- ΑΓΑΠΗ-μηπως πισω απο την λεξη κρυβουμε εμεις οι ανδρες ΜΟΝΟ την ερωτικη μας επιθυμια;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Ναι κι εγω Ντοτόρο.
Προφανώς επειδή μπερδεύεται στα εύκολα θέματα και τα πάει καλά στα δύσκολα?

---

Κάπως έτσι Αναρωτιέμαι αν το κάνει επίτηδες όμως

Επαναλαμβάνω την απλή ερώτηση, για την καταλάβεις, και εύκολη είναι, να την απαντήσεις.
.
Με ποια επιστημονική μεθοδολογία ανακάλυψες πνευματικές οντότητες?
Άκουσες μήπως τις μαλακίες που έλεγα στον Νικόδημο για την “σκοτεινή ενέργεια”?
Αυτά τα έλεγα για να πάω με τα νερά του, -μην το χάσουμε το παιδί γιατί πολύ το αποπαίρνουν-. Αυτές τις “τρίχες” μου τις επαναλαμβάνεις εσύ στα σοβαρά?
Εγώ σε ήξερα για σοβαρό άνθρωπο, όχι σαν τον άλλονα!

Επιπλέον , για πες , ποιος ο λόγος που οδηγηθήκαμε στην “υπόθεση” της “σκοτεινής ενέργειας”?.

Δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τις “πνευματικές οντότητες” λες?
Δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε το “πολλά” μυστηριώδη αντικείμενα που ..... μας περιτριγυρίζουν, και που θέλουμε έντονα να υπάρχουν, για να μας απαλλάξουν από το βάρος της δικής ολοκληρωτικής εκμηδένισης μας, δηλαδή τον μηδενισμό του “Εγώ” μας?

Μα και το άλλο!
Εσύ για ποιο λόγω υπάρχεις?
Πόσο τραγική θα είναι για την εξέλιξη του πλανήτη η απουσία σου, όταν μεθαύριο – πρώτα ο θεός – σε φυτέψουν?
Αν πιάσεις έχει καλώς.
Αν δεν πιάσεις όμως, θα καταστραφεί το σύμπαν?

Μην ακούς τον Νικόδημο.
Αυτός δεν είναι από την “γήινη Ελλάδα” αλλά από την “ανδρομέδια Ελλάδα”
Αλήθεια εσύ από ποια Ελλάδα είσαι? ( άσχετο βέβαια αλλά να! Τώρα τελευταία μας προέκυψαν πολλές Ελλάδες)

Φίλε μου, αν δέν μπορείς να απαντήσεις στα ποιο πάνω ερωτήματα, γιατί δεν έχεις μια επιστημονικά παραδεχτή γνώση, ρώτα τον Ανδρομέδινο.
Δεν μπορεί να μην γνωρίζει με ένα εκατομμύριο – και βάλε - επιστημονική γνώση μπροστά από τη γήινη.
Θα σε βοηθήσει.
Οι φίλοι για αυτό είναι.

Πολλές και εύλογες οι απορίες σου, και σε κάποιο σημεία, σχεδόν οι ίδιοι προβληματισμοί , απασχολούν και μένα.
Η πολυπλοκότητα της λειτουργίας της ζωής είναι θαυμαστή και ιδιαίτερα του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Στην προσπάθεια να κατανοήσω τον κόσμο, εξετάζω φίλε μου, πολλά ενδεχόμενα, αναλύοντας τα σε βάθος σε όλους τους τις παραμέτρους, επαναφέροντας τα στο προσκήνιο ξανά και ξανά, κάθε φορά που κάποιο καινούργιο στοιχείο γίνεται γνωστό, και θα μπορούσε να αναθεωρήσει την εκάστοτε δημιουργούμενη υπόθεση.

Αν και έχω αναφερθεί ξανά στο παρελθόν, θα επαναλάβω τα δικά μου έως τώρα συμπεράσματα.

Συμπέρασμα Α
Ο κόσμος που παρατηρούμε θα μπορούσε να είναι μέρος/γνώρισμα/ιδιότητα/στοιχείο ενός μεγαλύτερου όντος/δύναμης, και αποτελεί μέρος της ουσίας του.
ΔΕΝ δημιουργήθηκε από αυτό ( το όν), αλλά υπάρχει μέσα σε αυτό άναρχα.
ΔΕΝ λειτουργεί βάση κάποιου συγκεκριμένου λόγου/σκοπού που πρέπει να ολοκληρωθεί κάποτε, γιατί τέτοια ζητήματα δεν μπορούν και δεν γίνεται να θεωρούνται λογικά σε ένα άπειρο και άναρχο όν, για τον απλούστατο λόγο πως οποιοδήποτε τεράστιο μέγεθος, και το ποιο μεγάλο που μπορεί να νοηθεί θα είναι πεπερασμένο και θα είχε ήδη συντελεστεί άπειρες φορές.
Επομένως ΔΕΝ υφίσταται θέμα σκοπού (αν διαφωνείς – θα πεί πως δεν κατάλαβες τον συλλογισμό και θα πρέπει να στον αναλύσω περισσότερο)
Αυτή η λύση πλησιάζει πολύ με τον “κόσμο” του Σπινόζα.

Συμπέρασμα Β
Ο κόσμος που παρατηρούμε είναι μέρος μιας άπειρης σούπας κόσμων/συμπάντων που διαμορφώνονται και αυτοοργανώνονται τελείως τυχαία.
Τα περισσότερα από αυτά τα σύμπαντα/κόσμοι η οργάνωσή τους είναι τέτοια που δεν ευνοεί στην δημιουργία όλων των ατομικών στοιχείων, γιατί δεν υπάρχουν οι συνδυασμοί που απαιτούνται για την δημιουργία όλων των στοιχείων που παρατηρούμε στο σύμπαν μας, και που οδήγησαν στην κατάσταση που παρατηρούμε σήμερα.
Μέσα στις άπειρες δυνατές λύσεις συνδυασμών που προσφέρονται, οι περισσότερες καταλήγουν σε στείρους κόσμους χωρίς ίχνος ζωής.
Παρόλο αυτά, για να υπάρχει το σύμπαν που παρατηρούμε με όλες αυτές τις θαυμαστές περιπλοκές και λύσεις του, θα πεί πως τέτοιες λύσεις ΔΕΝ είναι απαγορευτικές, και επομένως μέσα στην απειρία των δυνατών καταλήξεων έχουν ήδη συντελεστεί και μάλιστα άπειρες φορές.

ΔΕΝ μπορώ φίλε μου να φανταστώ κάποιο άλλο σενάριο.
Αν εσύ έχεις σκεφτεί κάτι, ευχαρίστως να το κουβεντιάσουμε.

Φίλε μου σχετικά με την απορία σου για τι να έχει σταματήσει η εξελικτική διαδικασία, και δεν βλέπουμε να “φυτρώνουν” άνθρωποι δεξιά καί αριστερά, μπορώ να στο εξηγήσω, αλλά θα χρειαστώ πολύ χρόνο.
Είναι προφανές πως έχεις παρανοήσει την εξελικτική διαδικασία.
Κάθε άνθρωπός στην διάρκεια της ζωής του θα υποστεί αρκετές μεταλλάξεις (ΟΛΟΙ ΜΑΣ)
Καμία από αυτές δεν θα τον κάνει άλλο είδος. Οι αλλαγές τέτοιας διαφοροποίησης συντελούνταν πολύ αργά σε βάθος εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων.
Για να μεταλλαχθεί η ζωή απο τα προκαρυωτικούς αρχαίους μονοκύτταρους οργανισμούς σε ευκαρυωτικους με δίκλωνο κυκλικό μόριο DNA χρειάστηκαν σχεδόν 1 δις χρόνια.

Αντε να ξεμπερδέψεις με τον κυρ-Γιάννη τώρα!!

Θα εχει πολύ πλάκα να δω τι θα του πείς και τι θα καταλάβει!!!

Εγώ αναλφάβητος ειμί, και τυφλός.
Πνεύμα ακώ και πνεύμα δεν βλέπω.
Αόμματος.

Να σου πω και κάτι μεταξύ μας, τι στι καλό φίλοι είμαστε?
Καλύτερα τυφλός παρά αυγουλομμάτης, με ψευδαίσθηση …. ανοιχτομάτη.

Υ.Γ
Δεν πρέπει να θεωριθεί η αναφορά μου στο γνωστό σύνδρομο της ανωμαλίας των χρωμοσωμάτων.

Συμπέρασμα Α
Ο κόσμος που παρατηρούμε θα μπορούσε να είναι μέρος/γνώρισμα/ιδιότητα/στοιχείο ενός μεγαλύτερου όντος/δύναμης, και αποτελεί μέρος της ουσίας του.
ΔΕΝ δημιουργήθηκε από αυτό ( το όν), αλλά υπάρχει μέσα σε αυτό άναρχα.

Φίλε μου , καλησπέρα...
Αυτό το "άναρχα" δεν το καταλαβαίνω...τι σημαίνει "άναρχα"???
Πολύ δε περισσότερο δεν μπορώ να το κατανοήσω σε σχέση με την πρώτη απόστροφο του λόγου σου , όπου αναφέρεις ότι "..αποτελεί μέρος της ουσίας ενός μεγαλύτερου όντος" διότι εφόσον δεχθούμε ότι έτσι είναι -αν το θέσουμε ως βάση συζήτησης - και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε οτιδήποτε σε σχέση με αυτό τον "όν" και τις ιδιότητές του , δεν μπορούμε να μιλάμε για αναρχία ή ευταξία....
Προσωπική μου άποψη είναι ότι γνωρίζοντας όλα τα γνωστά και τις ιδιότητές τους και που αυτές ρέπουν -αναρχία/ευταξία- μπορούμε νοερά να προσεγγίσουμε και αυτό το "ον" κατα προσέγγιση έστω...
Αν το δημιούργημα ενός γλύπτη..κατασκευαστή...κοκ...είναι λειτουργικό και με ευταξία δομημένο , τότε μέλλεται να αποκρυσταλλώσουμε και μια άποψη για τον κατασκευαστή του , ασχέτως αν τον έχουμε μπροστά μας ή όχι...
Ωστόσο , θα ήθελα να παραδεχθώ ότι ίσως έχεις δίκιο ως προς τις επισημάνσεις που έκανες για το γνωστικό μου επίπεδο ως προς την θεωρία της εξέλιξης...ΟΜΩΣ...
Μολονότι συμφωνώ ως προς τις διαδικασίες και το χρόνο που απαιτούνται -όπως επεσήμανες σωστά- θα ήθελα να παρατηρήσω , ότι αν αυτές οι διαδικασίες όντως υφίστανται και αποτελούν μέρος του σύμπαντος , δεν θα έπρεπε να έχουν πάψει αλλα να υφίστανται ες αεί κατα την άποψή μου...
Εκτός και αν αυτές στην χαρτογράφισή τους έχουν μια ορισμένη χρονική διάρκεια αλλα και κάτι τέτοιο να συμβαίνει , θα έλεγα ότι ακόμα και αυτό εμπεριέχεται ως αρχή-ιδιότητα στο "λειτουργικό" απο το οποίο είμαστε δημιουργημένοι και οροεξαρτώμαστε...οπότε και δώ προσωπικά δεν βλέπω κάποια αναρχία...
Ασφαλώς ενδεχομένως να μην αντιλήφθηκα-ερμήνευσα σωστά την σκέψη-παρατήρησή σου...ή να μην μπορώ να την κατανοήσω , ωστόσο αυτή είναι η κατ'αρχάς παρατήρησή μου...

Καλές και αρμονισμενες οι 2 σκέψεις Γιάννης, γιατί το αν υπάρχει κάποια Τρίτη, (που να περιέχει σκοπό) αυτόματα θα τις καταργουσε. 

Αν στη θεωρία σου δεν είναι τόσο αναγκαίος ο σκοπός, ισως να ισχύει το ίδιο και στη ζωη, παρωτι οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν, έχοντας (και βάζοντας) σκοπούς, μικρότερους η μεγαλύτερους.

Η πολυπλοκότητα της ζωής, ισως έτσι να γίνεται απλη, γιατί αν κάποιος μπορει να ζήσει δίχως σκοπούς, απλά να ζει, τοτε ισως καταφέρει να ζει και δίχως συνήθειες.

Τι θα πει αυτο?

Αν το μυαλο, δεν πιαστεί απο ουδεμία συνήθεια, γίνεται να λειτουργει σαν να είναι Νέο. Διλαδη δεν πευτει ούτε στις ίδιες του τις σκέψεις η προεκτάσεις, μα είναι σε θέση να τις εξετάζει συνεχώς εκ νέου. Το παλιο (οι μνήμες και η ψυχολογικη πανούκλα) έχουν Μιαν λειαν περιορισμένη λειτουργία, κυρίως προστατευτική/πληροφωρια/γνώση/)

Τι συνεπάγεται με αυτο?

Αν δεν έχεις συνήθειες, δεν είναι ανάγκη να αλλάξει το DNA σου, ούτε να περάσουν 1.000.000 χρόνια. Το πραγματικο τέλος της συνήθειας, φέρνει μια ολική αλλαγή, στον τρόπου που βλέπεις και βιωνεις τη ζωη. η συνήθεια είναι ο μεγαλύτερος υποστηριχτης της επιθυμίας. Αν τελειώσει το πρώτο τελειώνει και η επιθυμία όπως την γνωρίζουμε. Να είχα εκείνο να είχα το άλλο κλπ γνωστά. Διλαδη δεν βασίζεται η ζωη ούτε στην επιθυμία ούτε σε σκοπούς να τις εκπληρωσεις. 

Που βασίζεται?

Μα είναι απλό. Για αυτο που μιλάει αυτο το θέμα. Οτι και να κανείς το κανείς με αγάπη, γιατί ζεις με αγάπη.

Θα μπορουσα να απαντούσα πολυ διαφορετικά για οτι μιλησες, να έγραφα πως είναι αμπελοκοσμολογιες και τέτοια, μιας και δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να αποδείξεις, και το ίδιο μπορω να κάνω με το 99.9 των ψυχαναλυτων, φιλοσόφων, η και αστροφυσικων, μα το προβλημα όπως σωστά το βλέπεις, είναι να αναθεωρουμε τη σκέψη και τις θέση μας συνεχώς, ακόμα και για τις βλέψεις του Νικομαχου η του άμοθεν, διαφορετικά αδερφέ πιανομαστε στη συνήθεια του νου να αποκριστάλωνει και α πιάνεται απο γνώση για να μπορέσει να επιβιώσει ο ίδιος.

Ισως η αγαπη, αυτα δεν τα χρειάζεται.

Κάτω από αυτό το πρίσμα και οι δύο «υποθέσεις / λύσεις» που εξετάζω σε ένα βαθμό είναι ισοδύναμες, και στο σημείο που ουσιαστικά διαφέρουν, είναι η ανάγκη ύπαρξης μιας ανώτερης υπόστασης / δύναμης.

Και στις δύο περιπτώσεις ΔΕΝ υπάρχει ανάγκη ύπαρξης σκοπού/ λόγου/ σχεδίου, γιατί η εισαγωγή του «αξιώματος» άναρχου/αχρονου/ απείρου αυτόματα καταργεί τον σκοπό, γιατί αυτός θα είχε ήδη ολοκληρωθεί,.
Οποιοδήποτε πεπερασμένο μέγεθος συγκριθεί με το άπειρο, οδηγεί σε λογικό παράδοξο.

Η λύση της παρουσίας μιας ανώτερης ουσίας / δύναμης, ΔΕΝ οδηγεί υποχρεωτικά και συμπερασματικά, στην ύπαρξη ανθρώπινων πνευματικών οντοτήτων.
Αυτές ΔΕΝ απαιτούνται και μπορούμε να κουβεντιάσουμε γιατί κατά την γνώμη μου ΔΕΝ υφίστανται.

Η ανάγκη της ανώτερης δύναμης /ουσίας , εισάγεται ως ερμηνεία μιας παρατηρούμενης ύπαρξης φυσικών νόμων και σταθερών, που ωστόσο δεν αλλάζουν και ούτε μπορούν να αλλάξουν.
«Φαίνεται» δηλαδή, το σύμπαν να διέπεται από νόμους, και να λειτουργεί στα πλαίσια αυτών των νόμων, χωρίς να επιδέχονται τροποποιήσεις. (τουλάχιστον δεν έχουν επιβεβαιωθεί τέτοιες παραβιάσεις)

Το σύστημα μπορεί να βελτιώνεται και να τροποποιείται , πάντα όμως στα πλαίσια των αρχικών νόμων.

Το θέμα είναι πολύ μεγάλο, και με την βοήθεια του φίλου Πλάτωνα που τον καλωσορίζω, θα μπορέσουμε να το συζητήσουμε σε πολλές πλευρές του.

Μιλάμε για το πανάρχαιο φιλοσοφικό ερώτημα της ίδιας της ύπαρξης, που μόνο φιλοσοφικά μπορεί να το προσεγκίσουμε, μια και η επιστήμη ΜΟΝΟ με κάποια στοιχεία και γνώσεις μπορεί να συνεισφέρει