- Πού ήταν ο Θεός; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
panpam
Συμφωνώ να μείνει αυστηρά στην αρχαία Ελληνική μυθολογία. Θα ήθελες όμως να συζητηθεί και η θέση της μυθολογίας (η κοινωνική λειτουργία της πχ) τότε και η δυνητική θέση τώρα; (και παρόμοια παράπλευρα θέματα);
Για την θέση της μυθολογίας και την επιρροή της στην ζωή των αρχαίων Ελλήνων, είναι λογικό να γίνεται μια ανταλλαγή απόψεων.
Για την δυνητική όμως θέση της με το τώρα και.. παράπλευρα θέματα δεν βρίσκω να υπάρχει κάποια σχέση που να μπορή να συζητηθή δίχως την εκτροπή του θέματος, και μάλλον είναι εκ του πονηρού.
*
Εις το Παλλάντιον της Αρκαδίας υπήρχε πάνω σ' έναν λόφο το ιερό των «Καθαρών Θεών» όπως το ονόμαζαν για τους οποίους οι ντόπιοι δεν γνώριζαν ποιοι ήταν και γιατί ονομάστηκαν καθαροί, ή μάλλον όπως γράφει ο Παυσανίας γνώριζαν αλλά το κρατούσαν μυστικό. Συμπεραίνει δε ότι ονομάστηκαν καθαροί επειδή ο Πάλλας ο γιος του Λυκάονα θυσίαζε σ' αυτούς καθαρές θυσίες εν αντιθέσει με τον πατέρα του Λυκάονα. Όπως δε λέγεται, στο ιερό των καθαρών θεών δινόντουσαν και οι μεγαλύτεροι όρκοι.
Εδώ αξίζει να ανοίξουμε μια παρένθεση και να πούμε δυο λόγια για τον Λυκάονα.
Ο Λυκάων ήταν γιος του Πελασγού και της Μελίβοιας ή κατ' άλλους της νύμφης Κυλλήνης, και ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αρκαδίας. Ο Λυκάων απέκτησε 50 γιους με διάφορες γυναίκες, και σύμφωνα με ορισμένους ήταν ευσεβής και δίκαιος, και οι γιοί του επώνυμοι ήρωες και ιδρυτές πόλεων. Άλλοι πάλι τον αναφέρουν ως ασεβή, γιατί αυτός και οι γιοί του θέλοντας να δοκιμάσουν την παντογνωσία του Δία, όταν τους επισκέφθηκε με τη μορφή ενός κοινού θνητού για να τους δοκιμάση, του πρόσφεραν κρέατα ζώων ανακατεμένα με ανθρώπινα σπλάχνα. Ο Δίας τότε εξοργίστηκε και κατακεραύνωσε τον Λυκάονα και τους γιους του σκοτώνοντας τους όλους, πλην του Νύκτιμου που τον έσωσε η Γαία πιάνοντας του Δία το χέρι. Άλλοι πάλι όπως ο Κλήμης Αλεξανδρείας στον «Προτρεπτικό» και ο Νόννος στα «Διονυσιακά», γράφουν ότι τα εντόσθια ήταν του Νύκτιμου, και ο Δίας τον Λυκάονα και τους γιους του σε λύκους.
Για τον Λυκάονα και τους γιους του, μεταξύ άλλων ο Απολλόδωρος γράφει:
«ἐπανάγωμεν δὲ νῦν πάλιν ἐπὶ τὸν Πελασγόν, ὃν Ἀκουσίλαος μὲν Διὸς λέγει καὶ Νιόβης, καθάπερ ὑπέθεμεν, Ἡσίοδος δὲ αὐτόχθονα. τούτου καὶ τῆς Ὠκεανοῦ θυγατρὸς Μελιβοίας, ἢ καθάπερ ἄλλοι λέγουσι νύμφης Κυλλήνης, παῖς Λυκάων ἐγένετο, ὃς βασιλεύων Ἀρκάδων ἐκ πολλῶν γυναικῶν πεντήκοντα παῖδας ἐγέννησε· Μελαινέα Θεσπρωτὸν Ἕλικα Νύκτιμον Πευκέτιον, Καύκωνα Μηκιστέα Ὁπλέα Μακαρέα Μάκεδνον, Ὅρον Πόλιχον Ἀκόντην Εὐαίμονα Ἀγκύορα, Ἀρχεβάτην Καρτέρωνα Αἰγαίωνα Πάλλαντα Εὔμονα, Κάνηθον Πρόθοον Λίνον Κορέθοντα Μαίναλον, Τηλεβόαν Φύσιον Φάσσον Φθῖον Λύκιον, Ἁλίφηρον Γενέτορα Βουκολίωνα Σωκλέα Φινέα, Εὐμήτην Ἁρπαλέα Πορθέα Πλάτωνα Αἵμονα, Κύναιθον Λέοντα Ἁρπάλυκον Ἡραιέα Τιτάναν, Μαντινέα Κλείτορα Στύμφαλον Ὀρχομενόν . . . οὗτοι πάντας ἀνθρώπους ὑπερέβαλλον ὑπερηφανίᾳ καὶ ἀσεβείᾳ. Ζεὺς δὲ αὐτῶν βουλόμενος τὴν ἀσέβειαν πειρᾶσαι εἰκασθεὶς ἀνδρὶ χερνήτῃ παραγίνεται. οἱ δὲ αὐτὸν ἐπὶ ξένια καλέσαντες, σφάξαντες ἕνα τῶν ἐπιχωρίων παῖδα, τοῖς ἱεροῖς τὰ τούτου σπλάγχνα συναναμίξαντες παρέθεσαν, συμβουλεύσαντος τοῦ πρεσβυτέρου ἀδελφοῦ Μαινάλου. Ζεὺς δὲ <μυσαχθεὶς> τὴν μὲν τράπεζαν ἀνέτρεψεν, ἔνθα νῦν Τραπεζοῦς καλεῖται ὁ τόπος, Λυκάονα δὲ καὶ τοὺς τούτου παῖδας ἐκεραύνωσε, χωρὶς τοῦ νεωτάτου Νυκτίμου· φθάσασα γὰρ ἡ Γῆ καὶ τῆς δεξιᾶς τοῦ Διὸς ἐφαψαμένη τὴν ὀργὴν κατέπαυσε.» Απολλόδωρος Γ' 8,1
*
Οι Αιγιείς της Αχαΐας είχαν τα αγάλματα του Δία, της Αθηνάς, του Ποσειδώνα και του Ηρακλή, τα οποία ονόμαζαν «Θεούς των Αργείων», επειδή όπως έλεγαν οι Αργείοι, κατασκευάστηκαν στο Άργος. Οι Αιγιείς πάλι από την πλευρά τους έλεγαν ότι τους τα έδωσαν για κάποιο λόγο οι Αργείοι σαν παρακαταθήκη, με εντολή να θυσιάζουν καθημερινά σ' αυτά. Αυτοί λοιπόν θυσιάζοντας έξυπνα, αφού μετά την θυσία μοιραζόντουσαν και έτρωγαν όλα τα σφάγια, δεν ξόδευαν καθόλου χρήματα σ' αυτές τις θυσίες. Όταν λοιπόν κάποια στιγμή οι Αργείοι ζήτησαν πίσω τα αγάλματά τους, οι Αιγιείς τους ζήτησαν να πληρώσουν τόσα έξοδα για τις θυσίες, που οι Αργείοι αδυνατώντας να πληρώσουν τέτοιο υπέρογκο ποσό, άφησαν τα αγάλματα στους Αιγιείς, και γι αυτό πήραν το όνομα «Θεοί των Αργείων».
Για τους «Θεούς των Αργείων» γράφει σχετικά στα Αχαϊκά ο Παυσανίας :
ἐν δὲ οἰκήματι κατευθὺ τῆς ὁδοῦ, χαλκοῦ καὶ ταῦτα, ἔστι μὲν Ποσειδῶν καὶ Ἡρακλῆς, ἐστι δὲ Ζεύς τε καὶ Ἀθηνᾶ: θεοὺς δὲ σφᾶς καλοῦσιν ἐξ Ἄργους, ὡς μὲν ὁ Ἀργείων ἔχει λόγος, ὅτι ἐποιήθησαν ἐν τῇ πόλει τῇ Ἀργείων, ὡς δὲ αὐτοὶ λέγουσιν οἱ Αἰγιεῖς, παρακαταθήκη σφίσιν ὑπὸ Ἀργείων ἐδόθη <τὰ> ἀγάλματα. καὶ αὐτοῖς καὶ τάδε ἔτι προσταχθῆναί φασιν, ἑκάστῃ τοῖς ἀγάλμασιν ἡμέρᾳ θύειν: αὐτοὶ δὲ σόφισμα εὑρόντες θύειν μὲν πλεῖστα ὅσα, κατευωχουμένοις δὲ τὰ ἱερεῖα ἐν κοινῷ ἀνάλωμα οὐδὲν ἐς αὐτὰ γίνεσθαι: τέλος δὲ ἀπαιτεῖσθαι ὑπὸ τῶν Ἀργείων καὶ αὐτοὺς τὰ ἐς τὰς θυσίας ἀναλούμενα ἀπαιτεῖν: τοὺς δὲ--οὐ γὰρ ἔχειν ἐκτῖσαι--καταλιπεῖν σφισιν αὐτοὺς τὰ ἀγάλματα.
"Αχαϊκά" Παυσανία - Κεφ. 23 , 10-11
*
quote:Καθόλου - από τη μεριά μου. Δηλ. άσχετα με τη θέση της μυθολογίας τότε, ποια είναι σήμερα για μας (η θέση της μυθολογίας εκείνων, την μυθολογίας γενικά και της 'δικής' μας μυθολογίας)
....Για την δυνητική όμως θέση της με το τώρα και.. παράπλευρα θέματα δεν βρίσκω να υπάρχει κάποια σχέση που να μπορή να συζητηθή δίχως την εκτροπή του θέματος, και μάλλον είναι εκ του πονηρού.
...
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
panpam
Δηλ. άσχετα με τη θέση της μυθολογίας τότε, ποια είναι σήμερα για μας (η θέση της μυθολογίας εκείνων, την μυθολογίας γενικά και της 'δικής' μας μυθολογίας)
Η διεύρυνση των γνώσεων και του πνευματικού μας ορίζοντα μέσω της έρευνας, και η βελτίωση του λεξιλόγιου μας που κοντεύουμε να το χάσουμε, μέσω της ανάγνωσης των αρχαίων κειμένων.
*
Ας εξετάσουμε τον τρόπο που επιλέγει ο κάθε ένας από εμάς με στόχο
να τον βελτιώσουμε και ας αφήσουμε τις στείρες αντιπαραθέσεις και τις προκλήσεις εκατέρωθεν. Ας ρίξουμε όλοι κάτω τα όπλα που στρέφουμε
κατά των αδελφών μας και ας πάρουμε τις πέννες μας αλλιώς θα μας πάρει όλους το σκότος.
quote:Για το μεν λεξιλόγιο ασφαλώς - για τις γνώσεις.... μη ξεχνάς ότι μες το πολύ φαϊ άλλος παχαίνει κι άλλος αυξάνει.... δηλαδή η συλλογή γνώσεων μπορεί να είναι στείρα αν δεν έχουν πρακτικό αντίκτυπο.quote:
panpam
Δηλ. άσχετα με τη θέση της μυθολογίας τότε, ποια είναι σήμερα για μας (η θέση της μυθολογίας εκείνων, την μυθολογίας γενικά και της 'δικής' μας μυθολογίας)
Η διεύρυνση των γνώσεων και του πνευματικού μας ορίζοντα μέσω της έρευνας, και η βελτίωση του λεξιλόγιου μας που κοντεύουμε να το χάσουμε, μέσω της ανάγνωσης των αρχαίων κειμένων.*
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.mythologia
¨
Y.Γ ...αφήστε και κανα σχόλιο 
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
Edited by - beyond on 19/04/2014 14:56:27
quote:
beyond
Xαλαρώστε διαβάζοντας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ στο κινητό η στο tablet:https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.mythologia
¨
Y.Γ ...αφήστε και κανα σχόλιο
Ενδιαφέρουσα η πρότασή σου φίλε beyond, και αρκετά καλό το πρόγραμμα που προτείνεις. Η διαφορά του με το θέμα που έχω επαναφέρει, είναι το ότι εγώ προσπαθώ με τις λίγες γνώσεις που διαθέτω, έχοντας σαν βάση την "ΩΓΥΓΙΑ" του Αθ. Σταγειρήτη, να προβάλλω τις λιγότερο έως και καθόλου γνωστές πτυχές της ελληνικής μυθολογίας, παραθέτοντας ταυτόχρονα όποτε τούτο είναι εφικτό, και σχετικά αποσπάσματα αρχαίων συγγραφέων στο πρωτότυπο, με απώτερο σκοπό εκτός από την ιστορική πλευρά, να εμπλουτίσω αν είναι δυνατόν το λεξιλόγιο κυρίως των νέων παιδιών που μας διαβάζουν.
Με ενοχλεί βλέπεις το γεγονός ότι από το 74 και μετά το λεξιλόγιο των νεοελλήνων γίνεται ολοέν και φτωχότερο, μας έγιναν μόδα και τα greeklish, και στο τέλος όπως πάμε σε μερικά χρόνια θα μας μείνουν τα γρυλίσματα.
*
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος