- ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ... (Aum... Aμάν... Αμήν) - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

...και του αγαπητού Deva:

quote:

---

Γιατί ο Ιησούς, την ώρα που ήταν στον κήπο της Γεσθημανή και όταν έλεγε το περίφημο "Απελθέτο το ποτήριον..." κτλ, πήρε μαζί του και τους μαθητές-μπούφους του, ενώ γνώριζε πως θα κοιμόντουσαν ? Τι ήθελε να δείξει με αυτό

---

«Ποιος είναι ?»
«Ο Τάσος Χρηστίδης.»
«Ψεύτη! Δεν είσαι ο Τάσος Χρηστίδης»

Σωστά. Και κατά πάσα πιθανότητα ούτε κι εσείς είστε τυπικοί φοιτητές του Τάσου Χρηστίδη. Παρ’ όλα αυτά, αν δεν έχετε αντίρρηση, θα υιοθετήσουμε Χρηστιδικό ύφος για λίγο, όσο χρειάζεται ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε κάποιες απαραίτητες, βασικές πληροφορίες.

Πρέπει να ασχοληθούμε με το ενδεχόμενο, ο οξυδερκής αναγνώστης να έχει προσέξει μια εμφανή και ίσως ενοχλητική ασυνέπεια στην αφήγησή μας. Αν θεωρήσουμε ότι ο συγγραφέας δεν είναι απλώς πολύ απρόσεχτος και τσαπατσούλης, τότε γιατί γράφει την μία «σουαχίλι» με δύο γιώτα, και την άλλη «σουαχείλη» με έψιλον γιώτα και ήττα ? Η απάντηση είναι απλή. Αυτές οι δύο φαινομενικά ανορθόγραφες λέξεις είναι ίδιες, όπως κι αν τις γράψεις, είτε με τον έναν, είτε με τον άλλον τρόπο. Οποιοσδήποτε γλωσσολόγος θα μπορούσε να μας πληροφορήσει για την συγκολλητική δομή αυτής της λέξης, αλλά θα δυσκολευόταν να ερμηνεύσει την μουσικότητα και την μπαϊσέξουαλ ερεθιστική διάθεση του κοχλία στο άκουσμα του δεύτερου συνθετικού της, δηλ στο «χίλι». Να σημειώσουμε πως δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως αν το πρώτο συνθετικό «σουα», τονίζεται στην λήγουσα ή στην παραλήγουσα, είναι δηλ «σούα», γι’ αυτό και θα παρουσιάσουμε δύο εκδοχές, προχωρώντας στην μετάφρασή της, χωρίς τονισμό.

Η πρώτη Βιβλική εκδοχή εμφανίζει αυτό το γλωσσικό ποντικοκούραδο ως όνομα του πεθερού του Ιούδα. Αν ισχύει αυτό, τότε η συνειρμική τσατσά της λογικής σε συνδυασμό με το φαντασιόπληκτο της Βίβλου, δικαίως οδηγεί στον προδοτικό χαρακτήρα της λέξης γιατί ο Ιούδας της Γένεσης έκανε έναν γιο, τον Ηρ, ο οποίος λέγεται πως ήταν κακός και πονηρός απέναντι στον Κύριο, και έτσι ο Κύριος τον καθάρισε για να μην κάθεται και ερμηνεύει τις λέξεις. Το ιστορικό της λέξης «Ιούδας» είναι λίγο πολύ γνωστό, όπως γνωστή είναι και η ενεργειακή δραστικότητα μιας προδοσίας, παρεξηγημένη ίσως από τους περισσότερους. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε, πως η λέξη «σουα-χείλη» και η γλώσσα σουαχίλι, αναφέρονται στο μισερό και κατακριτέο "αμάρτημα" της προδοσίας ενός πράγματος.

Η δεύτερη εκδοχή είναι περισσότερο φινετσάτη καθώς αναφέρει πως το γλωσσικό μπιμπελό έχει μεγάλη πιθανότητα να συνδέεται με το γαλλικό «soie» που σημαίνει «μετάξι» ή «μεταξί». Και το λέω αυτό γιατί ο Ζαν Μοζέ, ως εμπνευστής του μεταφραστικού προγράμματος που χρησιμοποιώ, έχει την τάση όταν ομιλεί σπασμένα ελληνικά να τονίζει όλες τις λέξεις στην λήγουσα. Γι’ αυτόν λοιπόν, το μετάξι, γίνεται «μεταξύ» και αν ευελπιστώ κάποιος να με καταλάβει πρώτος, αυτός θα είναι ο Μοζέ. Και σ’ αυτήν την λέξη, ισχύει το μπαϊσέξουαλ ακουστικό ερέθισμα του κοχλία.

Το δεύτερο συνθετικό της λέξης «σουαχείλη», δεν χρειάζεται μετάφραση, καθώς από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει κι από τα μάτια στην καρδία, ριζώνει και δεν βγαίνει. Ο ερωτισμός της λέξης, είναι πλέον εμφανής και εντάξει, περάσαμε την Χρηστίδια ζώνη και μπορούμε να συνεχίσουμε.

Ο Ράϊχ μιλούσε σουαχείλη. Η Ατμάνοβιτς καταλάβαινε σουαχίλι. Ο παράξενος ασθενής που έπαιζε πόκερ στο στρογγυλό τραπέζι του ψυχιατρείου, δεν ήταν άλλος παρά ο βρετανικής καταγωγής υποσμηναγός της RAF, Jack Wenrigo. Τζακ Γουένριγκο ? Αυτός, μιλούσε και καταλάβαινε και τα δύο.

συνιστω για την αντιμετωπιση των εντομων τα κινεζικα ξυλακια φαγητου - στα 4 δωρο μια εσωτεριστικη ερωτικη μαντινιαδα της λατρειας του Ανεξαντλητου Χοιρου:

"σαν την πορδη στο αντερο
σ εχω και σε φυλασω
μα τρεμω απ το φοβο μου
μην κλασω και σε χασω"

quote:

---

αχ baba J ...
ΑΦΗΝΕΙ ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ Ο ΟΙΝΟς ΤΟΥΤΟς..

---

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr

Sun Sc K ripT 010101010
Elakaimenepwskaneisetsigiamiakartavalemianinjanateleiwnoume

ΣτΜ... Η "συντηρητικότερη όλων των τεχνών" κατά Stanley Morison.