- ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ (Ηθικά Διδάγματα;) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
).ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΙΗΤΗ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΨΕ...ΣΑΝ ΒΓΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΥΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ.
ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΙΡΚΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΗΝΑ ΝΑΣ ΜΑΣ ΤΑΡΑΚΟΥΝΑΕΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΑΛΑΤΙ Η ΖΩΗ
I will dig your grave
stin perioxi pou zo (Baden-Württember/Germania) einai auti tin stigmi toulaxiston
3 ektheseis gia tin arxaia ellada mia apo autes (kai i megaliteri) einai gia ton Omiro
http://www.homer2008.de/
(i ellada tou 1200 - 700 p.x.)
http://www.landesmuseum.de/website/Deutsch/Sonderausstellungen/Vorschau/Zeit_der_Helden/Die_Ausstellung.htm
(megas alexandros)
http://www.rem-mannheim.de/ausstellungen/sonderausstellungen/sonderausstellungen/vorschau/alexander-der-grosse.html
exei idrithi edo kai mia filosofiki sxoli pou onomazetai "nea akropolis"
ta ebala auta gia na sas deikso tin megali latreia ton germanon gia tous arxaious politismous kai idika gia ton diko mas
mia mera synantisa sto leoforio germanides pou meletousane arxaia ellinika epiasa tin koubenta kai mou eipane oti mathenoune arxaia ellinika se mia kratiki sxoli...
I will dig your grave
Είμαι παλιός αναγνώστης αλλά για πρώτη φορά γράφω σκέψεις και τις καταθέτω ενώπιον σας.
Και για να μπω στο θέμα, η βασική, κύρια και μεγαλύτερη διάφορα ανάμεσα στην ιλιαδα και την οδύσσεια, πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι η ηλικία του ραψωδού. τα 2 έργα έχουν χρονική απόσταση περίπου 20χρονια!
Στην ιλιάδα ο νέος και θαρραλέος όμηρος περιγράφει μάχες επικές, κατορθώματα πολεμικά γενναίων ανδρων. Περιγράφει μια εκστρατεία. έναν πόλεμο μεταξύ 2 συμμαχιών. μια πορεία συλλογική, ομαδική.
Εξυμνεί την ανδρεία, την φίλια, την τιμή και το «αμύνεστε περί πατρίς»
20 χρόνια μετά, ο ίδιος άνθρωπος, ωριμότερος, κατασταλαγμένος, πεπεισμένος για την ματαιότητα του πόλεμου, ξεκινά και περιγράφει τον «νόστο», το ταξίδι της επιστροφής στη πατριδα-οικογενεια-φιλοι-περιουσια-ηρεμια.
Ένα ταξίδι μοναχικό, όπου η κάθε μάχη δεν δίνεται για την δόξα καμίας πατρίδας, κανενός βασιλέα, για κανένα λάβαρο, αλλά είναι η μόνη λύση για την επιβίωση.
Εξυμνεί ο αρχαίος τραγωδός την σοφία, την εγκράτεια , την εξυπνάδα και την λελογισμένη αποφασιστικότητα.
Η Ιθάκη ,είναι η ου-τοπία του(δεν είναι τυχαίο το ότι είναι νησί, σχεδόν πάντα, η ου-τοπία , παρουσιάζεται ως νησί, διότι δίνει την έννοια του αποκλεισμού)
Ακόμα όμως και όταν έφτασε στην ουτοπία του, δεν την βρήκε όπως την ονειρευόταν, έπρεπε ακόμα και τότε να παλέψει, ώστε κάθε παράσιτο που την μόλυνε να εξολοθρευτεί.
Και τέλος, θα ήθελα να κάνω και μια αναφορά στην αδικημένη ηρωίδα του έργου , την Πηνελόπη. όχι λόγω της μυθικής πλέον πίστης της, αλλά , λόγω της υπομονής της απέναντι στις δικές της σειρήνες, το σθένος της απέναντι στους δικούς της Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες.
Η Πηνελόπη εμφανίζεται ως κατεξοχήν ηρωίδα εσωτερικής δράσης, όπου όλες οι ανατροπές στη ζωή της σχετίζονται με συναισθήματα. Η μόνη εξωτερική δράση έχει την μορφή αμέλειας ,η οποία δίνει όμως αίσιο τέλος στην ιστορία και αναδεικνύει έναν χαρακτήρα συγκροτημένο, ικανό να κατευθύνει τα γεγονότα, ούσα σε μειονεκτική θέση , σε μια κοινωνία όπου η γυναίκα ετεροπροσδιοριζεται.
Σε γενικές γραμμές, κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την οδύσσεια, και τον παιδευτικό της χαρακτήρα. τα μηνύματα που θέλει ο ραψωδός να μεταφέρει και τα μαθήματα που θέλει να δώσει στους νέους
quote:
Όπως και η τραγωδία του Ευριπίδη:"Ιφιγενεια Εν Ταυροις" Η Ιφιγένεια βρίσκεται σε ηθικό δίλλημα αν θα πρέπει να υπακούσει στους νόμους του Κρέοντα η τους θρησκευτικούς νόμους, ζητήματα που αφορούν ακόμα και την σημερινή εποχή μας! Φοβερο; Τώρα διαβάζω και την Ιλιάδα... Δεν έχω εντρυφήσει ακόμα... χε χε!
νομιζω τα μπερδεψες!
Αυτη ηταν η Αντιγονη... κορη του Κρεοντα (μαζι με την αδερφη της Ισμηνη)
Η Ιφιγενεια, κορη του Αγαμεμνονα, προοριζοταν για "θυσια" στην Αρτεμις, ωστε να ξεκινησει ο Στολος για την Τροια!
Και τελικα δεν θυσιαστηκε, καθως την πηρε η Αρτεμις στην Αυλιδα και μετα πηγε εκει ο Ορεστης και την "εσωσε"
Σε καλωσορίζω εκ μέρους όλων...
Η εκάστοτε προσέγγιση των ομηρικών επών εξαρτάται απ'τον εκάστοτε παρατηρητή και αναγνώστη και φυσικά καμία δεν είναι λανθασμένη μιας και δεν έχουμε κοντά μας τον ίδιο τον Όμηρο να μας απαντήσει στις υποθέσεις μας. 
Συμφωνώ με τη δική σου προσέγγιση(χωρίς βέβαια να διαφωνώ και με άλλες προσεγγίσεις) και θα συμπλήρωνα την εικόνα που έχεις σχηματίσει λέγοντας πως, θα μπορούσαν οι σύντροφοι του Οδυσσέα να αποτελούν κομμάτια του εαυτού του, από τα οποία πρέπει να απαλλαγεί αν θέλει να φτάσει στην Ιθάκη. Κομμάτια ή εαυτοί που δυσχεραίνουν την πορεία του...
Επιπλέον η Πηνελόπη θα μπορούσε να συμβολίζει την Σοφία, η οποία ενυπάρχει σε κάθε Άνθρωπο και περιμένει υπομονετικά, να της δώσει την δέουσα σημασία, έχοντας πλέον αποβάλλει πλασματικές και άσκοπες ενέργειες.
Ακόμη,παρατηρούμε μια σαφώς μεγαλύτερη παραμονή του Οδυσσέα στο νησί της Κίρκης έναντι άλλων τόπων, που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως η παγίδευση των ''αναζητητών'' σε πλασματικές πραγματικότητες...
Τέλος, αφήνεται να εννοηθεί πως και οι θεοί υπόκεινται σε μια ανώτερη δύναμη που ουσιαστικά αποφασίζει για την αρχή και το τέλος του Ανθρώπου, αφήνοντας τον να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του, δεχόμενος τις όποιες συνέπειες αυτών.
Αλλά και πάλι, όλα τα παραπάνω είναι εικασίες και υποθέσεις...
Το μόνο σίγουρο είναι, πως τα έπη, είναι από τα κείμενα που σε κάθε αναγνώστη έχουν να δώσουν κάτι...
Είναι αυτό που θα λέγαμε, έναυσμα, για περαιτέρω ''αναζητήσεις''...!
Και μην ξεχνάμε πως, το αντίθετο του πολέμου δεν είναι η ειρήνη αλλά ο εμφύλιος!!!
Και για όποιους ενδιαφέρονται για το αντίθετο της ειρήνης, αυτό είναι η σιωπή!!!
Οπότε ο Όμηρος μας περιγράφει έναν εμφύλιο, δηλαδή πόλεμο μεταξύ αδερφών, και όχι ακαθόριστα εναν πόλεμο. Αυτό το τελευταίο ίσως ν'αποτελέσει πηγή περαιτέρω προβληματισμού...
Edited by - helios2012 on 24/10/2008 13:50:54
Ηθικα διδαγματα στην Οδυσσεια ..οπως εδω !!!!
ΟΔΥΣΣΕΙΑ ... ΡΑΨΩΔΙΑ Χ
Κι όταν στην τάξη κάθε τι βάλανε στο παλάτι,
όξω τις δούλες έσυραν, ανάμεσα στο μέρος
που το στρωμένο αυλόγυρο χωρίζει απ’ το κελάρι, 460
κι όλες εκεί τις έκλεισαν, που γλιτωμό δεν είχαν.
Κι ο συνετός Τηλέμαχος το λόγο πήρε κι είπε•
«Δε θέλω αυτές με θάνατο να πάνε τιμημένο,
που καταράστηκαν συχνά τη μάνα μου κι εμένα
και που μ’ αγάπες σμίγανε κρυφά με τούς μνηστήρες». 465
Έτσι είπε κι έδεσε σκοινί, τριγύρω στο κελάρι
τρεχαντηριού μαυρόπλωρου, απ’ το μεγάλο στύλο
κι από ψηλά το τέντωσε, στη γη να μην αγγίζουν
τα πόδια, Κι όπως στη θηλιά, που μες στα χαμοκλάδια
έχουν στημένη, πέφτουνε κίχλες και περιστέρια 470
κι εκεί που στη φωλιά πετούν χάρο κακό απαντέχουν,
έτσι είχαν τα κεφάλια τους κι οι δούλες στην αράδα,
και στο λαιμό τους τις θηλιές να κακοθανατίσουν.
Λίγο τα πόδια τίναξαν και πέταξε η ψυχή τους.
Και το Μελάνθιο στης αυλής το πρωτοπόρτι φέρνουν, 475
κι αυτιά και μύτη του ‘κοψαν με τ’ άπονο μαχαίρι,
και μ’ άγρια λύσσα του ‘σπαζαν τα χέρια και τα πόδια.
Νίψανε αμέσως έπειτα τα χέρια και τα πόδια
κι στο Δυσσέα γύρισαν, σαν τέλεψε η δουλειά τους.
1. Ηθελαν .. βασιλια ο οποιος να βρισκεται στον τοπο τους κι οχι να λειπει ... 20 χρονια σε πολεμους που δεν τους αφορουσαν σαν λαο .. κι ο μονος ΝΟΜΙΜΟΣ τροπος για να γινει αυτο ηταν να παντρευτει η χηρα βασιλισσα καποιον νεον απο τους αρχοντες του τοπου
2. Δεν ... βιασαν την Πηνελοπη .. ουτε την σκοτωσαν μαζι με τον γιο της για να την εκθρονισουν
3. Περα απο το μυθικο στοιχειο .. η Οδυσσεια με τους μνηστηρες φανερωνει κοινωνικες πολιτικες αλλαγες στην Μετα Μυκηναικη περιοδο οπου .. οι Βασιλεις αντικαθιστουνται σιγα σιγα απο το αριστοκρατικο [ ολιγαρχικο] πολιτευμα .. που για τα δεδομενα της εποχης ηταν πιο προοδευτικο ...
Κενο εξουσιας στην Ιθακη υπηρχε .. ο Τηλεμαχος ηταν ενα ανηλικο κι ανισχυρο παιδι .. ενω η Πηνελοπη μια αδυνατη γυναικα ...
Καθε τοπος υπο αυτες τις προυποθεσεις επαναστατουσε ... κι δεν περιμεναν ... πολιτισμενα να διαλεξει η βασιλισσα .. αντρα διαδοχο βασιλια ... σφαγιαζαν ολη την βασιλικη δυναστεια κι ανεβαζαν αλλο βασιλια
Κατι παρομοιο εγινε και στις Μυκηνες με τον Αιγισθο και την Κλυτεμνηστρα ...
Παντως ενω σε αλλα σημεια τα ομηρικα επη .. περιγραφουν μονομαχιες πολεμιστων στην συγκεκριμενη περιπτωση περιγραφουν μια σφαγη αμαχων γυναικων κι η με πολυ σαδιστικο τροπο εκτελεση ενος .. σκλαβου γιδοβοσκου
Φανταστητε εναν Τηλεμαχο κι εναν Οδυσσεα να ... σπαζουν με λυσσα τα μελη του σωματος ενος .. δεμενου ανθρωπου .... τον οποιο στο τελος τελος θα μπορουσαν να τον τιμωρησουν ποιο αξιοπρεπως ....
Ολη η Ιλιαδα επισης βριθει απο ...κοκορομαχιες Αχαιων κι Τρωων πολεμιστων ... οι οποιες περιγραφονται με πολυ ..φρικτο τροπο ...
Ολα αυτα ... μονον για ..ηθικα διδαγματα δεν προσφερονται !!!
Βέβαια μια σελίδα πάντα θα είναι μια σελίδα.
Τώρα, αν ένας παρατηρητής την βλέπει απ'το πλάι θα βλέπει μια τρίχα(1D), αν αλλάξει οπτική γωνία θα την βλέπει σαν παραλληλόγραμμο(2D) και αν ''εμβαθύνει'' θα δεί ένα κουτί(3D).
Η σελίδα όμως παραμένει σελίδα.
Ούτε αυτός που βλέπει μια τρίχα, κάνει λάθος, ούτε οι υπόλοιποι που βλέπουν ένα κουτί ή ένα παραλληλόγραμμο...
Δεν θα κάνω εγώ το συνήγορο του Ομήρου, εξάλλου δεν του χρειάζεται, ο καλυτερος συνήγορός του είναι η αντοχή των έργων του, εδώ και 2800 χρόνια!Να μην πώ για τις ίντριγκες και τις αναστατώσεις που έχει προκαλέσει ανα τους αιώνες...Λές όλα αυτά να είναι μάταια?
Όποιος γνωρίζει τον δακτυλικό εξάμετρο αντιλαμβάνεται τη δυσκολία και κατ'επέκτασιν, τον ''πλούτο'' και τη γλωσσική καλλιέργεια της εποχής. Αν κάτσουμε δε και μετρήσουμε το πλήθος των διαφορετικών λέξεων...θα πελαγοδρομήσουμε...
Πάντως είναι αξιοσημείωτο πως 2800 χρόνια έχουν περάσει και ελάχιστοι κατάφεραν να μιμηθούν παρομοίως τον συγκεκριμένο τρόπο γραφής, οι υπόλοιποι μένουν απλώς στο να τον θαυμάζουν και να τον σχολιάζουν...!
Ακόμα και αυτοί που τον προσέγγισαν θα αντέξουν 2000 χρόνια?
Εκεί του βγάζω το καπέλο...και σε όποιον καταφέρει κάτι αντίστοιχο...
Μαζί σου πάντως θα συμφωνούσε και ο Πλάτωνας μιας και απέκλεισε τα ομηρικά έπη απ'την Πολιτεία του, θεωρώντας πως διαφθείρουν τους νέους!
quote:
predator:Και τελικα δεν θυσιαστηκε, καθως την πηρε η Αρτεμις στην Αυλιδα και μετα πηγε εκει ο Ορεστης και την "εσωσε"
Σειρά μου να σε διορθώσω
Στην Αυλίδα θα θυσιαζόταν η Ιφιγένεια, στην Ταυρίδα την μετέφερε η Άρτεμις όπου έγινε ιέρεια στον ναό της και εκεί την βρήκαν ο Ορέστης με τον Πυλάδη.
quote:
ΑΙΝΕΙΑΝΟ6, να και μια διαφορετική προσέγγιση.Πάντως είναι αξιοσημείωτο πως 2800 χρόνια έχουν περάσει και ελάχιστοι κατάφεραν να μιμηθούν παρομοίως τον συγκεκριμένο τρόπο γραφής, οι υπόλοιποι μένουν απλώς στο να τον θαυμάζουν και να τον σχολιάζουν...!
Μα ... δεν διαφωνισα για την λογοτεχνικη ποιητικη αξια των Επων του Ομηρου !!!
Ουτε για την αξια τους απο ιστορικης η μυθολογικης πλευρας
Εκει που διαφωνω ειναι οτι θα μπορουσαμε απο αυτα τα επη να βγαλουμε ...ηθικα διδαγματα για εμας σημερα !!!!
Θα ειναι ... σαν να ψαχνω στα Ομηρικα Επη η στην Βιβλο [ Αθεος δηλω ..] να βρουμε ...συμβουλες για το πως θα επενδυσουμε τις μετοχες μας στο ..Χρηματηστηριο κατα την διαρκεια της προσφατης οικονομικης κρισης !!!
επανέρχομαι με αφορμή τα γραφομενα των Ηλιου2012 κ ΑΙΝΕΙΑΝ06 .
ΗΛΙΕ
Μια όμορφη προσέγγιση με σαφές ψυχαναλυτικό υπόβαθρο. Θα επισημάνω την μακρά παραμονή στην Καλυψώ, όπου δεν υπάρχει πλάνη , όπως στην Κίρκη, αλλά «φυσικά» εμπόδια, όπως ο εφησυχασμός σε μια κατάσταση που φαινομενικά είναι καλή ίσως και ιδεατή αλλά όχι αυτή που ο ήρωας θέλει. Με αποτέλεσμα να (ξε)φεύγει τελικά, και να ανοίγει πανιά προς το Όνειρο. Ένα Όνειρο που ίσως να ύστερη συγκριτικά με τα όσα αφήνει πίσω του.. αλλά η μαγεία της ανθρώπινης φύσης ..κόντρα σε κάθε λογική ,,είναι έτοιμος να πεθάνει για να ικανοποιήσει το Όνειρο ..το οποίο δεν είναι άλλο από το να πεθάνει στην ουτοπία του.
Χρησιμοποιώ τις παρατηρήσεις μιας φίλης και προσθέτω, αναφορικά με την Πηνελόπη, κόρη του ίκαρου κ μιας νύμφης , πνεύματα ελευθέρα και οι 2.
Αν και 2η επιλογή το Οδυσσέα για γυναίκα ,παρόλα αυτά, στάθηκε αντάξια του , βασίλισσα πολυμήχανη.
Για τον δε Τηλέμαχο, ένας μικρός Οδυσσέας, χαμηλών τόνων αλλά με αποφασιστικότητα και θάρρος, οριακά δεν ρίχνει την σκιά του πάνω στον πατέρα του.
Αν ο Οδυσσέας είναι ο κάθε ένας από εμάς , ο νόστος είναι το μυητικό μας μονοπάτι προς την αυτογνωσία, σοφία, ολοκλήρωση, και η Πηνελόπη είναι ο στόχος , τότε ο Τηλέμαχος είναι το μέλλον, το ευοίωνο το φωτεινό.
Εν γνώση μου μεταπηδώ από τον έναν τρόπο ερμηνείας στον άλλον .στόχος μου είναι να δώσω περισσότερους από έναν, παρεμφερείς πάντα.
Αλλάζοντας επίπεδο στη συζήτηση και δράττοντας την ευκαιρία , θα συμφωνήσω μαζι σου….όσων αφορά τον εμφύλιο τρωικό πόλεμο. δίνοντας με τη σειρά μου το στίγμα της σκέψης μου.
ανάμεσα στους Δαναούς και τους κάτοικους του αρχαίου Ιλίου πληρείται η συνθήκη όμαιμο – ομόγλωσσον – ομότροπον – ομοθρήσκον.
Ποτέ δε θεώρησαν οι μεν τους δε βαρβάρους, είχαν συνείδηση ότι περνούν μέρος δε εμφύλιο.
Αγαπητέ …ΑΙΝΕΙΑΝ
Από τα λίγα που θυμάμαι από τον όμηρο
1.η Ιλιάς είναι ένα έργο που αναφέρεται στις 10(η’ στις 20) τελευταίες μέρες του πόλεμου, αρχίζει με τη μήνη του Αχιλλέος, και με ανάδρομες παρουσιάζει 10χρονια εκστρατείας. ο ευφυής ραψωδός με πρωτότυπο τρόπο ξέφυγε από τον γραμμικό τρόπο παρουσίασης των γεγονότων
2.η σκλάβα «άνηκε» στον Αχιλλέα, και ο Αγαμέμνονας, ξεπερνώντας τα όρια, απαίτησε και αυτό το «λάφυρο»
3.ο Πάτροκλος ήταν ο ξάδερφος του, ο οποίος ήταν αρκετά μικρός , δεν γνώριζε την πολεμική τέχνη των Μυρμιδόνων γι αυτό και ο Αχιλλευς του απαγόρευε να πολεμήσει.
Εν άγνοια του πήρε την πανοπλία του και πήγε στη μάχη
4.εαν ένας άντρας αρνείται να πολεμήσει, και η έλλειψη του βάζει σε κίνδυνο ολόκληρη την εκστρατεία ..τότε οφείλουν κάτι διαφορετικό από προσβολές (Αγαμέμνων) σε αυτόν
5.ο Έκτορας, ναι μεν πολεμούσε για την πόλη του, άρα λογικό είναι να σκότωνε όσους περισσότερους μπορούσε, επίσης λογικό είναι να «κυνηγά» τον καλύτερο των Δαναών, με την ελπίδα ο θάνατος του να φέρει σημαντικό πλήγμα στον αντίπαλο, ηθικό και πραγματικό.
Αλλά φίλε μου, ο Αχιλλέας , λυπήθηκε για τον άδικο χαμό του Πάτροκλου, και δεδομένου ότι τον είχε υπό την προστασία του, στον εαυτό του έριχνε το λάθος, και αποφάσισε να τιμωρήσει άμεσα. αυτόν που πίστεψε πως ειναι δυνατόν να σκοτώσει τον Αχιλλέα ένας θνητός τόσο εύκολα , όπως ο Έκτορας τον Πάτροκλο και , εμεσα τον εαυτό του , διότι μη ξεχνάμε τον χρησμό, που έλεγε πως ο Αχιλλέας θα σκοτωθεί στη μάχη μετά το θάνατο του Έκτορα, άρα, ουσιαστικά, σκοτώνοντας τον υπέγραφε την θανατική του καταδίκη.
6. προβληματίζομαι με το «τα Ομηρικά Έπη αναφέρονται σε εποχές ΠΡΟ της ανάπτυξης του Κλασσικού ελληνικού πολιτισμού ... σε εποχές που και στον Ελλαδικό χώρο οι κάτοικοι ήταν βάρβαροι .... με την πολιτισμική έννοια αυτού του όρου!!»..
οι ουμανιστικές αρχές δεν εμφανίσθηκαν μόνο στην κλασσική εποχή, το ότι δεν έσφαξαν την Βασιλική οικογένεια κάτι το οποίο φίλε μου, εσύ ανέφερες , είναι δείγμα ανώτερου πολιτισμού , κάτι το οποίο η ανθρωπότητα απώλεσε στις μετέπειτα περιόδους.
Σε επίπεδο ηθών , η Ιθάκη είχε αναπτυχθεί τόσο ώστε η λεηλασία της περιούσιας του αγνοούμενου η έστω και νεκρού βασιλέα, να θεωρείται κακό και η εκδίκηση του «αναστημένου» βασιλέα προς τους ξένους μνηστήρες να είναι κάτι το αποδεκτό και προς τους ντόπιους κάτι το επιβεβλημένο ώστε να εδραίωση ξανά την θέση του, να χαλυβδώσει την κυριαρχία του.
Ας μην ξεχνάμε την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του γιου του(..και σας ρωτώ κύριοι τι θα κάνατε εσείς εάν κάποιοι προσπαθούσαν να σκοτώσουν παιδί σας?)
Οι δε δούλες κατηγορήθηκαν για προδοσία και απιστία, αυτό τα λέει όλα
Βέβαια σας καλώ να κρίνεται τις πράξεις των ηρώων μέσα στο κοινωνικο-πολιτικο-θρησκευτικο-ηθικο πλαίσιο της εποχής, χωρίς να υποτιμάτε την τελευταία. Δες τε το συγκριτικά, οι υπόλοιποι λαοί του κόσμου 3000 χρόνια πριν σε τι πλαίσιο δομούσαν την καθημερινότητα τους και ποιο σύστημα άξιων ήλεγχε τις πράξεις τους.
7. «η Οδύσσεια με τους μνηστήρες φανερώνει κοινωνικές πολιτικές αλλαγές στην Μετά Μυκηναϊκοί περίοδο όπου .. οι Βασιλείς αντικαθιστούνται σιγά από το αριστοκρατικό [ ολιγαρχικό] πολίτευμα .. που για τα δεδομένα της εποχής ήταν πιο προοδευτικό» με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο, είναι η προσπάθεια της εύπορης τάξης να διεκδίκηση μερίδιο εξουσίας .απαραίτητο βήμα πριν την δημοκρατία, ως ιστορική εξέλιξη των πολιτευμάτων.
Αυτά τα ολίγα από εμένα. .περιμένω τα σχόλια σας
quote:
6. προβληματίζομαι με το «τα Ομηρικά Έπη αναφέρονται σε εποχές ΠΡΟ της ανάπτυξης του Κλασσικού ελληνικού πολιτισμού ... σε εποχές που και στον Ελλαδικό χώρο οι κάτοικοι ήταν βάρβαροι .... με την πολιτισμική έννοια αυτού του όρου!!»..
οι ουμανιστικές αρχές δεν εμφανίσθηκαν μόνο στην κλασσική εποχή, το ότι δεν έσφαξαν την Βασιλική οικογένεια κάτι το οποίο φίλε μου, εσύ ανέφερες , είναι δείγμα ανώτερου πολιτισμού , κάτι το οποίο η ανθρωπότητα απώλεσε στις μετέπειτα περιόδους.
Σε επίπεδο ηθών , η Ιθάκη είχε αναπτυχθεί τόσο ώστε η λεηλασία της περιούσιας του αγνοούμενου η έστω και νεκρού βασιλέα, να θεωρείται κακό και η εκδίκηση του «αναστημένου» βασιλέα προς τους ξένους μνηστήρες να είναι κάτι το αποδεκτό και προς τους ντόπιους κάτι το επιβεβλημένο ώστε να εδραίωση ξανά την θέση του, να χαλυβδώσει την κυριαρχία του.
Ας μην ξεχνάμε την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του γιου του(..και σας ρωτώ κύριοι τι θα κάνατε εσείς εάν κάποιοι προσπαθούσαν να σκοτώσουν παιδί σας?)
Οι δε δούλες κατηγορήθηκαν για προδοσία και απιστία, αυτό τα λέει όλα
Βέβαια σας καλώ να κρίνεται τις πράξεις των ηρώων μέσα στο κοινωνικο-πολιτικο-θρησκευτικο-ηθικο πλαίσιο της εποχής, χωρίς να υποτιμάτε την τελευταία. Δες τε το συγκριτικά, οι υπόλοιποι λαοί του κόσμου 3000 χρόνια πριν σε τι πλαίσιο δομούσαν την καθημερινότητα τους και ποιο σύστημα άξιων ήλεγχε τις πράξεις τους.
Με εντυπωσίασε και με εξέπληξε ευχάριστα η τοποθέτησή σου, αγαπητέ Old Wolf.
Μου μετέφερες τον προβληματισμό σου!
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Καλησπέρα
επανέρχομαι με αφορμή τα γραφομενα των Ηλιου2012 κ ΑΙΝΕΙΑΝ06 .
ΗΛΙΕ
.....................................
Αυτά τα ολίγα από εμένα. .περιμένω τα σχόλια σας
Ηθικα διδαγματα απο τα Ομηρικα Επη ... εμεις σημερα .. για δικη μας σημερινη χρηση .. μπορουμε να βγαλουμε;;