- Αν στο άνοιγμα ενός παραθύρου καταρρίπτονταν όλες οι θρησκευτικές μου ιδεολογίες τι θα έκανα? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μην βιαστήτε να απαντήσεται και η απάντηση σας θα πρέπει να συμπεριλάβει την διαφορετικότητα των συναθρώπων μας.
Α/Δ
Αν όλοι οι άνθρωποι έχουν αυτοέλεγχο η όχι και άν όλοι πιστεύουμε στόν αυτοέλεγχο των ίδιων θεμάτων.
Α/Δ
Πιστευω οι ανθρωποι θα χανανε καθε Ελπιδα για "σωτηρια" και θα πεφτανε σε μια βαθια απελπησια..
..Learn to listen and you will learn to learn...
Edited by - Conqueror on 27/04/2005 15:59:51
Edited by - Conqueror on 27/04/2005 16:00:40
αυτοί οι άνθρωποι είναι οι ευαίσθητοι υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι
αυτοί πως θα αντιδρούσαν?
Α/Δ
Α/Δ
Μπορει σημερα να μην χρειαζεται καποιος μια θρησκεια για να εχει ηθικη θεωρηση του κοσμου-κατι που σε παλαιοτερες εποχες μπορει να ηταν και αναγκαιο σε λαους που ζουσαν με κτηνωδεις συνηθειες-, αλλα μπροστα στο θανατο για την ωρα οι θρησκειες δινουν διαφορες εξηγησεις και ελπιδες στις οποιες πολλοι βρισκουν ηρεμια και απαντησεις που τους αρκουν για να πορευτουν στη ζωη τους.
Πιστευω πως δανειζομαστε η δημιουργουμε τους “μυθους” και τις πιστες μας για να αντιμετωπισουμε τα οσα μας φοβιζουν, μας πονανε, και τα οσα δεν καταλαβαινουμε. Ακομα και οι πιστοι της ιδιας θρησκειας βιωνουν την πιστη και τη θρησκεια τους ο καθενας με το δικο του, ιδιαιτερο τροπο στην ψυχη του.
Δεν εχω κανενα προβλημα με τις θρησκειες απο τη στιγμη που δεν διδασκουν κανενος ειδους μισος απεναντι σε ο,τιδηποτε διαφορετικο. Δεν εχω επισης κανενα προβλημα απεναντι σε οποιον δηλωνει αθεος η αθρησκος η αδιαφορος απλως απεναντι στο θεμα. Εκεινο που με ενοχλει, με θυμωνει, με πληγωνει, ειναι οταν οι θρησκειες χρησιμοποιουνται για χειραγωγηση και εκμεταλλευση. Οταν δηλαδη γινονται εγκληματα και πραξεις αντιθετες με τις διδασκαλιες μιας θρησκειας στο ονομα ομως της θρησκειας, με προσχημα κατι που οι πιστοι του πιστευουν και αποδεχονται ως αγνο, ειρηνικο, και ομορφο. Την ιδια ενοχληση μου προκαλλουν και ορισμενοι που δηλωνουν αθεοι και στρεφονται και δημοσιως εναντιον μιας θρησκειας. Δεν αναφερομαι σε κριτικη απεναντι σε πιστους και στις πραξεις τους(κατι που πιστευω πως πρωτα οι ιδιοι οι πιστοι πρεπει να κανουν οταν πεφτει στην αντιληψη τους κατι μεμπτο), αλλα στο μενος με το οποιο χτυπουν την πιστη αυτη καθ’αυτη.
Εχω την εντυπωση πως η πιστη ειναι κατι βαθια προσωπικο και ιερο για τον καθε ανθρωπο και οσο φωτισμενος κι αν ειναι δεν μπορει να εξηγησει απολυτα το καθετι, δεν ειναι παντογνωστης. Εχει διαλεξει κατι που του ταιριαζει και συμφωνει με αυτο και τον βοηθαει στη ζωη του και στη συμβιωση του με το περιβαλλον του. Καποιος που δεν ενστερνιζεται τα ιδια πιστευω, ποσο μαλιστα οταν δεν εχει κανενος ειδους θρησκευτικο πιστευω, λογικα θα επρεπε να ειναι αδιαφορος στις διαφορες διδασκαλιες εφοσον δεν τον εκφραζουν και οχι να στρεφεται εναντιον τους.
Τοτε δεν μονον αθεος, αλλα γινεται ,για παραδειγμα, αντι-χριστιανος, αντι-μωαμεθανος, αντι-εβραιος και τα αντι- συνεχιζονται επ’απειρο. Κανει ισως το αντιστοιχο με το σφαλω στο ονομα μιας θρησκειας: στο ονομα της αθειας του γινεται εχθρος των οσων δεν πιστευει.
Ευγε,
Με συγκίνησες είπες αλήθειες ταυτισμένες με τα πιστεύω μου που με λίγους ανθρώπους συζήτησα και πολύ σπάνια .
Ειμαι καινούργιος στο forum και κατάλαβα ότι υπάρχει επίπεδο.
Θα έχω τώρα καπου να μιλάω.
Η άπάντηση στο ερώτημα μου είναι.
Αν άνοιγα ένα παράθυρο και καταρίπτονταν όλες οι θρησκεύτικές ιδεολογίες θα το σφράγιζα και δεν θα το έλεγα ποτέ σε κανένα.
Α/Δ
ειμαι και τοσο παλιο μελος, απλα εκανα εγγραφη πριν απο ‘σενα :)] και χαιρομαι με το ιδιαιτερα ενδιαφερον θεμα που ανοιξες. Κι εγω απο την πλευρα μου μπορω να μοιραστω αυτες τις σκεψεις με λιγους ανθρωπους και γενικοτερα αποφευγω τις θρησκευτικες αναλυσεις δια ζωσης[με ανθρωπους που δεν νιωθω πως γνωριζω καλα], γιατι καταληγουν πιο συχνα σε αγονες αντιπαραθεσεις. Θεωρητικως τουλαχιστον, αναφερομαστε σε εννοιες οπως ανεξιθρησκεια, ελευθερια λογου και πλουραλισμο, αλλα στην πραξη ειναι δυσκολο να εφαρμοστουν ακομη και οταν οι προθεσεις ειναι αγνες. Αν ειδικα θεσεις και το ερωτημα τελικα υπαρχει θεος η ειναι αναγκαιο δημιουργημα του ανθρωπου για να μην ζει σαν ζωο η για να μην πεσει σε καταθλιψη βλεποντας την αδικια, την αρρωστια, την αποσυνθεση, τοτε ειναι σαν να ριχνεις βομβα στα θεμελια ενος συνομιλητη οταν εχει θρησκευτικα κολληματα. Ειναι λιγοι αυτοι που συνειδητα αποδεχονται οτι πιστευουν γιατι το εχουν αναγκη και η θρησκεια τους η το ο,τιδηποτε αποδεχονται και στο οποιο πιστευουν ειναι ενα συστημα που επελεξαν γιατι σωζει απο την κτηνωδια και γαληνευει το νου και την ψυχη. Δεν κατηγορω κανεναν, απλα παραθετω εμπειρικα αυτο που συνηθως συναντω. Λιγους επισης που βιωνουν τη θρησκευτικη πιστη περα απο τις τυπολατρειες [που ειναι ευκολο να ακολουθησει ο οποιοσδηποτε και να ξεγελαει τον εαυτο του πως ειναι εκλεκτος] και λιγους που δηλωνουν αθεοι/αθρησκοι/αδιαφοροι και οταν η αρρωστια χτυπησει η στο νεκροκρεβατο δεν θα αναφωνισουν θεουλη μου.
Στην ερωτηση που θετεις, πιστευω πως αν υπαρχει ενα τετοιο παραθυρακι, θα το βρουν και θα το ανοιξουν και αλλοι. Καποιοι θα το κρατησουν για τον εαυτο τους. Καποιοι θα θελησουν να το μοιραστουν. Καποιοι θα αδιαφορησουν. Δεν θα εισαι μονος για πολυ αν υπαρχει.
Μου θυμισες μια εκθεση της σχολης μου. Συγκεντρωσαμε κειμενα, αποσπασματα, εικονες, αφορισμους που μας απασχολησαν και μας “σημαδεψαν” κατα τη διαρκεια του ακαδημαικου ετους. Προκαλλεσαν συζητησεις, εντασεις, δημιουργησαν συμμαχιες και εχθρες. Οι σκεψεις και οι γνωσεις καποιων ανθρωπων που αγαπησαμε, μισησαμε, που θεωρησαμε ακομη και ανεπικαιρες για την εποχη μας.
Το υλικο αυτο το καναμε pin-up, το κολλησαμε δηλαδη σε τοιχους [στις εσοχες τους ]ενος ειδικα διαμορφωμενου για την περισταση χωρου. Ο επισκεπτης επρεπε να κανει ενα ταξιδι κυριολεκτικα[λογω διαμορφωσης του χωρου] και μεταφορικα μεσα στις σκεψεις που συγκεντρωσαμε. Στην αρχη του ταξιδιου υπηρχε ενα μηλο. Ενα ολοκληρο μηλο, συμβολο της τροφης, της πνευματικης μας τροφης και γνωσης που πηραμε στο ταξιδι που καναμε εκεινο το χρονο στο μεταπτυχιακο μας. Κατω απο καθε κειμενακι υπαρχαν κομματακια μηλου που προσφεραμε στους επισκεπτες μας. Απο λιγο καθε φορα. Ανοιγαν παραθυρακια με τροφη: κανονικη [το φρουτο] και πνευματικη[το κειμενο, οι ιδεες, οι σκεψεις]
Καποιοι εκαναν τη διαδρομη περαστικα. Καποιοι εφαγαν κομματια μηλου. Καποιοι διαβασαν και τα κειμενακια. Καποιοι εκαναν συνδιασμους των επιλογων, καποιοι σταματουσαν για να συζητησουν και να μιλησουν και σε μας, οποτε δημιουργουσαν και ενα ακομη παραθυρακι γνωσης χωρις υλικη υποσταση, αλλα με εξισου μεγαλη σημασια για ολους μας. Τελικα δεν ειμασταν τοσο μονοι μας μπροστα στα μαγικα παραθυρακια.
Γι’αυτο σου λεω πως αν υπαρχει, εγω θα το δειξω, και οποιος θελει ας το ανοιξει κι αυτος.
Edited by - the elder sister1 on 28/04/2005 05:13:29
[img]http://www.wfu.edu/~matthetl/sunrise/angels/Mihaly.Zichy.lucifer.jpg[img]
ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΙ ΙΔΕΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.ΟΠΟΤΕ ΑΝ ΜΑΣ ΕΡΘΕΙ,ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΟΥΜΕ;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΕΒΑΙΑ,ΘΑ ΘΕΛΑΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΥΝΕ ΑΛΛΟΙ...
ΠΑΝΤΩΣ ΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ;
quote:
ΘΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΑ ΔΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΙ ΙΔΕΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.ΟΠΟΤΕ ΑΝ ΜΑΣ ΕΡΘΕΙ,ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΟΥΜΕ;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΕΒΑΙΑ,ΘΑ ΘΕΛΑΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΥΝΕ ΑΛΛΟΙ...
ΠΑΝΤΩΣ ΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ;
αψογη κουβεντα!
βασικα οι θρησκειες πιστευω πως αρχικα δημιουργηθηκαν απο αγνοια [ο ανθρωπος θεοποιουσε ο,τι δεν μπορουσε να εξηγησει], και μετα καποιοι πιο διωρατικοι παρατηρησαν οτι με τη θρησκεια θα μπορουσαν να ελγχουν το λαο [το οπιο του λαου κλπ]
φοβαμε ομως πως κατα καποιο τροπο η θρησκεια συγκρατει τις πραξεις καποιων που φοβουντε μια μεγαλυτερη δυναμη, ενα μεγαλυτερο κριτη. αν καταριπτοταν αυτη η ιδεα, τοτε ο ανθρωπος δε θα ειχε πλεον κανενα ενδοιασμο να κανει οτιδηποτε
learn as if you are going to live forever
live as if you are going to die tommorow
-soulfly
πού είναι πια - μπας και βρούμε επιτέλους τον εαυτό μας??? !!! ???
Υ.Γ. φαντάζομαι εννοείς όχι ένα κόσμο χωρίς σχέση με το Θεό, αλλά αυτό που γράφεις: έναν κόσμο χωρίς θρησκείες.....
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
Όσοι εθελοτυφλούν δεν το βλέπουν.
Όσοι αναζητούν, απλά το δρασκελίζουν.
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
Πολύ καλό το θέμα!
Αυτό θα πει παράθυρο με θέα!!!
Εγώ πάλι νομίζω ότι ένας κόσμος όπου η κοινή παραδοχή του Θείου με την ταυτόχρονη έλλειψη των δογμάτων και τον κανόνων των θρησκειών,
θα ήταν πραγματικά Ο παράδεισος.
Το τρωτό σημείο της θεωρίας είναι ο άνθρωπος.
Γιατί πολύ απλά είναι ο δημιουργός των θρησκειών.
Οπότε δεν θα αργούσε και πολύ να εφεύρει την καινούρια θεώρηση του κοινώς αποδεκτού Θεού.
Τη μεταθρησκεία(ίσως?).
Η ιδέα αυτού, που εγώ θα θεωρούσα παράδεισο, προϋποθέτει όμως πολλά.
Θα ήταν αναγκαία η συνειδητοποίηση και ο προβληματισμός σύσσωμης της ανθρωπότητας
και η συνολική αποδοχή ενός νέου συστήματος αξιών.
Δυστυχώς δεν θεωρώ ότι η κοινωνία έχει ωριμάσει αρκετά ώστε να μεταλλαχτεί σε τέτοιο βαθμό και σ'αυτή την κατεύθυνση,
αλλά αν υπήρχε ένα τέτοιο παράθυρο θα υπήρχε μια ισχυρή ελπίδα!
Πάντως φίλε μου πολύ καλή η ιδέα...μακάρι!
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
ψυχης.Ετσι υποχρεωνεσαι να ζεις σε εναν απολυτως υλιστικο κοσμο
χωρις τελικο νοημα.Πολυ παγωμενο δεν ειναι?
Πολυ σκληρος συμβιβασμος να ζης χωρις λογο για να πεθανεις.Μαλλον θα επιχειρουσες να φτιαξεις ενα δικο σου θεο για να πιστευεις.
ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΚΑΤΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Stab, για τουρισμό στη Ρόδο ψάξε καλύτερα στοιχεία στους Ιωαννίτες ιππότες (θα τους βρεις και ως Hospitallers, Ιεροσολυμίτες, Ιππότες της Μάλτας, Ιππότες της Ρόδου, της Κύπρου, Οσπιτάλιους, Οσπιταλιέρους…).
Και δεν μου λέτε να καταλάβω, τι αίμα χύθηκε; Παρακαλούμε διευκρινίστε. Αν είναι να λάβουμε υπόψη τους ανιστόρητους ιστορικούς επιστήμονες (ποιοι είναι πάλι τούτοι;) και βάλουμε στο θέμα και ολίγον από Κρίσνα, ζήτω που καήκαμε. (Γι’ αυτό σε μερικές καίγονται τα λαμπάκια, ξέρω τι λέω.)
Κάποιοι μπερδεύουν τους Ναΐτες με τους Πόκεμον.
Τέλος πάντων, οι Ναΐτες δεν ήταν των αιματοχυσιών και του πλιάτσικου. Οι επιδιώξεις τους ήταν διαφορετικές.
Συμπτωματικά, όλη τους η πορεία –αν και δεν προγραμματίστηκε εξ αρχής να γίνει έτσι– μοιάζει με μια αλληγορική πορεία. Αφοσίωση, αυταπάρνηση, αναζήτηση, εξέλιξη, αυτοθυσία. Μοιάζει ρομαντικό; Όμως είναι δεδομένο ότι έτσι συνέβη. «First and foremost, to seek true faith in our lives.» Μήπως και ο κάθε σημερινός αναζητητής έχει λίγο από Ναΐτη μέσα του;
Pacem sectamini cum omnibus et castimoniam sine qua nemo Deum videbit. Επιδιώξτε την ειρήνη για όλους και διατηρήστε την αρετή, γιατί χωρίς αυτά κανείς δεν μπορεί να δει το Θεό.
Γιατί να μπω στον κόπο να ασχοληθώ με την φαιδρότητα και την ποταπή συμπεριφορά ;
Γιατί να προσπαθήσω να κάνω διάλογο με ένα κεραμικό υλικό ;
Γιατί να παίξω στο παιχνίδι αυτών που δεν έχουν το θάρρος να δουν το πρόσωπο τους στον καθρέφτη ;
Γιατί να κυλιστώ μέσα στο βούρκο τους όταν θέλω να παραμείνω καθαρός ;
Όχι, δε μπορώ να πράξω όλα τα παραπάνω γιατί επέλεξα έναν άλλο δρόμο, καλώς ή κακώς ο καθένας επιλέγει το δικό του, και έτσι απλά δεν ασχολούμαι με ότι δεν με ικανοποιεί.
Οι κριτές των πάντων μπορούν να πουν πολλά αλλά τα λόγια και τις σκέψεις τους θα τα πάρει ο αέρας της περιφρόνησης.
Ίσως κάποτε βρουν το θάρρος να κοιτάξουν τον καθρέφτη τους και τότε θα λιποθυμήσουν από την αηδία που θα νοιώσουν.
Αυτός ο θάνατος δευτερολέπτων ας είναι η αναγέννηση τους !
Ο κακός λύκος
quote:
Αν δείς κάποιον ντυμένο Ναπολέοντα στο Δαφνί να βγάζει πύρινους λόγους ανεβασμένος πάνω σ’ ένα παγκάκι τότε χαμογελάς και συνεχίζεις το δρόμο σου αφήνοντας τον να πλέει στα πελάγη ευτυχίας που έχει πλάσει το διαταραγμένο μυαλό του.
Διόρθωση: Αν δεις κάποιον ντυμένο Ναπολέοντα στο Δαφνί να βγάζει
πύρινους λόγους ανεβασμένος πάνω σ' ένα παγκάκι τότε έχεις σοβαρό
πρόβλημα.
(hint: τι δουλειά έχεις στο Δαφνί;)
Μου φαίνεται πως μόλις έγραψα κάτι πολύ ψαγμένο.