε μια περαιτέρω εμβάθυνση του θέματος . Προς το παρόν μπορούμε να μείνουμε σε ένα πρώτο συμπέρασμα , ότι αυτή η αυτοκριτική απαιτεί μια οριοθέτηση , για να μην οδηγηθούμε σε μια μόνιμη καταδίκη όλων των πράξεών μας .

Άντε να το αποσαφηνίσω λιγάκι αν και δεν βλέπω ότι είναι απαραίτητο (το θεωρούσα αυτονόητο) :
« Προς το παρόν μπορούμε να μείνουμε σε ένα πρώτο συμπέρασμα , ότι αυτή η αυτοκριτική απαιτεί μια οριοθέτηση , για να μην οδηγηθούμε σε μια αυστηρή αυτοκριτική όλων των πράξεών μας .

Κηφεύς

10/09/2009, 20:14:24
Επειδή , από το προηγούμενο μήνυμά σου κατάλαβα ότι αυτά που γράφω θέλουν μια πληρέστερη επεξήγηση για να γίνουν κατανοητά , θα συνεχίσω για λίγο ακόμα την ανάλυση που είχα αρχίσει στο ΄χθεσινό μήνυμά μου για την «αυτογνωσία» :

Οι αρετές και οι κακίες της ανθρωπότητας περιλαμβάνονται στη συλλογική ψυχή . Σφετερίζεται κανείς τη συλλογική αρετή εμφανίζοντάς την σαν προσωπική . Κάποιος άλλος παίρνει τις συλλογικές κακίες και τις κάνει προσωπική ενοχή .

Και οι δυο αντιδράσεις είναι εξίσου πλαστές όσο η μεγαλομανία και η κατωτερότητα , γιατί οι φανταστικές αρετές και οι φανταστικές κακίες είναι απλά το ηθικό ζεύγος των αντιθέτων που περιέχεται μέσα στη συλλογική ψυχή .

Το γεγονός ότι αυτά τα ζεύγη των αντιθέτων περιλαμβάνονται μέσα στη συλλογική ψυχή φαίνεται καθαρά από την περίπτωση των πρωτόγονων . Ο ένας ερευνητής εκθειάζει τις μεγαλύτερες αρετές τους , ενώ ο άλλος καταγράφει τις χειρότερες δυνατές εντυπώσεις για την ίδια φυλή .

Για τον πρωτόγονο – του οποίου η ατομική διαφοροποίηση μόλις αρχίζει – και οι δυο κρίσεις είναι αληθινές , γιατί η ψυχή του είναι ουσιαστικά συλλογική και επομένως ασυνείδητη κατά το μεγαλύτερο μέρος της . Εξακολουθεί να ταυτίζεται λιγότερο ή περισσότερο με τη συλλογική ψυχή και γι’αυτό συμμετέχει εξίσου στις συλλογικές αρετές και κακίες , χωρίς καμιά προσωπική συνεισφορά και χωρίς εσωτερικές αντιφάσεις .

Η αντίφαση εμφανίζεται μόνο όταν αρχίζει η προσωπική ανάπτυξη της ψυχής και όταν ανακαλύπτει η λογική την ασυμβίβαστη φύση των αντιθέτων .

Η συνέπεια αυτής της ανακάλυψης είναι η σύγκρουση της απώθησης .Θέλουμε να είμαστε καλοί και επομένως απωθούμε το κακό . Με αυτή την πράξη ο παράδεισος της συλλογικής ψυχής φτάνει στο τέλος του .Η απώθηση της συλλογικής ψυχής είναι απόλυτα απαραίτητη για την ανάπτυξη της προσωπικότητας .

Στους πρωτόγονους , η ανάπτυξη της προσωπικότητας , ή μάλλον η ανάπτυξη του ατόμου , είναι θέμα μαγικού κύρους . Η μορφή του μάγου – γιατρού ή του αρχηγού ηγείται των άλλων . Και οι δυο ξεχωρίζουν από τα στολίδια που φορούν και από τον τρόπο ζωής τους , ο οποίος εκφράζει τον κοινωνικό τους ρόλο . Η μοναδικότητα των εξωτερικών διακοσμητικών αντικείμενων που φορά , διακρίνει αυτό το άτομο από τα υπόλοιπα και ο διαχωρισμός ενισχύεται ακόμη περισσότερο από την κατοχή ειδικών τελετουργικών μυστικών . Με αυτά και άλλα παρόμοια μέσα ο πρωτόγονος δημιουργεί γύρω του ένα κέλυφος , το οποίο θα μπορούσαμε να ονομάσουμε περσόνα (μάσκα) . Οι μάσκες , όπως γνωρίζουμε , χρησιμοποιούνται από τους πρωτόγονους σε τοτεμικές τελετές σαν μέσο για την αλλαγή της προσωπικότητας . Με αυτόν τον τρόπο το ξεχωριστό άτομο απομακρύνεται φαινομενικά από τη σφαίρα της συλλογικής ψυχής και , στο βαθμό που καταφέρνει να ταυτιστεί με την περσόνα του , η απομάκρυνση αυτή είναι πραγματική . Το άτομο που απομακρύνεται από τη συλλογική ψυχή αποκτά μαγικό κύρος . Θα μπορούσε εύκολα να υποστηρίξει κανείς ότι το κίνητρο αυτού του φαινόμενου είναι η θέληση για δύναμη . Όμως , με αυτό τον τρόπο ξεχνάμε ότι η δημιουργία του κύρους είναι πάντα προϊόν συλλογικής συμφωνίας . Δεν υπάρχει μόνο το άτομο που επιθυμεί το κύρος , αλλά και οι υπόλοιποι που αναζητούν κάποιον στον οποίο επιθυμούν να το προσδώσουν . Έτσι θα ήταν λάθος να πούμε ότι δημιουργεί κάποιος το κύρος για τον εαυτό του , εξαιτίας της ατομικής του θέλησης για δύναμη . Αντίθετα , το φαινόμενο είναι εντελώς συλλογικό . Αφού η κοινωνία στο σύνολό της χρειάζεται μια μορφή με μαγικές ικανότητες , χρησιμοποιεί αυτή την ανάγκη της θέλησης για δύναμη στο άτομο και τη θέληση να υποταχθεί στη μάζα σαν ένα μέσο . Με αυτόν τον τρόπο προκαλεί την δημιουργία προσωπικού κύρους . Το κύρος είναι ένα φαινόμενο που , όπως μας δείχνει η ιστορία των πολιτικών θεσμών , έχει υπέρτατη σπουδαιότητα για την ύπαρξη των εθνών .

Η σπουδαιότητα του προσωπικού κύρους είναι ένας σημαντικός παράγοντας , επειδή υπάρχει πάντα η πιθανότητα της οπισθοδρομικής διάλυσης μέσα στη συλλογική ψυχή , πιθανότητα που δεν αφορά μόνο το ξεχωριστό άτομο αλλά και τους οπαδούς του . Αυτή η πιθανότητα συμβαίνει συνήθως όταν επιτευχθεί ο στόχος του κύρους – της γενικής αναγνώρισης .

Τότε το άτομο γίνεται μια συλλογική αλήθεια και αυτή είναι πάντα η αρχή του τέλους . Η απόκτηση του κύρους είναι ένα θετικό επίτευγμα όχι μόνο για το ξεχωριστό άτομο αλλά και για τη φυλή . Το άτομο διακρίνεται με τις πράξεις του , οι πολλοί διακρίνονται με την απάρνηση της δύναμης και τη μεταφορά της στην ηγετική μορφή . Όσο το άτομο και η φυλή πρέπει να πολεμούν για να πετύχουν αυτή την κατάσταση και στη συνέχεια να την υπερασπίζονται από εχθρικές επιδράσεις , το επίτευγμα παραμένει θετικό . Από τη στιγμή , όμως , που δεν υπάρχουν άλλα εμπόδια και έχει επιτευχθεί η γενική αναγνώριση , το κύρος χάνει τη θετική του αξία και γίνεται συνήθως νεκρό γράμμα . Τότε προκαλείται η απόσχιση και η όλα διαδικασία αρχίζει από την αρχή .

Επειδή η προσωπικότητα έχει μεγάλη σπουδαιότητα για τη ζωή της κοινότητας , οτιδήποτε μπορεί να παρενοχλήσει την ανάπτυξή της θεωρείται κίνδυνος . Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος από όλους είναι η πρόωρη διάλυση του κύρους από μια εισβολή της συλλογικής ψυχής .

Ένα από τα καλύτερα μέσα που χρησιμοποιούν οι πρωτόγονοι για να εξορκίσουν αυτό τον κίνδυνο είναι η απόλυτη μυστικότητα . Η συλλογική σκέψη , το συλλογικό συναίσθημα και η συλλογική προσπάθεια δημιουργούν πολύ μικρότερη καταπόνηση από την ατομική λειτουργία και προσπάθεια . Έτσι υπάρχει πάντα ο πειρασμός να επιτραπεί στη συλλογική λειτουργία να πάρει τη θέση της ατομικής διαφοροποίησης της προσωπικότητας . Και τότε η ισοπέδωση της προσωπικότητας και η τελική της διάλυση μέσα στη συλλογική ψυχή αποτελεί μια «απώλεια ψυχής» για το άτομο , επειδή ένα σημαντικό προσωπικό επίτευγμα είτε παραμελείται ή πέφτει σε κατάσταση οπισθοδρόμησης .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

ΤΑΡΑΣΟΥΜέλος
11/09/2009, 10:11:38
quote:
quote:Αυτοκριτικη δεν σημαινει καταδικη του εαυτου μας η την ενθαρυνση του.Αυτοκριτικη ειναι να αναγνωρισεις και να δεχτεις τον εαυτο σου οπως ειναι.Και ισως τελικα ειναι και ο δρομος που οδηγει στην αυτογνωσια.

Καλά εσύ δεν έγραψες στο προτελευταίο μήνυμά σου ότι : «Αλλα,μερικες φορες ειμαστε τοσο υπερβολικοι με την αυτοκριτικη που ασκουμε στον εαυτο μας με αποτελεσμα να μην τον συγχωρουμε ευκολα για τις πραξεις του» .

Άλλαξες γνώμη ; Ή απαντάς στον εαυτό σου ότι δεν βρίσκεις σωστή την προηγούμενη θέση σου ; Αυτό , βέβαια , δεν είναι κακό . Αντιθέτως είναι σεβαστές και οι αλλαγές σκέψης από οποιονδήποτε συνομιλητή για οιοδήποτε θέμα .


Αλλαξα γνωμη αλλα αυτο δεν εγινε χθες, εγινε πριν απο μερικα χρονια.Και το χρησιμοποιησα για να υπαρχει εξελιξη στην συζητηση,και γιανα σου αποδειξω οτι ειναι πλεον εμπειρια για μενα η αναθεωρηση και ο επαναπροσδιορισμος.

Φιλε Κηφευς απο τα τελευταια σου ποστ αντιλλαμβανομαι οτι ενω συμφωνουμε πανω κατω, αλλα χρησιμοποιουμε διαφορετικη ορολογια.Πισω απο τις λεξεις ομως το νοημα παραμενει ιδιο.

Για μενα προσωπικοτητα ειναι το πληθος των ρολων που μας προσδιδει η κοινωνια και πολυ συχνα αναγκαζομαστε να γινουμε ηθοποιοι για να στηριξουμε τους συγκεκριμενους ρολους.Η ατομικοτητα ειναι η μοναδικοτητα μας που μας κανει ξεχωριστους και αυτην μονοι μας πρεπει να την ανακαλυψουμε γιατι καμμια κοινωνια δεν εχει αυτες τις ικανοτητες.
Ετσι καταληγω στο συμπερασμα οτι αυτογνωσια ειναι να ανακαλυψουμε την ατομικοτητα μας και να την δεχτουμε ως εχει.

Τωρα οσον αφορα την ξεναγηση σου στις πρωτογονες κοινωνιες το σχολιο μου ειναι,οτι παντα οι ανθρωποι ηθελαν να εξουσιαζουν και να εξουσιαζονται σε θεματα οικογενειακα,κοινωνικα,πολιτικα,θρησκευτικα κλπ Ολοι ειμαστε και ημασταν οπαδοι κοινωνικων,πολιτικων θρησκευτικων κλπ δογματων,ακομα και αυτοι που εξουσιαζουν υπηρετουν καποιο δογμα και αυτο συμβαινει γιατι κανενας μας δεν θελει να παρει την ευθυνη των επιλογων και των πραξεων του.Εξυπηρετει πολυ αυτη η ταυτιση μας με τα εκαστοτε δογματα γιατι παντα εχουμε την δικαιολογια για τις λανθανουσες επιλογες μας.

Ε.Τ

11/09/2009, 15:28:42
quote:

Επειδή , από το προηγούμενο μήνυμά σου κατάλαβα ότι αυτά που γράφω θέλουν μια πληρέστερη επεξήγηση για να γίνουν κατανοητά , θα συνεχίσω για λίγο ακόμα την ανάλυση που είχα αρχίσει στο ΄χθεσινό μήνυμά μου για την «αυτογνωσία» :

Οι αρετές και οι κακίες της ανθρωπότητας περιλαμβάνονται στη συλλογική ψυχή . Έτσι υπάρχει πάντα ο πειρασμός να επιτραπεί στη συλλογική λειτουργία να πάρει τη θέση της ατομικής διαφοροποίησης της προσωπικότητας . Και τότε η ισοπέδωση της προσωπικότητας και η τελική της διάλυση μέσα στη συλλογική ψυχή αποτελεί μια «απώλεια ψυχής» για το άτομο , επειδή ένα σημαντικό προσωπικό επίτευγμα είτε παραμελείται ή πέφτει σε κατάσταση οπισθοδρόμησης .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά


Πολύ όμορφη ανάλυση!!

Θα ήθελα ταπεινά να καταθέσω και την άποψη μου..
-Την στιγμή που κατανοούμε και αναγνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα του ανθρώπου περιλαμβάνει και το καλύτερο και το χειρότερο του , ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Αντί να νοιώθουμε εξοργισμενοι για το αρνητικό δυμαμικό μας , είμαστε αναγκασμένοι να το νοιώσουμε και αυτό σαν μέρος της ανθρώπινης καταστασής μας!

Απο τον Φρόυντ και μετά είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι είμαστε υπεύθυνοι όχι μόνο για το συνειδητό νού μας και τις καλές "προθέσεις μας" , αλλά και για το ασυνειδητό μας.

-Μιλούν για μας οι πράξεις μας και όχι μόνο τα λόγια μας!

-ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ , ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ!!!

Γι'αλλη μια φορά θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συνδίκτυο Κηφέα για την αναλυτική -και εύστοχη κατα την γνώμη μου-αναλυσή του!!!

soul

11/09/2009, 15:44:25
quote:

[quote] quote:

Τωρα οσον αφορα την ξεναγηση σου στις πρωτογονες κοινωνιες το σχολιο μου ειναι,οτι παντα οι ανθρωποι ηθελαν να εξουσιαζουν και να εξουσιαζονται σε θεματα οικογενειακα,κοινωνικα,πολιτικα,θρησκευτικα κλπ Ολοι ειμαστε και ημασταν οπαδοι κοινωνικων,πολιτικων θρησκευτικων κλπ δογματων,ακομα και αυτοι που εξουσιαζουν υπηρετουν καποιο δογμα και αυτο συμβαινει γιατι κανενας μας δεν θελει να παρει την ευθυνη των επιλογων και των πραξεων του.Εξυπηρετει πολυ αυτη η ταυτιση μας με τα εκαστοτε δογματα γιατι παντα εχουμε την δικαιολογια για τις λανθανουσες επιλογες μας.

Ε.Τ


Η "εισαγωγή" του ονόματος του πατερα δια μέσω του μητρικού λόγου , στην ψυχική οικονομία και δομή του παιδιού σηματοδοτεί συμβολικά και φαντασιακά τον φαλλό...δύναμη και ισχύ και προσδιορίζει την επόμενη φάση ...αυτην όπου περνάει το παιδί απο τα καυδιανά δικρανα του ευνουχισμού και θα αποτελέσει την πρωτογενή πληγή του παιδιού ...αλλα και θα νοηματοδοτήσει και θα αποκτήσει περιεχόμενο και υπόσταση η ισχύς και η δύναμη και θα προσδιορίσει μια μετάθεση θέσεως του παιδιού...!!!

Η απώλεια δια μέσου αυτής της αναγκαστικής μετάθεσης...θα αφήσει μια θέση κενή , η οποία δεν θα ξεχασθεί ποτέ και δεν θα "πληρωθεί" επίσης ποτέ...μπορεί να ορισθεί και ως πηγή και γενεσιοποιός αιτία των μετέπειτα φόβων μας!!!

Με καθημερινούς όρους , αυτό δείχνει ότι αναγκαστικά και εκ των πραγμάτων δεχθήκαμε την εξουσία εν τη γενέση μας...!!!

soul

11/09/2009, 18:46:12
quote:
-Την στιγμή που κατανοούμε και αναγνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα του ανθρώπου περιλαμβάνει και το καλύτερο και το χειρότερο του , ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Αντί να νοιώθουμε εξοργισμενοι για το αρνητικό δυμαμικό μας , είμαστε αναγκασμένοι να το νοιώσουμε και αυτό σαν μέρος της ανθρώπινης καταστασής μας!

Απο τον Φρόυντ και μετά είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι είμαστε υπεύθυνοι όχι μόνο για το συνειδητό νού μας και τις καλές "προθέσεις μας" , αλλά και για το ασυνειδητό μας.


Αγαπητέ Εαρινέ, ευχαριστώ για την προσθήκη - επέκταση της σκέψης μου , με την οποία βέβαια συμφωνώ .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

11/09/2009, 19:24:42
quote:
Για μενα προσωπικοτητα ειναι το πληθος των ρολων που μας προσδιδει η κοινωνια και πολυ συχνα αναγκαζομαστε να γινουμε ηθοποιοι για να στηριξουμε τους συγκεκριμενους ρολους.Η ατομικοτητα ειναι η μοναδικοτητα μας που μας κανει ξεχωριστους και αυτην μονοι μας πρεπει να την ανακαλυψουμε γιατι καμμια κοινωνια δεν εχει αυτες τις ικανοτητες.
Ετσι καταληγω στο συμπερασμα οτι αυτογνωσια ειναι να ανακαλυψουμε την ατομικοτητα μας και να την δεχτουμε ως εχει.

Για να δούμε , φίλη Ταρασού , λίγο από πιο κοντά , το θέμα της "ατομικότητας" (που πολύ επίκαιρα το θέτεις) , γιατί θα μας πλησιάσει ακόμα περισσότερο στην έννοια του «εαυτού» και αυτή με την σειρά της στην πληρέστερη ερμηνεία της "αυτογνωσίας" .

"Εξατομίκευση" σημαίνει να γίνει κανείς "άτομο" . Στο βαθμό που η "ατομικότητα" αγκαλιάζει την πλέον ενδόμυχη , βαθύτερη και ασύγκριτη μοναδικότητά μας , ο όρος αυτός σημαίνει επίσης να γίνει κανείς ο εαυτός του . Επομένως θα μπορούσαμε να πούμε ότι η εξατομίκευση είναι η «κατάκτηση του εαυτού» ή η "αυτοπραγμάτωση" .

Η αλλοτρίωση του εαυτού για χάρη του συλλογικού αντιστοιχεί σε κάποιο κοινωνικό ιδεώδες . Μπορεί ακόμη να εκληφθεί σαν κοινωνική αρετή και καθήκον , αν και είναι δυνατό να γίνει κακή χρήση για εγωιστικούς σκοπούς . Υποτίθεται ότι οι εγωιστές ενδιαφέρονται μόνο για τον "εαυτό" τους , αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την έννοια του "εαυτού" όπως τη χρησιμοποιώ εδώ .

Από την άλλη , η αυτοπραγμάτωση μοιάζει να είναι το άκρο αντίθετο της αλλοτρίωσης .

Αυτή η παρανόηση είναι πολύ συνηθισμένη , επειδή δεν κάνουμε μια επαρκή διάκριση ανάμεσα στον ατομισμό και την εξατομίκευση .

"Ατομισμός" σημαίνει σκόπιμος τονισμός κάποιας υποτιθέμενης ιδιομορφίας του ατόμου , σε αντιδιαστολή με τις συλλογικές υποχρεώσεις .

Η "εξατομίκευση" είναι η καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη εκπλήρωση των συλλογικών ιδιοτήτων του ανθρώπου , του οποίου η κοινωνική συμπεριφορά είναι βελτιωμένη , όταν λαμβάνουμε υπόψη τις ιδιομορφίες του παρά όταν τις παραμελούμε ή τις καταπιέζουμε .

Δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι η ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου είναι κάποια "παραξενιά" στην ουσία του ή στα συστατικά της μέρη , αλλά μάλλον ότι είναι ένας μοναδικός συνδυασμός , μια σταδιακή διαφοροποίηση παγκόσμιων λειτουργιών και ιδιοτήτων . Κάθε ανθρώπινο πρόσωπο έχει μια μύτη , δυο μάτια κτλ. , αλλά αυτοί οι παγκόσμιοι παράγοντες είναι μεταβλητοί . Αυτή ακριβώς η μεταβλητότητα κάνει δυνατές τις ατομικές ιδιομορφίες .

Επομένως , η εξατομίκευση είναι μια διαδικασία ψυχολογικής ανάπτυξης , η οποία εκπληρώνει τις δεδομένες ατομικές ιδιότητες . Με άλλα λόγια είναι μια διαδικασία με την οποία ο άνθρωπος γίνεται το καθορισμένο και μοναδικό όν που πραγματικά είναι . Κάτω από αυτό το πρίσμα , δεν είναι "εγωιστής" με τη συνηθισμένη έννοια της λέξης . Απλά εκπληρώνει την ιδιομορφία της φύσης του και αυτό είναι κάτι διαφορετικό από τον "εγωισμό" ή τον "ατομισμό" .

Στο βαθμό που το άτομο , σαν ζωντανή μονάδα , αποτελείται από παγκόσμιους παράγοντες , είναι συλλογικό και επομένως δεν έρχεται σε αντίθεση με τη συλλογικότητα .

Συνεπώς η έμφαση που δίνει ο "ατομιστής" στην ίδια του την ιδιομορφία είναι μια αντίφαση αυτού του βασικού γνωρίσματος κάθε ζωντανού όντος . Από την άλλη η "εξατομίκευση" στοχεύει σε μια ζωτική συνεργασία όλων των παραγόντων .

Αφού όμως οι παγκόσμιοι παράγοντες εμφανίζονται πάντα με ατομική μορφή , η πλήρης αναγνώρισή τους θα δημιουργήσει μια ατομική επίδραση που δεν μπορεί να ξεπεραστεί από ότιδήποτε, πόσο μάλλον από τον ατομισμό .

Τελικά , όμως , μήπως πρέπει να δούμε ποιος είναι ο ακριβής στόχος "της εξατομίκευσης" ;

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

12/09/2009, 19:50:10
Ο στόχος της εξατομίκευσης είναι να απαλλαγεί ο εαυτός από τις πλαστές διαστρεβλώσεις της περσόνα (μάσκας) και από την υποβλητική δύναμη των αρχέγονών εικόνων .

Όταν όμως στραφούμε στην άλλη πλευρά , δηλαδή στην επίδραση του συλλογικού ασυνείδητου , βλέπουμε πως κινούμαστε σε ένα σκοτεινό εσωτερικό κόσμο που είναι πολύ δύσκολο να τον καταλάβουμε , ενώ η ψυχολογία της περσόνα είναι κατανοητή στον καθένα .

Όλοι γνωρίζουμε όταν λέμε πως κάποιος «έχει πάρει ύφος» ή ότι «παίζει έναν κοινωνικό ρόλο» . Μέσα από την περσόνα ο άνθρωπος προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από κάποιο προσωπείο , ή μπορεί να την έχει χτίσει αδιαπέραστη σαν «οδόφραγμα» . Έτσι το πρόβλημα δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί διανοητικά .

Από την άλλη , είναι εντελώς διαφορετικό να περιγραφούν εκείνες οι λεπτές εσωτερικές διεργασίες που εισβάλλουν στο συνειδητό νου με τόση υποβλητική δύναμη.

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι οι αλλαγές είναι δυνατόν να προέλθουν επίσης από υποκειμενικά εσωτερικά αίτια , γνώμες και πεποιθήσεις στις οποίες τα εξωτερικά ερεθίσματα παίζουν ασήμαντο ή και καθόλου ρόλο .

Στις μεταβολές της προσωπικότητας μπορούμε να πούμε ότι αυτός είναι ο κανόνας .

Για την επιστήμη , ο ουσιώδης αιτιολογικός παράγοντας είναι η κληρονομική ή αποκτημένη προδιάθεση . Το ίδιο ισχύει ίσως για τις δημιουργικές διαισθητικές συλλήψεις – δε θα μπορούσαμε βέβαια να θεωρήσουμε ότι υπάρχει μια καθαρά αιτιολογική σύνδεση ανάμεσα στο μήλο που έπεσε από το δέντρο και στο νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα .

Με τον ίδιο τρόπο , όλες οι θρησκευτικές μεταστροφές , οι οποίες δεν μπορούν να αποδοθούν άμεσα στην υποβολή , στηρίζονται σε ανεξάρτητες εσωτερικές διεργασίες που οδηγούν στην αλλαγή της προσωπικότητας .

Κατά κανόνα αυτές οι διαδικασίες είναι υποαισθητήριες , δηλαδή ασυνείδητες και φτάνουν σταδιακά στη συνείδηση .

Ωστόσο η εισβολή τους στο συνειδητό πεδίο μπορεί να είναι ξαφνική , ώστε να πλημμυρίσει ακαριαία η συνείδηση με εξαιρετικά παράξενα και εντελώς απρόσμενα στοιχεία .

Έτσι φαίνονται τα πράγματα στον κοινό παρατηρητή , ακόμη και στο ίδιο το άτομο .

Πάντως τα ψυχολογικά συμβάντα δεν είναι ποτέ ξαφνικά . Στην πραγματικότητα η ξαφνική εισβολή προετοιμάζεται πολλά χρόνια και αρκετές μελλοντικές εξελίξεις με συμβολική μορφή .

Νομίζω μετά απ’όλα αυτά μπορούμε να δώσουμε έναν ορισμό του «εαυτού» , ή εν πάση περιπτώσει να προσπαθήσουμε να κάνομε μια περιγραφή του .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

13/09/2009, 18:34:41
"Κανένας θνητός νους δεν μπορεί να βολιδοσκοπήσει τα βάθη της φύσης" – ούτε τα βάθη του ασυνείδητου .

Ωστόσο , γνωρίζουμε ότι το ασυνείδητο δεν αναπαύεται ποτέ .

Φαίνεται να λειτουργεί συνέχεια , αφού ακόμη και όταν κοιμόμαστε βλέπουμε όνειρα . Υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν ότι δεν ονειρεύονται ποτέ , αλλά το πιθανότερο είναι ότι δε θυμούνται τα όνειρά τους . Είναι σημαντικό ότι οι άνθρωποι που μιλούν στον ύπνο τους , τις περισσότερες φορές δεν θυμούνται τα όνειρα που τους έκαναν να μιλούν .

Δεν περνά ούτε μια μέρα που να μην μπερδέψουμε τη γλώσσα μας ή να μην ξεχάσουμε κάτι που άλλες φορές θυμόμαστε αμέσως , ή να μη μας κυριέψει κάποια διάθεση της οποίας δεν ξέρουμε την προέλευση κλπ.

Όλα αυτά είναι συμπτώματα κάποιας συστηματικής ασυνείδητης δραστηριότητας που γίνεται άμεσα ορατή τη νύχτα με τα όνειρα , αλλά που σπάνια διαπερνά τις αναστολές και τις απαγορεύσεις που επιβάλλει ο συνειδητός νους .

Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι ασυνείδητες διεργασίες έχουν μια αντισταθμιστική σχέση με το συνειδητό .

Χρησιμοποιώ σκόπιμα τη λέξη «αντισταθμιστική» και όχι «αντίθετη» γιατί το συνειδητό και το ασυνείδητο δε βρίσκονται αναγκαστικά σε αντίθεση μεταξύ τους , αλλά συμπληρώνουν το ένα το άλλο σχηματίζοντας έτσι το σύνολο που ονομάζουμε «εαυτό» .

Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό , ο εαυτός καλύπτει ένα πλατύτερο πεδίο από το συνειδητό εγώ . Αγκαλιάζει τη συνειδητή αλλά και την ασυνείδητη ψυχή και επομένως είναι μια προσωπικότητα .

Μπορούμε εύκολα να τον δούμε (τον εαυτό) σαν μια περσόνα . Όμως , ξεπερνά τις δυνάμεις της φαντασίας μας αν προσπαθήσουμε να σχηματίσουμε μια καθαρή εικόνα του τι είμαστε σαν εαυτός , επειδή τότε το μερικό επιχειρεί να κατανοήσει το ολικό .

Δεν υπάρχει σχεδόν καμιά ελπίδα να αποκτήσουμε έστω και προσεγγιστική συνειδητότητα του εαυτού .

Όσα στοιχεία και αν καταφέρουμε να συνειδητοποιήσουμε θα εξακολουθήσει να υπάρχει μια ασαφής και απροσδιόριστη ποσότητα ασυνείδητου υλικού που ανήκει στην ολότητα του εαυτού . Επομένως ο εαυτός είναι πάντα μια πιο περιεκτική όψη .

Οι ασυνείδητες διεργασίες που αντισταθμίζουν το συνειδητό εγώ περιέχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την αυτορρύθμιση της λειτουργίας της ψυχής στο σύνολό της .

Στο προσωπικό επίπεδο , τα στοιχεία αυτά είναι τα ασυνείδητα προσωπικά κίνητρα που εμφανίζονται στα όνειρα ή το νόημα των καθημερινών καταστάσεων που παραβλέπουμε ή τα συμπεράσματα που δε βγάζουμε ή τα συναισθήματα που δεν επιτρέπουμε ή οι επικρίσεις που δεν κάνουμε στον εαυτό μας .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

14/09/2009, 10:26:45
quote:


Νομίζω μετά απ’όλα αυτά μπορούμε να δώσουμε έναν ορισμό του «εαυτού» , ή εν πάση περιπτώσει να προσπαθήσουμε να κάνομε μια περιγραφή του .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά


Με δεδομένη την άλλη "σκηνή" αυτή του ασυνειδήτου , αλλα και συνάμα ενεργό , θα μου ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η περιγραφή σου για τον "εαυτό" συνδίκτυε Κηφέα!!

Οι μετουσιώσεις θα μπορούσαν να νοερά να απεικονίσουν τον άλλο τόπο , στον οποίο ο άνθρωπος δεν έχει πρόσβαση αλλα δια μέσου των επιθυμιών του μπορεί να "προσδιορισθεί??".

Ποιός σκέπτεται και γιατί σκέπτεται???

Σ'ευχαριστώ!

soul

14/09/2009, 13:06:26
quote:
Ποιός σκέπτεται και γιατί σκέπτεται???

Αγαπητέ Εαρινέ

Είχα γράψει σε προηγούμενο μήνυμά μου ότι :

" Κατά την άποψή μου η ίδια η σκέψη προϋποθέτει τη συνείδηση " .

Και συνέχισα:

« … μπορεί βέβαια να ισχυρίζομαι πως ό,τι σχετίζεται με τη νόηση είναι ενσυνείδητο και πως η σκέψη είναι ενσυνείδητη , αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζω τον τεράστιο αντίκτυπο που έχουν πάνω στη σκέψη οι ασυνείδητες εμπειρικές δραστηριότητες ρουτίνας ή τα συναισθήματα .

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι :

Όλοι οι άνθρωποι σκέπτονται ανάλογα με τη συνείδηση που διαθέτουν και τις ασυνείδητες εμπειρικές δραστηριότητες ρουτίνας ή τα συναισθήματά τους .

Το γιατί σκέπτονται οι άνθρωποι ; Κατά την άποψή μου , είναι στη φύση του ανθρώπου το να σκέπτεται .

quote:
Οι μετουσιώσεις θα μπορούσαν τα νοερά να απεικονίσουν τον άλλο τόπο , στον οποίο ο άνθρωπος δεν έχει πρόσβαση αλλα δια μέσου των επιθυμιών του μπορεί να "προσδιορισθεί??".

Στο τελευταίο μήνυμά μου που αφορά τον «εαυτό» , έχω, ήδη, δώσει απάντηση στο ερώτημά σου , όταν γράφω :

"Κανένας θνητός νους δεν μπορεί να βολιδοσκοπήσει τα βάθη της φύσης" – ούτε τα βάθη του ασυνείδητου .

quote:
Με δεδομένη την άλλη "σκηνή" αυτή του ασυνειδήτου , αλλα και συνάμα ενεργό , θα μου ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η περιγραφή σου για τον "εαυτό" συνδίκτυε Κηφέα!!

Την περιγραφή του "εαυτού" , την έχω , ήδη , κάνει στο μήνυμα μου , στις 13/09/2009 .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

15/09/2009, 00:53:21
Αγαπητοί φίλοι

Όσο περισσότερο συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας μέσα από την αυτογνωσία και δρούμε ανάλογα , τόσο περισσότερο μειώνεται το στρώμα του προσωπικού ασυνείδητου που απλώνεται πάνω από το συλλογικό .

Με αυτόν τον τρόπο αναδύεται μια συνείδηση που δεν είναι πια φυλακισμένη μέσα στον μικροπρεπή , υπερευαίσθητο , προσωπικό κόσμο του εγώ , αλλά που συμμετέχει ελεύθερα στον ευρύτερο αντικειμενικό κόσμο .

Αυτή η διευρυμένη συνειδητότητα δεν είναι πια εκείνο το υπερευαίσθητο , εγωιστικό συνονθύλευμα προσωπικών επιθυμιών , φόβων , ελπίδων και φιλοδοξιών που πρέπει να αντισταθμιστεί από αντίθετες ασυνείδητες τάσεις .

Είναι μια λειτουργία σχέσης με τον κόσμο των αντικειμένων , η οποία φέρνει το άτομο σε μια απόλυτη , δεσμευτική και αδιάσπαστη επαφή και επικοινωνία με τον κόσμο .

Οι περιπλοκές που εμφανίζονται σε αυτό το στάδιο δεν είναι πια εγωιστικές συγκρούσεις επιθυμιών , αλλά δυσκολίες που αφορούν τόσο τον εαυτό όσο και τους άλλους .

Σε αυτό το στάδιο έχουμε να κάνουμε με συλλογικά προβλήματα που έχουν ενεργοποιήσει το συλλογικό ασυνείδητο , επειδή απαιτούν μάλλον συλλογική παρά ατομική αναπλήρωση . Βλέπουμε , τώρα , ότι το ασυνείδητο παράγει στοιχεία που είναι έγκυρα όχι μόνο για το συγκεκριμένο άτομο αλλά και για άλλους .

Οι διεργασίες του συλλογικού ασυνείδητου αφορούν όχι μόνο τις προσωπικές σχέσεις ενός ατόμου με την οικογένειά του ή με μια ευρύτερη κοινωνική ομάδα , αλλά και τις σχέσεις του με την κοινωνία και την ανθρωπότητα .

Όσο πιο γενική και απρόσωπη είναι η κατάσταση που ενεργοποιεί την ασυνείδητη αντίδραση , τόσο πιο σημαντική , παράξενη και «κατακλυσμική» θα είναι η αντισταθμιστική εκδήλωση . Μια τέτοια κατάσταση σπρώχνει το άτομο σε επικοινωνία με τους άλλους και σε αποκαλύψεις ή εξομολογήσεις .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

15/09/2009, 10:17:31
quote:

quote:
Ποιός σκέπτεται και γιατί σκέπτεται???

Αγαπητέ Εαρινέ

"Κανένας θνητός νους δεν μπορεί να βολιδοσκοπήσει τα βάθη της φύσης" – ούτε τα βάθη του ασυνείδητου .


Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά



Εφόσον δεν μπορεί να "βολιδοσκοπήσει" τα βάθη του ασυνειδήτου...αναπόφευκτα και αναπόδραστα ορίζεται ένα ρήγμα και μια διυποκειμενικότητα του υποκειμένου ...όπου το υποκείμενο του ασυνειδήτου απευθύνει μια επιθυμία..θεμελιακά άγνωστης..προς το υποκείμενο του συνειδητού που δεν μπόρεσε και δεν θα μπορέσει να υποκειμενικοποιηθεί επί της επιθυμίας του ασυνειδήτου...αίροντας την αρμονία στην εμφαινομενη ως μονάδα εαυτό...τον καταστατικά διηρημένο τελικά!!!

Αναπόδραστο του πράγματος αποτελεί η νεύρωση με όλα όσα συνεπάγεται και δηλώνει η εμφανισή της!!

Τελικά φίλε Κηφέα , ποιός νοηματοδοτεί και ποιός ομιλεί απο ένα υποκείμενο??

Και αν αυτό που ομιλεί , ποτέ δεν "ακούγεται" τότε πως γνωρίζουμε την αλήθεια των όσων ισχυριζόμαστε??

Είναι ικανό το συνειδητό να δώσει επαρκή στοιχεία και απαντήσεις και αν "όχι"...γιατί να υποθέσουμε ότι υποκειμενικοποιείται επι της πρωτογενούς επιθυμίας , εφόσον ποτέ δεν εντοπίσθηκε και δεν θα εντοπισθεί???

soul

15/09/2009, 10:37:07
quote:

Αγαπητοί φίλοι

Όσο περισσότερο συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας μέσα από την αυτογνωσία Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά


Τι σημαίνει άραγε αυτογνωσία , φίλε Κηφέα...???

Ποιοί είναι οι μηχανισμοί που λαμβάνουν μέρος και συντελλούν ώστε να υπάρξει αυτογνωσία???

Το έχω ξανακούσει και ως θρησκευτικού και ηθικολογικού τύπου πρόσταγμα..."γνώθι σ'αυτόν" ...αλλα ποιός σκέπτεται και για ποιόν σκέπτεται...να γνωρίσει ποιός για ποιόν...είναι εφικτό αυτό...ή τελικά η αυτογνωσία αποτελεί απλά επικύρωση απο το περιβάλλον (κοινωνία κλπ..) για την καθυπόταξη και εναρμόνιση απλά σε κοινωνικά θεσμοθετημένους όρους και προστάγματα??

Και κατα πόσο μπορεί μια κοινωνία , να απαντήσει σε πρωτογενείς επιθυμίες και ερωτήματα , που αναβλύζουν αλλα δεν επισημαίνονται απο το ίδιο το συνειδητό???

soul

15/09/2009, 10:56:09
quote:

Αγαπητοί φίλοι

Όσο περισσότερο συνειδητοποιούμε τον εαυτό μας μέσα από την αυτογνωσία και δρούμε ανάλογα , τόσο περισσότερο μειώνεται το στρώμα του προσωπικού ασυνείδητου που απλώνεται πάνω από το συλλογικό .

Με αυτόν τον τρόπο αναδύεται μια συνείδηση που δεν είναι πια φυλακισμένη μέσα στον μικροπρεπή , υπερευαίσθητο , προσωπικό κόσμο του εγώ , αλλά που συμμετέχει ελεύθερα στον ευρύτερο αντικειμενικό κόσμο .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά



Ο Νταβού έλεγε , μιλώντας για την αφοσίωση του Μαρέ και την δική του:

"Αν ο αυτοκράτωρας έλεγε και στους δυό μας:συμφέρει την πολιτική μου να καταστρεψω το Παρίσι χωρίς να γλυτώσει ή να διαφύγει κανείς , ο Μαρέ θα κρατούσε το μυστικό του , είμαι σίγουρος , αλλα δεν θα δίσταζε να φυγαδεύσει την οικογενειά του. Ε ,λοιπόν ! εγώ απο φόβο μην το μαντέψει κανείς , θ'αφηνα την γυναίκα και τα παιδιά μου."

-Πώς ορίζεται και απο ποιόν ορίζεται αυτή η αντικειμενικότητα του κόσμου , φίλε και συμπαθή Κηφέα...ούτως ώστε να μπορούμε να μιλάμε για αντικειμενικότητα???

Απο πότε , η σκληρή πραγματικότητα δελέασε ή δελεάζει την συλλογική ψυχή της κοινωνίας??

Και απο πότε το "όραμα" και το γόητρο έπαψαν να καθυποτάσσουν τους συναισθηματικούς ανθρώπους...μολονότι , λειτουργούν μόνο με μια παρουσία και μια δήλωση???

soul

15/09/2009, 11:08:51

Αγαπητέ Εαρινέ

"Κανένας θνητός νους δεν μπορεί να βολιδοσκοπήσει τα βάθη της φύσης" – ούτε τα βάθη του ασυνείδητου .


Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
[/quote]

Και ποιός το είπε αυτό , αγαπητέ συνδίκτυε Κηφέα ???

Αποτελεί η μέχρι τούδε εμπειρία και γνώση , δέσμευση για περαιτέρω διερέυνηση???

Και αν όχι...πώς μπορούμε να προκαθορίσουμε εκ των προτέρων τα αποτελέσματα αυτής της διερεύνησης...αυτή η θέση εμφανίζεται δογματική και υποκειμενικοποιείται επι του ψυχισμού ενός - εκάστου εκφεροντός την!!!


Μια διατύπωση του τύπου:"απο τα μέχρι τούδε επιστημονικά η άλλα ευρήματα δεν προκύπτει , αυτό η το άλλο...θα το καταλάβαινα!"

-Μολονότι , δεν είναι ακριβώς έτσι...!!!

soul

15/09/2009, 11:20:08
quote:

Αγαπητοί φίλοι

Όσο πιο γενική και απρόσωπη είναι η κατάσταση που ενεργοποιεί την ασυνείδητη αντίδραση , τόσο πιο σημαντική , παράξενη και «κατακλυσμική» θα είναι η αντισταθμιστική εκδήλωση . Μια τέτοια κατάσταση σπρώχνει το άτομο σε επικοινωνία με τους άλλους και σε αποκαλύψεις ή εξομολογήσεις .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά



Αποκαλύψεις και εξομολογήσεις...απο ποιόν και σε ποιόν??

Οι άνθρωποι , έχει αποδειχθεί ότι συνομιλούν επι ωρών , για να καταλήξουν στο συμπέρασμα , ότι δεν κατάλαβαν τίποτα!!!

Έχω την αίσθηση , ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αναθεωρήσουμε για το τι αποτελεί επικοινωνία και για το τι σημαίνει "βουβή φλυαρία"!!!

Τον έβρισα , λέει και εξομολογείται κάποιος , διότι με κοίταξε περιφρονητικά!!!

Και εκεί τοποθετούνται όλοι με κοινωνικούς όρους και με προσωπικές εμπειρίες και προσπαθούν να εκλογικεύσουν ασυνείδητα μορφώματα της άλλης σκηνής...!!!

Και τι καταφέρνουν???

-Μια "τρύπα στο νερό"..και το βλέπουμε καθημερινά...δυστυχώς!!!

soul

15/09/2009, 11:31:52
quote:

το συνειδητό και το ασυνείδητο δε βρίσκονται αναγκαστικά σε αντίθεση μεταξύ τους , αλλά συμπληρώνουν το ένα το άλλο σχηματίζοντας έτσι το σύνολο που ονομάζουμε «εαυτό» .

-Βρίσκονται σε ριζική αντίθεση και αυτό αποκαλύπτεται και θεμελιώνεται απο τις νευρώσεις!!!

===================================================================


Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό , ο εαυτός καλύπτει ένα πλατύτερο πεδίο από το συνειδητό εγώ . Αγκαλιάζει τη συνειδητή αλλά και την ασυνείδητη ψυχή και επομένως είναι μια προσωπικότητα .


Δεν αγκαλιάζει..."απαρτίζεται" και αυτό έχει μεγάλη διαφορά!!!
------------------------------------------------------------------

Μπορούμε εύκολα να τον δούμε (τον εαυτό) σαν μια περσόνα . Όμως , ξεπερνά τις δυνάμεις της φαντασίας μας αν προσπαθήσουμε να σχηματίσουμε μια καθαρή εικόνα του τι είμαστε σαν εαυτός , επειδή τότε το μερικό επιχειρεί να κατανοήσει το ολικό .

Σωστό , κατα την αποψή μου!!!
-------------------------------------------------------------------

Δεν υπάρχει σχεδόν καμιά ελπίδα να αποκτήσουμε έστω και προσεγγιστική συνειδητότητα του εαυτού .

Δεν είναι ακριβώς έτσι και δεν μπορούμε να "προδικάσουμε" μελλούμενα!!!
------------------------------------------------------------------


Οι ασυνείδητες διεργασίες που αντισταθμίζουν το συνειδητό εγώ περιέχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την αυτορρύθμιση της λειτουργίας της ψυχής στο σύνολό της .[/b]

-Περιέχουν όλα???
-Αν τα περιείχαν...φαντάζομαι δεν θα υπήρχαν διάφορα ψυχολογικά προβλήματα...άρα εξ αυτού απορρέει το συμπέρασμα, ότι δεν τα περιέχει!!!
------------------------------------------------------------------


Στο προσωπικό επίπεδο , τα στοιχεία αυτά είναι τα ασυνείδητα προσωπικά κίνητρα που εμφανίζονται στα όνειρα ή το νόημα των καθημερινών καταστάσεων που παραβλέπουμε ή τα συμπεράσματα που δε βγάζουμε ή τα συναισθήματα που δεν επιτρέπουμε ή οι επικρίσεις που δεν κάνουμε στον εαυτό μας .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά


soul

15/09/2009, 12:53:21
Αγαπητέ συνδίκτυε Εαρινέ

Κρίνω ότι το θέμα (από πλευράς μου) το έχω καλύψει.

Δεν πρόκειται να επανέλθω σ'αυτό το topic.

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

15/09/2009, 13:20:23
quote:

Αγαπητέ συνδίκτυε Εαρινέ

Κρίνω ότι το θέμα (από πλευράς μου) το έχω καλύψει.

Δεν πρόκειται να επανέλθω σ'αυτό το topic.

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά


To σέβομαι!

soul