Librarian

τα τελευταία χρόνια,βέβαια, όπου η αρρώστια της την είχε καταπονήσει σημαντικά, αρνιόταν να διαβάσει σημάδια στο αρνί και μόλις της φέρναμε την πλάτη την έσπαγε και έλεγε "θα μάθω στο Δημητράκη να σας τα πεί του χρόνου,εγώ δε λέω πια και μη με πρήζετε και πολύ-πολύ γιατί δεν κάνει!"

Τελος παντων...τα σχόλιά σας, φίλοι μου...

Librarian

Έφυγε.Πήρε τον καφέ της και την τσάντα της και έφυγε.Και έμεινα μόνος.
Δεν ξέρω αν αυτό αφορά στην ιστορία αλλά πάντα είχα την υποψία οτι η γιαγιά μου είχε ιδιαίτερη σχέση με το Υπερφυσικο...

ps συγγνωμη για τις επεξεργασίες μηνύματος αλλά ο κώδικς φόρουμ με μπέρδεψε λίγο(!)

servatis a periculis,servatis a maleficum...denn die Todten reiten schell.

Edited by - Librarian on 17/05/2005 22:52:58

Edited by - Librarian on 17/05/2005 22:53:22

servatis a periculis,servatis a maleficum...denn die Todten reiten schell.

Τώρα...πίσω στη δική μου γιαγιά...
Καταλαβαίνω πως οι αισθήσεις μου έχουν αλλάξει. Χτες το απόγευμα βγήκα έξω και άρχισα να παραπονιέμαι για την έλλειψη ουρανού.Όταν με ρώτησαν να τους πω πως το αντιλαμβανόμουν, δεν μπορούσα να το εξηγήσω!Απλά με έπνιγε αυτή η αίσθηση.Δεν ήξερα ούτε ο ίδιος τότε τι μπορούσε να σημαίνει, αλλά ,αν κρίνω από τα γεγονότα της νύχτας που ακολούθησε, πρέπει να "το'χω για κακό". Βλέπετε, εχθές πάλι δεν μπορούσα να κοιμηθώ.Έτσι χάζευα στον Η/Υ,άκουγα μουσική,διάβαζα λίγο Μπουχάριν κ.λπ-όλα αυτά μόνος ΜΟΥ,στο δωμάτιό ΜΟΥ,με την πόρτα ΚΛΕΙΣΤΗ.Το τονίζω.Κάτά τις 2:30-3:00, εκεί που άκουγα μουσική στο Discman μου
(Πανούση,πιο συγκεκριμένα,το Live "με λένε πόπη Ι")ένιωσα να με κοιτάνε.Γύρισα λοιπόν προς την πόρτα να δώ πόιός ήταν,βγάζοντας τα ακουστικά απο τα αυτιά μου.Δεν ήταν κανένας.Ξαναβάζω τα ακουστικά στα αυτιά μου και αυτά με ξεκούφαναν!Χαμηλώνω την ένταση συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα οτι πριν γυρίσω προς την πόρτα άκουγα το σιντί πολύ σιγά.
Φρικάρω.
Μαζεύω το κουράγιο μου και πάω προς το γραφείο μου για να ανάψω το κερί.Η πλάκα είναι πως κανένας απο τους 3 μου αναπτήρες δεν άναβε ενώ όλοι τους είχαν αέριο. Με τα πολλά,ανάβω το κερί-κάθιδρος εν τω μεταξει,κάθομαι στο κρεββάτι και προσπαθώ να ηρεμήσω όταν ακούω ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ χτυπήματα στην πόρτα μου.Και ήταν τόσο δυνατά που απόρησα πως δεν ξύπνησαν οι γονείς μου! Δεν απάντούσα (προφανώς επηρεασμένος απο τις ελληνικές παραδόσεις για καταχανάδες!...)και έτσι μετά απο λίγο άκουσα σουρτά βήματα στο διάδρομο έξω από το δωμάτιό μου να κατευθύνονται στην εξώπορτα του σπιτιού. Λίγο πριν τα βήματα σβήσουν εντελώς,άκουσα τον πατέρα μου να λέει "Μαμά,εσύ είσαι; Δεν κοιμάσαι τέτοια ώρα;"
Δεν κοιμήθηκα καθόπου χτες.
Το πρωί ρώτησα τον πατέρα μου πως κοιμήθηκε και μου είπε οτι είδε τη γιαγιά στον ύπνο του να χτυπάει την πόρτα μου για να μου πεί καληνύχτα και να προσπαθεί να μπει αλλά να την βρίσκει κλειδωμένη.Θυμάται ακόμα οτι τη ρώτησε γιατί δεν κοιμάται τέτοια ώρα αλλά αυτή δεν απάντησε και έφυγε.

Librarian

Πάντως καταλαβαίνω πως νιώθεις... Και εγώ,που τώρα κάνω τον νταή,έχω διστάσει να γράψω μέχρι τώρα τη συνέχεια της ιστορίας απο φόβο οτι θα ακούσω το γνωστό "Μήπως τελικά ρε φίλε την άγγιξες για τα καλά την παράνοια;;;"

Αυτά πρέπει να ξεπεραστούν! Και όλοι μαζί πρέπει να ενεργήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Τώρα επί του θέματος...

Το τι είναι Lucid Dreaming (καθώς και τεχνικές για να το επιτύχεις) μπορείς να το μάθεις αναλυτικά στο www.dreamviews.com .Είναι ένα καλοοργανωμένο site με πολύ ευχάριστο περιβάλλον.

Όσον αφορά στους Σαβατογγενημένους,δεν ξέρω πολλά εκτός απο την ανατριχιαστική πληροφορία οτι ο πατέρας μου έχει γεννηθεί ξημερώματα Μεγάλου Σαββάτου,ερχόταν ανάποδα και τη γιαγιά μου οι πόνοι την έπιασαν Μεγάλη Παρασκευή!

Θα επανέλθω.
Librarian

Και πράγματι σε θεωρώ φίλη μου αφότου διάβασα το ποστ με τα αιχμηρά αντικείμενα.Δεν ξέρω γιατί αλλά μου ενέπνευσες συμπάθεια αμέσως! Σίγουρα το έχεις νιώσει και εσύ για κάποια άτομα...
Τελοσπαντων,ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας.

Πραγματικά ένα κερί είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με κάνει να νιώσω ήσυχος και να καταφέρω να κοιμηθώ...κάπως.

Αλλά εσύ γιατί λες οτι είναι πολύ σωστή επιλογή;

Και το χρώμα;Γιατί να αλλάξει;

Όταν αγόρασα το κερί, το αγόρασα ειδικά για να το κάψω για προστασία Χ Ω Ρ Ι Σ να ξέρω γιατι επέλεξα αυτό το χρώμα ή το σχήμα. Αυτό είναι άλλο ένα παράδοξο!

Κάπου αναφέρεις να κάνω σκέψεις που θα με κρατούν στη Γη.Τι ακριβώς εννοείς; Καθημερινά και απλά πράγματα ή οτιδήποτε πέραν του Υπερφυσικού;Έχω απορίες και μπορεί να κουράζω αλλά...περνάω δύσκολη φάση...Συγγνώμη.

Καληνύχτα.
Librarian

Υ.Γ Ότι και αν συμβαίνει στη ζωή σου και είναι ευχάριστο, τις ευχές μου.

servatis a periculis,servatis a maleficum...
Denn die Todten reiten schell!

Λοιπόν...
τα (ανατριχιαστικά) παράξενα άρχισαν αφού είδα το όνειρο, που σας είπα.Άρχισα να νιώθω περίεργα όταν ήμουν μόνος στο δωμάτιό μου , στο οποίο,σημειωτέον, κοιμόταν η γιαγιά μου για περίπου 1 χρόνο πριν πεθάνει και όταν τη νύχτα έμενα ξύπνιος (ως αποτέλεσμα ταραχής και ενός ούτως-ή-άλλως αργού ωραρίου ύπνου) φύσαγε πάρα πολύ δυνατά (και πού το παράξενο;) και άκουγα θορύβους λές και ότι υπάρχει στο μπαλκόνι μας,έπεφτε πάνω στη μπαλκονόπορτά μου (εδώ είναι το παράξενο!). Ακόμα πιο παράξενο είναι το γεγονός οτι το πρωί που ξύπναγα (αν κοιμόμουν και καθόλου...) πράγματι έβρισκα απλώστρες,λεκάνες,σκαμπό σωριασμένα έξω απ'την μπαλκονόπορτά μου.

Μετά απο κανα-δυο τέτοια βράδια με έπιασε μανία με τα κεριά! Ήξερα πως αν είχα αναμμένο ένα κερί,ούτε που θα φύσαγε...Τώρα,απο πού το ήξερα δεν ξέρω,ίσως διαισθητικά.

Δεν θέλω να παρεξηγηθώ-είμαι αρκετά ορθολογιστής,αλλά μιλάω για μανία,πανικό να ανάψω κερί. Και όχι κερί της εκκλησίας αλλα οποιοδήποτε κερί (συγκεκριμένα ένα μωβ κύλινδρο).

Έχω και άλλα να πω, αλλά περιμένω πρώτα απαντήσεις για όσα έχω ήδη πει.
Προσμένοντας,
Librarian

Βλέπετε, η γιαγιά μου πέθανε πρόσφατα.Ο θάνατος της με τσάκισε.Για 2-3 μέρες μετά το θάνατό της δεν άντεχα στην ιδέα οτι το σώμα της σαπίζει κάτω απο το χώμα και οτι η ψυχή της δικάζεται.Άγγιξα την παράνοια,είμαι σίγουρος.Επειδή είχα αρχίσει να ασχολούμε με το lucid dreaming μια βδομάδα πριν το θάνατό της,αφότου πέθανε,πρόσταζα τον εαυτό μου κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ να εμφανιστεί στον ύπνο μου για να ηρεμήσω (και φυσικά επαφιόμουν στην ικανότητα ανάκλησης ονείρων,που είχα έμφυτη και καλλιεργούσα)! Μονάχα την τέταρτη μέρα εμφανίστηκε η γιαγιά και δεν είμαι καν σίγουρος αν ήταν όνειρο αυτό που βίωνα!

(Μεταφράζω το κείμενο μου απο το φόρουμ του site "dreamviews", όπου το είχα δημοσιεύσει έτσι ώστε τα παιδιά του φόρουμ να μου πουν αν ήταν όνειρο συνειδητό ή απλά-κάπως-πραγματικό)

Ξύπνησα γύρω στα χαράματα για να πιώ λίγο νερό και μετά ξανάπεσα στο κρεββάτι.Οι βαριές κουρτίνες εμπόδιζαν το όποιο φως να μπει στο δωμάτιο.Ένιωθα πολυ κουρασμένος και γι'αυτό αποφάσισα να χρησιμοποιήσω τη μέθοδο HILD (μέθοδος για να προκαλέσεις Lucid Dreams).Έκλεισα τα μάτια και άρχισα να κρατάω ρυθμό με τα δάχτυλά μου κουνώντας τα ελάχιστα,όταν ξαφνικά άκουσα τη φωνή της γιαγιάς μου
"Σσσς!Μην κάνεις θόρυβο". Καθόταν στα πόδια του κρεββατιού και με χάιδευε όπως οι μανάδες χαιδεύουν τα μωρά.Προσπάθησα να της μιλήσω αλλά μου είπε πως αν μιλήσω το όνειρο θα χανόταν.Κοίταξα γύρω και είδα πως οι κουρτίνες ήταν παράλληλες στο ταβάνι.Ύστερα όλα μαύρισαν.

Το πρόβλημα είναι πως αργότερα συνέβησαν και άλλα που έχουν σχέση με τη γιαγιά και δεν είναι τόσο εφησυχαστικά.Έχω τρομάξει άσχημα και δεν έχω τολμήσει να πω σε κανέναν τίποτα πέρα απο το προαναφερθέν όνειρο.Θα επανέλθω με τη συνέχεια των γεγονότων όταν βρω χρόνο (ελπίζω σήμερα το βράδυ)
Μέχρι τότε δικός σας
Librarian

τα τελευταία χρόνια,βέβαια, όπου η αρρώστια της την είχε καταπονήσει σημαντικά, αρνιόταν να διαβάσει σημάδια στο αρνί και μόλις της φέρναμε την πλάτη την έσπαγε και έλεγε "θα μάθω στο Δημητράκη να σας τα πεί του χρόνου,εγώ δε λέω πια και μη με πρήζετε και πολύ-πολύ γιατί δεν κάνει!"

Τελος παντων...τα σχόλιά σας, φίλοι μου...

Librarian

Έφυγε.Πήρε τον καφέ της και την τσάντα της και έφυγε.Και έμεινα μόνος.
Δεν ξέρω αν αυτό αφορά στην ιστορία αλλά πάντα είχα την υποψία οτι η γιαγιά μου είχε ιδιαίτερη σχέση με το Υπερφυσικο...

ps συγγνωμη για τις επεξεργασίες μηνύματος αλλά ο κώδικς φόρουμ με μπέρδεψε λίγο(!)

servatis a periculis,servatis a maleficum...denn die Todten reiten schell.

Edited by - Librarian on 17/05/2005 22:52:58

Edited by - Librarian on 17/05/2005 22:53:22

servatis a periculis,servatis a maleficum...denn die Todten reiten schell.

Τώρα...πίσω στη δική μου γιαγιά...
Καταλαβαίνω πως οι αισθήσεις μου έχουν αλλάξει. Χτες το απόγευμα βγήκα έξω και άρχισα να παραπονιέμαι για την έλλειψη ουρανού.Όταν με ρώτησαν να τους πω πως το αντιλαμβανόμουν, δεν μπορούσα να το εξηγήσω!Απλά με έπνιγε αυτή η αίσθηση.Δεν ήξερα ούτε ο ίδιος τότε τι μπορούσε να σημαίνει, αλλά ,αν κρίνω από τα γεγονότα της νύχτας που ακολούθησε, πρέπει να "το'χω για κακό". Βλέπετε, εχθές πάλι δεν μπορούσα να κοιμηθώ.Έτσι χάζευα στον Η/Υ,άκουγα μουσική,διάβαζα λίγο Μπουχάριν κ.λπ-όλα αυτά μόνος ΜΟΥ,στο δωμάτιό ΜΟΥ,με την πόρτα ΚΛΕΙΣΤΗ.Το τονίζω.Κάτά τις 2:30-3:00, εκεί που άκουγα μουσική στο Discman μου
(Πανούση,πιο συγκεκριμένα,το Live "με λένε πόπη Ι")ένιωσα να με κοιτάνε.Γύρισα λοιπόν προς την πόρτα να δώ πόιός ήταν,βγάζοντας τα ακουστικά απο τα αυτιά μου.Δεν ήταν κανένας.Ξαναβάζω τα ακουστικά στα αυτιά μου και αυτά με ξεκούφαναν!Χαμηλώνω την ένταση συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα οτι πριν γυρίσω προς την πόρτα άκουγα το σιντί πολύ σιγά.
Φρικάρω.
Μαζεύω το κουράγιο μου και πάω προς το γραφείο μου για να ανάψω το κερί.Η πλάκα είναι πως κανένας απο τους 3 μου αναπτήρες δεν άναβε ενώ όλοι τους είχαν αέριο. Με τα πολλά,ανάβω το κερί-κάθιδρος εν τω μεταξει,κάθομαι στο κρεββάτι και προσπαθώ να ηρεμήσω όταν ακούω ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ χτυπήματα στην πόρτα μου.Και ήταν τόσο δυνατά που απόρησα πως δεν ξύπνησαν οι γονείς μου! Δεν απάντούσα (προφανώς επηρεασμένος απο τις ελληνικές παραδόσεις για καταχανάδες!...)και έτσι μετά απο λίγο άκουσα σουρτά βήματα στο διάδρομο έξω από το δωμάτιό μου να κατευθύνονται στην εξώπορτα του σπιτιού. Λίγο πριν τα βήματα σβήσουν εντελώς,άκουσα τον πατέρα μου να λέει "Μαμά,εσύ είσαι; Δεν κοιμάσαι τέτοια ώρα;"
Δεν κοιμήθηκα καθόπου χτες.
Το πρωί ρώτησα τον πατέρα μου πως κοιμήθηκε και μου είπε οτι είδε τη γιαγιά στον ύπνο του να χτυπάει την πόρτα μου για να μου πεί καληνύχτα και να προσπαθεί να μπει αλλά να την βρίσκει κλειδωμένη.Θυμάται ακόμα οτι τη ρώτησε γιατί δεν κοιμάται τέτοια ώρα αλλά αυτή δεν απάντησε και έφυγε.

Librarian