Αιλουροειδές
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Δεν είναι όμως όλα καλά. Οι δαίμονες υπάρχουν και αυτό το βλέπει κανείς σε όλες τις παραδόσεις των λαών της γής. Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Δεν λέω θρησκείες, γιατί ο όρος είναι αρνητικός και υποδηλώνει πτώση του ανθρώπου και συσκοτισμό, αγωνιώδη προσπάθεια να βρεί το θεό του που έχασε. Οι θρησκείες γίνονται συστήματα, τπηρεσίες, ηθικοι κανόνες, κατεστημένα, ιδεολογίες κλπ. Δεν είναι αυτό η σχέση του ανθρώπου με το θεό (τον Χριστό αν θέλετε).
Εν πάσει περιπτώσει και ο χριστός μίλησε για την ύπαρξη των πονηρών πνευμάτων και οι γραφές αλλά πάνω απ' όλα η ανθρώπινη εμπειρία.
Όπου τρόμος και ανησυχία εκεί και κακόβουλα πνεύματα. Όπως υπάρχουν και κακοί άνθρωποι.Όπως κάνουμε ο ένας τη ζωή του άλλου δύσκοή, γιατί όχι και με τα πνεύματα; Και αν ένα πνεύμα π.χ. νεκρού δεν έχει προστασία ή καθοδήγηση απόμία δυνατότερη καλή οντότητα (π.χ. αυτό που λέμε άγγελο) γιατί όχι να μην υποφέρει από την παρουσία κακών "εταίρων";
Τώρα, όσο για τις επισκέψεις της "γιαγι'ας", δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι πρόκειται για την ίδια τη γιαγιά. τα πνεύματα αποτελούνται από άλλης μορφής σώμα που εμφανίζεται όπως θέλει για να επιτύχει ένα σκοπό (εξαπάτηση, τρομοκράτηση κλπ).
Όσο για προστασία, γιατί δεν δοκιμάζεις τους δοκιμασμένους τρόπους (Σταυρό, εικόνες, θυμίαμα, κυρίως όμως τα εκκλησιαστικά μυστήρια).Είναι ασπίδα για τις επιθέσεις τέτοιου είδους.
Εγώ προσωπικά είδα τον παππού μου σε τέτοιο πρωινό ζωντανό όνειρο. (Πρίν πεθάνει είχε εξομολογηθεί και κοινωνήσει). Τον είδα που ήρθε στο κρεβάτι μου επάνω. Τον ρώτησα πώς και έτσι αφού έχει πεθάνει πρίν λίγες μέρες. Μου απάντησε:"όμως υπάρχω". Του λέω: "Είσαι καλά;" Μου απαντάει "Καλά είμαι". Τον ρώτησα τι με συμβουλεύει, και εκείνος βγάζει μία αζέντα, σαν αυτή που είχε όταν ζούσε, και μου γράφει "Να πιστεύεις, να ελπίζεις, ν' αγαπάς". Την σχίζει την σελίδα και μου τη δίνει.Τον ευχαρίστησα και του λέω: Καλά, και πώς να ξέρω ότι αυτό δεν είναι ένα όνειρο απλώς, αλλά πραγματικά υπάρχεις; Μου λέει: Έ, τι να κάνω για να σε πείσω; Άπλωσε την παλάμη σου να σου υπογράψω. Απλώνω την παλάμη μου και υπογράφει με ένα δυνατό γρατζούνισμα, τόσο που ξύπνησα και είχα αυτή την αίσθηση για πολλή ώρα.
Αυτά τον Ιανουάριο του 1983.
Ήρα Μητροπούλου
Παρόλα αυτά, οι αρχαίοι φιλόσοφοι δεν εννοούσαν το ίδιο πράγμα με τις έννοιες αυτές όπως εμείς. Έτσι, η δημοκρατία δεν περιελάμβανε γυναίκες και δούλους. Ο Αριστοτέλης δεν θεωρούσε πως οι γυναίκες έχουν ψυχή,η αγάπη ήταν για τους φίλους μόνο, η δικαιοσύνη εμπεριείχε σπόρους εκδίκησης και ούτω καθ' εξής. Δεν ήταν εκφρασμένες σε τέλειο βαθμό οι έννοιες αυτές, ούτε φυσικά δόθηκε ποτέ το παράδειγμα της τέλειας αγάπης και θυσίας για τον άλλον όπως έγινε με τον Χριστό και όσους Τον δέχτηκαν με γνήσιο τρόπο.
Έγινε ένας από μας, καταδέχτηκε να υποφέρει τον έσχατο εξευτελισμό και το έσχατο μαρτύριο για να μας δώσει το παράδειγμα της αληθινής αγάπης που υπομένει τα πάντα προς χάριν των ανθρώπων, και που και σήμερα ακόμη μας υπομένει...
Λοιπόν, φίλοι, ο θεός είναι Εκείνος που μας έδωσε το μυαλό να ανακαλύπτουμε και την ιατρική και πολλά άλλα, καθότι μόνοι μας δεν θα τα βγάζαμε πέρα μετά από την αποστασία μας από εκείνον.
Αλλά και πάλι ο Θεός βοηθά μόνο:
1) Εκεί που οι ανθρώπινες δυνάμεις σταματούν, και
2) Όταν ο άνθρωπος Του το ζητήσει. Όχι σώνει και καλά.
Τώρα όσο για το Κύριος: Έχουμε Κύριο στον Ουρανό για να μήν έχουμε κανέναν κύριο στη γή. Όσοι δεν αναγνωρίζουν Κύριο στον ουρανό υποδουλώνονται σε χίλοους δυό κυρίους (ηγέτες,ιδέεςκαι ιδεολογίες, πάθη, διάβολο, τον ίδιο τον εαυτό τους-ναρκισσισμός, που τον κάνουν θεό, κατά το "έσεσθε ως θεοί" του υποβολέα διαβόλου, που ακόμα το υπαγορεύει.
Ο Χριστός δεν θεράπευε γυναίκες αποκλειστικά. Τι ασχετωσύνη είναι αυτή; Ότι θέλουμε λέμε, όταν μας εξυπηρετεί, όλο και κάποιος θα τσιμπήσει. Θεράπευσε τυφλούς, κουτσούς, λεπρούς, ανέστησε νεκρούς, όλους άνδρες. Οι γυναίκες ήταν μειοψηφία.
Γιά το "εθαύμαζον ότι μετά γυναικός ελέλει: Ναί, είχαν ναρικσσευθεί ίσως και οι μαθητές. Εκείνη την εποχή η γυναίκα ήταν κάτι σαν οικόσιτο ζώο, χωρίς σημασία. Επόμενο ήταν να τους κάνει εντύπωση. Πώς ήταν, να πούμε να μπεί γυναίκα σε καφενέ της παλιάς εποχής και να καθήσει να συζητάει; Θα σκανδάλιζε...
Το τραγικό της σημερινής κοινωνίας είναι ότι αρνήθηκε τον Χριστό πρός χάριν των ιδεών που ο ίδιος ο Χριστός φύτεψε στις συνειδήσεις των ανθρώπων: ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, ειρήνη κλπ.
Τέτοια αχαριστία.
Ως το 2011 τις οίδε τι θα μας κάνουν οι μεγάλοι.......
Τέτοιο κεφάλι, τέτοιο ξύρισμα (μας πάει).
quote:
ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΝ + Αλλοι ΓΙΑ ΑΓΙΟΥΣ ΑΓΑΠΗ + ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ .ΦΙΛΕ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΜΩΣ ΒΥΕ...ΓΙΑ ΑΝΑΚΥΣΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ---->
EKEI που θυσιάστηκε ο Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες του για την σωτηρία της Ελλάδος και κατ' επέκταση όλης της Ευρώπης, περίμενε τον Αλάριχο ένας από τους μεγαλύτερους ανθ έλληνες και εχθρούς της ανθρωπότητας, ο Ρούφινος. Ο Αλάριχος με τους συνεργάτες του καθυστέρησαν στην Βόρειο Ελλάδα, επειδή ήθελαν να ευχαριστήσουν τον αυτοκράτορα Αρκάδιο με τον εξής τρόπο: να σφάξουν τους Μακεδόνες όπως έπραξε κάποτε ο πατέρας του ο Θεοδόσιος, ο οποίος έδωσε εντολή στους δικούς του ανθρώπους να καλέσουν τους φιλάθλους της θεσσαλονίκης να συνεορτάσουν τον Δία μέσα στον Ιππόδρομο. Μέσα στον Ιππόδρομο συγκεντρώθηκαν 7.500 θεσσαλονικείς, αλλά ξαφνικά έκλεισαν τις θύρες, και όπως οι 7.500 Έλληνες ήσαν άοπλοι, όρμησαν επάνω τους οπλοφόροι Εβραίοι δήθεν χριστιανοί και τους θανάτωσαν όλους. Έξω από τον Ιππόδρομο θανάτωσαν γύρω στις 15.000 Έλληνες.
Αφού θανάτωσαν αμέτρητους Έλληνες της Μακεδονίας, γκρέμισαν όλες τις πόλεις και τα χωριά. Η πανάρχαια πόλη θέρμη εξαφανίστηκε από τον γεωγραφικό χάρτη, το ίδιο επίσης και μια άλλη πανάρχαια πόλη οι Αίγες. Επίσης η πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου η Πέλλα γκρεμίστηκε εκ θεμελίων, το Δίον έγινε σκόνη. Οι εχθροί της ανθρωπότητας άρχισαν να κατεβαίνουν προς την Νότιο Ελλάδα, έφθασαν στις Θερμοπύλες να συναντήσουν τον Ρουφίνο. Όταν ο Αλάριχος συνάντησε τον Ρουφίνο, οι ορδές των βαρβάρων και αιμοσταγών εβραίο-χριστιανών, που θεώρησαν θεάρεστο έργο τον βίαιο εκχριστιανισμό των Ελλήνων που επέμεναν στην πατρώα θρησκεία τους τον Ολυμπισμό, ήσαν έτοιμες να ολοκληρώσουν το έργο της καταστροφής. Πέρασαν τις Θερμοπύλες και εισέβαλαν στην Νότια Ελλάδα, υπό την συνοδεία χιλιάδων εβραίων μοναχών και άλλων εθνικοτήτων, καίγοντας, σφάζοντας και ισοπεδώνοντας την κοιτίδα της σοφίας, του πολιτισμού και της πραγματικής αγάπης, φωνάζοντας:
«Α όξα στον οίκο Ισραήλ»
Ο Εβραιοχριστινισμός, έχοντας συνείδηση της ύποπτης κατα-
γωγής του, εστράφη με τρομερό μίσος εναντίον των κοινωνικών θεσμών του γεωφυσικού ιερού χώρου, ο οποίος καλείται Ελλάς και αγγλιστί ΟΓΟΟΟΟ. θεωρούσε την επιστημονική γνώση, θεμελιωμένη στη σοφία των θεανθρώπων Ελλήνων, ως τον πιο επικίνδυνο εχθρό του.
Χιλιάδες άνθρωποι φορώντας μαύρους χιτώνες σφάζουν μικρά παιδιά, ανυπεράσπιστες γυναίκες και γέρους. Οι άνθρωποι εκείνοι που έκαιγαν σπίτια και έσφαζαν ανελέητα, είχαν γαμψές μύτες και ήσαν σκουρόχρωμοι με αποκρουστικά χαρακτηριστικά. Ακολούθησαν τους μισθοφόρους Γότθιους εναντίον της Ιεράς Ελλάδος, όπου όλοι μαζί ωθούσαν το θανάσιμο μίσος τους προς όλε-θρον της Μητρόπολης του Κόσμου, ορμώμενοι από το τυφλό μίσος τους εναντίον μιας θρησκείας που στην πραγματικότητα ήταν μια υπερεπιστήμη και ονομαζόταν ΔΩΔΕΚΑΘΕΟΝ.
ΤΟΣΟ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ 12 ΘΕΟΙ ΠΟΥ ΕΒΑΖΑΝ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΑ.Αποκαλούσαν τους Έλληνες «Ειδωλολάτρες» ενώ ποτέ δεν υπήρξε ειδωλολάτρης ένας Όμηρος, ένας Ησίοδος, ένας Ηράκλειτος, ένας Πυθαγόρας, ένας Σωκράτης, ένας Πλάτωνας, ένας Αριστοτέλης, ένας Αισχύλος, ένας Σοφοκλής, ένας Ευρυπίδης, ένας Μέγας Αλέξανδρος, ένας Πλούταρχος και τόσοι άλλοι σοφοί και ήρωες.
Οι βάρβαρες ορδές ορμώμενες λοιπόν από το θανάσιμο μίσος των εβραιοχριστιανών με τις γαμψές μύτες, βάλλουν εναντίον των Ελλήνων, και με την ελπίδα να πλουτίσουν από τις περιουσίες των μελλοθανάτων Πυρ-Φόρων Ελλήνων.
Ι
Τα ανθρωποειδή γκρέμισαν ακαδημίες, έκαψαν βιβλία, ισοπέδωσαν φιλοσοφικές Σχολές, λήστεψαν ναούς και σπίτια, έκλεισαν μαντεία, βασάνισαν απάνθρωπα επιστήμονες, έσφαξαν φιλοσόφους, έσπασαν αγάλματα και αγγεία τα οποία ήσαν ασύλληπτης 3μορφιάς, σταύρωσαν ιερείς του Δωδεκάθεου και άλλους τους έκαψαν ζωντανούς, ενώ γκρέμισαν όλα τα θέατρα... Οι Δελφοί ισοπεδώθηκαν, η Κόρινθος και η Σπάρτη έγιναν ίκόνη, η Ολυμπία οργώθηκε, η Ελευσίνα έγινε στάχτη, η Αθήνα <αι η Θήβα υπέστησαν μεγάλες καταστροφές.Ε, ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΡΙΘΜΟΥΝ 12 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΗΚΑΝ ΚΛΠ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΜΑΘΕΙΣ ΟΧΛΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΘΗ. ΑΥΤΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ; ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΗΛΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΜΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΓΕΛΟΙΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ Η ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ: ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΧΤΥΠΗΣΕ ΠΡΩΤΟΣ-ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΕΒΡΙΣΕ ΠΡΩΤΟΣ...ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΝ ΜΑΣ ΟΥΔΕΙΣ ΛΟΓΟΣ.
ΑΥΤΟΙ ΣΩΘΗΚΑΝ Ε; ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΕΜΑΘΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
**** off
Ήρα Μητροπούλου
Το ίδιοι όμως σημαίνει πως όλοι ΄κατατρυχόμαστε από τα ίδια πάθη: θυμό, επιθετικότητα,ζήλια, εγωισμό, εκδικητικότητα και ούτω καθ' εξής, πράγματα που γίνονται αιτία να κάνει ο ένας δύσκολή τη ζωή του άλλου και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.
Και μάλιστα όχι μόνο οι άνθρωποι αλλά και τα ζώα έχουν αισθήματα αρνητικά. Χάιδεψε τη γάτα, θα θέλει και το σκυλί που βλέπει.Για την εκδικητικότητα δε έχω εμπειρίες, αλλά λένε πως υπάρχει στις καμήλες. Ο θυμός και η καταστροφικότητα στους μαινόμενους ταύρους, εξ ού και το "ως ταύρος εν υαλοπωλείω".Αλλά τη θηριωδία του ανθρώπου δεν τη φτάνει κανένα ζώο, κανένα άγριο θηρίο. Αυτά τουλάχιστον, σκοτώνουν για να τραφούν, έτσι είναι προγραμματισμένα...
Το ίδιοι όμως σημαίνει πως όλοι ΄κατατρυχόμαστε από τα ίδια πάθη: θυμό, επιθετικότητα,ζήλια, εγωισμό, εκδικητικότητα και ούτω καθ' εξής, πράγματα που γίνονται αιτία να κάνει ο ένας δύσκολή τη ζωή του άλλου και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.
Και μάλιστα όχι μόνο οι άνθρωποι αλλά και τα ζώα έχουν αισθήματα αρνητικά. Αυτά.
Όσο γι αυτούς που ευκαίρως-ακαίρως δεν παραλείπουν, είτε ξεκάθαρα είτε υπονοώντας να διασύρουν τον Χριστιανισμό με διάφορες κατηγορίες (λές και ο Χριστός δίδαξε την καταστροφή και όχι την αγάπη), τι να πώ; Φαίνεται πώς κάτι τους πειράζει στην όλη υπόθεση. Πώς εξηγείται τόσος φανατισμός; Ή μήπως όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι; Όλες οι πλευρές, κολλώντας εξωτερικές ετικέτες στους κατά βάθος ακαλλιέργητους εαυτούς τους διέπραξαν ωμότητες και καταστροφές για διάφορους λόγους, και τους διακαιολόγησαν αναλόγως, και όπως ήταν φυσικό ξεσήκωσαν αντίποινα και έτσι ο μηχανισμός ανατροφοδοτούνταν συνέχεια.
Όλα τα άλλα, είναι ξεροκεφαλιές.
Τώρα, τι είναι ρατσισμός; Το ορίσαμε; Είναι το ΑΝΑΙΤΙΟ ΜΙΣΟΣ για τους ξένους, ή κάτι άλλο; Είναι οι διακρίσεις φύλου, φυλής, χρώματος, θρησκείας (σε χώρους σαν κι αυτόν, κι αν υπάρχει ρατσισμός εναντίων των χριστιανών, οι οποίοι μόνο αμύνονται τελικά στους επιτιθέμενους...).Είναι οι ειρωνείες που εισπράττουν οι γυναίκες με το παραμικρό λάθος, οι γενικεύσεις (όλες οι ξανθιές είναι χαζές κλπ), λές και δεν υπάρχουν χαζοί άντρες, και ούτω καθ' εξής;
Ή είναι η αγανάκτηση γιατί πολλοί ξένοι και σε ημιαγρία κατάσταση (όχι επειδή δεν είναι Έλληνες αλλά λόγω των συνθηκών ζωής τους) μπαίνουν στη χώρα μας λαθραία και σωρηδόν, και αποκτούν δικαιώματα περισσότερα από εμάς τους ίδιους;
Εγκληματούν, κλέβουν, απειλούν προκαλούν ανεργία, επιβαρύνουν με τα έξοδα περίθαλψής τους, μας παίρνουν τις δουλειές (βλ΄τελευταία με τους Κινέζους),ζητούν όλο και πιό πολλά, μας υπονομεύουν με κάθε τρόπο, πολλαπλασιάζονται ιλιγγιωδώς, στο τέλος θα μας εκτοπίσουν τελείως στο περιθώριο.
Ίσως κάποια άλλη οντότητα (πνεύμα) σε καταλαμβάνει και μιλάει μέσα από σένα, με σκοπό να αναστατώνει εσένα και τους δικούς σου. Τέτοια πνεύματα είναι δαίμονες, οι οποίοι ποτέ δεν ξεκαθαρίζουν την παρουσία τους και τις προθέσεις τους, αλλά θέλουν πάντα να μπερδεύουν και να εξαπατούν, οδηγώντας σε σε διάφορα (αναπόδεικτα πάντα) συμπεράσματα. Σκέφτηκες ποτέ την προσφυγή στην Εκκλησία και τον εξορκισμό;
Ήρα Μητροπούλου
1) Ο χριστιανισμός ΔΕΝ είναι θρησκεία. Είναι πίστη (=εμπιστοσύνη, άφημα), είναι όλη η κτίση που σώζεται (σώος=ακέραιος), έχει νόημα εσχατολογικό.Βιώνεται, δεν εξηγείται με λόγια. Η παρουσία του θεού γίνεται αντιληπτή σαν βίωμα, κάτι σαν μήνυμα, σαν κραδασμός στα εσώψυχα του ανθρώπου. Όπου η πίστη ξεπέφτει σε ιδεολογία, σύστημα κλπ. τότε έχουμε θρησκεία.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η θρησκεία είναι μιά αρρώστεια (δεν είναι δική μου κουβέντα αλλά άλλων που ξέρουν καλύτερα) που προέρχεται από την πτώση (απομόνωση του ανθρώπου από τον Δημιουργό του). Στη θρησκεία ο άνθρωπος ψάχνει να βρεί το θείο, να το προσεγγίσει για να βρεί εσωτερική ικανοποίηση. Στήνει συστήματα, τύπους, "ηθικές" και άλλα τέτοια ιδεολογήματα. Σε πολλές θρησκείες δεν υπάρχει θεός σαν πρόσωπο. Υπάρχουν απλώς κάποιοι νόμοι, κάποια επίπεδα συνείδησης, επικρατεί ένας πανθεισμός, ταύτιση δηλ. του σύμπαντος με το θείον κλπ.
Αντίθετα στο γνήσιο ορθόδοξο βίωμα ο θεός είναι πρόσωπο που φανερώνεται στον άνθρωπο μέ μιά αγαπητική σχέση, ερωτική,μιά συνάντηση μυστική δηλ. που γίνεται αντιληπτή ως απόλυτη πραγματικότητα αλλά δεν ορίζεται με λόγια, δεν περιορίζεται, δεν αποκτάται με διάφορες τεχνικές κλπ. όπως γίνεται με τις διάφορες ανατολικές θρησκείες, και πλημμυρίζει τον άνθρωπο με την αίσθηση της θείας παρουσίας και της αιωνιότητας.
Κουβέντες, κουβέντες, πουθενά δεν βγάζουν, δεν πείθουν όποιον δε θέλει να κάνει καμμιά κίνηση προς τα εκεί. Ένα μόνο υπάρχει: Είδομεν το Φώς το Αληθινόν...Ύστερα, όλα τ' άλλα γίνονται διάφανα, αυτονόητα.
Ίσως κάποια άλλη οντότητα (πνεύμα) σε καταλαμβάνει και μιλάει μέσα από σένα, με σκοπό να αναστατώνει εσένα και τους δικούς σου. Τέτοια πνεύματα είναι δαίμονες, οι οποίοι ποτέ δεν ξεκαθαρίζουν την παρουσία τους και τις προθέσεις τους, αλλά θέλουν πάντα να μπερδεύουν και να εξαπατούν, οδηγώντας σε σε διάφορα (αναπόδεικτα πάντα) συμπεράσματα. Σκέφτηκες ποτέ την προσφυγή στην Εκκλησία και τον εξορκισμό;
Ήρα Μητροπούλου
Ο Κύριος (ποιός φοβάται να Τον αποκαλέσει έτσι και τι φαβάται;) είναι μεγάλος ανατροπέας του ανθρώπινου κατεστημένου. Μεγάλος αντικομφορμιστής θα λέγαμε σήμερα. Γιατί δεν ανήκε σε αυτό το μίζερο κόσμο.
Ποιά μάχαιρα είναι πιό οδυνηρή από αυτή που μπαίνει βαθειά στά άδυτα της ψυχής του ανθρώπου για να ξεπατώσει από εκεί ότι σάπιο;
Ποιές πρωτοκαθεδρίες και ποιοί πολύτιμοι λίθοι; Αφού μας είπε ότι εκεί που βρίσκεται η καρδιά μας εκεί είναι και ο θησαυρός μας. Για εμβαθύνετέ το...
Ακόμη και οι Μαθητές του δεν τον καταλάβαιναν καλά και τον παρεξηγούσαν στο ανώριμο στάδιό τους. Δύο μάλιστα ζητήσανε πρωτοκαθεδρίες στη Βασιλεία Του (ποιός ξέρει τι είχαν καταλάβει) και τους είπε πως δεν ξέρουν τι ζητάνε, και αν θέλουν πρωτοκαθεδρίες να γίνουν διάκονοι (υπηρέτες αγάπης) όλων.
Για τις γυναίκες τώρα: Στην Καινή Διαθήκη δεν έχουμε κανένα κακό παράδειγμα γυναίκας. Έχουμε όμως τους γραμματείς και Φαρισαίους (ιερείς και νομοδιδάσκαλοι) που τους κατακεραυνώνει ο Χριστός, έχουμε τον Ιούδα, τον δειλό Πέτρο που Τον προδίδει με την πρώτη ευκαιρία, τους μαθητές όλους που Τον εγκαταλείπουν στο μαρτύριο, ενώ οι γυναίκες τρέχουν στον τάφο και γίνονται οι μυροφόρες-αγγελιαφόρες της Ανάστασης. Έχουμε την πόρνη να συγχωρείται, την Σαμαρείτισσα (ανυπόληπτη και αλλόφυλη) να μαθαίνει πρώτη τι είναι ο Θεός και πού και πώς θα λατρεύεται, την άρρωστη που θεραπεύεται να επαινείται για την πίστη της,την Μαρθα να επεινείται για το πνευματικό της ενδιαφέρον κλπ.
Λέει ο ευαγγελιστής πως αν γράφονταν τα όσα είπε ο Κύριος δεν θα τα χωρούσε ο κόσμος όλος. Τώρα,όσοι ήταν κοντά Του, έγραψαν ότι μπόρεσαν να συγκρατήσουν, τουλάχιστον αυτά που είναι απαραίτητα για την σωτηρία (εκ του σώος=ακέραιος) του ανθρώπου, ή όσα θεώρησαν ως τα πιό σημαντικά για να περισώσουν και να τα καταλάβουν και οι άλλοι, πάντα φυσικά λαμβάνοντας υπόψη και το πνεύμα της εποχής. Άλλωστε για αυτό πιθανώς κάποια πράγματα μας φαίνονται τώρα αμφίσημα ή ακατανόητα.
Με το πέρασμα του χρόνου, και όσο η νέα πίστη κέρδιζε ολοένα στις ψυχές των μπουχτισμένων από την παρακμή του αρχαίου κόσμου, και άλλοι θέλησαν να μοιραστούν τη "δόξα" των απομνημονευμάτων και έγραψαν και αυτοί. Τα κείμενά τους, όπως έγινε εύκολα φανερό στερούνταν της αμεσότητας ή της σοβαρότητας και απλότητας των ευαγγελίων. Πολλά ήταν ευλαβικά μεν αλλά ήταν εξεζητημένα, γραφικά ή εστερούντο σοβαρότητας. Παρόλα αυτά οι πιστοί τα διάβαζαν, όπως ακόμη π.χ. διαβάζουν την λεγόμενη "Αγία Επιστολή". Τέτοια κείμενα δεν θεωρήθηκαν γνήσια και δεν χρησιμοποιήθηκαν επίσημα από την εκκλησία. Ενέπνευσαν όμως την εικονογραφία ή άλλες παραδόσεις. όπως π.χ.διέσωσαν κάποια ονόματα (π.χ. των προσκυνητών Μάγων) και κάποια δευτερεύοντα στοιχεία.
Τώρα, με το (ανερχόμενο) Ισλάμ και τον Μωάμεθ και τις δικές του σκοτεινές πλευρές δεν ασχολείται κανείς, ούτε θόρυβος γίνεται. Ούτε με το Βούδδα ούτε με κανέναν άλλον, να τον διαδύρει, δίκαια ή άδικα , αλλά μόνο με τον Χριστό συμβαίνει αυτό. Γιατί άραγε; Μήπως διότι οι άλλοι όλοι είναι ακίνδυνοι για τον "Αντικείμενο", τον "Διάβολο", ενώ αντίθετα ο Χριστός τον πονάει και τον τσούζει; Μήπως; Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το φαινόμενο.
Φίλε Αίολε, ο άθεος ή έστω αντί-χριστος Μπ. Σώ μπορεί να χλευάζει με έντεχνο τρόπο το μαρτύριο, αλλά το ποιός είναι σπούδαίος και ποιός όχι είναι στην κρίση ΆΛΛΟΥ, και όχι ελόγου του.
Ήρα Μητροπούλου
Η πίστη είναι μυστήριο, και άν δεν ΘΕΛΕΙΣ δεν πιστεύεις ούτε αν γίνουν μπροστά σου τα μεγαλύτερα "θαύματα". Γι αυτό στην παραβολή Του ο Χριστός είπε πώς ούτε και αν γυρίσει νεκρός άνθρωπος πίσω στη ζωή και διηγηθεί τι συμβαίνει στον άλλο κόσμο πρόκειται να πιστέψουν. Γι αυτό έχουν τους προφήτες. (Παραβολή του πλουσίου και του λαζάρου).
Ο Γιανναράς, ο μοναχός Μιχαήλ, ο π. Αρσένιος Μέσκος και όλοι όσοι τα βάζουν με το εκκλησιαστικό κατεστημένο και τις οργανώσεις μπαίνουν στη μαύρη λίστα.Και φυσικά η απολογητική δεν είναι ορθόδοξη.
Τώρα για τον Αριστοτέλη, ποιός ξέρει. Μη συγκρίνουμε τα ανόμοια. Στον Αριστοτέλη στηρίχθηκε η Δυτική χριστιανωσύνη με τα γνωστά επακόλουθα.
Ούτε οι "Γνωστικοι" είναι γνήσιοι. Αυτοί ανακατεύουν χριστιανισμό με άλλες θρησκείες (η ορθόδοξη πίστη δεν είναι θρησκεία). Ο Χριστός ποτέ δεν δίδαξε κρυφά και κωδικοποιημένα, αλλά αποκάλυπτε τις αλήθειες σε κάθε έναν καλόπιστο, όπως π.χ. στη Σαμαρείτιδα, που τη συναντούσε για πρώτη φορά. Και αλλού λένε οι Απόστολοι ότι δέδαξαν από τις σκεπές των σπιτιών, σε κοινό επήκοον, όχι κρυφά. Αυτά τα κρυφοσυνωμοσιολογικά είναι άλλου νου εμπνεύσεις (βλ. άρχοντας του κόσμου τούτου.....)και όσων τον μιμούνται.
Είναι αδύνατον να έχουμε δυναμική,τολμηρή πίστη σ' Αυτόν, επειδή μπορείς να εμπιστευθείς Εκείνον μόνον που πιστεύεις ότι πραγματικά σε αγαπάει και σε αποδέχεται απόλυτα παρόλα σου τα λάθη.
Αυτή είναι η ουσία του χριστιανισμού.
1) Τον όρο Εκκλησία τον δέχομαι ως έκ-κληση, συμμάζωξη κατά το κοινώς λεγόμενον των ανθρώπων, το σύνολο των πιστών του θεού δηλαδή, αυτών που συμμετέχουν στην λατρεία του Χριστού.
Κυρίως, Εκκλησία δεν είναι ούτε ο ναός, ούτε ο θεσμός ως ιεραρχία, αρχιεπισκοπές, ιερατείο, κανόνες, εξουσία κλπ.Εκκλησία είναι ο καθένας που συμμετέχει στο σώμα των πιστών.
2) Μιά άλλη σύγχυση γίνεται συχνά με τον όρο Θρησκεία. Θρησκεία σημαίνει θεσμός, με κανόνες, νόμους κλπ.και είναι απόπειρα του ανθρώπου να οργανώσει την αναζήτησή του για το Θείον και να βοηθήσει την κοινωνία να συμμετέχει σ' αυτή την αναζήτηση ικανοποιώντας το θρησκευτικό συναίσθημα των ανθρώπων. συχνά οι θρησκείες γίνονται ξενιστές κάθε αρρωστημένης νοοτροπίας, φανατίζουν, καταπιέζουν, γίνονται μέσα εκμετάλλευσης κλπ.Η Ορθόδοξη πίστη αντιδιαστέλλεται με την Θρησκεία. Εδώ πρόκειται για την αυτοαποκάλυψη του Θεού (κατά το δυνατόν) στους ανθρώπους, και έτσι Θεός και άνθρωπος συγκλίνουν σε επικοινωνία. "Σκύβει", τρόπον τινα ο Θεός και "απλώνει το χέρι" ο άνθρωπος και συναντιούνται.
Ο Ρωμανίδης γράφει πως η θρησκεία είναι νευρολογική ασθένεια (είναι πτωτικό φαινόμενο, ο άνθρωπος αναζητά τον θεό που έχασε) και η ορθόδοξη Πίστη η θεραπεία της.
Πίστη= εμπιστοσύνη, το να αφήνεσαι στα "χέρια' του θεού.
Ο Ιουδαισμός ήταν θρησκεία, ως ατελής που ήταν.Και πάλι όμως άνθρωποι που λόγω συντριβής της καρδιάς τους δέχθηκαν την πνοή της θείας φ΄ώτισης, όπως ο Δαβίδ, λένε ¨"Εάν ανομίας παρατηρήσης Κύριε, Κύριε, τις υποστήσεται; ότι παρά Σοί ο ιλασμός εστίν" δηλαδή: 'Κύριε, αν ήσουν ένας ουράνιος λογιστής (ατελής αντίληψη της θρησκείας) και τηρούσες αναλυτική κατάσταση για τις αμαρτίες μου, θα βρισκόμουν σε μεγάλη δυσκολία" σε ελεύθερη μετάφραση. Στο πρωτότυπο εβραικό η λέξη σημαίνει τηρώ λογαριασμούς (=παρα-τηρώ, δηλ. κρατώ το τεφτέρι δίπλα μου; καθότι παρά=δίπλα). Όμως, συνεζίζει, "κοντά στο θεό υπάρχει συγχώρηση, ώστε να Τον φοβόμαστε".
Εδώ πάλι τι σημαίνει φόβος; Σμαίνει μπορώ ευλαβικά να εμπιστεύομαι κάποιον.
Παράβαλε τώρα και το "η γυνή να φοβήται τον άνδρα" που όλοι έχουν παρεξηγήσει...
Οι έννοιες των λέξεων αλλάζουν συν τω χρόνω.
Ίσως και οι λέξεις Ρωμιός και Έλλην.Ρωμιός παλιά μπορεί να σήμαινε υπήκοος αυτοκρατορίας (πρβλ. την Αγία Ρωμαική Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους, για να προδδώσουν αίγλη και δύναμη) και Έλλην επί Τουρκοκρατίας να θύμιζε τα παλιά μεγαλεία που φημίζονταν παντου, β΄. και Αναγέννηση. Για να θυμίζουν δηλαδή τις παλιές δόξες στους ευρωπαίους που τα είχαν περί πολλού.
Και τι είναι το "ελληνικό κράτος" μπροστά σε μιά αυτοκρατορία; Μήπως δεν είμαστε ένα προτεκτοράτο των εκάστοτε μεγάλων;
Οι μεγάλοι πάντα ήθελαν ένα μικρό, αναιμικό βαλκανικό κρατίδιο, Αθηναικό, περιορισμένο. Να μιλάς για ανασύσταση του Βυζαντίου ήταν και είναι ταμπού.Η Κων/πολη είναι ταμπού.
Ζούμε ελέω Αμερικάνων ευρωπαίων, Τούρκων, δεν ξέρω τι άλλο, και κυρίως ελέω δανείων.Αιωνίως καταχρεωμένοι.
Αυτά προς το παρόν.
Δεν υπάρχει λόγος να φαντασιοκοπούμε αόριστα, για πράγματα που ούτως ή άλλως δεν έχουν για τη ζωή μας νόημα.
Εκτός αν για κάποιους έχουν νόημα, καθότι νομίζουν ότι έτσι "γκρεμίζουν" ότι δεν γουστάρουν. Δεν βγαίνει τίποτα όμως. Όποιος θέλει να πιστέυει, πιστεύει, και δεν το κάνει επειδή δεν έμαθε για τους "κώδικες" κλπ. αλλά επειδή εκεί τον πάει η καρδιά του.
Ήρα Μητροπούλου
Ο Ιωάννης (πρόκειται για τον ευαγγελιστή)ήταν ο πιό μικρός σε ηλικία μαθητής (αμούστακο παιδί) και έτσι εικονίζεται και στην ορθόδοξη εικονογραφία δίπλα στο Σταυρό, αν έχετε δεί. Τώρα, αν η πλούσια και διεστραμμένη φαντασία κάποιων που ήθελαν ντέ και καλά να δείξουν πως είναι βασιλιάδες από τη γενιά του Ιησού κλπ. (ο απατεώνας Πλαντάρ Ντε Σινκλαίρ από τη Γαλλία που τελικά ομολόγησε την ψευτιά του) είναι άλλο θέμα. εμείς γιατί το χάφτουμε πλουτίζοντας τον κάθε Μπράουν και τον κάθε παραμυθά; Πού το γράφει αυτό (το περί γάμου κλπ); Τα Γνωστικά λεγόμενα κείμενα δεν λέν αυτό. Τα χειρόγραφα της Νεκράς θάλασσας δεν αναφέρονται σε χριστιανικά θέματα. Άν τελικά είναι αληθινό αυτό που λέει το (πολύ μεταγενέστερο των κανονικών) "Ευαγγέλιο του Φιλίππου" ότι ο Χριστός φιλούσε την Μαγδαληνή και οι άλλοι σκανδαλίζονταν ή ζήλευαν, ας γνωρίζουν ότι την εποχή εκείνη το φίλημα στο στόμα ήταν ένας συνήθης χαιρετισμός (βλ. φίλημα του ιούδα, φίλημα του αγίου αββά Ζωσιμά στην οσ'ία Μαρία την αιγυπτία στην έρημο κλπ) και δεν είχε σεξουαλικό υπονοούμενο. Εφόσον λοιπόν η Μαγδαληνή ήταν σύζυγος του Ιησού, γιατί να σκανδαλίζονται ή να ζηλεύουν οι άλλοι, από το φίλημα; Αυτό από μόνο του είναι αντίφαση και αυτοαναιρείται.
Και άλλα πολλά ανιστόρητα αναφέρει ο Μπράουν για να πουλήσει, φέρνοντας τον Μ. Κωνσταντίνο 3 αιώνες πίσω, τότε που γεννήθηκε η Εκκλησία του Χριστού, να ιδρύει θρησκεία.
Τέλος, αν ο Χριστός ήταν ένας απλός άνθρωπος, όχι Θεός, τότε από πού θα έπαιρνε αξία η Μαγδαληνή, μόνο και μόνο επειδή ήταν σύντροφός Του; Μιά αξία για την οποία σκοντώνονταν οι σοφοί του μυθιστορήματος, μιά τρομερή δύναμη και κουραφέξαλα...Για την Παναγία που ήταν και Αυτή από βασιλική γενιά, γιατί καυχιώνται αυτοί οι κύριοι; Δεν ήταν Αυτή ιερό θηλυκό; Δεν ήταν Άγιο Δισκοπότηρο, τη στιγμή που περιέκλεισε τον ίδιο το Χριστό; Ας τ' αφήσουν λοιπόν αυτά που σερβίρουν με ευκαιρία την άγνοια των πολλών,γιατί είναι τραγικό για τους ίδιους...
Ούτε η Εκκλησία λέει ότι η Μαγδαληνή υπήρξε πόρνη. Απλά αναφέρεται ότι ο Ιησούς αφαίρεσε από αυτήν επτά δαιμόνια, και αυτή από ευγνωμοσύνη έμεινε και βοηθούσε το όλο έργο. Θεωρείται μεγάλη αγία.
Ήταν αρχηγός της συνοδείας των γυναικών που ακολουθούσαν τον Ιησού,και σεβαστή μεταξύ αυτών πράγμα που δείχνει πως ήταν η πιό ηλικιωμένη.Αυτά γιατί οι παραμυθάδες το παρακάνανε.
Τέλος, ας συμφωνήσουν όλοι οι αντι-χριστιανοί περί του αν υπήρξε ή αν δεν υπήρξε το ιστορικό πρόσωπο Ιησούς Χριστός που έζησε στο συγκεκριμένο τόπο και στο συγκεκριμένο χρόνο, και κατόπιν ας έρθουν να συζητήσουν και τις άλλες...λεπτομέρειες.Έλα όμως που ποτέ δεν συμφωνούν και ούτε πρόκειται, γιατί το όλο θέμα είναι θέμα στάσης απέναντι στο πρόσωπο Του Ιησού Χριστού και όχι αποδείξεων και στοιχείων. Όχι πως χάνεται η αξία της πίστης μας κλπ. αλλά αυτά πρέπει να λέγονται χάριν της αλήθειας.Αρκετά μας φλόμωσας στο παραμύθι.
Ά, και τα περί Ιερού καταφρονημένου θηλυκού κλπ: ο Θεός δεν έχει φύλο (εδώ δεν έχουν οι άγγελοι). Φύλο έχουν οι άνθρωποι μόνο και η ανθρώπινη γλώσσα που προσπαθεί να περιγράψει τα απερίγραπτα.
Ήρα Μητροπούλου
Τώρα για τους αποστόλους κλπ.επειδή γενικώς γίνεται σαλάτα το πράγμα, θα σας προτείνω ένα σοβαρό μελέτημα σύντομα, αλλά τώρα δεν έχω χρόνο.Γίνεται μεγάλο μπέρδεμα.
Πάντως ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος πώς γίνεται να είναι γεννημένος μετά τον ιησού και να είναι ηλικιωμένος (ανατρέχουμε συην ιστορία του).