- 0+@=1 - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Αν δεχτούμε ότι ισχύει αυτή η πρόταση ,τότε ως Γνώση θεωρούμε την αποκάλυψη και κατανόηση της συνάρτησης αυτής η οποία θα μας οδηγήσει αφενός στην κατανόηση του εαυτού μας και αφετέρου στην κατανόηση του Σύμπαντος .
Η προσέγγιση της συνάρτησης δε , μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους . Είτε με την εξωτερική παρατήρηση –επιστήμη ,είτε με την εσωτερική παρατήρηση – εσωτερισμό (με την ευρύτερη έννοια) .
Να σημειώσουμε εδώ ότι :
1. η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ του ανθρώπινου εγκεφάλου και των εγκεφάλων των υπολοίπων ζώων είναι το μέγεθος μνήμης . Ο ανθρώπινος «σκληρός δίσκος » είναι πολλαπλάσιος τους .
2. η γνώση είναι ένα αρχείο που συγκροτείται από επεξεργασμένα συμπεράσματα που προκύπτουν από σ υ γ κ ρ ί σ ε ι ς , οι οποίες πραγματοποιούνται δια μέσου ΑΝΑΜΝΗΣΗΣ των δεδομένων που είναι καταγεγραμμένα στην ανθρώπινη μνήμη .
Άρα η επιστημονική γ ν ώ σ η είναι προϊόν διαδικασίας α ν ά μ ν η σ η ς .
Ο Πλάτωνας στο πλατωνικό σπήλαιο ανέφερε ότι « η Γ ν ώ σ η είναι α ν ά μ ν η σ η
αλλά και κ ά θ α ρ σ η ».
Ο ορισμός αυτός έμεινε μάλλον ακατανόητος για τις ερχόμενες γενιές , εφόσον πάμπολλες αναλύσεις έχουν γραφτεί , με αντικρουόμενα συμπεράσματα .
Mε τα παραπάνω νομίζω ότι απέδειξα ότι ήξερε πολύ καλά τι εννοούσε με τον όρο α ν ά μ ν η σ η . Ας δούμε τι εννοεί και με τον όρο κ ά θ α ρ σ η …
Είπαμε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαθέτει μαθηματικά την ίδια «δόμηση» με το σύμπαν . Άρα θα μπορούσε αντί να αναζητήσει την θεμελιώδη στο εξωτερικό περιβάλλον , να την αναζητήσει στον ίδιο του τον εαυτό . Πως ? Αν ο ίδιος αποτελέσει το αντικείμενο παρατήρησης .
Κάτι τέτοιο είναι δυνατόν να γίνει με τον δ ι α λ ο γ ι σ μ ό .
Ο διαλογιζόμενος προσπαθεί να επιτύχει δύο πράγματα .
1. την αποκοπή του από την εξωτερική παρατήρηση
2. την αποκοπή του από την α ν ά μ ν η σ η .
Προσπαθεί να σταματήσει κάθε σκέψη κάνοντας κ ά θ α ρ σ η συνείδησης .
Όταν τελικά τα καταφέρει ,ο προγραμματισμένος να αναζητεί δεδομένα ανθρώπινος εγκέφαλος ( θεμελιώδης συνάρτηση ) , βρίσκει διέξοδο – «βλέπει» τον εαυτό του .
Σύμφωνα όμως με την παραδοχή της θεωρίας του 0+@=1 , ο εαυτός μας είναι η θεμελιώδης και η θεμελιώδης ο Θεός .Έτσι οι εσωτεριστές διαλογιζόμενοι έχουν την εντύπωση ότι «είδαν τον Θεό» .
Σίγουρα όμως είδαν τον θ ά ν α τ ο , διότι προσομοιώθηκαν με την κατάσταση του θανάτου , όπως την περιέγραψα στην αρχική ανάλυση και αντιγράφω εδώ :
Τότε η συνάρτηση του παρατηρητή χάνει την επαφή με την γενεσιουργό , σταματώντας να παίρνει τιμές από το πεδίο τιμών της .
Συνεχίζει όμως να υπάρχει παίρνοντας τυχαίες , άτακτες τιμές από το Χάος .
Αυτό επιφέρει δύο τινά .
Την διακοπή απεικονίσεων (κατάρρευση του Χώρου) και την διακοπή της περιδίνησης (διακοπή του χρόνου) .
Μέχρι πρότινος, μια πινακίδα στο ασκηταριό του Όσιου Λεόντιου έγραφε σχετικά με την εμπειρία του αυτή :
«Όταν πεθάνεις εφόσον ζεις , δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις ».
Η εμπειρία όμως αυτή της γνώσης , θα πρέπει να είναι περισσότερο το βίωμα που αναζητά ο φίλος μας ο Πλάτωνας (του εσωτέρικα :) ) και όχι ορθολογική γνώση .
Είναι λοιπόν σαφής ο Πλάτωνας στο πλατωνικό σπήλαιο , αλλά και σύμφωνος κατά την γνώμη μου , με την ανάλυση που έκανα για το 0+@=1 .
Το δε 0+@=1 , είναι η γέφυρα μεταξύ ορθολογισμού και μυστικισμού ,αλλά και η κορωνίδα των Υλοζωιστών , τελευταίο των οποίων θεωρώ τον Πλάτωνα .
""βάλε στόχους μικρούς αν θες να ευτυχίσεις , βάλε στόχους μεγάλους για να παραμείνεις νέος""
"Στην αρχή τα βουνά είναι βουνά και τα νερά -νερά, όταν ψάχνεις το Ζεν τα βουνά δεν είναι πια βουνά και τα νερά δεν είναι νερά, όταν βιώσεις το Ζεν, τα βουνά είναι βουνά και τα νερά - νερά."
Ένας απο τους ορισμούς του Ζεν.
(Εν αρχή υπήρχεν ο Λόγος καί ο Λόγος ήτο πρός τόν Θεόν καί Θεός ήτο ο Λόγος. Αυτός υπήρχε εν αρχή πρός τόν Θεόν. Όλα έγιναν δι' αυτού καί χωρίς αυτόν τίποτε δέν έγινε από όσα έχουν γίνει. Μέσα εις αυτόν υπήρχε ζωή καί η ζωή ήτο τό φώς τών ανθρώπων.) (Ιωάν. 1.1-1.4).
Τι εννοούν άραγε με την έννοια Λόγος οι γραφές ?
Με τον ίδιο τρόπο που η έννοια μ ο ί ρ α (πεπρωμένο) προέρχεται από την γεωμετρική μοίρα των αστρολόγων της αρχαιότητας , έτσι και η έννοια Λόγος προέρχεται από τον μαθηματικό λόγο , το κλάσμα .
Εν αρχή είναι ο Λόγος λοιπόν , δηλαδή η σύγκριση , η σ χ ε τ ι κ ό τ η τ α .
Η πραγματικότητα είναι σχετική κατέληξε η κβαντική θεωρία δια μέσου της Αρχής της Αβεβαιότητας .
Το Γιν Γιάνκ των ανατολικών και το 0+@=1 των Ελλήνων αντικατοπτρίζουν την ίδια θεμελιώδη αρχή , την ίδια γνώση . Μια γνώση κληροδοτούμενη από το παρελθόν (ως κληρονομιά κάποιου παλαιότερου πολιτισμού ) ή προκύπτουσα ως προιόν γνώσης από τον διαλογισμό .Δεν γνωρίζω πιο απ'τα δυό .
Αρκεί να θέσουμε ένα σημείο Γιν – Μηδέν μέσα στο Γιανγκ- Χάος , για να δημιουργηθεί η πραγματικότητα – Εν .
Αλλά αυτό το Εν είναι σχετικό .
Ο συγκριτικός λόγος λοιπόν του κάτι προς οτιδήποτε δημιουργεί το Εν , την πραγματικότητα .
""βάλε στόχους μικρούς αν θες να ευτυχίσεις , βάλε στόχους μεγάλους για να παραμείνεις νέος""
Ωραιότατο το θέμα του Λεωνίδα με πολύτιμη τροφή για σκέψη.
Φίλε Λεωνίδα ξεδίπλωσε το πνεύμα σου απλώχερα και μην περιμένεις πολλές απαντήσεις παρά μόνο σύντομες διευκρινιστικές ερωτήσεις. Αυτό γιατί τα κείμενα σου δεν προσφέρονται για διάλογο του τύπου "Σου λέω μου λες". Είναι κείμενα που μπορούν να χρειαστούν μήνες συλλογισμού από τον αναγνώστη για να γίνουν πλήρως κατανοητά. Εκτιμώ πολύ τον κόπο σου και αναμένω τη συνέχεια και ολοκλήρωση των σκέψεων σου. Βλέποντας με τι ασχολείσαι στο παρόν τόπικ, πιστεύω ότι θα εύρισκες ενδιαφέρον και το τόπικ "Ποιός είσαι; Τι είσαι; Πού είσαι; Πότε είσαι;....." στο μύθος και θρησκεία. Άλλωστε η μια αναζήτηση οδηγεί πάντα σε μια άλλη αναζήτηση.
Νάσαι καλά.
Ελεύθερος
Προς το παρών επειδή οι παρεξηγήσεις καραδοκούν θα αντιγράψω εδώ μια διευκρίνηση που έκανα κάπου αλλού .
΄
Χρησιμοποίησα το «εν αρχή ην ο λόγος» ,την εισαγωγή του κατά Ιωάννη ευαγγελίου , όχι γιατί πιστεύω στο πνεύμα των ευαγγελίων , αλλά γιατί πιστεύω ότι εμπεριέχουν κλεμμένα αντίγραφα αξιόλογων πηγών που δεν έχουμε σήμερα στην διάθεσή μας , για γνωστούς και άγνωστους λόγους . Αρκεί να διαβάσει κανείς το κείμενο που φαντάζει ακαταλαβίστικο και οπωσδήποτε ασύνδετο με τα μετέπειτα εξιστοριθέντα .
Εν αρχή υπήρχεν ο Λόγος καί ο Λόγος ήτο πρός τόν Θεόν καί Θεός ήτο ο Λόγος. Αυτός υπήρχε εν αρχή πρός τόν Θεόν. Όλα έγιναν δι' αυτού καί χωρίς αυτόν τίποτε δέν έγινε από όσα έχουν γίνει. Μέσα εις αυτόν υπήρχε ζωή καί η ζωή ήτο τό φώς τών ανθρώπων .
Και συνεχίζει …
Και το φως στο σκοτάδι φέγγει και το σκοτάδι δεν κατέλαβε αυτό (το φως).
Και αμέσως μετά ..
...Υπήρξε άνθρωπος απεσταλμένος παρά Θεού , ονομαζόμενος Ιωάννης κλπ κλπ , εισάγοντας τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και ξεκινώντας την γνωστή αφήγηση της ζωής του Χριστού …
Είναι καταφανές ότι η εισαγωγή δεν έχει καμία σχέση προς την συνέχεια .
Ο συγγραφέας μάλλον την αντέγραψε από κάποιο ελληνικό κοσμογονικό κείμενο το οποίο σεβόταν , για να δώσει κύρος στο γραπτό του ή και ποιητική χροιά . Εξάλου ήταν και μόδα της εποχής εκείνης ,η μίξη φιλοσοφικών κειμένων με τα των χριστιανικών ...αναλύσεων, προκειμένου , να αντιμετωπιστούν δραστήριοι ακόμη ελληνοφιλόσοφοι όπως ο Κέλσος .
Αλλά η λέξη Λόγος προδίδει τον συγγραφέα, καθότι μαθηματική απαρχής της εμφανίσεώς της .
Πιστέυω ακράδαντα στην σύνδεση ορθολογισμού και μυστικισμού , ως την μόνη ικανή διαδρομή στην πορεία προς μια θεωρία των πάντων , για τον απλούστατο λόγο ότι αντιστοιχούν στον παρατηρητή και στο σύμπαν και θα πρέπει αυτά να λαμβάνονται αναπόσπαστα σε μια οποιαδήποτε τέτοια απόπειρα , ώστε να τύχει σοβαρής προοπτικής
""βάλε στόχους μικρούς αν θες να ευτυχίσεις , βάλε στόχους μεγάλους για να παραμείνεις νέος""
.Δεν θα το πιστέψεις αλλά το «εν αρχή ην ο λόγος», που φυσικότατα συμφωνώ μαζί σου ότι δεν είναι και δεν μπορεί να είναι της χριστιανικής κοσμοθεωρίας, ήταν μια από τις αφορμές να δω τον κόσμο από μια άλλη οπτική γωνία. Σε συντομία τον είδα ως εξής:
Παρατηρώντας τον κόσμο, και με βάση τη μέχρι τώρα γνώση μας, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ο άνθρωπος συγκεντρώνει τις πιο πολλές πιθανότητες να είναι το τελειότερο και πολυπλοκότερο του δημιούργημα. Μετά σκέφτηκα κάπως πρακτικά. Γιατί να πάω άοπλος στο παρελθόν και να προσπαθώ να βρώ την αιτία της δημιουργίας στα τυφλά; Η δημιουργία για να υπάρξει πρέπει να εξυπηρετεί ένα σκοπό έτσι δεν είναι; Ουδέν παρά χρήμα γίγνεται. Ε λοιπόν αφού μου μπήκε η ιδέα ότι ο σκοπός «το χρήμα» είναι ο άνθρωπος, γιατί να μην ξεκινήσω από τον άνθρωπο και να πάω πίσω;
Εδώ μου ήρθε μια άλλη ιδέα πιο συναρπαστική. Γιατί να θεωρήσω ότι το παρελθόν προηγείται του μέλλοντος και όχι αντίστροφα; Δεν είναι η προσπάθεια επίτευξης του σκοπού που τα κάνει όλα να δουλεύουν; Δεν είναι το αποτέλεσμα που καθορίζει ποιά θα δουλέψουν και πώς, για να το επιτύχουν; Μπερδεύτηκα για κάμποσο καιρό. Περπατούσα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω. Ανάποδα. Γέλαγα με τις τερατοϊδέες μου
. Όχι έλεγα, δεν μπορεί να είναι έτσι. Και δεν μπορεί γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να μαθαίνει αλλά και να εξελίσσεται ως είδος. Και αν το αποτέλεσμα είναι μεταβλητό, τότε και όλα όσα αυτό διαμορφώνει και επηρεάζει είναι μεταβλητά. Μα αν διαμορφώνει και επηρεάζει και το παρελθόν, είναι και το παρελθόν μεταβλητό;
Άλλο πάλι και τούτο. Και δώσ’ του σκέψεις. Χμ γιατί να μην συμβαίνουν όλα ταυτόχρονα και απλά ο παρατηρητής εμφανίζεται-εστιάζεται όπου θέλει δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο το παρελθόν το παρόν και το μέλλον; Καλή ιδέα αλλά αν είναι έτσι τότε αυτό που λέμε παρατηρητής, πρέπει να είναι και ο δημιουργός, αφού αυτός είναι που εμφανίζεται-εστιάζεται όπου θέλει και επηρεάζει- διαμορφώνει ότι θέλει. Αυτός καθορίζει τι και πως θα δουλέψει. Ναι αλλά ποιος είναι αυτός; Μήπως είναι ο άνθρωπος; Έχει τέτοια προσόντα; Από όλα όσα αποτελούν τον άνθρωπο υπάρχει κάτι που μπορεί να διαθέτει τέτοια προσόντα; Δύσκολα πράγματα. Πρέπει να ξανακοιτάξουμε τον άνθρωπο από την αρχή. Μα τι είναι ο άνθρωπος επί τέλους; Εγώ ρε παιδί μου να πούμε, τι στ’ αλήθεια είμαι; Για να κόψουμε όμως δρόμο, γιατί δεν ξαναδιαβάζουμε τους μεγάλους; Είπαν εκείνοι κάτι τέτοιο, κάτι παρόμοιο κλπ; Ή είμαι ο μόνος, οπότε πρέπει να πάω σ’ έναν καλό ψυχίατρο, να πάρω μερικά χάπια να μου περάσει το χούι;
Ε εκεί ήταν η μεγάλη έκπληξη. Πολλοί μεγάλοι, αυτό είπανε αλλά ο καθένας με το δικό του τρόπο. Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. (Του κόσμου του οποίου ο άνθρωπος είναι η κορωνίς). Του δικού μας σύμπαντος.
quote:
Εν αρχή υπήρχεν ο Λόγος καί ο Λόγος ήτο πρός τόν Θεόν καί Θεός ήτο ο Λόγος. Αυτός υπήρχε εν αρχή πρός τόν Θεόν. Όλα έγιναν δι' αυτού καί χωρίς αυτόν τίποτε δέν έγινε από όσα έχουν γίνει. Μέσα εις αυτόν υπήρχε ζωή καί η ζωή ήτο τό φώς τών ανθρώπων
Η ζωή που λέει εδώ, δεν είναι τα ζωντανά όντα (φυτά, ζώα κλπ). Εννοεί την θέτουσα εν έργω τον λόγο. Τον λόγο που είναι και θεός. Και η ζωή αυτή (η θέτουσα εν έργω) ήταν το φως των ανθρώπων. Η ανθρώπινη θέαση. Όπως τα βλέπει ο άνθρωπος δηλαδή. Η και όπως ΤΑ ΘΕΛΕΙ ο άνθρωπος. Γι αυτό και ο Πλάτωνας διερωτήθηκε: Άραγε υπάρχει ο κόσμος όταν δεν τον βλέπουμε; Δεν είναι δυνατόν ο Πλάτωνας να εννοούσε την εξαφάνιση του κόσμου με ένα κλείσιμο των ματιών μας. Αυτά τα πιο πάνω πρέπει να προσπαθούσε να μας κάνει να υποψιαστούμε.
Αλλά και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος έλεγε. «Που να κοιτάξω και να μη σε δώ.» Δυστυχώς δεν βρίσκω το απόσπασμα. Αλλά θυμάμαι ότι το είχα κατατάξει στα κείμενα που μας προτρέπουν να υποψιαστούμε ότι και αυτός μάλλον τον άνθρωπο εννοούσε για δημιουργό. Φυσικά λέγοντας άνθρωπο δεν εννοώ τον Γιώργο και τον Θανάση. Εννοώ τη συλλογική ανθρώπινη βούληση.
Ελπίζω να μη σε κούρασα. Θα ήθελα πάρα πολύ ν ακούσω τη δική σου κοσμοθεωρία. Επί παντός επιστητού. Οι τίτλοι των τόπικ δεν πρέπει να αποτελούν συρματόμπλεγμα.
Ελεύθερος
Σε χαιρετώ Λεωνίδα.
Ο Αντισθένης έλεγε στους μαθητές του, όταν πήγαιναν στη σχολή του για πρώτη φορά, να έχουν (εν πινάκιο καινου κ.τ.λ., νοώντας βέβαια και νου, δηλαδή μυαλό, αλλά πάντα όλα από ένα και καινά, άδεια)!
Οι πρώτοι Κυνικοί φιλόσοφοι όπως ο Διογένης, ο Κράτης και άλλοι όπου όλα τα είχαν από ένα, ρούχο, πήρα, μαγκούρα... Μελετούσαν δε την φύση και σατίριζαν καυστικά κάθε τι που ήταν (έξω) της φύσης, ακόμα και τα παράγωγα της σκέψης. Εάν δούμε του Ζήνωνα την φιλοσοφική σκέψη -μαθητής ον του Κυνικού Κράτη-, θα διαπιστώσουμε ότι διαχωρίζει σαν ξεχωριστά "ενεργειακά" κατώτερα σώματα τα παράγωγα ετούτα της σκέψης.
Έτσι οι αρχαίοι Ελληνες ξεκινούσαν απ το μη ουδέν, περνούσαν στο πάλι εν-καινό και μελετούσαν (γνωρίζοντας) τις διαβαθμίσεις του αντιληπτού εν-καινού.
Ώστε το θεώρημα που μας έφερε της μαθηματικής εξίσωσης 0+@=1 ο Λεωνίδας: να μας οδηγεί απ'το απόλυτο μη ουδέν στην ενεργούσα εξέλιξη της γένεσης του εν-καινού και στο δημιούργημένο πλέον αντιληπτό απ'το εν-καινό.
Δίχως να ομιλούμε για έναν φιλοσοφικό μηδενισμό της υλικής σκέψης, (διότι εδώ, θα πέσουμε στο φοβερό λάθος να μην αναγνωρίσουμε την ενεργούσα εξέλιξη του μη ουδέν όπου ετούτη είναι η γεννήτρα και γεννήτρια του αντιληπτού), θα ξεκινήσουμε να μελετούμε στον άπειρο Κρόνο-χρόνο εκείνο που είναι δημιουργημένο και αντιληπτό.
Αντιληπτό είναι: το άϋλο και το υλικό σύμπαν με τις γνωστές έννοιες της φιλοσοφίας, της θρησκείας, της επιστήμης.
Ενεργούσα εξέλιξη είναι: (-) Αδυνατό να απαντήσω "βλέπω" μόνο το παραχθέν δημιούργημα.
Μη ουδέν είναι: (-)
Αγαπητέ Λεωνίδα ετούτη είναι η δική μου ερμηνεία δίχως φυσικά να είναι και απόλυτη.
Σε χαιρετώ.
Σας χαιρετώ.
"Εν αρχή υπήρχεν ο Λόγος καί ο Λόγος..."
Λόγος. Word ή Ratio;
Έστω ότι είναι Ratio. Αυτό σα να σχετίζεται λίγο με το φ και κατά συνέπεια με τους Πυθαγορείους, μέσω του κανονικού πεντάγωνου και του πεντάγραμμου. Ενώστε τις κορυφές ενός κανονικού πενταγώνου. Δημιουργήθηκε το πεντάγραμμο. Στο κέντρο του υπάρχει άλλο ένα κανονικό πεντάγωνο. Ενώστε και εκείνου τις κορυφές..κ.ο.κ. Κλασματομορφές θυμίζει.. "Ενσαρκώσατε" το άπειρο. Κάτι άλλο, δε γνωρίζω αν σχετίζεται ή αν αποτελεί σύμπτωση. Τα ισοσκελή τρίγωνα του πενταγράμμου, ή αλλιώς το τρίγωνο του Α, έχουν γωνίες βάσης ανοίγματος 72 μοιρών. Ποιό φυσικό φαινόμενο συμβαίνει κάθε 72 χρόνια; Η προήγηση των ισημεριών.
Περί του μηδενός λόγος..
0+0+0+0+0+....(επ'απειρον)=0
(1-1)+(1-1)+(1-1)+....(επ'άπειρον)=0+0+0+....=0
1+(-1+1)+(-1+1)+(-1+1)+....(επ'άπειρον)=1+0+0+0+....= 1
..πρόσθεση απείρων μηδενικών ισούται με οποιοδήποτε αριθμό.
Ας κρατήσουμε όμως το 1.
0 + 1 = @
Μα, 1 = 0+0+0+0+.......
τότε, 0 + (0+0+0+.....) = @
Οπότε, 0 = 1 = @
Κάτά την Ελληνική μυθολογία, τι υπήρχε στην αρχή; Το απέραντο χάος. Το = ενικός αριθμός (1), απέραντο (@), χάος (0).
Προς όσους ενδιαφέρονται. Δε γνωρίζω αν έχει μεταφρασθεί στα Ελληνικά.
"Zero, The biography of a dangerous idea", Charles Seife, Souvenir Press.
Επικολλώ 2 αποσπάσματα από το οπισθόφυλλο.
The Babylonians invented it, the Greeks banned it, the Hindus worshipped it, and the Christian Church used to fend off heretics. TODAY ITS A TIMEBOMB TICKING IN THE HEART OF ASTROPHYSICS.
......
Charles Seife's elegant and witty account takes us from Aristotle to superstring theory by way of Pythagoras, Descartes, the Kabbalists and Einstein by way of Newton and Stephen Hawking.
Με λίγα λόγια εξηγεί πώς το 0 κυβερνά τον άνθρωπο.
Ελεύθερε
Λίγο πιο πάνω , με ένα αρκετά εκτενές κείμενο , διατύπωσα την άποψή μου «Επί παντός επιστητού» , μέσα από την θεωρία για το 0+@=1 . Πλέον ερμηνευω τα πάντα με αυτό .Μάλλον το προσπέρασες .
Ενδιαφέρουσες η απόψεις σου και επίσης ο εναλλακτικός τρόπος θέασης των πραγμάτων που προτείνεις .Δεν σου κρύβω ότι με παρόμοιο τρόπο σκέφτομαι και εγώ και γι αυτό κάποιες από τις απόψεις μας μοιάζουν .
Δεν θα ανέβαζα ένα απόσπασμα από τον μυστικισμό για να το χρησιμοποιήσω ως απόδειξη , αν δεν θεωρούσα ότι κυριολεκτεί .
Για μένα το απόσπασμα αυτό ότι λέει το «εννοεί» και όχι το «υπονοεί». Ακόμα και όταν λέει «μέσα εις αυτόν υπήρχε ζωή καί η ζωή ήτο τό φώς τών ανθρώπων» κυριολεκτεί . Αλλά είναι απίστευτο το πόσο δύσκολα τρώγεται μια σούπα με το πιρούνι , ακόμη και αν την έχεις μπροστά στην … μύτη σου , όπως θα λέγαμε κάπου αλλού .
Zemperg
Για μένα οι Κυνικοί συμβολίζουν την ….απόγνωση της ελληνικής φιλοσοφίας μπροστά στο τρομερό παιδί της τον Ζήνωνα .
Επί της ουσίας τώρα , θα σε παρακαλούσα για μια επιπρόσθετη ανάλυση της άποψής σου , επειδή δυστυχώς δεν κατάφερα να την κατανοήσω .
Ευθύμη
Συμφωνώ σε όσα ανέφερες για το Φ και επαυξάνω , καθώς το Φ εμπλέκεται σε όλα τα συστήματα της ζωής , του ορατού και του αόρατου κόσμου . Ακόμη και το ηλιακό μας σύστημα στο Φ βασίζεται .
Από εκεί και έπειτα νομίζω ότι υπεραπλοποίησες τις σχέσεις μεταξύ 0 ,@ και 1 για να βγάλεις το συμπέρασμα
0 = 1 = @
και βεβαίως χρησιμοποίησες μεταγενέστερα μαθηματικά για να αναλύσεις μια φιλοσοφική σκέψη , που εκ των πραγμάτων προηγείται των γνωστών μαθηματικών και σίγουρα τα …αμφισβητεί .
Θα πρέπει να είναι ενδιαφέρων το βιβλίο που προτείνεις και νομίζω ότι το έχουμε συναντήσει σε βιβλιογραφικές αναφορές κάποιων σάιτ που σχετίζονται με το Φ .
""βάλε στόχους μικρούς αν θες να ευτυχίσεις , βάλε στόχους μεγάλους για να παραμείνεις νέος""
Προσωπικά πιστεύω ότι το 1 σε αυτήν την εξίσωση είναι σχετικό και δε θα πρέπει να μας φέρνει στο μυαλό την αρίθμηση ενός χάρακα. 1εκ δεν ισούται με 1 ίντσα. Ωστόσο, από το 0 μέχρι 1εκ, και από το 0 μέχρι τη 1 ίντσα, υπάρχει το ίδιο πλήθος στοιχείων, άπειρα.
Λεωνίδα δεν προσπέρασα τίποτε. Δεν είδα να έχεις αναπτύξει το άλλο κεφάλαιο που λες στο τέλος του μεγάλου μυνήματος. Το αν και γιατί μπορεί να υπάρξει συνέχεια εννοώ. Δεν είδα να προχώρησες εκεί. Περιμένω με ανυπομονησία. Είναι δύσκολα τα κείμενα σου, με επιστημονική ως επί το πλείστον γλώσσα που απαιτεί και επι μέρους μελέτη. Και επειδή αυτή την εποχή δυσκολεύομαι να αδειάσω το μυαλό μου από τις δικές μου "αναμνήσεις", βλέπω τα πολύπλοκα μυνήματα των άλλων και δυσκολεύομαι να τα κατανοήσω επαρκώς. Ξέρεις ότι πολλές φορές δεν μπορείς να προσηλωθείς αρκετά.
Για παράδειγμα, δεν κατάλαβα το πώς ο Ευθύμης δικαιολογεί αυτά:
quote:
..πρόσθεση απείρων μηδενικών ισούται με οποιοδήποτε αριθμό.0 + 1 = @
Μα, 1 = 0+0+0+0+.......
τότε, 0 + (0+0+0+.....) = @
Οπότε, 0 = 1 = @
Τα υπόλοιπα τα κατάλαβα. Αυτά όχι. Τα βρίσκω λανθασμένα, αλλά είναι πράγματι λανθασμένα; Ίσως πρέπει να συγκεντρωθώ ακόμη περισσότερο ή ίσως με βοηθάει μια πιο φιλολογική παρά επιστημονική γλώσσα. Εδώ θα είμαι πάντως.
Ελεύθερος