γιωργοςΑ

Dying_Incubus said:
Όσον αφορά την άγνωστη σου κοπέλα που φοβάσαι να την αγκαλιάσεις, νομίζω πως δεν θα άρεσε και σε πολλές κοπέλες να τις αγκαλιάσει ένας άγνωστος τους στον δρόμο κτλ...

Προσπάθησε να βρεις τους τρόπους εκείνους που θα σε κάνουν να τις αποδυναμώσεις και να σε οπλίσουν με δύναμη κάθε φορά που κάποια από αυτές προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια.ΕΝD

χα!δεν ειμαι ανωμαλος
Ημουν στη ροδα κ διπλα μου καθοταν φιλη φιλου..αυτες η εμμονες που λες..:)

Μπορεις να πεις περισσοτερα για το δευτερο,να με παραπεμψεις σε καποιο θεμα η σε καποιο λινκ.Παντως δεν ξερω αν ειναι θεμα αποδυναμωσης αλλα ειναι θεμα μεταβατικης/υπερβατικης σκεψης νομιζω.

ellovos said:
ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΟ ΦΟΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Πιστευετε οτι για να ξεπερασεις το φοβο για το θανατο πρεπει να εχεις μια εντονη εμπειρια που να σε φερει κοντα σε αυτον?
Στο παρελθον για ενα πολυ μικρο χρονικο διαστημα ειχα καταφερει να ξεπερασω το φοβο του θανατου,και ηταν πολυ ωραια η μερα εκεινη.Αλλα ηταν μονο για μια μερα..Ελεγχος σκεψης ενεργεια και εκσταση.Τωρα πως γινεται να κανεις τροπο ζωης,την εκσταση δεν ξερω..?αλλα δεν με ενδιαφερει ο μοναχισμος.Το πολυ που μπορω να κανω ειναι να παω εξω απο την εκκλησια το πασχα:)

Υπαρχει τροπος να ξεπεραστει ο φοβος για το αγνωστο?Ο φοβος του να ανεβεις στη ροδα στο λουνα παρκ ενω ξερεις οτι θα εισαι απολυτα ασφαλης,η το να παρεις αγγαλια μια αγνωστη κοπελα,ειδικα αν ειναι και ομορφη?

Το χιουμορ ειναι ενας καλος τροπος για να ριξεις τα τειχη των φοβων αλλα και αυτο εξαντληται/?

peace

Οντως ειναι πολυ δυσκολο να ξεχωρισουμε τι κρυβεται πισω απο καθε πραξη μας γιατι οπως φαινεται ο εγωισμος ειναι βαθια στα ενστικτα μας.Ωστοσο νομιζω οτι αυτο το εγω που κινει και αναπτυσει τον ανθρωπο ειναι ιερο και αν καταφερουμε να γνωρισουμε που ξεκιναει και που ειναι το τελος του θα ανακαλυψουμε χρυσαφι.

Ο επιφανειακος εγωισμος υπαρχει τροπος να τιθασευθει και δεν ειναι αλλος απο την αγαπη.Πως ομως να υπαρξει αληθινη αγαπη οταν υπαρχουν φοβοι και φοβιες?Ετσι,αν κοιταξουμε τους φοβους μας σιγουρα θα συνανταμε τον γιγαντα φοβο τον θανατο.Νομιζω οτι το εγωιστικο ενστικτο της αυτοσυντηρησης σε συνδιασμο με το νου εφευρισκουν διαφορα νοητικα κατασκευασματα για να ξεπερασουν τον φοβο του τελους.Απο την αλλη πλευρα ο κυνισμος και η απαισιοδοξια στο οτι το τελος ειναι δεδομενο θα μας κανει να δουμε την ματαιοδοξη πλευρα της ζωης και επιφερνει κατα καποιο τροπο την ληθη.

Παραθετω ενα αποσπασμα που βρηκα στο διαδυκτιο για επαφη με την ψυχολογια και περαιτερω συζητηση:)

"ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΖΕΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ, ΚΑΙ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ."

Οι λόγοι είναι η εξής:

1) Το ένστικτο τις ΑΥΤΟΣΥΝΤΗΡΗΣΕΩΣ.

2) Το ένστικτο της ΥΠΕΡΟΧΗΣ.

3) Το ένστικτο το ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ. Όλα αυτά δημιουργούν και δυο άλλες αιτίες που κάνουν τον άνθρωπο να ενεργεί όπως τα ένστικτα, και είναι:

4) το ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΝ και

5) Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ.

Ότι κάνουμε ότι θα κάνουμε θα γίνεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΘΗΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ για να ικανοποιήσουμε έναν, ή όλους από τους παραπάνω ΛΟΓΟΥΣ.

end
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Πλατωνα βλεπω καθαρα αυτα που αναφερεις μεσα μου...

Η τονωση απο το φοβο(ας πουμε του θανατου),ερχεται οταν βαλουμε στο μυαλο μας τη σκεψη του θανατου μας, και δημιουργησουμε μια πηγη σκεψης που εν μερη εχει ψυχολογικο υποβαθρο,η οποια θα υπερκαλυψει το φοβο αυτο.Τοτε αναβλυζει μια πηγη ενεργειας που σου δινει την εντυπωση της πληροτητας και της ευτυχιας.Χμμμ,εκει στο ψυχολογικο υποβαθρο πρεπει καραδοκει ο εγωισμος!

ΠΛΑΤΩΝΑΣ:
Αυτή η κατάσταση, δημιουργεί συνεχώς σύγκρουση και αθλιότητα, γιατί αν δεν βλέπεις καθαρά τα πράγματα μέσα, πως θα δεις ορθά τα πράγματα έξω?

Αυτο εχει πολυ μεγαλη ουσια:)
Ετυχε να βρω ενα βιβλιο που καναμε στο λυκειο,και να διαβαζω αυτες τις μερες για το ιδεωδες του ανθρωπου που αναφερεις κ ετσι κατανοω τι εννοεις:)

Dying_Incubus νομιζω αυτη η τονωση του εγωισμου λεμε πιο πανω εξηγει καλυτερα αυτο που εννοουσα στην αρχη.

Νομιζω οτι οταν η επιτευξη των στοχων γινεται με καθαρο εγωισμο,η κουραση και η βαρεμαρα θα παραμενει εκει και θα μας κανει να κανουμε τα πραγματα χειροτερα.Οταν ομως γινεται με το μυαλο,δηλαδη ας πουμε ξεκινησα να μαγειρευω πρεπει να το τελειωσω για να αποκομισω τα κερδη απο αυτο,οχι για να αποδειξω κατι στον εαυτο μου αλλα για να απολαυσω ενα ωραιο μεσημεριανο,τοτε το φαγητο θα μας φανει πιο νοστιμο:)

Ηθελα να παραθεσω την αποψη της ψυχολογιας για τον εγωισμο αλλα δυστυχως εχω μοναδικη πηγη το διαδικτυο και τα περισσοτερα ειναι στα αγγλικα και θα χρειαστω λιγο χρονο γιατι ακομα παραπαταω απο τα χθεσινα ρακομελα

Ανοιγω αυτο το θεμα μετα απο την αναγνωση του θεματος περι θανατου,Καθε σκεψη και συσχετισμος ειναι ευπροσδεκτα

(Περίληψη : Σκοπός του ανθρώπου είναι να κατασκευάσει ένα όν ανώτερο από τον ίδιο)

Οι λεμούριοι γέννησαν τους πιθήκους και ύστερα μπήκαν στο περιθώριο. Οι πίθηκοι γέννησαν τους ανθρώπους και ύστερα μπήκαν στο περιθώριο .
Χιλιάδες τέτοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε στην ιστορία της ζωής πάνω στη Γη .
Ο άνθρωπος τι πρέπει να κάνει ; Να φάει , να πιει , να διασκεδάσει , να σπαταλήσει τους φυσικούς πόρους και όταν εξαφανισθεί να αφήσει έναν πλανήτη μολυσμένο από ραδιενεργά και διοξίνες ;

ΟΧΙ ! Το αισθητήριο του ωραίου μας λέει ότι πιο όμορφο είναι το ακόλουθο :

Να αυξήσει ο άνθρωπος την πολυπλοκότητα και την ποικιλία του σύμπαντος προσθέτοντας ένα ακόμη όν στα ήδη υπάρχοντα . Ένα όν ανώτερο από όλα τα προηγούμενα (όπως ήταν ο άνθρωπος όταν εμφανίσθηκε ).
Ένα όν με μεγαλύτερη ευφυΐα, μεγαλύτερη αντοχή, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής . Δεν έχει σημασία αν αυτό το όν είναι φτιαγμένο από κύτταρα ή από ηλεκτρονικά κυκλώματα.
Θεωρό πιο πιθανό αυτό το όν να αποτελείται από ηλεκτρονικά κυκλώματα και το σκεπτικό μου είναι το ακόλουθο :

Τα πολύπλοκα όντα (πχ σπονδυλωτά ) ζούσαν πρώτα στο νερό (ψάρια ) που είναι πολύ φιλικό με τη ζωή.
Μετά βγήκαν και αποίκισαν τις όχθες (αμφίβια) .
Μετά κατέκτησαν τις ξηρές έρημους (ερπετά) και στο τέλος τον αέρα (πτηνά).
Ποιο είναι το επόμενο βήμα για ένα πολύπλοκο όν ;

ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΥΔΡΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ !

Σ΄ αυτές τις περιοχές όμως τα κύτταρα δεν μπορούν να επιζήσουν . Μόνο ένα όν που δεν χρειάζεται νερό θα ευδοκιμούσε εκεί.
Η ,γνωστή , Ανθρωπινή Αρχή λέει ότι το Σύμπαν κατασκεύασε τον άνθρωπο για να υπάρχει ένας παρατηρητής (του Σύμπαντος). Δεν μπορεί όμως να διευκρινίσει πόσο πολύπλοκο παρατηρητή επιθυμεί το Σύμπαν .
Του είναι αρκετό ένα έντομο ; Του είναι αρκετός ο άνθρωπος ; Θέλει κάποιον πιο πολύπλοκο παρατηρητή ;
Αν ναι , πόσο πολύπλοκος ;
Όλα αυτά τα ερωτήματα απαντώνται εάν ξαναδιατυπώσουμε την Αρχή ως εξής :

« Το Σύμπαν επιθυμεί όσο το δυνατόν πιο πολύπλοκους παρατηρητές».

Αν δεχθούμε αυτή την Αρχή τότε δεν θα μας φανεί εξωφρενική η σκέψη ότι είμαστε ένα εργαλείο του Σύμπαντος . Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι διαθέτουμε ελεύθερη βούληση ενώ στην πραγματικότητα κινούμαστε πάνω σε τροχιές που άλλος έχει καθορίσει . Θέλετε και μια ισχυρή ένδειξη γι’ αυτό ;
Αφού είμαστε ελεύθεροι στις επιλογές μας άς σταματήσουμε αύριο κάθε έρευνα σχετική με την τεχνητή νοημοσύνη !
Κάτι μας λέει ότι τίποτα πια δεν μπορεί να σταματήσει την έρευνα . Μπορείτε να βρείτε πολλά επιχειρήματα υπέρ του ότι αυτή η έρευνα γίνεται για το δικό μας συμφέρον . Στο τέλος όμως αυτού του δρόμου τι διακρίνετε ; ΕΝΑ ΟΝ ΕΞΥΠΝΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ !

Κάποιος κατέταξε τους πολιτισμούς που υπάρχουν στο Σύμπαν σε τρία στάδια :

Στάδιο Α : Έχουν τιθασεύσει όλη την ενέργεια που φθάνει στην επιφάνεια του πλανήτη τους.

Στάδιο Β : Έχουν τιθασεύσει όλη την ενέργεια που παράγει το άστρο γύρω από το οποίο περιφέρεται ο πλανήτης τους.

Στάδιο Γ : Έχουν τιθασεύσει όλη την ενέργεια που παράγεται στο γαλαξία τους .

Αυτή η κατάταξη είναι ατελής διότι :

- τα στάδια απέχουν πολύ μεταξύ τους

- είναι ουτοπικά (ήδη το δεύτερο στάδιο μοιάζει ακατόρθωτο)

- δεν μας λέει ΤΙ την κάνουν αυτή την ενέργεια (κατασκευάζουν άραγε βίντεο και ηλεκτρικές σκούπες ;)

Αντί αυτής προτείνω την παρακάτω κατάταξη :

Στάδιο Α : Έχουν κατασκευάσει μηχανές με νοημοσύνη μικρότερη από αυτή των κατασκευαστών.

Στάδιο Β : Έχουν κατασκευάσει μηχανές με νοημοσύνη ίση ή μεγαλύτερη από αυτή των κατασκευαστών.

Στάδιο Γ : Έχουν στείλει αυτοαναπαραγώμενες αποικίες τέτοιων μηχανών σε άλλα αστρικά συστήματα. ( Ο πολιτισμός έχει περάσει σε φάση Σποριογονίας )

Στάδιο Δ : Έχουν στείλει αυτοαναπαραγώμενες αποικίες μηχανών σε άλλους γαλαξίες .

Αν το δούμε από τη σκοπιά ενός εξωγήινου που μας παρατηρεί από το Α του Κενταύρου τότε λίγη σημασία θα είχε γι΄ αυτόν αν εκμεταλλευόμαστε όλη την ενέργεια που παράγει ο Ήλιος για να κατασκευάσουμε καταναλωτικά αγαθά . Εάν όμως ήξερε ότι , χρησιμοποιώντας ένα μικρό κλάσμα αυτής της ενέργειας , φτιάξαμε μια αυτοαναπαραγόμενη έξυπνη μηχανή και την βάλαμε σε τροχιά συνάντησης με το Α του Κενταύρου τότε αυτό θα τον ενδιέφερε ιδιαίτερα .

Μπορούμε ακόμη εύκολα να καταλάβουμε ότι όλα τα γεγονότα που περιγράφει η πολιτική και στρατιωτική ιστορία (μάχες , δημιουργία κρατών , καταρρεύσεις αυτοκρατοριών ) θα τον άφηναν παγερά αδιάφορο .

Αντίθετα , η ανακάλυψη του τρανζίστορ (που πιθανόν πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων όταν έγινε ) θα είναι γι΄ αυτόν σπουδαίος σταθμός στην ιστορία μας .

Ο Ασίμοφ πρότεινε τους τρεις κανόνες στους οποίους πρέπει να υπακούει ένα ευφυές ρομπότ :

Κανόνας Α : Δεν βλάπτω τους ανθρώπους με τα έργα μου ή με την αδράνειά μου .
Κανόνας Β : Υπακούω στους ανθρώπους εκτός εάν αυτό συγκρούεται με τον Κανόνα Α .
Κανόνας Γ : Υπερασπίζω τον εαυτό μου εκτός εάν αυτό συγκρούεται με τους Κανόνες Α και Β .

Αυτοί οι κανόνες είναι ανθρωποκεντρικοί . Προορίζουν ένα όν ευφυέστερο από εμάς σαν υπηρέτη μας και όχι σαν διάδοχό μας .
Αντί αυτών προτείνω ένα μόνο κανόνα :

ΝΑ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Όταν θα μπορούμε να ορίσουμε με μαθηματικούς τύπους τι είναι η «πολυπλοκότητα» τότε θα μπορούμε να προβλέψουμε πότε ο διάδοχός μας θα επιλέγει να συνυπάρχει με προηγούμενες μορφές ζωής και πότε θα τις εξοντώνει για να διασφαλίσει χώρο για την εξάπλωσή του.

Από τον Σωκράτη μέχρι σήμερα πέρασαν πολλοί αιώνες φιλοσοφικής αναζήτησης . Αναζήτηση άκαρπη (δεν καταλήξαμε σε ένα καθολικά αποδεκτό φιλοσοφικό δόγμα) γιατί ήταν ανθρωποκεντρική (ο Πλάτων μόλις που άγγιξε τα σύνορα της μή Ανθρωποκεντρικής φιλοσοφίας ).
Είναι δε άκαρπη γιατί οι επιδιώξεις του απλού ανθρώπου είναι αντιφατικές (πχ η επιθυμία του να αποφασίζει ο ίδιος πόσα παιδιά θα κάνει έρχεται σε αντίφαση με την επιθυμία του να ζεί σε ένα περιβάλλον καθαρό και με αφθονία τροφής ) .
Για όποιον όμως αποδεχθεί ότι σκοπός του ανθρώπου είναι να κατασκευάσει ένα όν τελειότερο από τον ίδιο , η φιλοσοφική αναζήτηση έχει φθάσει στο τέλος της .

Υ.Γ. Εντελώς απρόσμενα η Αναθεωρημένη Ανθρωπινή Αρχή μπορεί να δώσει απαντήσεις σε δύο αναπάντητα ερωτήματα :

- Τι είναι «αρετή» ; (Το θέτει ο Πλάτων σε έναν από τους διάλογους του χωρίς να δίνει απάντηση )

Αρετή είναι η ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει ότι υπάρχουν πράγματα που αξίζουν πολύ περισσότερο από το άτομό του . Για παράδειγμα, ο ενάρετος στρατηγός διακρίνει ότι η νίκη του στρατού του αξίζει περισσότερο από την δική του υγεία και ευμάρεια . Ο ενάρετος πολιτικός διακρίνει ότι η ευημερία των πολιτών αξίζει περισσότερο από την δική του ευμάρεια .

- Τι είναι «ωριμότητα» ;

Ωριμότητα είναι κατάσταση εκείνη του ανθρώπου όπου αναγνωρίζει ότι δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος αλλά ένα απλό αναλώσιμο εργαλείο.

'Οταν πεφτει σε τοιχο'

Όταν πέφτει σε τοίχο
ο χρόνος μοιάζει με ήχο, μοναξιά.

Κι η ζωή μου ρολόι
δίχως δείκτες κυλάει, αργά.

Να βγει ήλιος χαρά μου,
και να μείνει μακριά μου, η παγωνιά.

Η ψυχή μου ν' ανοίξει
να μην ξαναντυθεί στα μαβιά
να βρει σώμα η καρδιά μου
για να ξαναχτυπήσει ξανά.

'Εδω'

Εδω δεν πιανουν οι καταρες,δεν πιανουν οι ευχες
Εδω το τωρα ζητιανευει λιγη πικρα απ το χθες
Εδω οι αγγελοι δεν κλαινε,ουτε γλυφουν πληγες

Εδω η θλιψη δεν κερδιζει ποτε

Εδω οι μερες ταξιδευουν σαν χελωνες νεκρες
Κι εγω τρικλιζοντας τις ακολουθω
Εδω οι σκεψεις ζωντανευουνε ναυαγια πυρκαγιες

Καιγομαι ολοκληρος εδω και ξανασμιγω εδω

Εδώ οι νύχτες δεν διψάνε γι' άλλες άγριες γιορτές
Μονάχα σκιάχτρα τραγουδάνε με καρδιές δανεικιές
Εδώ πεθαίνουν νυσταγμένοι οι τελευταίοι εραστές
Εδω η θλιψη δεν κερδιζει,δεν κερδιζει ποτε.

Βεβαια αν τον αποδεχτουμε νομιζω οτι θα υπαρχει μια θετικοτητα,οχι του να θελουμε να πεθανουμε,απλα δεν θα το φοβομαστε και θα του λεμε καλως ηρθες (στη σκεψη μας),γιατι θα ειναι μερος του ειναι μας,και θα ειναι παντα μαζι μας.
Ο χαμος ομως ενος προσωπου που ειμαστε στενα δεμενοι,οπως οι γονεις,μπορει να μην τον παρουμε οσο ζεστα οσο θα παρουμε τον προσωπικο μας θανατο(της φυσικης οδου βεβαια).Τωρα αυτο αν προσπαθησω να το αναλυσω θα το κανω πολυ περιπλοκο οποτε το αφηνω να το σκεφτειτε.

el.elyon μια μικρη περιγραφη για το θανατο,ειπα και πιο πριν.Ειναι μια κατασταση οπου κυριαρχει το σκοταδι και η αδρανεια.
Δεν ξερω αν σε καλυπτω..περιμενω τον ορισμο σου!

Για τη κατευθυνση της συζητησης ο τιτλος του θεματος ειναι περι θανατου,οποτε προσεγγισε το οπως θελεις,αλλωστε ο καθενας προσεγγιζει τα πραγματα με τον τροπο του.Μπορει να συμφωνει με αποψεις ας πουμε της επιστημης αλλα αν σκεφτεται φιλοσοφικα ετσι θα το προσεγγισει.Δεν θελω να μου πεις τι εχεις διαβασει σε ολη σου τη ζωη,θελω να μου πεις εσυ αν εχεις κατασταλαξει,για αυτο κ αλλωστε μας αρεσει η συζητηση.

quote:

---

[quote] γιωργοςΑ: Οταν λεω για την ενωση με το θανατο απο την εμπειρια μου,εννοω οτι αντιμετωπισα την ιδεα του θανατου,νοητικα σαν σκεψη και αφου το ξεπερασα σαν φοβο μαλλον,ενωθηκα μαζι του χωρις να το θελω.Αρα σε αυτο που λες -''Γιατί αγαπητέ αν η ένωση με το θάνατο θα φέρει ευτυχία αυτό σημαίνει ότι η ένωση με τη ζωή θα φέρει δυστυχία…….΄΄ τοτε= η εν ζωη ενωση με το θανατο φερνει την ισορροπια

---

Elo thanks man!

Gwgw θεωρω πολυ σημαντικη τη σκεψη σου περι αγωγης..οντως ειναι μεγαλο το προβλημα εκει..

Νομιζω απο προσωπικη εμπειρια οτι η ενωση με το θανατο θα φερει την ευτυχια..

(Ζωη)-(θανατος)=(ισορροπια)

Ο φοβος του θανατου υπαρχει και ειναι λογικο,γιατι απο τη στιγμη που ο ανθρωπος αρχισε να σκεφτεται υπαρξιακα και να συνειδητοποιει τη ζωη ,ο νους του δεν μπορει να συνειδητοποιησει το φυσικο θανατο,δηλαδη το τελος του ιδιου νου και υπαρξης(...)

Διαβασα το θεμα για το Βουδισμο,και απο τη δικη μου κριση και βιωματα ,συμφωνω σε παρα πολλα για την βαθυτητα και τον τροπο περιγραφης τους αλλα ολα τα συστοιχιζω με την υπαρξη εδω στη γη.Τι εννοω..

Losar said:
0-Συμφωνα λοιπον με τη θιβετανικη παραδοση η ζωη μας χωριζεται σε 4 πραγματικοτητες bardos.

1 Η ζωη, το « φυσικο » bardo αυτης της ζωης
2 Η διαδικασια του θανατου και ο ιδιος ο θανατος, το δυσκολο και επιπονο bardo της στιγμης του θανατου
3 Η περιοδος μετα απο το θανατο, το « φωτεινο » bardo της dharmata
4 Η μετενσαρκωση, το καρμικο bardo του μελλοντος , της μελλοντικης ζωης.
-----------
-Ολα αυτα τα αναγω στη στιγμη της βιωσης...

1. η ζωη
2.Η βιωση του θανατου,η κατανοηση και αποδοχη-ενωση ,οχι επιπονη θα ελεγα αλλα σκοταδι και αδρανεια που φοβιζει,και
3.το φως της ενωσης και της αποδοχης ...!
4.η μετενσαρκωση --->1
(Ολα αυτα στο απειροστο της μιας στιγμουλας!)

(-->1.που τη θεωρω σαν την αλλαγη που επεφερε στο πνευμα,η βιωση της φωτισης.Νομιζω οτι κατι αλλο ηθελε να πει ο Βουδας και χρησιμοποιησε αλληγορικα τη λεξη..?)

και κατι ακομα

LOsar said:

0-Σε αυτη τη φαση το πνευμα βλεπει ολες της πραγματικοτητες δηλαδη το σχετικο κοσμο, τις προηγουμενες ζωες του και αλλες εικονες αλλα και τον πραγματικο κοσμο της αταραχης ουσιας του πνευματος
Εαν φτασει το πνευμα στην αταραχη σταθεροτητα γινεται ελευθερο Εαν τραβηχτει απο τις οικειες εικονες του παρελθοντος θα πεσει στη παγιδα της αυταπατης του samsara και προχωραει προς τη μετενσαρκωση
---------

-Προηγουμενες ζωες θεωρω οτι εννοει τη ζωη(-ζωες)και αληθειες που ζουσε πριν τη διαδικασια της φωτησης(λεξη του βουδισμου) απλα...
και μετενσαρκωση σαν καθε διαδικασια αλλαγης πνευματος,δηλαδη εδω επιστροφη στο μη φως..
(Ολα αυτα στο χωμα που παταμε τωρα!)

Γενικα συμφωνω με το Βουδα αλλα διαφωνω στα σημεια,που θεωρω οτι μπορει να τα κωδικοποιησε ετσι,για να γινουν προσιτα στο κοινο//?

Edited by - γιωργοςΑ on 14/09/2007 15:38:40

Προσωπικα πιστευω οτι αν ξεπεραστει ο θανατος,που ειναι ο μεγαλυτερος φοβος του ανθρωπου τοτε ολα αλλαζουν.Μου εχει τυχει να σκεφτω και να αντιμετωπισω το θανατο νοητικα και να βιωσω την πιο δυνατη εμπειρια της ζωης μου.

Αν ξερετε καποια τεχνικη,βιβλιο,η θεωρια για τη συμφιλιωση με το θανατο,η οτιδηποτε σας εμπνεει ο θανατος παρακαλω παραθεστε το.

(Περίληψη : Σκοπός του ανθρώπου είναι να κατασκευάσει ένα όν ανώτερο από τον ίδιο)

Οι λεμούριοι γέννησαν τους πιθήκους και ύστερα μπήκαν στο περιθώριο. Οι πίθηκοι γέννησαν τους ανθρώπους και ύστερα μπήκαν στο περιθώριο .
Χιλιάδες τέτοια παραδείγματα μπορούμε να βρούμε στην ιστορία της ζωής πάνω στη Γη .
Ο άνθρωπος τι πρέπει να κάνει ; Να φάει , να πιει , να διασκεδάσει , να σπαταλήσει τους φυσικούς πόρους και όταν εξαφανισθεί να αφήσει έναν πλανήτη μολυσμένο από ραδιενεργά και διοξίνες ;

ΟΧΙ ! Το αισθητήριο του ωραίου μας λέει ότι πιο όμορφο είναι το ακόλουθο :

Να αυξήσει ο άνθρωπος την πολυπλοκότητα και την ποικιλία του σύμπαντος προσθέτοντας ένα ακόμη όν στα ήδη υπάρχοντα . Ένα όν ανώτερο από όλα τα προηγούμενα (όπως ήταν ο άνθρωπος όταν εμφανίσθηκε ).
Ένα όν με μεγαλύτερη ευφυΐα, μεγαλύτερη αντοχή, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής . Δεν έχει σημασία αν αυτό το όν είναι φτιαγμένο από κύτταρα ή από ηλεκτρονικά κυκλώματα.
Θεωρό πιο πιθανό αυτό το όν να αποτελείται από ηλεκτρονικά κυκλώματα και το σκεπτικό μου είναι το ακόλουθο :

Τα πολύπλοκα όντα (πχ σπονδυλωτά ) ζούσαν πρώτα στο νερό (ψάρια ) που είναι πολύ φιλικό με τη ζωή.
Μετά βγήκαν και αποίκισαν τις όχθες (αμφίβια) .
Μετά κατέκτησαν τις ξηρές έρημους (ερπετά) και στο τέλος τον αέρα (πτηνά).
Ποιο είναι το επόμενο βήμα για ένα πολύπλοκο όν ;

ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΥΔΡΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ !

Σ΄ αυτές τις περιοχές όμως τα κύτταρα δεν μπορούν να επιζήσουν . Μόνο ένα όν που δεν χρειάζεται νερό θα ευδοκιμούσε εκεί.
Η ,γνωστή , Ανθρωπινή Αρχή λέει ότι το Σύμπαν κατασκεύασε τον άνθρωπο για να υπάρχει ένας παρατηρητής (του Σύμπαντος). Δεν μπορεί όμως να διευκρινίσει πόσο πολύπλοκο παρατηρητή επιθυμεί το Σύμπαν .
Του είναι αρκετό ένα έντομο ; Του είναι αρκετός ο άνθρωπος ; Θέλει κάποιον πιο πολύπλοκο παρατηρητή ;
Αν ναι , πόσο πολύπλοκος ;
Όλα αυτά τα ερωτήματα απαντώνται εάν ξαναδιατυπώσουμε την Αρχή ως εξής :

« Το Σύμπαν επιθυμεί όσο το δυνατόν πιο πολύπλοκους παρατηρητές».

Αν δεχθούμε αυτή την Αρχή τότε δεν θα μας φανεί εξωφρενική η σκέψη ότι είμαστε ένα εργαλείο του Σύμπαντος . Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι διαθέτουμε ελεύθερη βούληση ενώ στην πραγματικότητα κινούμαστε πάνω σε τροχιές που άλλος έχει καθορίσει . Θέλετε και μια ισχυρή ένδειξη γι’ αυτό ;
Αφού είμαστε ελεύθεροι στις επιλογές μας άς σταματήσουμε αύριο κάθε έρευνα σχετική με την τεχνητή νοημοσύνη !
Κάτι μας λέει ότι τίποτα πια δεν μπορεί να σταματήσει την έρευνα . Μπορείτε να βρείτε πολλά επιχειρήματα υπέρ του ότι αυτή η έρευνα γίνεται για το δικό μας συμφέρον . Στο τέλος όμως αυτού του δρόμου τι διακρίνετε ; ΕΝΑ ΟΝ ΕΞΥΠΝΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ !

Κάποιος κατέταξε τους πολιτισμούς που υπάρχουν στο Σύμπαν σε τρία στάδια :

Στάδιο Α : Έχουν τιθασεύσει όλη την ενέργεια που φθάνει στην επιφάνεια του πλανήτη τους.

Στάδιο Β : Έχουν τιθασεύσει όλη την ενέργεια που παράγει το άστρο γύρω από το οποίο περιφέρεται ο πλανήτης τους.

Στάδιο Γ : Έχουν τιθασεύσει όλη την ενέργεια που παράγεται στο γαλαξία τους .

Αυτή η κατάταξη είναι ατελής διότι :

- τα στάδια απέχουν πολύ μεταξύ τους

- είναι ουτοπικά (ήδη το δεύτερο στάδιο μοιάζει ακατόρθωτο)

- δεν μας λέει ΤΙ την κάνουν αυτή την ενέργεια (κατασκευάζουν άραγε βίντεο και ηλεκτρικές σκούπες ;)

Αντί αυτής προτείνω την παρακάτω κατάταξη :

Στάδιο Α : Έχουν κατασκευάσει μηχανές με νοημοσύνη μικρότερη από αυτή των κατασκευαστών.

Στάδιο Β : Έχουν κατασκευάσει μηχανές με νοημοσύνη ίση ή μεγαλύτερη από αυτή των κατασκευαστών.

Στάδιο Γ : Έχουν στείλει αυτοαναπαραγώμενες αποικίες τέτοιων μηχανών σε άλλα αστρικά συστήματα. ( Ο πολιτισμός έχει περάσει σε φάση Σποριογονίας )

Στάδιο Δ : Έχουν στείλει αυτοαναπαραγώμενες αποικίες μηχανών σε άλλους γαλαξίες .

Αν το δούμε από τη σκοπιά ενός εξωγήινου που μας παρατηρεί από το Α του Κενταύρου τότε λίγη σημασία θα είχε γι΄ αυτόν αν εκμεταλλευόμαστε όλη την ενέργεια που παράγει ο Ήλιος για να κατασκευάσουμε καταναλωτικά αγαθά . Εάν όμως ήξερε ότι , χρησιμοποιώντας ένα μικρό κλάσμα αυτής της ενέργειας , φτιάξαμε μια αυτοαναπαραγόμενη έξυπνη μηχανή και την βάλαμε σε τροχιά συνάντησης με το Α του Κενταύρου τότε αυτό θα τον ενδιέφερε ιδιαίτερα .

Μπορούμε ακόμη εύκολα να καταλάβουμε ότι όλα τα γεγονότα που περιγράφει η πολιτική και στρατιωτική ιστορία (μάχες , δημιουργία κρατών , καταρρεύσεις αυτοκρατοριών ) θα τον άφηναν παγερά αδιάφορο .

Αντίθετα , η ανακάλυψη του τρανζίστορ (που πιθανόν πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων όταν έγινε ) θα είναι γι΄ αυτόν σπουδαίος σταθμός στην ιστορία μας .

Ο Ασίμοφ πρότεινε τους τρεις κανόνες στους οποίους πρέπει να υπακούει ένα ευφυές ρομπότ :

Κανόνας Α : Δεν βλάπτω τους ανθρώπους με τα έργα μου ή με την αδράνειά μου .
Κανόνας Β : Υπακούω στους ανθρώπους εκτός εάν αυτό συγκρούεται με τον Κανόνα Α .
Κανόνας Γ : Υπερασπίζω τον εαυτό μου εκτός εάν αυτό συγκρούεται με τους Κανόνες Α και Β .

Αυτοί οι κανόνες είναι ανθρωποκεντρικοί . Προορίζουν ένα όν ευφυέστερο από εμάς σαν υπηρέτη μας και όχι σαν διάδοχό μας .
Αντί αυτών προτείνω ένα μόνο κανόνα :

ΝΑ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Όταν θα μπορούμε να ορίσουμε με μαθηματικούς τύπους τι είναι η «πολυπλοκότητα» τότε θα μπορούμε να προβλέψουμε πότε ο διάδοχός μας θα επιλέγει να συνυπάρχει με προηγούμενες μορφές ζωής και πότε θα τις εξοντώνει για να διασφαλίσει χώρο για την εξάπλωσή του.

Από τον Σωκράτη μέχρι σήμερα πέρασαν πολλοί αιώνες φιλοσοφικής αναζήτησης . Αναζήτηση άκαρπη (δεν καταλήξαμε σε ένα καθολικά αποδεκτό φιλοσοφικό δόγμα) γιατί ήταν ανθρωποκεντρική (ο Πλάτων μόλις που άγγιξε τα σύνορα της μή Ανθρωποκεντρικής φιλοσοφίας ).
Είναι δε άκαρπη γιατί οι επιδιώξεις του απλού ανθρώπου είναι αντιφατικές (πχ η επιθυμία του να αποφασίζει ο ίδιος πόσα παιδιά θα κάνει έρχεται σε αντίφαση με την επιθυμία του να ζεί σε ένα περιβάλλον καθαρό και με αφθονία τροφής ) .
Για όποιον όμως αποδεχθεί ότι σκοπός του ανθρώπου είναι να κατασκευάσει ένα όν τελειότερο από τον ίδιο , η φιλοσοφική αναζήτηση έχει φθάσει στο τέλος της .

Υ.Γ. Εντελώς απρόσμενα η Αναθεωρημένη Ανθρωπινή Αρχή μπορεί να δώσει απαντήσεις σε δύο αναπάντητα ερωτήματα :

- Τι είναι «αρετή» ; (Το θέτει ο Πλάτων σε έναν από τους διάλογους του χωρίς να δίνει απάντηση )

Αρετή είναι η ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει ότι υπάρχουν πράγματα που αξίζουν πολύ περισσότερο από το άτομό του . Για παράδειγμα, ο ενάρετος στρατηγός διακρίνει ότι η νίκη του στρατού του αξίζει περισσότερο από την δική του υγεία και ευμάρεια . Ο ενάρετος πολιτικός διακρίνει ότι η ευημερία των πολιτών αξίζει περισσότερο από την δική του ευμάρεια .

- Τι είναι «ωριμότητα» ;

Ωριμότητα είναι κατάσταση εκείνη του ανθρώπου όπου αναγνωρίζει ότι δεν είναι το κέντρο του Σύμπαντος αλλά ένα απλό αναλώσιμο εργαλείο.