- ΠOIOI KΛEIΔΩMENOI ΛOΓAPIAΣMOI ΘEΛETE NA ANOIΞOYN ; - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:Πλαστό είναι.
Πάρτο τσιγγούναρε..
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=΄Εχω μάτι γαρίδα εγώ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Έχουν μακραν παραγωγικότερη πορεία και κατάθεση ψυχής απο την ΑΤΜΑ,τον Pixeldream,τον Deva k.a
Αν μη τι άλλο αξίζουν μια δέυτερη ευκαιρία.
Ryche..
<<Re!play mode
E.Σ
To τρεις;.)
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Πλαστή είναι η μούρη σου!
Ακου εκεί να υποννοήσει για το επιφανές μέλος allzzaro τέτοια πράγματα...
Αει χάσου μυρμυγκάκι...
quote:
Έχουν μακραν παραγωγικότερη πορεία και κατάθεση ψυχής απο την ΑΤΜΑ,τον Pixeldream,τον Deva k.a
Υπάρχει και μια Galadriel την οποία παραδόξως ξεχνάς...
quote:
To τρεις;.)
Είναι το "αλτσχάϊμερ" του αδικημένου...
quote:
Υπάρχει και μια Galadriel την οποία παραδόξως ξεχνάς...
Δεν την ξεχνάω "παραδόξως", φίλη Αvallon.Eκφράζω την προσωπική μου άποψη η οποία απλά δεν την περιλαμβάνει.Ίσως κάποτε φτάσω την μεγαλοψυχία της Αφροδίτης.Για την ώρα όμως...
quote:
Είναι το "αλτσχάϊμερ" του αδικημένου...
Ακριβώς.Ευχαριστώ για την κατανόηση.
Edited by - TheChosenNone on 06/02/2006 15:50:21
quote:quote:
Υπάρχει και μια Galadriel την οποία παραδόξως ξεχνάς...
Δεν την ξεχνάω "παραδόξως", φίλη Αvallon.Eκφράζω την προσωπική μου άποψη η οποία απλά δεν την περιλαμβάνει.Ίσως κάποτε φτάσω την μεγαλοψυχία της Αφροδίτης.Για την ώρα όμως...
μεγαλοψυχια - ωραια εννοια αδελφε ρυτσε!!!
αλλα επειδη μεταξυ μας καταλαβαινομαστε και με ζεν μη-ορους, θα προτεινα "αποστασιοποιηση"...
quote:quote:
Είναι το "αλτσχάϊμερ" του αδικημένου...
Ακριβώς.Ευχαριστώ για την κατανόηση.
παλι θα ζενοκασταντενισω : η αδικια γινεται δυναμη αν το θελησεις (γιατι νιωθω οτι σου λεω πραγματα που τα ξερεις? οπως οτι με φτιαχνει η ανιμεϊσον σπειρα σου)
.
ΥΓ.δεν πιστευω να βρηκαν διοξινες ρε παιδια στο αλτσχαϊμερ?
.
ΥΓ.5 ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ (ναι, και του λεμουριου )
.
ΥΓ.1 παντως οι ΑΤΜΑ και GALADRIEL ειναι σκληρες τελικα, ε συνφορουμιστες μου? (τις θαυμαζω ειλικρινα! ουτε εγω θα παρουσιαζομουν σε κληση απολογιας - ακομη και στον εισαγγελεα στελνεις δικηγορο σεβαστα μας ΛΟΑ - δεν πας αυτοπροσωπως αν δεν σε τσιμπησουν τα οργανα... )
λειπουν αμφοτερες απο το φορουμ...
.
ΥΓ.3 αληθεια γιατι λειπουν αυτες οι πως τις ειπαμε απο το φορουμ?
ειναι αυτο το εμενταλ που με βασανιζει...
.
χαιρεσθαι απαντες!
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:
ΥΓ.3 αληθεια γιατι λειπουν αυτες οι πως τις ειπαμε απο το φορουμ?
ειναι αυτο το εμενταλ που με βασανιζει...
Αυτό τώρα είναι το αλτσχάϊμερ του απορημένου ή του υποψιασμένου??
Υ.Γ. Και μένα μ'αρέσει η σπείρα... αλλά και τα χρώματα...
Για την αποστασιοποίηση που προτείνεις δεν θυμάμαι να τα κατάφερες ούτε εσύ με τον άγνωστο-γνωστό κοινό μας "φίλο" που για 5 σελίδες τον κυνηγούσες στην αριστερή ατραπό.Που θα πάει όμως θα τα καταφέρουμε.
Αν μιλήσω για το εν λόγω μέλος επειδή το θέλετε εσείς και όχι επειδή το νίωθω εγώ νομίζω οτι απομακρύνομαι διπλά απο τον δρόμο του zen.)
Αλλά γιατί νοιώθω οτι σου λέω πράγματα που ήδη γνωριζεις;Όπως οτι χαίρομαι να σε βλέπω;
Καλό σου βράδυ.
quote:Για την αποστασιοποίηση που προτείνεις δεν θυμάμαι να τα κατάφερες ούτε εσύ με τον άγνωστο-γνωστό κοινό μας "φίλο" που για 5 σελίδες τον κυνηγούσες στην αριστερή ατραπό.
λες ναταν "αυτος"???
ειλικρινα δεν το νομιζω αδελφε - στην αριστερη ατραπο απλα απαντουσα σε αυτα που διαβαζα.
(παντως αν ηταν, θα εχει μεγαλη πλακα να ξαναδιαβασω τα ποστ με αλλο ματι )
quote:Αν μιλήσω για το εν λόγω μέλος επειδή το θέλετε εσείς και όχι επειδή το νίωθω εγώ νομίζω οτι απομακρύνομαι διπλά απο τον δρόμο του zen.)
παρεξηγησις!
εγω δεν θελω να μιλησεις για κανεναν - απαντησα σε ο,τι εγραψες.
quote:Αλλά γιατί νοιώθω οτι σου λέω πράγματα που ήδη γνωριζεις;Όπως οτι χαίρομαι να σε βλέπω;
αμοιβαια τα αισθηματα φιλτατε!
(κατι που ηδη γνωριζουμε και οι δυο )
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:quote:
Υπάρχει και μια Galadriel την οποία παραδόξως ξεχνάς...
Δεν την ξεχνάω "παραδόξως", φίλη Αvallon.Eκφράζω την προσωπική μου άποψη η οποία απλά δεν την περιλαμβάνει.Ίσως κάποτε φτάσω την μεγαλοψυχία της Αφροδίτης.Για την ώρα όμως...quote:
Είναι το "αλτσχάϊμερ" του αδικημένου...
Ακριβώς.Ευχαριστώ για την κατανόηση.Edited by - TheChosenNone on 06/02/2006 15:50:21
TheChosenNon
Αυτή η μεγαλοψυχία της καλής Θεάς!!! Εγώ ή άγριος δαίμονας θα είμαι ή τρυφερότατος άγγελος. Και τα δυό μαζί αδύνατον. Το παλεύω. Η καλοσύνη μου δροσίζει τα χείλη, η ένταση τα καίει. Κι από τα δύο έχω ανάγκη. Με την γλυκύτητα πλησιάζω το ΘΕΟ...Παράξενες αναλαμπές...
ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΛΕΙΨΕΙ Η ΑΤΜΑ...ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΨΥΧΗΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ...
ΕΠΑΝΑΛΑΜΠΩ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 10/02/2006 20:53:35
quote:Γιά πάρτη σου γιά χάρη σου τη διόρθωσα καλή μου...Μην μου ταράζεσαι...Μην...
Εμεις γιατι ειμαστε αναγκασμενοι να βλεπουμε 2 Avatar, το ενα κατω απο το αλλο, με συνεπεια να αργει ν΄ανοιξει η σελιδα;
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 10/02/2006 21:02:03
quote:Αμάν κακό κορίτσι...Μυρμηγκάκι; Κάτι μου θυμίζει...
Πλαστή είναι η μούρη σου!
Ακου εκεί να υποννοήσει για το επιφανές μέλος allzzaro τέτοια πράγματα...
Αει χάσου μυρμυγκάκι..."Vivere pericolosamente και κινδύνευε φρονίμως..."
Εγώ ένα όμορφο ξανθό δρακάκι...
΄Ακου πλαστή μούρη...
Τέτοια μούρη ομορφούλα
από τέτοια αρχοντοπούλα;
Την σνομπάρεις φιλενάδα;
θα βουίξει η Ελλάδα...
Αμάν...Να φουντώσω...τώρα ή μετά;
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
...and the Predators will prevail...
urbis et orbis
Ποια είναι η θέση μας σε τούτον εδώ τον κόσμο; Θέση όχι απλώς κριτική όπως διαλέγουν οι κάθε λογής "ιδεολόγοι".
Είναι πολύ πιο εύκολο να μετράς τα άσχημα αυτού του κόσμου κι αν ακόμα δεν τα βρεις όλα θα καταφέρεις να βρεις τουλάχιστον μερικά απ’ αυτά.
Ο καθένας μπορεί να θεωρεί στην συνέχεια τον εαυτό του "προοδευτικό" και "αγανακτισμένο", υιοθετώντας κιόλας παράλληλα κάποιες από τις προσφερόμενες έτοιμες λύσεις και ν’ αρχίσει να ρίχνει ευθύνες στους άλλους, θεωρώντας μάλιστα εαυτόν και ομοϊδεάτες απόλυτα "καθαρούς".
Μία τρομακτική ηθική αποσύνθεσης και παρακμής, εντελώς αόρατη για εκείνους που την κουβαλούν, αποτελώντας μάλλον οι ίδιοι το χειρότερο προϊόν της.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν ιδεολογίες. Στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο εκείνο που ο καθένας κουβαλάει μέσα του. Το λάθος του Πλάτωνα να ξεχωρίζει το "Είναι" από το "Γίγνεσθαι", ακόμα το πληρώνουμε όλοι μας.
Aς μην λησμονάει λοιπόν κανείς ότι στην ουσία αποτελεί και αυτός όχι απλώς ψηφίδα αυτού του άρρωστου κόσμου, αλλά και όργανο αναπαραγωγής του. Όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, κουβαλάμε το μερίδιό μας από την αρχή του Μηδενός, κοινώς από την κοπριά αυτού του κόσμου. Ακόμα και απαρνούμενοι τους γονείς τους, οι νέοι αδυνατούν ν’ απαρνηθούνε και την όλη ανατροφή τους, δηλαδή την νοοτροπία που έχει βαθιά μέσα τους αγκιστρωθεί. Αυτή ακριβώς η ανα-τροφή είναι που φέρνει τον καθένα μας στο σημείο που ΣΗΜΕΡΑ βρίσκεται.
Το να βγαίνει κανείς και να λέει "μετανιώνω για εκείνο που ήμουν" δεν τον αποσπά κιόλας από τα ανελέητα πλοκάμια αυτής ακριβώς της ηθικής της αποσύνθεσης και της παρακμής. Το να "μετανοεί" κάποιος, σημαίνει όχι μόνον ότι αλλάζει γνώμη και θέση, αλλά επίσης και ότι καταδικάζει τις προηγούμενες, άρα και τμήματα αυτού του ίδιου του έως σήμερα εαυτού του. Με άλλα λόγια, σημαίνει αδυναμία ενός λογικού όντος να σταθεί στο ύψος των πράξεών του.
Όμως μόνο μία εξ ολοκλήρου νέα πράξη πρέπει να χαιρετίζεται, αφού μόνον αυτή είναι που καλείται να προωθήσει τις αντιλήψεις και τις σκέψεις ακόμα παραπέρα.
Η αρχαιοελληνική ρίζα κι ερμηνεία: μετα-νόηση, μετά την νόηση.
Τι άραγε μπορεί να υπάρξει μετά την Νόηση, εκτός από μία ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ Νόηση;
Μόνον αποφεύγοντας να λιώσει ανάμεσα στις Συμπληγάδες της ηθικής της αποσύνθεσης και της παρακμής, γίνεται κάποιος περισσότερο λεύτερος, αλλά και με αντίληψη πολύ πιο καθαρή ως προς την εσωτερική και εξωτερική όρασή του.
Η διαφοροποίηση δεν περιορίζεται στον ενστερνισμό ή την απλή υιοθέτηση κάποιας α ή β ιδεολογίας, και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από αυτά.
Δεν μπορούμε να καθαρίσουμε έτσι εύκολα και φτηνά με τον Εαυτό μας. Ο σωστότερος ορισμός που θα μπορούσε να δοθεί σε κάθε είδους ιδέα είναι "μία σύλληψη – έμπνευση που ωστόσο συνεχώς εξελίσσεται".
Να γιατί μεγάλοι άνθρωποι του ιστορικού παρελθόντος δεν αισθάνθηκαν ποτέ τους την ανάγκη ν’ αναιρέσουν κάτι που είπαν στο παρελθόν, ακόμα και αν η καινούργια σκέψη τους φαινόταν να έρχεται σε ρήξη ή αντίθεση με κάποια ή κάποιες παλαιότερες.
Και αυτό συμβαίνει γιατί η όλη τους βιογραφία μαρτυρεί, αν σοβαρά διερευνηθεί, μία γενικότερη ΠΟΡΕΙΑ, πέρα από τις και ενάντια στις κοντόφθαλμες, αδιέξοδες και μίζερες λογικές τού να βγαίνει κανείς και να ουρλιάζει υστερικά "να ’το ! να ’το ! αντιφάσκεις"!.
Η ανοιχτή, γνήσια και πάνω από όλα πραγματική ρήξη με την υποτίθεται "αντικειμενική" πραγματικότητα και την εξαθλιωμένη καθημερινή ζωή, είναι πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ βαθιά. Περισσότερο όμως από ο,τιδήποτε άλλο, προϋποθέτει την υποψία έστω περί της ύπαρξης μίας Άλλης Πλευράς. Μίας Άλλης Πλευράς που ωστόσο πολλές φορές αποκαλύπτεται ακόμα και τυχαία.
Υπάρχει μία αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία για τους ιδρυτές των τριών βασικών κινέζικων θρησκειών. Μία ημέρα λέει, στάθηκαν γύρω από ένα μπουκάλι γεμάτο ξύδι, που με τη σειρά, ένας - ένας το δοκίμασαν. Ο Κομφούκιος λέγεται ότι το βρήκε ξινό. Ο Βούδας το βρήκε πικρό. Όμως ο Λάο Τσε, ως ταοϊστής, το βρήκε γλυκό.
Η ζωή θα’ χει γλυκιά γεύση μόνον όταν εμείς σταθούμε θετικά απέναντί της: σε αρμονία με τη φύση, αυθόρμητοι, απλοί και ανυπότακτοι σε σκοπιμότητες, ιεραρχίες, υπολογισμούς, εξουσίες και μικρότητες.
Υπάρχει ένα τσιτάτο του Λάο Τσε, που καλύτερα από κάθε άλλο συνοψίζει αποτελεσματικό τη φιλοσοφία του TAO-TE CHING μέσα από τρεις αράδες λέξεις και το οποίο χρησιμοποιεί και ο Ράσελ στο βιβλίο του “Δρόμοι προς την Ελευθερία” δίκην προμετωπίδας:
Δράση δίχως αυτοπροβολή
Ανάπτυξη δίχως κυριαρχία”
Φιλάκια
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν ιδεολογίες. Στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο εκείνο που ο καθένας κουβαλάει μέσα του. Το λάθος του Πλάτωνα να ξεχωρίζει το "Είναι" από το "Γίγνεσθαι", ακόμα το πληρώνουμε όλοι μας.
Ανοιχτε ολους τους λογαριασμους, και κλειδωστε το φιλο μας τον Λορεντζο!!!!
Αν δεν κάνω λάθος, πριν από τον Πλάτωνα υπήρξε ένας Ηράκλειτος που μίλαγε για το Γίγνεσθαι
Αν πάλι δεν κάνω λάθος, υπήρξε ένας Παρμενίδης, και αυτός πολύ πριν, που μίλαγε για το Eίναι.
Αν δεν κάνω λάθος, η φιλοσοφική σκέψη ήταν και είναι χωρισμένη σε αυτά τα δυο ρεύματα, με επιστήμονες και υλιστές από τη μια, και θεϊστές από την άλλη.
Η όλη προσπάθεια του Πλάτωνα, ήταν η κατανόηση και των δυο, η ένωση τους, πρaγμα που το διαπιστώνεις σαν διαβάσεις με τη δέουσα προσοχή, το έργο του.
Αν με τα χρόνια παρερμηνεύθηκε, η σημασία και τα λόγια του, σε αυτό δεν φταίει ο Πλάτωνας.
Προσωπικά πιστεύω πως ο κόσμος είναι μακριά από το να καταλάβει και τους τρεις *(Ηράκλειτο, Παρμενίδη και Πλάτωνα)
Ο λόγος είναι πως αντιλαμβάνονται τα λόγια, με το Μυαλό, (επιφανειακή διαδικασία), όχι ολικά, και καθόλου βιωματικά. Έτσι οι βαθύτερες έννοιες, εξακολουθούν να διαφεύγουν από τους περισσότερους, και όχι μόνο αυτό, δημιουργούν και άλλα ερωτηματικά, και θα διαφεύγουν έως ότου μπει στη θέση που του αρμόζει το γνωστό *(αυτό που λες, πως κουβαλάς μέσα σου)
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 13/02/2006 22:56:57
Οπότε, ο Γελαστη Πορδιτσα απενεργοποιείται. Άλλωστε, εγώ τουλάχιστον, δεν μπόρεσα να καταλάβω σε ποιον από τους δύο ανήκει το "Είναι" και σε ποιον το "Γίγνεσθαι". Ή, τέλως πάντων, που, ανάμεσα στους δύο, διαδραματίζεται ακριβώς το "Γίγνεσθαι"! Δεν γνωρίζω αν και σε σένα ήταν παρομοίως δύσκολο να το καταλάβεις... Φαντάζομαι πως, για να γράφεις ακόμη και στο ίδιο θέμα και με τους δύο λογαριασμούς, αυτό είναι μία πιθανότητα...
Συμφωνώ πάντως μαζί σου στο ότι ο Πλάτωνας έχει παρερμηνευτεί έντονα - ανάμεσα στα σημεία και σε αυτό που αναφέρεσαι. Θα ήθελα εντούτοις να συμπληρώσω ότι - κατά την άποψή μου και τον στοχασμό μου πάνω σε διάφορες "πλατωνικές" τοποθετήσεις, κατά τα τελευταία χρόνια και έως τώρα - το πιθανότερο είναι, είτε να μην είχε δίκιο σε όλα τα πράγματα, είτε κάποιες θέσεις του να είχαν περισσότερο συγκεκριμένη και περιορισμένη Πολιτισμική, Κοινωνική, Πολιτική και Χρονική σκοπιμότητα και αξία απ'όσο θεωρείται από μία μερίδα "πλατωνιστών" στοχαστών και αναλυτών...
Για μένα, το "Γίγνεσθαι" είναι το "Είναι" σε πορεία Αυτοεπίγνωσης.
Υπ'αυτήν την έννοια, η μοναδική αξία που επισημαίνει ο lorenzo στην παντελώς ελεύθερη - από κάθε ασυνείδητη σύμβαση, εξωτερική ή εσωτερική - τοποθέτηση του Ανθρώπου απέναντι στη Ζωή και στα φαινόμενά της με βρίσκει επίσης απόλυτα σύμφωνο και αυτή η "Μέσα στον Δικό Μας Νόμο Ελευθερία" πιστεύω ότι αποτελεί και το καθεαυτό "Ζητούμενο".
Δυστυχώς όμως και αυτό παρερμηνεύεται και διαστρεβλώνεται βάναυσα και σχεδόν ολοσχερώς πολλές φορές... Από εμάς τους ίδιους! Σίγουρα, περισσότερο και συχνότερα απ'ότι ο Πλάτωνας...
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
πολύ ωραία τα λες - ή μάλλον τα γράφεις
Ξέρεις, σκεφτόμουν αυτές τις ημέρες, γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο, αλλά ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό. Τι μας λύπει; Τι έχουμε να χωρίσουμε;
Και κατέληξα, πως αυτό που έχουμε να χωρίσουμε, είναι διαφορετικές κοσμοαντιλήψεις, διαφορετικές θεάσεις της πραγματικότητας. Ο καθένας από εμάς, γεννιέται με κάποιες προδιαγραφές (άλλοι τις λένε κληρονομικές, άλλοι τις λένε κάρμα, μα δεν έχει σημασία για την ώρα) και διαμορφώνεται μέσα σε ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει την οικογένεια, τους φίλους, το σχολείο, τον κοινωνικό του περίγυρο, κ.λπ. Κατά τη διάρκεια της πορείας μας στη ζωή, επιλέγουμε τι θα πάρουμε και τι θα αφήσουμε. Κάποτε φτάνουμε στο σημείο να νομίσουμε, πως αυτές οι επιλογές είναι δικές μας!
Κι όμως, τα περισσότερα από όσα επιλέγουμε, τα επιλέγει η δική μας κοσμοαντίληψη για εμάς και τα μεταμορφώνει έτσι, ώστε να χωρέσουν ωραία και καλά μέσα της: Ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία κατάσταση. Το τι θα εισπράξουμε από αυτή, δεν εξαρτάται τόσο από αυτό που μας προσφέρεται, όσο από αυτό που εμείς είμαστε διατεθειμένοι να αφομοιώσουμε. Μπορούμε να μετακινηθούμε τόσο, όσο χώρο μας αφήνει η κοσμοθέασή μας. Τα υπόλοιπα δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε. Προσπαθούμε να τα εντάξουμε σε ότι μας είναι ήδη γνωστό. Έτσι, συχνά μπορούμε να βαφτίσουμε το ενδιαφέρον ως πονηριά, τη συμβουλή ως επιβολή και κακόβουλη καθοδήγηση, ότι τελικά υπάρχει μέσα μας, αυτό θα δώσει χρώμα σε αυτό που λαμβάνουμε από έξω.
Αν σε έναν έρημο χώρο υπήρχε ένας άνθρωπος που ποτέ του (μα ποτέ) δεν είχε δει ζώα, παρά μόνο πέτρες, πως θα αντιδρούσε εάν ξαφνικά μπροστά του εμφανιζόταν ένα καναρίνι; Θα το έβλεπε σαν απειλή. Δε θα ταίριαζε με τίποτε από όσα του είναι γνωστά και οικεία. Μπορεί ακόμα και να αρνιόταν να το δει και να πέρναγε αόρατο από μπροστά του. Ή να σκεφτόταν πως ήταν μια πέτρα που πετάχτηκε, αλλά και πάλι δε θα μπορούσε να δικαιολογήσει την ύπαρξή του μέσα στο δικό του σύμπαν, που δε γνωρίζει τα πουλιά.
Έτσι είμαστε και εμείς οι άνθρωποι. Ούτε καν τα ίδια μας τα ελλατώματα δεν μπορούμε να δούμε...
Συμφωνώ λοιπόν με όσα γράφεις.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!