- Ο ΟΦΙΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, Η ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΚΗ ΠΗΓΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

Και ποιον Νόμο πρώτα απ'όλα?

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Μία απάντηση με ένα ποίημα στο DSM.

Συνείδηση, ασυνειδησία.

Βλέπω, ακούω, μαθαίνω, μιλάω, μία λέξη επηρεάζομαι,
ερεθισμός αισθήσεων και όμως ονομάζεται συνείδηση,
βλέπω τον κόσμο, μαθαίνω από τα λάθη μου, δημιουργώ
χωρίς να μιλάω σκέφτομαι, επηρεάζομαι και όμως δεν
επηρεάζω.

Δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μαθαίνω, δεν μιλάω, δεν
αισθάνομαι τους γύρω μου, δεν τους καταλαβαίνω, δεν
με ενδιαφέρει να τους μάθω και όμως μιλάω, καμία
λέξη ουσιαστική, επηρεάζω και όμως δεν επηρεάζομαι.

Οδηγώ το νιώθω ξέρω που πάω και όμως αφήνω πίσω μου
συντρίμμια από μία στραβοτιμονιά, πονάω και όμως δεν
φταίω, ασυνειδησία ναι τώρα το καταλαβαίνω, έκανα κύκλους
σε δρόμους που δεν ήξερα.

Ξυπνάω κρίνω χωρίς να κριθώ, τι σημαίνουν όμως οι λέξεις;

Κρίνω τους άλλους, αλλά δεν θέλω να κριθώ, ναι το ξέρω
γίνεται ευσυνείδητα και όμως δεν μαθαίνω τίποτα για τα
ασυνείδητα.

quote:

---

Χρόνια Πολλά Μαρία, με υγεία και ευτυχία, κ σε σένα προσωπικά και σε όλους.

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Πιστεύω τελικά στην ασυνείδητη επιλογή και ότι συνεπάγεται από αυτό, πολλές φορές σκέφτομαι τι ωραία θα ήταν στην Εδέμ ο άνθρωπος, απαλλαγμένος από όλα αυτά που μαστίζουν το σήμερα, τι έγινε τελικά όμως και τι κουβαλάμε;

Και πάμε λίγο στον συμβολισμό του όφεως:

Οι χριστιανοί ορθόδοξοι το ονομάζουν, αρχέγονο όφις, άλλοι τον θεωρούν πηγή σοφίας, όπως στην αρχαία Ελλάδα, ονομάζοντας την Αθηνά και Δράκαινα, ο Ασκληπιός έχοντας το σαν πηγή έμπνευσης το ασπάζεται, οι Αθηναίοι βέβαια δημιουργώντας την Κεκροπία, όπου ο ιδρυτής της ήταν ο Κέκροπας, οι Αιγύπτιοι έχοντας το έμβλημα τους στα σκήπτρα των Φαραώ, οι Κινέζοι δε λατρεύοντας τον Δράκο, έχοντας το σαν πηγή ευημερίας και οι Θιβετιανοί ονομάζοντας το κουταλίνι.

Τι συμβαίνει όμως και οι Χριστιανοί ορθόδοξη κυνηγούν το κακό, το σύμβολο ευημερίας των Αιγυπτίων και των Κινέζων;

Το σύμβολο της πνευματικότητας των Θιβετιανών, όπου συμβολίζει το καλό και του κακό θέλοντας να το αφυπνίσουν να το απελευθερώσουν από μέσα τους για να ανέβουν πνευματικά, οπότε γιαυτό το ονομάζω καλό και κακό και τα φάρμακα του Ασκληπιού δηλητηριάζουν το σήμερα, γιατί ναι μεν θεραπεύουν αλλά σκοτώνουν κιόλας γιατί τα παίρνουμε ασύστολα, άρα η σοφία της Αθήνας καταλαβαίνουμε που βρίσκεται.

Όλα αυτά τα συνδυάζω και τα σκέφτομαι συχνά και σύμφωνα με το κουταλίνι αισθάνομαι πολλές φορές σαν την Εύα όπου την τιμώρησε ο Θεός να είναι το άλλο μισό του όφι, καταλαβαίνοντας ότι μέσα μας βρίσκουμε το καλό και το κακό και η μάνα δομή την κοινωνία και τα παιδιά, όσο και αν προσπαθούν οι σύγχρονη άνδρες και πατέρες.

Άρα το σύμβολο της πνευματικότητας χάνεται στην σημερινή εποχή και ιδίως από την γυναίκα που μιμείται τα πάντα, όπου ζει τη σόoυ μπιζ και ότι συνεπάγεται από αυτό, ζώντας καταναλωτικά ακόμα και στην κρίση σε ένα κόσμο αγγελικά πλασμένο για αυτήν.

quote:

---

Πιστεύω τελικά στην ασυνείδητη επιλογή και ότι συνεπάγεται από αυτό, πολλές φορές σκέφτομαι τι ωραία θα ήταν στην Εδέμ ο άνθρωπος, απαλλαγμένος από όλα αυτά που μαστίζουν το σήμερα, τι έγινε τελικά όμως και τι κουβαλάμε;

---

Την Εδέμ δεν θα ήθελα να πω πως την φαντάζομαι γιατί θα ήταν το κλασικό, χωρίς πόνο γνωρίζοντας μόνο το καλό κτλ...

Αλλά ξέρεις θα μπορούσαν να υπάρχει ο ανθρωπος του μέλλοντος χωρίς να γνωρίζει το κακό για να μαθαίνει από τα παραδείγματα και τα λάθη της ανθρωπότητας;

Ουτοπικό όμως γιατί τόσα λάθη έχουμε κάνει και δει, αλλά τα πράγματα δεν άλλαξαν ποτέ, θα μου πεις διαφέρει η δουλεία του τότε με το τώρα, οι πόλεμοι η διεκδίκηση κτλ... Αλλά θα σε ρωτήσω ως προς τι;

Τα ίδια ήλπιζε και ένας σκλάβος τότε, ένας στρατιώτης, ένας ηγέτης, να αρπάξει την ευκαιρία και να ελευθερωθεί για ένα καλύτερο μέλλον.

Αλλά ο άνθρωπος δεν θα βγει ποτέ από το σπήλαιο, έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια από τότε που ειπώθηκε, αλλά δεν βλέπουμε καμιά αλλαγή.

Σε κάποιο θέμα μου παλιότερα είχα αναφέρει πως θα φανταζόμουν την Πολιτεία και τον άνθρωπο, δεν θυμάμαι όμως πως να το βρω, εκεί λοιπόν θα ήταν η καινούργια και σύγχρονη Εδέμ για εμένα.

Παρομοιάζω την Εύα με τον όφις Italos γιατί αν το καλοσκεφτεί κάποιος θα δει ότι, ο θανάσιμος εχθρός με αυτά που έγιναν και γίνονται ίσως να έχει γίνει καλύτερος ακόμα και αυτός, αλλά ναι μεν η θρησκεία μας τον θεωρεί θανάσιμο εχθρό αλλά κατατρέχει την Εύα του τότε και του τώρα, το παρομοιάζω με το άλλο της μισό γιατί είναι το κακό το αντίθετο από το καλό όπου Εύα πλάστηκε να είναι το μισό του Αδάμ από την μασχάλη του...

Συν ότι η θρησκεία μας μιλάει για την αιώνια μάχη του όφεως με την γυναίκα, τι γίνεται όταν η γυναικά γητεύεται;

Ποιος είναι τελικά ο εχθρός της, τον γνωρίζει;

http://2.bp.blogspot.com/-R27GDRYGSQc/UdWNQiJdV8I/AAAAAAAAtac/dVGsTegDQvs/s560/Egyptian-inca-megalithic-architecture.jpg

είναι ανάποδα.