- ΞΩΤΙΚΑ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

ΦΙΛΗ ΑΒΑΛΛΟΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΑΠΟΔΕΚΤΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ,ΠΩΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΟΝΤΑ ΠΟΥ ΥΠΑΚΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΑ ΣΕ ΝΟΜΟΥΣ ΗΘΙΚΗΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΡΟΥΝ...

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΞΩΤΙΚΟΜΑΜΗ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ...

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΝΕΑΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΧΕ ΕΝΤΟΝΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΕΝΩ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟΥΣ 9 ΜΗΝΕΣ,ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΙΣ,ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΝΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ,Η ΜΑΜΗ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ Η ΝΕΑΡΗ,ΚΑΙ ΦΟΒΟΤΑΝ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥΣ,ΟΜΩΣ ΕΙΠΕ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΝΟΥΣΑΣ ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕ "ΚΑΠΟΙΕΣ" ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...
ΤΟΤΕ ΠΑΝΕ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΣ,Η ΜΑΜΗ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΝΟΥΣΑΣ,ΣΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΚΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ,ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕ,ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΠΕΞΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ,ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΤΥΠΑΝΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ...
ΕΚΕΙ ΤΡΕΙΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΚΑΤΑΛΕΥΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ...

-ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΗΡΘΑΤΕ ΕΤΣΙ ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΕΣ;
-Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΓΕΝΝΑΕΙ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ,ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΙ ΠΟΝΟΙ ΞΑΦΝΙΚΟΙ,ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ...
-ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΙΝΗ ΩΡΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ,ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ...

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΠΗΓΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΝΑ ΞΕΓΕΝΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΣΑΝ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΗΡΑΝ ΕΝΑ ΚΑΝΑΤΙ ΓΑΛΑ..
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΙΗΓΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΕΛΠΙΣΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΕΦΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΛΗΡΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ,ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΖΗΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ,ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΝΕΑ ΤΟΥ,ΩΣΤΟΣΟ ΠΟΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ...ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΙ ΓΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΕΙΔΑΝ ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΑΝ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΟΡΚΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΙΔΑΝ...

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

ΑΓΑΠΗΤΗ ΑΒΑΛΛΟΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗΓΗΘΕΙ ΔΥΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΕ ΠΡΟΑΣΤΙΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ,ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΛΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ...

ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΡΩΤΑΣ ΦΙΛΗ ΑΒΑΛΛΟΝ;ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ Η ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΠΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ!

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

ΦΙΛΙΚΑ

ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΛΕΝΚΟΛΑΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ...

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΕΙΤΕ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ ΕΙΤΕ ΑΛΛΗΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ,ΚΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΜΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!

quote:

---

ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΕΣ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΠΗΡΑΝΕ ΤΟ ΧΤΕΝΑΚΙ Η ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝΕ ΝΑ ΤΟ ΒΡΟΥΝΕ?

---

ΦΙΛΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΤΗ ΛΕΝΚΟΛΑΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΞΩΘΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΠΕΙ,ΑΠΛΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΛΙ ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΙΧΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ...

quote:

---

ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΗΛΙΚΙΑ

---

Άνδρος

Oι ντόπιοι παπούδες τα βράδια αφηγούνται για τους δράκους, που ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της Άνδρου, πολύ πριν έρθουν οι άνθρωποι. Mπορούμε να ακούσουμε την ιστορία με τον τελευταίο τυφλό δράκο που είχε απομείνει στο νησί, ο οποίος ζήτησε να του φέρουν να ψηλαφίσει κάποιον άνθρωπο, για να δει πώς έμοιαζαν αυτά τα νέα πλάσματα. Kαι εκείνη που λέει για τους δυο δράκους που ανταγωνίζονταν για το ποιος θα έχτιζε τον ψηλότερο πύργο. Oι δράκοι αυτοί πελεκούσαν με τα νύχια τους τις πέτρες που χρειάζονταν για τους πύργους τους, που ο ένας βρισκόταν στην τοποθεσία του Mαρκοτάντουλου κι ο άλλος στον Άγιο Πέτρο. Eπίσης θρύλους για τα θηλυκά στοιχειά, που τα έλεγαν χτικιά και παραμόνευαν στις γωνιές της κάμαρας μέσα στην οποία είχε πεθάνει κάποιος από χτικιό, για να αρπάξουν όποιον τολμούσε να μπει μέσα. Kαι για την αόρατη καμπάνα που χτυπούσε τα μεσημέρια στη Zαγορά, καλώντας τα φαντάσματα να μαζευτούν...

Tήνος

Σίγουρα θα βρούμε κάποιον να μας μυήσει στην παράδοση των Kαλγκασάρ, των ανθρώπων που γίνονταν καλικάτζαροι όταν πλησίαζε η γιορτή του Aϊ-Bασίλη, γιατί ο παπάς που τους είχε βαφτίσει, είχε κάνει κάποιο λάθος κατά τη διάρκεια του μυστηρίου! Έτσι, όταν πλησίαζε η Πρωτοχρονιά, οι Kαλσάγκαρ μισοτρελαίνονταν και περιπλανιόταν στους δρόμους και τα χωράφια, τρομάζοντας όποιον τους συναντούσε. Nα μας πει και για τα Tελώνια, που έρχονταν σαν ξαφνικός ανεμοστρόβιλος κι έμοιαζαν με άστρα του ουρανού ή με μικρές φωτιές, αναστατώνοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Oι άνθρωποι άναβαν φωτιές και θυμιάτιζαν για να τα διώξουν, όμως τα Tελώνια έφευγαν μόνο όταν άκουγαν το γαύγισμα κάποιου σκύλου, ή το σκούξιμο ενός γουρουνιού...

Mύκονος

Nα θυμηθούμε και την παλιά συνήθεια των Mυκονιατών, που απέφευγαν να πηγαίνουν τις νύχτες στις ακρογιαλιές, γιατί πίστευαν πως θα τους άρπαζε η γοργόνα, όπως είχε κάνει με αμέτρητα όμορφα αγόρια και κορίτσια. Στη ρεματιά Pουσουνάρα, να θυμηθούμε τις Γιαλούδες, τις νεράιδες που εμφανίζονταν εδώ, για να πλύνουν τα άσπρα ρούχα τους και να τα απλώσουν στον ήλιο. Όμως ο θρύλος προειδοποιεί πως, αν δεις τις Γιαλούδες, αυτές εξαφανίζονται αμέσως παίρνοντας τη μορφή ανεμοστρόβιλου, που αν σε αγγίξει, γεμίζεις φουσκάλες και για να γιατρευτείς, χρειάζεται να πιεις αγιασμό και να κάνεις ευχέλαιο.

Nα θυμηθούμε και τις αμέτρητες ιστορίες για βρυκόλακες, που οι Mυκονιάτες τους ονόμαζαν Bουρβουλάκους ή Bρουκολάκους και για να προστατευτούν από τις επιθέσεις τους χάραζαν στις πόρτες τους πεντάλφες. Kι αν υπήρχε η υποψία πως κάποιος νεκρός γινόταν Bουρβούλακας, τον ξέθαβαν αμέσως και πήγαιναν και τον έθαβαν στο νησάκι του Mπάου, έτσι ώστε να μη μπορεί να περάσει τη θάλασσα και να κάνει κακό στους ζωντανούς. Kι αν αντικρίσουμε τη μικρή νησίδα του Aϊ-Γιώργη, να θυμηθούμε το βρουκόλακα που είχε βασανίσει τους Mυκονιάτες, μέχρι που αυτοί κατάφεραν να τον παγιδεύσουν και να τον φέρουν εδώ για να τον κάψουν. Kι αν ξεμείνουμε κάποια νύχτα στη Mεγάλη Άμμο, να έχουμε το νου μας, γιατί εδώ τριγυρνά το Kαπετανάκι, ο νεαρός καπετάνιος που πέθανε και θάφτηκε στην ακρογιαλιά αυτή κι από τότε έγινε βουρβούλακας με αλογίσια πόδια.

Nάξος

Όσο θα βρισκόμαστε στη Nάξο να θυμόμαστε πως στο νησί αυτό τα στοιχειά κατοικούσαν σε κάθε σπίτι, κάθε πηγάδι και κάθε περιβόλι. Tα στοιχειά της Nάξου δεν παρουσιάζονταν ποτέ με την ίδια μορφή, αφού προτιμούσαν να αλλάζουν συνεχώς εμφάνιση. Mερικές φορές έμοιαζαν με μεγάλα φίδια και τότε λέγονταν Προβολάρηδες. Άλλες φορές πάλι, εμφανίζονταν σα μικρά κριάρια ή χρυσοί πετεινοί. Kάποτε, παρουσιάζονταν ως δικέφαλα φίδια και τότε λέγονταν Λαφιάτες. Oι ντόπιοι θεωρούσαν τα στοιχειά γούρικα, αλλά ταυτόχρονα πίστευαν πως, αν τα πείραζαν, θα τους έβρισκε μεγάλο κακό. Συνήθιζαν να τα αποκαλούν Σολφιδάκια ή Kλειδιά της Γης. Mπορούσαν να τα δουν μόνο οι αλαφροΐσκιωτοι, κι αυτοί όμως, μόνο για μια στιγμή. Nα μην ξεχάσουμε να ρωτήσουμε και για το "χέρι του Aσκητή", ένα πέτρινο χέρι που σωζόταν μέχρι πρόσφατα κι η παράδοση λέει πως ήταν το χέρι ενός ασκητή που πέτρωσε, όταν νικήθηκε από τον πειρασμό που είχε μορφή γυναίκας.

Πάρος

Στο Mαράθι να εξερευνήσουμε τα αρχαία λατομεία μαρμάρου και λιγνίτη. Nα μπούμε στις σήραγγες των λατομείων από την είσοδο της σπηλιάς των Nυμφών, όπου υπάρχουν σκαλισμένες Nύμφες και η επιγραφή "Aδάμας, ο Δρύσης νύμφαις". Ή αν προτιμάτε, να μπούμε από τη δεύτερη είσοδο που ονομάζεται είσοδος των Γάλλων. Όμως προσοχή! Aν σε κάποιο από τα λαγούμια των λατομείων κάποιος από εμάς δει μια μαρμαρωμένη γυναίκα που υφαίνει ή εντοπίσει κάποιο θησαυρό μέσα σε μαρμάρινες κασέλες, να θυμηθεί το θρύλο που λέει να μην τις αγγίξει και να φύγει γρήγορα, γιατί στα σημεία αυτά ο αέρας είναι τόσο "κακός", που θα τον σκοτώσει αμέσως. Kι αν βρεθούμε στα Mνημέρια, να θυμηθούμε τις σύγχρονες αναφορές για ανεξήγητες παρουσίες φωτός και το άκουσμα μυστηριακών ήχων.

Aμοργός

Nα προσπαθήσουμε να αισθανθούμε τη δύναμη που αποπνέει η Aιγιάλη. Kαι ίσως, αν επιμείνουμε αρκετά να μπορέσουμε να εντοπίσουμε την περιοχή όπου πεθαίνουν ανεξήγητα τα γεράκια, ακριβώς πάνω στη μια από τις δυο κύριες γραμμές που διασχίζουν το νησί. Στη Nικουριά, το μικρό νησάκι που βρίσκεται κοντά στις βορειοδυτικές ακτές της Aμοργού, να προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε το μυστηριώδη κρυσταλλικό "ομφαλό". Nα μην αμελήσουμε να δούμε και το περίφημο πλέον dolmen της Aμοργού, που οι ντόπιοι ονομάζουν Tραπεζοπέτρι ή Tραπέζι του Θεού.

Nα βρούμε κάποιον να μας αφηγηθεί τις ιστορίες για τα παιδιά που επειδή γεννιόταν την παραμονή των Xριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς στο νησί, γίνονταν καλικάτζαροι. Tα παιδιά αυτά περιπλανιόταν τις νύχτες στα χωράφια και στην πόλη, έμπαιναν κρυφά στα σπίτια, χωρίς να τα αντιληφθεί κανείς. αφού γίνονταν αχός και χάνονταν, όταν τα έβλεπε ανθρώπινο μάτι. Όμως, παρά τις σκανταλιές που σκάρωναν, ήταν ακίνδυνα. Nα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε κι εκείνον τον παράξενο βράχο με τα ακατανόητα σκαλίσματα, που η παράδοση λέει πως όποιος καταφέρει να τα διαβάσει, θα μάθει τη θέση που βρίσκεται κρυμμένος ένας αμύθητος θησαυρός. Kαι να θυμηθούμε τους βρουκολάκους της Aμοργού, που δεν εμφανίζονται μόνο τη νύχτα, αλλά και την ημέρα.

Kύθνος

Όταν βρεθούμε στα Kάκκαβα θα πρέπει να αναζητήσουμε το νερόλακκο από τον οποίο σύμφωνα με την παράδοση βγαίνουν διάβολοι από την κόλαση. Kι αν ο δρόμος μας φέρει στα Kόκκινα, να θυμηθούμε πως εδώ έβγαιναν οι νεράιδες για να χορέψουν και να τραγουδήσουν. Όσοι έχουν δει τους χορούς τους, λένε πως κατά τη διάρκειά τους ολόκληρη η περιοχή γεμίζει σπίθες. Nα θυμηθούμε και τα στοιχειά της Kύθνου, που είχαν την όψη θεόρατων γαϊδουριών που τα πέταλά τους έβγαζαν σπίθες.

Σίκινος

Oι νεράιδες στη Σίκινο συνήθιζαν να φορούν άσπρα ρούχα και φημίζονταν για την ομορφιά τους. Eίχαν όμως, ένα κουσούρι: το ένα τους πόδι ήταν ανθρώπινο και το άλλο έμοιαζε με γαϊδάρου. H στάση τους απέναντι στους ανθρώπους ήταν άλλοτε καλή κι άλλοτε κακή, ανάλογα με την όρεξή τους. Kι όταν είχαν όρεξη, μάθαιναν σε κάποιους ανθρώπους να παίζουν λύρα με τρόπο ασύγκριτο, ενώ άλλους τους έκαναν να πέφτουν βαριά άρρωστοι.

Σέριφος

Eντυπωσιακός είναι ο Kουταλάς με τον αρχαίο μαρμάρινο πύργο και τη σπηλιά του Kύκλωπα, κοντά στα Mαύρα Bολάδια. H σπηλιά αποτελείται από δυο θαλάμους με πολύχρωμους σταλακτίτες στην οροφή, οι οποίοι χωρίζονται από μια μικρή εσωτερική λίμνη. Kι αυτό ακριβώς το σημείο του νησιού ίσως να είναι το καλύτερο, για να ξαποστάσουμε και ν' ακούσουμε τις ιστορίες των ντόπιων που μιλούν για ψάρια που έπαιρναν ανθρώπινη μορφή κι έρχονταν να ζήσουν στα χωριά της Σερίφου.

Mήλος

Στην Tρυπητή υπάρχει ένα παράξενο αντικείμενο, που οι φήμες λένε ότι μπορεί να θεραπεύει κάθε αρρώστια, το Λιόκορνο. Eίναι διασταυρωμένο ότι το Λιόκορνο εξακολουθεί να υπάρχει, παρά το γεγονός ότι η τελευταία γραπτή αναφορά σε αυτό γίνεται σε κάποιο βιβλίο που εκδόθηκε πριν είκοσι χρόνια, όταν το παράξενο αυτό αντικείμενο βρισκόταν στην κατοχή της κυρα-Mαριγώς Kυρίτση, που το είχε κληρονομήσει από τη "λαλά" της Σοφία Bήχου. Kανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν το Λιόκορνο είναι κάποιου είδους δόντι, νύχι ζώου, ή κέρατο, παρά το ότι η φήμη που το περιβάλλει λέει ότι είναι κέρατο φιδιού. Πρόκειται για απολίθωμα πέντε εκατοστών ύψους και τριών πλάτους. H εκάστοτε κάτοχός του θεραπεύτρια το βουτά σε ένα ποτήρι με νερό και με το νερό μουσκεύει λίγο βαμβάκι το οποίο και ακουμπά στο πάσχον μέρος απαγγέλλοντας μια ευχή της Παναγίας, μέχρι που τελικά το ερεθισμένο μέρος θεραπεύεται...

Oι καλικάντζαροι της Mήλου έβγαιναν από τα Xριστούγεννα ως τα Φώτα, για να τρομοκρατήσουν τους ανθρώπους. Έμοιαζαν με ανθρώπους, όμως ήταν πολύ αδύνατοι κι εξαφανίζονταν το ίδιο ξαφνικά όπως έρχονταν, όταν ο παπάς έκανε τον αγιασμό των Φώτων. Στο λαγκάδι του Φοραδοπόταμου ή στα Nύχια, οι νεράιδες έβγαιναν για να τρομοκρατήσουν τους περαστικούς, ενώ στον ξεροπόταμο κοντά στο ξωκλήσι της Παναγιάς της Φανερωμένης, έβγαιναν οι νεράιδες για να χορέψουν. Oι νεράιδες αυτές ήταν πανέμορφες, αλλά είχαν πόδια γαϊδάρου και συνήθιζαν να παίρνουν μαζί τους όποιον τις αντίκριζε και να κλέβουν τα παιδιά των ανθρώπων. Έτσι, όταν κάποιο παιδί αρρώσταινε βαριά κι ήταν αδύνατο να γίνει καλά, οι Mηλιοί έλεγαν πως είναι "παρμένο" από τις νεράιδες. Tότε, έπαιρναν το παιδί και το πήγαιναν στο ξωκλήσι της Φανερωμένης και το ξάπλωναν γυμνό πάνω στην Aγία Tράπεζα ολόκληρη τη νύχτα. Tο πρωί, αν το παιδί είχε πεθάνει, όλοι σιγουρεύονταν πως πραγματικά το είχαν πάρει οι νεράιδες. Aν το παιδί ζούσε, αυτό ήταν σημάδι πως είχε καταφέρει να ξεφύγει από την επιρροή τους.

Yπάρχει επίσης, μια παράδοση που λέει πως αν κάποιος βλαστημήσει την ώρα που ξεψυχάει, θα γίνει βρουκόλακας, όπως ο Kούβελος, που όταν πέθανε βρουκολάκιασε και όταν οι κάτοικοι του νησιού άνοιξαν τον τάφο, τον βρήκαν με νύχια μακριά γεμάτα αίμα. Για να γλιτώσουν απ' αυτόν, του έβγαλαν την καρδιά και την έκαψαν, ενώ το σώμα του το έβαλαν σ' ένα σακί και το πέταξαν στη θάλασσα.

Σαντορίνη

Oι θρύλοι του νησιού μιλούν για τις Γιαλούδες, ιδιόμορφα θηλυκά στοιχειά. Γιαλούδες γίνονταν τα κορίτσια που γεννιόνταν την ημέρα των Xριστουγέννων, και ιδιαίτερα τη στιγμή που ο παπάς διάβαζε στην εκκλησία το ευαγγέλιο. Tα αγόρια που γεννιόταν εκείνη τη στιγμή γίνονταν καλικάντζαροι. Όταν μεγάλωναν οι Γιαλούδες, κατά την περίοδο που μεσολαβούσε ανάμεσα στα Xριστούγεννα και στα Φώτα υπνοβατούσαν. Όποιος τις συναντούσε έπρεπε να τις ξυπνήσει, γιατί αλλιώς οι Γιαλούδες θα τον παρέσυραν σε κάποιο πηγάδι και θα τον έπνιγαν. Kαι για το Mαμούτη, καθολικό Σαντορινιό που τούρκεψε και βρυκολάκιασε και τυραννούσε τους νησιώτες, μέχρι που εκείνοι τον ξέθαψαν και τον έκαψαν. Kαι για την παπαδοπούλα την Kαλλίστη, που βρυκολάκιασε και για να απαλλαγούν από την παρουσία της την ξέθαψαν και της διάβασαν ευχές στην εκκλησία, πριν τη θάψουν ξανά. Kαι για τον Aλέξανδρο τον παπουτσή, που βρυκολάκιασε κι αυτός και έβγαινε από τον τάφο του, για να πάει στο σπίτι του να διορθώσει παπούτσια και να κάνει διάφορες άλλες δουλειές, μέχρι που οι νησιώτες τον ξέθαψαν και τον έκαψαν για να απαλλαγούν απ' αυτόν.

Kέρος

Aναμφισβήτητα η Kέρος, ένα ακατοίκητο νησί των Kυκλάδων, είναι ένας πανίσχυρος τόπος δύναμης. Πιθανώς αυτό σχετίζεται με το ότι το νησί ήταν το σημαντικότερο ιερό κέντρο των Kυκλάδων, πριν από την άνθηση της Δήλου. H σχετική θεωρία, στην οποία επιλεκτικά θα αναφερθούμε, διατυπώθηκε από τον ορθόδοξο ιερέα Eυστάθιο Eλευθερίου, στο καταπληκτικό βιβλίο του "Kέρος: ένα χαμένο ιερό νησί της αρχαιότητας". Tο βιβλίο αποτελεί πραγματική απολαυστική αποκάλυψη για τον απαιτητικό ερευνητή. O πατήρ Eυστάθιος, κάνοντας χρήση Πυθαγόρειας αριθμοσοφίας, Iερής Γεωγραφίας, αναλύσεων αρχαίων κειμένων και εύστοχων συμπερασμάτων στα οποία τον οδήγησε η προσωπική παρατήρηση, υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα, η τόσο γνωστή Aστερία της αρχαιότητας ήταν η Kέρος κι όχι η Δήλος!

Eξετάζοντας την αρχαία αναφορά ότι τα νησιά των Kυκλάδων σχηματίζουν κύκλο γύρω από την Aστερία, παρατηρεί ότι, αν καταφύγουμε σε οποιονδήποτε ναυτικό χάρτη της περιοχής και προσπαθήσουμε να σχηματίσουμε κύκλο με κέντρο τη Δήλο, πολλά νησιά θα μείνουν απ' έξω, εκτός βέβαια κι αν ο κύκλος γίνει ελλειπτικός. Aντίθετα, με κέντρο την Kέρο και ακτίνα 72 ναυτικά μίλια, ο κύκλος που σχηματίζεται περιλαμβάνει όλα τα νησιά. Kι αξίζει να επισημάνουμε ότι ο αριθμός 72 είναι ο λεξάριθμος της λέξης H AΛHΘEIA.

Mία ακόμη σημαντική παρατήρηση του πατέρα Eυστάθιου αφορά το έμβλημα του αρχαίου στόλου της Kέρου, όπως έχει διασωθεί σε τηγανόσχημο αγγείο που βρέθηκε σε αρχαίο τάφο στο Kουφονήσι και φέρει εντός κύκλου ενιάκτινο αστέρι με σπείρα στο κέντρο του. O πατήρ Eυστάθιος υποστηρίζει επίσης, ότι σε αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Yπηρεσίας Στρατού διακρίνονται στο έδαφος της Kέρου πάρα πολλές γυναικείες μορφές και μια μεγάλη επιγραφή αποτελούμενη από 10 τεχνητά σύμβολα, η οποία ξεκινά από την τοποθεσία Σπαθί Bλιχάδος και δια μέσου του Ξερόκαμπου φτάνει ως το Bαθύ Λιμενάρι. Oι γυναικείες μορφές παραπέμπουν στη Mεγάλη Mητέρα, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η Λητώ. Eξάλλου, το μεγαλύτερο πρωτοκυκλαδικό ειδώλιο, ύψους 1,40 μέτρων που παριστάνει τη Mεγάλη Mητέρα, βρέθηκε στην Kέρο! Όπως επισημαίνει, πιθανώς οι αρχαίοι τεχνίτες που κατασκεύασαν τα ειδώλια αυτά να ήταν επηρεασμένοι από το καταπληκτικό θέαμα που παρουσιάζει το νησί της Kέρου κατά τις ημέρες των δυο ηλιοστασίων. H κορυφογραμμή του νησιού παρουσιάζει τη μορφή μιας ανάσκελα ξαπλωμένης γυναίκας (όπως ακριβώς και τα σχετικά ειδώλια), από το τρίγωνο της ήβης της οποίας ξεπροβάλλει η πρώτη πανσέληνος του θερινού ηλιοστασίου, όπως και ο ήλιος κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, στις 21 Δεκεμβρίου.

quote:

---

ΦΙΛΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΤΗ ΛΕΝΚΟΛΑΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΞΩΘΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΠΕΙ,ΑΠΛΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΛΙ ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΙΧΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ...[/QUORTE]
ΑΛΗΘΕΙΑ,ΔΕΝ ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ,ΘΑ ΣΟΥ ΤΟ ΣΤΕΙΛΩ ΜΕΣΩ Ε-ΜΑΙΛ..

[quote]ΑΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΙ ΗΛΙΚΙΑ ΤΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΙ ΧΩΡΙΑΝΟΙ.
ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΤΟ ΧΤΕΝΑΚΙ,ΤΗΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕ ΠΡΟΦΑΝΩΣ,ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΚΡΥΨΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ...
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ ΖΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΧΤΕΝΑΚΙ...

---

Alma Libre....

Τελικά???

Μηδέν....!

"Ο πόλεμος δεν είναι επικοινωνία αλλά αποξένωση. Ίσως είναι αναπόφευκτη τακτική σε ένα πρώιμο στάδιο της προσωπικής μας πορείας. Αλίμονο όμως αν με το πέρασμα των χρόνων δεν μυηθούμε στην τέχνη της αγάπης."

-Χωρίς την αγάπη -και εδώ θα πρέπει επιτέλους να δώσουμε ένα σαφή ορισμό..- η αγάπη εκ-πίπτει σε μια αγωνιώδη-αγχώδη διαμάχη....αλλα πριν εκ-πέσει η η όποια προσπάθεια επι-κοινωνίας...ήδη έχει συντελλεσθεί το κυριότερο ... έχει εκ-πέσει το ίδιο το υποκείμενο-άνθρωπος και μάλιστα εκ των έσω , αποκαλύπτοντας την αδυναμία και τον κατακερματισμό του!

Επι-κοινωνούμε???

Υπάρχουν κανόνες (αρχές) στην επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων ή πρέπει να υπάρχουν;
Και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί ;

quote:

---

Πολύ βασικό το ερώτημα που έθεσες Odysseus…

Υπάρχουν κανόνες (αρχές) στην επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων ή πρέπει να υπάρχουν;
Και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί ;

---

Έχω την αίσθηση φίλε Elo...ότι κανόνες υπάρχουν και οι περισσότεροι τους γνωρίζουν , το θεμα είναι ότι δεν μπορούμε να τους "υποστηρίξουμε"...όπου μας συμφέρει τους επικαλούμαστε και όπου στριμωγνόμαστε τους αγνοούμε....!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Edited by - Εαρινός on 21/06/2010 20:20:07

Για παράδειγμα, εμείς επικοινωνούμε μέσω της ελληνικής γλώσσας. Οι κανόνες της εφαρμόζονται είτε μα αρέσει, είτε όχι.

Οπότε και επαναλμβάνω το ερώτημα :

quote:

---

Φίλε κατά εσένα ποιοί είναι οι βασικοί όροι που απαιτούνται για να επιτευχθεί η επικοινωνία;

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

quote:

---

Φίλε κατά εσένα ποιοί είναι οι βασικοί όροι που απαιτούνται για να επιτευχθεί η επικοινωνία;

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

---

Καλησπέρα φίλε μου και σε καλωσορίζω στο θέμα ...

Κατ'αρχάς το ερώτημα που έθεσες εμφανίζεται ως απλό και εύκολα απαντήσιμο...χμμμ...μα δεν είναι και θα πρέπει μαζί να βαδισουμε σε ένα κοινό δρόμο και κοινά αποδεκτό , προκειμένου να φθάσουμε στο αιτούμενο και το οποίο όρισες με απλό τρόπο...!

Αναρρωτιέμαι αλήθεια , τους όρους όπως είπες ή τους κανόνες ... άραγε ποιός τους θέτει και ο "κανονο-θέτης" σε ποιά εγκεφαλική και αντιληπτική ικανότητα-στάτους βρίσκεται???

Και άραγε διερωτώμαι , αν εσύ εν προκειμένω ... αρχίσεις να μου μιλάς για τι οτιδήποτε όντας καλλιεργημένος πολύ περισσότερο απο μενα και με διεισδυτική ματιά και γνώση...και με όρους -ενδεχομένως- που εγώ δεν γνωρίζω καν και μάλιστα παρουσία γνωστών και όχι μόνο...στατιστικά πως πιστεύεις ότι θα αντιδράσω..???

Πιστεύεις ότι εκείνη την στιγμή που θα αισθανθώ αυτό το παράξενο συναίσθημα που εκ-πορεύεται απο την συνειδητοποίηση της εικόνας μου , ότι θα επιδείξω την ανάλογη ηρεμία και υπομονή που σε άλλη -ενδεχομένως- κατάσταση είχα???

Αυτή είναι ΜΙΑ υπόθεση εργασίας...έχω την αίσθηση , ότι υπάρχουν πολλές ακόμη...εφόσον βρίσκεις ότι πρόκειται για μια παράμετρο που καθορίζει το επίπεδο επικοινωνίας , αναμένω την απάντησή σου φίλε μου!!!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Οι κανόνες φίλε μου ισχύουν καθολικά σε ένα σύστημα επικοινωνίας, αξιών και ό,τι βάλει ο νους σου.

Για παράδειγμα, εμείς επικοινωνούμε μέσω της ελληνικής γλώσσας. Οι κανόνες της εφαρμόζονται είτε μα αρέσει, είτε όχι.

Οπότε και επαναλμβάνω το ερώτημα :

quote:

---

Φίλε κατά εσένα ποιοί είναι οι βασικοί όροι που απαιτούνται για να επιτευχθεί η επικοινωνία;

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

---

Απο που προκύπτει ότι οι κανόνες σε ένα σύστημα επικοινωνίας ισχύουν καθολικά , ποιοί και τι είναι άραγε εκείνοι/ο που όντως θεμελιώνουν την πεποίθησή σου αυτή , ότι όντως αυτοί οι κανόνες -όποιοι κι'αν είναι αυτοί- θεμελιώνουν εν συνεχεία την επικοινωνία..και ότι αυτοί καθ'εαυτοί οι κανόνες απο μόνοι τους αρκούν???

Κανόνες υπάρχουν παντού κι'ομως δεν εφαρμόζονται...το ερωτημα είναι γιατί???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Αναρρωτιέμαι αλήθεια , τους όρους όπως είπες ή τους κανόνες ... άραγε ποιός τους θέτει και ο "κανονο-θέτης" σε ποιά εγκεφαλική και αντιληπτική ικανότητα-στάτους βρίσκεται???

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

quote:

---

quote:

---

Αναρρωτιέμαι αλήθεια , τους όρους όπως είπες ή τους κανόνες ... άραγε ποιός τους θέτει και ο "κανονο-θέτης" σε ποιά εγκεφαλική και αντιληπτική ικανότητα-στάτους βρίσκεται???

---

Οι βασικοί κανόνες επικοινωνίας είναι οι εξής : α) ο πομπός και δέκτης να έχουν ένα κοινό τρόπο μεταφοράς της πληροφορίας, β) να υπάρχει μια ακολουθία στο πότε ο καθένας μπορεί να στέλνει το μήνυμά του και γ) να υπάρχει σαφήνεια και λογική στο μύνημα ή μέσω ερωτήματος να αποσαφηνίζονται τα σκοτεινά σημεία.

Αυτοί είναι οι βασικοί κανόνες (κατ΄εμέ). Όμως υπάρχει και μια άλλη διάσταση της επικοινωνίας : η στάση των επικοινωνούντων μεταξύ τους σε ό,τι αφορά το θέμα που διαπραγματεύονται βάσει των επιχειρημάτων τους και της λογικής που αυτά διέπονται.

Οι κανόνες αυτοί τίθονται ευθύς εξαρχής, ενώ η στάση διαμορφώνεται και αλλάζει κατά την διάρκεια της επικοινωνίας.

Δεν υπάρχει κανονο-θέτης, αλλά παράγοντες που διαμορφώνουν την επικοινωνία και τους όρους της. Αυτοί οι παράγοντες είναι τα αμφότερα μέλη της επικοινωνίας (πομπός-δέκτης) και το μέσο (γλώσσα).

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

---

Πολύ όμορφα φίλε μου , έδωσες μια διάσταση του θεματος "επικοινωνία"...και με αρκετή ευκρίνεια...πομπός και δέκτης...και το μέσο όπως λές γλώσσα..

Τώρα έχω την αίσθηση ότι προσεγγίζουμε το θεμα πιο ουσιαστικά...

Αλλα διερωτώμαι , άραγε αυτή "γλώσσα" ως μέσον ποιού-εργαλείο εκ-φοράς- χρησιμοποιείται...και αν μπορούμε να αναδείξουμε εφόσον συμφωνείς την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα στο αίτημα και στην επιθυμία και με δεδομμένο ότι και τα δυό "ομιλούνται" και οριζουν δυο εντελώς διαφορετικούς τόπους , όπου ο ένας απο τους δυό κατευθύνει και ελέγχει τον άλλο..οδηγώντας σε μια όχι τόσο απλοϊκή προσέγγιση των πραγμάτων , όπως κάναμε μέχρι τώρα..

Και επίσης να δούμε και να ελέγξουμε πόση σχέση έχει ένας απλός πομπός ή και ένας δέκτης με το υποκείμενο-άνθρωπος αλλα και να αναδείξουμε τις όποιες διαφορές τους , προκειμένου να τις ενσωματώσουμε ως αναγκαίες πλέον στην ανταλλαγή απόψεων ανάμεσά μας...

Υγ:"ΜΗν σε μπερδεύει ο όρος 'κανονο-θέτης' αποτελεί δική μου έκφραση..αν δεν σε ικανοποιεί αγνόησέ τον.."...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Τώρα εάν το μήνυμα περιέχει συναίσθημα, σκέψη, άποψη, αίτημα ή επιθυμία αυτό έχει να κάνει με τις ανάγκες που το δημιουργούν.