FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Βλέπει κανείς εκφράσεις στα πρόσωπα των νεκρών? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- Βλέπει κανείς εκφράσεις στα πρόσωπα των νεκρών? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

stiv30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2

12/01/2012, 00:30:25

ναι οκ συμφωνω πλατωνα με αυτα που λες και λεει η Mrityam.και μου εχει τυχει να το ακουσω και απο αλλον ανθρωπο φιλο μου αυτο που λεει η Mrityam στο χωριο για εναν που ειχε πεθανει...................

Αλλα λεω τι ειναι αυτο που θελεις να περιμενεις απο την Mrityam ,το τι θελεις να ακουσεις!

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 00:32:26

Δεν γνώριζα την ταινία αληθινά θα ήθελα να την δω. Είμαι ζωντανή και δεν μπορώ να είμαι σίγουρη για το τι συμβαίνει μετά τον θάνατο. Διάφορες θρησκείες, διαφορετικές παραδόσεις έχουν πάντα την άποψή τους για την διαδικασία του θανάτου αφού απασχολεί τον άνθρωπο εξίσου με την διαδικασία της γέννησής του. Εγώ νομίζω πως σίγουρα δεν τελειώνουν όλα εδώ με τον θάνατό μας. Πιστεύω πως η προσωπικότητά μας πεθαίνει επί τόπου μαζί με τον εξαιρετικό εγκέφαλό μας και το σώμα μας. Ωστόσο αυτά που δεν άνηκαν στον υλικό μας κόσμο ούτε από τότε που πρωτοανασάναμε αυτή η δύναμη της ζωής, ο σπινθίρας πως να το πω δεν ξέρω δεν γίνεται να πεθάνουν. Εμπλουτισμένη η ψυχή μας, ευχαριστημένη ή δυσαρεστημένη από την εξυπηρέτηση που της έκανε η ζωή της εμπειρίας εδώ αποχωρεί. Αν λοιπόν όπως πιστεύω η προσωπικότητα πεθαίνει τι να ναι αυτό που εγώ βλέπω? Ναι πάντως έχω δει μετάνοια και λύπη στα πρόσωπά τους. Με κανέναν τρόπο δεν έχω σκεφτεί να τους βοηθήσω στην μεταφορά τους που? Στέλνω συμπόνοια, αγάπη, ευχές λυπάμαι κι εγώ αλλά που να τους συνοδεύσω ....

Mrityam

stiv

12/01/2012, 00:37:28

Mrityam ,σε καταλαβαινω ......................

lixosΜέλος

12/01/2012, 00:38:36

Για αρχή λοιπόν πιστεύεις στο αναπόδεικτο, στην ύπαρξη δηλαδή της ψυχής ή όπως αυτό αποκαλείται αναλόγως κουλτούρας και θρησκείας.

Κοίτα, το συναίσθημά μου θα με οδηγούσε και εγώ να πιστέψω σε αυτό που αποκαλείς εσύ ψυχή και πίστεψέ με το έχω πολύ ανάγκη, αλλά η λογική μου με φρενάρει.

Μακάρι να έχεις δίκιο εσύ. Εγώ μόνο στο ψάξιμο και στην έρευνα μπορώ να μείνω την στιγμή που αποδείξεις (με τη διάσταση που τους δίνουμε) δεν υπάρχουν τουλάχιστον προς το παρόν.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

12/01/2012, 00:41:08

quote:

ναι οκ συμφωνω πλατωνα με αυτα που λες και λεει η Mrityam.και μου εχει τυχει να το ακουσω και απο αλλον ανθρωπο φιλο μου αυτο που λεει η Mrityam στο χωριο για εναν που ειχε πεθανει...................
Αλλα λεω τι ειναι αυτο που θελεις να περιμενεις απο την Mrityam ,το τι θελεις να ακουσεις!

Το παζλ της ζωής χρειάζεται να κατανοήσουμε στίβ, ότι μας συμβαίνει...τώρα η μητέρα μου όπως είναι 5 μέρες ζήσει 5 μηνες η περισσότερο, αν βοηθάει αυτο σε καποια κάθαρση (αν γίνεται) καλώς...αν όχι, βασανίζεται και λυπάμαι...

stiv

12/01/2012, 00:44:34

οκ Πλατων εγινες κατανοητος

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 01:04:08

Τώρα γίναμε πολλοί...Πλάτωνα μου κάνει εντύπωση ότι μπήκα στο forum και με μια μικρή βόλτα διάβασα για ανθρώπους που μιλούν με πνεύματα, που βλέπουν φαντάσματα, που προφητεύουν το μέλλον που περπατούν στο νερό κι όμως σου έκανε μια εντύπωση αυτό που εγώ έγραψα. Για το μόνο που θέλω να βεβαιώσω τους φίλους που διαβάζουν αν και δεν μετράει μέχρι να βεβαιωθούν οι ίδιοι είναι ασφαλώς και υπάρχει η ψυχή. Θα σας μεταφέρω άλλη μια εμπειρία μου που δεν ξέρω τι νόημα θα έχει για σας μέχρι να βιώσετε εσείς κάτι ανάλογο. κάποτε βρέθηκα σε χειρουργείο και πριν την νάρκωση αναρωτήθηκα αν θα μπορούσα να διατηρήσω την συνείδησή μου. Μόλις όμως μου έβαλαν την αναισθητική ένεση τέλος όλα. Σε κάποια στιγμή του χειρουργείου αρχίζω και αντιλαμβάνομαι τα δρώμενα γύρω μου. Ήμουν πολύ ήσυχη (όχι δεν έβλεπα το σώμα μου, δεν ήμουν στον αέρα)και είπα μέσα μου για δες δεν μπορώ να κάνω τίποτε στο σώμα μου. Δίνω εντολή στο μικρό δαχτυλάκι να κουνηθεί τίποτε, να τρεμοπαίξω λίγο τα μάτια μου έστω τίποτε..Ξαφνικά σκέφτομαι λες και οι νεκροί μας να είναι σε αυτήν την κατάσταση...και εμείς να τους θεωρούμε τελειωμένους όμως αυτοί να μην μπορούν να δώσουν ένα μικρό σημαδάκι ότι υπάρχουν? Πωπω εκεί φρικάρω ότι το ίδιο μπορεί να συμβαίνει και σε μένα τώρα. Οπότε επικεντρώνομαι στους ήχους και αντιλαμβάνομαι οτι ζω γιατί ακούω στο μηχάνημα ακόμα την καρδιά μου και οι γιατροί ασχολούνται ακόμα μαζί μου. Και εκεί αρχίζει η μαγεία, η ωραιότερη εμπειρία της ζωής μου...Πια οι ήχοι αν και τους άκουγα δεν είχαν κανένα νόημα γιατί έρχονταν απάνω μου κύματα αγάπης από τους γιατρούς...αγάπης από το περιβάλλον ...και ένιωσα ότι όλοι μας είμαστε φτιαγμένοι από ένα υλικό είναι η φύση μας , η ουσία μας η αγάπη και είπα μέσα μου κοίτα και εμείς νομίζουμε ότι είμαστε κακοί και προσπαθούμε να διορθωθούμε. Δεν έχουμε κάτι να διορθώσουμε είμαστε υπέροχοι, αστραφτεροί και παίζουμε ρόλους και προσποιούμαστε παίζουμε αυτό που είμαστε όμως δεν αλλάζει είμαστε η ίδια η αγάπη. Δεν μπορώ να συνεχίσω την περιγραφή γιατί δεν αποδίδει τίποτε από αυτά που ένιωσα Ολα Ηταν το Ϊδιο και Όλα αγάπη χαρά φως βιαζόμουν να ξυπνήσω για να το φωνάξω και έτσι πήγε κάτι στραβά και οι ξένοι άνθρωποι πόνεσαν στην καρδιά τους το ένιωσα. όταν επιτέλους ξύπνησα ας μην πω πως ήμουν θεότρελη από χαρά και έλεγα στους πάντες ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤΑ. Για δες δεν τον ξέρω δεν τον ξέρεις και πονέσαμε στον πόνο του, και εγώ θα πάω να δω μια άρρωστη γυναίκα ενός ανθρώπου που δεν ξέρω και άγγιξε την καρδιά μου και εγώ την δική του και σας έβαλα στην πιο όμορφη μέρα της ζωής μου και δεν γνωριζόμαστε αλλά ασχολούμαστε ο ένας με τον άλλο γιατί? γιατί μας ξέρουμε είμαστε το ίδιο. Σκεπασμένοι σαν το χρυσάφι από σκόνη για να παίξουμε....σαν τα παιδιά Με την αγάπη μου

Mrityam

stiv

12/01/2012, 01:21:29

Mrityam,πιστευεις απο ολη την παραπανω συζητηση κ.λ.π ,οτι το <<κλειδι>> σε αρκετα πραματα ειναι η ΑΓΑΠΗ!

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 01:29:27

Η συνειδητοποίηση ότι εμείς είμαστε αγάπη και η αγάπη είναι παντού ας μπει επιτέλους και στο μυαλό μας. Αναλύουμε αναλύουμε και φεύγουμε από την καρδιά μας. Σαν τον προκρούστη ότι δεν συμφωνεί με το μυαλό μας που άλλη δουλειά δεν έχει από το να σκέφεται το φέρνουμε στα μέτρα του, κόβωντας αφαιρώντας εξαφανίζοντας. Ας το ακινητοποιήσουμε από το έργο του να μας μπερδεύει με την σιγουριά μας ΚΙ ΟΜΩΣ ΓΥΡΙΖΕΙ. Τι κ αν αυτό κατορθώνει να επεξεργάζεται την μυστική Καβάλα αν δεν λυγίζει η καρδιά μπροστά στο μεγαλείο που έχουμε την τύχη να ζούμε. Τι κ αν εγώ είμαι σε καλύτερη κατάσταση αν υπάρχουν άλλοι που πονούν. Μπορώ να ησυχάσω? ζούμε κάθε μέρα στο θαυμαστό και κάνουμε πως δεν βλέπουμε και δεν ακούμε μην τυχόν και μας παρεξηγήσει το μυαλό, μιλάμε και επιδεικνύουμε πόσο το χουμε δουλέψει το μηχάνημα κι όμως δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε , να δούμε, να ευχαριστήσουμε ΟΥΦ

Mrityam

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 08:29:39

Καλημέρα σε όλους. Είναι απ αυτές τις μέρες που από το πρωί όλα πηγαίνουν κάπως. Έκλεισα την πόρτα αφήνοντας μέσα τα κλειδιά του σπιτιού, δεν παίρνει μπροστά το αυτοκίνητο γιατί θα μάθω ε και στρώθηκα στον υπολογιστή αφού δεν πήγα για δουλειά. Πλάτωνα έχεις δίκιο...πρώτα σου λέω διάφορα και μετά δεν θέλω και να με χαρακτηρίζεις. Σαν να μην φτάνει αυτό στο τέλος σαν ειρωνεία σε ρωτώ αν είσαι εσύ αυτό που μόνη μου άφησα να καταλάβεις για μένα. Προσπάθησα λοιπόν να καταλάβω γιατί το κάνω αυτό...Ξέροντας την άγνοιά μου δεν θέλω οι άλλοι να παρασύρονται από μένα πιστεύοντας ότι γνωρίζω παραπάνω και έτσι όταν λέω ότι είμαι σίγουρη για κάτι είναι πράγματι έτσι, είμαι σίγουρη οπότε δεν δεν παρασύρω τους άλλους σε ένα σφάλμα. Μετά θεωρώ βαριά κουβέντα να πω για μένα ότι είμαι διορατική γιατί αυτό σημαίνει για μένα κατάκτηση κάποιου επιπέδου και εγώ δεν είμαι που μπορώ να κρίνω τέτοια πράγματα. Η αλήθεια είναι όμως πως πιστεύω σε ότι διαισθάνομαι, το εμπιστεύομαι και είναι τρόπος ζωής να λειτουργείς ακόμα και στα πιο σοβαρά πράγματα της ζωής σου με γνώμονα την εσωτερική σου φωνή. Έχω εξοικειωθεί με τα πολλά παράξενα του εαυτού μου και μπορεί πλέον να μην καταλαβαίνω πόσο παράξενα είναι τι να πω... Μπορώ να δηλώσω για μένα ότι έχω έναν αυστηρό του εαυτού μου μέσα μου, ότι δεν μπορώ να λέω ψέματα, να έχω ψεύτικες, υποκριτικές και ρηχές σχέσεις με τους άλλους και επικοινωνώ από καρδιάς με τους συνανθρώπους μου. Τους αγαπώ και μακάρι να μπορέσω να προσφέρω το πιο μικρό πραγματάκι σε αυτόν τον κόσμο, αυτήν την περίοδο των λίγων χρόνων που ζω. Αν όπως μου είπες κάτι προσφέρω σε κάποιους γράφοντας εδώ είμαι πολύ χαρούμενη αλλά αυτό δεν θα ήθελα να γίνει η αφορμή για μυθοποιήσεις, όχι γιατί θα κάνουν κακό σε μένα (δεν την ψωνίζω πολύ σίγουρο)αλλά γιατί δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν και γίνω η αφορμή να μην πιστεύουν μετά γενικώς. Με συγχωρείς λοιπόν αν και πιστεύω και γω για σένα ( επικοινώνησες μαζί μου λες και γνωριζόμασταν χρόνια ) ότι μόνο με τη διαίσθησή σου με πλησίασες. Να έχεις καλή μέρα ακόμα και αν πάρεις το μήνυμά μου νύχτα. Η κάθε μέρα που ζει η μαμά σου έχει τον λόγο της, φαντάσου είναι πολύτιμο ακόμα και το τελευταίο λεπτό της ύπαρξής μας εδώ, ιδιαίτερα αυτό. Οι γιατροί θα κάνουν ό,τι μπορούν να μειώσουν τον σωματικό πόνο αν αυτός υπάρχει οπότε δεν θα ταλαιπωρείτε και εσείς οι δικοί της άνθρωποι έχετε τον χρόνο να σκεφτείτε τόσο βαθιά όσο εσύ και να της εκδηλώσετε την αγάπη σας. καλή μέρα και πάλι.

Mrityam

lixosΜέλος

12/01/2012, 09:46:04

Καλημέρα σε όλους.

Mrityam, εν μέρη συμμερίζομαι την άποψή σου, όσον αφορά στην αγάπη. Ίσως τελικά έτσι να γυρίζει το "κλειδί". Αν και -λυπάμαι που το λέω- υπάρχουν άνθρωποι που δεν την αξίζουν...

Πολύ θα με εξυπηρετούσε η θεωρία της "μάθησης" και του να βλέπω την ύπαρξή μου εδώ ως "φοίτηση σε κολέγιο" αλλά όπως έλεγα και χθες, η λογική δεν ακολουθεί. Και δεν ακολουθεί για πολλούς λόγους. Ο σημαντικότερος αυτών είναι ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη που να υποστηρίζει αυτό που θα θέλαμε να πιστεύουμε. Επίσης, δεν μπορώ να δω τέτοιου είδους θέματα μόνο με την "καρδιά" καθώς εξακολουθώ να είμαι άθροισμα πολλών παραγόντων όπως πχ εγκέφαλος + καρδιά ++++

Περιγράφεις μια εμπειρία σου στο χειρουργείο. Έχεις αποκλείσει να ήταν παρενέργεια της νάρκωσης; Εάν ψάξεις στο διαδίκτυο θα δεις τις άπειρες αναφορές και ακόμη πιο τραβηγμένα περιστατικά όπως πχ NDE's κλπ.

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 10:38:24

Αν μπορούσες να δεις κάτω απ αυτό που παρουσιάζουμε εμείς οι άνθρωποι και αν μπορούσες να καταλάβεις την ιστορία του καθενός που παρουσιάζει μια ασχήμια όχι μόνο θα τους αγαπούσες αλλά θα στεναχωριόσουν και κατάβαθα. Αν υπάρχει κάτι άξιο λόγου να απασχολήσουμε το μυαλό μας αυτό δεν είναι η καθημερινότητα (όπως η δική μου η θλιβερή σήμερα)αλλά δίνοντάς του σαν δουλειά να απασχολείται το ψάξιμο της δικής μας ασχήμιας ή ομορφιάς. Έτσι όπως είμαστε εμείς είναι όλοι και για όλα υπάρχουν πονεμένες εξηγήσεις. Μέχρι να βάλουμε σε αμφισβήτηση όσα παρουσιάζονται ως "πραγματικότητα" ας έχουμε υπομονή και ανοχή απέναντι στα δικά μας πάθη και των άλλων. Όσο για την εμπειρία μου στο χειρουργείο το συζήτησα με τον γιατρό μου, και μου είπε πως η νάρκωση ήταν ολική και όχι μέθη άρα αυτά δεν συνέβησαν ποτέ. Βέβαια του ανέφερα συζητήσεις που είχαν μεταξύ τους καθώς και το στραβό που πήγε να συμβεί πάνω στην προσπάθειά τους. Δεν ξέρω αν πίστεψε τελικά πάντως έφυγε προβληματισμένος. Μέχρι σου λέω κάτι τέτοια να αποτελέσουν την δική σου αλήθεια γιατί εσύ θα το έχεις βιώσει σου μένει ή να αμφισβητήσεις ή να πιστέψεις τον άλλο επειδή το λέει. Νομίζω δεν είναι σωστό να πιστεύουμε τίποτε είναι σωστό να γνωρίζουμε. Και ξέρεις πότε γνωρίζουμε.... Ωστόσο καλό θα είναι όποτε έρχονται ενδείξεις για κάτι που δεν συμβαδίζει με την λογική μας να μην τις στομώνουμε, να μην τις πετάμε αμέσως ως παράλογες. Στο κάτω κάτω τα πορίσματα των επιστημών των ίδιων που στηρίζονται απόλυτα στη λογική κάποτε ήταν παράλογα για τους επιστήμονες της περασμένης εποχής.Ίσως έρθει μια μέρα που όλα αυτά θα αποτελούν "λογική" αφού θα έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά αν και θεωρώ πως είναι δυνατόν ποτέ να χρησιμοποιηθούν τα ίδια εργαλεία και οι ίδιες μέθοδοι πάνω τους. Είναι σε άλλο επίπεδο. Είσαι ερωτευμένος? Την βλέπεις και σηκώνονται ωκεάνια συναισθήματα μπορείς να τα αποδείξεις? Μπορείς και να τα εκφράσεις με τον λόγο? Υπάρχει "αγαπόμετρο"? κι όμως εσύ είσαι ερωτευμένος. Σου ήρθε μια ιδέα. Μπορείς να την βγάλεις έξω να τη μετρήσουμε, να μας πεις από που προήλθε, που θα πάει μετά όμως εσύ λες και φωνάζεις έχω μια ιδέα. Μυστήρια....και μακάρι να μην αποκαλυφθούν ποτέ. Αυτή είναι η δουλειά τους να είναι μυστήρια.

Mrityam

lixosΜέλος

12/01/2012, 10:48:34

Χρησιμοποιείς λόγια που έχω σκεφτεί και πει και εγώ στο παρελθόν, σχετικά με το τωρινό αναπόδεικτο και το ενδεχόμενο να είναι αποδεκτό στο μέλλον, όπως εξάλλου πολλά και πολλά ανά τους αιώνες που κάποτε αμφισβητούνταν με κίνδυνο οι εισηγητές τους να καούν στην πυρά ενώ τώρα αποτελούν κανόνες και κοινές παραδοχές.

Σαφώς και αφήνω ένα παραθυράκι (για να μην πω μπαλκονόπορτα) ανοιχτό και δεν το κλείνω ερμητικά. Θα ήταν τουλάχιστον ανόητο από πλευράς μου να υψώνω τοίχους και να είμαι απόλυτη για πράγματα που δεν γνωρίζω. Στην έρευνα είμαι ακόμη και σε πολύ αρχικό στάδιο.

Το παράδειγμα περί έρωτος όμως που ανέφερες, ανήκει και αυτό στην βιολογία και δεν υπάρχει τίποτα το υπερφυσικό που να το περικλείει.

Όσον αφορά στην ιστορία του καθενός που δεν αξίζει αγάπης όπως είπα, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να αγαπήσω, να κατανοήσω ή να συμπονέσω ποτέ μου έναν πχ παιδεραστή όσο και να προσπαθούσα. Δεν θα με ενδιέφερε καν η προσωπική του ιστορία την στιγμή που δημιουργεί τόσο πόνο σε άλλες υπάρξεις.

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 11:03:32

Δεν μιλώ για την βιολογία του ερωτευμένου, τη συμπτωματολογία την έ κκριση ορμονών και τα συναφή...για τα αισθήματα (πως δημιουργούνται αλήθεια). Όσο για τον παιδεραστή είναι πάθηση, αρρώστια πως να απορρίψω το άτομο που νοσεί(όχι την αρρώστια) θα μπορούσε να λέει ότι είναι ο Μέγας Ναπολέοντας και να μην δημιουργεί η πάθησή του πρόβλημα στους γύρω ωστόσο είναι πάθηση. Της "ψυχής" ψυχιατρική ολόκληρη ιατρική που ασχολείται με την "ψυχή". Τι είναι η "ψυχή"? Που εδράζει? Στον εγκέφαλο? Προτιμώ δηλαδή να τα έχω με την πράξη και όχι με το άτομο. Και με τις δικές μου πράξεις και όχι με μένα. Θύματα των "παθών" και "παθημάτων". Κάποιος πρέπει να τα κουμαντάρει όλα τούτα. Ποιός είναι αυτός που διαχωρίζει το πάθος του απ αυτόν.Και λέει εγώ είμαι νευριασμένος. Ποιος αναγνωρίζει τον θυμό ?

Mrityam

lixosΜέλος

12/01/2012, 13:03:32

Βρίσκω πολύ αθωωτικό όμως όλο αυτό το "δεν κρίνω το άτομο αλλά την πράξη". Σε τελική ανάλυση η πράξη προέρχεται από συγκεκριμένο εκτελεστή.

Όσον αφορά στην ψυχή, δεν νομίζω ότι έχει καταλήξει κάποιος κλάδος στην ύπαρξή της ή στο αντίθετο. Οπότε το αφήνω ανοιχτό και αυτό.

Και μια απορία: γιατί οι περισσότεροι που "νοσούν" ψυχικά συνήθως προκαλούν πόνο στους άλλους και ελάχιστες φορές στον εαυτό τους; Μήπως τελικά απλώς επικαλούνται μια πολύ βολική δικαιολογία;

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 14:32:07

Δεν είναι αυτοί οι περισσότεροι, δεν ασχολούμαστε με αυτούς που βλάπτουν τον εαυτό τους γιατί είναι έξω από την αυλή μας. Οι σπουδές μου αφορούν εγκληματίες και η επιστήμη η ίδια τους κατατάσσει σε αρρώστους. Ποιος όμως από όσους έβλαψαν άλλους και δεν αναφέρομαι μόνο σε ακραίες περιπτώσεις αλλά σε καθημερινές πρακτικές δεν βλάπτει πρώτα απ όλα τον εαυτό του? Ακόμα και αν ήταν ο μεγαλύτερος κερδισμένος του κόσμου δεν θα ήταν πρώτος στην "κόλασή" του? Για σκέψου το λίγο....

Mrityam

lixosΜέλος

12/01/2012, 14:53:27

Ξέρεις, καμιά φορά πιστεύω ότι όλα αυτά είναι αυτό που λέει ο σοφός λαός μας: "παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του"...

Περνάς τα μύρια όσα εδώ, βασανίζεσαι, σε βασανίζουν κ.ο.κ. αλλά εσύ, εκεί, ακλόνητος πρέπει να πιστεύεις και να προσδοκάς σε κάτι που ίσως κάπου - κάπως - κάποτε σε αποζημιώσει.

Όσον αφορά στην "προσωπική κόλαση" του καθενός, εξαρτάται φίλη μου εάν και πόσο "παιδεύει" κανείς τον εαυτό του εγκεφαλικά και συναισθηματικά και πόσο κενός ή όχι είναι.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

12/01/2012, 17:48:24

quote:

Καλημέρα σε όλους. Είναι απ αυτές τις μέρες που από το πρωί όλα πηγαίνουν κάπως. Έκλεισα την πόρτα αφήνοντας μέσα τα κλειδιά του σπιτιού, δεν παίρνει μπροστά το αυτοκίνητο γιατί θα μάθω ε και στρώθηκα στον υπολογιστή αφού δεν πήγα για δουλειά. Πλάτωνα έχεις δίκιο...πρώτα σου λέω διάφορα και μετά δεν θέλω και να με χαρακτηρίζεις. Σαν να μην φτάνει αυτό στο τέλος σαν ειρωνεία σε ρωτώ αν είσαι εσύ αυτό που μόνη μου άφησα να καταλάβεις για μένα. Προσπάθησα λοιπόν να καταλάβω γιατί το κάνω αυτό...Ξέροντας την άγνοιά μου δεν θέλω οι άλλοι να παρασύρονται από μένα πιστεύοντας ότι γνωρίζω παραπάνω και έτσι όταν λέω ότι είμαι σίγουρη για κάτι είναι πράγματι έτσι, είμαι σίγουρη οπότε δεν δεν παρασύρω τους άλλους σε ένα σφάλμα. Μετά θεωρώ βαριά κουβέντα να πω για μένα ότι είμαι διορατική γιατί αυτό σημαίνει για μένα κατάκτηση κάποιου επιπέδου και εγώ δεν είμαι που μπορώ να κρίνω τέτοια πράγματα. Η αλήθεια είναι όμως πως πιστεύω σε ότι διαισθάνομαι, το εμπιστεύομαι και είναι τρόπος ζωής να λειτουργείς ακόμα και στα πιο σοβαρά πράγματα της ζωής σου με γνώμονα την εσωτερική σου φωνή. Έχω εξοικειωθεί με τα πολλά παράξενα του εαυτού μου και μπορεί πλέον να μην καταλαβαίνω πόσο παράξενα είναι τι να πω... Μπορώ να δηλώσω για μένα ότι έχω έναν αυστηρό του εαυτού μου μέσα μου, ότι δεν μπορώ να λέω ψέματα, να έχω ψεύτικες, υποκριτικές και ρηχές σχέσεις με τους άλλους και επικοινωνώ από καρδιάς με τους συνανθρώπους μου. Τους αγαπώ και μακάρι να μπορέσω να προσφέρω το πιο μικρό πραγματάκι σε αυτόν τον κόσμο, αυτήν την περίοδο των λίγων χρόνων που ζω. Αν όπως μου είπες κάτι προσφέρω σε κάποιους γράφοντας εδώ είμαι πολύ χαρούμενη αλλά αυτό δεν θα ήθελα να γίνει η αφορμή για μυθοποιήσεις, όχι γιατί θα κάνουν κακό σε μένα (δεν την ψωνίζω πολύ σίγουρο)αλλά γιατί δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν και γίνω η αφορμή να μην πιστεύουν μετά γενικώς. Με συγχωρείς λοιπόν αν και πιστεύω και γω για σένα ( επικοινώνησες μαζί μου λες και γνωριζόμασταν χρόνια ) ότι μόνο με τη διαίσθησή σου με πλησίασες. Να έχεις καλή μέρα ακόμα και αν πάρεις το μήνυμά μου νύχτα. Η κάθε μέρα που ζει η μαμά σου έχει τον λόγο της, φαντάσου είναι πολύτιμο ακόμα και το τελευταίο λεπτό της ύπαρξής μας εδώ, ιδιαίτερα αυτό. Οι γιατροί θα κάνουν ό,τι μπορούν να μειώσουν τον σωματικό πόνο αν αυτός υπάρχει οπότε δεν θα ταλαιπωρείτε και εσείς οι δικοί της άνθρωποι έχετε τον χρόνο να σκεφτείτε τόσο βαθιά όσο εσύ και να της εκδηλώσετε την αγάπη σας. καλή μέρα και πάλι.
Mrityam

Γύρισα και ΕΓΏ σημερα νωρίτερα mrityam.

Η αλήθεια είναι πως επεδίωξα και εξακολουθώ στη ζωη να ερευνώ σε αυτη την κατεύθυνση. Τι αλήθεια υπάρχει, τι κρύβεται, και μέχρι που μπορείς να φθασεις να γνωρίσεις. Και φυσικά τη είναι ζωη/θάνατος, νομίζω χωρίς να γνωρίσουμε τι ειναι ζωη, ότι να πούμε η να σκεφτούμε για το θάνατο, είναι εικασίες.

Σε ερώτησα μόλις διάβασα τι εγραψες, γιατι δεν βρίσκονται εύκολα τέτοιοι άνθρωποι, και ακόμα δυσκολότερα μιλάνε εκει πάνω. Βλέπεις ένα πράγμα είναι η άγνοια, και διαφορετικο είναι να πεις, γνωρίζω πως δεν γνωρίζω.

Ήταν η ερώτηση που ο αρχαίος Πλατων ρωτούσε το Σωκρατη,

.....πως είναι δυνατόν να λες πως δεν γνωρίζεις, και απο το στόμα σου να βγαίνει τόση σοφία?

Και ο σωκρατης δεν απαντουσε, χαμογελουσε, μα λιγο πριν (φύγει) τον κάλεσε και του είπε.

Μια ζωη με ρωτάς γιατι λέγω πως δεν γνωρίζω, θα σου πω λοιπόν τι γνωρίζω.

Γνωρίζω λιγο, τι είναι αγάπη. Μετα έμεινε σιωπηλος.

Αυτα είπε στον Πλατωνα, και ξύπνησε! (ο πλάτωνας)

Και όλα αυτα που είπε στη δική του στους δικαστές, στους κατηγορούς, και όσους παρευρέθηκαν?

Βλέπετε φίλοι, οι περισσότεροι απο εμάς, θέλουν απαντήσεις στα ερωτήματα. Πράγμα που ο σωκρατης έβαζε πρωτα το μηχανισμό του σκέπτεσθαι, ώστε ο καθένας να τα βρίσκει.

Τι και αν γνωρίζω τι λέει η καμπάλα, ο Χριστός, ο βουδας, και ο πλάτωνας, ο εαυτός και οι ερώτησεις του δεν έχουν τελειωμό.

Αν ζωη και θάνατος δεν είναι χωριστές καταστασεις, μεσα σ'αυτο τον δηισμο δημιουργούνται τα πάντα...ακόμα και ο/η διορατικός μπορει να είναι κάποιο επίπεδο, αυτού του δηισμου.

Τι είναι ζωη? τι είναι θάνατος? τι είναι αγάπη?

Αν είναι το αυτο, το άλλο υπάρχει?

Υπάρχει?

MrityamΝέο Μέλος

12/01/2012, 19:35:21

Πλάτωνα είχες ποτέ νιώσει ότι όλα όσα ζεις είναι απάτη? σαν να μην είναι? σαν να μισοξυπνάς από ένα όνειρο με το ένα πόδι στο όνειρο και με το άλλο πόδι στην αναγνώριση ότι όνειρο είναι ?

Mrityam

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

12/01/2012, 20:03:56

Ναι, και χωρίς να βλέπω όνειρο. Σε μια κατάσταση διάλογισμου, (χωρίς διαλογιζομενο) και μετα απο κάποιες μέρες νυστειας, ήμουν ξαπλωμένος και έβλεπα απο ΈΞΩ κάτω (το σώμα) μα μόλις άνοιγμα τα ματια κοίταγα απο μέσα ΈΞΩ, τα έκλεινα, πάλι ΈΞΩ τα άνοιγα....μέσα. Κάτι σαν το χειρουργείο σου, μέσα ήμουν η ΈΞΩ δεν είχε διάφορα. Μετα κάπου, σταμάτησα τα πειράματα. Είχα επίγνωση του σώματος και των σκέψεων. Εξακολουθώ.

Ζω σαν και σένα mrityam, έντονα, καθημερινά μαθαίνω, και ότι είναι περιττό μπαίνει στην άκρη. Δουλεύω και είμαι μέσα στον κόσμο, αν και τις περισσότερες φορές έιμαι ένα με τη ζωη, περνώ αρκετό χρόνο χωρίς να κάνω κάτι.

Απλα παρατηρώ μεσα εξω, χωρίς σκέψεις.

1 / 2ΕΠΟΜ. ▸