- «Χαίρε σφόδρα, θυγατέρ Σιων». - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
antixristos
ΡΕ ΜΑΚΕΔΩΝ ΣΑΦΩΣ ΟΙ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΣΟΛΥΜΟΥΣ η το οροΣ σιων ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΣΤΟ ΔΙΟΝ ΠΡΩΤΑ + ΜΕΤΑ ΑΘΗΝΑ.οκ;
Δεν το συζητάμε καθόλου αυτό 
macedon
quote:
Ούτε μαντρί έχω ούτε πρόβατα ψάχνω
quote:
χωρίς να αναμασάει τα δογματικά φληναφλήματα της οικείας υμών στάνης.
Ερώτηση κρίσεως: ποιά εκκλησία έχει αρχι μανδρί τες???????
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
Ο Χριστός αναφέρεται ως ο μεγάλος ποιμένας (τσοπάνης) ο οποίος όρος προϋποθέτει ποίμνιο (κοπάδι).
Κοπάδι είναι ένα σύνολο εξημερωμένων ζώων χωρίς δική του βούληση, που άγεται και φέρεται από τον ποιμένα και από τον αρχηγό του κοπαδιού (μήπως εδώ είναι η απάντησή σου;).
Δηλαδή αν πούμε σε κάποιον "ανήκεις στο ποίμνιο του Χριστού" θα πει "ναι" και αν το ρωτήσουμε "ανήκεις στο κοπάδι του Χριστού" (κοπάδι είναι η δημοτική για τη λέξη ποίμνιο) θα θυμώσει;
Δεν ξέρω, ρωτάω...
macedon
Αλλά και γιατί να θυμώσει? Λες να μην ξέρουν τι σημαίνει ποίμνιό?
Αν και οι "ποιμένες" περισότερο με αγέλη λύκων μοιάζουν...
quote:
μήπως εδώ είναι η απάντησή σου;
Ναι, και συμφωνώ απόλυτα με τον ορισμό που έδωσες.
quote:
Δηλαδή αν πούμε σε κάποιον "ανήκεις στο ποίμνιο του Χριστού" θα πει "ναι" και αν το ρωτήσουμε "ανήκεις στο κοπάδι του Χριστού" (κοπάδι είναι η δημοτική για τη λέξη ποίμνιο) θα θυμώσει;
Μάλλον θα θυμώσει, επειδή έστω και υποσυνείδητα αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι πλέον ελεύθερος παρά το "χρύσωμα" του χαπιού.
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
Μα εσύ δεν είσαι μέσα της,
είσαι παντού.
Ο αέρας με πνίγει,
τ' αστέρια έχουν πάρει την μορφή του κορμιού σου
κι εγώ ταξιδεύω.
Οι καπνοί, η ανάσα σου,
ένα λουλούδι στο στήθος σου.
Αίματα γέμισαν τα χέρια μου,
κι όμως δεν σταματώ να σε χαιδεύω.
Αγκάθια τα μαλλιά σου,
τα μάτια σου πέλαγα,
κι εγώ χάνομαι μέσα τους.
Σταμάτησαν οι δείχτες
μα εσύ δεν είσαι εδώ.
Είχες πει θα 'ρθεις
και έστρωσα το δρόμο ρόδα.
Είχες πει αυτή τη νύχτα
και το φεγγάρι δεν βγήκε.
Θόρυβοι, ηδονή, με πνίγεις...
Τ΄όνομά σου ο μόνος ήχος που αναγνωρίζω.
Η σιωπή δεν παύει να με ξεκουφένει
και η μορφή σου, εκεί,
έχει μείνει στον καθρέφτη που κοιτάχτηκες πριν φύγεις.
Αιώνες πέρασαν -μια νύχτα.
Είχες πει θα 'ρθεις,
μα τα πουλιά δεν κελαηδούσαν...
περίμεναν την άνοιξη, μεσ' το χειμώνα.
m.f
m.filippidi
Ένα λουλούδι
που ανοίγει τα πέταλά του
τη Νύχτα
και τα κλείνει
τη μέρα...
Αλλά μη ξεχνάς καλή μου...
Ο Ηλιος βγαίνει πάντα
το άλλο πρωί...
Και η Μέρα
γίνεται πιο μεγάλη
από τη νύχτα...
θα έγραφα το μίσος μου στον πάγο
και θα περίμενα να βγεί ο ήλιος...
ευχαριστώ moebious, και έχεις δίκιο,
ερχεται καινόργια μέρα.
m.filippidi
και τον πάγο
από κοντά σου...
Άνοιξε στον ήλιο
την καρδιά σου...
Καλό σου βράδυ...
τόσους αιώνες
ψάχνουν να βρουν
αυτό το τρόπο που λες εσύ σε ένα μύνημα
m.filippidi
Μην αφήσεις το σκοτάδι
να μπει στην ψυχή σου...
Αύριο,
στο φως του ήλιου,
καινούρια μέρα,
καινούρια λόγια...
Καλό σου βράδυ και πάλι...
(Λυπάμαι που πρέπει να φύγω Μιράντα)
δεν το χα πει σε σενα
σε μενα μιλουσα...
ειχα πει...πως θα
γυρισω σε μενα...
τι γυρευεις παλι μεσα μου;
γιατι με καλεις;
μη με ζαλιζεις παλι
με τα θελω σου...
δεν μπορω να κανω κατι...
δεν καταλαβες ακομά;
ειχα πει πως θα ρθω
και το εκανα...
ειμαι η φωνη που σε
αναγκασε να γραψεις
τουτο το ποιημα...
δεν καταλαβες ακομα;
μην μου μιλας
δεν εχω σωμα...
μην με αγγιζεις
δεν αισθανομαι τιποτα...
μη περιμενεις
δεν θα ρθω ουτε αποψε...
δεν καταλαβες ακομα;
ειμαι νεκρος...
Ryche...in poetry again...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Απόψε ο ουρανός δεν έχει αστέρια.
Απόψε η θάλασσα είναι νεκρή.
Απόψε σβήνουν οι αναμνήσεις
και μένει μονάχα μια σκιά.
Μια σκιά που με πνίγει
στη μαύρη της πίκρα.
Δεν ακούγεται πια το τραγούδι σου,
η μορφή σου έχει πια χαθεί.
Μόνη, στο γυάλινο κόσμο μου
κρατώ τα μάτια κλειστά.
Δεν υπάρχει τίποτα που να σε θυμίζει,
δεν υπάρχει κανείς να μιλήσει για σένα.
Μονάχα εγώ ζω για να σε σκέφτομαι,
να σ' αγαπω, να περιμένω.
Να περιμένω μια φωνή μεσ' τη σιωπή,
ένα όνειρο μεσ' την ομίχλη,
λίγη βροχή μέσα στην έρημο..
m.filippidi
ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ;
ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΑ, ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΚΛΑΙΩ...
ΤΟΣΟΣ ΠΟΝΟΣ.....
ΤΟΣΗ ΠΙΚΡΙΑ.....
ΤΟΣΗ ΜΟΝΑΞΙΑ......
ΓΥΡΝΑ...ΒΡΕΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.
ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΔΙΚΟ ΣΟΥ Σ'ΑΓΑΠΩ.
ΓΥΡΝΑ...ΠΡΙΝ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΤΕΡΜΑ...ΠΡΙΝ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΝΑ.
ΓΥΡΝΑ ΕΔΩ...
δεν εχω λογια αποψε
και η πενα αρνειται
να δουλεψει...
μα θελω να σου πω
οτι στους μαραμενους
κηπους που γυρνας
εχουμε φυτεψει
τα ονειρα μας...
και μη νομιζεις
οτι αν τα ποτισεις
θα ερθει η ανοιξη...
μητε χελιδονια
μην προσμενεις...
μοναχα οι μαραμενοι
κηποι των ονειρων μας
εγιναν πραγματικοτητα...
ολα τα αλλα στα χειλι σου
τ'αφηνω να κρεμασουν,
και βουβη η υπαρξη μου
σε κοιτα να σβηνεις...
κοιτα με...
καλα...
μην ξεχασεις πως σε κοιτουσα...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Σαν Δαίμονας να ξεγλιστράς
και να στοιχειώνεις ονειρα...
Σε ξωρκίζω !
Εξιδανίκευσε αλλού την φυγή σου...
" Ποιός γυρεύει τον άλλο, ποιός φωνάζει - ακούς ; "
Σταμάτα πιά
Μη λές τίποτα, μ'ακούς ;
Με πονάς με διαλύεις
Μα σε θέλω !
Τ'ακούς ;
Τι άλλο έχεις να πείς στην αγάπη ;
Συ που σπέρνεις θανάτους και θερίζεις νεκρούς...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 28/02/2004 12:27:37
μα δεν μιλω στην αγαπη...
τουτη μολις καταλαβε το
ματαιο...αυτοκτονησε...
και μην θαρρεις πως
σου μιλω,φτιαχνοντας
ωραιες λεξεις για ασχημα
πραγματα...
ειναι απλα η τεχνη του
να φευγεις...καταρα
σε οποιον την κουβαλα
να μην στεριωνει πουθενα...
και καμμια αγκαλια μητε
χαμογελο μπορουν να τον
κρατησουν...
τουτος γεννηθηκε φυγας
και ας πιαστηκε στα
δυχτια της απο-γνωσης...
τωρα σωπασε και μην παιδευεσαι
αλλο,ασε τον καθε στην μοιρα του
και εμενα μονο...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...