- Αναπάντητα ερωτήματα. - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα πιστεύω ότι έχει άμεση συνάρτηση με το πως εξετάζουμε και προσεγγίζουμε τον εαυτό μας.
Αν τον κοιτάμε στον καθρέφτη για ένα δευτερόλεπτο, για ένα λεπτό ή για περισσότερο χρονικό διάστημα ίσως να μην παρατηρήσουμε κάποια αξιόλογη μεταβολή αλλά να τον αντιλαμβανόμαστε με τα μάτια μας όπως και πριν.
Παρόλα αυτά, σε βιολογικό επίπεδο συντελούνται διάφορες αλλαγές.
Έχουμε τη ροή του αίματος, τη μετάδοση της πληροφορίας από το αισθητήριο όργανο του ματιού στον εγκέφαλο, τον θάνατο κάποιων κυττάρων μας και την δημιουργία άλλων, την διαδικασία της πέψης - εάν έχουμε καταναλώσει κάποια τροφή - κλπ.
Αυτές οι διεργασίες όμως - έστω κι αν δεν τις παρατηρούμε με το μάτι αλλά γνωρίζουμε ότι εκτελούνται - υποδηλώνουν κάποια αλλαγή, κάποια κίνηση, κάποια μεταβολή οι οποίες μας καθιστούν "διαφορετικούς" σε σχέση με το πριν.

Αν προσεγγίσουμε το θέμα συνειδησιακά, μπορούμε να σκεφτούμε ότι μέσα σε κάποια δευτερόλεπτα δεχόμαστε κάποιες πληροφορίες από το περιβάλλον μας, οδηγούμαστε σε κάποιες σκέψεις, αποκωδικοποιούμε διάφορα εξωτερικά συναισθήματα και μαθαίνουμε κάτι το καινούριο ή το γνώριμο σε εμάς.
Κι αυτό λοιπόν υποδηλώνει μια μεταβολή, μια αλλαγή που μας καθιστά διαφορετικούς από την στιγμή πριν την βίωση τους.

Θα μπορούσες πάντως να επισκεφθείς και τα θέματα που σου υπέδειξε ο elo, κάτι μου λέει ότι θα σου φανούν αρκετά ελκυστικά.

In anticipation of my resurrection...

Θέτεις ένα πολύ μεγάλο ερώτημα της ανθρωπότητας.

Θα μπορούσε ενδεχομένως να σου απαντήσει κάποιος πως πραγματικότητα είναι οτιδήποτε αντιλαμβάνεσαι σε υποκειμενικό επίπεδο.
Αυτομάτως όμως θα γεννιόταν ένα άλλο μεγάλο ερώτημα:

"Κι ότι αντιλαμβάνομαι ως πραγματικό - αληθινό, είναι σίγουρα ένα αληθινό γεγονός;
Μπορώ να αντιληφθώ τα πάντα με τα αισθητήρια όργανα μου;"

Θα μπορούσε πάλι να ειπωθεί ότι η πραγματικότητα είναι το σύνολο όλων αυτών των πραγμάτων τα οποία υφίστανται ή έχουν υπάρξει σε αντικειμενική βάση.

Κι εδώ θα μπορούσαν να προκύψουν άλλα ερωτήματα:

"Υπάρχει όντως αντικειμενική πραγματικότητα;
Αν ναι, πως ορίζεται και τι είναι πραγματικά;
Είναι αυθύπαρκτη ή είναι η συνισταμένη πολλών υποκειμενικών πραγματικοτήτων που στο πέρασμα του χρόνου παγιώθηκαν;"

Θα μπορούσε πάλι κάποιος να πει πως ο κόσμος που ζούμε κι αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας είναι ένα Matrix.
Ο Ηράκλειτος ίσως να έλεγε ότι είναι απατηλός κι ο Πλάτωνας ότι βρισκόμαστε στο σπήλαιο (μύθος του σπηλαίου) κι ότι η Αλήθεια βρίσκεται στον Κόσμο των Ιδεών κι όχι στον Κόσμο των Αισθήσεων που βρισκόμαστε αυτή την στιγμή.

Δεν είναι λοιπόν ένα μπέρδεμα αυτή η πραγματικότητα;

In anticipation of my resurrection...

Χμμμ ... νομίζω πως αν μπορούσες να το κάνεις αυτό, δεν θα πληκτρολογούσες. Δηλ. θα έχανες την στιγμή. Ο νους δεν μπορεί να εργαστεί έτσι όπως το εννοείς (αν κατάλαβα δηλ. καλά). Για να γίνει αυτό , νομίζω πως θα έπρεπε να διαιρεθεί. Να γίνει δυο κομμάτια δηλ. αλλά κάτι τέτοιο είναι θαρρώ αδύνατο.

Σ' αυτό νομίζω το ερώτημα, υπάρχει απάντηση από την Επιστήμη, που λέει πως τα αισθητήρια όργανα του ανθρώπου (π.χ μάτι, αυτί κτλ) είναι όργανα ατελή δηλ. δεν μπορούν να αντιληφθούν ολόκληρο το εύρος των συχνοτήτων των πηγών τους (οπτικό και ακουστικό αντίστοιχα). Συνεπώς, με τα αισθητήρια όργανά μας, αυτά που έχουμε δηλ. τώρα και με αυτά που γεννηθήκαμε, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να αντιληφθούμε τα πάντα. Αν π.χ το μάτι μας έβλεπε τόσο μικρά σωμάτια όσο είναι τα μόρια ή τα άτομα της ύλης, τότε δεν θα βλέπαμε τίποτε, δεν θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ούτε το σχήμα, ούτε το χρώμα του αντικειμένου. Θα τα βλέπαμε όλα σαν μόρια. Νομίζω, πως καλώς τα αισθητήρια όργανά μας είναι ατελή και καλώς δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τα πάντα με αυτά. Ευτυχώς δηλ. !

Και αν ο εγκέφαλος μας δημιουργούσε μια νέα κατάσταση αντίληψης και όρασης (αισθήσεις) ;
Μια καινούργια κατάσταση Συνειδητότητας …

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεργάζεται με τα ανθρώπινα αισθητήρια όργανα. Το μάτι - ως όργανο - έχει - ας πούμε - κάποια "τεχνικά χαρακτηριστικά". Αν το εργαλείο που είναι το μάτι, δεν είναι κατασκευασμένο για κάποια πράγματα, με ποιο τρόπο ο εγκέφαλος θα συνεργαστεί μαζί του ;

Αν ο εγκέφαλος μας δημιουργούσε μια νέα κατάσταση αντίληψης και όρασης, τότε νομίζω πως τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά και ο κόσμος μας δεν θα ήταν όπως τον ξέρουμε. Μπορεί να μην μιλούσαμε καν, να μην γράφαμε καν αλλά να επικοινωνούσαμε μέσω π.χ ανταλλαγής ηλεκτρικών φορτίων. Είναι μια υπόθεση.

Πάντως, με τα σημερινά ανθρώπινα αισθητήρια όργανα, με τα μάτια και τα αυτιά που έχουμε σήμερα οι άνθρωποι, όσο και να θέλουμε, την υπεριώδη π.χ ακτινοβολία και τους υπερήχους δεν μπορούμε να τα αντιληφθούμε.

Αγαπητέ zip

Όχι μόνον τα αισθητήρια όργανα, αλλά και ολόκληρος ο οργανισμός ενός έμβιου όντος, διαφέρει από τα των άλλων εμβίων όντων.

Έτσι δεν θα έλεγα ότι τα αισθητήρια όργανα του ανθρώπου είναι ατελή αλλά διαφορετικά.

Θα μπορούσαμε όμως να πούμε ότι μας εντυπωσιάζουν τα στενά όρια μέσα στα οποία λειτουργούν τα αισθητήρια όργανα ή γενικώτερα ο οργανισμός του ανθρώπου. Δηλαδή:

Το ότι μέσα στο φάσμα των εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου από το απόλυτο μηδέν μέχρι τη θερμοκρασία του ηλιακού πυρήνα ή του κέντρου μιάς πυρηνικής έκρηξης , επιβιώνουμε μέσα σε μια περιορισμένη ζώνη από 50 περίπου βαθμούς .

Μέσα στο φάσμα των εκατομμυρίων γιγακύκλων συχνότητας , με την οποία η κυματική ενέργεια εμφανίζεται στη φύση , βλέπουμε μέσα σε λίγους μεγακύκλους κι’ακούμε μέσα σε λίγους χιλιοκύκλους.

Κι’οι διαστάσεις μας είναι ασήμαντες μπροστά στα τρισεκατομμύρια έτη φωτός των συμπαντικών αποστάσεων κι’ο βίος μας βραχύτατος μπροστά στα δισεκατομμύρια έτη της ηλικίας του Σύμπαντος .

Έτσι , αν κάποια – οποιαδήποτε – από το πλήθος των παραμέτρων που διέπουν τη ζωή μας και παίρνουν μέρος στις περίπλοκες ηλεκτροχημικές και βιολογικές διαδικασίες , που την συντηρούν σαν φυσικό φαινόμενο , μεταβληθεί έστω και ελάχιστα , δεν μπορούμε να επιβιώσουμε .

Η υπερβολική ζέστη ή το κρύο , το πολύ έντονο φως ή και το σκοτάδι , η ραδιενέργεια , η μολυσμένη ατμόσφαιρα , η πτώση από σημαντικό ύψος , τα μηχανικά κτυπήματα , ο δυνατός θόρυβος ή και η απόλυτη σιωπή κ.τ.λ. μπορούν να μας προκαλέσουν από δυσφορία μέχρι άμεση απειλή της ίδιας της ύπαρξής μας .

Συνεπώς έστω και λίγο αν διέφεραν τα αισθητήρια όργανά μας ή γενικώτερα τα διάφορα όργανά μας από αυτά που έχουμε τώρα, δεν θα είμαστε άνθρωποι αλλά, διαφορετικά έμβια όντα.

Μήπως, όμως, συμπεραίνεις κάτι άλλο από τα παραπάνω που δεν έχω σκεφθεί;

Φιλικά

Κηφεύς

Και όμως zip γνωρίζουμε ότι αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον όχι με τα μάτια αλλά με τον εγκέφαλο .

Ο εγκέφαλος μας «διαβάζει» την πραγματικότητα μέσα από εικόνες (αισθήσεις) και διαλέγει αυτό που είναι «περιορισμένο» στο δικό μας γνωστικό πεδίο ή για να γίνω ποιο κατανοητός στην δικιά μας αντίληψη .

Πιστεύω ότι όλοι γνωρίζουμε την διαδικασία που οι ακτίνες όπως έρχονται από τα φωτιζόμενα αντικείμενα, φτάνουν στην κυρτή επιφάνεια του ματιού μας, περνάνε από την κόρη και εστιάζονται στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, κάνοντας όλα τα «αντικείμενα» να εμφανίζονται ανάποδα και ανάστροφα …..

Το ερώτημα βέβαια είναι γιατί αφού τα πράγματα εμφανίζονται ανάποδα και ανάστροφα, εμείς τα βλέπουμε ορθά ;
ίσως γιατί ο εγκέφαλος έχει «εκπαιδευτεί» έτσι, ώστε να βλέπει αυτά τα αντικείμενα όπως τα «βλέπει» πραγματικά …..

Θυμάμαι ένα πείραμα από έναν επιστήμονα που έκανε το εξής .( θα ψάξω να βρω το άρθρο για να το κοπιάρω για περισσότερα στοιχεία… )

Έκλεισε το ένα του μάτι με ένα μαύρο πανί, στο άλλο μάτι προσάρμοσε ένα φακό ο οποίος είχε την ιδιότητα να αντιστρέφει όλα τα αντικείμενα, για μέρες ολόκληρες έβλεπε όλα τα αντικείμενα γύρω του ανάποδα, μετά από αρκετό διάστημα ο εγκέφαλος του προσαρμόστηκε στα καινούργια αυτά δεδομένα και ενώ μέσω του φακού έβλεπε τα πάντα ανεστραμμένα, άρχισε να τα βλέπει πάλι κανονικά σαν να μην φόραγε τον φακό .

Μετά από αρκετές μέρες και αφού έβλεπε κανονικά έβγαλε τον φακό, βέβαια εδώ όλοι θα περιμέναμε να συνεχίσει να βλέπει τα πράγματα κανονικά .

Όμως αυτό δεν συνέβη εν αντιθέσει άρχισε να βλέπει τα πάντα γύρω του ανεστραμμένα και αυτό συνεχίστηκε για αρκετό διάστημα, μέχρι που ο εγκέφαλος προσαρμόστηκε στην καινούργια «κατάσταση» και άρχισε να βλέπει τα πράγματα πάλι κανονικά .

Βοήθησε με λίγο Zip, υπάρχει κάτι λάθος σε αυτό που έγραψα ή μήπως σου φαίνεται παρατραβηγμένο το πείραμα….

quote:

---

αλλά επεκτείνεται και στη μετατροπή αυτών σε ηλεκτρικά σήματα κατανοητά για τον εγκέφαλο.

οι ακτίνες φωτός που αντανακλώνται από αυτό διαπερνούν τον φακό του ματιού μας, ο οποίος δημιουργεί την αντεστραμμένη προβολή του αντικειμένου στον αμφιβληστροειδή χιτώνα (στο πίσω μέρος του ματιού μας). H ενεργοποίηση των ραβδίων και των κωνίων έχει ως αποτέλεσμα (με τον μηχανισμό που περιγράψαμε παραπάνω) την αποστολή μηνυμάτων, μέσω του οπτικού νεύρου, σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται LGN (lateral geniculate nucleus).

Από εκεί σήματα τα οποία αφορούν λεπτομέρειες του αντικειμένου φτάνουν σε συγκεκριμένες περιοχές του οπτικού φλοιού (ο οποίος εντοπίζεται στο πίσω μέρος του κρανίου) και στη συνέχεια αποστέλλονται σε περιοχές όπου η επεξεργασία της πληροφορίας επιτρέπει τη συνειδητή αντίληψη του αντικειμένου με όλες τις λεπτομέρειές του (π.χ., το σχήμα, το χρώμα, την κίνησή του...)

---

Εσύ αντιθέτως λες : Ο εγκέφαλος μας «διαβάζει» την πραγματικότητα μέσα από εικόνες (αισθήσεις) και διαλέγει αυτό που είναι «περιορισμένο» στο δικό μας γνωστικό πεδίο ή για να γίνω ποιο κατανοητός στην δικιά μας αντίληψη.

Δεν νομίζω πως διαλέγει τίποτε ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος παίρνει αυτό που του "σερβίρουν" τα όργανα. Δεν είναι σε θέση να διαλέξει. Να επεξεργαστεί, ναι, όχι όμως να διαλέξει. Συνεπώς - κατά την άποψή μου - δεν τίθεται θέμα διαλογής εικόνων όπως λες, αλλά θέμα κατασκευής του οργάνου που δέχεται και μεταφέρει τις πληροφορίες / ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Η επιστήμη λοιπόν - και πάλι κατά την άποψή μου - είναι ξεκάθαρη πάνω στο ερώτημα "Μπορώ να αντιληφθώ τα πάντα με τα αισθητήρια όργανα μου;" γιατί απαντάει πως συγνώμη φίλε αλλά τα όργανά σου δεν μπορούν να αντιληφθούν τα πάντα ή αν θες, δεν είναι κατασκευασμένα, δεν είναι φτιαγμένα για να αντιλαμβάνονται τα πάντα. Το μάτι σου πιάνει αυτές τις συχνότητες, το αυτί σου αυτές κ.ο.κ. Αν είχες ένα πιο "εξελιγμένο" μάτι, τότε ο εγκέφαλός σου - πιθανόν - να μπορούσε να επεξεργαζόταν με κάποιο τρόπο αυτήν την συχνότητα ώστε εσύ να την αντιλαμβάνεσαι, να την βλέπεις δηλ. Νομίζω είναι πάρα πολύ απλό.

Αγαπητέ φίλε Κηφεύς

Δεν διαφωνώ διόλου με την τοποθέτησή σου, όμως δεν νομίζω πως μας ενδιαφέρουν τα άλλα έμβια όντα. Η ερώτηση "Μπορώ να αντιληφθώ τα πάντα με τα αισθητήρια όργανα μου;" δεν νομίζω πως απευθύνεται π.χ στον σφυροκέφαλο καρχαρία. Γιατί ο σφυροκέφαλος καρχαρίας - πληροφοριακά - έχει 7 αισθήσεις και όχι 5 όπως ο άνθρωπος. Για τον σφυροκέφαλο καρχαρία, οι αισθήσεις ενός ανθρώπου είναι ατελής. Κι όχι μόνο ατελής δηλ. αλλά και λίγες αφού αυτός εκτός του ότι ακούει - πολύ καλύτερα από τον άνθρωπο - εκτός του ότι μυρίζει - πολύ καλύτερα από τον άνθρωπο π.χ μια σταγόνα αίματος την μυρίζει από χιλιόμετρα - εκτός του ότι βλέπει - πολύ καλύτερα από τον άνθρωπο - εκτός του ότι η γεύση και η αφή του είναι πολύ ανώτερες από τον άνθρωπο, έχει ακόμη μια γραμμή αίσθησης - πλευρική - που λείπει από τον άνθρωπο καθώς και ένα σύστημα εντοπισμού θέσης στο εμπρόσθιο ρύγχος του παρόμοιο με τα σύγχρονα συστήματα GPS που του επιτρέπει να προσδιορίζει την θέση του σε σχέση με το γήϊνο μαγνητικό πεδίο. Καταλαβαίνεις λοιπόν πως ο σφυροκέφαλος καρχαρίας - σε θέμα αντίληψης της πραγματικότητας (όποια κι αν είναι αυτή)- είναι πολύ ανώτερος από τον άνθρωπο. Όμως δεν συζητάμε για τον σφυροκέφαλο καρχαρία και η ερώτηση δεν απευθύνεται σ' αυτόν.