Τάγμα Ροδόσταυρων

Δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείς... (δεν το λέω ειρωνικά - σοβαρολογώ).
Αντιλαμβάνομαι πως τα "συγχρονα ροδοσταυρικά τάγματα" τα θεωρείς γελοία. Καμμία αντίρρηση, αλλά και το AMORC που ανέφερες σε προηγούμενο μήνυμα σου, ως επικίνδυνο τέτοιο είναι. "Σύγχρονο ροδοσταυρικό τάγμα" (και αυτοί έχουν "μυητικούς" κύκλους δι' αλληλογραφίας).
Εκείνα που είναι στην μειοψηφία και κρατάνε το παλιό πνεύμα ζωντανό όπως λες, ποιά είναι ; και όποια κι αν είναι είναι καλά και σοβαρά ή επικίνδυνα ;
Μα το ίδιο link έδωσα εχθές και έγραψες "Ναι, και σιγουρα στις σελιδες τους θα μας πουν την αληθεια, αυτοι οι καλοι ανθρωποι."

Μέσα στο AMORC υπάρχουν κύκλοι που κρατούν το παλιό πνεύμα ζωντανό, και οι διδασκαλίες τους δεν έχει καμια σχέση με τις διδασκαλίες των νέων ταγμάτων... Μπορώ να το πω αυτό γιατί ασχολήθηκα παρα πολύ με το θέμα και μπόρεσα να σταματήσω την ίδρυση διαφορων μασονικών στοών και άλλων ταγμάτων εδώ στην Γερμανία. Και μόνον για να μην με καταλάβει κανεις λάθος, δεν θεωρώ τα νέα τάγματα γελοία επειδή πιστεύουν σε αυτό που πιστεύουν η κάνουν αυτό που κάνουν, αλλα επειδή είναι τα κορόιδα των κρυφών ομάδων που στα γγογιμ δεν αποκαλύπτουν την αληθινή διδασκαλία.


Δεν είπα πως είναι σωστά αυτά τα βιβλία, ούτε είπα πως συμφωνώ με αυτά. Απλά προτείνω, όσους ενδιαφέρονται να τα διαβάσουν αφού είναι δωρεάν και έτσι μια καταπληκτική ευκαιρία, μετά πρέπει ο καθένας μόνον του να κρίνει τι αληθεύει και τι όχι. Θα βγάλει ο κάθε ένας τα συμπεράσματα του.


Wizen

Αγαπητέ Wizen και λοιποί συνομιλητές,

Μετά τις παραπάνω θέσεις, τις οποίες δεν δύναμαι να τις θεωρήσω βάση για σοβαρή συζήτηση, δεν μπορώ να συνεχίσω να συμμετέχω σε αυτό το νήμα.
Καλή συνέχεια σε όσους το προσπαθήσουν.

EDIT
Ελπίζω αυτό το μήνυμα του Wizen σε άλλο νήμα (11 λεπτά μετά το παραπάνω) να μην συνδέεται με το δικό μου post.

Ώχ!! Δυστυχώς ήμουν χωρίς ίντερνετ για κάποιες μέρες και αντίκρισα όοοολο αυτό.. Καταρχήν σας ευχαριστώ όλους για την βοήθειά σας. Λυπάμαι που κατέληξε σε μία τέτοια λογομαχία. Ακόμα δεν βρήκα τον χρόνο να διαβάσω τα λινκς που μου έχετε δώσει αλλά θα το κάνω σίγουρα σύντομα!

Παρακαλώ τους Συντονιστές να κάνουν (αν τους είναι εύκολο) την διόρθωση στον τίτλο του θέματος όπως πολύ σωστά διόρθωσε ο φίλος alet.

Τέλος θα σας παρακαλούσα η συζήτηση να συνεχίσει σε λίγο πιο χαμηλούς τόνους... Και αν όσο απευθύνεστε σε μένα παρακαλώ να χρησιμοποιήτε περισσότερο συμβατές ορολογίες και έννοιες, μιας και δυστυχώς τα ελάχιστα γνωρίζω από "τέτοια θέματα" και είμαι και σχετικά νέος θαμώνας σε αυτό το φόρουμ!

Ευχαριστώ!

Ιστορικό των ΡοδοΣταύρων
(σύμφωνα με τα Αρχεία του Τ.Κ+Α)
Απόσπασμα από ομιλία του ΥΜΤ Ευγενίου, στην Γαλλία, το 1940.
(Ε.Dupre-ΡοδοΣταυρων Ιστορια)

Ο ΡοδόΣταυροι συγκροτήθηκαν σε Τάγμα το 313 μ.Χ. από τον Κωνσταντίνο τον Μεγάλο. Χάρη στις ενέργειες των μελών της Αδελφότητας, ο Χριστιανισμός, με το Διάταγμα του Μεδιολάνου 1, καθιερώθηκε οριστικά στα πολιτισμένα κράτη της Ευρώπης.
Κατ’ απομίμηση του Χριστού, το Τάγμα διοικείτο από 12 Μεγάλους Διδασκάλους και 72 Διδασκάλους, υπό το κύρος ενός Υπάτου Αρχηγού ο οποίος έφερε τον τίτλο του Ιμπεράτορος. Ο Ιμπεράτωρ είχε ως βοηθούς δύο αξιωματούχους οι οποίοι απεκαλούντο ο μεν ένας Διδάσκαλος της Ανατολής, ο δε άλλος Διδάσκαλος της Δύσεως. Ο Ιμπεράτωρ ήταν ταυτοχρόνως και Αυτοκράτορας. Το Τάγμα διαλύθηκε το 1453, την ημέρα της πτώσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, 29η Μαΐου 1453. Την ίδια μέρα χάθηκε και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ο 11ος, τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας και τελευταίος Ιμπεράτωρ ΡοδόΣταυρος.
Οι λίγοι Διδάσκαλοι-αδελφοί, οι εναπομείναντες χωρίς αρχηγό, διασκορπίστηκαν ανά τον κόσμο και με μεμονωμένες μυήσεις διατήρησαν την μυστική Παράδοση, αφού εγκατέλειψαν όμως τους πρακτικούς και πολιτικούς σκοπούς του Τάγματος 2.
Ένας Ευρωπαίος μύστης, ο Ροζενκρόυτς, μυήθηκε στην Παράδοση τον 14ο αιώνα και την διέδωσε στην Δύση, ιδιαιτέρως στην Γερμανία και την Γαλλία. Η μυστηριώδης δράση των Διδασκάλων έγινε τότε αισθητή για λίγο χρόνο, αλλά η Αδελφότητα περιέπεσε και πάλι σε αφάνεια και δεν διατηρήθηκε μέχρι τις μέρες μας παρά από περιορισμένο αριθμό μεμυημένων, κατώτερο των 100 αδελφών στην Δύση. Η αρχική Παράδοση έχει τελείως αλλοιωθεί 2. Ο νυν αρχηγός των ΡοδοΣταύρων φέρει τον τίτλο «Μέγας Αττικός», έχει το αξίωμα του Διδασκάλου της Ανατολής και, ενδεχομένως, θα ήταν Ιμπεράτωρ, αν ο Ύπατος Άρχων στο Αόρατο αποφάσιζε την επανασυγκρότηση του Τάγματος.

πηγη http://www.krinaetos.gr/page.php?tm=...171203&spot=19

Φίλε Leo,

Αυτά εννούσα όταν μίλαγα για τους "σύγχρονους Ροδόσταυρους". Τουλάχιστον στον Κριναετό το ξεκινάνε από τον Κωνσταντίνο, στο AMORC το ξεκινάνε από τον Τούθμωση τον 3ο το 1450π.Χ....

Στην πραγματικότητα οι Ροδόσταυροι πρωτοεμφανίστηκαν με τα ανώνυμα Ροδοσταυρικά Μανιφέστα (Fama Fraternitatis και Confessio Fraternitatis) και τους Χυμικούς Γάμους του Κρίστιαν Ρόζενκρόϊτς στις αρχές του 17ου αιώνα.
Τα έργα αυτά έχουν γραφεί κατά πάσα πιθανότητα από τον Ιωάννη Βαλεντίνο Ανδρέα.
Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα, δηλαδή αν η Ροδοσταυρική Αδελφότητα δημιουργήθηκε μετά από τα μανιφέστα ή αν τα μανιφέστα γράφηκαν από την Αδελφότητα (ή έστω εκ μέρους της).
Το όνομα Ροδόσταυρος προέρχεται από τον Κρίστιαν Ρόζενκρόϊτς, τον ήρωα των μανιφέστων και των γάμων "Χριστιανό Ροδόσταυρο".

Οι Ροδόσταυροι τον 18ο - 19ο αιώνα πιθανότατα απορροφήθηκαν από τα Τεκτονικά τάγματα της εποχής, που ήταν πιο "in".
Σήμερα Ροδόσταυρος καλείται ο κάτοχος του 18ου βαθμού στον Σκωτικό τύπο του τεκτονισμού και στην Αγγλία, Σκωτία και σε άλλες χώρες υπάρχει η Societas Rosicruciana (επιγενόμενο τεκτονικό σώμα)

Οι "σύγχρονοι Ροδόσταυροι" μην μπορώντας να αποδείξουν την "νόμιμη" καταγωγή τους από τα Ροδοσταυρικά τάγματα του 17ου - 18ου αιώνα, "το έριξαν στην παλαβή" προβάλλοντας σαν ιδρυτές τον Τούθμωση, τον Μ. Κωνσταντίνο, το Χριστό κλπ.

Είναι η πρώτη φορά που πληροφορούμαι την ανωτέρω εκδοχή του ΥΜΤ Ευγενίου σχετικά με τις ρίζες του Ροδοσταυρισμού και τη σχέση του με τον χριστιανισμό . Τέτοιες απόψεις δυστυχώς μας απομακρύνουν από την αλήθεια αλλά μια σύντομη έρευνα θα καταδείξει στον ενδιαφερόμενο το λάθος αυτών των αξιώσεων. Επειδή όμως πολλές φορές ψάχνουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, θέλω να κάνω 4 παρατηρήσεις επί του θέματος:

1. Αν πρόκειται να αναγάγουμε τον Ροδοσταυρισμό (ως μορφή ομάδας-τάγματος) στην αρχαιότητα, τότε αυτός σχετίζεται περισσότερο με την αρχαία Ελλάδα κι όχι με την Αίγυπτο, της οποίας ο επιστημονικός εσωτερισμός είναι εντελώς απών εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ειδικά για την εγκυρότητα και τις ιστορικές καταβολές του AMORC, ας είναι καλά το F.U.D.O.S.I.

2. Το σύμβολο του Ροδοσταυρισμού (το ρόδο πάνω στον σταυρό), ουδεμία σχέση έχει με χριστιανικές καταβολές. Άλλωστε ο σταυρός είναι ισοσκελής κι όχι ο χριστιανικός. Αν το κρίνετε σκόπιμο, μπορεί να γίνει μια αναφορά στον συμβολισμό του ρόδου και του σταυρού.

3. Ο Ροδοσταυρισμός, έχω τη γνώμη πως περισσότερο αποτελεί τρόπο και φιλοσοφία ζωής, παρά εσωτερικό τάγμα. Με απλά λόγια, το να αποκαλείται κάποιος Ροδόσταυρος, δεν έχει σχέση με το αν ανήκει σε κάποιο (de jure?) Ροδοσταυρικό τάγμα αλλά σχετίζεται με τον τρόπο που προσεγγίζει την ίδια τη ζωή, τα χαρακτηριστικά και τρόπους λειτουργίας του κόσμου μας καθώς και τη θέση του μέσα σε αυτόν. Πρόκειται για ένα προφίλ που συνδυάζει τον φιλοσοφικό και πρακτικό εσωτερισμό με την αυτογνωσία και τον ανθρωπισμό.

4. Ακόμη και ο ίδιος ο Μαρτινισμός, δεν αποτελεί "καθαρή γραμμή", καθώς αυτό που γνωρίζουμε τώρα ως Μαρτινισμό, προήλθε από τον Louis-Claude de Saint-Martin, μαθητή του Martinez de Pasqually, ο οποίος περίπου το 1765 ίδρυσε το τάγμα "Ordre des Elus Cohen de l'univers" (Τάγμα των εκλεκτών ιερέων του κόσμου), το οποίο ασκούσε καθαρά θεουργικές τελετές (θεωρία της "επανενσωμάτωσης"). Στην ουσία, ο Saint-Martin, αλλοίωσε και "εκχριστιανοποίησε" τις αρχικές διδασκαλίες και θεουργικές τελετές του Martinez, με αποτέλεσμα να προκύψει αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως "Μαρτινισμό"... (χριστιανισμός της καρδιάς και της λύτρωσης μέσω της ικεσίας)

Έτσι όπως το λες εγώ καταλαβαίνω πως κάποιος θα μπορούσε να γίνει Ροδόσταυρος διαβάζοντας βιβλία και σερφάροντας στο internet ή ακόμα και να είναι "φύσει" Ροδόσταυρος.
Η Ροδοσταυρική κοσμοθεωρία, δεν έχει ως απαραίτητο συστατικό την μύηση και δεν εννοώ ένα "θεατρικό δρώμενο", αλλά μια μύηση καταλύτη για την εσωτερική μεταστοιχείωση ; Θεωρείς πως είναι δυνατή η "αυτο-μύηση" ;

Απ' όσο γνωρίζω (μπορεί να κάνω και λάθος φυσικά) δεν υπάρχει μια ενιαία Μαρτινιστική παράδοση. Υπάρχουν τάγματα που ακολουθούν την "κατά Pasqually παράδοση", άλλα την "κατά Saint Martin", άλλα την "κατά Papus" κ.ο.κ.
Η "Παγκόσμια Αποκατάσταση", όπως την έχω αντιληφθεί, δεν νομίζω πως είναι "χριστιανισμός της καρδιάς" και "λύτρωση μέσω της ικεσίας"

Φίλε alet γράφεις:

Σαφώς και έχεις δίκιο. Βασικό ρόλο σε όλα αυτά παίζει και ο παράγοντας της βιωματικής εμπειρίας, κάτι που αν και προηγουμένως δεν ανέφερα ξεκάθαρα, το σημειώνω έστω και τώρα. Είναι αδύνατο να καλείται κάποιος Ροδόσταυρος αν μένει μόνον στην απλή πληροφόρηση πχ από το internet ή από κάποια άλλη πηγή μαζικής παροχής πληροφοριών. Από την άλλη πλευρά όμως, δεν μπορούμε και να αποδεχτούμε πως το να συμμετέχεις απλώς σε κάποιες συγκλήσεις ενός Ροδοσταυρικού τάγματος, αυτόματα σε χρήζει Ροδόσταυρο. Οι βαθμοί και τα αξιώματα δεν έχουν καμία ουσία αν πρώτα δεν αντανακλώνται και δεν υλοποιούνται στην καθημερινή μας ζωή αλλά και αν δεν μας βοηθήσουν να εξελιχθούμε ως ατομικότητες.

Ρωτάς αν κάποιος μπορεί να είναι "φύσει" Ροδόσταυρος και αν θέλεις τη γνώμη μου, θεωρώ πως όντως ισχύει. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζεται να μάθουν κάποιες από τις Ροδοσταυρικές διδασκαλίες για να αποκαλούνται Ροδόσταυροι. Κυρίως για θέματα του φιλοσοφικού εσωτερισμού, υπάρχουν άνθρωποι πλήρως αμέτοχοι από τάγματα που πάραυτα "βάζουν γυαλιά" στους "μυημένους". Φυσικά, στο κομμάτι του πρακτικού εσωτερισμού που επίσης αποτελεί θεμελιώδη ενασχόληση στα Ροδοσταυρικά τάγματα, εκεί συμφωνώ πως η φυσική παρουσία σε μία σύγκληση ή φόρουμ είναι απαραίτητη. Πάραυτα, ακόμη και μία ερευνητική ομάδα που έχει ως αντικείμενο μελέτης όλο το φάσμα του Ροδοσταυρισμού, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "Ροδοσταυρική"; Πρέπει δηλαδή να της δοθεί το "χρίσμα" από ένα αναγνωρισμένο ενεργό Ροδοσταυρικό τάγμα; Που θα αποσκοπούσε αυτό; Θέλω απλά να καταλήξω πως οι ταμπέλες στα τάγματα πολλές φορές είναι απλή θεωρία...

Εν πάσει περιπτώσει, με την τοποθέτησή μου περί προϋποθέσεων στον Ροδοσταυρισμό, ήθελα απλώς να καταδείξω πως πραγματικά κάποιοι άνθρωποι, από πλευράς φιλοσοφίας, ηθικής και κοσμοθέασης είναι ήδη Ροδόσταυροι χωρίς να ανήκουν σε κάποιο τάγμα. Γι' αυτό προσέγγισα τον "Ροδοσταυρισμό" περισσότερο ως στάση ζωής και ερευνητικό προφίλ, παρά ως διακριτικό μέλους σε κάποιο τάγμα.

Η πραγματική μύηση (όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ) κι όχι η τελετή εισδοχής σε ένα τάγμα ή ανάληψης βαθμού, αποτελεί πραγματικά εκ των ων ουκ άνευ παράγοντα στην εσωτερική μεταστοιχείωση (πνευματική αλχημεία). Μία τέτοιου είδους μύηση, όπως προανέφερα, ολοκληρώνεται μέσω της βιωματικής εμπειρίας, η οποία αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξή μας. Το να μείνουμε στη θεωρία και τη συσσώρευση πληροφοριών χωρίς να "μεταστοιχειώσουμε" τις πληροφορίες σε πράξη είναι δώρον άδωρον.

Σχετικά τώρα με την αυτομύηση που αναφέρεις, θα ήθελα να μου προσδιορίσεις κάπως πιο αναλυτικά τον όρο. Αναφέρεσαι σε κάποιου είδους "αστρική" μύηση ή σε κάτι ανάλογο που ακολουθούν τα μέλη του AMORC; Τι εννοείς (εσύ) με τον όρο "μύηση";

Όντως μετά τον Pascually προέκυψαν αρκετές "παραφυάδες" αλλά οι σημαντικότερες ήταν αυτές των μαθητών του Pascually, δηλαδή του Saint-Martin και του Willermoz (και οι δύο μυημένοι στο θεουργικό τάγμα "Elus-Cohens" του Pascually). Για την ακρίβεια, ο Μαρτινισμός έχει εκφραστεί με τρία διαφορετικά τάγματα, αυτό του γνωστού σε όλους μας Μαρτινισμού, το τάγμα των Elus-Cohens και ένα ακόμη Τεκτονικό τάγμα. Πάντως, η αφετηρία όλων ήταν το τάγμα των Elus-Cohens που ίδρυσε ο Pascually και ασχολούνταν με τη Νεοπλατωνική θεουργία.

Αναφέρεσαι στην "επανενσωμάτωση" μέσω της θεουργίας που υποστήριζε ο Pascually; Αν ναι, ακριβώς αυτό είχα επισημάνει κι εγώ. Η γραμμή που γνωρίζουμε ως Μαρτινισμό λίγη σχέση είχε με τη θεουργία των Elus-Cohens.

Συμφωνούμε !


Καταλήγοντας στο ίδιο, ή έστω σε παρόμοιο συμπέρασμα, έχω διαφορετική προσέγγιση.
Ο σκοπός των εσωτερικών ταγμάτων, αδελφοτήτων κλπ. και των εργασιών τους είναι η "πνευματική τελείωση" και στόχος είναι η "αλήθεια".
Θεωρώ κι εγώ πως υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν τον ίδιο σκοπό και τον ίδιο στόχο και τα καταφέρνουν χωρίς να χρειάζεται να συμμετέχουν σε καμμία "εργασία τάγματος". Αυτό όμως δεν τους κάνει "φύσει" Ροδόσταυρους, Τέκτονες κλπ. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τουλάχιστον ένα βήμα μπροστά !


Όχι τίποτε τέτοιο. Απλά ήθελα να καταδείξω πως η μύηση είναι βιωματική εμπειρία και σαφώς όχι γνώση ή θεωρητική προσέγγιση.


Ακριβώς

Ήταν επιλογή του θεματοθέτη φαντάζομαι, ο οποίος έθεσε το θέμα και από αυτή την πλευρά.
* οι επισημάνσεις (bold) είναι δικές μου.

Μάλιστα... Δεν είχα διαβάσει όλη την αρχική τοποθέτηση του φίλου. Δική μου η παράλειψη

Πάντως αυτές οι πομπώδεις εκφράσεις όπως "γλύτωσα", "ξέμπλεξα" κλπ ανθρώπων που δεν ανήκουν πλέον σε κάποιο εσωτερικό τάγμα μου θυμίζουν φρεσκοχωρισμένους που λένε τα ίδια για την πρώην τους... Όπως και να έχει, αυτή η εντύπωση πως τα μέλη των ταγμάτων κατά κάποιον τρόπο εγκλωβίζονται σε "στοές" και δεσμεύονται από φοβερούς και τρομερούς όρκους σιωπής, είναι η επικρατούσα.

Σίγουρα σε αυτό το φαινόμενο έχουν βάλει το χεράκι τους και τα ίδια τα μέλη των ταγμάτων που κάποιες φορές συντηρούν ένα υπέρμετρο κλίμα μυστικοπάθειας που κινείται πέραν του όρκου σιωπής (λέγε με αίγλη...), κάτι που για τους "βέβηλους" ευκόλως μεταφράζεται σε κάτι το ανίερο

Φίλε τριθέμιε, σε καλωσορίζω και εγώ στην παρούσα ιστοσελίδα και εύχομαι καλή και εποικοδομητική συνέχεια.

Μιά-δυό μικρές παρατηρήσεις στα γραφόμενά σου:

*...και ως γνωστόν φθάνεις να ακούς και το άλλο, το καταπληκτικό..:

-Α, εσύ δεν είσαι Τέκτων, διότι και πολλά μου λες και προσπαθείς να με κάνεις να καταλάβω...

O tempora, o mores!

Φίλοι μου καλημέρα σας.

Θα συμφωνίσω με τον φίλο Trithemius ποιός ο λόγος του παρόντος τόπικ να
είναι Συνωμοσιολογία-Παγκοσμιοποίηση-Γεωπολιτική και όχι στην
κατηγορία Ψυχικά Φαινόμενα – Μεταφυσική –Αποκρυφισμός...

Ένα άλλο που θέλω να επισημάνω είναι η λέξη "βέβηλους" η οποία κατα την
αποψή μου είναι τελείος αδόκιμη...
Η λέξη που γνωρίζω είναι "αμύητους" και όχι "βέβηλους"....
(Σε ότι έχει σχέση με τα μυητικα τάγματα/εταιρείες)

Ευχαριστώ.

Φίλε AVATARGR,

Η λέξη "βέβηλος" δεν είναι αδόκιμη. Μέχρι σχετικά πρόσφατα εχρησιμοποιείτο στα περισσότερα μυητικά τάγματα.
Η φόρτιση της, για συγκεκριμένους λόγους που δεν είναι του παρόντος να εξετάσουμε, είναι στην εποχή μας αρνητική .
Ο βέβηλος κόσμος κατά τον μεγάλο Γάλλο κοινωνιολόγο του 19ου αιώνα Εmile Durkheim, είναι αυτός που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας, ο εμπειρικός κόσμος που αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε αισθήσεις.
Βέβηλος εκαλείτο στα μυητικά τάγματα (γιατί εδώ και χρόνια, για προφανείς λόγους, στα περισσότερα δεν χρησιμοποιείται η έκφραση) αυτός που μετέφερε τον "βέβηλο κόσμο" στον υπεραισθητό, κατ' επέκταση λοιπόν ο αμύητος σε αυτόν.
Η λέξη βέβηλος σου θυμίζω πως χρησιμοποιήθηκε και στα αρχαία μυστήρια (Εκάς οι βέβηλοι) και αναφερόταν στους αμύητους χωρίς να έχει την σημερινή αρνητική φόρτιση.

Εκτός όλων αυτών η λέξη βέβηλος, στα μυητικά τάγματα που έλκουν την καταγωγή τους από την δυτική εσωτερική παράδοση, χρησιμοποιήθηκε ως η καλύτερη δυνατή μετάφραση του profane το οποίο προέρχεται από το λατινικό profanum (pro = εκτός και fanum = ναός), αυτός δηλαδή που πρέπει να μείνει εκτός του ναού.

Φίλοι μου καλησπέρα σας.

Φίλε alet σωστα αναφέρεις περι της λέξης "βέβηλους" αλλά η αναφορά σου
είναι για την βεβήλωση των ΝΑΩΝ-ΣΤΟΩΝ αλλά εγώ αναφέρωμαι (και λάθος
που δεν το διευκρίνισα) στην αναφορά της λεξης γενικά για ΑΜΥΗΤΟΥΣ ή
ακόμα και για την κοινωνία γενικότερα (βέβηλη).
Το εαν κάποιοι αξακολουθούν να το χρησιμοποιουν για την κοινωνία γενικότερα (βέβηλη) η αποψή μου είναι πως λάθος γίνεται ο χαρακτηρισμός αυτός.

Ευχαριστώ.

Η χρήση του όρου "βέβηλος" έγινε ακριβώς με το σκεπτικό που παρουσίασε ο φίλος alet, γι' αυτό και στην προηγούμενη τοποθέτησή μου έβαλα εισαγωγικά στη λέξη αυτή...

Η διάκριση των μυημένων από τους αμύητους ορίστηκε στην αρχαία Ελλάδα (Ελευσίνια μυστήρια) με τον όρο "βέβηλοι". Σήμερα βέβαια φτάσαμε να έχουμε αλλοιώσει τη σημασία της λέξης και να την ταυτίζουμε κυρίως με την υλική καταστροφή ιερών χώρων και αντικειμένων.

Σε όλα τα μυητικά τάγματα, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η φράση "εκάς εκάς εστέ βέβηλοι!" έχει δείξει τη διαχρονικότητά της και την αναγκαιότητά της

Φίλοι μου καλησπέρα σας.

Φίλε Trithemius δεν διαφωνώ με το σκεπτικό...
Αλλά το "ΒΕΒΗΛΟΣ" είναι για να μην εισαχθούν η μάθουν κάτι οι ΑΜΥΗΤΟΙ απο
τα ΔΡΟΜΕΝΑ....
Εξ' άλλου και "βέβηλος" είναι ο ανόσιος εκ του "βαίνω" μπαίνει κάπου χωρίς
άδεια...
Αλλά "βέβηλη" δεν είναι η κοινωνία που ζούμε...

Ευχαριστώ.

Αν το προσεγγίσουμε με την ορολογία των ταγμάτων, όσοι εκ της κοινωνίας δεν ανήκουν στα τάγματα, ναι είναι βέβηλοι. Αν το προσεγγίσουμε με την αλλοιωμένη ερμηνεία, τότε όχι δεν είναι βέβηλοι.

Το να μην μάθουν κάτι οι αμύητοι δεν υπονοεί πως αυτό το "κάτι" είναι αισχρό ή πως οι μυημένοι ντρέπονται για αυτό. Δηλώνει απλώς ότι οι "απ' έξω" δεν έχουν περάσει από τη διαδικασία της μύησης. Για να το μεταφέρουμε στην καθημερινότητά μας, αν εγώ είμαι δικηγόρος και ανήκω στον δικηγορικό σύλλογο Αθηνών (δηλ. είμαι "μυημένος" σε αυτόν τον σύλλογο), τότε εσύ που είσαι πχ μηχανικός, με την αρχική-ορθή έννοια του όρου, είσαι "βέβηλος"

Ο όρος "βέβηλος" δεν σχετίζεται με το ανόσιο. Αυτή η ερμηνεία είναι μεταγενέστερη και παρερμηνεία της αρχικής. Ένα πολύ συναφές παράδειγμα είναι και τα επίθετα "βάρβαρος", "αιρετικός", "βλάσφημος", "θεός" (κι όμως δεν είναι ουσιαστικό αλλά επίθετο ) κλπ.