- ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

ΦΙΛΗ akk,ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΟΓΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΞΗΓΟΥΜΑΙ ΛΙΓΟ..

ΛΕΣ ΟΤΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ..
ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ,Ο ΙΣΧΥΡΟΣ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΑΔΥΝΑΜΟ..
ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ..
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΘΕΟ Η ΔΙΑΒΟΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ..ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΙΗΜΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΦΑΖΕΙ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΜΩΡΑ,ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ 2..

Προτού λάβω μέρος με τις απόψεις μου στο θέμα, οφείλω να πω ότι το θέμα που έθεσε ο Schwabe είναι ενδιαφέρον κάτι που με προέτρεψε να αναφέρω τις απόψεις μου.

Θα συμφωνήσω σε μια απάντηση που έδωσε ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ, στο αρχικό θέμα ο Schwabe δηλαδή κατά πόσο οι Θρησκείες είναι έργο θεού ή διαβόλου,

"H θρησκεία είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπου... "

που πιθανόν να δημιουργήθηκαν για να ελέγχουν τον πληθυσμό σε όλα τα επίπεδα δραστηριοτήτων τους από την διατροφή (νηστεία και πότε την εβδομάδα να τρωνε κρέας ή χόρτα κτλ) έως την συμπεριφορά των πιστών εντός μιας κοινωνίας (να μην σκοτώνουν, μοιχεύουν κ.ο.κ). Ίσως εκείνες τις εποχές, ο μόνος τρόπος να καταφέρουν να έχουν μια ισορροπημένη κοινωνία ήταν με την απειλή της κολάσεως και του Βελζεβούλη.

Τα παραπάνω και όλα όσα έχουν προαναφερθεί από άλλους συγγραφείς του θέματος σίγουρα δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη του Θεού αλλά ούτε και την ανυπαρξία του. Το σίγουρο είναι ότι το δημιούργημα δεν μπορεί να καταλάβει (και πόσο μάλιστα να κρίνει) τον δημιουργό του.

Η ρήση του ότι "ο Θεός δεν υπάρχει επειδή δεν επεμβαίνει σαν τιμωρός να καταστρέψει τους κακούς και να προστατέψει του καλούς" δεν με καλύπτει σαν άτομο. Δηλαδή, η απάθεια του Θεού στα γήινα δρώμενα ίσως να αποδεικνύει την ανυπαρξία του. Όμως και πάλι το να πιστεύει κάποιος άνθρωπος στον "δημιουργό" του όταν αυτός απουσιάζει παντελώς από την ζωή του, απαιτεί πολύ μεγαλύτερη δύναμη και πίστη από το να είναι παρών κάνοντας θαυματάκια της πλάκας προς τέρψιν των "δημιουργημάτων" του. Άγνωστες οι βουλές Του.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ πάνω στο ερώτημα του Schwabe:

"Μήπως τελικά εισπράττουμε τη θρησκεία και τον Θεό που μας αξίζει, και τίποτα περισσότερο?"

Κατά την γνώμη μου πιστεύω ότι σαν άνθρωποι γενικότερα εισπράττουμε αυτό που μας αξίζει σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας (δουλεία, οικογένεια, θρησκεία κ.ο.κ) για τον απλό λόγο ότι είμαστε απόλυτα ελεύθεροι να επιλέξουμε αυτό που θέλουμε.

Λυπάμαι αγαπητή μου που θα επαναφέρω στη συζήτηση μας αυτή τη ρημάδα την λογική σκέψη, αλλά θαρρώ πως έχουμε καταντήσει το Άγνωστο Θείο ένα θέατρο παραλόγου.

Λες λοιπόν ότι ο Θεός «επιτρέπει» να συμβούνε ορισμένα πράγματα, όπως δηλαδή θάνατοι μικρών παιδιών, πείνα και λοιμός, φυσικές καταστροφές, την απώλεια του αγαπημένου μας προσώπου. Σωστά?

ΓΙΑΤΙ να θέλει ο Δημιουργός αυτού του κόσμου να εισχωρήσει σε τέτοια φτηνά κόλπα δοκιμασίας? Να επιτύχει ΤΙ? Έχει ανάγκη ο Θεός την επιβεβαίωση της ύπαρξης Του? Έχει ανάγκη ο Θεός από στημένες παγίδες και προσχεδιασμένα εγκλήματα (διότι, περί αυτού μας μιλάς!) ώστε να…αισθανθεί ότι Τον νιώθουνε?

Μήπως θα πρέπει να αναλογιστείς ότι όλα αυτά τα παράλογα και άνευ ηθικού αντικρίσματος τερτίπια ανήκουν στη σφαίρα των αναγκών που έχουνε τα δόγματα απέναντι στους αενάως ανικανοποίητους πιστούς?

Εάν αγαπητή ο Ένας Δημιουργός, αυτός που υποτίθεται έχει σοφία και γνώση, αυτός που υποτίθεται γνωρίζει τις βουλές των ανθρώπων και τις αδυναμίες τους, δεν έχει την πρόνοια, σοφία και αγάπη να μεταβιβάσει το μήνυμα Του με πιο….φιλοσοφημένο τρόπο, έ τότε μάλλον κάθε άλλο παρά……σοφός και πανάγαθος είναι!

Και φυσικά, ένας Θεός που στήνει παγίδες και «εισενέγκει ημάς εις πειρασμούς», είναι θεός εξαιρετικά ανώριμος και φιλοπαίγμων.

Έτσι εξηγούμε λοιπόν τις ατέλειες του ανθρώπου και αυτού του άθλιου κόσμου?

akk:
«Ο Θεός ΠΟΤΕ δεν θα επέτρεπε να μας συμβει κάτι το οποίο εμείς δεν θα αντέχαμε και δεν θα ξεπερνούσαμε. Ποτέ. Ο Θεός δεν είναι τιμωρός.»

Εάν ασπάζεσαι ΟΛΗ την Αγία Γραφή, τότε μάλλον για λάθος θεό μιλάμε.

Ο χριστιανικός θεός, έλκοντας την καταγωγή του από τις μυθολογικές παραστάσεις διάφορων Σημιτικών λαών, αναδείχθηκε και έκανε αισθητή την παρουσία του ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ μέσω βιαιοτήτων, τιμωριών και άλλων ανόμων προτροπών.

Εκτός και εάν θεωρήσουμε τις κατασχέσεις ξένων εδαφών και περιουσιών ως «θεϊκό έργο» και πράξη «αγάπης».

Επίσης, οι απαγορεύσεις και η μισαλλοδοξία είναι ζωντανές και στη Καινή Διαθήκη. Όποιος δεν ασπάζεται τα λόγια Του, δεν πρόκειται να σωθεί. Όποιος δεν δέχεται τους μαθητές Του, θα τιμωρηθεί σκληρά.

Ξέρεις, υπάρχουνε διάφοροι τρόποι για να περάσεις το μήνυμα της αιώνιας τιμωρίας και της καταδίκης, δεν είναι ανάγκη πάντοτε να χρησιμοποιείς την σκληρή γλώσσα της Πεντατεύχου.

Όμως, το τελικό συμπέρασμα ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΥΤΕ ΚΕΡΑΙΑ. Η με εμένα ή στο πυρ.

ΦΙΛΗ akk,ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΟΓΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΞΗΓΟΥΜΑΙ ΛΙΓΟ..

ΛΕΣ ΟΤΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ..
ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ,Ο ΙΣΧΥΡΟΣ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΑΔΥΝΑΜΟ..
ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ..
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΘΕΟ Η ΔΙΑΒΟΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ..ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΙΗΜΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΦΑΖΕΙ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΜΩΡΑ,ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ 2..

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ

akk
Δεν είναι ο Θεός που θα καταστρέψει τον κόσμο. Αυτό το φρόντισε ήδη ο άνθρωπος. Ο διάβολος θα φέρει την καταστροφή, καταστροφή ύλης όχι ανθρώπων (η ψυχή του ανθρώπου δεν καταστρέφεται). Ο Θεός όμως δεν θα αφήσει τον διάβολο να νικήσει. Ο Θεός θα νικήσει το διάβολο και θα φέρει την ειρήνη στο κόσμο.

Το κακό και τη δυστυχία την προκαλεί ο διάβολος και οι άνθρωποι που τον ασπάζονται. Ο θεός είναι πιο δυνατός από τον διάβολο όμως, και ελέγχει το κακό στον κόσμο. Πολλές φόρές έχουν γίνει θαύματα στη γη. Τα θαύματα αυτά είναι ο Θεός που μας προσέχει και δεν αφήνει να μας συμβεί κάτι κακό. Πόσες φορές έχεις γλιτώσει παρά τρίχα από κάτι κακό και λες, αν ενεργούσα διαφορετικά τότε δεν θα γλίτωνα; (Μην πεις ότι δεν σου έχει συμβεί έστω και μια φορά γιατί θα είναι ψέμα). Δεν ήταν θέμα τύχης, ο Θεός είχε "βάλει το χέρι του".

ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟΣ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΦΤΙΑΧΝΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΤΟΝ ΕΦΤΙΑΞΕ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΒΡΟΜΟΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ
ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΕΜΒΕΝΕΙ ΣΑΝ ΣΩΤΗΡΑΣ
ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΒΟΛΟ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΕ ΘΕΟΣ

ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΑΛΙ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ
ΟΥΤΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ
ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ<<ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Η ΜΕ ΜΕΝΑ Η ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ>> ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ Η ΒΟΥΛΗΣΗ

Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν γνώριζα ότι η ελευθερία επιλογής μετριέται στην ποσότητα των επιλογών, ιδιαίτερα όταν οι περισσότερες αποφάσεις που παίρνει ο άνθρωπος είναι διπολικές

1. Να εργαστώ ή να μην εργαστώ
2. Να κάνω οικογένεια ή να μην κάνω οικογένεια
3. Να μείνω στην πόλη ή να την κάνω για την περιφέρεια
4. κτλ

Εξορισμού η επιλογή είναι και ελευθερία βούλησης.

Είναι μεγάλο λάθος να συγχέουμε την λογική σκέψη με τη θεολογική. Δεν ταυτίζονται αλλά ούτε και συμπορεύονται.

Καλά θα ήταν να ίσχυε αυτό, τότε δεν θα είχαμε και δόγματα αλλά φιλοσοφικά θεωρήματα. Να όμως που δεν είναι έτσι.

Τι λέει λοιπόν ο Παύλος, ο ιδρυτής ουσιαστικά του χριστιανισμού.(Ρωμαίους Θ’)

«14 Τί οὖν ἐροῦμεν; μὴ ἀδικία παρὰ τῷ Θεῷ; μὴ γένοιτο.
15 τῷ γὰρ Μωϋσῇ λέγει· ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω. 16 ἄρα οὖν οὐ τοῦ θέλοντος οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ. 17 λέγει γὰρ ἡ γραφὴ τῷ Φαραὼ ὅτι εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐξήγειρά σε, ὅπως ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν δυναμίν μου, καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ. 18 ἄρα οὖν ὃν θέλει ἐλεεῖ, ὃν δὲ θέλει σκληρύνει.»

Σε απλά λόγια: εάν η εκλογή και η προτίμησις εξαρτάται κυρίως από τον θεόν, ο οποίος καλεί τον άνθρωπον, τι λοιπόν θα είπωμεν? Διέπραξε αδικίαν ο Θεός εις βάρος του Ησαϋ? Μη γένοιτο να μας περάσει από το νούν κάτι τέτοιο.
Πάντοτε ούτως ενεργεί ο θεός, αποδεικνύεται δε τούτο…..θα ελεήσω οποιονδήποτε εγώ ο απροσωπόλητος και δίκαιος κρίνω άξιον του ελέους μου, και θα δείξω τους οικτιρμούς μου εις οποιονδήποτε εγώ εύρισκω άξιον της ευσπλαχνίας μου.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΔΕ ΑΥΤΗΝ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΛΟΝΤΑ ΟΥΔΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΔΙΩΚΟΝΤΑ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟΝ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΟΥΝΤΑ ΘΕΟ.

Συνάγεται λοιπόν και από το νέον αυτό της Αγίας Γραφής παράδειγμα, ότι ελεεί ο Θεός ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ, αλλά και οποιον θελει, τον εγκαταλείπει και σκληρύνεται. Προϋποτίθεται όμως, ότι πάντοτε Η ΘΕΛΗΣΙΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΙΜΗΣΙΣ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΟΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ.

Και ερωτώ λοιπόν: ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ «ελευθερία βούλησης» είναι αυτή όταν ΟΛΑ στηρίζονται στη θέληση, τις ορέξεις και την πρόγνωση της δικαιοσύνης του Κυρίου?

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ «ελευθερία» είναι αυτή όταν το μόνο που έχεις ουσιαστική ελευθερία είναι να…..διαλέξεις τρόπο τιμωρίας?? Και το λέμε αυτό διότι, όπως ξεκαθαρίζει τόσο ο Παύλος όσο και η χριστιανική κοσμοθεώρηση, έχεις μεν την «ελεύθερη βούληση» αλλά ωστόσο ΠΟΥΘΕΝΑ δεν διευκρινίζει η Αγία Γραφή ότι ακόμα και εάν ζήσεις μια ενάρετη ζωή, ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ ΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, τελικά δεν θα τιμωρηθείς!!

Δεν διαφωνώ με αυτά που λες απλά θέλω να σου απαντήσω για να σου αποσαφηνίσω τον τρόπο που βλέπω το θέμα που έθεσες.

Η σκοπιά της ελευθερίας της επιλογής, που αναφέρθηκα, ήταν και είναι απαλλαγμένη από την Βίβλο μια και έχω προαναφέρει την άποψη μου πάνω στο θέμα. Για να είμαι πιο σαφείς:

GDS1:
"Θα συμφωνήσω σε μια απάντηση που έδωσε ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ, στο αρχικό θέμα ο Schwabe δηλαδή κατά πόσο οι Θρησκείες είναι έργο θεού ή διαβόλου,

"H θρησκεία είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπου... "

κτλ"

Συνεπώς το τι είπε ο Παύλος δεν το θεωρώ θεόπνευστο ούτε καν ότι μετέφερε τα λόγια του Ιησού μια και ο Παύλος όχι μόνο ήταν άνθρωπος - και συμφωνώ ο ουσιαστικός ιδρυτής του Χριστιανισμού – αλλά (αν δεν κάνω λάθος) δεν ήταν μαθητής του Ιησού (αν υποθέσουμε ότι ήταν ο Υιός του Θεού) και ούτε είχε ακούσει κάποιο κήρυγμα του.

Έχεις απόλυτο δίκαιο. Ο Παύλος μιλάει ουσιαστικά για έναν άλλο Χριστό. Εδώ χωράει φυσικά πολλή συζήτηση περί τι «είδους» Χριστό μιλάει τελικά, αλλά σε κάθε περίπτωση διαφέρει ο δικός του Χριστός από τα άλλα κείμενα.

Κι όμως, τα κείμενα και τα έργα του έμειναν ως θεμελίωμα…..

GDS1:
«Άρα, η απάντηση μου βασίζεται στην απλή λογική του είτε κάποιος πιστεύει ότι υπάρχει ο Θεός (όχι αποκλειστικά ο Χριστιανικός, μια ανώτερη δύναμη που την ονομάζουμε Θεός) είτε όχι..»

Εάν αποκλείσουμε την χριστιανική θεώρηση περί του τρόπου που αντιμετωπίζει την ουσιαστική ελευθερία, μια κατά τα άλλα ανύπαρκτη έννοια, τότε όντως διαφοροποιείται αυτό που καταγράφεις.

Όλοι οι χριστιανοί βδελύσσονται τον Εωσφόρο-Σατανά.

ΚΑΚΩΣ!

Κατ’αρχάς κακώς διότι δίχως τον Εωσφόρο ουσιαστικά δεν υφίσταται ο ιουδαιοχριστιανισμός. Για να φανταστούμε για λίγο τον χριστιανισμό δίχως Σατανά: απλά ΑΔΥΝΑΤΟΝ!

Επομένως, και σε «ελεύθερη μετάφραση», μπορούμε να πούμε πως ο Εωσφόρος ΕΙΝΑΙ ουσιαστικά ο ΣΤΥΛΟΒΑΤΗΣ του χριστιανισμού. Μακάβριο ως σκέψη πλην όμως εκ των γεγονότων απολύτως λογικό.

Εάν πάμε στην περίφημη Αποκάλυψη του Ιωάννου, και ανοίξουμε το κεφάλαιο ΚΒ’16, τότε διαβάζουμε τα εξής ενημερωτικά από το στόμα του ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ (έτσι υποτίθεται τουλάχιστον..): «Εγώ είμι η ρίζα και το γένος Δαυϊδ, ο αστήρ ο λαμπρός ο πρωινός».

Και αν δεν απατώμαι ο «αστήρ ο λαμπρός ο πρωινός» ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΕΩΣΦΟΡΟΣ. Αυτά για το «τυπικόν» της υποθέσεως..

Σε βιβλικό επίπεδο τώρα, εάν ψάξουμε να δούμε τα έργα και τις ημέρες του καημένου του Διαβόλου-Εωσφόρου, θα βρεθούμε ΚΑΙ ΠΑΛΙ προ εκπλήξεων.

Και αυτό διότι ο Σατανάς εμφανίζετε ΕΛΑΧΙΣΤΑ στη βίβλο, αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά του είναι θα λέγαμε όμοια με αυτή ενός……Κυρίου!

Και λέω ενός ΚΥΡΙΟΥ, διότι εάν συγκριθεί με τα έργα και τις διδαχές του βιβλικού θεού Γιαχβέ που οδήγησαν σε σφαγές, ακρωτηριασμούς, βιασμούς, καψίματα, και διάφορα άλλα ανώμαλα και απάνθρωπα, τότε μάλλον ως…..Άγιος και Αγγελούδι φαντάζει ο Σατανάς!!

Κάντε λοιπόν και μόνοι σας την σύγκριση, αναζητήστε τα έργα και τις προσταγές του ενός και του αλλουνού και δείτε ΠΟΙΟΣ ομοιάζει με την περιγραφή ενός Σατανά που μας μάθανε ότι υπάρχει και δρα.

Και κάτι ακόμα: η συμπεριφορά του Σατανά-Εωσφόρου ΥΠΕΡΕΧΕΙ ακόμα και από αυτή του Ιησού!!

Τρελό και τραβηγμένο?

Δεν οργίζεται ο Σατανάς, δεν καταριέται κανέναν, δεν απειλεί κανέναν με τιμωρίες, δεν βωμολοχεί. Πράγματα τα οποία κάνει ο Ιησούς, ενώ θα τα περίμενε κανείς από ένα πρόσωπο στο οποίο έχει αποδοθεί η έννοια του απόλυτου κακού.

quote:

---

Εάν ασπάζεσαι ΟΛΗ την Αγία Γραφή, τότε μάλλον για λάθος θεό μιλάμε.
.......
Επίσης, οι απαγορεύσεις και η μισαλλοδοξία είναι ζωντανές και στη Καινή Διαθήκη. Όποιος δεν ασπάζεται τα λόγια Του, δεν πρόκειται να σωθεί. Όποιος δεν δέχεται τους μαθητές Του, θα τιμωρηθεί σκληρά.
.......
Για ποιο θεό μιλάς τελικά αγαπητή μου?

---

Φιλικά,
akk

Αν επιτρέπεται, σε τι πιστεύετε, τη σημαίνει για σας η ζωή στη γη, τι πιστεύετε ότι θα γίνει στον κόσμο και ποιο είναι το νόημα της ζωής σας;

Ορίστε παρακαλώ??

Δηλαδή, για να έχουμε καλό ερώτημα, ΠΩΣ διαχωρίζεις αυτά που ασπάζεσαι και δέχεσαι ως αλήθειες από τα…μη αληθή? Βάση ΠΟΙΟΥ θεολογικού/ιστορικού κριτηρίου επιλέγεις?

Και κάτι ακόμα: δεν υφίσταται «ελληνική χριστιανική θρησκεία» παρά μόνο ο οικουμενικός χαρακτήρας της χριστιανοσύνης, όπως αυτός οροθετήθηκε από την ρωμαιοχριστιανική εκκλησία του 3ου αιώνα.

akk:
«Για ποιο Θεό μιλώ? Για το Θεό εκείνο που μίλησαν πρώτοι οι Αρχοίοι Έλληνες, οι οποίοι έδωσαν και αποδείξεις και εξήγησαν με λογικά επιχειρήματα…»

Νομίζω ότι έχεις μπερδέψει εντελώς τα πράγματα αγαπητή μου.

Η φιλοσοφική έννοια που απέδωσαν οι Έλληνες στο ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΙΟ, με τον προσωπικό Θεό του ιουδαιοχριστιανισμού, την σχολαστική θεώρηση της άμωμου συλλήψεως και της νεκρανάστασης, καθώς και της ενσάρκωσης σε θνητό σώμα, είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΞΕΝΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ.

Η έννοια του Θείου που αντιλαμβάνονταν ο Ηράκλειτος με την έννοια που αντιλαμβάνονταν ο Πλατών, απείχαν παρασάγγας! Άλλος ο «Θεός» των δυιστών φιλοσόφων και άλλος ο «Θεός» των Ενιστών οντολόγων.

Αυτός και ο λόγος που οι άκαρπες προσπάθειες του Παύλου τον εξόργισαν όταν έλαβε την απάντηση «ες αύριο τα σπουδαία». Με άλλα λόγια, «πες τα αλλού αυτά..».

akk:
«Ο Πλάτωνας λέει: "Η αιτία των κακων αλλ' αττα δει ζητειν τα αιτια, αλλ' ου τον θεόν" και "κακων δε αιτιον φάναι θεόν τινι γίνεσθαι αγαθόν οντα, διαμαχητέον παντί τρόπω" (Πλάτων, "Πολιτεία")»

Αν και αυτό που προσπαθείς είναι απλά μια καπηλεία, δεδομένου ότι ο Θεός που εννοεί ο Πλάτων έχει φιλοσοφικά κατηγορήματα και όχι σχολαστικό…βιογραφικό (!), ωστόσο ας δούμε που έγκειται η παραπλάνηση που επιχειρείται από τις επιλεκτικές αναφορές που κάνεις αλλά και γιατί επιλέγουνε πάντοτε οι χριστιανοί να μνημονεύουνε τον Πλάτωνα και όχι π.χ. τους Προσωκρατικούς.

Ο Πλάτων ήταν αυτός που υπήρξε αμείλικτος εχθρός του Ιωνικού διαφωτισμού και των σοφιστών συνεχιστών του. Κατηγορούσε ο Πλάτωνας τους Ίωνες «διεφθαρμένους» που…έμαθαν να εξευτελίζουν την ιερότητα των ουράνιων φαινομένων, μιας και τα άστρα, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, είναι……..ενσαρκώσεις της ψυχής. Αυτά νομοθετούν (!) και ο άνθρωπος…υπακούει! Άρα, είναι ασέβεια να εξηγεί κάποιος………τις κινήσεις τους!

Το μένος του αυτό κατά της διαφορετικότητας στο τέλος τέλος, ήτανε αυτό που τον οδήγησε και στο να θέλει να κάψει όλα τα έργα του Δημόκριτου (γι’αυτό δεν τον αναφέρει και πουθενά??), κάτι που μάλλον τελικά εμπόδισαν οι Πυθαγόριοι Αμύλκας και Κλεινίας (Διογ.λαερτ.IX 40). Έτσι, ο Πλάτων αποδεικνύεται, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ ΜΕΓΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ, μισαλλόδοξος, φανατικός, ολοκληρωτικός και ιεροεξεταστής.

Με άλλα λόγια, ο τέλειος Έλληνας φιλόσοφος για τις απολογητικές ανάγκες του χριστιανισμού!

Μας προκαλεί απορία άραγε που σώθηκαν σχεδόν ανέπαφα όλα τα έργα του από το νέο θρησκευτικό κατεστημένο?

Τα γεροντικά παραληρήματα του Πλάτωνα και οι απόψεις του περί κοινοκτημοσύνης γυναικών, που κάποιοι πρόστρεξαν να βαφτίσουν «κομμουνιστικές», άραγε δεν θα πρέπει τουλάχιστον να μας ξαφνιάζουν? Για τις απόψεις άραγε του Αριστοτέλη («Μικρά Φυσικά») μας είπε κανείς ακόμη εάν επρόκειτο για ασύνειδες πλάνες ή τελικά για τυφλή εμπάθεια?

Μήπως θα πρέπει να αποσιωπήσουμε το γεγονός πως ο Πλάτωνας υπήρξε ουσιαστικά ο πρώτος εκπρόσωπος του κατεστημένου που αντιλήφθηκε την αξία της καλλιέργειας του φόβου του Θεού στη λαϊκή ψυχή? Μήπως δεν ήτανε ο ίδιος του που υποστήριζε πως τα «επανορθωτικά ιαματικά ψεύδη μια κυβέρνηση δεν πρέπει να τα περιμένει από τους ποιητές, αλλά η εφεύρεση τέτοιων μύθων θα πρέπει να είναι αποκλειστικά προνόμιο της πολιτείας»? [Πολιτεία, 379α, 387b, 389b-c]

Αυτός είναι ο λόγος που επικαλείσαι αγαπητή τον Πλάτωνα. Πάει γάντι στην μισαλλοδοξία του δόγματος.

Ας πούμε αγαπητή μου πρώτα δυο λόγια για την έννοια του Ένθεου (όπως εσύ για τον εαυτό σου πιστεύεις) και του Άθεου (όπως προφανώς φαντάζεσαι τον όρο).

Ένθεος και οπαδός της θεογνωσίας είναι αυτός που αναζητά εναγώνια μέσα στις επιστήμες και τις θρησκείες την ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ.

ΑΘΕΟΣ αλλά και οπαδός της ΑΘΕΪΑΣ είναι εκείνος που αρκείται μακάριος στην τυφλή πίστη και άκριτη αποδοχή ενός παραδοσιακού Θεού-μύθου κάποιας εκ των διαφόρων θρησκειών, την οποία ως συνήθως του την μάθανε και δεν την ανακάλυψε.

Ιεροποιήσαμε λοιπόν την άγνοια για το τι συμβαίνει γύρω μας και την βαφτίσαμε «Θεό», ονομάζοντας την Ιεχωβά-Ιησού ή οτιδήποτε άλλο Αβρααμικό. Ανιεροποιήσαμε ταυτόχρονα την γνώση και το σπέρμα της Σοφίας, ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ, και την ονομάσαμε ΣΑΤΑΝΑ και Αθεΐα.

Είναι ασύγκριτα πιο εύκολο επομένως να κάνουμε μια προσευχή, ένα τάμα, να ανάψουμε ένα λυτρωτικό κεράκι, παρά να διαβάσουμε ένα βιβλίο για το Θείο και να σκεφτούμε εμείς για μας και όχι «εκείνοι» για μας.
Το βιβλίο μπορεί να κρύβει εκπλήξεις για την πίστη που μας εμφύσησαν οι πνευματικοί ταγοί της κοινωνίας που ζούμε, αλλά η είσοδο στον ναό που σχεδίασαν για «οίκο του Θεού» κρύβει μόνο «θαύματα» και «εξαγνισμό»……

Με λίγα λόγια, δίνοντας ένα όνομα στον άνθρωπο τον αναγνωρίζουμε. Δίνοντας ένα όνομα και ένα βιογραφικό στο Θεό ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΓΝΩΡΙΣΤΟ.

Ας πούμε και δυο λόγια για τα θέματα που μάλλον σε καίνε.

Ο άνθρωπος, συμμετέχοντας στη Θεία ουσία ως μέρος της, γίνεται «αθάνατος» είτε αλληγορικά είτε εάν θες μέσω των έργων του. Απλά και ξεκάθαρα, δίχως υπερβατικές τσουλήθρες, νεκραναστάσεις και άλλα παράλογα εσχατολογικά.

Ως προς τη «Θεία ουσία», και έχει σημασία να προσδιορίζουμε την έννοια του Θείου, ας σημειώσουμε ότι θεωρούμε το Σύμπαν ως ένα ζωντανό οργανισμό που οφείλει την ύπαρξη του στην «κοσμική πνοή», το «πνεύμα», την ενεργειακή δραστηριότητα που δεν δύναται να υπάρχει δίχως το Σύμπαν.

Το άπειρο είναι διαμορφωτής και παραγωγός της αέναης κίνησης των στοιχείων, τα οποία και με τη σειρά τους είναι πηγή κόσμων και ζωής.

Επομένως, και κάνοντας ένα τέτοιο άλμα μπορούμε να προσεγγίσουμε ετούτη την θεώρηση, δεν αναφερόμαστε σε ένα εμπειρικό εποπτικά συγκεκριμένο στοιχείο, αλλά αντιλαμβανόμαστε στοχαστικά την έννοια του απείρου, και αυτό θεωρείται ως αρχή του κόσμου.

Η άπειρη, σε χώρο και σε χρόνο, ουσία του Σύμπαντος είναι η πρώτη φιλοσοφική Θεότητα (Θεία ουσία), η οποία και αποστασιοποιείται από τον μυθικό πολυθεϊσμό, ταυτίζοντας την Κοσμολογία με τη Θεολογία. Έτσι, ο «Θεός» δεν εκφέρεται πλέον ως προσωποποιημένη ιδέα (ουσιαστικό-υποκείμενο), αλλά ως επίθετο του απείρου, ως «θείον».

Περαιτέρω, η νόηση είναι αυτή που δίδει και το πλαίσιο της ανθρώπινης υπόστασης και άρα νοήματος στη γη που ζούμε.

Η νόηση, της έμβιας αλλά και της μη έμβιας ύλης, είναι μια ποιοτικά εξελιγμένη ιδιότητα. Μίας μορφής «νόηση» καθώς και ένα είδος «συνείδησης», υπάρχει μέσα στον κώδικα του κυττάρου. Μίας μορφή νόηση, δεμένη με μνήμη, υπάρχει μέσα στη λειτουργία του υλικού ατόμου, που αγρυπνεί για την τυποποιημένη επαναληπτικότητα της συμπεριφοράς του, όπως είναι οι νόμοι των πρωτονίων-ηλεκτρονίων, νόμοι των χημικών στοιχείων κλπ.

Για παράδειγμα, το άτομο του υδρογόνου «γνωρίζει» και «θυμάται» πως θα κινηθούν τα ηλεκτρόνια του γύρω από τον πυρήνα και πως θα ενωθεί με το οξυγόνο για να σχηματίσει νερό.

Απλά, στον άνθρωπο η νόηση είναι και αποτέλεσμα της κοινωνικής ζωής.

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΕΤΕ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ ΜΕ ΟΤΙ
ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΩΣ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΜΕΣΑ
ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΑΝ Χ.Ο. ΝΑ ΑΛΑΞΕΙΣ ΚΑΤΙ
ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

akk:
Schwabe, gigenis και beyond
Δεν πιστεύετε στο θεό (και σέβομαι την κάθε άποψη σας). Δεν πιστεύετε στην αιώνια ζωή μετά την δευτέρα παρουσία του Κυρίου αλλά ούτε και στη Βασιλεία του Θεού.

Αν επιτρέπεται, σε τι πιστεύετε, τη σημαίνει για σας η ζωή στη γη, τι πιστεύετε ότι θα γίνει στον κόσμο και ποιο είναι το νόημα της ζωής σας;

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΩΟ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΤΡΟΦΙΚΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ
ΑΝ ΧΑΘΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΟ Η ΖΩΗ ΘΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΖΩΗΣ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Η ΦΥΣΗ ΝΑ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙ ΣΕ ΟΦΕΛΙΜΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΨΥΧΗΣ

εγω προσωπικα δεν ξερω πιος "εκανε" τον Χριστιανισμο. Ουτε νομιζω οτι ειναι καπιος σε θεση να απαντηση, διοτι δεν μας πεφτει κιολας λογος. Αν θελουμε τον ακολουθαμε..

Οσο για της "τιμωριες" του Θεου και γιατι τα κανει ολα αυτα που κανει... ε ας αφησουμε και καπια δικαιωματα στον Δημιουργο! Δεν ειναι ολα για να τα καταλαβουμε.

..Learn to listen and you will learn to learn...

quote:

---

«ΔΕΝ ασπάζομαι όλη την Παλαιά Διαθήκη. Πιστεύω ότι πολλά από αυτά που περιέχει η Π.Δ. είναι γραμμένα από τους Εβραίους και ότι δεν συμφωνούν με την Ελληνική Χριστιανική Θρησκεία.»

---

Φιλικά,
*πρώην Kaizer

Υπάρχουν πολλά ερωτηματικά του τύπου:

quote:

---

Δηλαδή, για να έχουμε καλό ερώτημα, ΠΩΣ διαχωρίζεις αυτά που ασπάζεσαι και δέχεσαι ως αλήθειες από τα…μη αληθή? Βάση ΠΟΙΟΥ θεολογικού/ιστορικού κριτηρίου επιλέγεις?

---

Φιλικά πάντα,
akk

quote:

---

Τι ενοείς ''Ελληνική Χριστιανική Θρησκεία''? Υπάρχει τέτοιο πράγμα? Και αν ναι, πως ορίζεται και ποιά η διαφορά του απο την χριστιανική θρησκεία γενικότερα?

---

Συγνώμη για αυτό. Ήθελα να γράψω Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία και αντί για αυτό έγραψα ελληνική.
Απολογούμε.

Φιλικά,
akk

quote:

---

Ας πούμε αγαπητή μου πρώτα δυο λόγια για την έννοια του Ένθεου (όπως εσύ για τον εαυτό σου πιστεύεις) και του Άθεου (όπως προφανώς φαντάζεσαι τον όρο).

Ένθεος και οπαδός της θεογνωσίας είναι αυτός που αναζητά εναγώνια μέσα στις επιστήμες και τις θρησκείες την ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ.

ΑΘΕΟΣ αλλά και οπαδός της ΑΘΕΪΑΣ είναι εκείνος που αρκείται μακάριος στην τυφλή πίστη και άκριτη αποδοχή ενός παραδοσιακού Θεού-μύθου κάποιας εκ των διαφόρων θρησκειών, την οποία ως συνήθως του την μάθανε και δεν την ανακάλυψε.

---