- Ένα σκληρό test αγάπης - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
σ ευχαριστώ για την απάντηση και την κατατόπηση η οποία μου ήταν όντως πολύ αρεστή και πολλά απο αυτα που λες τα πιστευω.
Τώρα προς την αντιθεσή μας για το αν η αγάπη προυπήρχε ή όχι νομίζω πως έχεις δίκιο και πως δεν αξίζει να αναλωθούμε άλλο εκεί, η όλη η ουσία και η αξία βρίσκεται στην συνέχεια.
Φίλη nst,
όλα όσα αναφέρεις αγγίζουν κατά πολύ και τα δικά μου πιστεύω.
Οι προσδοκίες μας μας πονούν, όχι οι άλλοι.
Όταν αγαπάς δεν προσδοκάς τίποτα. Η αγάπη είναι Το συναίσθημα που -αν υπάρχει-, βρίσκεται πάνω από τις επιθυμίες. Απλά βρίσκεται εκεί και υπάρχει πιθανόν αιώνια. Δεν γινόμαστε "θυσία", "μάρτυρες στο όνομα της αγάπης μας" μόνο και μόνο για να αποδείξουμε στον εαυτό μας και στους άλλους ότι αγαπάμε. Η αγάπη μας απλά υπάρχει και εκδηλώνεται όταν υπάρχει λόγος.
Η αγάπη δεν δεσμεύει, Ελευθερώνει...
Και γιατί μιλάτε μόνο για την Αγάπη προς ένα άνθρωπο, προς το ερωτικό ταίρι?
Ξεχνάμε ότι η Αγάπη είναι Μια και Μοναδική και το μόνο που αλλάζει είναι το αντικείμενο Της.
Ο πιστός δεν θα ταπεινωθεί για τον Θεό του?
Ο γονειός δε θα πληγωθεί από το παιδί του?
Αυτά δεν είναι "ξεφτίλες"?
Ή μήπως αυτές είναι αποδεκτές καταστάσεις, αλλά ότι αφορά κάτι ξένο, χωρίς δεσμούς αίματος ή πίστης, είναι η "ξεφτίλα"?
Η Αγάπη για έναν εραστή/σύζηγο, για ένα φίλο, για τον συνάνθρωπο, έχει όρους και όρια, ενώ η Αγάπη για το θεό μας, για το παιδί μας, για τους γονείς μας και τα αδέλφια μας, δεν έχει?
Δεν είναι ερωτήσεις για τις οποίες περιμένω απαντήσεις... είναι ερωτήσεις που έγιναν για να απαντηθούν από τον κάθε ένα μας εσωτερικά...
υγ: Καλέ μου JBG, μπορείς να λες ότι θέλεις για το "έμενταλ", αλλά σε αυτούς που δε σε ξέρουν...
Στείλε μαιλ όποτε μπορείς, έχω ράμματα για τη γούνα σου!
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο για παράδειγμα (ως φίλο, ως συγγενή, ως εραστή, δεν υπάρχει διαχωρισμός) του δίνεις εκείνο που χρειάζεται για να είναι ευτυχισμένος (όχι με τα δικά σου δεδομένα αλλά με τα δικά του), αν έχεις τη δυνατότητα να του το δώσεις (δεν την έχεις πάντα!). Πως κάτι τέτοιο μπορεί να σε ταπεινώσει;
Και μη μου πει κάποιος "αν αυτό που τον κάνει ευτυχισμένο είναι να με δέρνει, ή να κακοποιεί παιδάκια;!", γιατί πάμε αλλού. Εκεί πρέπει να βοηθήσεις διαφορετικά αυτόν τον άνθρωπο γιατί είναι άρρωστος, σίγουρα δεν του κάνεις καλό με το να ικανοποιείς την αρρώστεια του..
Μόνο ο εγωισμός ταπεινώνει...
Η αγάπη εξυψώνει...
quote:
1)Ας φανταστούμε, ότι γνωρίσαμε μια όμορφη γυναίκα η έναν άνδρα, η ψυχή μας τρέχει προς αυτήν η αυτόν, είμαστε έτοιμοι να κλαίμε από την ευτυχία, όταν την η τον σκεπτόμαστε, μέσα μας τρέμουν τα πάντα και
εντός της ψυχής μας εμφανίζεται το αίσθημα της απερίγραπτης και
ακατανόητης ομορφιάς.
Αρχίζουμε να νιώθουμε, ότι αλλάζουμε, γινόμαστε πιο καλόψυχοι και πιο όμορφοι και νομίζουμε, ότι έχουμε την αγάπη.
Όμως εδώ ακόμη δεν πρόκειται για την αγάπη, πρόκειται για την ήμι -αγάπη.
Εχουμε δυο βασεις και δυο οξια , τωρα θα τα ανακατεψουμε......ΜΠΟΥΜ.
Πυρκαγια πυρκαγια μες'το μυαλο μου πυρκαγια , εχω ενα τσιρκο ηλεκτρικο μες'το μυαλο μου.Στο τελος μενει νερο κι'αλατι.
quote:
2)Και τώρα ας φανταστούμε, πως η αγαπημένη μας γυναίκα η ο αγαπημένος μας άνδρας μας προσέβαλλε η μας πρόδωσε η μας φέρθηκε αισχρά.
Αν τα αισθήματα, που είχαμε στην αρχή, τα διατηρήσαμε και μετά απ’ αυτό το αναπάντεχο και σκληρό κτύπημα- τότε εδώ πρόκειται για την αληθινή αγάπη.
Ειναι αισθημα η αγαπη;
Διαλεγουμε αυτην και οχι την αλλη.Ειναι επιλογη η αγαπη;
Αγαπαμε με τον ιδιο τροπο που σιχαινομαστε τις κατσαριδες;
Νοιωθουμε προδομενοι επειδη δεν μας βγηκε η επενδυση.
Μας εφτυσε επειδη δεν μας εκανε κεφι που ειναι το επιληψιμο;
Δεν ειναι υπεροχη μες'την ελευθερια των επιλογων της;
Γιατι μας πληγωνει η απορριψη;
Διοτι μπερδευουμε την αγαπη με την κτηση.
Ποτε δεν μας πληγωνει το αδιαφορο και αυτο που δεν θελουμε ....γιατι;
Η εκλογικευση μιας καταστασης δεν ειναι κατανοηση.
Το οτι νοιωσαμε προδομενοι θα ειναι εκει μεχρι να κατανοησουμε τον μηχανισμο.
quote:
3)Η πραγματική γνώση του κόσμου δεν αρχίζει τόσο με την απόλαυση η τον πόνο, όσο με την υπέρβαση της απόλαυσης και του πόνου..
ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΜΟΝΟΝ ΕΚΕΙΝΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΤΥΧΙΑ.
Αυτη η τοποθετηση εχει να κανει με την κατασταση που βρισκεται ο καθενας μας.Μπορει παντα να υπαρχει και το παραπερα.Η οχι;
Μα τοτε τι ειναι πραγματικη γνωση;
Αυτο που πραγματικα γνωριζουμε δεν ειναι ουτε καν αυτο που ζησαμε κατα καποιο τροπο.
Τι εχουμε ζησει περισσοτερο απο τον ιδιο μας τον εαυτο;
Αλλαζουμε συνεχεια σκηνικο αλλα ειναι μονο μια ταινια .Η πραγματικοτητα γραφει The End σε ενα εργο επιστημονικης φαντασιας.
Αν οσα θεωρουμε τωρα , χαλανε με ενα αλτσχαιμερ τι μενει;
To εμενταλ , μεχρι να το φαμε κι'αυτο,και να μεινουν μονο οι τρυπες του .
Οταν ομως σταματουν τα λογια ,μενει αυτο που ειναι.
Και ειναι ανειπωτα θαυμασιο.
Αυτο που φτυνει η τεχνητη μας νοημοσυνη ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.
Φιλικα παντα αδελφια
Ευγνωμοσυνη
quote:
έχεις πάρει το δικό μου μυνηματάκι και το έχεις φορτώσει στον φίλο Trovadouro
Αρχικά παραλίγο να δικαστώ ερήμην
… και αδίκως
. Αλλά έγινε λάθος… Άρση της παρεξηγήσεως
Ευχαριστώ την υπεράσπιση.. κανένα πρόβλημα φίλε Diosta..
Αγαπητή Serenite,
Η ερώτηση είναι ποιος γίνεται πλησίον και όχι ποιος είναι πλησίον…
Συνταξιδιώτης είναι αυτός που μας επιτρέπει να τον πλησιάσουμε, εφόσον το θέλουμε. Αλλά αν δεν έχει την ίδια φιλοσοφία με μας, ακόμα και αν σεβαστεί την διαφορετικότητά μας, δεν θα είναι για πολύ δίπλα μας. Η χαρά είναι σίγουρα σημαντική. Αλλά μήπως είναι πιο πολλή ενθουσιασμός που αργά ή γρήγορα μειώνεται;
Και δεν νομίζω ότι είναι θέμα αξίας ή αρμονίας. Όταν με κάποιον είσαι διαφορετικός απλά δεν μπορείς να βρεις τις γέφυρες για να τον πλησιάσεις και να τον αγαπήσεις..
Ίσως να έχεις δίκιο για τους διαφορετικούς συνταξιδιώτες, αν μπορούμε να τους λέμε έτσι, ότι μπορεί να σε ξεκουράσουν κάποιες φορές κλπ αλλά να ξέρεις ότι μπορεί και να σε αποπροσανατολίσουν από τον αρχικό σου στόχο, να σε κάνουν να αλλάξεις ρότα. Και δεν λέω ότι είναι πάντα κακό αυτό. Απλά χρειάζεται πάντα προσοχή και αξιολόγηση.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Δεν είναι ερωτήσεις για τις οποίες περιμένω απαντήσεις... είναι ερωτήσεις που έγιναν για να απαντηθούν από τον κάθε ένα μας εσωτερικά...
Mantepse την απαντηση αν μπορεις.
Μα εσυ την εδωσες χωρις να μας πεις τι ειναι.
Ευγνωμοσυνη
oloi ligo poli to exoume perasei apla einai ligo diskolo na to eksigiseis me logia...
twra tha mporw na eksigw kai me logia auto pou niwthw..thanks!!!
εχω αδικο???!!!:)