- ΑΝΤΙΟ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ.......... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΤΡΑΓΟΥΔΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ,
ΔΕΝ ΧΑΝΩ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΑΚΡΥΖΩ
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ
ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΘΛΙΜΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ...
ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ.
ΣΟΥ ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ.
ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ.
ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΥΨΗ
ΟΤΑΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
Ich wunsche Dir nicht alle mogliche Gaben,
ich wunsche Dir nur, was die meisten nicht haben.
Ich wunsche Dir Zeit, dich zu freuen und zu Lachen,
und wenn Du sie nutzt, kannst Du etwas daraus machen.
Ich wunsche Dir Zeit fur Dein Tun und Dein Denken,
nicht nur fur dich selbst, sondern auch zum Verschenken.
Ich wunsche Dir Zeit, nicht zum Hasten und Rennen,
sondern die Zeit zum Zufrieden sein konnen.
Ich wunsche Dir Zeit, nicht so nur zum Vertreiben,
ich wunsche sie wurde Dir ubrig bleiben,
als Zeit fur das Staunen und Zeit fur Vertrauen,
anstatt nach der Zeit auf die Uhr zu schauen.
Ich wunsche Dir Zeit, nach den Sternen zu greifen,
und Zeit um zu wachsen, das heiβt um zu reifen.
Ich wunsche Dir Zeit, neu zu hoffen, zu lieben,
es hat keinen Sinn, diese Zeit zu verschieben.
Ich wunsche Dir Zeit, zu dir selbst zu finden,
jeden Tag jede Stunde als Gluck zu empfinden.
Ich wunsche Dir Zeit, auch um Schuld zu vergeben.
... Ich wunsche Dir Zeit...
... Zeit haben zum Leben...
________________________________________________________
"Αντίο"...
Αντίο;;;
Αντίο για πόσο ;;;;;;;
Ζω τη στιγμή,
ζω τη φυγή ,
ζω τη μαγεία,
Δεν έχει αξία η χρονιά,
μα το χάραγμά της
στη καρδιά
Νo time to run, no place to hide, when your life is just a lonely ride as the lord of fire and ice. And all your dreams behind your eyes turned out to be just...lies...
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ AZΩΕΛ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΣΙΩΠΩ...
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΣΦΑΙΡΩΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ ΨΥΧΗ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ηταν γρηγορη η επιστροφη σου....
ομως το γνωριζες.....
ειχες σκοπο....
ειχες...και εδωσες....
νοιωθω πως χαμογελας...
γιατι τωρα ξερεις πως δεν ησουν μονος...
βρεθηκαμε μεσω ενος μηνυματος....
που ηταν πολυ περισσοτερο απο αυτο καθ'αυτο...
γι'αυτο δεν λεω "θα" βρεθουμε....φιλε
AZΩΕΛ......
νοιωθεις-αισθανεσαι-γνωριζεις...οποτε δεν θα γραψω τιποτε...δεν θα αναφερω τιποτε....αλλο
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
lorenzo...
3ADA...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
ΣΠΑΘΙ...
ΠΛΑΤΩΝΑΣ...
domina.lilith...
AVATARGR...
manos... (ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕΣ ΦΙΛΟ...)
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ...
ΧΑΡΑΖΟΥΝ ΔΡΟΜΟ...
ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΟ ΙΕΡΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ!
ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ!
"H ΛΟΓΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"
Αυτό να θυμάσαι σε όλη την πορεία σου.
Γιαυτο λοιπόν όχι αντίο , στο επανειδειν…
----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Έτσι κι’ απόψε ανάτειλαν του δειλινού τα ρόδα
χρυσόχρωμα, ροδένια, πορφυρά,
έστι κι’ απόψε σβήνοντας εφυλορρόησαν όλα
καθώς τα ξαγναντώ κάθε φορά.
Και κάθε μια φορά ρουφώ από την ανατολή τους
όλη τη ροδοστάλακτη χάρη τους και μεθώ
ακόμα κι’ απ’ τη σιγανή, την υστερνή πνοή τους.
(Έτσι, τη κάθε μια χαρά τη χαίρομαι όλη ως πέρα).
Μα έτυχε απόψε βλέποντας τη Δύση, να σκεφτώ
πως τάχατες η αγάπη μας θάσβηνε κάποια μέρα…
Κι’ όπως απόψε ανάτειλαν του δειλινού τα ρόδα
χρυσόχρωμα, ροδένια, πορφυρά,
όπως κι’ απόψε σβήνοντας φυλορροούσαν όλα
είχα μια θλίψη τούτη τη φορά…
καλό σου ταξίδι άγνωστε άνθρωπε της ψυχής μας...
Αχ!τι μου θυμίζει αυτό το όνομα...
Και της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει...
ΕΤΣΙ ΗΘΕΛΕ ΕΚΕΙΝΟΣ.
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΕΛΕΙ.
ΟΤΑΝ ΓΕΛΑΣ ΕΙΣΑΙ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ.
ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΑΣΕ.
ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ;
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
αν δεν σε πειραζει,θα ηθελα να δανειστω το ονομα θεονοη.Θα ηθελα να το χρησιμοποιησω.Σε ρωτησα και μεσο email αλλα δεν απαντησες.Θα περιμενω.
«Σας διδάσκω τον υπεράνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί.»