- Νέα Ακρόπολη... Νο.2 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

Είναι το όνομα μιας ταινίας που λεει ο Dr Jekyll αλλά δε θυμάμαι όλο τον τίτλο ούτε και την εχω δει αλλά το στορυ είναι ότι κάποιος γεννήθηκε μεγάλος και μικραίνει αντι να μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια.

---

Α, δεν την ξέρω.
Χεχε, μου αρέσει όμως να παίζω!
Τωρα, αν κάθε σε γεννέθλια νιώθεις ότι ξεφορτώνεσαι έναν χρόνο, αντί να νιώθεις κάθε χρόνο να βαραίνει την πλάτη σου, τότε ίσως έχει δίκιο ο dr.

μικραίνω

Edited by - Αίολος on 17/02/2012 22:55:19

quote:

---

nays, σωστό είναι αυτό που λες όμως ... αν παρατηρήσεις προσεχτικά μία αφίσσα, θα δεις κάτω - κάτω μία διεύθυνση mail, του τύπου xxxx@na.gr ή xxxx@n-a.gr ή xxxx@nea-acropoli.gr. Παρατήρησέ το αν τύχει και ξαναβρεις στο δρόμο καμιά αφίσσα και θα το δεις αυτό που σου λέω

---

Edited by - Μυρμιδόνας on 18/02/2012 01:05:52

Με ρωτάς… «Τι ζόρι τραβάς ρε φίλε με την amalia ;»
Γιατί δεν ρωτάς ρε φιλάρα, τι ζόρι τραβάει η αμαλία με εμένα?
Αυτή δεν ήταν που, χωρίς καμιά αιτία, εντελώς απρόκλητα και αναίτια, στη σελ 1, μιλώντας μου υποτιμητικά, είπε… «Πονηρούλη... μετράς τις μέρες ε;
Μην κουράζεσαι.»
Αναρωτήθηκες, ρε εσύ, που κόλλαγαν, στο όλο θέμα , αυτά που είπε?
Αναρωτιέσαι, ρε φίλε, εντελώς προβοκατόρικα,… «Τι ζόρι τραβάς γενικότερα δηλ. με το esoterica.gr ;»
Πας καλά αγόρι μου? Εγώ δεν είμαι που, λίγο πριν, μιλώντας στον Μακεδόνα, είπα… «Αυτό βέβαια, σύμφωνα με την δική μου γνώμη, είναι κάτι το πολύ σπουδαίο που, αποδεικνύει και το υψηλό πολιτιστικό επίπεδο των περισσοτέρων μελών του φόρουμ.»

Αν θυμάσαι καλά, ο Πλάνας, ο Αρχηγός της Νέας Ακρόπολης στην Ελλάδα, ήταν αυτός που υποτίμησε το επίπεδο των μελών του φόρουμ. Ούτε κουβέντα όμως γι αυτό. Γιατί άραγε?

Ας αφήσω κατά μέρος αγοράκι, το σεξιστικό υπονοούμενο με τα τσουρέκια. Σιγά ρε αντράκι, έχει και άλλον σαν και σένα η μάνα σου?

Λες… «Εδώ ,σου δίνουν αυτοί οι άνθρωποι βήμα για να πεις αυτά που θέλεις να πεις»
Σιγά ρε φίλε, να μην τους χρωστάω και χάρη. Θυμάσαι, μήπως, πόσο καιρό ήταν νεκρό το θέμα? Έχεις δει πόσες σελίδες έχει γράψει σε τόσο λίγο καιρό? Έχεις δει το πλήθος των αναγνώσεων που έχει?
Σε ποιον το οφείλει αυτό?

Στη συνέχεια, σε ένα ντελίριο εναντίον μου γράφεις…
«κι εσύ αντί να κάνεις αυτό που είπες στην αρχή ότι θέλεις να κάνεις [ να σου το θυμίσω λίγο ... ] :
quote:
________________________________________
γαραντζώτης γιάννης, Απεστάλη: 13/11/2011
Ήταν το 1983, όταν έγινα μέλος της Νέας Ακρόπολης. Από την πρώτη στιγμή που έγινα μέλος εργάστηκα με όλη μου την ψυχή για το δυνάμωμά της στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα ανέλαβα την αρχηγεία της δομής στη Θεσσαλονίκη και έγινα ένας από τα τέσσερα ανώτερα στελέχη της κίνησης στην Ελλάδα, μέχρι την παραίτησή μου από την αρχηγεία τον Μάρτιο του 1991.Τον Ιούνιο του ίδιου έτους έφυγα και από μέλος της Ν.Α. και τον Οκτώβριο μετά από εντατική έρευνα στην προϊστορία της οργάνωσης, ξεκίνησα ένα αγώνα ενημέρωσης για το τι πραγματικά ήταν αυτή η οργάνωση.
________________________________________
εδώ και 4 μήνες, (4 μήνες! ρε αγόρι μου δηλ.)»

Στη σελ 14, αμέσως μετά από το σημείο που αναφέρεις, γράφω…
«Στην αρχή πίστευα πως χρωστάω σε όσους έβαλα στη Ν.Α. και όχι μόνο σε αυτούς αλλά και σε όλους όσους είχα επηρεάσει με τις χιλιάδες αφίσες που κολλούσα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και σε όσους είχαν παρακολουθήσει τις διαλέξεις μου, τα θεατρικά και άλλες δραστηριότητες που είχα οργανώσει. Πολύ χαρακτηριστικά, μπορώ να πω, πως η σκέψη που μου έδωσε την κινητήρια δύναμη να πάω κόντρα στη Ν.Α. για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι, πως όταν ανοίγουμε ένα λάκκο να πέσουν οι άλλοι μέσα, όταν καταλάβουμε το λάθος μας, προσπαθούμε με εντιμότητα να τον κλείσουμε και όχι να πάμε σπίτι μας χωρίς να ξανακοιτάξουμε πίσω μας. Αυτές μου οι δράσεις βέβαια είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνουν ποικίλα, όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια για μένα που από μόνος μου έγινα περισσότερο γνωστός στη μετά Ν.Α. εποχή μου παρά όταν ήμουν ένας από τους τέσσερις ανώτερους στη οργάνωση. Δεν λέω βέβαια για το πόσο με κατηγόρησαν και με συκοφάντησαν οι πρώην σύντροφοί μου, πιστοί πάντα στο εγχειρίδιο του οδηγητή του 1981. Σήμερα μετά από είκοσι σχεδόν χρόνια και ενώ έχω πατήσει επιτυχημένα στα πόδια μου ( επαγγελματικά, πολιτικά, κοινωνικά), μπορώ με σιγουριά να πω πως και πάλι έκανα λάθος. Δεν χρωστάω σε κανένα. Ο καθένας είναι άξιος του παρελθόντος του και των πράξεών του. Αν κάποιος του χρωστάει που είχε αυτή την αρνητική εμπειρία, αυτοί είναι μόνο οι γονείς του και όλοι εκείνοι που έχουν σαν ρόλο τους την προστασία των πολιτών σε όποιο χώρο και αν ανήκουν.»

Ήταν μάλιστα, όταν πρωτοήρθα στο θέμα που ξεκαθάρισα, στη σελ 13, πως…
«Για να έχει περισσότερο ενδιαφέρον το νεκρό αυτό θέμα, σας χαιρετώ και σας προσκαλώ σε ένα ειλικρινή διάλογο….»
Διάλογο δηλαδή, διάλογο ήλθα να κάνω και όχι εκστρατεία ενημέρωσης.

Φάγαμε τόσες σελίδες για να γίνει κατανοητό αυτό! Εσύ δεν κατάλαβες τίποτα?

Στη συνέχεια, συνεχίζοντας τον προβοκατόρικο ρόλο σου, λες…
«το μόνο που κάνεις είναι να κατηγορείς τον κόσμο, να κατηγορείς τάχαμ την ... "εξουσία", να θεωρείς "λακέδες" όλους όσους πιθανώς έχουν αντίθετη γνώμη από σένα»

Εγώ είμαι που κατηγόρησα την εξουσία? Για θυμήσου καλά! Εγώ από την αρχή ζητούσα επιμόνως να μου ξεκαθαρίσει κάποιος τι καθεστώς κυριαρχεί εδώ μέσα για να καταλάβω τους κανόνες λειτουργίας και κανείς δεν μου απαντούσε.

Μήπως είμαι εγώ που, κατηγόρησα κάποιον σαν λακέ της εξουσίας? Τόσο τρέλα πουλάς?
Ο Μακεδόνας ήταν αυτός που κατηγόρησε τους άλλους δύο σαν λακέδες και που συμπεριέλαβε και τον εαυτό του ανάμεσά τους.

Εγώ απλά είπα πως, σε κάθε καθεστώς εξουσίας, υπάρχουν και οι λακέδες του. Τι πιο έντιμο μπορείς να ακούσεις από κάποιον? Τι δηλαδή, αν έλεγα πως εδώ μέσα εκλείπουν οι λακέδες της εξουσίας, τότε θα ήταν όλα σωστά. Τι θέλετε δηλαδή, να σας χαϊδεύει κάποιος τα αυτιά? Αυτό θέλετε?

Στη συνέχεια λες…
«Φιλαράκο, πρέπει να έχεις πολύ μεγάλο πρόβλημα δηλ. ,πολύ μεγάλο όμως. Είσαι πολύ κολλημένος ρε αγόρι μου»

Ποιος σου έχει δώσει το δικαίωμα να με προσβάλεις τόσο κατάφορα, φιλαράκι?
Αμαλία, που είσαι? Δεν τρέχει τίποτα, ε! Αρκεί να μου την πέφτει κάποιος και όλα τότε είναι καλά…

Λες…
«Το να είναι κάποιος μέλος μιας οποιασδήποτε οργάνωσης [ όχι μόνο δηλ. της Ν.Α., αλλά οποιασδήποτε ], είναι δικό του θέμα, ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ! Εφ' όσον αυτός δεν κάνει κάτι παράνομο, εφ' όσον δεν ενοχλεί, τι σε νοιάζει εσένα ρε αγόρι μου ;»
Από πού είδες, ρε συ, να με νοιάζει αν κάποιος είναι μέλος κάποιας οργάνωσης? Ότι θέλεις λες? Σύνελθε λιγάκι…

Λες… «Έχεις στοιχεία, έχεις αποδείξεις ότι γίνονται παράνομες πράξεις στη Ν.Α ; Κατέθεσέ τα στον εισαγγελέα, κατέθεσέ τα στη Αστυνομία, σε κάποια τέλος πάντων δημόσια Αρχή, στην Δίωξη Ηλ. Εγκλήματος και ... τέρμα. Τι προσπαθείς τώρα να κάνεις με το να προσβάλεις διαρκώς όσους έχουν αντίθετη γνώμη με σένα ; Δηλ. τι κόλλημα είναι αυτό ρε παλικάρι μου ;»

Καλά, δεν μπορείς με τίποτα να καταλάβεις πως αυτό που κατηγορώ την ΝΑ, είναι ακριβώς αυτό… Το θέμα δεν είναι νομικό αλλά καθαρά ιδεολογικό! Με τίποτα δεν μπορείς να το καταλάβεις?. Τόσο μπουμπούνας είσαι φίλε μου.?

Να το πάλι… «Σου λέμε κάτι, μας λες "λακέδες"»

Γιατί δεν κατηγορείς τον Μακεδόνα? Αυτός το είπε. Άνοιξε τα γκαβά σου ρε αγοράκι και μάθε να βλέπεις τι διαβάζεις.

Ξεφεύγοντας, ακόμα περισσότερο γράφεις… «Τι μαλακίες είναι αυτές που γράφεις ρε φίλε μου ;»
Αμαλία, δεν τρέχει τίποτα, ε! Αρκεί να μιλάνε υβριστικά για μένα…

Αναρωτιέσαι… «Ο Βούγιας ο φίλος μου, τι σου λέει για όλα αυτά ρε ... παιδί μου ;»
Πες το μας λοιπόν! Εδώ είναι σίγουρα που ισχύει…Δείξε μου τον φίλο σου για να σου πω ποιος είσαι.
Ναι, ήμουν υποψήφιος με τον συνδυασμό του Βούγια. Θυμάμαι όμως, πολύ καλά πως ήταν αναμεμιγμένος με το σκάνδαλο του Πάχτα και με το σκάνδαλο των παράνομων μετεγγραφών. Εσύ δεν τα θυμάσαι? Ή μήπως δεν τρέχει τίποτα?
Αυτός είναι και ο λόγος που έχω κόψει κάθε σχέση μαζί του. Εσύ συνεχίζεις, ε! Δεν τρέχει τίποτα… Σαν δεν ντρέπεσαι…

Τι εννοείς όταν λες... "ο γαραντζώτης γιάννης και άλλοι "συνοδοί" λογαριασμοί"?
Το αισθάνομαι λίγο προσβλητικό και λίγο προβοκατόρικο εναντίον μου. Μήπως έχω άδικο?

Για πες μου σε παρακαλώ, ποιες είναι οι επιθέσεις που έχω κάνει εγώ?

Πες μας βέβαια πρώτα, αν καταλαβαίνεις την διαφορά της επίθεσης από την άμυνα.

Κοίτα σε παρακαλώ να ευθυγραμμιστείς σωστά με τον θεσμικό σου ρόλο εδώ μέσα. Μην ξεχνάς πως, μας βλέπουν πολλοί και...κρίνουν.

Αν κάποιου η υπομονή δοκιμάζεται, αυτός είμαι εγώ και μόνο εγώ, με τις τόσες παράλογες επιθέσεις που δέχομαι.

Βέβαια, αυτές μπορεί να συμφέρουν κάποιους, γιατί έτσι απ την μια δεν προχωράει το θέμα και από την άλλη σκέφτονται πως αν με εκνευρίσουν, όλο και κάπου θα παραφερθώ και θα μου την πέσουν.

Πρόσεχε αμαλία...

γράφεις..."γαραντζώτης γιάννης δεν έχω σχεση με το θέμα αλλά επειδη βλέπω να σου επιτειθοντε (τρυπωσε ορθογραφικό λαθος εδω, macedon μη μου την πεις κι εμενα) πολλοι στη θέση σου θα τους εγραφα... όχι εδω...

είναι λίγο ανισο αυτο που γίνεται και δε νομίζω να βρεις το δίκιο σου"

γαραντζώτη γιάννη, γαραντζώτη γιάννη. Σε άνθρωπο μιλάς και όχι σε έναν απρόσωπο λογαριασμό.

Σε ευχαριστώ για την συμπαράσταση που μου δίνεις, να ξέρεις πάντως πως, δεν ψάχνω να βρω κανένα δίκιο μου εδώ μέσα.

Όσο τώρα για το "άνισο" που σχολιάζεις, από την αρχή, πριν μπω δηλαδή, το γνώριζα. Αυτό όμως είναι που έχει και αξία... Έτσι δεν είναι?

εγω είδα εσας να επιτείθεστε στον γαραντζωτη και είπα τη γνωμη μου σ' αυτόν!

ο Αίολος είπε (μαλλον για πλακα) ότι είμαι της Ν.Α. και του απαντησα όπως απαντησε.

Απ' τη στιγμή που βλέπω τετοια επιθεση απεναντί του (ενώ ήταν τόσα χρόνια στη Ν.Α. και αρα ξέρει πολλά) δε μπορώ παρά να υποθέσω ότι οι υπολοιποι που του επιτειθεστε είστε υπερ της Ν.Α."

Πολύ λογικά όλα αυτά. Πιο φανερά και από τον ήλιο, και όμως nays, δεν θέλουν να τα δουν.

Απαντάει ο Dr Jekyll Mr Hyde ..."Ας μη βλέπουμε παντού φαντάσματα"

Δεν μιλάμε για φαντάσματα φίλε μου, για μέλη της Νέας Ακρόπολης μιλάμε. Με σάρκα και οστά και πιθανούς λογαριασμούς στο φόρουμ.

Ο καθένας βλέπει τι ρόλο παίζει ο καθένας μας εδώ μέσα...Σε ποια μεριά είναι δηλαδή. Ποιον υποστηρίζει και σε ποιον επιτίθεται. Αν θέλει να συνεχιστεί το θέμα ή αν θέλει να χρονοτριβεί, με όποιον τρόπο μπορεί.

Κανείς τους δεν θα ιδρώσει για το αν κάποιος έκανε τόσο κόπο και έχασε τόσο χρόνο για να ακούσει κάτι το τόσο διαφορετικό από ότι περίμενε.
Γι αυτούς, μόνο ο σκοπός μετράει. Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου.
Γενικότερα βέβαια, δεν υπάρχει καθόλου σεβασμός σε αυτό που αποκαλούμε "προσωπικότητα" και από εκεί ξεκινούν όλα.

http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=5914

quote:

---

εγω είδα εσας να επιτείθεστε στον γαραντζωτη και είπα τη γνωμη μου σ' αυτόν!

---

Αντίθετα στις πόλεις της Ιωνίας, δόθηκε πάντοτε η προτεραιότητα στην ατομική ελευθερία.
Η ελευθερία του πολίτη ήταν πάνω από την πολιτεία. Γι΄αυτό αναπτύχθηκαν προσωπικότητες σαν τον Θαλή, τον Αναξαγόρα, του Αναξιμένη και άλλων.
Το αποτέλεσμα αυτής της σύνθεσης ήταν ο ένας να υπάρχει για χατίρι του άλλου. Οι πολίτες ν΄αναδεικνύονται και να ευημερούν για χατίρι της πολιτείας και η πολιτεία ν΄αναδεικνύεται και να ευημερεί για χατίρι του πολίτη.
Οι σύγχρονοι νεο-ακροπολιτανοκάπηλοι έχοντας γεννηθεί στους κόλπους των πυκνότερων σκιών, είναι άνθρωποι μιας νέας νοοτροπίας που γνωρίζονται χωρίς ποτέ να έχουν ιδωθεί, καταλαβαίνονται χωρίς επεξηγήσεις, εξυπηρετούνται χωρίς να είναι φίλοι και αυτό διότι όταν συναντηθούν, ακόμα και για πρώτη φορά, γνωρίζουν πολύ καλά όλα τα πιστεύω του άλλου, χωρίς διαφοροποιήσεις, κάτι δηλαδή το εντελώς αφύσικο και προβληματικό.
Τα μόνα που έχουν να συζητήσουν μεταξύ τους είναι αυτές οι ταυτόσημες πίστεις και δοξασίες που έχουν αποκτήσει μέσα στη ΝΑ. Σε κανένα σημείο δεν έχουν κάποια διαφορετική θεώρηση. Έχουν φροντίσει γι αυτό, πολύ καλά, οι δάσκαλοί τους και οι ιεραρχικά ανώτεροί τους και γι αυτό είναι που, όπως είπα, καταλαβαίνονται χωρίς επεξηγήσεις και αν και δεν τους συνδέουν κοινά προσωπικά βιώματα, παρ όλα αυτά θεωρούνται , μεταξύ τους, φίλοι.

Η οργάνωση αυτή που έχει θεοποιήσει τον εαυτό της, υιοθετεί τον μυστικισμό αρχαίων λαών, την διάνοια των αρχαίων Ελλήνων, την οργάνωση και πειθαρχία των Ρωμαίων, την ευλάβεια των χριστιανών και τις δοκιμασίες των τεκτόνων.

Έτσι ενώ η αρχαία Ακρόπολη ήταν αποτέλεσμα της γέννησης της Δημοκρατίας και του διαλόγου μεταξύ των αντιθέτων, οι νεο-ακροπολιτανοκάπηλοι ήλθαν να καταργήσουν τον διάλογο εν ονόματι της δημιουργίας ενός χιλιόχρονου πολιτισμού που δεν θυμίζει τίποτε άλλο παρά το όραμα του Χίτλερ που με το Γ΄Ράιχ υποσχόταν και αυτός ένα χιλιόχρονο πολιτισμό αλλά αντ΄αυτού το μόνο που γνώρισε η ανθρωπότητα ήταν δώδεκα χρόνια γεμάτα πόνο, αίμα και θάνατο.
Αυτός τουλάχιστον ήταν έντιμος , προς τα έξω, στη προσπάθειά του , με τη βοήθεια των θιβετιανών και την κουλτούρα της Θεοσοφικής εταιρείας, να φτιάξει με σκληρό τρόπο το Γ΄Ράιχ.
Οι σύγχρονοι διάδοχοί του, αντιθέτως, σαν σύγχρονοι μανιχαϊστές δεν μπορούν ούτε στιγμή να πετάξουν τη μάσκα που έχει γίνει η δεύτερη φύση τους, για να μην πω πως έγινε η κυρίαρχη φύση τους, στην ύπουλη προσπάθειά τους να στήσουν με μαλακό τρόπο το Δ΄Ράιχ.
Έτσι το πιο πιθανό είναι αντί των δώδεκα χρόνων θανάτου και καταστροφής που κατάφερε ο προκάτοχος του οράματός τους, αυτοί να ζήσουν χίλια μίζερα χρόνια ονειρευόμενοι πως γίνονται όλο και πιο σοφοί, όλο και πιο δυνατοί...
Ο χρόνος όμως και η ζωή εξετάζοντας τον κάθε ένα ξεχωριστά κάνουν ολοφάνερο πως το μόνο που κατάφερε είναι να ζήσει μια ζωή χωρίς προσωπικούς φίλους, χωρίς γονείς, χωρίς συγγενείς και οικογένεια, γενικότερα δηλαδή μια ζωή βουτηγμένη μέσα στην απέραντη μιζέρια της μοναξιάς τους. Γι΄αυτό και μοιάζουν με την αλεπού στους μύθους του Αισώπου που όταν της έκοψε την ουρά η παγίδα του κυνηγού, αυτή προσπαθούσε να πείσει τα ζώα του δάσους, να κόψουν και αυτά τις δικές τους ουρές για να γίνουν όμορφα.

Θυμάμαι, ήταν μόλις είχα γνωρίσει την ΝΑ και είχα μια φίλη, Γερμανίδα που είχε έλθει για να σπουδάσει φυσική στο ΑΠΘ και η οποία είχε τελειώσει, στην Κολονία, το Λύκειο του Ρούντολφ Στάινερ του ιδρυτή της Ανθρωποσοφίας. http://www.innerpedia.gr/index.php?page=%CE%A1%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BB%CF%86%20%CE%A3%CF%84%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CF%81&redirect=no

Μου έλεγε λοιπόν, η φίλη μου πως και αυτή και οι συμμαθητές της (οι γονείς τους ήταν μέλη της Ανθρωποσοφίας) , αισθανόντουσαν απέχθεια για αυτά τα θέματα (Δάρμα, κάρμα, Μετενσάρκωση, επταπλή σύνθεση) και αυτό γιατί είχαν άσχημες εμπειρίες για το πώς λειτούργησαν όλες αυτές οι θεωρίες επάνω τους, από την μικρή τους ηλικία. Τότε βέβαια δεν μπορούσα να την καταλάβω και είχα απορήσει που αν και την είχα φέρει σε επαφή με την ΝΑ και είχε παρακολουθήσει και ένα μάθημα, δεν δέχτηκε να συνεχίσει.
Έτσι, όπως ήταν φυσικό χώρισαν οι δρόμοι μας και έκτοτε χαθήκαμε. Προσπάθησα να την βρω, πριν λίγα χρόνια που είχα πάει στη Γερμανία, πράγμα που δεν έγινε δυνατό. Το μόνο που έμαθα γι αυτή, ήταν πως είχε αποκτήσει ένα παιδί, χωρίς πατέρα. Μονγονεική οικογένεια δηλαδή, αν μπορεί να θεωρηθεί «οικογένεια» αυτό το μόρφωμα. Τυχαίο ? Δεν νομίζω ! Ποιος ξέρει τι κουβάλαγε μέσα της αυτή η κοπέλα εξ αιτίας της Μπλαβάτσκυ, της Θεοσοφικής Εταιρείας και της Ανθρωποσοφίας…

Τι αξία έχουν επομένως Μυρμιδόνα τα προβλήματα της προσωπικότητας για ένα μέλος της ΝΑ?

Καμία απολύτως. Αυτό ξεκαθαρίστηκε από την εισαγωγική σειρά με την διδασκαλία περί επταπλής σύνθεσης του ανθρώπου,Μετενσάρκωσης, Στωικής διδασκαλίας και τόσων άλλων ιδεολογικών μαθημάτων

Πόσο όμορφα ακούγονται όλα αυτά! και άλλα πολλά! Αν όμως εξετάσουμε ποιές είναι οι θρησκευτικές αντιλήψεις τις οποίες ερευνούν, τότε θα διαπιστώσουμε ότι...
εξετάζονται όλες σχεδόν οι αρχαίες θρησκείες, πλην της ιουδαϊκής, της Μουσουλμανικής και της χριστιανικής, και μη σας πουν ότι... δεν ερευνούν τον χριστιανισμό επειδή στην Ελλάδα όλοι γνωρίζουν για τον χριστιανισμό, γιατί τότε με την ίδια λογική θα έπρεπε σε άλλες, μη χριστιανικές χώρες, να εξετάζουν τον χριστιανισμό και να μην εξετάζουν τις ντόπιες θρησκείες. Αυτό όμως μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως δεν γίνεται. Μπορείτε βέβαια, να το διαπιστώσετε από μόνοι σας, μέσω internet, βλέποντας την θεματολογία των δραστηριοτήτων τους σε άλλες χώρες. Είναι ακριβώς τα ίδια θέματα που εξετάζουν και στην Ελλάδα.
Έτσι δεν θα έπρεπε να μιλάνε για συγκριτισμό αλλά για συγκρητισμό. Όρο που δεν έχει καμιά σχέση με έναν εκλεκτισμό κατά τον οποίο ο άνθρωπος διαλέγει το καλύτερο ανάμεσα από όσα βρίσκει, ούτε και με τον όρο συν-κρίνω ο οποίος δηλώνει μια λογική αντιπαράθεση.
Ο όρος συγκρητισμός επικράτησε από την διαγωγή των Κρητών, οι οποίοι λησμονούσαν τις διαφορές και έριδες που είχαν μεταξύ τους και ενώνονταν εναντίον του κοινού εχθρού.
Ο όρος αυτός στη φιλοσοφία δείχνει την εναρμόνιση διαφορετικών στοιχείων και στη θρησκειολογία χαρακτηρίζει την τάση της ανάμειξης θρησκειών, θεών και θρησκευτικών τελετών.
Ο συγκρητισμός αυτός ορίζει δύο στρατόπεδα. Στο ένα αυτούς που ακολουθούν την χριστιανική διδασκαλία και στο άλλο αυτούς που ακολουθούν διδασκαλίες κυρίως ινδουιστικής προέλευσης.
Αυτό διαπιστώνεται από την ανθρωπολογία των δύο στρατοπέδων.
¨Όλες αυτές οι κινήσεις απορρίπτουν την δυνατότητα προσωπικής σχέσης με τον θεό και αντί γι αυτή κηρύττουν την ενότητα της ουσίας και όχι τη σχέση προσώπων.
Για τις κινήσεις δηλ. αυτές υπάρχει η ενιαία παγκόσμια ψυχή, η οποία δεν είναι προσωπικό ον. Ο άνθρωπος όπως και τα ζώα αποτελούν τμήμα της παγκόσμιας αυτής ψυχής με προορισμό την απώλεια της ατομικότητάς τους στην ενιαία θεία ουσία, όπως ακριβώς συμβαίνει με τη σταγόνα του νερού που διαλύεται μέσα στον ωκεανό ή της σπίθας που μέσα στη φλόγα έχει χαθεί.
Έτσι για τις κινήσεις αυτές ούτε ο θεός έχει πρόσωπο αλλά ούτε και ο άνθρωπος.

Το πρώτο στάδιο είναι ο λεγόμενος Βεδισμός, που είναι καρπός της συνάντησης των θρησκευτικών πεποιθήσεων των Αρίων που εισέβαλαν στην Ινδία το 1500 π.Χ και της θρησκείας των Δραβιδών.
Ο όρος προέρχεται από τις Βέδες που είναι τα ιερά βιβλία ή τα βιβλία της Γνώσης.
Το δεύτερο στάδιο είναι ο Βραχμανισμός.
Βραχμάνες είναι οι ιερείς των ινδουιστών, οι οποίοι αφού απέκτησαν μεγάλο κύρος και επιρροή, διαμόρφωσαν τον λεγόμενο Βραχμανισμό.
Τα κύρια γνωρίσματα του Βραχμανισμού είναι ο χωρισμός της κοινωνίας σε τέσσερις κάστες(τάξεις) και η διοργάνωση των θυσιών.
Αυτές είναι...Βραχμάνοι (ιερείς- άρχοντες) Ξατρίγια (πολεμιστές) Βαίσα(έμποροι) Σούτρα(γεωργοί- τεχνίτες)
Άξιο παρατήρησης είναι πως οι Βραχμάνοι έχουν ταυτόχρονα πολιτική και θρησκευτική εξουσία, έχουν δηλ. απόλυτη εξουσία.
Στη πράξη η ιστορία έδειξε πως η κάθε μορφής εξουσία διαφθείρει και σίγουρα η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα.
Μάλλον είχε δίκιο ο Αριστοτέλης όταν μας έλεγε κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, πως δηλ. μετά το πολίτευμα της αριστοκρατίας δεν ακολουθεί η τιμοκρατία αλλά η τυραννία, η οποία επικρατεί και μετά από το χάος που μπορεί να φέρουν τα δημοκρατικά πολιτεύματα.

Καταστάσεις χάους ήταν πάντοτε αυτές που ανέδειξαν τους εκάστοτε <<σωτήρες>>, οι οποίοι ίσως και να ήταν οι αφανείς δημιουργοί του.

Στο σημείο αυτό χρειάζεται πολύς προβληματισμός...

Το τρίτο στάδιο είναι ο φιλοσοφικός ινδουισμός. Οι Ινδοί προσπάθησαν να κάνουν μια σοβαρή ερμηνεία της φύσης .
Έτσι αναπτύχθηκε η διδασκαλία περί του Βράχμα, που είναι η μόνη ύπαρξη και πραγματικότητα που περικλείει τον εαυτό της και διαποτίζει τα πάντα.
Πρόκειται δηλ. για μια πανθεϊστική ερμηνεία της φύσης.
Σ αυτό το στάδιο αναπτύχθηκε και ο τρόπος της λύτρωσης του ανθρώπου.
Για τους Βραχμάνους εκείνης της εποχής το αντικειμενικό σύμπαν (το Βράχμα) και το υποκειμενικό εγώ(το ΑΤΜΑΝ) ταυτίζονται ως προς την έννοια, γι αυτό και η υπέρτατη πραγματικότητα καλείται Βράχμα-Άτμαν.

Όταν η ανθρώπινη ψυχή γνωρίζει καλά αυτή την πλήρη ταυτότητά της με το Βράχμα εισέρχεται στη Νιρβάνα, μια κατάσταση μακαριότητας η οποία είναι πέρα από τη δυνατότητα του ανθρώπου να την περιγράψει.
Το σημείο αυτό είναι βασικό και πρέπει να κρατηθεί στη μνήμη μας γιατί βλέπουμε πως για τον ινδουισμό ο θεός είναι α-πρόσωπος, όπως α-πρόσωπη είναι και η λύτρωση του ανθρώπου με την ταύτιση της ψυχής με το Βράχμα.

Το τέταρτο στάδιο είναι ο αιρετικός ινδουισμός, στον οποίο κεντρική θέση κατέχει ο Βουδισμός και ο Γιαινισμός.
Κοινό σημείο και των δύο αυτών κινήσεων είναι ότι αμφισβήτησαν την σπουδαιότητα των Βραχμάνων Ιερέων, την θεοπνευστία των Βεδών, και την μονιστική διδασκαλία περί του Βράχμα. Διδασκαλία κατά την οποία πιστεύεται πως ο Βράχμα εκπνέοντας δημιουργεί έναν γενικό δρόμο- νόμο εξέλιξης(Δαρμάν) από τον οποίο πηγάζει όλος ο εκδηλωμένος κόσμος, που υπακούει σε ένα παγκόσμιο δυαδισμό.
Δυαδισμός είναι θεωρία που υποστηρίζει πως στον εκδηλωμένο κόσμο υπάρχει η αρχή του καλού και η αρχή του κακού. Βασικό θέμα και των δύο κινήσεων ήταν το πως ο άνθρωπος θα ελευθερωθεί από το κάρμα, τον νόμο δηλ. της δράσης, κατά τον οποίο ισχύει ένας αυστηρός ντετερμινισμός, ένα αυστηρό δηλ. δέσιμο αιτίας και αποτελέσματος καθώς επίσης και από τις πολλές μετενσαρκώσεις.
Οι κινήσεις αυτές τόνισαν επίσης το θέμα του ασκητισμού, τον τρόπο δηλ. με τον οποίο ο άνθρωπος θα απαλλαγεί από τον πόνο της ζωής.

Το πέμπτο στάδιο είναι ο λεγόμενος μεταγενέστερος ινδουισμός, ο οποίος διατήρησε πολλά στοιχεία των προηγούμενων και που στη πραγματικότητα αφ ενός μεν έκανε σύμπτυξη των στοιχείων του παλαιότερου, αλλά και του αιρετικού ινδουισμού, αφ ετέρου δε, πρόσθεσε νέα δόγματα και νόμους.
Στο στάδιο αυτό είναι που διαμορφώθηκαν οι τέσσερις δρόμοι που οδηγούν στη σωτηρία, τα τέσσερα δηλ. είδη της Γιόγκα. Η κάρμα, η γνιάνι , η μπάκθι και η ράτζα γιόγκα.
Αυτά σε σχέση με τον ινδουισμό.
Όλες οι σύγχρονες κινήσεις του στυλ της Νέας Ακρόπολης, μας μεταδίδουν διδασκαλίες δανεισμένες κυρίως από τον ινδουισμό.
Έτσι μεταξύ άλλων μας μιλούν για μια Νέα Εποχή που δεν είναι άλλη από την εποχή του υδροχόου, διδασκαλία που δανείζονται από τους Βραχμάνους σχετικά με τις YUGA ή κύκλους της ζωής.
Για να φτιάξουν αυτή τη Νέα Εποχή αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο σαν να εισέρχεται στη Λεγεώνα των Ξένων, την οποία δεν την ενδιαφέρει από που έρχεται κάποιος και τι ήταν, αλλά το τι θέλει να γίνει.

Αυτή η νοοτροπία πηγάζει από τις διδασκαλίες του Βούδα, τον οποίο δεν τον ενδιαφέρει από που προέρχεται ο άνθρωπος, αλλά τι είναι αυτός, που πηγαίνει και πως μπορεί να σωθεί από τον πόνο .
Έτσι όμως, αποσυνδέεται ο άνθρωπος από τη δημιουργία του και τον θεό. Αυτό επιβαρύνεται ακόμη πιο πολύ από την αντίληψη του Βούδα ότι τίποτα δεν υπάρχει με αυτοτέλεια.
Δεν υπάρχει ψυχή ούτε στον άνθρωπο, ούτε στον κόσμο, αλλά μόνο μια σειρά καταστάσεων και συνειρμικών συνδέσεων(σκάντζας ενέργειας) οι οποίες διαρκώς μεταβάλλονται και διαλύονται οι μεν στις δε.
Επίσης ο Βούδας δέχεται όχι μόνο την προΰπαρξη της ατομικότητας(πνεύματος)του ανθρώπου, αλλά και την μεθύπαρξη αυτής στο τέλος των μετενσαρκώσεων που γίνεται δια της ελευθερίας του Εγώ από τον φυσικό θάνατο. Ακόμα δέχεται πως το σώμα μας είναι απλή ενδυμασία την οποία φοράμε έως ότου καταστραφεί με τον θάνατο.

Σε όλες τις σύγχρονες κινήσεις που προωθούν την ιδέα της Νέας Εποχής , η ανθρωπολογία είναι ακαθόριστη.
Ο άνθρωπος θεωρείται περισσότερο ως άτομο(πνεύμα) παρά ως πρόσωπο. Έτσι θα διαπιστώσουμε πως σε όλες τις κινήσεις δεν υπάρχει η έννοια της συγνώμης, αλλά της λύτρωσης. Λύτρωση είναι η αυτοκατάκτηση της απελευθέρωσης της ψυχής από την Samsara(κύκλο των μετενσαρκώσεων) και η απελευθέρωση μέσω της συνειδητής προσπάθειας.
Θεωρώ πολύ σημαντικό να επιμείνω και άλλο στον Βουδισμό σχετικά με το θέμα της λύτρωσης και αυτό γιατί αυτή η αρχή διαποτίζει όχι μόνο την ΝΑ αλλά και όλες τις κινήσεις της νέας εποχής.