ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

lofor

Νέο Μέλος
7Μηνύματα
6Θέματα
25/05/2005, 10:51:24Πρώτο μήνυμα
08/06/2005, 12:46:54Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(6)

Πρόσφατα μηνύματα

Φίλε Άρη

Βρίσκω τον τρόπο που απαντάς σε όσους σε αποδοκιμάζουν λίγο απότομο, υπερασπίσου την αλήθεια σου με έναν πιο ευγενικό τρόπο.Αν πιστεύεις στο θεό (αν θυμάμαι καλά πιστεύεις) προσευχήσου για τη σωτηρία σου.


Μην είσαι σίγουρος για το τι ξέρεις-μην υποτιμάς αυτά που ξέρουν οι άλλοι.


φιλικά lofor

Ποτέ δεν είχα αναρωτηθεί για κατι τέτοιο παρ'όλο που πάντα φοβόμουν το σκοτάδι.Πράγματι τα θρίλερ και οι ιστορίες τρόμου παίζουν σημαντικό ρόλο στο γεγονός αλλά δε νομίζω να υπάρχουν πολλά νήπια που να βλέπουν ταινίες τρόμου.Ίσως το κάθε παιδί να συνδέει το σκοτάδι με ένα προσωπικό του φόβο π.χ.να φοβάται μην εμφανιστεί ο λυκός που η μητέρα του είπε ότι θα τον έτρωγε αν δεν έτρωγε όλο το φαγητό του.
Βλέπω αξίες να χάνονται
να σβήνουν σα κεριά σε καταιγίδα
Βλέπω ένα κόσμο στοιχειωμένο από ανούσιες υπάρξεις
Βλέπω ζωές χωρίς νόημα
πορείες χωρίς προορισμό,
πράξεις δίχως σκοπό,
Βλέπω ομαδικές αυτοκτονίες υπνωτισμένα πρόβατα το ένα πίσω απο το άλλο,
όλα πέφτουν στο γκρεμό,
στο σκοτάδι
σε ένα βασανιστικό άπειρο.
ΒΛέπω τον εαυτό μου θεατή τραγωδίας,
της δικής μας τραγωδίας
Βλεπω τον εαυτό μου ανήμπορο να αντιδράσει
Νιώθω σκέψεις και συναισθήματα
να καταπιέζονται από τα πρέπει μιας διεφθαρμένης κοινωνίας
Νιώθω φόβο βαθιά στη ψυχή
στο μυαλό
και στο κορμί μου
Δε θέλω απλά να υπάρξω και απλά να χαθώ
Δε θέλω να γίνω μια δυστυχισμένη από τους πολλούς δυστυχισμένους.
Ας με σώσει κάποιος νιώθω ότι χάνομαι.


ΈνηΦω

Άλλοι λενε πως το κλάμα δειχνει δειλία ,άλλοι λένε πως είναι απλά ανθρώπινο.Εγώ πιστεύω πως είναι μία φυσική αντίδραση στις δυσκολίες.Αφού κλάψεις όμως σκούπισε τα μάτια σου και δες πως η ζωή συνεχίζεται και εσύ πρέπει να ακολουθήσεις.
Μα για αυτό γεννηθήκαμε, για να γνωρίσουμε και να εξελήξουμε τον κόσμο.Αλλιώς δεν θα διαφέρουμε από μία αγέλη ζώων με μοναδικό στόχο την επιβίωση.θα νιώθεις ολοκληρομένος άνθρωπος αν αγνοείς την καταγωγή και τον προορισμό σου?Ή αν δεν μπορείς να εξηγήσεις φαινόμενα γύρω σου?
Κτά τη γνώμη μου ο καθένας ζει για διαφορετικό λόγο.Αλλοι συμβιβάζονται με τα απλά(ίσως γιατί δεν τολμούν να καταπιαστούν με τα περίπλοκά), ενώ άλλοι θέλουν κάτι παραπάνω από μια οικογένεια και μια δουλειά.Εγώ θέλω όσο ζω να μαθαίνω για τα ανεξιχνίαστα μυστήρια της ζωής.Ίσως να μην καταφέρω να μάθω πολλά αλλά και μόνο ότι θα έχω αναρωτηθεί για κατι αλλο εκτός από το τι θα φάω κτλ,θα με κάνει να νιώθω διαφορετική
Θεωρίες γενικές,θρησκευτικές,φιλοσοφικές, όλες προσπαθούν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα παρ'όλα αυτά κανείς δε ξέρει πότε θα έρθει η ώρα της κρίσης.Έχει σκεφτεί κανείς ότι αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και αύριο;Και οι άνθρωποι;Είναι προετιμασμένοι για να κριθούν;