Άγγελος "οδηγός";

Μήπως όταν πλησιάζει ο θάνατος διευρύνεται η συνείδηση όπως προαναφέρθηκε και ο άνθρωπος αποκτά επαφή με τον άλλο κόσμο;
Έχω διαβάσει και ακούσει για μεταθανάτιες εμπειρίες που μετά από αυτές ο άνθρωπος που τις βίωσε απόκτησε μεταφυσικές δυνατότητες.

Κάπου είχα διαβάσει ότι όσο ένας άνθρωπος πλησιάζει στο θάνατο, βρίσκεται τόσο στο φυσικό επίπεδο όσο και στο αιθερικό. Δηλ., όσο πλησιάζει ο θάνατος τόσο ο άνθρωπος εισέρχεται στο αιθερικό επίπεδο, σε σημείο που δεν διαχωρίζει τα δύο επίπεδα.
Η γιαγιά μου λίγες μέρες πριν αρρωστήσει και πεθάνει μου έλεγε ότι έβλεπε στο σπίτι διάφορους πεθαμένους και οτι μάλιστα τους μιλούσε. Και φυσικά μου είχε ανακοινώσει, σα να ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο, οτι θα πέθαινε. Δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας που θα προμύνηαν τον θάνατό της όμως εκείνη ήταν τόσο σίγουρη που μου έδινε οδηγίες για μετά το θάνατό της.

Καλησπερα σας..Ελπιζω να ειστε ολοι καλα.Εχω καιρο να γραψω και να διαβασω στο φορουμ. Ειναι που δεν εχο ιντερνετ σπιτι προς το παρων και ελπιζω συντομα να βαλω. Τωρα ειμαι στη δουλεια και σας διαβαζω μιας που δεν εχει πολυ δουλεια..Διαβαζοντας το θεμα ενιωσα την αναγκη να σας πω κι εγω κατι που συνεβει πριν 2 μηνες. Δυστηχως τον Ιανουαριο εχασα τον πατερουλη μου. Ηταν πολυ αρρωστος και η μαμα μου τοσο καιρο ηταν και νοσοκομα διπλα του. Εγω δυστυχος και ευτυχος ημουν μακρια.Το βραδυ που θα εφευγε, η μαμα μου τον πηγε στο νοσοκομιο μιας που δεν ηταν καλα. Καποια στιγμη,λιγο πριν ξεψυχισει,κοιτουσε προς το ταβανι και απλωσε τα χερια του σαν να ηθελε να πιασει κατι.Μετα απο λιγο ο πατερουλης μου εφυγε.
Η μαμα μου μου ειπε πως ηταν σαν κατι να εβλεπε. Δε ξερω τι μπορει να εβλεπε, αλλα ουτε και η μητερα μου. Παντως πολλες φορες νιωθω πως ειναι κοντα μου και αυτο ειναι κατι που με κανει και χαιρομαι.

Μήπως είναι αυτό που λέμε απλά "ο Χάρος" ;

Είναι κοινό φαινόμενο στους περισσότερους ετοιμοθάνατους συμβαίνει... οι συγγενείς μου που έφυγαν έβλεπαν νεκρούς αδελφούς, γιαγιάδες, όχι αγγέλους, εκτός κ αν ήταν άγγελοι με την μορφή κάποιου γνωστού για να γίνει η μεταβίβαση πιο εύκολα ή αν αυτοί οι άνθρωποι ήταν προσκολημένοι - δεμένοι με κάποιους ανθρώπους κ εκείνη την τελευταία στιγμή τους βλέπουν για να νιώσουν ασφάλεια...
κ επίσης δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλά στο μυαλό τους, ένας από τους θείους μου που έφυγε είχε καρκίνο σε όλο το σώμα κ στο τέλος δεν μπορούσε να επικοινωνήσει, δεν αναγνώριζε κανέναν, ο όγκος στο κεφάλι είχε προχωρήσει πολύ... οπότε λέτε να είχε παραισθήσεις; να έβλεπε άλλα και άλλα να έλεγε;
Δεν ξέρω, πάντως νομίζω πως είναι σίγουρο ότι κάποιος είναι μαζί μας εκείνη την ώρα...

Σε καμια περιπτωση πιστευω δεν εχει να κανει ο καρκινος με αυτα που εβλεπε. Αν ο Φυλακας Αγγελος παρουσιαστει κατα τη μεταβιβαση στην πραγματικη του μορφη, το πνευμα αρνηται να προχωρησει γιατι τοτε αναγνωριζει οτι δεν ειναι πια "ζωντανος". Ετσι συνηθως εμφανιζονται με τη μορφη του προσωπου που αγαπα ο "μεταβιβαζομενος". Μην νομιζεις οτι ολοι οι νεκροι το περνουν ψυχραιμα το γεγονος οτι ειναι νεκροι. Για αυτο και υπαρχουν τα στοιχεια κ.α.
Αλλα παντα ειναι μαζι μας. Οταν γελαμε, οταν κλαιμε, οταν ειμαστε στεναχωρημενοι, οταν ειμαστε ευδιαθετοι κ.α. Παντα.

Σε ένα τυχαίο περιστατικό που μου φωτογράφισε ένα μέντιουμ την αύρα, μετέφρασε ένα χρυσό φως που στεκόταν στα αριστερά μου ως άγγελο οδηγό και το έψαξα ίσως και για πλάκα και βρήκα ότι σε κάποιους υπάρχει η αντίληψη ότι η παρουσία του χρυσού στην αύρα είναι ένδειξη ότι βρίσκεσαι υπό την διακονία ενός αγγέλου οδηγού. Τώρα αν κάποιος γνωρίζει περισσότερα για το ποιο πάνω θα ήθελα να το ακούσω.

καλησπέρα σε όλους, είμαι η Γεωργία, 30 ετών και θα ήθελα να αναφέρω και εγω τις εμπειρίες μου πάνω στο υπέροχο θέμα που συζητάτε...
πριν 6 χρόνια - περίπου- ο αγαπημένος μου παππούς, έφυγε απο τη ζωή. Νοσηλευόταν στο ΓΝΑ(Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας) και είχε πρόβλημα με την καρδιά του. Δύο ημέρες πριν φύγει, τον είχε επισκεφθεί η μητέρα μου και όντως τον είδε να κοιτάει ψηλά και δεξιά και να λέει "Τον βλέπεις¨?". Βέβαια, ποτέ δεν μάθαμε ποιόν εννοούσε... Επίσης, την προηγούμενη του θανάτου του, είδε την αδελφή του και μάλιστα της μίλαγε "Τασούλα, Τασούλα" έλεγε και κάτι άλλα που δεν καταλαβαίναμε!!!
Τη νύχτα που έφυγε, 3 λεπτά πριν χτυπησει το τηλέφωνο για να μας ενημερώσουν ότι πέθανε, ξύπνησα και σκέφτηκα κατευθείαν "πέθανε ο παππούς..."
Κάτι ακόμα: Πριν τέσσερα χρόνια έφυγε και η γιαγια, οπού και αυτη νοσηλευόταν στο ΓΝΑ με καρκίνο. Ένα απόγευμα λοιπόν και ενω ειμασταν κοντά της ειπε "Άναψε το φως να δούμε τί γίνεται κάτω στη Γη"!!! Και η γιαγιά μου έβλεπε πολύ έντονα και τον άντρα της και την αδελφη της και τη μητέρα της, όλοι φυσικά πεθαμένοι, και μάλιστα επικοινωνούσε μαζί τους.. Το μόνο που καταλαβαίναμε εμείς, ήταν όταν τους αποκαλούσε με τα ονόματά τους, τα υπόλοιπα ήταν λόγια ακαταλαβίστικα...

και κάτι τελευταίο: Όπως ανέφερα και πριν ο παππούς μου, πέθανε πριν 6 χρόνια και συγκεκριμένα τον μήνα Νοέμβριο. Τα Χριστούγεννα λοιπόν όπως κάθε οικογένεια, κάθε χρόνο μαζευόμασταν στο σπίτι μου (των γονιών μου). Εκείνα τα Χριστούγεννα (1 μήνα περιπου, μετά το θάνατό του), συνέβησαν τα εξής:
Η μητέρα μου τον είδε στον ύπνο της και τον ρώτησε"πως και ήρθες?" (σημειωτέον οτι την ημέρα των Χριστουγέννων η μητέρα μου έχει γενέθλια) και εκεινος απάντησε "πώς, δεν θα ερχόμουν τέτοια ημέρα?"
Το πρωί ακουγόντουσταν στο διάδρομο του σπιτιού, πατήματα , σαν κάποιος να σέρνει τα παπούτσια του - όπως ακριβώς έκανε και ο παππούς. και το τελευταίο, όταν πήγα να μπω στο μπάνιο η πόρτα άνοιγε λιγο και μετα σαν κάποιος να την έσπρωχνε απο την άλλη μεριά, έκλεινε. ΄Ρώτησα λοιπόν εάν είανι κάποιος μέσα στο μπάνιο, φυσικά απάντηση καμία. Αυτό κράτησε για κανένα λεπτό περίπου, όπου μετά βέβαια άνοιξε.
Αυτές ήταν μερικές απο τις εμπειρίες μου και λεω μερικές γιατι ευτυχώς ή δυστηχώς έχω βιώσει και άλλες.
Τώρα, εάν κάποιος θέλει να αμφισβητήσει τα λεγόμενά μου, μπορεί... Εγώ όμως ξέρω ότι τα γεγονότα και κανείς δεν μου το βγάζει απο το μυαλό ότι εκεινη τη μέρα ο παππούς μου, ήθελε να μας δείξει ότι ήταν μαζί μας...
Ευχαριστώ πολύ..
Παππού και γιαγια, όταν κάποια στιγμή πεθάνω θέλω να ειστε μαζί μου....

Εγω πιστευω οτι οταν πηγεςνα την κ σου ειπε οτι καποιος ηταν πισω,πιστευω οτι πραγματικα υπηρχε κ καποιος αλλος με εσενα στο δωματιο,δεν ξερω ομως αν ηταν αγγελος που πηγε η μπορει να ηταν κ καποιος συγγενης ο οποιος ειχε "φυγει" πιο παλια.Στο λεω αυτο γιατι ενας θειος μου οποιος ηταν στα τελευταια του,στο νοσοκομειο,ηταν μαζι του η οικογενεια του,Ξαφνικα αρχισε με καποιους να τσακωνεται κ να κοιταει καπου αλλου οπου δεν υπηρχε κανενας λεγοντας διαφορα πραγματα κ ολα αυτα μπροστα στην οικογενια του,Αυτα μου τα εχουν πει οι κορες τους την ημερα της κηδειας του θειου μου.

πραγματικα πολυ περιεργα ολα αυτα παιδια...και η δικη μου μητερα "εφυγε" ενω ο πατερας μου ειχε παει στην τουαλετα ενω το βραδυ απο της 5 το πρωι τον ζητησε να παει να τον δει...παντως αυτη την βεβαιοτητα του θανατου την εχει καποιος πριν το τελος σιγουρα...