- Κανένα Ανέκδοτο να γελάσουμε? Part 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
"Επ, που πάς εσύ", τον ρωτάει με καχυποψία ο φύλακας. "Τι έχεις μέσα
στους σάκους;"
"Άμμο", απαντάει ο τύπος.
"Τι άμμο και μαλακίες μου λες. Χθεσινός είμαι; Κατέβα αμέσως για
έλεγχο."
Κατεβαίνει αυτός και αρχίζει να ψάχνει ο τελωνιακός μέσα στην άμμο. Μετά από δύο ώρες ψαξίματος δε βρίσκει τίποτα και αφήνει τον τύπο να περάσει.
Την άλλη μέρα το πρωί η ίδια δουλειά. Ο τύπος με το ποδήλατο πλησιάζει, το σταματάει ο τελωνιακός, του παίρνει τους σάκους και μετά από τέσσερεις ώρες επίμονου ψαξίματος τον αφήνει να περάσει.
Την τρίτη μέρα να σου πάλι ο τύπος, καβάλα στο ποδήλατο με τους δύο σάκους να κρέμονται στου ώμους του.
Ρε γαμώτο, πάλι εσύ; Τι θα γίνει με την περίπτωση σου; λέγε τι κουβαλάς μέσα στους σάκους."
"Άμμο."
"Καλάααα... Κατέβα για έλεγχο."
Έξι ώρες παιδευόταν ο τελωνιακός. Εξέτασε την άμμο κόκκο προς κόκκο αλλά τίποτα.
Επί έξι μήνες, κάθε πρωί ο τύπος ερχότανε, έπινε τον καφέ του όσο ο
τελωνιακός ξεσκιζότανε να βρει κάτι μέσα στην άμμο και πέρναγε απέναντι καβάλα στο ποδηλατάκι του με τους δυο σάκους άμμο. Μέχρι στο χημείο του κράτους είχε στείλει την άμμο ο τελωνιακός μπας και βρει τίποτα ύποπτο αλλά τίποτα. Κόντευε να τρελαθεί.
Ένα πρωί δεν άντεξε και του λέει:
"Άκου να δεις φίλε, δεν αντέχω να σε ψάχνω άλλο. Θα σε ρωτήσω κάτι και
θέλω να μου απαντήσεις ειλικρινά, κι εγώ σου υπόσχομαι ότι ούτε θα σε
συλλάβω, ούτε θα σε πειράξω, ούτε τίποτα."
"Εντάξει."
"Κάνεις λαθρεμπόριο;"
"Κάνω."
"Και τι διάολο βγάζεις λαθραία απ` τη χώρα τόσο καιρό;"
"Ποδήλατα."
Εμπρός;
Κύριε Χουσεΐν, εσείς; ακούστηκε στην άλλη άκρη της γραμμής μια φωνή με περίεργη προφορά. Εγώ είμαι ο Γιωρίκας και σας παίρνω να σας πω ότι σας κηρύσσουμε τον πόλεμο!
Και πολύ καλά κάνεις που τηλεφώνησες να μου το πεις, απαντά ο Σαντάμ. Για πες μου, Γιωρίκα, πόσο μεγάλος είναι ο στρατός σου;
Αυτή τη στιγμή, λέει ο Γιωρίκας καθώς κάνει τη σούμα στο μυαλό του, εγώ, ο ξάδερφός μου ο Κωστίκας, ο κουμπάρος μου, ο γείτονάς μου ο Αλεξίκας και η ομάδα του ταβλιού από το καφενείο οκτώ, συνολικά.
Ο Σαντάμ αναστενάζει.
Οφείλω, Γιωρίκα, να σου πω ότι έχω ένα εκατομμύριο ετοιμοπόλεμους άνδρες που με μια κουβέντα μου είναι διατεθειμένοι να δώσουν τη ζωή τους.
Αλήθεια; Θα σας ξαναπάρω, λέει ο Γιωρίκας και κλείνει.
Δεν πέρασαν 24 ώρες και ο Γιωρίκας ξανατηλεφωνά.
Κύριε Χουσεΐν, λέει, η κήρυξη πολέμου εξακολουθεί να ισχύει. Τώρα μαζέψαμε και κάποιον εξοπλισμό...
Τι εξοπλισμό μαζέψατε, Γιωρίκα; τον ρωτάει ο Σαντάμ.
Δύο αλωνιστικές, μια μπουλντόζα και το τρακτέρ του μπατζανάκη μου.
Για άλλη μια φορά, ο Σαντάμ δεν αντέχει να μην αναστενάξει.
Γιωρίκα, θα πρέπει να σου πω ότι έχω 16.000 τανκς, 14.000 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού, και από χτες που μιλήσαμε ο στρατός μου αυξήθηκε στο 1,5 εκατομμύριο.
Διάβολε, λέει ο Γιωρίκας, τι να πω τώρα; Θα σας ξαναπάρω.
Και κλείνει το τηλέφωνο αλλά δυο μέρες αργότερα,
να τον πάλι.
Κύριε Χουσεΐν, παραμένει η κήρυξη πολέμου. Αυτή τη φορά αποκτήσαμε εναέριες δυνάμεις. Έχουμε τώρα και το ψεκαστικό του κοινοτάρχη, του βάλαμε και καραμπίνες επάνω. Α, ναι, μαζί μας είναι τώρα και η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού.
Εντυπωσιασμένος από την κλιμάκωση, ο Χουσεΐν μένει σκεπτικός για δευτερόλεπτα, βγάζει άλλον ένα στεναγμό και λέει:
Γιωρίκα, δεν μπορώ να σου κρύψω ότι έχω 10.000 βομβαρδιστικά, 20.000 Μιγκ, και οι βάσεις μας προστατεύονται από βλήματα εδάφους-αέρος. Και κάτι άλλο: από προχθές που μιλήσαμε, ο στρατός μου αυξήθηκε στα δύο εκατομμύρια.
Βρε ..., βρίζει ο Γιωρίκας. Θα ξαναπάρω, λέει και κλείνει το τηλέφωνο.
Δεν πέρασε πολλή ώρα και ξαναπαίρνει τηλέφωνο.
Κύριε Χουσεΐν, δυστυχώς πρέπει να σας ανακοινώσω ότι αποσύραμε την κήρυξη πολέμου.
Τι λες, Γιωρίκα, πολύ με στεναχωρείς. Γιατί, βρε παιδί μου; Τι έγινε κι αλλάξατε γνώμη;
Να σας πω, απαντά ο Γιωρίκας, κάτσαμε και το κουβεντιάσαμε και είδαμε ότι δεν μπορούμε να θρέψουμε δύο εκατομμύρια αιχμάλωτους.
σε έναν φίλο του, γιατρό.
- "Μάθε ακριβώς σε ποιά απόσταση δεν ακούει καλά η γυναίκα σου, και έλα να
μου πείς", του είπε ο γιατρός.
Πηγαίνει αυτός αγχωμένος στο σπίτι του, μπαίνει μέσα και φωνάζει:
- "Αγάπη μου, γύρισα. Τι θα φάμε;"
Kαμμιά απάντηση. Προχωρά και τη βλέπει να έχει σκύψει στην κουζίνα,
προσπαθώντας να βγάλει ένα ταψί από το φούρνο. Δοκιμάζει λίγο πιο δυνατά:
- "Τι καλό μας έφτιαξες γλυκιά μου;"
Πάλι καμμιά απάντηση. Τρομαγμένος από την κατάσταση αυτή, πηγαίνει ακριβώς
επάνω από το κεφάλι της, και φωνάζει με όλη του τη δύναμη:
- "ΤΙ ΚΑΛΟ ΕΧΕΙΣ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ;"
Οπότε γυρνά η γυναίκα του, και με απορημένο βλέμμα του λέει:
- "Για τρίτη φορά, αρνί με πατάτες. Καλά, τι έχεις πάθει; Δεν ακούς;"
Τρεις δεκαετίες τώρα δύο ηρωικά αγάλματα, μιας γυναίκας κι ενός αντρα,
στέκονται απέναντι - απέναντι στο κεντρικό πάρκο της πόλης. Ωσπου μια μέρα,
κατεβαίνει ένας άγγελος από τον ουρανό και τους λέει:
- Επειδή υπήρξατε παραδειγματικά αγάλματα θα σας κάνω ένα μεγάλο δώρο. Θα
σας ξαναφέρω και τους δύο για μισή ώρα στη ζωή, στην οποία θα μπορέσετε να
κάνετε ότι θέλετε.
Και με ένα χτύπημα των χεριών του, ο άγγελος πραγματοποίησε την υπόσχεσή
του. Οι δυό τους στην αρχή πλησίασαν δειλά-δειλά ο ένας τον άλλο, αλλά πολύ
γρήγορα αγκαλιάστηκαν και κρύφτηκαν μέσα σε κάτι πυκνούς θάμνους. Αρχισαν να
ακούγονται γέλια, παράξενοι θόρυβοι, αναστεναγμοί και ήχοι από κλαδιά που
σπάνε. Σε ένα τέταρτο περίπου βγήκαν από τους θάμνους τα δύο αγάλματα με ένα
ευτυχισμένο χαμόγελο στα πρόσωπά τους.
- Εχετε ακόμα δεκαπέντε λεπτά, τους λέει ο άγγελος.
Οπότε, με ακόμα πιο ευτυχισμένο χαμόγελο το θυληκό άγαλμα λέει στο αρσενικό:
- Ελα, έλα πάμε να το ξανακάνουμε καλέ μου. Μόνο τώρα εσύ θα κρατάς το
περιστέρι και εγώ θα του χέζω το κεφάλι.
Πτήση 1234" λέει ο πύργος ελέγχου ,"γύρνα αριστερά 45 μοίρες για
αποφυγή θορύβου"
-"Κέντρο",λέει ο πιλότος ,"Είμαστε στα 35,000 πόδια.Πόσο θόρυβο θα
μπορούσε να έχει εδώ;"
-"Κοίτα",απαντάει ο πύργος ελέγχου "έχεις ακούσει ποτέ τι θόρυβο κάνει
ένα 727 όταν χτυπάει ενα 747;"
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
Μετά απο λίγο χτυπάει το τηλέφωνο και το πιάνει ο άντρας της.Είναι ένας γιατρός
απο το νοσοκομείο και του λέει οτι η γυναίκα του είχε ενα τρομερό ατύχημα.
- "Εχω καλά και κακά νέα" του λέει ο γιατρός.
- "Ποιά είναι τα κακά νεά;" λέει ο άντρας.
- "Λοιπόν ,η γυναίκα σου δεν θα ξαναπερπατήσει ποτέ στην ζωή της,θα πρέπει να
την ταϊζεις, δεν έχει έλεγχο στις σωματικές της λειτουργίες,πιθανώς να σου
κοστίσει όσα λεφτά έχεις και όσα πρόκειται να βγάλεις για όλη σου την ζωή
για να την φροντίζεις.."
Ο άντρας της -φανερά χεσμένος και τρομοκρατημένος- "Θεέ μου!!! ..και τα καλά
νέα ποια είναι;"
Και λέει ο γιατρός: "Απλά αστειεύομαι!Είναι ήδη νεκρή.."
-------------------------------------------------------------------
Ο κύριος Ατυχίδης πηγαίνει στον γιατρό γιατι λέει δεν αισθάνεται και τόσο καλά.
Τον μπαγλαρώνει ο γιατρός,του κάνει ένα κάρο εξετάσεις,εξαφανιζεται για λίγο και
μετά εμφανίζεται με μπόλικα χαρτιά και στα δυο του χέρια.Τον κοιτάζει και του λέει:
-"Κ.Ατυχίδη,έχω άσχημα νέα.Δεν έχεις πολύ χρόνο ακόμα σαν ζωντανός."
Φανερά τρομοκρατημένος ο προαναφερθέντας κύριος του λέει:
- "Δηλ.γιατρέ,πόσο θα ζήσω ακόμα..;"
O γιατρός του λέει "10" .
- "10 τι;!??! 10 εβδομάδες; 10 μήνες; 10 χρόνια;"
Και του απαντάει ο γιατρός: "9...8...7..."
Οι εκπτώσεις των εκπτώσεων, που είχαν διαφημιστεί στις εφημερίδες και
στα ραδιόφωνα, με αποτέλεσμα να έχει σχηματιστεί μια ουρά, που μπορεί
μεν να μην τετραγώνιζε τον κύκλο, αλλά, οπωσδήποτε, κύκλωνε το
τετράγωνο.
Ένας μικροκαμωμένος άνθρωπος προσπαθεί ν' ανοίξει δρόμο ανάμεσα στα
πλήθη και να φτάσει στην αρχή της ουράς. Τον πετάνε όμως πίσω, με
άγριο τρόπο. Προσπαθεί πάλι αυτός, με αποτέλεσμα να αρπάξει μια
μπουνιά στη μούρη. Έτσι πεσμένος ανάσκελα στο πεζοδρόμιο και τρίβοντας
την κακοπαθημένη μούρη του, μονολογεί:
- Αυτό ήτανε! Αν με ξαναχτυπήσουν, δεν τ' ανοίγω το κωλομαγαζί σήμερα!
--
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
_Xαίρετε!!! Είμαι σύνδρομός σας.
_Έxω πάρει ένα Internet από εσάς.
_Πώς θα βάλω Internet σε τρένο;
_Αυτή τη στιγμή είμαι συνδεμένος πάνω σας.
_Καλημέρα. Σήμερα δε μου μπαίνει...τι να κάνω;
_Ούτε web, ούτε e-mail, τίποτα!!!! Ώρα 1:47ΑΜ. Καληνύxτα
_Ανοίγω το παραθύρι και δε μπορώ να μπω.
_Συνδέομαι αλλά δεν πάω πουθενά. Μένω στον προθάλαμο.
_Αναμονή για τηλεφωνικό κλίμα πριν από την κλήση.
_Γεια σας! Τι πρόβλημα έxω;
_Αφού βλέπετε πότε είμαι on-line μου βρίσκετε ένα αρxείο που έxω xάσει
από καιρό;
_Παρακαλώ παρακολουθήστε τι γίνεται στο pc μου όταν είμαι στο Internet
και επικοινωνήστε μαζί μου για τ' αποτελέσματα.
_Γεια σας! Τεxνική στήριξη εκεί;
_Πώς θα συνδεθώ με το δορυφόρο;
_xρειάζομαι και modem για να συνδεθώ με το Internet;
_Δε μου δουλεύει η Ευρόπα (ή Ευδώρα).
_Ερώτηση: Έxετε windows 95;
Απάντηση: Τι 95!!! Το 93 τα έβαλα!!!
_Original message: This is a test message, please ignore...Reply: I
receive your message and I ignore to you...
_Μου στέλνει mail κάποιος κύριος Mail Delivery.
_Το modem μου κάνει σα να τσιγαρίζω κρεμμύδια.
_Από τότε που έγινα συνδρομητής στην Hellas On Line έxω πρόβλημα με το
συναγερμό του σπιτιού μου.
_Έxω πάρει ένα cd-room από σας.
_Συνδρομητής: Παίρνω τηλέφωνο και μιλάει συνέxεια.
Τεxνικός: Ποιο νούμερο καλείτε;
Συνδρομητής: Το δικό μου, ποιο άλλο!!!
_Ρε μεγάλε...μου λες σε παρακαλώ την αντρέσσα για να συνδεθώ;
_Σας παρακαλώ θα ήθελα να μου πείτε τη διεύθυνση του url του web του
Internet.
_Τι θα γίνει επιτέλους μ' αυτό το Internet;
_Σας παρακαλώ μπορείτε να πετάξετε έξω τον θείο μου για να μπω εγώ;
_Συνδρομητής: Τον Κο Τάδε παρακαλώ ?
Τεxνικός: Ο ίδιος...
Συνδρομητής: Με θυμάστε? Είxα καλέσει και πέρυσι...
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
quote:
Το 1987, πήγε ο τότε πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου να εγκαινιάσει μια νέα
πτέρυγα στα διυλιστήρια της ESSO PAPPAS στην Θεσσαλονίκη.
-Με την είσοδο του ήταν παρατεταγμένοι όλοι οι επίσημοι. Υπουργοί, Νομάρχες,
Στρατηγοί κτλ.
Αφού τους χαιρέτισε όλους ρωτάει.
-O Μπιτζίδης που είναι ρε παιδιά;
-Aφωνος ο διευθυντής της ESSO, διότι ο Μπιτζίδης ήταν ο τελευταίος
μουντζούρης εργάτης, στέλνει να τον ειδοποιήσουν να έρθει.
Πράγματι ανεβαίνει επάνω ο Μπιτζίδης και μόλις βλέπει τον Παπανδρέου τρέχει
και αγκαλιάζονται με συγκίνηση.
Αντρέα μου ο Μπιτζίδης, Γιώργο μου ο Παπανδρέου, δάκρυσαν. Το 1991 πηγαίνει
ο Μητσοτάκης να εγκαινιάσει την ίδια πτέρυγα.!!!!
-Πάλι τα ίδια .Όλοι οι επίσημοι στην σειρά.
-Που είναι ο Μπιτζίδης ρε παιδιά, λέει ο Μητσοτάκης, πάλι κόκαλο ο
διευθυντής, φωνάζει πάλι τον Μπιτζίδη.
Η ίδιες σκηνές μόλις ανεβαίνει επάνω. Αγκαλιές, συγκίνηση, Γιώργο μου, Κώστα
μου.
Όταν τελείωσε η εκδήλωση, ο διευθυντής φωνάζει τον Μπιτζίδη στο γραφείο του.
-Έλα δω ρε Μπιτζίδη, τι γνωριμίες είναι αυτές;
- Αυτές δεν είναι τίποτα κύριε διευθυντά, λέει ο Μπιτζίδης, στην Ευρώπη να
δείτε τι γνωριμίες έχω.
-Θα'χει πλάκα να ξέρεις και τον πάπα.
-Αλλοιμονο, τον παπα δεν ξέρω ;
-Ρε μπαγάσα, θα κάνω τα έξοδα να πάμε μαζί στο Βατικανό να δω αν λες
αλήθεια, λέει ο διευθυντής.
Πράγματι, ξεκινάνε και φτάνουν στο Βατικανό, εκείνη την ώρα ο πάπας ήταν σε
ένα μπαλκόνι και διάβαζε κάτι, ενώ κάτω στην πλατεία
ήταν χιλιάδες πιστών.
-Κύριε διευθυντά, ανεβαίνω επάνω να χαιρετήσω τον παπα και έρχομαι σε λίγο
λέει ο Μπιτζίδης.
Πράγματι ανεβαίνει επάνω, πάει από πίσω από τον παπα, τον χτυπάει πίσω στην
πλάτη, γυρίζει ο πάπας και μόλις τον βλέπει, παρατάει τα
πάντα και πάλι τα ίδια .Αγκαλιές, φιλιά, Γιώργο μου, παπα μου. Αφού τα είπαν
λίγο στο μπαλκόνι, ο Μπιτζίδης χαιρέτισε τον παπα και
κατέβηκε κάτω, στον διευθυντή του.
Αλλά τι να δει. Ο διευθυντής του αναίσθητος κάτω και από πάνω να του κάνουν
αέρα και μαλάξεις.
Όταν συνήλθε, τον ρωτάει ο Μπιτζίδης,
- τι πάθατε κύριε διευθυντά.
-Τι να πάθω ρε Μπιτζίδη του λέει, όταν αγκαλιαζόσουν και φιλιόσουν με τον
παπα, ήρθε ένας Φιλανδός και με ρώτησε.
-Αυτός που αγκαλιάζεται με τον Μπιτζίδη, ποιος είναι;!!!!
Ήταν κάποτε ένας Ιταλός ένας Ισπανός και ένας Πόντιος και τους λένε θα πετάξετε από ένα πράγμα πάνω από το σπίτι σας, πετάει λοιπόν ο Γερμανός ένα μαχαίρι, ο Ισπανός ένα τσεκούρι και ο Πόντιος μια χειροβομβίδα. Κατεβαίνουν και πάνε σπίτι και βλέπει ο Γερμανός και λέει:
- "Γιατί κλαις μητέρα;"
- "Γιατί έπεσε ένα τσεκούρι και σκότωσε τον πατέρα."
Πάει ο Ισπανός και λέει:
- "Γιατί κλαις μητέρα;"
- "Γιατί έπεσε ένα μαχαίρι και σκότωσε τον πατέρα."
Πάει ο Πόντιος και λέει:
- "Γιατί γελάς πατέρα, γιατί έκλασε ο παππούς και ανατινάχτηκε το σπίτι."
Την εποχή που ο Σημίτης ήταν πρωθυπουργός και επικρατούσε η ανεργία ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας ήταν άνεργοι. Έτσι αποφάσισαν να πάνε στη Γερμανία. Όμως υπήρχε ένα πρόβλημα.
Κωστίκας: "Αφού δε ξέρουμε γερμανικά πως θα πάμε στη Γερμανία ρε Γιωρίκα;
Γιωρίκας: "Εγώ τα μαθαίνω γρήγορα τα γερμανικά μη στεναχωριέσαι."
Έτσι πήγαν στη Γερμανία. Εκεί με τα χίλια ζόρια τελικά βρήκαν δουλειά. Πέρασε η μέρα και λογικό ήταν να πεινάσουν. Έτσι πήγαν σε ένα εστιατόριο. Όμως δεν ξέρανε γερμανικά.
Κωστίκας: "Αφού δε ξέρουμε γερμανικά πως θα παραγγείλουμε;"
Γιωρίκας: "Εγώ τα έμαθα τα γερμανικά μη φοβάσαι."
Έρχεται λοιπόν ο σερβιτόρος και λέει ο Γιωρίκας:
- "θέλω ένα πατατόφ, ένα μπιφτεκόφ, ένα μπριζολόφ και ένα σουβλακόφ."
Τα γράφει λοιπόν ο σερβιτόρος. Περνάει λίγη ώρα και ύστερα τα φέρνει ο σερβιτόρος και λέει ο Κωστίκας:
- "Μπράβο ρε Γιωρίκα όντως τα έμαθες τα γερμανικά."
Και λέει ο σερβιτόρος:
- "Αν δεν ήμουνα ελίνοφ θα τρώγατε σκατατόφ!"
Πως μπορείς να βυθίσεις ένα ποντιακό υποβρύχιο;
-Βουτάς και χτυπάς την πόρτα.
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
mpourmpouli8r vapor:P
ti kani mia ksan8ia me ena fortigo se ena super market???
pai na agorasi enan tono rio mare
Ο Γεράσιμος και η Αμαλία είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένο που παντρεύτηκε πριν από σαράντα χρόνια. Θέλησε λοιπόν να γιορτάσει την τεσσαρακοστή επέτειο του γάμου τους στο ίδιο ξενοδοχείο, στο ίδιο δωμάτιο, με τα ίδια ακριβώς έπιπλα που υπήρχαν και τότε και να φάνε ακριβώς το ίδιο βασιλικό γεύμα που είχαν φάει πριν από σαράντα ολόκληρα χρόνια.
Πραγματικά πλήρωσαν κάτι παραπάνω για τις απαιτήσεις τους αυτές και όλα ήταν όπως έπρεπε.
Μπαίνουν λοιπόν στο δωμάτιο (η συγκίνηση ήταν μεγάλη), γδύνονται εντελώς, όπως και τότε, και κάθονται στο πολύ μεγάλο τραπέζι να φάνε ο ένας απέναντι από τον άλλον.
- Γεράσιμε, λέει η Αμαλία με τρεμάμενη φωνή, πες μου... πες μου δεν είναι συγκινητικό, δεν είναι ανεπανάληπτο αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή; Σκέψου, πέρασαν σαράντα ολόκληρα χρόνια από εκείνη την πρώτη νύχτα του γάμου μας και βρισκόμαστε ακριβώς στο ίδιο δωμάτιο που ήμασταν και τότε με τα ίδια έπιπλα, το ίδιο κρεβάτι, γυμνοί και οι δύο όπως και τότε... Θεέ μου, πόσο μα πόσο όμορφα νοιώθω... νοιώθω ερωτευμένη όπως τότε, νοιώθω τη ζεστασιά σου, την αγάπη σου... Ακόμα και τώρα, τόσα χρόνια μετά, νοιώθω την κάψα μέσα μου... νοιώθω το στήθος μου να καίει, Γεράσιμε, για σένα...
- Έλα, λέει ο Γεράσιμος, άσε τις μαλακίες και βγάλε το στήθος σου από τη σούπα.
Το χρυσό διαστημόπλοιο
Κάποιοι επιστήμονες έβαλαν σ`ένα χρυσό διαστιμόπλοιο έναν Άγγλο, ένα Γερμανό κι έναν Έλληνα, για να δουν τι θα κλέψει ο καθένας. Βάζουν το Γερμανό πρώτα και βγαίνει μετά από τρεις μέρες κρατώντας τον έναν από τους δύο κινητήρες. Μετά βάζουν τον Άγγλο και μετά από τρεις μέρες βγαίνει κρατώντας το δεύτερο κινητήρα. Μετά βάζουν τον Έλληνα και μετά από μια βδομάδα βγαίνει χωρίς να κρατάει τίποτα.Οι επιστήμονονες τότε του λένε:
- "Μπράβο, εσύ δεν έκλεψες τίποτα ενώ οι άλλοι έκλεψαν τους δυο κινητήρες." Και ο Έλληνας απαντάει:
- "Α!!! Γι` αυτό δεν έπερνε μπρος το ρημάδι."
Στο τρένο..
Στο κουπέ ενός τρένου τυχαίνει να κάθονται από τη μια μεριά ένας Ελληνας και ένας Γερμανός και από την άλλη μια γριά 80 χρονων και μια εικοσάχρονη γκομενάρα με ένα super mini, πολύ προκλητική. Ολα αυτά τα άτομα δεν είχαν καμιά σχέση μεταξύ τους. Ολη την ώρα o Ελληνας και ο Γερμανός έτρωγαν την γκόμενα με τα μάτια τους, αλλά δεν τολμούσαν να κάνουν κάτι λόγω της γριάς. Σε κάποια στιγμή το τρένο μπαίνει σε ένα tounel και τότε μέσα στο βαθύ σκοτάδι:
SPLATSSS!!!!! ακούγεται o ήχος μιας σφαλιάρας...
Σκέφτεται λοιπόν o Ελληνας: Ο άτιμος o Γερμανός βρήκε την ευκαιρία τώρα με το σκοτάδι, έβαλε χέρι στη μικρή και αυτή του έριξε σφαλιάρα!
Σκέφτεται ο Γερμανός: Ο πούστης o Eλληνας έβαλε χέρι στη μικρή ... κι έφαγα ΕΓΩ τη σφαλιάρα!
Σκέφτεται η γκόμενα: Κάποιος από αυτούς τους μαλάκες πήγε να μου βάλει χέρι, το έβαλε κατά λάθος στη ΓΡΙΑ και η γριά του έριξε σφαλιάρα!!!
Σκέφτεται και η γριά: Κουφάλα Γερμανέ ... ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΗ ΧΡΩΣΤΟΥΣΑ!!!.
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
Η δασκάλα βάζει έκθεση στα παιδιά με θέμα: "το βουνό".
Ολα τα παιδιά έγραψαν κάτι σχετικό.
Ο Τοτός έγραψε: "Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Έχει κι έναν ταύρο. Ο τάυρος πήδηξε την άσπρη αγελάδα".
Η δασκάλα δεν του λέει τίποτα.
Την επόμενη εβδομάδα το θέμα ήταν: "οι λίμνες".
Ολα τα παιδιά έγραψαν κάτι σχετικό.
Ο Τοτός έγραψε: "Πολλές λίμνες είναι στα βουνά. Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Έχει κι έναν ταύρο. Ο τάυρος πήδηξε την άσπρη αγελάδα".
Η δασκάλα πάλι δεν του λέει τίποτα.
Την επόμενη εβδομάδα το θέμα ήταν: "το ποτάμι".
Ολα τα παιδιά έγραψαν κάτι σχετικό.
Ο Τοτός έγραψε: "Το ποτάμι πηγάζει από το βουνό.Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα. Έχει κι έναν ταύρο. Ο τάυρος πήδηξε την άσπρη αγελάδα".
Η δασκάλα τότε του λέει:
- Τοτό, δεν φτάνει που ξεφεύγεις εντελώς από το θέμα, γράφεις και λέξεις που δεν επιτρέπονται.
- Ποιες είναι αυτές οι λέξεις κυρία;
- Να, έγραψες τη λέξη πήδηξε, θα μπορούσες να τη γράψεις διαφορετικά, πχ της έκανε έκπληξη... δεν γράφουμε τέτοια σε εκθέσεις!!!
Την επόμενη εβδομάδα το θέμα ήταν: "η θάλασσα".
Ολα τα παιδιά έγραψαν κάτι σχετικό.
Ο Τοτός έγραψε: "Στη θάλασσα χύνεται το ποτάμι που πηγάζει από το βουνό.Στο βουνό ο παππούς μου έχει ένα κτήμα. Έχει μια άσπρη και μια μαύρη αγελάδα.
Έχει κι έναν ταύρο. Ο τάυρος έκανε έκπληξη της άσπρης αγελάδας. Πήδηξε τη μαύρη!"
Ο ρόλος του Πιλάτου
- Μαμά, τώρα το Πάσχα ετοιμάζουμε να παίξουμε στο σχολείο ένα έργο και μου έδωσαν το ρόλο του Πιλάτου.
- Επιτέλους θα πλύνεις και καμμιά φορά τα χέρια σου.
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
Την εποχή του πολέμου το 40, τρεις επίλεκτοι Πόντιοι κομάντος, ανέλαβαν να ανατινάξουν μία γέφυρα από την οποία θα περνούσαν Γερμανοί. Πραγματικά πηγαίνουν στη γέφυρα, και στήνουν τα εκρηκτικά. Την ώρα που το Γερμανικό τάγμα περνάει πάνω από τη γέφυρα, οι Πόντιοι την ανατινάσσουν. Η αποστολή στέφεται από επυτιχία, αλλά όχι απόλυτη. Μία μερίδα Γερμανών γλυτώνει από την έκρηξη και παίρνει τους Πόντιους στο κυνήγι.
Οι Πόντιοι, ενώ έχουν πάρει προβάδισμα έναντι των Γερμανών, φτάνουν σε ένα πηγάδι. Χωρίς να το καλοσκεφτούν, πηδάνε μέσα και κρύβονται. Μετά από λίγο, καταφθάνουν και οι Γερμανοί, όπου σταματάνε πάνω από το πηγάδι και συσκέπτονται. Οι Πόντιοι μέσα στο πηγάδι, αποφασίζουν να προσποιηθούν την ηχώ των Γερμανών μπας και τη γλυτώσουν.
Ενας από τους γερμανούς αναρωτιέται:
- Λετε να κρύφτηκαν στο δάσος;
- ..στο δάσος ..στο δάσος.. δάσος.. σος.., απαντάνε οι Πόντιοι προσποιούμενοι την Ηχώ.
- Λέτε να κρύφτηκαν στο βουνό;
- ..στο βουνό ..στο βουνό.. βουνό.. νό.., ξαναπαντάνε οι Πόντιοι.
- Η μήπως να κρύφτηκαν στο Πηγάδι;
- ..στο βουνό ..στο βουνό.. βουνό.. νό..
Δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου
Ηταν κάποτε ένας τύπος, ο οποίος μετά τη δουλειά αποφάσισε να πιεί ένα ποτό σε ένα κοντινό μπαρ. Αφού ήπιε το ποτό του και ετοιμαζόταν να φύγει, παρατηρεί στο διπλανό σκαμπώ ότι ένας ηλικιωμένος κύριος είναι τύφλα στο μεθύσι και δεν στηρίζεται καλά.
Πραγματικά, ο ηλικιωμένος κύριος γλυστράει και σωριάζεται στο πάτωμα. Ο τύπος, νηφάλιος ακόμα, τρέχει γρήγορα και τον σηκώνει. Παρ'όλο το μεθύσι του ο ηλικιωμένος κύριος μπορούσε ακόμα να μιλήσει και να καταλάβει. Ετσι, ο τύπος προσφέρθηκε να τον πάει στο σπίτι του. Αφού τον σηκώνει, τον ακουμπάει στον πάγκο του μπαρ για να πληρώσει. Την ώρα που βγάζει το πορτοφόλι του, ο γέρος σωριάζεται και πάλι στο πάτωμα. Ο τύπος πληρώνει τον μπάρμαν, του αφήνει και τα ρέστα, ενώ ξανασηκώνει τον τύπο, και κατευθύνονται προς το αυτοκίνητο.
Φτάνοντας στο αυτοκίνητο, και καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια για να τον κρατήσει στα πόδια του, ο τύπος τον ακουμπάει στο αμάξι για να βγάλει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του και να ανοίξει την πόρτα. Εκείνη τη στιγμή, ο ηλικιωμένος άντρας ξαναπέφτει στο πάτωμα. Ο τύπος έχει αρχίσει να ενοχλείται από το πολύ μεθύσι του κυρίου, αλλά αφού ανοίγει την πόρτα, ώς καλός Σαμαρείτης, τον ξανασηκώνει και τον βάζει στο αυτοκίνητο.
Ο μεθυσμένος, μετά βίας καταφέρνει να ψελλίσει την διεύθυνσή του σπιτιού του. Ετσι, μετά από ένα τέταρτο, ο τύπος φτάνει στο σπίτι του μεθυσμένου, και παρκάρει. Κατεβαίνει από το αυτοκίνητο, βγάζει έξω τον μεθυσμένο, και τον ξαναστηρίζει στο αμάξι, για να κλειδώσει. Οπως και τις προηγούμενες φορές, ο μεθυσμένος σωριάζεται φαρδύς πλατύς στο πλακόστρωτο. Για μια ακόμα φορά ο τύπος τον σηκώνει και σχεδόν τον σέρνει στο κατώφλι του σπιτιού του.
Τον στηρίζει στον τοίχο και χτυπάει το κουδούνι. Το μικρό αυτό διάστημα που μεσολάβησε για να χτυπήσει ο τύπος το κουδούνι ήταν αρκετό ώστε ο μεθυσμένος να πέσει για άλλη μια φορά κάτω. Βιαστικά ο τύπος τον μαζέβει και τον κρατάει, αυτή τη φορά αποφασισμένος να μην τον αφήσει μέχρι να μπει σπίτι του.
Εκείνη την ώρα, ανοίγει η πόρτα και βγαίνει μία ηλικιωμένη γυναίκα.
- Σας έφερα τον άντρα σας, λέει περήφανος ο τύπος..
Η κυρία κοιτάει βιαστικά τον άντρα της, και μετά γύρω γύρω και απαντάει...
- Και το αναπηρικό καροτσάκι τί το κάνατε;
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
«.. ο Χριστός και η μητέρα του υπήρξαν, όχι όμως με τα ονόματα αυτά. Και οι δύο, γενεαλογικά, δεν είχαν καμμία σχέση με τους εβραίους. Τα "ευαγγέλια" όπως σεις ονομάζετε, αναφέρουν λάθος στοιχεία γιατί είναι παραποιημένα και γι’αυτό κατέστρεφαν τα πρωτότυπα για να μην φανερωθεί η αλήθεια. Η γυναίκα Μαρία, μητέρα του Χριστού, ήταν Ελλάνιος γόνος "Ε", και ο Χριστός ήταν Πυρήν του Όλου Φωτός που ενσαρκώθηκε υπερβατικά. Το πραγματικό όνομα του Χριστού ήταν "Απολλώνιος" και όχι "Ιησούς", δεν γεννήθηκε στην "Παλαιστίνη", που ήταν ελληνική κτήση, αλλά στην "Ιωνία", όπως σείς ονομάζετε την περιοχή. Όλα τα υπόλοιπα είναι μεταγενέστερες παρεμβολές, τροποποιήσεις και διαστρεβλώσεις. Ο Απολλώνιος ήταν εμποτισμένος από Φως του Όλου Φωτός, εκ Φωτός από το Ζωοδότη Θεό και δεν έχει καμμία σχέση με το Γιαχβέ. Προϋπήρχε πριν ενσαρκωθεί. Είναι οντότητα θεϊκή, ανώτατης πνευματικής ακτινοβολίας και με δική του επιθυμία ενσαρκώθηκε στη Γαία και δίδαξε στην ευρύτερη περιοχή της Παλαιστίνης μέχρι την Αίγυπτο, μετέδωσε το Ελλάνιον Φως μέχρι την Ινδία. Όσοι τον ακολούθησαν και τον πίστεψαν, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν τα μηνύματά του και τα παραποίησαν, γιατί αυτοί ήταν δημιουργήματα της ύλης και όχι του Φωτός όπως ο Απολλώνιος. Στην Παλαιστίνη, μετέβη για να μεταφέρει το λόγο του Ιερού Άρχοντα Φωτός, του Διός, που ήταν διατυπωμένος στο Ελλάνιον Πνεύμα. Εκεί, ζούσαν απόγονοι των Αποστατών και του Γιαχβέ, κήρυκες της κακίας και του μίσους κατά της ανθρωπότητας, ήταν εστία μίσους και κακίας, και οι άνθρωποι οδηγούνταν στον αφανισμό. Ο Απολλώνιος είχε αποστολή να διδάξει τον άνθρωπο που είναι η υπέρτατη αρχή της δημιουργίας, σε μία περιοχή που ζούσαν άνθρωποι τυφλωμένοι από το κακό, βουτηγμένοι μέσα στην παρακμή της ύλης. Η σταύρωσή του έγινε από τους Ρωμαίους που υπέκυψαν στις πιέσεις των εβραίων, από προδοσία εβραίου, και συμβολίζει την κυριαρχία των Αποστατών επί του ανθρωπίνου γένους και του κακού επί του καλού, και τα δεινά στα οποία υποβάλλουν την ανθρωπότητα καθημερινά. Για την Ουράνια Κοινωνία σήμαινε την αρχή της αντίστροφης μέτρησης για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από την κυριαρχία των Αποστατών. Ήταν το μεγάλο λάθος τους η πράξη της σταύρωσης. Συμβολίζει την απελευθέρωση των γόνων "E" από τους Αποστάτες. Την Ανάσταση του ανθρωπίνου γένους και τη στιγμή όπου το Ελλάνιον Φως θα φωτίσει όλη τη Γαία. Η σχέση Απολλώνιου και Ελλάνιων είναι άμεση και πολλαπλή. Ο ίδιος ήταν Ελλάνιος Γόνος και προφήτες του οι Έλληνες φιλόσοφοι που με τον στοχασμό τους άγγιξαν το Θείο. Τα σωματικά του προσόντα και χαρακτηριστικά ήταν χαρακτηριστικά Ελλάνιου».
«Εβραίο, τον έκαναν οι Αποστάτες με το εβραϊκό ιερατείο. Η διδασκαλία του, γράφτηκε στην ελληνική γλώσσα παρά το γεγονός ότι την εποχή αυτή κυριαρχούσε η λατινική. Η αναφορά του Απολλώνιου στους Ελλάνιους στο Κατά Ιωάννην ευαγγέλιο είναι χαρακτηριστική, αφού για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της Γαίας αποκαλύπτεται ότι οι Ελλάνιοι είναι Ουράνιο Γένος, περικοπή που αφήρεσε το ιερατείο, βρίσκεται όμως στα πιστά του πρωτότυπου, μη διορθωμένα αντίγραφα. Κατά την ώρα του θανάτου του στο σταυρό, επικαλέστηκε στην Ελλάνια γλώσσα τον Ήλιο, δηλαδή το Αρχέγονο Ουράνιο Φως και όχι τον Ηλία (όπως λένε άλλοι), με τον οποίον τίποτε δεν τον συνέδεε. Η φράση που αναφώνησε, ήταν: "Ήλιε, Ήλιε, εις σε παραδίδω το Πνεύμα μου".
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ http://www.pegasus.phoenixrising-web.com/ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΑΝ Κ ΜΟΥ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΛΙΓΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ
ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ
Καταλαβαίνω βέβαια ότι ο καθένας θα επιθυμούσε το σημαντικότερο πρόσωπο της ανθρωπότητας να ανήκει στη φυλή του...αλλά πρέπει το παραμύθι "είναι δικός μας" κάποια στιγμή να το αποβάλλουμε.
(Ούτως ή άλλως...ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ!)
Ελεύθερος
Λοιπόν : ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ - ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Το 100 μ.Χ. ήδη υπήρχε μια θρησκευτική χριστιανική βάση με την Παλαιά Διαθήκη ως προϊστορία με τα Ευαγγέλια ως Αποκαλυπτική Ιστορία· με ένα χριστιανικό πρότυπο, που περιλάμβανε έναν Δημιουργό Θεό (τον Ιεχωβά) συμφωνά με το μυθολογικό πρότυπο του Δία, έναν Αποκαλυπτικό Θεό (τον Ιησού) συμφωνά με το μυθολογικό πρότυπο του Απόλλωνα ως εμφάνιση και του Διονύσου ως Μυστήριο, και ένα Θρησκευτικό Κέντρο, τα Ιεροσόλυμα, στη θέση των Δελφών - πλέον το κέντρο της Γης από το ναό του Απόλλωνα μετατοπίζεται στο ναό της Ανάστασης.
ουυυυ...
ουυυυ...
ουυυυ...
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΑΛΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ? ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΙΣΤΕΣ, ΕΝΑΣ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ Κ.Ο.Κ.
ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ?
ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ?
ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Ε ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΡΚΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ.
ΝΑ 'ΣΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ.
quote:
Ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω γιατί μας ενοχλεί τόσο πολύ που γεννήθηκε Ιουδαίος. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει τη μυθοπλασία του όποιου ... να την "τρώμε" τόσο εύκολα.Καταλαβαίνω βέβαια ότι ο καθένας θα επιθυμούσε το σημαντικότερο πρόσωπο της ανθρωπότητας να ανήκει στη φυλή του...αλλά πρέπει το παραμύθι "είναι δικός μας" κάποια στιγμή να το αποβάλλουμε.
(Ούτως ή άλλως...ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ!)
Θα συμφωνησω με το φιλο...!
Χωρις βεβαια να προσβαλλω τον συγγραφεα του θεματος!
Στην Αφρικη θα παω με τους Massai