- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΘΥΜΑΜΕ ΚΙ ΕΓΩ ΠΟΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΚΟΜΗ.ΕΝΤΑΞΕΙ ΔΕΝ ΜΕ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.
ΠΑΝΤΩΣ ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΗΤΑΝ Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ?
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΗΤΑΝ Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ.ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑ ΤΟΝ ΛΥΚΟ.
το οποιο θα το αφιερωσω ,σε μια ψυχη που βρισκεται μακρια:)
http://www.lyricsdir.com/m/megadeth/shewolf.php
Megadeth Shewolf lyrics
Dave Mustaine
The mother of all that is evil
Her lips are poisonous venom
Wicked temptress knows how to please
The priestess roars, "Get down on your knees"
The rite of the praying mantis
Kiss the bones of the enchantress
Spellbound searching through the night
A howling man surrenders the fight
One look in her lusting eyes
Savage fear in you will rise
Teeth of terror sinking in
The bite of the she-wolf
My desires of flesh obey me
The lioness will enslave me
Another heart beat than my own
The sound of claws on cobblestone, I'm stoned
Beware what stalks you in the night
Beware the she-wolf and her bite
Her mystic lips tell only lies
Her hidden will to kill in disguise
μου αρεσε επισης η πενταμορφη και το τερας,ισως γιατι εχω ολα τα χαραχτηριστικα του τερατος.μοναχικος-καταθλιπτικος-με αγρια ομορφια...οχι οχι δεν ειμαι ομορφοθ σα στρουμφακι χαχαχαχααχαχαχχαα
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Εκείνη που τσίμπησε το δαχτυλό της καταλάθος με μια βελόνα,και κοιμήθηκε για 100 χρόνια.
'Ωσπου ένα πρίγκηπας τη ξύπνησε με ένα φιλί!
Το γνωρίζετε?
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
141166
quote:
Εμένα μου άρεσε εκείνο με τη κοιμωμένη πριγκήπισσα.
Εκείνη που τσίμπησε το δαχτυλό της καταλάθος με μια βελόνα,και κοιμήθηκε για 100 χρόνια.
'Ωσπου ένα πρίγκηπας τη ξύπνησε με ένα φιλί!
quote:
Ο δικό σου Πρίγκιπας πότε θα έρθει?
O Πρίγκηπάς μου,πριν από πολλά χρόνια,πέρασε πελάγη και ωκεανούς.
Πάλεψε με δράκους και σειρήνες,βρέθηκε σε νησιά που δεν τα έχει ο χάρτης,σφίγγοντας γερά στα μπράτσα του ένα καλαμένιο καλάθι.
Διέσχισε βουνά και ποτάμια καβάλα πάνω στο άσπρο άτι του.
Βρήκε το δρόμο του(συνεχίζοντας να σφίγγει στην αγκαλιά του το ίδιο καλάθι),ώσπου έφτασε στην αυλή που ήταν γεμάτη από αγκαθωτούς θάμνους.Έβγαλε το σπαθί του, που έλαμψε στιγμιαία κάτω από το δυνατό φως και καθάρισε το τελευταίο μονοπάτι.Ανέβηκε κρυφά,ελαφροπατώντας τα μεγάλα βρώμικα σκαλοπάτια και μπήκε στην αίθουσα υποδοχής.Με ένα αγέρωχο πήδημα έφτασε στο δωμάτιο μου.
Ακούμπησε τα χείλη του στα δικά μου και άφησε πλάι μου το καλάθι που ήταν γεμάτο με χιλιάδες <σ'αγαπώ>..
Αρχή του παραμυθιού..
Κι από τότε ζήσαμε εμείς καλά,και τίποτα πια δεν μπορούσε να συγκριθεί με το <πρώτα>...
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Μάλλον υπάρχει μόνο στα παραμύθια
Αφού απογοητεύτηκα, είπα να ρωτήσω κανέναν κοινό θνητό μήπως ήθελε να ακούσει το δικό μου παραμύθι. Πολλοί οι "εθελοντές", μα κανείς δεν "κατάλαβε".
.. κοιτάω μια κολοκύθα μήπως ξαφνικά γίνει άμαξα και κάθομαι με το ένα γοβάκι στα βρώμικα σκαλιά μιας πολυκατοικίας κάνοντας όνειρα κάτω από σκονισμένα αστέρια..
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
βρισκεται μερικα ετη φωτος μακρια... ????
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
υ.γ ειμαι πολυ τρελλος και παρανοικος ,για να ονειρευομαι :)))))))))
WHISPERS OF THE DREAMS
Kαι εδώ που τα λέμε δεν χρειάζεται να έρθει και πάνω σε μαύρο άτι ε?
Φτάνει και μια μαύρη BMW
quote:
τι γινεται ,οταν εκεινη που σε επισκεπτεται στα ονειρα ,
βρισκεται μερικα ετη φωτος μακρια... ????
Τουλάχιστον την φτάνεις στα όνειρα!Κάτι είναι κι αυτό,από το να μην υπήρχε καθόλου.
Και τί είναι η απόσταση?Μια ψευδαίσθηση..
Κλείστην στο δικό σου παραμύθι,άλλωστε η ταχύτητα του νου, είναι μεγαλύτερη από αυτή του φωτός!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:Μήπως εννοείς το STAR BLAZERS;
το δικο μου ηταν ενα ευρωιαπωνικο, στην τηλεοραση κινουμενα σχεδια:) θυμαμαι ακομη το τραγουδακι του,με τιτλο "ΑΣΤΑΡ ΛΕΙΖΕΡ"
Το πολυαγαπημένο; (ξέρεις αυτό με το διαστημόπλοιο ΑΡΓΩ, και τη γη που είχε πρόβλημα από μία επίθεση από τον πλανήτη Γκάμελον, κ.λ.π.)
Σχετικά με το αγαπημένο μου παραμύθι, θα πάρω κι εγώ μία από πριγκίπισσα σε πύργο με κακό δράκο και ιππότη.
Είναι από τα καλά τα παραμύθια, γιατί κάποιες φορές γίνεται και πραγματικότητα!
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου
Να σπας τα σύνορα
Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου
Να πεθαίνεις και να λες:
ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
τα ρα ρα τα ρα τα ταααααα
τα τα ρα ρα τα ρα ρα τα τααααα
τα τα τα τα τα ρα ρααααααααα
πα ραααα πα πα πα παμ
πα ρα πα παμ
τα ραααα πα πα πα παμ
αααα σταααρ λεεειζερ παρα ρα ρα πα παμ(μεταφραση το τραγουδακι χαχαχαχααχχααχ)
δεν θυμαμαι πως το ελεγαν,ομως ηταν ναι με εξωγηινους...,αυτο πρεπει να ηταν:) πωωωωω ,ποσο μου αρεσε,δεν ηθελα να χασω επεισοδιο......:))))))))))) σε ευχαριστω amalia:))))))))))
Ελευθερία :)))))))))))))))))
την λενε σενια(σημαινει δικτυωμενη),δεν θα μπω σε λεπτομερειες.
εχεις δικαιο ,η αποσταση με το μυαλο ειναι ταχυτατη και πονοκεφαλιαζει χααχαχαχχαχαχα,ευτυχως που πιστευω ,την επομενη φορα να με συναντησει οχι με αυτην την μεθοδο:))))))))
ενας ακομη ονειροπολος...,τρελλος και μονος ...γιατι τα ονειρα ,οσο ομορφα και αληθινα ειναι...τοσο μονο και με την γλυκα και την λαχταρα σε αφηνουν:))
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 25/02/2004 05:11:57
quote:
ενας ακομη ονειροπολος...,τρελλος και μονος ...γιατι τα ονειρα ,οσο ομορφα και αληθινα ειναι...τοσο μονο και με την γλυκα και την λαχταρα σε αφηνουν:))
Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα'ναι όπως πρώτα.Ξημέρωσε πάλι..
Ξυπνάω στο φως,τα μάτια ανοίγω
για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο.Ξημέρωσε πάλι..
Κι 'εχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο, μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο.Μην ξημερώνεις ουρανέ..
Άδεια η ψυχή μου,το δωμάτιο άδειο
και από τ'όνειρό μου ακούω καθάριο, το λυγμό της να λέει:
<όνειρο ήτανε,όνειρο ήτανε>
Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει.
Και το όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει.
Θα'μαι κοντά σου...
Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς τη ψυχή μου
με τα φτερά σου....
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:
τι γινεται ,οταν εκεινη που σε επισκεπτεται στα ονειρα ,
βρισκεται μερικα ετη φωτος μακρια... ????με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
υ.γ ειμαι πολυ τρελλος και παρανοικος ,για να ονειρευομαι :)))))))))
WHISPERS OF THE DREAMS
ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΜΑΘΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.
ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΦΥΣΙΚΑ.ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ.
quote:
Και γω το πρίγκηπα στο μαύρο άτι περιμένω, αλλά που..
Μάλλον υπάρχει μόνο στα παραμύθια
Αφού απογοητεύτηκα, είπα να ρωτήσω κανέναν κοινό θνητό μήπως ήθελε να ακούσει το δικό μου παραμύθι. Πολλοί οι "εθελοντές", μα κανείς δεν "κατάλαβε".
.. κοιτάω μια κολοκύθα μήπως ξαφνικά γίνει άμαξα και κάθομαι με το ένα γοβάκι στα βρώμικα σκαλιά μιας πολυκατοικίας κάνοντας όνειρα κάτω από σκονισμένα αστέρια..
"γευόμαστε τα αρώματα του ουρανού ανακατεμένα με το πνεύμα της γης"
ΕΧΩ ΕΝΑΝ ΠΡΗΓΚΙΠΑ ΚΑΒΑΤΖΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΤΟΝ ΣΤΕΙΛΩ?
quote:
Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα'ναι όπως πρώτα.Ξημέρωσε πάλι..
Ξυπνάω στο φως,τα μάτια ανοίγω
για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο.Ξημέρωσε πάλι..
Κι 'εχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο, μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο.Μην ξημερώνεις ουρανέ..
Άδεια η ψυχή μου,το δωμάτιο άδειο
και από τ'όνειρό μου ακούω καθάριο, το λυγμό της να λέει:
<όνειρο ήτανε,όνειρο ήτανε>
Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει.
Και το όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει.
Θα'μαι κοντά σου...
Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς τη ψυχή μου
με τα φτερά σου....<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
Μου τα έλεγε η μαμά μου όταν ήμουν μικρός.
Λίγο αργότερα μου τα έλεγε και η δασκάλα.
Τώρα, μου τα λένε κάθε μέρα όταν βγάζουν λόγο.
Και όταν γεράσω και θα απαιτώ σύνταξη? Πάλι παραμύθια θα μου λένε.
Και στην κηδεία μου πάνω από το τάφο?, παραμύθια θα ψέλνουν.
Αυτό που θυμάμαι πως μου άρεσε στα παραμύθια είναι ότι πάντα είχαν ένα χαρούμενο τέλος, ενώ οι ιστοριούλες τους σε έκαναν να στεναχωριέσαι για αρκετή ώρα, στο τέλος σου έδιναν πάντα μια ατελείωτη χαρά, μια ικανοποίηση, αφού η αδικία αν και πάντα τελευταία, όμως σταματούσε.
Λέτε να ζούμε ένα παραμύθι?
Κάτω Πάυλας
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια και στον υπόνομο.
Κι εσύ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβύθι
στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε
φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι,γιατί χανόμαστε.
Μες στο δικό σου παραμύθι ξαναβρές το.
Το ξεχασμένο μονοπάτι σου.
Και ξαναχάστο,ξαναβρές το,ξαναπέστο,το τραγουδάκι σου.
Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι,αλλιώς τη βάψαμε...
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
ΚΑΤΩ ΠΑΥΛΑ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΙΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΕΛΟΣ.
ΜΕ ΞΩΤΙΚΑ...
ΜΕ ΔΡΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΚΕΡΟΥΣ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
ΚΑΙ...
ΙΔΑΝΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.