- Κενή Διαθήκη - Περιοδικά - Βιβλία
φιλε μου theosoficus,
ειπες για "την εικονα που εχουν οι αλλοι για μας" και κατα ποσο ειναι "αληθινη" (΄η γνωριζουμε εμεις οτι ειναι) και μου ηρθε κατα νου εκεινο που συνηθως λεγω για τον ωροσκοπο μας και την ασυνειδητη ζωη του παιδιου..θεωρω λοιπον(και ειναι μερος της θεωρησης της αστρολογιας γενικοτερα..) πως ενας ανθρωπος ως παιδι ζει απλα, χωρις να γνωριζει αυτο που ειναι-οι αλλοι του προσδιδουν ολα οσα αργοτερα θα εχει την ικανοτητα να διαβλεπει...και ολα οσα ειναι,τα χαρακτηριστικα που δηλωνει ο ωροσκοπος ...
Καθως μεγαλωνουμε οι πραξεις μας αλλα και τα συναισθηματα μας περνουν απο διαφορετικα "καναλια"..σκεφτομαστε!
αν πας πισω,στα παιδικα χρονια,δεν θα βρεις τιποτα που να δηλωνει πως σκεφτοσουν-ολα ηταν απλα!οι αντιλαλλοι των λογων των μεγαλων(!)
Καθως μεγαλωνουμε λοιπον και συνειδητοποιουμε...ερχεται η "αποκαλυψη" του "τι ειμαι","ποιος ειμαι"+η αναγκη να μαθουμε γι αυτο...
ζουμε πλεον συνειδητα και ολα περνουν απο διαδικασιες και φιλτρα ενος πραγματικου ενηλικα...Αν παρατηρησεις βεβαια,αυτο δεν ειναι ο κανονας...υπαρχουν ενσαρκωσεις ψυχων που βιωνουν ασυνειδητα την παρουσα ζωη τους και συνεχιζουν μεχρι και το τελος τους ετσι..υπαρχουν μικρες θεοτητες(!) -παιδια-που εχουν μια υπερβολικη αυτογνωσια και παρολα αυτα δεν θα ελεγα οτι επισης ζουν συνειδητα ...απλα οταν ενηλικιωθουν κουβαλλουν ολη τη σοφια του κοσμου...
το ποσο λοιπον ο καθενας ερχεται σε επαφη με τον πραγματικο εαυτο...που δεν ειναι ουτε ζωδιο ουτε ωροσκοπος μα ολα τα βηματα της ψυχης πανω στον αστρολογικο τροχο των 12 οικων.....ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ...
σχετιζεται αμεσα με την αυτη "παλαιοτητα της ψυχης"...
η τυλφοτητα-" απο αποψη"!- δηλαδη η υποκρισια...
δεν νομιζω οτι δηλωνουν "ωριμοτητα" /΄η αυτογνωσια,
ουτε του ανθρωπου μεσα στην καθημερινη πραγματικοτητα,
αλλα ουτε και του εσωτερικου ανθρωπου ποσο μαλλον μεταξυ μας που ακολουθησαμε τα μοναχικα μονοπατια της αναζητησης...
aum shantih...
quote:
1.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
2.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
3.ΠΟΙΟ ΠΟΥΛΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 3 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΣΕΤΑΙ.ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΩ.
1ο) Η γατα γιατι ειναι ανεξαρτητη και δεν σηκωνει πολλα πολλα
2ο) Τα αιλουροειδη γιατι εχουν αυτο το κατι στο τροπο που περπατανε και γενικα στην συμπεριφορα τους
3ο) Κανενα συγκεκριμενα.Δεν εχω προτιμησεις στα πτηνα
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ.
Η ΠΡΩΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΟ ΠΩΣ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ.ΔΗΛΑΔΗ ΣΑΝ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΛΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ.
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ.ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ.ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΑΤΟΜΟ.
Η ΤΡΙΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΒΓΑΖΕΙ ΤΟ ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ.ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΝΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΣ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.ΓΙΑΤΙ ΛΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΣ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΠΤΗΝΑ.ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΩ ΑΝ ΕΙΧΕΣ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΟΥΛΙ.ΑΛΛΑ ΑΠ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΦΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΒΡΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.ΤΟ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΙ.
Σχετικα με το ψυχολογικο τεστακι που ανελυσες παραπανω θα ηθελα μια διευκρινιση να κανω μιας και παρερμηνευτηκαν τα οσα εγραψα.
Δεν ειπα καλη μου οτι δεν τα παω καλα με τα πουλια ειπα απλα οτι δεν εχω καποια ιδιαιτερη προτιμηση σε οποιοδηποτε ειδος πτηνων ειτε αυτο ειναι χελιδονι ,ειτε σπουργιτι,αετος,γερακι κλπ κλπ,οπως καποιος αλλος ισως να μην εχει προτιμησεις σε καποια ζωα η ερπετα κλπ κλπ.
Παντως σε γενικες γραμμες ειναι σωστο τελικα το τεστακι που εχεις μοιραστει
Edited by - Το ξωτικό on 02/01/2004 22:49:39
quote:
1.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
2.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
3.ΠΟΙΟ ΠΟΥΛΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 3 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΣΕΤΑΙ.ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΩ.
1.Τα ζώα που μου αρέσουν περισσότερο είναι δύο... ο Λϋκος και η Γάτα.. δεν ξέρω το γιατί... ακόμα προσπαθώ να μάθω... ίσως με μαγεύει η ομορφιά τους και η κινησή τους....
(Η γάτα πάντως ήταν το πρώτο ζώο {από παιδάκι ακόμα} θαύμαζα την ομορφιά του (αργότερα απέκτησα και ένα πολύ ταλαιπωρημένο γατάκι που το έσωσα δύο φορές από σίγουρα θάνατο κάνοντας την νοσοκόμα του όταν έπρεπε να φορέσει πατερίτσες, όταν δεν μπορούσε να κάνει όυτε πιπί ούτε και κακά χωρίς να του πιέσω την κύστη του, και όταν είχε ψυχολογικά προβλήματα μετά από κάποιο ατύχημα και λόγω όλων των παραπάνω καταστάσεων που αναφέρω και δύο εγχηρήσεων που του έκανα γιατί είχε σπάσει σπονδυλική στήλη, και τέλος είχε και ψυχολογικά γιατί όταν το βγάζαμε από το σπιτάκι του που έμοιαζε σαν καφάσι.. εκείνο σερνώμενο ξαναέμπαινε μέσα γιατί δεν μπορούσε να αντέξει την αίσθηση του τεράστιου χώρου, έτσι σιγά σιγά προσπαθούσα να το προσαρμόσω μεγαλώνοντας αρχικά τα καφάσια ώστε να αρχίζει να αντιλαμβάνεται χωρίς να φοβάτε τον χώρο... το γατάκι αυτό σήμερα είναι 2 ετών.. είναι πολύ καλά... δεν του φαίνεται πως πέρασε κάτι τέτοιο ποτε... και την λένε Κϊκα.... το πιο αγαπημένο μου πλάσμα) (συγνώμη για όλο αυτό το κατεβατό σχετικα με την γατούλα μου αλλά επειδή αναγκάστικα να την αφήσω πίσω... ευτυχώς στα πιο έμπιστα χέρια.... δεν θα μπορούσα να παραλείψω να μιλήσω γι αυτην)
2.Το ζώο που θαυμάζω είναι το άλογο για την ομορφιά του .. για την καλοσύνη του, για την αγάπη του για ελευθερία, και το δελφίνι γιατί μου φαίνεται το πιο καλοσυνάτο ζώο και για την μεγάλη του αντίληψή του και την χαμογελαστή φατσούλα του!!!
3. πουλιά ε? αγαπώ τα αποδημητικά γιατί ταλαιπωρούνται πάρα πολύ και θαυμάζω το ταξίδι τους.. αγαπώ και τα σπουργίτια γιατί αντέχουν οι ψυχούλες.. Αλλά μου αρέσουν και οι πέρδικες .. και δεν ξέρω το γιατί...
Δεν ξέρω αν σε βοήθησα φίλη Κάτια....
ελπίζω πάντως να μην σε δυσκόλεψα και πολύ!!
Τώρα αναφορικά του θέματος θα έλεγα πως μαθαίνουμε τους εαυτούς μας μέσα από τους άλλους... αυτό νομίζω πως κάτι λέει...!!! Χωρίς τους άλλους θα ξέραμε ποιοί είμαστε?
Ο εαυτός μας είναι κάποιος που μαθαίνουμε κάθε μέρα και σίγουρα δεν ξέρουμε ούτε τις αντοχές του ούτε και τα όριά του!!! Τον αισθανόμασατε πάντως από τότε που γεννιόμαστε με κάποιον τρόπο!!!
Χωρίς τους άλλους δεν θα μας ενδιέφερε ίσως ποιοι είμαστε...!!
Πάντα με φιλική διάθεση...
Η ομορφιά απλώνεται.....
SIMORIL .......
quote:
Φίλη Κάτια... θα κάνω και εγώ αυτό το τεστάκι για να δω τί πρόκειται να φανεί!!!! Ελπίζω να μου δώσεις τις απαντήσεις
quote:
1.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
2.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
3.ΠΟΙΟ ΠΟΥΛΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 3 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΣΕΤΑΙ.ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΩ.
1.Τα ζώα που μου αρέσουν περισσότερο είναι δύο... ο Λϋκος και η Γάτα.. δεν ξέρω το γιατί... ακόμα προσπαθώ να μάθω... ίσως με μαγεύει η ομορφιά τους και η κινησή τους....
(Η γάτα πάντως ήταν το πρώτο ζώο {από παιδάκι ακόμα} θαύμαζα την ομορφιά του (αργότερα απέκτησα και ένα πολύ ταλαιπωρημένο γατάκι που το έσωσα δύο φορές από σίγουρα θάνατο κάνοντας την νοσοκόμα του όταν έπρεπε να φορέσει πατερίτσες, όταν δεν μπορούσε να κάνει όυτε πιπί ούτε και κακά χωρίς να του πιέσω την κύστη του, και όταν είχε ψυχολογικά προβλήματα μετά από κάποιο ατύχημα και λόγω όλων των παραπάνω καταστάσεων που αναφέρω και δύο εγχηρήσεων που του έκανα γιατί είχε σπάσει σπονδυλική στήλη, και τέλος είχε και ψυχολογικά γιατί όταν το βγάζαμε από το σπιτάκι του που έμοιαζε σαν καφάσι.. εκείνο σερνώμενο ξαναέμπαινε μέσα γιατί δεν μπορούσε να αντέξει την αίσθηση του τεράστιου χώρου, έτσι σιγά σιγά προσπαθούσα να το προσαρμόσω μεγαλώνοντας αρχικά τα καφάσια ώστε να αρχίζει να αντιλαμβάνεται χωρίς να φοβάτε τον χώρο... το γατάκι αυτό σήμερα είναι 2 ετών.. είναι πολύ καλά... δεν του φαίνεται πως πέρασε κάτι τέτοιο ποτε... και την λένε Κϊκα.... το πιο αγαπημένο μου πλάσμα) (συγνώμη για όλο αυτό το κατεβατό σχετικα με την γατούλα μου αλλά επειδή αναγκάστικα να την αφήσω πίσω... ευτυχώς στα πιο έμπιστα χέρια.... δεν θα μπορούσα να παραλείψω να μιλήσω γι αυτην)
2.Το ζώο που θαυμάζω είναι το άλογο για την ομορφιά του .. για την καλοσύνη του, για την αγάπη του για ελευθερία, και το δελφίνι γιατί μου φαίνεται το πιο καλοσυνάτο ζώο και για την μεγάλη του αντίληψή του και την χαμογελαστή φατσούλα του!!!
3. πουλιά ε? αγαπώ τα αποδημητικά γιατί ταλαιπωρούνται πάρα πολύ και θαυμάζω το ταξίδι τους.. αγαπώ και τα σπουργίτια γιατί αντέχουν οι ψυχούλες.. Αλλά μου αρέσουν και οι πέρδικες .. και δεν ξέρω το γιατί...
Δεν ξέρω αν σε βοήθησα φίλη Κάτια....
ελπίζω πάντως να μην σε δυσκόλεψα και πολύ!!
Τώρα αναφορικά του θέματος θα έλεγα πως μαθαίνουμε τους εαυτούς μας μέσα από τους άλλους... αυτό νομίζω πως κάτι λέει...!!! Χωρίς τους άλλους θα ξέραμε ποιοί είμαστε?
Ο εαυτός μας είναι κάποιος που μαθαίνουμε κάθε μέρα και σίγουρα δεν ξέρουμε ούτε τις αντοχές του ούτε και τα όριά του!!! Τον αισθανόμασατε πάντως από τότε που γεννιόμαστε με κάποιον τρόπο!!!
Χωρίς τους άλλους δεν θα μας ενδιέφερε ίσως ποιοι είμαστε...!!Πάντα με φιλική διάθεση...
Η ομορφιά απλώνεται.....
SIMORIL .......
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
SIMORIL ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΖΩΑ.ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ.ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΚΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΛΛΑ ΑΝ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΖΩΟ ΘΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΑ.
ΛΟΙΠΟΝ.
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΜΙΑ ΓΑΤΟΥΛΑ ΚΑΙ ΛΥΚΟ ΜΑΖΙ.ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ ΜΙΑ ΑΓΡΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ.
ΕΣΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΥΝΕΧΩΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟ ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ.
ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΤΑΛΕΠΩΡΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΕΣ ΠΟ ΕΧΕΙΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΕΣ,ΣΕ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ.ΑΛΛΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠ,ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ,ΞΕΠΕΡΝΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ.
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΝ ΕΧΩ ΠΕΣΕΙ ΜΕΣΑ?
ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ.
Διαβάζοντας το απόφθεγμα απο τον Ουαϊλντ, σκέφτηκα πως πολλοί θα συμφωνήσουν με τα σοφά του λόγια, αλλά ελάχιστοι θα παραδεχτούνε κάτι τέτοιο για τον εαυτό τους.
Πάντως σε καμία περίπτωση δεν είμαστε αυτό που νομίζουν οι άλλοι για εμάς.
Edited by - notis_29 on 07/01/2004 02:33:53
Edited by - notis_29 on 07/01/2004 02:36:56
στο χωροχρόνο αυτό που μας περιβάλει
Όλες οι μάσκες μας είναι το ένα και το ίδιο πρόσωπο...
Ένας καλός ηθοποιός το γνωρίζει αυτό
Edited by - 1900 on 07/01/2004 02:44:07
Έχω σχεδόν, συγκινηθεί... αν έπεσες μέσα? Όταν διάβασα την απάντησή σου αισθάνθηκα σαν να σε ξέρω ήδη από καιρό... ΤΟΣΟ έπεσες μέσα....
Μάλλον δεν πρόκειται να ξανακάνω τεστάκι "δημοσίως"... [:-)]
Νομίζω πως δεν ωφείλεται στο τεστ μα σε εσένα..... Ασχολείσαι με την ("ψυχολογία")? ή δεν έχεις φανταστεί πως πρόκειται για ικανότητα, την οποία ίσως διαθέτεις... ??
Και σε ευχαριστώ για τον χρόνο που διέθεσες!!! Αν και νόμιζα πως πιθανά σε είχα μπερδέψει!!
Πάντα με φιλική διάθεση...
Η ομορφιά απλώνεται.....
SIMORIL .......
Στα αληθεια αυτο που ψαχνουμε ειναι πρωτα απο ολα να δουμε πως μας αντιμετωπιζουν οι αλλοι και δευτερον να φτιαξουμε την εικονα που εχουν οι αλλοι για εμας οσο το δυνατον καλυτερη.
Περα απο πιτσιρικαδες (εκ φυσεως ανωριμους) που δεν νιαζονται για την δημοσια εικονα τους ελαχιστοι απο εμας θα ειχαν την δυναμη που χρειαζεται για να πανε στην δουλεια τους φοροντας μονο το εσωρουχο τους.. πχ...
Σε μια αλλη περισοτερο ατομικη πραγματικοτητα (αν υπαρχει) θα ειμαστε παντα αυτο που θελουμε να ειμαστε , κατι τετοιο ομως δεν αποδυκνειεται και δεν αναγνωριζεται απο κανεναν αλλον και αρα δεν επειρεαζει κανενα συμπαν και καμια αλλη πραγματικοτητα
Αρα δεν υπαρχει -για αυτο ακριβως τον λογο-... δεν επειρεαζει τιποτα και δεν αποδυκνειεται εκ του αποτελεσματος.
Αν λοιπον θελουμε να δουμε ποιοι πραγματικα ειμαστε θα πρεπει να κοιταξουμε στην κοινα αποδεκτη πραγματικοτητα τους γυρω μας στα ματια την ωρα που μιλαμε και τον τροπο που μας αντιμετωπιζουν.
Στο τεστ της κατιας φανερωνονται τρεις πραγματικοτητες
αυτη που βλεπουν οι αλλοι
αυτη που νομιζεις εσυ
και αυτη που τελικα εισαι
ολα αυτα ομως καταληγουν σε μια πραγματικοτητα
σε ολες της ερμηνειες που εδωσε οι "αλλοι" παιζουν παντα κυριαρχο ρολο.
quote:
1.ΠΩΣ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ.
2.ΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ.
3.ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
το 1 ενοειτε οτι αναφερεται στους αλλους
το 2 αυτο που νομιζεις οτι εισαι ειναι βασισμενο στην εμπειρια που εχεις αποκτησει ζωντας (αναμεσα στον κοσμο)
το 3 Η κοινη πραγματικοτητα που εμπεριεχει και ολους τους αλους ανθρωπους που ζει ο καθενας ειναι και η μονη αληθηνη και αποδεκτη.
ΟΙ αλλοι λοιπον ειναι το κλειδι στην αποκωδικοποιηση του ευατου μας
και ενα γνωθις αυτον ως συμπερασμα φτιαγμενο απο εμας για εμας χωρις να παρουμε και την γνωμη των αλλων δεν ειναι.... γνωθις αυτον
ελπιζω να μην σας κουρασα
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
Είναι μόνο η τμηματικη αναγνώριση της ψυχής.
Όταν θα φτάσεις και θα αναγνωρίσεις τον σκοπό τησ δικιάς σου ψυχής τότε θα ξέρεις και ποιος είσαι αλλά δεν θα αναρωτιέσαι πια αλλα απλώς θα ΕΙΣΑΙ.
quote:
1.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
2.ΠΟΙΟ ΖΩΟ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
3.ΠΟΙΟ ΠΟΥΛΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ?
1. Η ΓΥΝΑΙΚΑ ( η ωραία δλδ, μην τρελλαθούμε κιόλας )
το γιατί είναι αυτονόητο.
2. ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ
γιατί είναι δυνατό, τεμπέλικο, συνήθως αραχτό.
3. Ο ΑΕΤΟΣ
γιατί πετά ψηλά, είναι δυνατός, γρήγορος.
Είναι σοβαρό γιατρέ;
Αλλά γιατί είπες πως το αγαπημένο σου ζώο είναι η γυναίκα? εδώ μας τα χάλασες!!!!
Πάντα με φιλική διάθεση...
Η ομορφιά απλώνεται.....
SIMORIL .......
Χιουμοράκι ήταν η απάντηση στο 1, τουλάχιστον κατά το ήμισυ.
Δλδ μου αρέσουν οι γυναίκες (όχι όλες) αλλά δεν τις θεωρώ ζώα (και πάλι όχι όλες).
Ας πούμε οτι τα μπάλωσα λίγο...
Και για να το σοβαρέψω λίγο ακόμα, απαντώ στο ποιοί είμαστε (ή νομίζουμε οτι είμαστε) μέσω ενός μεγάλου ποιητή:
"είμαστε αυτοί που όλο πηγαίνουν.
μα στοχάσου του χρόνου το
βήμα, σαν κάτι περίσσα μικρό
μες σ' αυτά που πάντα απομένουν.
Στη βιάση ό,τι έχει δοθεί
θα 'χει κιόλας περάσει
γιατί το απομένον κατηχεί,
η μύηση σ' αυτό θα μας φτάσει.
...
Ολα έχουνε πια αναπαυτεί:
Σκότος και φως κοιμάται,
άνθη, βιβλίο έχουν κλειστεί."
Edited by - NOMIMON on 08/01/2004 20:10:34
Φίλε ΝΟΜΙΜΟΝ..Επειδή έχω διαβάσει κάποια από τα πράγματα που έχεις παραθέσει..και δεν είδα πουθενά να κρύβεις τέτοιες πεποιθήσεις... θα έλεγα πως τα μπάλωσες όντως... Ευελπιστούσα σε αυτό!!!
Η αλήθεια πάντως είναι πως έχει φοβηθεί το μάτι μου για αυτά που έχω διαβάσει κατά καιρούς.... βλέποντας τον κόσμο να πηγαίνει πίσω αντί για εμπρός!!! (Είμαστε λοιπόν αυτοί που όλο πηγαίνουν - αλλά που πηγαίνουν?)
Καλό σου απόγευμα...πάντα με φιλική διάθεση...
Η ομορφιά απλώνεται.....
SIMORIL .......
Δλδ, "είμαστε αυτό που νομίζουμε εμείς για τους εαυτούς μας;" επεκτεινόμενο με το "και τί τελικά νομίζουμε οτι είμαστε;"
Θα πω την προσωπική μου άποψη σε λίγες γραμμές και συγγνώμη για τον α' πληθυντικό αλλά είναι πιό εύηχος από τον ενικό.
Για να γίνω λοιπόν πιο σαφής, δεν ενδιαφέρει το τί νομίζουν οι άλλοι για μας γιατί δεν είμαστε κάτι ( ή δεν προσπαθουμε να γίνουμε κάτι, να φτάσουμε κάπου ), για τους άλλους αλλά για για τον εαυτό μας.
Η εσωποίηση, τελειοποίηση, το γνώθι σ' αυτόν, όπως θέλετε πείτε το, είναι κάτι που αφορά εμάς και μόνον εμάς και δεν θα έπρεπε να μας επηρεάζει η άποψη των άλλων.
Η πορεία καθενός είναι μοναχική ανεξάρτητα αν στη λεωφόρο της ζωής έχουμε κι άλλους συνταξιδιώτες αφού, όπως είπαν άλλοι πιό παλιοί από μας, είμαστε εκ φύσεως κοινωνικά όντα.
Οι αποφάσεις σε διάφορα στάδια-σταυροδρόμια είναι δικές μας ( ή θα έπρεπε να είναι) και είναι αυτές που χαράσσουν την πορεία του καθενός.
Μάλιστα, οι ορθότερες αποφάσεις είναι αυτές που παίρνονται κατά μόνας και κατά κανόνα οδηγούν σε δύσκολα μονοπάτια-ατραπούς.
Σε αντίθεση, όταν στο "ταξείδι" επιζητούμε την ασφάλεια της παρέας, της κοινωνικότητας, της συμπόρευσης, μπορεί η πορεία να φαντάζει πιο εύκολη αλλά ο κίνδυνος να παρασυρθεί κάποιος από τη ρεύμα είναι μεγάλος ( βλέπε ψυχολογία των μαζών κλπ ).
Αναλύωντας ακόμη περισσότερο το ερώτημα θα έλεγα οτι σωστή απάντηση μπορεί να δοθεί στο "τί είμαστε (ή νομίζουμε οτι είμαστε) σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή"
Δλδ, αν ρωτήσουμε κάποιον "τί είσαι" μετά απο 5 χρόνια, είναι βέβαιο οτι θα απαντήσει τελείως διαφορετικά απο οτι σήμερα.
Και είναι φυσικό γιατί θα έχει προχωρήσει ( ανεξάρτητα αν πήγε μπροστά ή πίσω ), θα έχει περισσότερες εμπειρίες, πιθανόν να έχει γίνει σοφώτερος, πάντως θα είναι κάτι άλλο απο αυτό που είναι σήμερα.
Είμαστε σε μια διαρκή πορεία-αναζήτηση και ανάλογα με το δρόμο που διαλέγουμε η πορεία είναι βατή ή δύσβατη.
Κοινός ο στόχος, διαφορετικές οι αφετηρίες και διαφορετικές επίσης οι ατραποί.
Το θέμα είναι πόσοι φτάνουν - αν είναι εφικτός ο στόχος και δεν είναι ουτοπία.
Εν ολίγοις, όπως είπε κι ο ποιητής πιό πάνω, "είμαστε αυτοί που όλο πηγαίνουν..."