- ΑΓΑΠΗ-μηπως πισω απο την λεξη κρυβουμε εμεις οι ανδρες ΜΟΝΟ την ερωτικη μας επιθυμια;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Φίλε alex22, η προσωπική μου άποψη είναι πως η σχέση μητέρας - παιδιού είναι από τις πιο δυνατές και τις πιο ιερές που μπορεί να αναπτυχθούν μεταξύ των ανθρώπων.
Θεωρώ πως αυτό είναι κάτι το οποίο δε μπορεί να αλλάξει ποτέ.Παρόλα αυτά, όταν αναφέρεται πως η αγάπη που νιώθουμε οι άνθρωποι έχει και ιδιοτελή στοιχεία δε νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο είναι αρνητικό.
Σίγουρα όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο θέλουμε να είναι καλά, να είναι υγιής κι ευτυχισμένος, να περνάει καλά κλπ.
Το να υπάρχουν και ιδιοτελή στοιχεία σε μια σχέση αγάπης μεταξύ των ανθρώπων ούτε μειώνει την αξία της ούτε κι υποβαθμίζει τα ανιδιοτελή στοιχεία που υπάρχουν ταυτόχρονα.Ειλικρινά δε γνωρίζω εάν ο άνθρωπος μπορεί να νιώσει μια αγάπη 100% ανιδιοτελή, ίσως από την φύση μας να μη μπορούμε να το πράξουμε.
Όταν αναφέρεται πως η αγάπη είναι εγωιστική προσωπικά το εκλαμβάνω ως την ανάγκη μας να έχουμε στην ζωή μας τον άνθρωπο που αγαπάμε.
Τον θέλουμε να είναι εκεί, να είναι τμήμα της, να είναι δίπλα μας αλλά είμαστε σίγουροι ότι κι αυτός το θέλει πραγματικά;
Μήπως αγάπη σημαίνει ελευθερία, να αφήνεις τον άλλον πραγματικά ελεύθερο να ορίσει την ζωή του όπως θέλει και να κάνει αυτό που πραγματικά θέλει, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα φύγει από την δική μας ζωή;
Συμφωνώ απόλυτα με κάλυψες πλήρως Dying_Incubus. Και για αυτό θα προσθέσω ότι όσο πιο ανιδιοτελής είναι μια αγάπη τόσο περισσότερο "πονάει". Αγαπάς χωρίς να περιμένεις αντίκρυσμα απαραιτήτως, αγαπάς ελεύθερα χωρίς να προσπαθείς να επιβάλεις όρους και με σεβασμό στην ελευθερία του άλλου. Άυτη είναι η πιο δύσκολη και ειλικρινής μορφή αγάπης.
Για κάτι άλλο μάλλον θα μιλάς όχι για αγάπη.
Η αγάπη ποτέ δεν «πονάει», γιατί δεν είναι εγωιστική, υστερόβουλη, κτητική, αποκλειστική, δεν προσδοκά ανταπόκριση, και δεν αγωνία για το χαμό της.
Μπορεί να μοιράζεται ισόποσα σε πολλά κομμάτια χωρίς να διαιρείται αλλά κάθε φορά να πολλαπλασιάζεται και να πλαταίνει, γιατί κάθε κομμάτι παραμένει ατόφιο και είναι ίδιο με το αρχικό.
quote:
Μα είναι δυνατόν καλή μου να «πονάει» η αγάπη ?
Για κάτι άλλο μάλλον θα μιλάς όχι για αγάπη.Η αγάπη ποτέ δεν «πονάει», γιατί δεν είναι εγωιστική, υστερόβουλη, κτητική, αποκλειστική, δεν προσδοκά ανταπόκριση, και δεν αγωνία για το χαμό της.
Μπορεί να μοιράζεται ισόποσα σε πολλά κομμάτια χωρίς να διαιρείται αλλά κάθε φορά να πολλαπλασιάζεται και να πλαταίνει, γιατί κάθε κομμάτι παραμένει ατόφιο και είναι ίδιο με το αρχικό.
αγαπητέ φίλε γιάννη μιλάς για τον θεωρητικό ορισμό της αγάπης η εφαρμογή όμως διαφέρει. Θεωρητικά συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.. η αγάπη όμως δεν είναι μόνο θεωρία. Για παράδειγμα η αγάπη για το σκύλο σου.(και φέρνω αυτό το παράδειγμα για να μη μου πεις πάλι ότι μπερδεύω την αγάπη με τον έρωτα) Δηλαδή δεν προσδοκείς να σου κάνει χαρούλες ο σκύλος σου και να είναι πιστός?δεν επιθυμείς να σου δείχνει την αγάπη του και αυτός?δεν αγωνιάς μήπως ο σκύλος σου πάθει κάτι????αφού τον αγαπας!όλο αυτό δεν σε βάζει σε μια ιδιαίτερη συναισθηματική κατάσταση?
Αν ο σκύλος σου λοιπόν είναι ένα αγρίμι πας να τον χαιδέψεις και σε δαγκώνει σου δείχνει συνέχεια τα δόντια του και παρόλα αυτά εσύ συνεχίσεις και τον αγαπάς..συνεχίζεις και τον ταίζεις και τον φροντίζεις.. δεν είναι αγάπη και αυτό? και μάλιστα ανιδιοτελής γιατί δεν περιμένεις κανένα αντίκρυσμα από αυτόν. Πιο δύσκολη μορφή αγάπης αλλά και πιο ειλικρινής προς τον εαυτό σου.
Αναλύοντας τις σχέσεις του ανθρώπου με αυτό το πανέξυπνο ζώο, διακρίνω πολλά επίπεδα διαφορετικότητας. Η περίπτωση που αναφέρεις με τη παιχνιδιάρικη ράτσα, θα έλεγα πως υπάρχει μια αμοιβαία διάθεση για παιχνίδι και συντροφικότητα. Η άλλη περίπτωση με την άγρια ράτσα η σχέση είναι αυτή του φύλακα και του αφεντικού που θέλει και επιθυμεί έναν άγριο φύλακα.
Στις περσότερες περιπτώσεις που ανέλυσα, η κατοχή ενός σκύλου καλύπτει μια ενδόμυχη ανάγκη του ανθρώπου ιδιοκτήτη να πιστεύει πως είναι αφέντης.
Την υποκειμενική μου γνώμη πάντα λεω.
Και αν η απάντηση είναι "όχι" , την συνέχεια αναλαμβάνει η επόμενη ερώτηση που είναι η εξής.."γιατί" και ποιές μπορεί να είναι αυτές οι προϋποθέσεις???
Μπορεί κάτι φερειπείν να μας προκαλεί τρόμο...φόβο...βία ψυχολογική ή σωματική και να το αγαπάμε???
Απο την άλλη μεριά προκύπτει και το εξής ερώτημα απο την παρατήρηση της συμπεριφοράς των "όντων"....
Κάποιος ή κάποια -για κάποιο λόγο- ισχυρίζεται ότι αγαπάει κάποιον/α διότι του προκαλεί όμορφα συναισθήματα εντός του...όπως "ασφάλεια"..."ηρεμία"..."αισθήματα αξιοπρέπειας"..."αισθήματα που προκύπτουν απο την αποδοχή"...κοκ!!!
Σε αυτή την περίπτωση , εύκολα μπορεί ο οποιοσδήποτε να συνάγει το συμπέρασμα , ότι η αγάπη όντως είναι ιδιοτελέστατο συναίσθημα...και διότι αν δεν απέρρεαν τα συναισθήματα τα προαναφερόμενα -που είναι άκρως εγωϊστικά , έστω με την καλή/υγιενή έννοια- δεν θα αισθανόμασταν ουδέποτε αυτό το συναίσθημα για κάποιον , ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ..
Αναμένω τις απόψεις σας και θα επανατοποθετηθώ!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 23/05/2011 21:38:43
Το παράδειγμά σου καλή μου με το σκύλο ήταν ευχάριστο, αν και δεν έχω σκύλο, γιατί δένομαι πολύ με κάθε έμψυχο ζώο, και ο χαμός του μου προκαλεί μεγάλη θλίψη μέχρι δακρίων.
---------------------------------------------------------------
Με τα...άψυχα ζώα,δεν δένεσαι?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Έτσι για τους χριστιανούς ο σκύλος έχει μόνο ζωή και όχι ψυχή.
Αυτόν το συλλογισμό τον είχα αντικρούσει σε παλιά κουβέντα μου με θεολόγους, αναφέροντας και περιγράφοντάς τους τις ψυχικές δραστηριότητες του σκύλου που είναι αντίστοιχες με του ανθρώπου ( τηρουμένων των αναλογιών του μεγέθους εγκεφάλου)
Και ο σκύλος χαίρεται, λυπάται, αγχώνεται, προσβάλλεται, εκδικήται, ονειρεύεται (ενίοτε βλέπει και εφιάλτες)
Αντίστοιχες συμπεριφορές παρατηρούμε σε πολλά ανώτερα θηλαστικά, ακόμα και πτηνά.
Υπό αυτή την οπτική γωνία θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε σε αντίθεση με την χριστιανική αντίληψη, πως αρκετοί ζωντανοί οργανισμοί έχουν αυτό που εμείς τα ανεπτυγμένα δίποδα ζώα, αποκαλούμε ψυχικό κόσμο.
Αυτό το νόημα είχε και η αναφορά μου σε “έμψυχα ζώα” σε ζώα δηλαδή που είναι αρκετά εμφανής ο ψυχικός κόσμος του. Ένα τέτοιο ζώο είναι και ο σκύλος.
Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός
quote:
Οντως είναι λάθος αυτό που λένε οτι η αγάπη πονάει.Αυτό που πονάει είναι η διαδικασία της κάθαρσης απο τις αμαρτίες μας προς την αγάπη,είναι σαν να κάνουμε μια επέμβαση για να διορθώσουμε κάποιο πρόβλημα στο σώμα μας χωρίς όμως αναισθητικό!Μετά απο αυτό όλα είναι τέλεια.
Kαλώς τον φίλο μας τον Άλεξ...
Θα έλεγα ότι ορισμένοι φίλοι μιλάνε για την αγάπη σαν κάτι το εξώκοσμο και που δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα συναισθήματα...
Και μιλούν σαν να μην υποστασιοποιείται εκ δυό μερών...και δεν είναι κάτι που θεμελιώνεται απο διάφορες αιτίες-ανάγκες του κάθε "ψ.υ"...αλλα και δεν πρόκειται για μια μεθονομασμένη ανάγκη , η οποία προκύπτει απο ταυτίσεις....
Πραγματικά είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει με τις συνεχείς αναθεωρήσεις και προσωπικές αισθήσεις...
Τώρα δια στόματος Άλεξ μας προέκυψαν και οι αμαρτίες προς την αγάπη...
Πραγματικά θα ήθελα να μας κάνει ορισμένες διευκρινήσεις περί αυτού....
Άλεξ , καλώς μας ξανάρθες και ελπίζω σε νέες έγκυρες ιδέες και απόψεις μιας και τελματώσαμε φίλε μου...αναμένω τις διευκρινήσεις σου...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Αναρρωτιέμαι -και θέλω μια ειλικρινή απάντηση- τι εστί "αγάπη" αλλα και πως αυτή δομείται/υποστασιοποιείται και θεμελιώνεται εντός του κάθε όντος...απροϋπόθετα..???
τόσο δύσκολο αυτό το "απροϋπόθετα"...
quote:
Και αν η απάντηση είναι "όχι" , την συνέχεια αναλαμβάνει η επόμενη ερώτηση που είναι η εξής.."γιατί" και ποιές μπορεί να είναι αυτές οι προϋποθέσεις???
Μπορεί κάτι φερειπείν να μας προκαλεί τρόμο...φόβο...βία ψυχολογική ή σωματική και να το αγαπάμε???
ναι γίνεται και αυτό να αγαπάμε κάτι που μας προκαλεί φόβο...Παράδειγμα τα θρίλερ που τα λατρεύει τόσος κόσμος ενώ προκαλούν φόβο και εφιάλτες μετα...ένα επικίνδυνο σπορ...ή την ταχύτητα που προσωπικά λατρεύω...ίσως είναι λίγο εκτός θέματος αλλά είναι λίγο παρεμφερές για να γίνει συσχετισμός..βέβαια εδώ αναφερόμαστε σε άψυχα πράγματα, αλλά γιατί η αγαπή να αφορά μόνο έμψυχους οργανισμούς? δεν μπορούμε να αγαπάμε κάποιο αντικείμενο? π.χ. το αυτοκίνητο μας...?
Πάντως είναι γενικά πως έχουμε λάβει την αγάπη από τους δικούς μας. Με ποιον τρόπο μας την έδειξαν και μας την δίδαξαν αυτήν την αγάπη...και πως την εξωτερικεύουμε εμείς.. είναι κάτι το πολύπλοκο...
Και θα αναφέρω το χαρακτηριστικό παράδειγμα που κολλάει με την καταστροφική αγάπη. Ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια οικογένεια όπου βλέπει όλη μέρα τον πατερα του να βιαιοπραγεί ενάντια στη μητερα του και στο ίδιο πως θα εκλάβει την αγάπη? Μα φυσικά κάπως αντίστοιχα και φυσικά θα θέλει να δείξει την αγάπη του αργότερα με έναν αντίστοιχο τρόπο...Δηλαδή ή θα πηγαίνει προς την αυτοκαταστροφή αγαπώντας ανθρώπους που θα το βασανίζουν γιατί έτσι έχει μάθει πως είναι η αγάπη ή θα θέλει να δείξει την αγάπη του βασανίζοντας άλλους.. για αυτό το παιδί η έννοια της αγάπης ασυνείδητα έχει πάρει μια λανθάνουσα μορφή. Αυτό βέβαια που ανέφερα είναι ενα απλό παράδειγμα και δε θέλω να παρεξηγηθώ.. ποτέ δεν είναι σίγουρο ότι σε όλες τις περιπτώσεις θα εξελιχθεί κάπως έτσι.. αλλά είναι ένα ενδεχόμενο..
Αρκετοί μπερδεύονται με τον θεωρητικό ορισμό της αγάπης.
Ο θεωρητικός ορισμός της αγάπης είναι ότι είναι ανιδιοτελής κτλ. όμως την αγάπη δεν μπορείς να την ορίσεις μονοδιάστατα κινείται μέσα σε ένα ευρύτερο σύστημα ιδεών και αξιών και επηρεάζεται από διάφορες μεταβλητές. Και αυτό γιατί πολύ απλά έχει να κάνει με την αλληλεπίδραση των ανθρώπινων συναισθημάτων που από μόνα τους είναι τόσο πολύπλοκα...και κινούνται μαζί παράλληα ή το ένα μετά το άλλο σαν αλυσιδωτή αντίδραση...
quote:
Απο την άλλη μεριά προκύπτει και το εξής ερώτημα απο την παρατήρηση της συμπεριφοράς των "όντων"....
Κάποιος ή κάποια -για κάποιο λόγο- ισχυρίζεται ότι αγαπάει κάποιον/α διότι του προκαλεί όμορφα συναισθήματα εντός του...όπως "ασφάλεια"..."ηρεμία"..."αισθήματα αξιοπρέπειας"..."αισθήματα που προκύπτουν απο την αποδοχή"...κοκ!!!
μα αυτός δεν είναι ο κύριος λόγος που αρχίζουμε να αγαπάμε κάποιον? από τα συναισθήματα που μας προκαλεί και τα οποία αναφέρεις. Φυσικά η λίστα είναι πολύ μεγαλύτερη..
quote:
Σε αυτή την περίπτωση , εύκολα μπορεί ο οποιοσδήποτε να συνάγει το συμπέρασμα , ότι η αγάπη όντως είναι ιδιοτελέστατο συναίσθημα...και διότι αν δεν απέρρεαν τα συναισθήματα τα προαναφερόμενα -που είναι άκρως εγωϊστικά , έστω με την καλή/υγιενή έννοια- δεν θα αισθανόμασταν ουδέποτε αυτό το συναίσθημα για κάποιον , ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ..
Αναμένω τις απόψεις σας και θα επανατοποθετηθώ!!!
εδώ έρχεσαι στα λόγια μου... η αρχή λοιπόν για να αγαπήσουμε κάποιον έχει ιδιοτελή στοιχεία... ακούγοντας αυτό ορισμένοι σοκάρονται και αισθάνονται ενοχές... γιατί όμως? αφού είναι η αλήθεια... και αυτό δεν μας κάνει κακούς. Κακούς θα μας έκανε το γεγονός να υποκρινόμαστε την αγάπη σε κάποιον.. οπού χωρίς να μας κάνει να αισθανθούμε αυτά τα συναισθήματα εμείς του λέμε ότι τα αισθανόμαστε... προκειμένου να επιτύχουμε άλλους σκοτεινούς σκοπούς...
Edited by - Black_Swan on 24/05/2011 18:25:39
Edited by - Black_Swan on 24/05/2011 18:30:50
quote:
Kαλώς τον φίλο μας τον Άλεξ...
Θα έλεγα ότι ορισμένοι φίλοι μιλάνε για την αγάπη σαν κάτι το εξώκοσμο και που δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα συναισθήματα...
Και μιλούν σαν να μην υποστασιοποιείται εκ δυό μερών...και δεν είναι κάτι που θεμελιώνεται απο διάφορες αιτίες-ανάγκες του κάθε "ψ.υ"...αλλα και δεν πρόκειται για μια μεθονομασμένη ανάγκη , η οποία προκύπτει απο ταυτίσεις....
Πραγματικά είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει με τις συνεχείς αναθεωρήσεις και προσωπικές αισθήσεις...
Τώρα δια στόματος Άλεξ μας προέκυψαν και οι αμαρτίες προς την αγάπη...
Πραγματικά θα ήθελα να μας κάνει ορισμένες διευκρινήσεις περί αυτού....
Άλεξ , καλώς μας ξανάρθες και ελπίζω σε νέες έγκυρες ιδέες και απόψεις μιας και τελματώσαμε φίλε μου...αναμένω τις διευκρινήσεις σου...
Για την αγάπη μεταξύ ενος ζευγαριού, η κυριότερη αμαρτία είναι κάποιος απο τους δύο ή και οι δύο, να προδώσουν την αγάπη με έλξη για κάποιο άλλο πρόσωπο ή ακόμα χειρότερα με μοιχεία.Μετά απο αυτό έρχεται η κάθαρση.
Για πές μας και εσύ την άποψή σου,πιστεύεις στην ανιδιοτελή αγάπη?
quote:
Για την αγάπη μεταξύ ενος ζευγαριού, η κυριότερη αμαρτία είναι κάποιος απο τους δύο ή και οι δύο, να προδώσουν την αγάπη με έλξη για κάποιο άλλο πρόσωπο ή ακόμα χειρότερα με μοιχεία.Μετά απο αυτό έρχεται η κάθαρση.Για πές μας και εσύ την άποψή σου,πιστεύεις στην ανιδιοτελή αγάπη?
μα η απλή έλξη για κάποιον άλλον εκτός του συντρόφου μας είναι κάτι το φυσιολογικό... εσύ πχ αν δεις μια όμορφη κοπέλα στον δρόμο ενώ είσαι σε σχέση δε θα αισθανθείς κάποια έλξη για αυτήν? αυτό είναι μέσα στο DNA μας και δε διαγράφεται... εξασφαλίζει και την διαιώνιση του είδους μας άλλωστε... άλλο αν προχωρήσεις σε μοιχεία όπως λες εκεί ναι σοβαρεύουν τα πράγματα... και θα είχε ενδιαφέρον να ακούσουμε και άλλες γνώμες..
Αν όντως υφίσταται πραγματική "αγάπη" δεν θα υπάρξει προδοσία...αν όντως προκύψει -προδοσία- δεν θα είναι προδοσία για τον απλούστατο λόγο , ότι ουδέποτε υπήρξε αγάπη....
Δεν θα πρόκειται για προδοσία αλλα για λάθος εκτίμηση εκ μέρους σου/μου/μας...και σ'αυτήν την περίπτωση προκύπτει ένα προσωπικό έλλειμα , κάτι το οποίο στο μέλλον θα πρέπει να προσέξουμε και να μην μετατοπίζουμε τις ευθύνες και τα ελλείματά μας σε λάθος μεριές..διαφορετικά θα είμαστε υποκείμενοι σε αισθήσεις αγάπης που θα μας δημιουργούν παραισθήσεις φίλε μου και μονίμως θα αισθανόμαστε προδομένοι και ο ένοχος πάντα θα βρίσκεται απέναντί μας και ουδέποτε ο αγαπησιάρης εαυτός μας!
Απάντησα εναρμονισμένος στις ιδέες σου που ουσιαστικά προβάλλουν καθημερινές αντιλήψεις ρομαντικές θα έλεγα .... τις δικές μου τις απόψεις τις γνωρίζεις απο παλαιότερες τοποθετήσεις μου...συνοπτικά θεωρώ ότι η εκφορά της αγάπης προβάλλει και μια ανάγκη μας αλλα αν θές να σου τις ξανα-αναφέρω!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Εαρινος
Αναρρωτιέμαι -και θέλω μια ειλικρινή απάντηση- τι εστί "αγάπη" αλλα και πως αυτή δομείται/υποστασιοποιείται και θεμελιώνεται εντός του κάθε όντος...απροϋπόθετα..???
Και αν η απάντηση είναι "όχι" , την συνέχεια αναλαμβάνει η επόμενη ερώτηση που είναι η εξής.."γιατί" και ποιές μπορεί να είναι αυτές οι προϋποθέσεις???
Αγάπη υπό όρους και προϋποθέσεις δεν λογιέται για αγάπη.
Ψάξε και βρες τους “όρους”, τις “προϋποθέσεις”, τα “προαπαιτούμενα”, τα “αν”, τα “αφού”, και τα “διότι”, και ανάλογα απόδωσε το νόημα στο συναίσθημα που θες να χαρακτηρίσεις.
Μην το ονομάσεις αγάπη, γιατί αγάπη Δεν θάναι
Θα ήσουν υποκριτής, - που ΔΕΝ είσαι – φίλε Εαρινέ
Μια γνώμη μόνο λέω
quote:
Η Άποψή μου είναι απλή φίλε μου και ευκολόληπτη...
Αν όντως υφίσταται πραγματική "αγάπη" δεν θα υπάρξει προδοσία...αν όντως προκύψει -προδοσία- δεν θα είναι προδοσία για τον απλούστατο λόγο , ότι ουδέποτε υπήρξε αγάπη....Δεν θα πρόκειται για προδοσία αλλα για λάθος εκτίμηση εκ μέρους σου/μου/μας...και σ'αυτήν την περίπτωση προκύπτει ένα προσωπικό έλλειμα , κάτι το οποίο στο μέλλον θα πρέπει να προσέξουμε και να μην μετατοπίζουμε τις ευθύνες και τα ελλείματά μας σε λάθος μεριές..διαφορετικά θα είμαστε υποκείμενοι σε αισθήσεις αγάπης που θα μας δημιουργούν παραισθήσεις φίλε μου και μονίμως θα αισθανόμαστε προδομένοι και ο ένοχος πάντα θα βρίσκεται απέναντί μας και ουδέποτε ο αγαπησιάρης εαυτός μας!
Απάντησα εναρμονισμένος στις ιδέες σου που ουσιαστικά προβάλλουν καθημερινές αντιλήψεις ρομαντικές θα έλεγα .... τις δικές μου τις απόψεις τις γνωρίζεις απο παλαιότερες τοποθετήσεις μου...συνοπτικά θεωρώ ότι η εκφορά της αγάπης προβάλλει και μια ανάγκη μας αλλα αν θές να σου τις ξανα-αναφέρω!
Συμφωνώ σε αυτό που λές οτι δεν θα υπάρξει προδοσία αν όντως αγαπιούνται,με την έννοια όμως της μοιχείας,οσον αφορά την έλξη μας όμως απο άλλες γυναίκες, η φύση μας είναι ελατωματική και πρέπει να την τελειοποιήσουμε.Είναι πιό λεπτοφυές αυτό το επίπεδο και μας ξεφεύγει.
quote:
μα η απλή έλξη για κάποιον άλλον εκτός του συντρόφου μας είναι κάτι το φυσιολογικό... εσύ πχ αν δεις μια όμορφη κοπέλα στον δρόμο ενώ είσαι σε σχέση δε θα αισθανθείς κάποια έλξη για αυτήν? αυτό είναι μέσα στο DNA μας και δε διαγράφεται... εξασφαλίζει και την διαιώνιση του είδους μας άλλωστε... άλλο αν προχωρήσεις σε μοιχεία όπως λες εκεί ναι σοβαρεύουν τα πράγματα... και θα είχε ενδιαφέρον να ακούσουμε και άλλες γνώμες..
Η ελξη για κάποιον άλλον είναι και αυτή μοιχεία,αλλά σε πιό λεπτοφυές επίπεδο,δεν είμαστε μόνο σαρκα και οστά,είναι κάτι 100% υπαρκτό.Την στιγμή που αισθανόμαστε αυτήν την ελξη,παράγουμε δυσαρμονικές δονήσεις με αυτές της αγάπης.
Αυτή η ελξη μπορεί να μας κάνει μετά να έχουμε φαντασιώσεις,(φαντάζομαι όλοι έχετε).Τι σόι αγάπη είναι αυτή, που ναι μεν αγαπάς τον άλλον αλλα φαντάζεσαι οτι το κάνεις παραλληλα με άλλους? Σόρυ αλλα κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Λυπάμαι που θα σας στεναχωρήσω,αλλα η ελξη για κάποιον άλλον και ακόμα χειρότερα η φαντασιώσεις, είναι σοβαρότατο αμάρτημα και πληρώνεται ακριβά.Επισης να σας πώ οτι μιλάει και η πείρα δω πέρα 
.Σας διαβεβαιώνω οτι είναι αλήθεια.
Αυτό για το dna που λές είναι τεράστιο θέμα απο μόνο του και έχει πολύ μεγάλες προεκτάσεις σε σωματικό-συναισθηματικό-πνευματικό επίπεδο.Να στο θέσω απλά,το σώμα μας είναι μια μηχανή. Ποιός λοιπόν είναι ο κυρίαρχος αυτής της μηχανής? Η συνείδηση,εμείς ως υπάρξεις,φαντάζομαι καταλαβαίνεις οτι δεν είμαστε το σώμα μας.Πρέπει να μάθουμε να χειριζόμαστε σωστά αυτήν την μηχανή και να κατευθύνουμε τις ενεργειές τις εκεί που πρέπει.
Τα συναισθήματα σου,οι σκέψεις σου και οι ορμές σου,είναι ενέργειες αυτής της μηχανής.Αν δεν το γνωρίζεις αυτό,τότε εκτοξεύεις καθημερινά τις ενεργειές σου όπου να ναι,σε οτιδήποτε σε έλξει.Δεν μπορείς να φανταστείς την διαφορά που θα είχε ένας ανθρωπος αν μάθαινε να χειρίζεται τις ενεργειές του, και αυτό δεν είναι κάτι το τρομερό,δεν χρειάζεται να είσαι Δασκαλος του Ζεν για να αρχίσεις να το κάνεις αυτό.Βέβαια εχω την εντύπωση οτι χρειάζεται να είσαι zen master για να έχεις τον τέλειο έλεγχο και να είσαι ο κυρίαχος.
Καταλαβαίνεις ποιό είναι το νόημα της σωστής διαχείρησης της ενέργειας?Μας επιτρέπει να ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ εμείς αν θα νιώσουμε έλξη ή όχι.
Edited by - alex22 on 24/05/2011 19:41:47
quote:
Αγάπη υπό όρους και προϋποθέσεις δεν λογιέται για αγάπη.
Ψάξε και βρες τους “όρους”, τις “προϋποθέσεις”, τα “προαπαιτούμενα”, τα “αν”, τα “αφού”, και τα “διότι”, και ανάλογα απόδωσε το νόημα στο συναίσθημα που θες να χαρακτηρίσεις.
Εαρινέ συμφωνώ με τον Γιάννη,δεν υπάρχει αυτό το πράγμα.
Ο μόνος ορος που προυποθέτει η αγάπη,είναι η εναρμόνιση των εσωτερικών μας σωμάτων,του μέσα μας δηλαδή.
Edited by - alex22 on 24/05/2011 19:46:17
quote:
Αlex22
Για την αγάπη μεταξύ ενος ζευγαριού, η κυριότερη αμαρτία είναι κάποιος απο τους δύο ή και οι δύο, να προδώσουν την αγάπη με έλξη για κάποιο άλλο πρόσωπο ή ακόμα χειρότερα με μοιχεία.Μετά απο αυτό έρχεται η κάθαρση.
Φίλε Αλεξ, μήπως μπερδεύεις την αγάπη με την σεξουαλική σχέση?
Μήπως λέω επιπλέον αποδίδεις στην αγάπη κτητικές ιδιότητες?
Η μοιχεία που αναφέρεις είναι άλλο πράγμα δεν σχετίζεται με την αγάπη.
Δεν κουβεντιάζουμε αυτό το θέμα εδώ.
Αν είναι να κουβεντιάσουμε για την μοιχεία, ας ανοίξουμε θέμα.
Έχω και εκεί κάποιες “παράξενες” απόψεις
quote:
Φίλε Αλεξ, μήπως μπερδεύεις την αγάπη με την σεξουαλική σχέση?
Πάνε μαζί φίλε μου,αγάπη και σέξ είναι ενα.Το σεξ υπάρχει για την αγάπη και μόνο.Είναι η σωματική εκδήλωση της αγάπης.Και λίγα λέω.
quote:
Μήπως λέω επιπλέον αποδίδεις στην αγάπη κτητικές ιδιότητες?
Δεν καταλαβαίνω πού το είδες αυτο.
Μιλάω για την μοιχεία,γιατί είναι αυτό που βλάπτει την αγάπη,αρα σωστά κάνω και μιλάω για αυτήν εδω πέρα.Δεν θα ήταν και πολύ εξυπνο να μιλάμε σε δύο διαφορετικά τόπικ για ένα κοινό θέμα.
Τί εννοείς οτι έχεις παράξενες αποψεις?
Δυστηχώς πρέπει να φύγω,θα απαντήσω το βράδυ αν συνεχίσετε την κουβέντα.
Edited by - alex22 on 24/05/2011 19:58:32
quote:
Αλεξ
Πάνε μαζί φίλε μου,αγάπη και σέξ είναι ενα.Το σεξ υπάρχει για την αγάπη και μόνο.Είναι η σωματική εκδήλωση της αγάπης.Και λίγα λέω.
Είναι φανερό πως συνδέεις την αγάπη με την σεξουαλική πράξη.
Από κει και μετά, όλα τα λοιπά συνδέονται, ακόμη και η μοιχεία και το αίσθημα της ιδιοκτησίας.
Εκεί κολλά φαντάζομαι και αποδίδονται τα “ο δικός μου” και “η δικιά μου”
Διαφωνώ κάθετα με αυτή την κτητική σχέση. Δεν είναι αυτή αγάπη, κατά την δική μου άποψη.
Ερώτηση!
Είναι καλό θα χαίρεσαι βλέποντας την “δική σου” να δακρύζει από δικό σου φταίξιμο?