- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΤΡΑΠΟΣ... - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΠΟΥ ΛΕΣ, ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ... ΓΝΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Α Γ Α Π Η ; Η ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ, ΜΙΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ; ΑΥΤΗ, ΠΟΥ ΦΤΑΝΕΙ, ΤΕΛΟΠΑΝΤΩΝ, ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ "ΕΔΑΦΗ";
ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ...
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ .....
quote:
Πολλές φορές ο φόβος συσχετίζεται και με το θάνατο και εδώ πολλές φορές εμπλέκονται οι εκάστοτε θρησκείες.
Δίνουν δογματικές απαντήσεις προκειμένου να καθησυχάσουν τους πιστούς τους. Αυτές όμως πολλές φορές δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, μιας και δεν μπορεί ο καθένας να την δεχτεί έτσι απλά.
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΦΟΒΟΝΤΑΙ....
ΟΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.....
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΝΕΝΑΣ (ΕΝΝΟΩ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΑΤΕΙΑ)ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΠΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΕΚΕΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΝΑ ΚΟΝΤΟΣΤΕΚΕΤΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΛΕΓΕΙ ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ.
ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ....
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΚΕΙΝΗ Η ΣΤΙΓΜΗ Ο ΦΟΒΟΣ ΝΙΚΗΘΗΚΕ...
Ο ΘΕΟΣ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΙΚΗΣΕ..
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ AZΩΕΛ ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΠΟΛΥ ΠΟΙΟ ΠΕΡΑ ......
quote:
ΤΟΝ ΒΡΗΚΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ "ΕΝ-ΛΟΓΩΝ" ΘΗΡΙΩΝ.
ΤΟΝ ΒΡΗΚΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ.
ΤΟΝ ΒΡΗΚΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΤΡΟΠΟΥΣ "ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥΣ" (?)(!). ΣΕ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ "ΜΗ" ΓΙΑΤΙΙΙ... Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ, Ο ΚΑΚΟΣ Ο ΛΥΚΟΣ, Ο ΣΚΥΛΟΣ, ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
ΕΚΕΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ...
ΣΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ,ΣΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ,ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ, ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΜΠΑΜΠΟΥΛΕΣ....
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΦΙΛΕΣ/ΟΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΙ ΜΑΘΑΙΝΩ ΑΠΟ ΕΣΑΣ...
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΔΕ ΦΟΒΟΣΟΥΝ???
LOVE IS THE ONLY TRUTH
Εγώ τι φοβάμαι?
Μην φαλιρίσει η επιχειρησή μου
Και αποτύχω
και δεν έχω χρήματα
και αρχίζω να απλώνω το χέρι σα πιτσιρίκι
και γίνω πάλι μια μικρούλα
αυτό φοβάμαι
μην αποτύχω σαν ενήλικη γιατί κατά βάθος τρέμω τον κόσμο και με κουράζει κάθε μέρα να αποδεικνύω τι αξίζω.
Ένα ξέρω, οτι δε ξέρω τίποτα"
Δεν λεει ψεματα και ολοι το γνωριζουμε.
Ο φοβος ειναι μια τρομερη ενεργεια και ολοι γνωριζουμε πως λειτουργει. Μπορει να μεταμορφωνεται συχνα, ως ενα πεδιο ασκησης, μα στη πλειοψηφεια του ευνουχιζει.
Εγω φοβαμαι την ληθη. Πολυ την φοβαμαι. Φοβαμαι την στασιμοτητα και, και,και,και!
θα ηθελα να μαθω Α Ζ Ω Ε Λ αν εσυ φοβασε κατι και τι ειναι αυτο.
ΝΕΜΕΣΙΣ
Ναι, ξερεις περισσοτερα απο οσα λες. Ξερεις για τι μιλας και αναρωτιεμαι γιατι ολα μου φαινονται τοσο προσωπικα σου. Σα να -----θυμασε;;;;;
Τι ειναι για σενα φοβος; ενταξη, ξερουμε τι φοβομαστε ο καθε ενας ξεχωριστα. Αλλα τι ειναι ο φοβος για τον καθε ενα;
Εμενα παντως θολωνει ο νους μου.
ΝΕΜΕΣΙΣ
Η μια ειναι η διεγερση που ωθει το υποκειμενο να θελει να κανει πραγματα
και η δευτερη ειναι το μπλοκαρισμα
Ενας απο τους τροπους μπλοκαρισματος ειναι και ο φοβος
ο φοβος γενιεται μαζι με το παιδι και το ακολουθει συμβουλευοντας το σε ολη την ζωη του
εμφανιζεται κυριως ως ανασταλτικος παραγοντας σε ερεθισματα που προκαλουν -διεγειρουν τον εγλεφαλο και τον ωθουν να δωσει εντολη στο σωμα να κανει μια πραξη.
Στην εφηβεια οι κλασικοι παιδικοι φοβοι(πχ σκοταδι,μπαμπουλας..) υποχωρουν και παιρνουν την θαση τους ποιο πολυπλοκοι -συνθετη φοβοι (αποριψη.... αποτυχια κλπ) ενω γινεται αυτο ...
λαμβανει χωρα και η διεργασια ανεξαρτυροποιησης του υποκειμενου ..που αφου πλεον δεν εχει του παιδκους του φοβους δεν χρειαζεται να τρεξει σε μια αγκαλια για προστασια
Η διεγερση γινεται ολο και ποιο εντονη και η αναστολη δεν εχει σαφη προσανατολισμο....
και φτανουμε στην ωριμοτητα οπου οσο περνα ο καιρος ο φοβος γινεται ενας και ειναι ο φοβος της απωλειας της: υγειας,ζωης,ασφαλειας, εργασιας, κλπ κλπ.που διαιρηται σε επιμερους κατηγοριες
Η ευκολια με την οποια το ατομο περνα απο την διεγερση στην αναστολη -μπλοκαρισμα και ξανα στην διεγερση μας δινει τους 4 (συμφωνα με τον ιπποκρατη ) τυπους ανθρωπου αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα .
Ο φοβος δεν εχει καμια σχεση με την αγαπη και ολες τις εκφανσεις της
καθως η αγαπη ειναι ενα συναισθημα που περισοτερο το αντιλαμβανομαστε οταν το λαμβανουμε και λιγοτερο οταν το δινουμε
Η αγαπη χρειαζεται τουλαχιστον δυο ατομα για να γινει αντιληπτη
και εκφραζεται ως αναγκη στις σχεσεις των ανθρωπων.
Ο φοβος ειναι κατι πολυ πρωσοπικο και βαθυ που χτυπα κατευθειαν στο κεντρο του ενστικτου της αυτοσυντηρησης...
Ισως να μας αρεσει και να μας γοητευει η αγνοια κυνδινου και η ελληψη φοβου σε καποια ατομα και σημερα τετοια ατομα να αποτελουν προτυπα...
Αλλα ειναι σιγουρο οτι η αληθινη αγνοια κυνδινου και η αληθινη ελληψη φοβου εαν υπαρχει αποτελει αδυναμια για το ατομο που την εχει
αδυναμια να περασει απο την φαση της διεγερσης στην φαση της αναστολης
δεν ειμαστε ρατσιστες αυτοι ... ειναι γαυροι
"Φόβος λέγεται το δυσάρεστο συναίσθημα, που νοιώθει κάποιος μπροστά στην απειλή κάποιου συγκεκριμένου και κατανοητού λογικά κινδύνου, που συνήθως συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα και συναισθηματική ταραχή, καθώς και από την επιθυμία του ατόμου να αμυνθεί ή να τραπεί σε φυγή."
Κωσταντίνος Χ. Πιάνος, "Ψυχοκοινωνικές διαταραχές και αντιμετώπισή τους"
Ο φόβος, αν και έχει τις καταβολές του από την νηπιακή ηλικία, όσο προχωράει η ωρήμανση του ανθρώπου, αυξάνει σε ποικιλλίες έκφρασης με αποτέλεσμα να θεωρούνται πολλοί από τους φόβους μας επίκτητοι. Σε ένα φυσιολογικό πλάισιο ψυχικής ανάπτυξης του ατόμου, οι φόβοι αρχίζουν από το άγχος του χωρισμού απ'τη μητέρα (το πρώτο οχτάμηνο), φόβος στο άκουσμα δυνατού θορύβου επίσης, και εξελίσσονται σε περιβαλλοντικούς φόβους στην παιδική ηλικία (π.χ. φόβος για το σκοτάδι, φαντάσματα, ζώα, κ.λ.π), άγχος κοινωνικοποίησης στην πρώτη σχολική ηλικία, πραγματικοί φόβοι (θάνατος) προς το τέλος της παιδικής, και τέλος εφηβικά άγχη (κρίσεις εφηβείας) για να καταλήξουμε στο υπαρξιακό άγχος με την ενηλικίωση.
Η υπερβολή σε κάποιο από τα παραπάνω στάδια φόβου, καθώς και η ύποπτη έλλειψη του φόβου, είναι στοιχεία τα οποία θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ύποπτα.
Και εδώ λοιπόν πρέπει να γίνει μία αποσαφήνιση της έννοιας του θάρρους σε σχέση με τον φόβο:
Ενα πολύ γενναίο και θαρραλέο άτομο, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν φοβάται! Μία πράξη επικίνδυνη που εκτελείται από ένα άτομο χωρίς φόβο (και συνεπώς αίσθηση του κινδύνου), είναι μάλλον απερισκεψία παρά ανδρεία. Και η επιτυχία της μπορεί να οφείλεται σε άλλα αίτια (π.χ. σε μία συμπλοκή λένε: "ποιος είδε τον τρελλό και δεν τον φοβήθηκε!" Ο λογικός εδώ, δικαίως φοβάται αυτόν του οποίου το μάτι γυαλίζει επικίνδυνα, και πιθανότατα υποχωρεί, οπότε ο "τρελλός" που δεν νιώθει καν φόβο - ή νιώθει τεράστιο φόβο μα δίνει την εντύπωση της αφοβίας - τελικά φαίνεται πως νικάει).
Βλέπουμε λοιπόν, πως ο φυσιολογικός φόβος ως συναίσθημα, μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά και το μέγεθος της γενναιότητας που θα δείξει κάποιος, βασίζεται σε άλλους παράγοντες. Οπως, το πόσο πολυμήχανος είναι, τι σχετικές ικανότητες έχει για την αντιμετώπιση μίας κατάστασης, τι είναι αυτό που φοβάται περισσότερο (τον δράκο που του κλείνει τον δρόμο; Η το να μην φτάσει στον προορισμό του;).
Ωστόσο, η ύπαρξη του φόβου αν και αναγκαία σε πολλές περιπτώσεις, δεν θα έπρεπε να υπηρετείται από τον νου του ατόμου, αλλά το αντίθετο. Κι αυτό ισχύει για κάθε συναίσθημα. Ο νους μας, λέγεται και "νους επιθυμιών" (Κάμα-Μάνας), και λόγω της διπολικότητας με την οποία αντιλαμβάνεται τα πράγματα (μου αρέσει/δεν μου αρέσει), αλλά και επειδή επιρρεάζεται έντονα από το συναίσθημα. Ετσι και ο φόβος, προσπαθεί να χειριστεί τον νου και να τον ελέγξει. Με την ίδια επιμέλεια που χρειάζεται να δώσουμε, ώστε να μπορέσουμε να ελέγξουμε το πολύτιμο νοητικό εργαλείο που διαθέτουμε, θα πρέπει και να εργαστούμε με τους φόβους μας. Οχι καταπνίγοντάς τους, αλλά μπαίνοντας με όση περισσότερη συνείδηση μπορούμε σε αυτούς, ώστε να κατανοήσουμε πως λειτουργεί το νοητικό αυτό σύμπλεγμα.
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Και δεν νομιζω, πως το ενστιγκτο εχει σχεση με τον φοβο.
Εχω μπερδευτει λιγακι, και δεν καταλαβα τελικα. Τι θεωρεις ενστιγκτο και τι φοβο;
morent 11, δεν ειχα δει ποτε τον φοβο ως γνωση. Προσπαθω να το δω απο την σκοπια που το βλεπεις εσυ.
ΝΕΜΕΣΙΣ
φοβαμαι εκεινο που βιωνω τωρα,στην γηινη πραγματικοτητα μου,την ιδια την ζωη,μεσα απο τις ανασφαλειες και του τροπου σκεψης μου,που πολλες φορες ειναι λαθος.
οι μαχες που δινουμε ως ανθρωποι,μας αναγκαζουν να αντιμετωπιζουμε διαφορες καταστασεις,οι δισταγμοι που νοιωθουμε,εχουν ως αποτελεσμα,να χανουμε μερικες,η πολλες απο αυτες.
ενας απο τους λογους που δισταζουμε ειναι και ο φοβος,με τις διαφορετικες του μορφες,αναλογα του τι εχουμε να αντιμετωπισουμε καθε στιγμη και φαση της διαδρομης μας.
πηγη του φοβου και τελικος αποδεκτης,ο ανθρωπος η(εαυτος),αναλογα με την αντιμετωπιση προς τον ανθρωπο(εαυτο),η εκβαση αλλαζει και διαφερει.ο φοβος η παραμενει η συμβιβαζεται.
η δραση φερνει αντιδραση,ο φοβος φερνει δισταγμο,ειτε αφορα σε θεματα αγαπης,ειτε σε θεματα εργασιας,ειτε στο θεμα της ιδιας της ζωης.
δεν ξερω τροπο αντιμετωπισης,δινω τις μαχες μου,οπως ολοι,δεν ξερω το αποτελεσμα,νοιωθω την προσπαθεια που καταβαλλω,δεν ειναι παιχνιδι,γιατι ποναω,η προσπαθεια ειναι εκεινη που εχει σημασια και εκεινη που θα μεινει,χωρις τραυματα.
αγαπω,μαχομαι,μα ο φοβος καθε φορα ειναι ο ιδιος,εχω κανει προσπαθειες να τον περιορισω,ομως καθε φορα περιοριζω τον εαυτο μου,καθε φορα μενω μονος,καθε φορα ποναω,καθε φορα ειναι αλλη/διαφορετικη φορα,μια καινουργια αρχη,ενας φοβος με προσωπεια...
...που προσπαθω να του τα αφαιρεσω...η εστω να περιορισω.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Ο φόβος έχει σχέση με την άγνοια όσο και με την γνώση...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
morent 11, δεν ειχα δει ποτε τον φοβο ως γνωση. Προσπαθω να το δω απο την σκοπια που το βλεπεις εσυ.
Αλεσανδρο σκεψου ενα νηπιο.Ενα φιδι εχει την ιδια σημασια με την κουδουνιστρα του.
Ποσα παιδια εχεις δει να πιανουν ή εστω να προσπαθουν να πιασουν απο την ουρα ενα σκυλι.Εσυ το κανεις;Οχι βεβαια.Γιατι εχεις καταγραψει μεσα σου τον φοβο.Τον γνωριζεις σε αντιθεση με το παιδι που δεν τον γνωριζει ακομα.Ειναι λοιπον ο Φοβος Γνωση.
ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΝΑ ΑΡΠΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΙΟΥ, ΟΤΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΜΥΝΘΕΙ ΘΑ ΣΕ ΔΑΓΚΩΣΕΙ;
ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΟΒΑΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΕΠΕΙΔΗ ΣΕ ΦΟΒΙΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ (ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟ-ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΤΛ. ΚΤΛ.) ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. Η ΓΝΩΣΗ ΔΕΝ ΣΟΥ ΜΟΥΔΙΑΖΕΙ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΛΥΕΙ ΤΗΝ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΟΥ ΣΤΗΛΗ. ΟΥΤΕ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙ Ο ΣΒΕΡΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΑ ΜΑΓΟΥΛΑ ΣΟΥ. Ο ΦΟΒΟΣ ΟΜΩΣ... ΝΑΙ!
morent11 ΘΕΛΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ AVATARGR. ΙΣΩΣ ΚΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΟΩ ΣΩΣΤΑ. ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΘΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΥΓΝΩΜΩΝ.
ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΡΥΒΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ. ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΦΟΒΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΣΠΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΩ, ΠΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΘΕΡΑΠΑΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΗ. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ. ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΩ, ΠΩΣ Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΑΜΕ ΠΙΟ ΠΡΙΝ. ΜΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ. ΘΑ ΨΑΞΩ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ, ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑ.
mano...
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ, ΑΛΛΑ ΕΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΩΝ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ. ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΝΟΩ.
ΝΕΙΑΖΟΜΑΙ... ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.
ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΕΓΚΡΙΣΗ.
ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ...
Ο φόβος όντως θεραπεύεται με την γνώση... όταν αυτός προέρχεεται από την άγνοια ή την ημιμάθεια...
Όμως σε σχέση με την γνώση και τον φόβο θα ξαναφέρω το παράδειγμα του φίλου με τον σκύλο ή το φίδι...
Το μωρό με την άγνοιά του θα προσπαθήσει να παίξει μαζί του.. ένας όμως που έχει γνώση δεν θα το κάνει... Τώρα όταν έρθει αναγκαστικά σε επαφή μαζί του και πρέπει να το αντιμετωπίσει.. ας πούμε πως κάποιος μας λέει... πρέπει οπωσδήποτε να πιάσεις του ουρά του σκύλου ή να πιάσεις το φίδι.. αυτομάτος η γνώση μας δημιουργει τον φόβο.. που ίσως μέσα στην προσπάθειά μας να εξελιχτεί σε πανικό!!
Βλέπε το βασανιστηριο με την ρώσικη ρουλέτα!!! Τί είναι αυτό που προκαλούσε τον τρόμο και το μετέτρεπε σε βασανιστήριο?
Η Γνώση και μόνο...
Είναι αυτό που κάνουν μερικές φορές οι μαμάδες στα άτακτα παιδιά τους.. Ας το να καεί να καταλάβει και να μην ξαναπαίξει για παράδειγμα με το αναμένο μάτι!!
Συνήθως κουβαλάμε φοβίες που πολλές φορές μπορεί να φτάσουν σε πανικό όταν έχουμε την εμπειρία σε κάτι , άμεσα από εμάς τους ίδιους ή έμεσα από την εμπειρία των άλλων...
Αλλά οι φοβίες που προκαλούντε μέσα από την γνώση.. έρχονται εξατίας του μηχανισμού της αυτοσυντήρησης και της επιβίώσης.. που στα ζώα λειτουργεί ενστικτωδώς
Αλλά η γνώση ΄
κάποιες φορές λειτουργεί και αρνητικά.. για παράδειγμα η εμπειρία ενός βιασμού αποθηκεύεται σαν γνώση.. Αυτή η γνώση δημιουργεί τον φόβο για το άλλο φύλο.. το να περπατάς μόνη στον δρόμο.. το να βγαίνεις έξω από το σπίτι
Φιλικά ...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.
ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΤΣΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ... ΤΟΥ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ....
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΑΓΗΝΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ ΜΙΣΑΝΟΙΧΤΗ. ΟΟΟΟΧΙ! ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙ ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ, ΜΑ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΙΑ ΞΕΡΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΥΡΙΣΚΕ ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΗ.
ΑΣΧΟΛΗΘΗΤΕ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ, ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΤΕ ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ... ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΟΥΤΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ΤΙΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝ ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ, ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΑΥΤΟ-ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ... ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥ ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΑ ΑΣΤΡΑ. ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ, ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ; ΠΩΣ;
ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ, ΣΥΝΗΘΙΖΕΙ ΝΑ ΛΕΕΙ: <ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΔΑΣΚΑΛΟ, ΓΙΑΤΡΟ, ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟ!>.
ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ, ΓΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΚΑΙ ΚΑΙ ΚΑΙ ΚΑΙ!!!!!!!
ΜΑΛΩΝΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ, ΜΑΛΩΝΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ, ΑΝΤΙΜΑΧΟΜΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΙΝΩ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ. ΚΑΙ ΑΝ ΤΑ ΒΑΖΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΜΙΛΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΨΑΞΟΥΝ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΨΕΥΣΟΥΝ. ΘΕΛΕΙ ΤΟΛΜΗ! ΠΩΣ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, ΟΤΑΝ ΤΟ ΨΩΜΑΚΙ ΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ; ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΕΞΑΡΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ "ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ" ΤΟΥ.
ΟΠΟΤΕ.....ΤΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΩ, ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
ΞΕΡΩ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΠΩΣ ΕΙΧΕΣ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ. ΘΕΛΕΙ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΘΑΡΡΟΣ. ΘΕΛΕΙ ΚΟΤΣΙΑ -ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ- ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ. ΘΕΛΕΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ. ΜΑ ΛΥΠΑΜΑΙ... ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.
ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΕΛΙΚΑ, ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΑΜΕ ΣΩΣΤΑ.
ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΑΜΕ ΣΚΙΕΣ Η ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΕΡΧΟΝΤΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΛΕΓΑΝ: <ΣΣΣΣΣΣΣΣΣ! ΜΗΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ! ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΕΙ.>
ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ... ΜΗΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ!
ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ... ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ!
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΚΟΥΚΟΥΛΟΝΩΜΑΣΤΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΝΤΟΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΒΛΕΠΑΜΕ, ΝΟΜΙΖΑΜΕ ΠΩΣ ΞΟΡΚΙΣΑΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ.
ΠΟΙΟΣ ΑΝΕΛΥΣΕ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΕ ΚΑΤΑΜΑΤΑ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΓΓΙΞΕΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΕΓΚΑΙΡΑ, ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ; ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΟΥ;
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΜΥΑΛΑ!
ΔΕΝ ΞΕΡΩ...
ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ, ΑΛΛΑ... ΑΠΛΑ ΠΝΙΓΟΜΑΙ! ΠΝΙΓΟΜΑΙ!!!!!!!!!!!1
ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ...
Ναι, η γνώση μπορεί να μας προστατεύσει.. και να μας θεραπεύσει
Η γνώση σημαίνει πολλά περισσότερα πράγματα από όσο μπορούμε να σκεφτούμε κάποιες δεδομένες στιγμές..
Γνώση χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να ξορκίσουμε το κακό.. γνώση για να πλησιάσουμε κάποιον άνθρωπο.. γνώση για να καταλάβουμε τον κόσμο και τους άλλους.. να σταθούμε όρθιοι.. να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας και να κοιτάξουμε τους άλλουςςςςς... Γνώση για να καταλάβουμε μα και για να θεραπεύσουμε , να προστατεύσουμε μα και για να προστατευθούμε!!!!!!
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Edited by - simori on 23/05/2004 18:44:10
quote:
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΦΟΒΟΝΤΑΙ....
ΟΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.....
Οι δογματικές απαντήσεις – αν δεν κάνω λάθος - έχουν σκοπό να παρουσιάσουν μία εικόνα που κάποιοι θέλουν και να σταματήσουν τον κόσμο από την περαιτέρω αναζήτηση. Καθησυχάζουν πλασματικά, και παρουσιάζουν προς τα έξω μέρος μίας κατάστασης μη φτάνοντας στην τελική αλήθεια.
Φίλη Simori κάπου αναφέρεις τη λέξη φοβία.
Φόβος & φοβία, δύο πράγματα που συνδέονται μεταξύ τους με ομοιότητες και διαφορές αλλά και με διαφορετικό χαρακτήρα.
Φόβος είναι ένα συναίσθημα αρνητικό – που όλοι έχουμε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό - γεμάτο ανησυχία ως προς κάτι ισχυρότερο και άγνωστο.
Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα επιβίωσης , φυσιολογική αντίδραση σε κάποιο κίνδυνο ή απειλή . Γεννιέται μαζί με το παιδί και το ακολουθεί «συμβουλεύοντας» το σε όλη την ζωή του.
Η ύπαρξη του είναι συχνά απαραίτητη, καθώς μας βοηθάει στο να ελέγχουμε και να μετριάζουμε τις πράξεις μας, όπως επίσης, και στο να συνειδητοποιούμε τον κίνδυνο. Ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά μας, και πετυχαίνουμε την αποφυγή εκάστοτε κινδύνου.
Αυτό όμως κρύβει και τον εξής κίνδυνο. Εάν ο φόβος δεν είναι ελεγχόμενος αλλά βρίσκεται στην υπερβολή του, μπορεί να δημιουργήσει ένα άτομο ψυχολογικά άρρωστο. Φτάνει πλέον στο σημείο ο άνθρωπος να φοβάται μήπως φοβηθεί !
Η συνεχής επανάληψη της σειράς των συναισθημάτων που δημιουργούνται από το φόβο οδηγούν στην φοβία.
Η φοβία αυτή έχει τις ρίζες της στην παιδική ηλικία συνήθως. Κάποια προσωπική εμπειρία, ή κάποιο παιδικό τραύμα, είναι ικανά φέρουν το άτομο σε δυσάρεστη κατάσταση, φέρνοντας στην επιφάνεια ξεχασμένα συμβάντα και να το φορτίσουν αρνητικά.
Πώς θα ήταν, όμως, η ζωή μας δίχως το φόβο, ή και τη φοβία; Αναλογιστείτε το…
Αν δεν υπήρχε, αψήφιστα θα γίνονταν όλες οι ενέργειες και το αποτέλεσμα θα ήταν τραγικό.
Χωρίς φόβο περιορίζεται η σκέψη, απενεργοποιείται το κομμάτι αυτό που μπορεί να προσφέρει γνώση στον άνθρωπο να τον προφυλάξει να τον εξελίξει.
Επίσης ένα άλλο κομμάτι είναι ο έλεγχος αυτός που θα επιτρέψει στον άνθρωπο να ελέγξει το φόβο του να τον κατανοήσει να προχωρήσει και να εξερευνήσει. Διότι εάν μπροστά σε κάθε φόβο έμπαινε καθολικό φρένο τότε δεν θα υπήρχε και εξέλιξη.
Μα καποιος να μας δειξει και τα καλα του. Αν και εμενα καποτε, με βοηθησε στο να νιωσω μεγαλητερη αυτοπεποιθηση, οταν καταφερα να ξεπαρασω κατι που με τρομαζε. Η ζωη χωρις φοβο, θα ηταν καλητερη. Καλητερη και πιο ελευθερη. Δεν μου αρεσει καθολου να σφιγγεται το στομαχι μου απο το συναισθημα του φοβου. Σιχαινομαι τις αμφιβολιες που γενναει ο φοβος. Δεν μου αρεσει να δισταζω!
Και τελικα ΑΖΩΕΛ δεν μας ειπες εσυ τι φοβασε!
Εαν θελεις!
ΝΕΜΕΣΙΣ
ΝΕΜΕΣΙΣ