- Κενή Διαθήκη - Περιοδικά - Βιβλία

Ο κάτοικος του αστρικού, ο άνθρωπος της ονειρικής διάστασης νιώθει πάντα άβολα μέσα στην ύπαρξη.Πάντα έχει την αίσθηση ότι είναι φυλακισμένος,περιορισμένος,εγκλωβισμένος μέσα στο σάρκινο περίβλημα όπως το ονομάζει και αναζητεί την λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής του.Πιστεύει οτι έχει έρθει από τα άστρα,από τον παράδεισο, χρεώνει μια Εύα για κάποια πτώση,
επιθυμεί να γυρίσει στο απόλυτο, έτσι φτιάχνει συστήματα που ακυρώνουν τις αισθήσεις του και εισέρχεται σε έναν κόσμο εγρήγορσης (υπάρχει μεγαλύτερη εγρήγορση από τον πόνο;) όπως τον ονομάζει , φεύγει πέρα από την πραγματικότητα και έτσι βρίσκει μια ανακούφιση .Αυτός ο μεγάλος αρνητής της ζωής, είναι η παρακμή του ονειροπαρμένου και του φυγόπονου,είναι αποκλειστικά ονειροπαρμένος και φυγόπονος.

Ώστόσω η λύτρωση που αναζητεί δεν βρίσκεται στην άρνηση των αισθήσεων αλλά στα φίλτρα που χρησιμοποιεί για την ερμηνεία της πραγματικότητας.Με λίγα λόγια το πρόβλημα είναι ο τρόπος που σκέφτεται και αισθάνεται.

Λύτρωση,Φυλακή,Απόλυτο,Επιστροφή,Γη της Επαγγελίας,παράδεισος.

Ιδού η ψυχολογία των σκλάβων..

Δεν γνώρισα εσωτεριστή που να μην πάσχει απο κάποιο είδους ηθική, γεγονός που πάντα προκαλεί μια αναγούλα στην καλαισθησία μου.Η παρακμή του ηθικολόγου εσωτεριστή είναι εμφανής όταν στις συζητήσεις του εισάγει την ηθική ως πρωτεύουσα λύση στα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου και ταυτόχρονα στο πρόσωπό του κάνει την εμφάνιση της η ντροπή που γεννιέται από τις συσσωρευμένες ενοχές μιας ηθικής που καθόλου πια δεν πιστεύει. Αδυνατεί βεβαίως να εξηγήσει γιατί είναι απαραίτητη η ηθική μα πιστεύει ότι είναι κάτι που εξυπηρετεί το “γενικό καλό”.Αν διέθετε μια στάλα αυτογνωσίας ή έστω μια τάση για ειλικρίνεια, θα έπρεπε να πει ότι η ηθική του είναι το πιο δυνατό του ένστικτο, αυτό που πιο πολύ απ' όλα έχει μέσα του αναπτυχθεί και επικρατήσει,το ένστικτο που παραλύει όλες τις σκέψεις, όλες τις επιλογές,κάθε δυναμική.

Η ηθική που απευθύνεται σε όλους είναι μια ηθική της πλάνης.Ο εσωτεριστής περήφανα διακηρύσσει την ισότητα, άσχετα αν ο μυστικισμός του τον κάνει να νιώθει καλύτερος ή ανώτερος απο κάποιον άλλο.Η ισότητα είναι θεμελιώδης λίθος γι αυτόν και οφείλει όχι μόνο να την διαδώσει με πάθος αλλα να την ενσωματώσει μέσα του ως ένστικτο ακόμα και αν ο οργανισμός του την απορρίπτει.Μάλιστα, ένας απο δαυτους φουσκωμένος με κάποια περηφάνια με παρέπεμψε στον Ρουσό και στο “κοινωνικό του συμβόλαιο”.Έσκυψα με προσοχή πάνω απο το βιβλίο για να δώ που μιλάει για ισότητα.

“Απο τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του,στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του.”

Αυτό εδώ σε όλες τις εποχές εκλήφθηκε ως ισότητα!Ενω το μόνο που μας δείχνει είναι ο τρόπος που προκύπτει η Αρμονία -και όχι ισότητα- μέσα απο την ανισότητα.Η τέλεια δικαιοσύνη.Δεν είναι λοιπόν όλες οι ηθικές για όλους,οφείλουμε να τις ταξινομήσουμε και να τις αποδώσουμε στα αντίστοιχα στομάχια!Βεβαίως στον εσωτεριστή θα του επιτρέψουμε να τους θεωρεί όλους ίσους με αυτόν μόνο και μόνο γιατί τον κάνει να νιώθει καλύτερα και κοιμάται ήσυχος τις νύχτες γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει κανείς ανώτερός του.

Βάζεις το dvd να παίζει,χαμηλό φωτισμό,ανάβεις αρωματικά στίκ και είσαι έτοιμος να σκαρφαλώσεις στο αστρικό.Στην ανατολή τους “χτίζουν” ζωντανούς και τους αφήνουν εκεί για μήνες ή για χρόνια και μόνο αν μπορέσουν να την πραγματοποιήσουν τους ελευθερώνουν.Εδώ στην δύση φαίνεται τα καταφέρνουμε καλύτερα.Ο οραματισμός είναι αρκετός για εμπλουτισμένα όνειρα που τα λέμε αστρική προβολή.

Χάνουμε έτσι μια μεγάλη ευκαιρία -αν σκεφτούμε την ατμόσφαιρα που δημιουργούμε- για μια καυτή ερωτική νύχτα που θα μας γλύτωνε από πολλές, πολλές πλάνες.

Τα φιλοσοφικά εργαστηρια όπως αυτοαποκαλούνται είναι η άρνηση κάθε φιλοσοφικής σκέψης.Έχουν σαν αξίωμα την πίστη και όχι την λογική.Θα νόμιζε κανείς οτι μπορει να μάθει εκεί να εξασκεί τα εργαλεία της φιλοσοφίας διαλεκτική,κατα φύσην διακριση κ.α.Μα συνήθως στα μέρη αυτά αρκούνται ο "δάσκαλος" να δοκιμάζει μεγάλες ποσοτητες αυτοικανοποιησης απο την δεινή ρητορική του ικανότητα και οι ακροατές καθηλωμένοι στην ανία τους να επιλέγουν την αυθυποβολή που έχει την γευση της συμμετοχής.Υπάρχει καλύτερος τρόπος για να σπουδάσεις μια πλάνη;

"Αλυσίδες" εξέλιξης,"εγκλωβισμένοι" στην πέμπτη περιστροφή,ανωτερο & κατώτερο αστρικό,τα δεσμά της ύλης,η έλξη της γής στο αστρικό σωμα,πως να "ξεφύγεις" από τον τροχό της ζωης..

Εχει κανείς την εντύπωση,πως αν τους αφαιρούσαν την ομιλιτική τους ικανότητα, αν τους λύτρωναν απο τις λέξεις και τον ιδεαλισμό τους,θα ήταν σχεδόν ελευθεροι!

Αν κάτι πιο πολύ ζητά και με το δίκιο του ένας εσωτεριστής και όχι μόνο αυτός,είναι οι γενιές που θα έρθουν να έχουν την ευκαιρία για μια ανώτερη παιδεία ώστε να μην τύχουν της "κλασσικής",αυτής που δεν δημιουργεί παρα όντα ατελή,με μπόλικες πνευματικές αναπηρίες και διανοητικές κράμπες.Δεν υπάρχει βεβαιως πιο αφηρημένη έννοια απο την παιδεία και κανείς δεν γνωρίζει ποια ακριβώς διαπαιδαγώγηση είναι η κατάλληλη για να δημιουργήσουμε τον ιδανικό πολίτη.Απο την μία η τεχνολογική ανάπτυξη επιθυμεί απο το σύστημα διδασκαλίας να προετοιμάσει τους αυριανούς "χειριστές" των τεχνολογικών της θαυμάτων και από την άλλη υπάρχει η απαίτηση του πνευματικού κόσμου που ζητά την εκθρόνιση της "εξιδικευσης" απο τα θρανία και την εξύψωση της αγωγής του πολίτη στις πρώτες γραμμές στην μάχη της διδασκαλίας.

Όμως αλήθεια θέλουμε μια "ανωτερη παιδεία";Θέλουμε να δώσουμε στις γενιές,τα όπλα εκείνα που θα καταστρέψουν όλα όσα κτίσαμε μέχρι τώρα;Μπορούμε να θυσιασουμε τους εαυτούς μας,να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας;Θέλουμε να μάθουμε τα παιδιά μας να γράφουν και να μιλούν ορθά,δηλαδή να καταλαβαίνουν περισσότερα απ όσα εμείς(μακάρι να τα μάθαινα και γώ!);Kαι πιότερο θέλουμε να τους δώσουμε το υπέρτατο όπλο της γνώσης;Nα τους μάθουμε μεθόδους Αμφισβήτησης;Θέλουμε δηλαδη δημιουργούς νεων αξιών,νέων ιδανικών η απλά θέλουμε συντηρητές για όσα κατακτήσαμε μέχρι τώρα;

Αν θέλουμε μια τέτοια παιδεία τότε πρέπει να νιώσουμε τον εαυτό μας ως σκαλοπάτια της διανόησης και όχι σαν είμαστε ο αυτοσκοπός της.Αν κάνουμε αυτό τότε η μεταφυσική,η θρησκεία και ο εσωτερισμός
πάνε περίπατο γιατί ευδοκιμούν εκει που η παιδεία δεν υπάρχει.Γι αυτό θα πρέπει οι εσωτεριστές να προσέξουν τι ευχή κάνουν,μπορεί να ανοίγουν τον δρόμο της καταστροφης τους.

Ο Πλάτωνας ο μεγαλύτερος ίσως γητευτής του αρχαίου λόγου μετά τον Όμηρο,ο θεμελιωτής του Ιδεαλισμού, ο εραστής της ρυθμικής πλαστικότητας των λέξεων, αυτός ο μεγας δυιστής ,είναι ο εκφυλισμός των προσωκρατικών φιλοσόφων.Θεοποιώντας τον Λόγο έκανε τις λέξεις και τις ιδέες όντα τέλεια και αυθυπαρκτα που προηγήθηκαν της δημιουργίας του φυσικού κόσμου γεγονός που χαροποίησε τόσο πολυ κάποιονρασοφόρο διανοητή αφού του ταίριαζε με την βιβλική φράση "Εν αρχή είναι ο Λόγος" που αποφάσισε να τον διασώσει από το χριστιανικό ολοκαυτωμα.Ακόμα και σήμερα αυτόν εξυμνούν οι χριστιανικοί, στηριζόμενοι σ'αυτόν πιστευουν οτι οι αρχαίοι Ελληνες πιστευαν στον ιδιο Θεό με αυτούς.
Ο Εσωτερισμός που συνδέει τον πλάτωνικο ιδεαλισμό με τα Ακασικά αρχεία κάνει το ίδιο παίρνοντας τα σκηπτρα από τον χριστιανισμό και πάει ενα βήμα πιο πέρα..

Οι ιδέες πιο πάνω απο τον Ανθρωπο,ανώτερες της φύσης,δημιούργηματα θεικά,πεποιθήσεις που υοθετήθηκαν απο τον όχλο και θάμπωσαν με το φως τους το νου του.Απο τότε τα ξόρκια και οι γητείες με την επίδραση των χαλδαίων μάγων εγκαταστάθηκαν στον αρχαίο κόσμο μα και στην εκκλησιαστική τελετουργία μέσω των ύμνων αντίθετα απο τον ανατολικο μυστικισμό, που ακόμα και σήμερα περιεχει μεγαλύτερη σιωπή απ' ότι μουρμουριτά.Η Τέχνη και οι μαγγανευτές της διατηρούν ακόμα αυτές τις πεποιθήσεις δίνοντας όλο τους το είναι στην προφορά των μαγικών λέξεων για να επηρεάσουν τα θύματα τους.

Ωστόσο θα ήταν φρονιμότερο να καταλάβουμε οτι ο λεκτικός κατακλυσμός εκ φύσεως είναι γυναίκεια αρετή και απο αυτές χρησιμοποιείται πιο πολύ είτε βρίσκονται σε αμυντική είτε σε επιθετική στάση.Η συνηθισμένη γυναίκα συναντά την σιωπή μόνο όταν της ζητείται να πει την αλήθεια.Aυτό που υπονοώ είναι οτι ορθά οι ινδοί χαρακτήρισαν τον λόγο ως θηλυκό αντίθετα απο τις πεποιθήσεις της Δύσης δίνοντας μας την ευκαιρία να αντιληφθούμε πως ο λόγος είναι η μαγιά και όχι οι αισθήσεις μας.Η ψευδαισθηση δεν βρίσκεται στην φύση αλλά στην δόμηση της γλώσσας στην ύστατη προσπαθεια μας να αντιληφθούμε την πραγματικότητα διανοητικά..

Ετσι ο ιδεαλισμός είναι το αποτέλεσμα εκθηλυσμού των αρχαίων ανδρών,αποτέλεσμα της καθίλωσης των πολεμικών τους ενστίκτων και μιας δημοκρατίας που ατόνισε τα ανταγωνιστικά κινητρα της αριστοκρατικής τάξης.Πρέπει όμως να τονίσουμε μια λεπτή διαφορά.Η χρήση της γλώσσας και η διατυπωση ιδεών από του ρήτορες στην αρχαία Ελλάδα γινόταν πιο πολύ για να τιμήσουν την ομορφιά που αντίκρυζαν τα αυτιά τους και λιγότερο για να πείσουν το κοινό τους.

Οσον αφορά τις γητείες και τα ξόρκια οφείλουμε να τα επιστρέψουμε στην γυναικεία χάρη, ωστε αθώα και πειθήνια να τις ερωτευόμαστε και πάλι.