- Απομυθοποιηση του εαυτου μας - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Απλα ρωταμε δυσκολες ερωτησεις... και αν μπεις πολυ βαθια πώς να κολυμπισεις...
Μα για τετοιες ερωτησεις και απαντησεις ειμαστε ολοι εδω μεσα.Αλλα απο οτι εχω καταλαβει μεχρι τωρα οι συζητησεις διεπονται απο μια λογομαχια συνηθως και αυτο συμβαινει για την προοδο του διαλλογου και της αληθειας.Η αλήθεια γεννιέται μέσα στη λογομαχία... και θάβεται εκεί συνηθως γιατι δεν μπορουμε να διαχειριστουμε μεγαλες δοσεις αληθειας χρειαζομαστε χρονο για να τις επεξεργαστουμε και να αναθεωρησουμε.
Κατι ασχετο τωρα επειδη καταλαβα οτι ακους πολυ μουσικη σημερα θα παω στην συναυλια των POLICE και ειμαι πολυ ενθουσιασμενη ισως και ευτυχισμενη.
Καλημερα
Ε.Τ
Φίλη tarasou ειλικρινά δυσκολεύομαι να αντιληφθώ για ποιο λόγο θα πρέπει να μπαίνω σε διαδικασίες "αποκαθήλωσης" αυτού που πιστεύω ότι είμαι, στο πλαίσιο μίας, όπως τη χαρακτηρίζεις, απομυθοποίησης. Εντούτοις, δεν ξέρω κατά πόσο έχει να κάνει αυτό με την ελευθερία, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι. Συμφωνώ με την τοποθέτησή σου ότι "μερικες φορες δεν πρεπει να λεμε ολη την αληθεια για να μην πληγωνουμε τους ανθρωπους που αγαπαμε", άλλωστε αν η μερική απόκρυψη της αλήθειας δε συνιστά πλήρη παραμόρφωση και ταυτόχρονα μπορεί μεσοπρόθεσμα να αποβεί καταπραϋντική είναι προτιμότερη σε κάποιες περιπτώσεις.
Γράφεις επίσης
quote:
Ομως το μυθο του εαυτου μας ολοι λιγο η πολυ τον δημιουργουμε απο εμφυτη αναγκη για την επιβραβευση,μερικες φορες και για να ειμαστε κοινωνικα αποδεκτοι, αλλα το θεμα ειναι να εχουμε το ψυχικο σθενος να απολλαχτουμε απο ολα οσα δεν ειμαστε και να ανακαλυψουμε ποιοι ειμαστε τελικα.
Προσωπικά δεν αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη για κάποια επιβράβευση, η οποία δε μου ανήκει. Είμαι της γνώμης ότι πρέπει να απαιτείς όλα τα "χαμηλότερα", να ανταποκρίνεσαι σε όσα βρίσκονται "στο επίπεδό σου" και να διεκδικείς σταδιακά μερικά από τα κάπως "υψηλότερα". Δε χρειάζεται να παίξω ρόλο, έχω αρκετά ως εαυτός μου...
quote:
Θα σου απαντησω λοιπον,οταν θελω να ειμαι ευτυχισμενη ειμαι ,αλλα την πολυ ευτυχια δεν την αντεχω γι αυτο κανω διαλλειματα και σε πληροφορω εχω αισθανθει πολλες φορες ευτυχισμενη με διαφορετικους τροπους παντα γιατι η επαναλληψη των συνθηκων δεν ευνοει αυτο το συναισθημα.
Δεν αντέχεις την πολλή ευτυχία; αυτό θα ήθελα να μου το εξηγήσεις κάπως. Δε νομίζω ότι η ευτυχία, ακόμα και αν σταδιακά μπορεί να έχει στοιχεία ρουτίνας, γίνεται ποτέ βαρετή, εκτός αν στην πραγματικότητα μετασχηματίζουμε στην πορεία τη μορφή της ευτυχίας που θέλουμε.
Φίλε dr, το θέμα που συζητείται εδώ θα έλεγα ότι δεν είναι τόσο δύσκολο, όσο αόριστο. Η έννοια της απομυθοποίησης του εαυτού μας θα έλεγα ότι είναι περισσότερο συμβατή με την ενδοσκόπηση, αλλά η λογική της λέξης "απομυθοποίηση" οδηγεί σε αρνητικό συνειρμό, τον οποίο ακόμα και ο καλώς εννοούμενος ανθρώπινος εγωισμός αρνείται (φυσιολογικά κατ' εμέ) να αποδεχτεί.
Γράφεις
quote:
Παντως βρηκα τι εννονει τους αθεους με τους "ενθεους" αυτου του σάιτ.ΤΑ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΑ ΛΑΘΗ(μπορει βεβαια να το δεις και ως "λαθοι"... λολ)
Αιτούμαι την εξαίρεσή μου από τον κανόνα και μπορώ να το αποδείξω, αν χρειαστεί. 
quote:
Στα Greeklish ειναι ολα τοσο ευκολα... αντι να βαζεις ει,υ,ι,οι,η πασαρεις ενα i και τελειωνεις.
Μη μου λες τέτοια και σε συμπαθώ... μου θύμισες τώρα εκείνον τον Κύπριο καθηγητή που ζητούσε να απλοποιηθούν εντελώς οι φθόγγοι και κυρίως τα δίφθογγα για λόγους ευκολίας. Αν όμως καταργήσεις και τα λίγα στοιχεία που συνδέουν πλέον τη νέα ελληνική με την αρχαία ελληνική γραμματεία, ζήτω που καήκαμε!!!
Φίλη tarasou
quote:
Κατι ασχετο τωρα επειδη καταλαβα οτι ακους πολυ μουσικη σημερα θα παω στην συναυλια των POLICE και ειμαι πολυ ενθουσιασμενη ισως και ευτυχισμενη.
μακάρι να χεις πολύ σταθερότερους και μακροχρόνιους λόγους να δηλώνεις ευτυχισμένη. Καλή διασκέδαση πάντως.
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
quote:
Προσωπικά δεν αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη για κάποια επιβράβευση, η οποία δε μου ανήκει. Είμαι της γνώμης ότι πρέπει να απαιτείς όλα τα "χαμηλότερα", να ανταποκρίνεσαι σε όσα βρίσκονται "στο επίπεδό σου" και να διεκδικείς σταδιακά μερικά από τα κάπως "υψηλότερα". Δε χρειάζεται να παίξω ρόλο, έχω αρκετά ως εαυτός μου...
Ηταν μια απαντηση-προσπαθεια επικοινωνιας με τον φιλο dr βασισμενη στα γραφομενα του για να εξελιχθει η συζητηση.(το περιγραφω καλυτερα στο θεμα ευτυχια)
quote:
Φίλη tarasou ειλικρινά δυσκολεύομαι να αντιληφθώ για ποιο λόγο θα πρέπει να μπαίνω σε διαδικασίες "αποκαθήλωσης"
Δεν ενοω αποκαθηλωση του εαυτου αλλα για την απομακρυνση και απορριψη καποιων προσωπικων μας *τυραννων*που μας καταδυναστευουν και δεν μας αφηνουν να ειμαστε ελευθεροι
quote:
Δεν αντέχεις την πολλή ευτυχία;
Ναι γιατι εχω κανει αυτην τη μετατροπη της ενοιας στα μετρα μου -και ποια ειναι αυτη?Προσπαθω να μην σκεφτομαι τιποτα, να βυθιστω μεσα στο κενο μου και μετα να το ξαναγεμισω.
*μακάρι να χεις πολύ σταθερότερους και μακροχρόνιους λόγους *Εσυ τι λες να μην εχω αλλα δεν κακο που και που να αδραζουμε τη μερα.(για τη συναυλια χιουμορ εκανα)
Ε.Τ
An island lost at sea
Another lonely day
With no one here but me
More loneliness
Than any man could bear
Rescue me before I fall into despair
I'll send an SOS to the world
I'll send an SOS to the world
I hope that someone gets my
Message in a bottle
A year has passed since I wrote my note
But I should have known this right from the start
Only hope can keep me together
Love can mend your life
But love can break your heart
I'll send an SOS to the world
I'll send an SOS to the world
I hope that someone gets my
Message in a bottle
Walked out this morning
Don't believe what I saw
A hundred billion bottles
Washed up on the shore
Seems I'm not alone at being alone
A hundred billion casatways
Looking for a home
I'll send an SOS to the world
I'll send an SOS to the world
I hope that someone gets my
Message in a bottle
Sending out an SOS
Πιστευω αναγνωριζεις το τραγουδι...
Anywayz, λοιπον
quote:
Μη μου λες τέτοια και σε συμπαθώ... μου θύμισες τώρα εκείνον τον Κύπριο καθηγητή που ζητούσε να απλοποιηθούν εντελώς οι φθόγγοι και κυρίως τα δίφθογγα για λόγους ευκολίας. Αν όμως καταργήσεις και τα λίγα στοιχεία που συνδέουν πλέον τη νέα ελληνική με την αρχαία ελληνική γραμματεία, ζήτω που καήκαμε!!!
Exeis dikaio.Apo edw kai sto e3hs 8a grafw "esu" anti gia "esi"
quote:
Ναι γιατι εχω κανει αυτην τη μετατροπη της ενοιας στα μετρα μου -και ποια ειναι αυτη?Προσπαθω να μην σκεφτομαι τιποτα, να βυθιστω μεσα στο κενο μου και μετα να το ξαναγεμισω.
Γιατι δεν μου βγαζει νοημα αυτο? Προσπαθεις να μη σκεφτεσαι τπτ και μετα να το ξαναγεμισεις το μυαλο σου... πώς δλδ σε βοηθαει αυτο?Δεν εχω καταλαβει ποιο ακριβως ειναι το προβλημα σου...
quote:
Αιτούμαι την εξαίρεσή μου από τον κανόνα και μπορώ να το αποδείξω, αν χρειαστεί.
Προσεχε τι υποσχεσε
quote:
Δεν εχω καταλαβει ποιο ακριβως ειναι το προβλημα σου...
Δεν εχω κανενα προβλημα , οτι εχω να πω το λεω την ωρα που πρεπει και ειναι ενας εντελως προσωπικος μου τροπος για την συμπαντικη μου σχεση.Τωρα τι ενοω λεγοντας συμαντικη σχεση θα προσπαθησω να το περιγρα ψω με απλα λογια.*η προσπαθεια επικοινωνιας με το συμπαν*.Οταν υποβαλω τον εαυτο μου σε αυτη την κατασταση απαραιτητη προυποθεση ειναι να μην σκεφτομαι τιποτα ,αλλα να αισθανομαι μονο και αφου το καταφερνω νοιωθω ελευθερη ισως και ευτυχισμενη ουσιαστικα.
Ε.Τ
Πραγματικα δεν καταλαβαινω πώς ακριβως κανεις αυτο που κανεις και γιατι το χριαζεσαι και σε τι βαθμο σε κανει ευτυχισμενη...
quote:
μερικες φορες δεν πρεπει να λεμε ολη την αληθεια για να μην πληγωνουμε τους ανθρωπους που αγαπαμε", άλλωστε αν η μερική απόκρυψη της αλήθειας δε συνιστά πλήρη παραμόρφωση και ταυτόχρονα μπορεί μεσοπρόθεσμα να αποβεί καταπραϋντική είναι προτιμότερη σε κάποιες περιπτώσεις
Είσαι σίγουρος αγαπητέ kostakis?
Νομίζω οτι αυτό που αναστέλει την έκφραση της αλήθειας ''μας'' είναι η αγνοια αυτής. Οταν γνωρίζουμε με ακρίβεια την πραγματικότητα μας, την υποστηρίζουμε διότι τότε θα εχουμε ξεφύγει απο τα δεσμά του φόβου και της αβεβαιότητας του εαυτού μας.
Αντίθετα οταν αμφιταλαντευόμαστε, τότε παραμορφώνουμε τις εικόνες και τις παρουσιάζουμε ετσι που να επιδέχονται διαφόρων εξηγήσεων.
Χαρακτηριστικό της αλήθειας , η εσωτερική αρμονία. Μια κατάσταση με πλήρη εξωτερική αντανάκλαση.
Αυτό που ισως προσωρινά καταπραύνει, αργότερα να ξεσηκώσει θύελλες ...
Κατα την γνώμη μου οταν δεν είμαστε ειλικρινείς , κρυβόμαστε απο αυτό που εμείς δεν αντέχουμε, την ευθύνη που επωμιζόμαστε και τον φόβο της ανατροπής , παρά μας ενδιαφέρει το συναίσθημα των αλλων..
Σκέψεις περί απομυθοποίησης ...
Φιλικά
Φίλη ΤΑΡΑΣΟΥ γράφεις
quote:
Δεν ενοω αποκαθηλωση του εαυτου αλλα για την απομακρυνση και απορριψη καποιων προσωπικων μας *τυραννων*που μας καταδυναστευουν και δεν μας αφηνουν να ειμαστε ελευθεροι
Ποιοι είναι οι τύραννοι;
Φίλε dr
quote:
Προσεχε τι υποσχεσε
Μην ανησυχείς, έχω πλήρη επίγνωση των γραφομένων μου. 
Φίλη nst, δε δικαιολογώ το ψέμα γενικότερα ως αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Εντούτοις, είμαι της γνώμης, από καθαρά προσωπική εμπειρία, ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα οφέλη της αλήθειας είναι πολύ λιγότερα από τις συνέπειές της και δύνανται να δημιουργήσουν επιπτώσεις ασύμμετρες σε σχέση με αυτό καθαυτό το γεγονός. Πολλές φορές δεν είναι θέμα φόβου η αντιμετώπιση των συνεπειών, τουλάχιστον όσον αφορά περισσότερους του ενός : όταν κάνεις τον αυτοέλεγχό σου, σαφώς σε "καίει" η αλήθεια, αλλά όταν αυτή την αλήθεια πρέπει να τη διοχετεύσεις "ωμά" προς τα έξα, κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστείς σε αυτά που χρειάζεται ή ακόμα και επιθυμεί ο πλησίον σου ως αλήθεια, χωρίς αυτό να σημαίνει μόνιμη αλλοίωση των γεγονότων.
quote:
Αυτό που ισως προσωρινά καταπραύνει, αργότερα να ξεσηκώσει θύελλες ...
Αυτό που ξεσηκώνει θύελλα άμεσα, σίγουρα δεν καταπραϋνεται. Αυτό που προσωρινά καταπραϋνει, σου δίνει το χρόνο και την πιθανότητα να το αντιμετωπίσεις ορθολογικότερα στο μέλλον, ειδικά αν πρόκειται περί έκτακτης λαθεμένης επιλογής. Ας είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας, αλλά όχι αυταρχικοί, γιατί κι η απόλυτη πειθαρχία επιστρέφει αρνητικά στο είναι μας (αυτό βέβαια υπό την αίρεση τι ορίζει καθείς ως απόλυτη πειθαρχία...)
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
quote:
Ας είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας, αλλά όχι αυταρχικοί, γιατί κι η απόλυτη πειθαρχία επιστρέφει αρνητικά στο είναι μας (αυτό βέβαια υπό την αίρεση τι ορίζει καθείς ως απόλυτη πειθαρχία...)
Συμφωνώ, αλλωστε η εννοια της πειθαρχίας αν ε αυτή θεωρήσουμε την υποταγή σε μια αρχή αμετάκλητα, δεν με καλύπτει. Αν κάτι δεν μου κάθεται καλά, προτιμώ να πειραματιστώ για να μάθω παρά να το ακολουθήσω τυφλά.
quote:
Εντούτοις, είμαι της γνώμης, από καθαρά προσωπική εμπειρία, ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα οφέλη της αλήθειας είναι πολύ λιγότερα από τις συνέπειές της και δύνανται να δημιουργήσουν επιπτώσεις ασύμμετρες σε σχέση με αυτό καθαυτό το γεγονός. Πολλές φορές δεν είναι θέμα φόβου η αντιμετώπιση των συνεπειών, τουλάχιστον όσον αφορά περισσότερους του ενός : όταν κάνεις τον αυτοέλεγχό σου, σαφώς σε "καίει" η αλήθεια, αλλά όταν αυτή την αλήθεια πρέπει να τη διοχετεύσεις "ωμά" προς τα έξα, κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστείς σε αυτά που χρειάζεται ή ακόμα και επιθυμεί ο πλησίον σου ως αλήθεια, χωρίς αυτό να σημαίνει μόνιμη αλλοίωση των γεγονότων
Το ίδιο λέμε. Εσυ συζητάς για το πως θα την παρουσιάσουμε. Εγω μιλάω για το αν την λέμε η όχι.
Και βέβαια, είναι καλύτερα να μην είμαστε ωμοί [ αν τα καταφέρουμε].
Ομως όπως και ναναι, πιστεύω οτι τελικά πρέπει να λέγεται νοητικά και λεκτικά...
quote:
Ποιοι είναι οι τύραννοι;
Για μενα τυραννος ειναι η πλανη που εχω σχετικα με καποιες ηθικες αξιες.Η μεγαλυτερη πλανη ειναι αυτη της αληθειας γιατι εχει πολλα προσωπα και ειναι αυτη που με ζοριζει περισσοτερο ,οπως και ολους μας πιστευω.Νομιζω πως η φιλη nst δεν καταλαβε το παραδειγμα για το ποτε το ψεμα-αποκρυψη αλληθειας μπορει να ειναι εποικοδομητικο και οτι εδω μιλαμε για τη διαχειρηση μιας καταστασης κατω απο χ συνθηκες, και οχι για μια παγια τακτικη.
quote:
Ας είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας, αλλά όχι αυταρχικοί, γιατί κι η απόλυτη πειθαρχία επιστρέφει αρνητικά στο είναι μας
Πολυ ταιριαζει αυτη η αποψη στη λογικη μου , απο οτι καταλαβαινω εισαι μια ευγενικη ψυχη και θα ηθελα να σχολιασεις κατι που διαβασα και με ταραξε :
Ειναι πιο ευγενικο να δηλωνεις απο μονος σου οτι εκανες λαθος,παρα να υποστηριζεις οτι εχεις δικιο,ιδιαιτερα οταν εχεις δικιο
Καλημερα
Ε.Τ
quote:
Δηλαδη εισαι ή δεν εισαι ευτυχισμενη? Αυτο που "περνας" με τη συμπαντικη σου σχεση... εχει καποιο ονομα? Την εχεις μαθει απο καπου?Πραγματικα δεν καταλαβαινω πώς ακριβως κανεις αυτο που κανεις και γιατι το χριαζεσαι και σε τι βαθμο σε κανει ευτυχισμενη...
Κοιτα να δεις καποιοι το ονομαζουν διαλλογισμο αλλα εμενα μου συναιβη την πρωτη φορα εντελως τυχαια ,βεβαια ημουν στη χειροτερη φαση της ζωης μου, και ισως να επιστρατευθηκε αυτη η διαδικασια απο το μυαλο μου ως αμυνα.Γνωριζεις οτι ο ανθρωπινος οργανισμος εχει δυνατοτητες αυτοιασης.Παντως μου εδειξε το δρομο και τωρα το καταφερνω και μονη μου.Να εισημανω οτι παρακολουθησα καποια μαθηματα για γιογκα μηπως και με βοηθησουν αλλα καμια σχεση.
Αυτο που αισθανομαι με τα δικα μου λογια ειναι πληροτητα
Ε.Τ
Φίλη nst, πιστεύω ότι τελικά συγκλίνουμε απόλυτα. Η μόνη μας διαφορά έγκειται στο βαθμό αποφασιστικότητας (με ότι αυτό συναρτάται) που δείχνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις.
Φίλη Τάρα, αφού πρώτα σε ευχαριστήσω για το
quote:
απο οτι καταλαβαινω εισαι μια ευγενικη ψυχη
θα ήθελα να σε ρωτήσω το εξής : μιλάς για την πλάνη σου σχετικά με κάποιες ηθικές αξίες. Αναφέρεις ως παράδειγμα την αναζήτηση της αλήθειας και (αν κατάλαβα καλά) την αδυναμία σου να την προσεγγίσεις ικανοποιητικά. Κατά τη γνώμη μου, την αλήθεια δεν υπάρχει λόγος να τη φτάσουμε, σημασία έχει η ενασχόληση με τις διάφορες πτυχές της, άλλωστε όσο κοντά και να νομίζουμε ότι βρισκόμαστε, αρκεί ένα και μόνο ένα καινούριο στοιχείο για να αλλάξει εντελώς τη συνάρτηση. Το να αντιμετωπίζεις πολλές αλήθειες είναι απολύτως λογικό, αν υπήρχε μία αλήθεια θα ήταν αξιωματικά παραδεκτή και θεμελιωμένη σε κάθε φάση της ανθρώπινης ιστορίας : αυτό όμως δεν ισχύει. Το θέμα είναι όχι τόσο η "επίτευξη" της αλήθειας, αλλά η κατά το δυνατόν ανθρωπιστική θεώρησή της, έξω από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα (αν και όχι αποδεκτά) μέτρα του σύγχρονου κόσμου.
Στο ερώτημά σου...
quote:
Ειναι πιο ευγενικο να δηλωνεις απο μονος σου οτι εκανες λαθος,παρα να υποστηριζεις οτι εχεις δικιο,ιδιαιτερα οταν εχεις δικιο
Είναι πολύ δύσκολο για έναν κοινό άνθρωπο να παραδεχτεί το λάθος του, ειδικά όταν αφορά "μεγάλης" σημασίας θέματα για εκείνον. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να υπερβείς τον εγωισμό από το μεθύσι της "νίκης" του να έχεις δίκιο. Η δική μου απάντηση είναι ότι την ταπείνωση μίας "ήττας", όσο μεγάλη και να είναι αυτή, ο άνθρωπος μπορεί να την αντιμετωπίσει ευκολότερα από την έπαρση της "νίκης". Η πρώτη δημιουργεί την ανάγκη στοχασμού και βελτίωσης, η δεύτερη δύναται να εκτρέψει το άτομο από τον πρότερο ορθολογισμό του.
Εσύ τι γνώμη έχεις;
quote:
Γνωριζεις οτι ο ανθρωπινος οργανισμος εχει δυνατοτητες αυτοιασης
Ψυχοπνευματικά κατά πρώτον και σωματικά στην εξέλιξη, συμφωνώ απολύτως!
quote:
Αυτο που αισθανομαι με τα δικα μου λογια ειναι πληροτητα
Περιέγραψέ μου αν θες αυτή σου την αίσθηση : πως ακριβώς τη βιώνεις και τι συναισθήματα σου φέρνει. Ποιες οι πρακτικές της στη συμπεριφορά σου και στη ζωή σου γενικότερα. 
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
Πόσο εύκολο είναι να αποδεχθούμε στην πράξη ότι δεν είμαστε αλάνθαστοι;
Πόσο εύκολο είναι να παραδεχθούμε τα λάθη που κάνουμε εξαιτίας της ανθρώπινης φύσης μας;
Πόσο εύκολο είναι να διδαχθούμε από αυτά τα λάθη και να μην προσπαθήσουμε να τα κρύψουμε κάτω από το χαλί;
Πόσο εύκολο είναι να ζητήσουμε συγγνώμη;
Πόσο εύκολο είναι να εργαστούμε πραγματικά ώστε να βελτιώσουμε την προσωπικότητα μας και να την εκλεπτύνουμε;
Μήπως αυτά είναι κάποια βασικά βήματα για την απομυθοποίηση του εαυτού μας;
Από την άλλη, αναρωτιέμαι πόσο εύκολο μπορεί να είναι για κάποιον άνθρωπο το να αναγνωρίζει στους συνανθρώπους του λάθη, άσχημες συμπεριφορές, να απαιτεί από αυτούς να ζητούν συγγνώμη και να αλλάζουν τις αρνητικές τους όψεις και γενικότερα να προσπαθούν να ενταχθούν στα δικά τους πρότυπα...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Μήπως αυτά είναι κάποια βασικά βήματα για την απομυθοποίηση του εαυτού μας; [/quote
Αγαπητε φιλε Dyinq
Να προσθεσω μερικα ακομη βηματα:Ποσο τιμιοι-δικαιοι μπορουμε να ειμαστε με τον εαυτο μας?
Ποσο ευκολο ειναι να συγχωρησουμε τον εαυτο μας?
Αφου ανακαλυψουμε τον νεο εαυτο μας μπορουμε να τον αντεξουμε?
Αγαπητε φιλε Κοστακι
quote:
θα ήθελα να σε ρωτήσω το εξής : μιλάς για την πλάνη σου σχετικά με κάποιες ηθικές αξίες.
Εχω απαντησει στο θεμα πλανη της αληθειας(βλΣΟΦΙΑ)[quote]Είναι πολύ δύσκολο για έναν κοινό άνθρωπο να παραδεχτεί το λάθος του, ειδικά όταν αφορά "μεγάλης" σημασίας θέματα για εκείνον. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να υπερβείς τον εγωισμό από το μεθύσι της "νίκης" του να έχεις δίκιο. Η δική μου απάντηση είναι ότι την ταπείνωση μίας "ήττας", όσο μεγάλη και να είναι αυτή, ο άνθρωπος μπορεί να την αντιμετωπίσει ευκολότερα από την έπαρση της "νίκης". Η πρώτη δημιουργεί την ανάγκη στοχασμού και βελτίωσης, η δεύτερη δύναται να εκτρέψει το άτομο από τον πρότερο ορθολογισμό του.
Εσύ τι γνώμη έχεις;
Οποτε καταληγουμε οτι πρεπει να ειμαστε ταπεινοι με τον εαυτο μας.
[quote]Περιέγραψέ μου αν θες αυτή σου την αίσθηση : πως ακριβώς τη βιώνεις και τι συναισθήματα σου φέρνει. Ποιες οι πρακτικές της στη συμπεριφορά σου και στη ζωή σου γενικότερα.[quote]
Πως μπορεις να περιγραψεις τα συναισθηματα με λεξεις?Το μονο που μπορω να σου πω ειναι οτι η πηγη των συναισθηματων ειναι η καρδια.
Οσον αφορα τις πρακτικες της εφαρμογες στη ζωη μου,εχω εξουδετερωσει πολυ θυμο,ενοχες και ψευδαισθησεις με αποτελεσμα την εξελιξη-αναπτυξη μου ως ανθρωπο.
Ε.Τ
Θα μπορούσα να πω πως υπάρχουν δυο εαυτοί.
Ενας ως η αντικειμενική ουσία της υπάρξεις και ένας ψυχολογικός εαυτός που είναι φτιαγμένος από τις εντυπώσεις που λαμβάνουμε δια μέσων των αισθήσεων.
Αυτός ο ψυχολογικός εαυτός είναι η εσφαλμένη ιδέα για το ποιοι είμαστε.
Ο ψυχολογικός εαυτός αποτελείτε από πολλά εγώ και μοιάζει σαν ένα καράβι χωρίς κυβερνήτη αλλά γύρω από το τιμόνι βρίσκονται το εγώ της λαγνείας της απληστίας του θύμου της περηφάνιας της τεμπελιάς της ψευτιάς κ.α.
Κάθε φορά ένα εγώ παίρνει το τιμόνι και πάει μετά από λίγο ένα άλλο και αυτό συνεχίζετε μέχρι ο άνθρωπος να πεθάνει.
όμως ο Εαυτός δεν είναι μια ιδέα ούτε μια εντύπωση ούτε τα εγώ.
Αν μπορούμε να παρατηρήσουμε το σώμα μας τα συναισθήματα μας τις σκέψεις μας τοτε ποιος παρατηρεί.
Και δεν είναι μια ερώτηση που μπορεί να πάρει μια απάντηση μέσα από τον νου γιατί ο Εαυτός είναι "πέρα" από τον νου.
Η "γνώση" του Εαυτού είναι καθαρά μια υπαρξιακή εμπειρία.
Η απομυθοποίηση του "εαυτού" μας είναι να αποταυτιστούμε από όλα αυτά που δεν είμαστε.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται να αφυπνίσουμε την συνείδηση μας και και να είμαστε συνεχώς σε αυτοπαρατήρηση.
Να είστε καλά
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Φίλε dying, ας απαντήσουμε στα ερωτήματα που θέτεις
quote:
Αλήθεια, πόσο εύκολο είναι για έναν άνθρωπο να διαψεύσουμε ή να αμφισβητήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό;
Αρκετά δύσκολο και για μένα κάπου ανούσιο. Ο στόχος δεν είναι να μπούμε στη λογική ότι είμαστε "δήθεν" και να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε. Ο στόχος είναι να αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε αυθεντικοί στην πλειοψηφία των ενεργειών μας. Αφήνουμε τον εαυτό μας χαλαρό και προκύπτει.
quote:
Πόσο εύκολο είναι να αποδεχθούμε στην πράξη ότι δεν είμαστε αλάνθαστοι;
Αν δεν είσαι ο "Πάπας" του ψυχιατρείου, μάλλον φυσιολογικό. Βέβαια "Πάπες" κυκλοφορούν και έξω, με κάτι περίεργα ονόματα μάλιστα, βλέπε G.W.Bush κλπ. κλπ.
quote:
Πόσο εύκολο είναι να παραδεχθούμε τα λάθη που κάνουμε εξαιτίας της ανθρώπινης φύσης μας;
Η συμπαντική αρμονία σε βάθος χρόνου μας βοηθάει. Είναι και θέμα βάθους ατομικού εγωισμού βέβαια, αλλά ουδείς δύναται να αποφύγει τις Ερινύες του.
quote:
Πόσο εύκολο είναι να διδαχθούμε από αυτά τα λάθη και να μην προσπαθήσουμε να τα κρύψουμε κάτω από το χαλί;
{Άσε, έχω μαζέψει πολλά κάτω από το χαλί και έχω και φασίνα το Σ/Κ...} 
Αν μιλάς για ανθρώπους που έχουν την τάση να αυτοερευνώνται, πανεύκολο. Αν μιλάς για στερημένους χρόνου και διάθεσης αναζήτησης του πνεύματος, άστο καλύτερα.
quote:
Πόσο εύκολο είναι να ζητήσουμε συγγνώμη;
Αρκετά, αρκεί να μη γίνεται κατ' επανάληψιν, γιατί σημαίνει ότι έχει μπει απλά στο λεξιλόγιο και όχι στη λογική μας.
quote:
Πόσο εύκολο είναι να εργαστούμε πραγματικά ώστε να βελτιώσουμε την προσωπικότητα μας και να την εκλεπτύνουμε;
Αρκετά ενδιαφέρον ώστε να ψάξουμε το χρόνο. Δύσκολο δε θα το πω, θα το έλεγα μάλλον σπάνιο, γιατί οι εναλλακτικές επιλογές του σύγχρονου ανθρώπου είναι πολλές και "ελκυστικές". Μπορεί π.χ. να "σκοτώσει" το χρόνο του στην τηλεόραση ή κουτσομπολεύοντας.
quote:
Από την άλλη, αναρωτιέμαι πόσο εύκολο μπορεί να είναι για κάποιον άνθρωπο το να αναγνωρίζει στους συνανθρώπους του λάθη, άσχημες συμπεριφορές, να απαιτεί από αυτούς να ζητούν συγγνώμη και να αλλάζουν τις αρνητικές τους όψεις και γενικότερα να προσπαθούν να ενταχθούν στα δικά τους πρότυπα...
Θα διαφωνήσω μαζί σου στη λέξη "απαιτεί". Αν πιστεύω ότι έχω κάτι να προσφέρω στον άλλο, δεν απαιτώ, αλλά προτείνω (εκτός από περιπτώσεις παραληρηματικής συμπεριφοράς του πλησίονος, οπότε η απαίτηση για συγνώμη γίνεται περισσότερο για αποκατάσταση του θιγομένου), ίσως συνιστώ. Δε διεκδικώ την καλυτέρευση του άλλου, απλά του δείχνω τον εναλλακτικό δρόμο που ίσως δε βλέπει : το αν θα μπει σε αυτόν, είναι δική του επιλογή, όπως και δική μου επιλογή είναι η συνέχιση της εκάστοτε σχέσης μαζί του.
Φίλη Έλσα, δε θα έλεγα ότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί με τον εαυτό μας, γιατί η μη αμετροέπεια δεν είναι η ταπείνωση, είναι το μέτρο. Δεν πρέπει να μηδενίζουμε τις αρετές μας υπό το φόβο της έξαρσης και δεν πρέπει να τονίζουμε τα ελαττώματά μας (με την προοπτική αντιμετωπίσεως), γιατί πάντα θα κάνουμε το δρόμο πιο δύσβατο. Σε κάθε πράξη μας υπάρχει/ουν και η/οι εναλλακτική/ές επιλογή/ές. Αυτό που χρειάζεται είναι να σκεφτόμαστε την ελαχιστοποίηση των συνεπειών των πράξεών μας σε σχέση με την ατομικότητα των άλλων.
quote:
Οσον αφορα τις πρακτικες της εφαρμογες στη ζωη μου,εχω εξουδετερωσει πολυ θυμο,ενοχες και ψευδαισθησεις με αποτελεσμα την εξελιξη-αναπτυξη μου ως ανθρωπο.
Χαίρομαι που εξαλείφεις τα αρνητικά στοιχεία σου. Μερικές φορές είναι αυτοτροφοδοτούμενη τάση : μειώνεις το θυμό, σε πλημμυρίζει το χαμόγελο, εκείνο το χαμόγελο που για τους άλλους σε κάνει πολλάκις και "χαζοχαρούμενο", αλλά εσένα σε κάνει να αισθάνεσαι "αλλού", χωρίς να παίρνεις ψυχοτρονικά!
Φίλε Υπηρέτη
quote:
Θα μπορούσα να πω πως υπάρχουν δυο εαυτοί.
Ενας ως η αντικειμενική ουσία της υπάρξεις και ένας ψυχολογικός εαυτός που είναι φτιαγμένος από τις εντυπώσεις που λαμβάνουμε δια μέσων των αισθήσεων.Αυτός ο ψυχολογικός εαυτός είναι η εσφαλμένη ιδέα για το ποιοι είμαστε.
Αντικειμενική ουσία της ύπαρξης; εσφαλμένη ιδέα για το ποιον μας; μπορείς να μου τα εξηγήσεις αυτά σε πιο κατανοητό επίπεδο; κάπου διαφωνώ, αλλά δεν ξέρω αν εννοούμε το ίδιο πράγμα.
quote:
Η απομυθοποίηση του "εαυτού" μας είναι να αποταυτιστούμε από όλα αυτά που δεν είμαστε.
Όπως ανέφερα και πιο πάνω "μέτρον άριστον". Μην πάμε από το άκρον της αμετροέπειας στο άκρον της ανεξέλεγκτης "εγκράτειας", που εν τέλει καταλήγει σε καταπίεση συναισθημάτων και εκφράσεων. Ο στόχος μας δεν είναι να μην κάνουμε λάθη, ο στόχος μας είναι τα λάθη που θα προκύψουν να είναι σε μεγάλο βαθμό κακές εκτιμήσεις γεγονότων ή καταστάσεων και σε μικρότερο προερχόμενα από τον κακό συναισθηματισμό μας για αυτές. Αν δεν είμαστε αυτό που είμαστε, δεν είμαστε τίποτα. Άλλο η εσωτερική αναζήτηση, άλλο η αλλαγή και άλλο η μεταμόρφωση κατά τη γνώμη μου... η τελευταία συνήθως παραμορφώνει.
Ανεξαρτήτως από το ανα διαφώνησα στο παρόν μήνυμά μου με κάποιες απόψεις, να ξέρετε ότι εκτιμώ πολύ το επίπεδο των τοποθετήσεων των συμμετεχόντων στο θέμα, παρότι ως τίτλος με βρίσκει αντίθετο ή έστω διαφωνούντα.
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
quote:
quote: Ειναι πιο ευγενικο να δηλωνεις απο μονος σου οτι εκανες λαθος,παρα να υποστηριζεις οτι εχεις δικιο,ιδιαιτερα οταν εχεις δικιοΕίναι πολύ δύσκολο για έναν κοινό άνθρωπο να παραδεχτεί το λάθος του, ειδικά όταν αφορά "μεγάλης" σημασίας θέματα για εκείνον. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να υπερβείς τον εγωισμό από το μεθύσι της "νίκης" του να έχεις δίκιο. Η δική μου απάντηση είναι ότι την ταπείνωση μίας "ήττας", όσο μεγάλη και να είναι αυτή, ο άνθρωπος μπορεί να την αντιμετωπίσει ευκολότερα από την έπαρση της "νίκης". Η πρώτη δημιουργεί την ανάγκη στοχασμού και βελτίωσης, η δεύτερη δύναται να εκτρέψει το άτομο από τον πρότερο ορθολογισμό του.
Τοτε αγαπητε φιλε Κοστακι τι ενοουσες σε αυτην την αποψη-απαντηση?
Αυτο που περιγραφεις δεν ειναι προσπαθεια-αναγκη για ταπεινοτητα?
Ε.Τ
Αγαπητή Έλσα, ο στοχασμός για τις συνέπειες μίας ταπεινωτικής ήττας δε σημαίνει εσωτερική ταπείνωση, αλλά ορθολογική αντιμετώπιση της κατάστασης στο πλαίσιο "έχω την αξία μου ως άτομο, αλλά κάθε τι έχει τα όρια του, γι' αυτό κάνω ΚΑΙ λάθη". Η δε ορθολογική διαχείριση μίας νίκης, η αποφυγή του λεγόμενου "καβαλήματος καλαμιού" εντάσσεται περισσότερο στην καταπολέμηση της έπαρσης, παρά σε διαδικασίες ταπείνωσης.
Τι να πω... ίσως η λέξη "ταπείνωση" συνειρμικά να ακούγεται διαφορετικά στον κάθε ένα από εμάς. Σε εμένα προσωπικά ταυτίζεται με τον, σε υπερθετικό βαθμό, υποβιβασμό και γι' αυτό δε γίνεται αποδεκτή ως εγγενής εσωτερική φιλοσοφική διαδικασία. Ίσως, η πραγματική έννοια της λέξης να είναι κάπως "χαλαρότερη" σε σχέση με αυτή την ερμηνεία.
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
Γεια σας
φίλε kostakis για να με καταλάβεις καλύτερα.
Αν σε ρωτήσω ποιος είσαι; τι θα απαντήσεις;
πέρα από τις λέξεις τις ιδέες τις εντυπώσεις ποιος είσαι;
Ο άνθρωπος πληροφορείτε για το τι είναι η πραγματικότητα ή ο κόσμος
με ένα καθορισμένο τρόπο λόγω των περιορισμένων μας αισθήσεων.
• Παρ. Τα αυτιά μας ακούν ένα συγκεκριμένο μήκος από τα 20 hertz μέχρι τα 20.000 hertz .Πάνω αλλά και κάτω από αυτό το φάσμα δεν ακούμε. Το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες μας αισθήσεις.
Το ότι δεν ακούμε τους υπερήχους ή τους υπόηχους δεν σημαίνει ότι αυτοί δεν υπάρχουν.
Και δεν έχουμε μόνο ένα φυσικό σώμα . Έχουμε ένα ζωτικό το οποίο ανήκει στην 4η διάσταση. Φαντάζομαι πως γνωρίζετε την φωτογραφική μηχανή ΚΙΡΛΙΑΝ.
Μέσω αυτής της μηχανής ο άνθρωπος κατάφερε να φωτογράφηση την αύρα όλων των πραγμάτων.
Έχουμε ένα Αστρικό και ένα Νοητικό σώμα που ανήκουν στην 5η διάσταση
Επίσης ένα, Αιτιατό ένα Βουδικο και ένα Ατμικο που ανήκουν σε ανώτερες διαστάσεις.
Τι είναι το σώμα μας; Αυτό που βλέπουμε μέσα από τις περιορισμένες μας αισθήσεις; ή κάτι περισσότερο από αυτό.
όταν κοιτάμε ένα δέντρο ή ένα αντικείμενο διαμορφώνουμε μια ιδέα ή μια εντύπωση για το τι είναι το δέντρο.
όμως το δέντρο μήπως είναι κάτι περισσότερο ή και καθόλου η ιδέα που έχουμε για αυτό;
Ετσι η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που βλέπουμε . Αλλά αυτό που βλέπουμε δεν είναι παρά μια υποκειμενική και φαινομενική πραγματικότητα.
Υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία δεν αντιλαμβανόμαστε.
Για αυτό λέω πως υπάρχει κάτι "μέσα μας" που δεν ανήκει σε καμιά ιδέα αλλά είναι η αίσθηση τις καθαρής επίγνωσις αυτού που είμαστε.
Εαν δεν έχουμε αυτή την εμπειρία τότε έχουμε ταύτιση με την εσφαλμένη εντυπώσει αυτου που νομιζουμε οτι ειμαστε.
Πολλές φορές θυμώνουμε γιατί κάποιος μας έθιξε την εικόνα μας ή κατέρρευσε αυτό που θέλαμε να δείχνουμε ότι είμαστε.
αυτά για τώρα.
Επίσης λες "μέτρον άριστον"Για να μπορεί πράγματι να υπάρχει μια εφαρμογή σε αυτό πρέπει κάποιος να γνωρίζει την αρχή και το τέλος αυτού που θέλει να μετρήσει.
Ξέρουμε πραγματικά πιο είναι το "μέτρον άριστον" ή το τοποθετούμε εμείς οπού μας βολεύει.
Ο άνθρωπος είναι ένα πολυδιάστατο υπαρξιακό ον. Τι είναι η ύπαρξη; και πως θα εφαρμόσω σύμφωνα με αυτό το "μέτρον άριστον";
Για να γνωρίσουμε αυτό που είμαστε πρέπει να αφυπνίσουμε την συνείδηση μας και αυτό γίνετε μονό με το να παρατηρούμαστε.
Τότε θα ειμαστε σε θεση να βλεπουμε τα λαθη μας τις μηχανικοτητες μας τις αμηχανιες μας και να τις κατανοουμε σε βαθος .
Και σιγά σιγά μέσα από αυτή την κατανόηση θα υπάρξει η αποταυτηση και η απομυθοποίοηση αυτού που νομίζουμε ότι είμαστε.
Να είστε καλά
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Ίσως, η πραγματική έννοια της λέξης να είναι κάπως "χαλαρότερη" σε σχέση με αυτή την ερμηνεία.Φιλικά
Ναι φιλε μου μην κολλας στην αρνητικη ενοια της λεξης,ισως να ειναι και αλλη η λεξη που πρεπει να χρησιμοποιησω.Παντως το νοημα ειναι το ιδιο δηλαδη το πως διαχειριζομαστε μια κατασταση πνευματικης διαυγιας και με ποιο τροπο μπορουμε να την μοιραστουμε η και να μην την μοιραστουμε.
Αγαπητε υπηρετη γραφεις
quote:
Ετσι η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που βλέπουμε . Αλλά αυτό που βλέπουμε δεν είναι παρά μια υποκειμενική και φαινομενική πραγματικότητα.
Το θεμα δεν ειναι μονο αυτο που βλεπουμε αλλα και απο ποια οπτικη γωνια το βλεπουμε και σε τι κατασταση ειμαστε οταν το βλεπουμε.Ενα παραδειγμα :η θαλασσα, οταν ειμαστε μεσα αλλιως την αντιλαμβανομαστε οταν ειμαστε εξω αλλιως,οταν ειμαστε πανω απο αυτην η κατω απο αυτην.
Συμφωνεις?
Το ψευδονυμο σου μου αρεσε, και ως καλος υπηρετης φροντισε να δινεις τις υπηρεσιες σου σε αυτους που τις χρειαζονται πιο πολυ.
Ε.Τ