MIND CONTROL & CIA O.E.
Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται για τον κίνδυνο της κλωνοποίησης και τις συνέπειες που θα είχε εάν γινόταν κάτι τέτοιο σε ανθρώπους. Παρόλο που οι συζητήσεις για αυτό το θέμα είναι πάρα πολλές πολλά άλλα σημαντικά ζητήματα περνούν απαρατήρητα εάν και είναι εξίσου σοβαρά και ίσως πιο σοβαρά αφού καταργούν την ελευθερία βούλησης και σκέψης με αποτέλεσμα να δημιουργούν ένα κόσμο που εν αγνοία του βρίσκεται σε ένα Matrix που έχουν δημιουργήσει όχι οι μηχανές αλλά οι ίδιοι άνθρωποι που τους «προστατεύουν» - ελέγχουν.
Από την αρχαιότητα ακόμα η απόκτηση δύναμης και η προσπάθεια επιβολής του ένα ανθρώπου πάνω στον άλλο είναι ένα γεγονός, όπως γεγονός είναι και η προσπάθεια κατά επέκταση της προσπάθειας ελέγχου των λαών από άλλους λαούς ή από μερίδα ανθρώπων. Οι προσπάθειες ελέγχου έχουν πάρα πολλές παραμέτρους. Από οικονομικό έλεγχο, στρατιωτικό, πολιτικό.
Οι προσπάθειες για την επιβολή και την κυριαρχία των λαών με τα χρόνια έγινε ολόκληρη επιστήμη και εξειδικευμένα άτομα πια ζουν μέσα από την προσπάθεια να βρουν τρόπους κυριαρχίας και ελέγχου, φυσικά για οικονομικά και άλλα οφέλη.
Οι τομείς που άρχισαν να αναπτύσσονται για τον σκοπό αυτό ήταν πολλοί. Η τεχνολογία, η ιατρική, η ψυχολογία, η πολιτική άρχισαν να προσαρμόζονται και να αναπτύσσουν νέους τομείς όσο το δυνατό πιο αποδοτικούς αλλά και αόρατους για την επιβολή των απόψεων των κυβερνήσεων και των εταιρειών.
Ποιο είναι όμως το πιο ισχυρό όπλο για την επιβολή πάνω σε ένα λαό;
Φυσικά το να παίζεις με την ψυχολογία του αλλά και με την διάθεση του. Ένα κλίμα φόβου είναι ιδανικό για να μπορέσεις να ελέγξεις ένα λαό. Αλλά δεν είναι αρκετό, μια και ο φόβος όταν γίνει συνήθεια, παύει να είναι το ίδιο αποτελεσματικός και είναι και μερικές φορές πολύ εμφανής τρόπος. Άρα η εύρεση ενός νέου και τρόπου πιο αποδοτικού και πιο αόρατου είναι αναγκαία.
Και πιο είναι το πιο ισχυρό όπλο του ανθρώπου κατά τέτοιων καταστάσεων; Το μυαλό.
Ένας σκεπτόμενος άνθρωπος είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος.
Άρα μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι η εύρεση τρόπων ελέγχου του μυαλού είναι το πιο ιδανικό για να επιτευχθεί ο στόχος.
Πριν μερικά χρόνια όταν μετά από την ατυχή προσπάθεια του Ξηρού να τοποθετήσει βόμβα η εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη, ήταν ένα γεγονός που πραγματικά τάραξε την κοινωνία της Ελλάδας. Λίγο καιρό μετά ο Ξηρός άρχισε να δίνει καταθέσεις στις αρχές για την δράση της οργάνωσης μέσα από το νοσοκομείο. Αυτό που ίσως θυμούνται κάποιοι είναι ότι ο Ξηρός είχε μιλήσει για κάποια φάρμακα που του είχαν χορηγηθεί για να ομολογήσει. Και ακριβώς αυτά τα «φάρμακα» είναι το θέμα που ανοίγω. Τα φάρμακα αυτά ήταν από τα πολλά που έχουν χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε πολλές περιπτώσεις για ομολογίες «επαναστατών» και μη. Όλοι θα θυμάστε το ύφος και το βλέμμα του αρχηγού του PKK Οτσαλάν από τα βίντεο που έδωσαν στην δημοσιότητα οι Τούρκοι.
Το θέμα είναι πολύπλοκο, έχει να κάνει με την νευροτεχνολογία την CIA και πειράματα του παρελθόντος, μαρτυρίες και για το περίφημο Mind Control.
Από την αρχαιότητα ακόμα η απόκτηση δύναμης και η προσπάθεια επιβολής του ένα ανθρώπου πάνω στον άλλο είναι ένα γεγονός, όπως γεγονός είναι και η προσπάθεια κατά επέκταση της προσπάθειας ελέγχου των λαών από άλλους λαούς ή από μερίδα ανθρώπων. Οι προσπάθειες ελέγχου έχουν πάρα πολλές παραμέτρους. Από οικονομικό έλεγχο, στρατιωτικό, πολιτικό.
Οι προσπάθειες για την επιβολή και την κυριαρχία των λαών με τα χρόνια έγινε ολόκληρη επιστήμη και εξειδικευμένα άτομα πια ζουν μέσα από την προσπάθεια να βρουν τρόπους κυριαρχίας και ελέγχου, φυσικά για οικονομικά και άλλα οφέλη.
Οι τομείς που άρχισαν να αναπτύσσονται για τον σκοπό αυτό ήταν πολλοί. Η τεχνολογία, η ιατρική, η ψυχολογία, η πολιτική άρχισαν να προσαρμόζονται και να αναπτύσσουν νέους τομείς όσο το δυνατό πιο αποδοτικούς αλλά και αόρατους για την επιβολή των απόψεων των κυβερνήσεων και των εταιρειών.
Ποιο είναι όμως το πιο ισχυρό όπλο για την επιβολή πάνω σε ένα λαό;
Φυσικά το να παίζεις με την ψυχολογία του αλλά και με την διάθεση του. Ένα κλίμα φόβου είναι ιδανικό για να μπορέσεις να ελέγξεις ένα λαό. Αλλά δεν είναι αρκετό, μια και ο φόβος όταν γίνει συνήθεια, παύει να είναι το ίδιο αποτελεσματικός και είναι και μερικές φορές πολύ εμφανής τρόπος. Άρα η εύρεση ενός νέου και τρόπου πιο αποδοτικού και πιο αόρατου είναι αναγκαία.
Και πιο είναι το πιο ισχυρό όπλο του ανθρώπου κατά τέτοιων καταστάσεων; Το μυαλό.
Ένας σκεπτόμενος άνθρωπος είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος.
Άρα μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι η εύρεση τρόπων ελέγχου του μυαλού είναι το πιο ιδανικό για να επιτευχθεί ο στόχος.
Πριν μερικά χρόνια όταν μετά από την ατυχή προσπάθεια του Ξηρού να τοποθετήσει βόμβα η εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη, ήταν ένα γεγονός που πραγματικά τάραξε την κοινωνία της Ελλάδας. Λίγο καιρό μετά ο Ξηρός άρχισε να δίνει καταθέσεις στις αρχές για την δράση της οργάνωσης μέσα από το νοσοκομείο. Αυτό που ίσως θυμούνται κάποιοι είναι ότι ο Ξηρός είχε μιλήσει για κάποια φάρμακα που του είχαν χορηγηθεί για να ομολογήσει. Και ακριβώς αυτά τα «φάρμακα» είναι το θέμα που ανοίγω. Τα φάρμακα αυτά ήταν από τα πολλά που έχουν χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ σε πολλές περιπτώσεις για ομολογίες «επαναστατών» και μη. Όλοι θα θυμάστε το ύφος και το βλέμμα του αρχηγού του PKK Οτσαλάν από τα βίντεο που έδωσαν στην δημοσιότητα οι Τούρκοι.
Το θέμα είναι πολύπλοκο, έχει να κάνει με την νευροτεχνολογία την CIA και πειράματα του παρελθόντος, μαρτυρίες και για το περίφημο Mind Control.
Επειδή δε βλέπω τα ψωμιά μου να είναι πολλά στο φόρουμ και λόγω των καλών μου προθέσεων θέλω να σας αφήσω ένα δωράκι πριν φύγω .
Πολλοί ίσως το ξέρετε
Άλλοι πάλι ίσως όχι..
Ανοίξτε λοιπόν το google και βάλτε τις λεξούλες MK ULTRA
Να δείτε τι θα εμφανιστεί .....
ΥΓ .για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους !
Φιλάκια από SYDNEY….
Πολλοί ίσως το ξέρετε
Άλλοι πάλι ίσως όχι..
Ανοίξτε λοιπόν το google και βάλτε τις λεξούλες MK ULTRA
Να δείτε τι θα εμφανιστεί .....
ΥΓ .για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους !
Φιλάκια από SYDNEY….
Η CIA (Σι-Άϊ-Έϊ ή ΣΙΑ αγγλικά: Central Intelligence Agency που σημαίνει Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών), είναι η κύρια κρατική υπηρεσία συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών ξένων κυβερνήσεων και επιχειρήσεων των Η.Π.Α. Η βασική αποστολή της υπηρεσίας είναι η συλλογή, ανάλυση και διακόμιση ξένων πληροφοριών βοηθώντας τον Πρόεδρο και ανώτερα στελέχη της κυβέρνησης να λάβουν αποφάσεις για την εθνική ασφάλεια της χώρας. Η CIA δεν ασκεί πολιτική, είναι μια ανεξάρτητη πηγή πληροφοριών γι' αυτούς που ασκούν πολιτική. Επίσης, η CIA μπορεί να αναλάβει μυστικές αποστολές μόνο με την υπόδειξη του Προέδρου και σύμφωνα με το νόμο.
Κατασκευάστηκε με΄τα τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Δομή:
Διεύθυνση Πληροφοριών
Η διεύθυνση αυτή είναι υπεύθυνη για την ανάλυση των πληροφοριών που συλλέγουν τα μέλη της Διεύθυνσης Ενεργειών.
Διεύθυνση Επιστήμης & Τεχνολογίας
Είναι η διεύθυνση που ευθύνεται για την ανάλυση ξένων τεχνολογιών, τη δημιουργία αντικειμένων και τεχνολογιών προς χρήση της υπηρεσίας. Χρηματοδοτεί πολλά προγράμματα κτλ.
Διεύθυνση Υποστήριξης
Υπεύθυνη για τη μηχανογράφηση, την ασφάλεια, το λογιστήριο κ.λπ.
Εθνική Κρυφή Υπηρεσία
Το κομμάτι της υπηρεσίας που κάνει γνωστή τη CIA. Τα μέλη της είναι που αναλαμβάνουν τις αποστολές της υπηρεσίας ανά τον κόσμο και κατά κύριο λόγο κρατούν την ταυτότητά τους μυστική. Μέχρι τον Οκτώβρη του 2005,το τμήμα αυτό ονομαζόταν «Διεύθυνση Ενεργειών» (Directorate of Operations).
Ο Ντόναλντ Γιούιν Κάμερον [1901-1967] γεννήθηκε στη Σκωτία. Το 1943 μετά απο πολλές σπουδές πήγε στο Πανεπιστήμιο McGill.
Ο Κάμερον ήταν καθηγητής της Ψυχιατρικής και πρόεδρος του Allan Memorial Hospital… Πρόεδρος διαφόρων οργανισμών: της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, της Ψυχιατρικής Εταιρείας του Κεμπέκ, της Καναδικής Ψυχιατρικής
Εταιρείας, της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ψυχοπαθολογικής Εταιρείας και της Εταιρείας Βιολογικής Ψυχιατρικής
John Marks,
Βιβλίο:
The Search for the "Manchurian Candidate" The CIA and Mind Control -The Story of the Agency's Secret Efforts to Control Human Behavior
Η Έρευνα για τον Υποψήφιο από την Μαντσουρία-Η CIA και ο Έλεγχος του Νου-Η Ιστορία των Μυστικών Ενεργειών της Υπηρεσίας για τον Έλεγχο της Ανθρώπινης Συμπεριφοράς, 1978]. Ο Τζων Μαρκς, υπήρξε πράκτορας της CIA την δεκαετία του 1960, έγραψε το βιβλίο του με βάση πάνω απο 15.000 σελίδες αποχαρακτηρισμένων εγγράφων της CIA και συνεντεύξεις που πήρε ο ίδιος. «Ο Δρ. Κάμερον ήταν επικεφαλής του Allan Memorial από το 1943, όταν το Ίδρυμα Ροκφέλερ είχε δωρίσει τα κονδύλια για τη δημιουργία μιας ψυχιατρικής κλινικής στο Πανεπιστήμιο McGill…» Χρηματοδοτούμενος αδρά από υπουργείο Άμυνας του Καναδά, το Εθνικό Ίδρυμα Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ και κυρίως τη CIA, στα πλαίσια προγραμμάτων όπως το MKULTRA και το ARTICHOKE, πραγματοποιούσε πειράματα ελέγχου της ανθρώπινης συμπεριφοράς στις εγκαταστάσεις του εν λόγω Πανεπιστημίου και της εν λόγω κλινικής. «Ο Κάμερον συνταξιοδοτήθηκε αιφνιδίως το 1964, για ανεξήγητους λόγους…» [Μαρκς, ό.π.] Ένας άλλος καθηγητής της ψυχιατρικής στο McGill, ο Χάιντς Λέχμαν, που είχε διατελέσει και διευθυντής του Allan Memorial Institute την περίοδο 1958-1971, είχε επίσης χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Ίδρυμα Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ για να χορηγεί διάφορες ουσίες όπως χλωροπρομαζίνη σε ανύποπτους ασθενείς…
Back to the book.
«Την περίοδο ακόμα που οι γιατροί των SS συνέχιζαν τα πειράματά τους στο Νταχάου, το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών [OSS], η υπηρεσία πληροφοριών της Αμερικής κατά τη διάρκεια του πολέμου, δημιούργησε μια επιτροπή για το "φάρμακο της αλήθειας" υπό τον Δρ. Winfred Overholser, επικεφαλής του Νοσοκομείου Saint Elisabeth στην Ουάσινγκτων. Η επιτροπή σε μικρό διάστημα πειραματίστηκε και απέρριψε τη μεσκαλίνη, κάποια βαρβιτουρικά και τη σκοπολαμίνη. Κατόπιν, την άνοιξη του 1943, η επιτροπή αποφάσισε ότι η Ινδική Κάναβις –ή μαριχουάνα– ήταν η περισσότερα υποσχόμενη ουσία, και άρχισε ένα πρόγραμμα δοκιμών σε συνεργασία με το Σχέδιο Μανχάτταν, το άκρως απόρρητο πρόγραμμα για την κατασκευή της ατομικής βόμβας…»
Αλήθεια ποιός ξέρει ότι ο μπαμπάς Μπους όταν έφυγε απο την CIA δούλεψε σε φαρμακευτική εταιρεία, πριν γίνει αντιπρόεδρος και κατόπιν πρόεδρος των ΗΠΑ;
Κατασκευάστηκε με΄τα τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Δομή:
Διεύθυνση Πληροφοριών
Η διεύθυνση αυτή είναι υπεύθυνη για την ανάλυση των πληροφοριών που συλλέγουν τα μέλη της Διεύθυνσης Ενεργειών.
Διεύθυνση Επιστήμης & Τεχνολογίας
Είναι η διεύθυνση που ευθύνεται για την ανάλυση ξένων τεχνολογιών, τη δημιουργία αντικειμένων και τεχνολογιών προς χρήση της υπηρεσίας. Χρηματοδοτεί πολλά προγράμματα κτλ.
Διεύθυνση Υποστήριξης
Υπεύθυνη για τη μηχανογράφηση, την ασφάλεια, το λογιστήριο κ.λπ.
Εθνική Κρυφή Υπηρεσία
Το κομμάτι της υπηρεσίας που κάνει γνωστή τη CIA. Τα μέλη της είναι που αναλαμβάνουν τις αποστολές της υπηρεσίας ανά τον κόσμο και κατά κύριο λόγο κρατούν την ταυτότητά τους μυστική. Μέχρι τον Οκτώβρη του 2005,το τμήμα αυτό ονομαζόταν «Διεύθυνση Ενεργειών» (Directorate of Operations).
Ο Ντόναλντ Γιούιν Κάμερον [1901-1967] γεννήθηκε στη Σκωτία. Το 1943 μετά απο πολλές σπουδές πήγε στο Πανεπιστήμιο McGill.
Ο Κάμερον ήταν καθηγητής της Ψυχιατρικής και πρόεδρος του Allan Memorial Hospital… Πρόεδρος διαφόρων οργανισμών: της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, της Ψυχιατρικής Εταιρείας του Κεμπέκ, της Καναδικής Ψυχιατρικής
Εταιρείας, της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ψυχοπαθολογικής Εταιρείας και της Εταιρείας Βιολογικής Ψυχιατρικής
John Marks,
Βιβλίο:
The Search for the "Manchurian Candidate" The CIA and Mind Control -The Story of the Agency's Secret Efforts to Control Human Behavior
Η Έρευνα για τον Υποψήφιο από την Μαντσουρία-Η CIA και ο Έλεγχος του Νου-Η Ιστορία των Μυστικών Ενεργειών της Υπηρεσίας για τον Έλεγχο της Ανθρώπινης Συμπεριφοράς, 1978]. Ο Τζων Μαρκς, υπήρξε πράκτορας της CIA την δεκαετία του 1960, έγραψε το βιβλίο του με βάση πάνω απο 15.000 σελίδες αποχαρακτηρισμένων εγγράφων της CIA και συνεντεύξεις που πήρε ο ίδιος. «Ο Δρ. Κάμερον ήταν επικεφαλής του Allan Memorial από το 1943, όταν το Ίδρυμα Ροκφέλερ είχε δωρίσει τα κονδύλια για τη δημιουργία μιας ψυχιατρικής κλινικής στο Πανεπιστήμιο McGill…» Χρηματοδοτούμενος αδρά από υπουργείο Άμυνας του Καναδά, το Εθνικό Ίδρυμα Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ και κυρίως τη CIA, στα πλαίσια προγραμμάτων όπως το MKULTRA και το ARTICHOKE, πραγματοποιούσε πειράματα ελέγχου της ανθρώπινης συμπεριφοράς στις εγκαταστάσεις του εν λόγω Πανεπιστημίου και της εν λόγω κλινικής. «Ο Κάμερον συνταξιοδοτήθηκε αιφνιδίως το 1964, για ανεξήγητους λόγους…» [Μαρκς, ό.π.] Ένας άλλος καθηγητής της ψυχιατρικής στο McGill, ο Χάιντς Λέχμαν, που είχε διατελέσει και διευθυντής του Allan Memorial Institute την περίοδο 1958-1971, είχε επίσης χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Ίδρυμα Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ για να χορηγεί διάφορες ουσίες όπως χλωροπρομαζίνη σε ανύποπτους ασθενείς…
Back to the book.
«Την περίοδο ακόμα που οι γιατροί των SS συνέχιζαν τα πειράματά τους στο Νταχάου, το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών [OSS], η υπηρεσία πληροφοριών της Αμερικής κατά τη διάρκεια του πολέμου, δημιούργησε μια επιτροπή για το "φάρμακο της αλήθειας" υπό τον Δρ. Winfred Overholser, επικεφαλής του Νοσοκομείου Saint Elisabeth στην Ουάσινγκτων. Η επιτροπή σε μικρό διάστημα πειραματίστηκε και απέρριψε τη μεσκαλίνη, κάποια βαρβιτουρικά και τη σκοπολαμίνη. Κατόπιν, την άνοιξη του 1943, η επιτροπή αποφάσισε ότι η Ινδική Κάναβις –ή μαριχουάνα– ήταν η περισσότερα υποσχόμενη ουσία, και άρχισε ένα πρόγραμμα δοκιμών σε συνεργασία με το Σχέδιο Μανχάτταν, το άκρως απόρρητο πρόγραμμα για την κατασκευή της ατομικής βόμβας…»
Αλήθεια ποιός ξέρει ότι ο μπαμπάς Μπους όταν έφυγε απο την CIA δούλεψε σε φαρμακευτική εταιρεία, πριν γίνει αντιπρόεδρος και κατόπιν πρόεδρος των ΗΠΑ;
Παράθεση:
|
Την στιγμή όμως που τα φώτα της δημοσιότητας ήταν και είναι ακόμα στραμμένα στην γενετική, οι έρευνες και τα πειράματα που γίνονται γύρω από μια νέα επιστήμη, την νευροτεχνολογία, είναι ικανές να εγείρουν εξίσου σοβαρά ερωτήματα για το ποια θα πρέπει να είναι τα όρια της παρέμβασης του ανθρώπου στον ίδιο του τον εαυτό. Σε γενικές γραμμές, ως νευροτεχνολογία ορίζουμε την επιστήμη που ασχολείται με τον έλεγχο και την εκμετάλλευση του εγκεφάλου (mind control), στηριζόμενη πάνω σε μελέτες της βιολογικής λειτουργίας του εν σχέση με την ανθρώπινη συμπεριφορά. Τα σημερινά δεδομένα Στο Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης με επικεφαλής τον δρ. Sanjiv Talwar κατάφεραν για πρώτη φορά να κατευθύνουν ζωντανά ποντίκια εξ αποστάσεως, ενσωματώνοντας ηλεκτρόδια στον εγκέφαλό τους. Σκοπός του πειράματος είναι η δημιουργία μιας ομάδας ποντικιών που θα είναι ικανά να βοηθήσουν τις έρευνες σε μέρη που είναι απροσπέλαστα από τους ανθρώπους (πχ. σε ορυχεία ή σε χαλάσματα κτιρίων μετά από σεισμό), χωρίς όμως αυτό να θέτει σε αμφιβολία την αξία του πειράματος στον τομέα του mind control. Σε μια εντυπωσιακή επίδειξη του πειράματος ο δρ. Sanjiv Talwar κατάφερε να καθοδηγήσει, μέσω τηλεχειρισμού, πέντε ποντίκια από απόσταση 500 μέτρων. Χρησιμοποιώντας φορητό υπολογιστή οι επιστήμονες έστελναν ραδιοκύματα σε έναν δέκτη τοποθετημένο στο σώμα του τρωκτικού δίνοντας του την εντολή να κινηθεί προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Λίγο καιρό αργότερα μια άλλη ομάδα επιστημόνων, στα πλαίσια μελετών για την καταπολέμηση της κατάθλιψης, επιχείρησε ένα ακόμη πιο προχωρημένο πείραμα, χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά ανθρώπους. Οι επιστήμονες επιχείρησαν να διεγείρουν τους εγκεφάλους μιας ομάδας γυναικών ασθενών μέσω ηλεκτροδίων με στόχο την δημιουργία αισθημάτων ευχαρίστησης. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο εξαφανίστηκαν τα συμπτώματα της κατάθλιψης, αλλά μάλιστα οι ασθενείς ερωτεύτηκαν τους επιβλέποντες ιατρούς τους! Ακόμη και ο προαναφερθείς δρ. Sanjiv Talwar δήλωσε σοκαρισμένος στο άκουσμα αυτής της είδησης, λέγοντας πως δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί πως το πείραμα που έκανε στα ποντίκια θα μπορούσε ποτέ να εφαρμοστεί σε ανθρώπους... Καλά τώρα... Εκτός όμως από το σκέλος της διασύνδεσης του ανθρώπινου νευρικού συστήματος με εξωτερικές πηγές δεδομένων, οι επιστήμονες της νευροτεχνολογίας κατευθύνουν τις προσπάθειες τους και προς την εύρεση καλύτερων μεθόδων καταγραφής και παρακολούθησης της εγκεφαλικής δραστηριότητας. Έτσι νέες μέθοδοι έρχονται πλέον να αντικαταστήσουν τα δημοφιλή στο παρελθόν ηλεκτρο-εγκεφαλογραφήματα. Μια από τις σημαντικότερες τεχνικές που έχουν εμφανιστεί είναι ο λειτουργικός μαγνητικός συντονισμός (fMRI). Στον fMRI, με τη βοήθεια ισχυρών μαγνητικών πεδίων, παρακολουθείται η ροή του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα τον ακριβή καθορισμό των μερών που είναι ενεργά κάθε συγκεκριμένη στιγμή. Με την χρήση του παραπάνω συστήματος θα είναι πλέον δυνατός ο συσχετισμός της ανθρώπινης συμπεριφοράς με συγκεκριμένα μέρη του εγκεφάλου και συγκεκριμένες εγκεφαλικές αντιδράσεις. Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί αρκετά πειράματα με χρήση του fMRI στα οποία παίρνουν μέρος άτομα διαφόρων ηλικιών, τα συμπεράσματα των οποίων δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να υπάρξουν χρησιμοποιώντας απλά ψυχολογικά tests. Προκειμένου όμως πολλοί ερευνητές που ασχολούνται με το fMRI να διευκολυνθούν στις έρευνες τους, έχουν αρχίσει να δημιουργούν βάσεις δεδομένων με στοιχεία από σκαναρισμένους εγκεφάλους διαφόρων ατόμων φιλοδοξώντας να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο με την γνωστή βάση GenBank που έχει δημιουργηθεί για την διατήρηση γενετικών στοιχείων πλήθους πολιτών. Προφανώς η βάση δεδομένων που περιέχει στοιχεία από τον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι μεγαλύτερης αξίας από την γενετική, καθώς περιέχει και στοιχεία από την ανθρώπινη σκέψη και συμπεριφορά. Ανάλογης σπουδαιότητας είναι όμως και οι πιθανές συνέπειες χρήσης του fMRI και των δεδομένων που προκύπτουν από αυτήν. Από την στιγμή που θα περάσει κάποιος από μια εξέταση fMRI, δεν μπορεί ποτέ να είναι σίγουρος που θα καταλήξουν τα στοιχεία που προκύπτουν από αυτήν. Τυχόν χρησιμοποίηση των δεδομένων αυτών από ιδιώτες, όπως πχ ασφαλιστές ή εταιρίες εύρεσης εργασίας, αλλά και κρατικών οργανισμών με σκοπό να προβλέψουν ενδεχόμενη αρνητική συμπεριφορά ενός ατόμου στο μέλλον, εκτός του ότι μας καθιστά όλους πιθανούς ενόχους για κάτι που δεν έχουμε ακόμα κάνει, θα αποτελέσει την πιο βάναυση καταπάτηση του ιδιωτικού απορρήτου στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Κανείς σε μια ελεύθερη κοινωνία δεν θα πρέπει να έχει το δικαίωμα πρόσβασης σε πρωτογενείς πληροφορίες για τις σκέψεις, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα του καθενός, χωρίς την άδεια του. Να σημειώσουμε πάντως ότι προς το παρόν τα συστήματα fMRI είναι ακόμη εξαιρετικά ακριβά για τους ιδιώτες και οι βάσεις δεδομένων χρησιμοποιούνται μόνο για αυστηρά ερευνητικούς σκοπούς. Βαρούνης Δημοσθένης φοιτητής Πληροφορικής ΑΣΟΕΕ |
Έχουμε και συνέχεια...
Φοβερά ντοκουμέντα ομολογουμένως. Και τι άραγε είναι αυτό που δεν ξέρουμε ακόμα. Διάβαζα την Απαγόρευση της αγάπης χθες και τώρα που το σκέφτομαι με τόσες έρευνες που έχουν κάνει αυτοί οι άνθρωποι με τις ψυχότροπες ουσίες τι είναι ικανοί τελικά να μας κάνουν αν δεν το κάνουν ήδη προσθέτοντας ουσίες σε τρόφιμα ευρείας κατανάλωσης. Αλλά και ο Θεός ξέρει με ποιο άλλο τρόπο. Έτσι κι αλλιώς τα πλοκάμια της CIA είναι παντού. Παναγία μου!!! Αυτή η ιστορία με τον έλεγχο του νου δείχνει τόσο παλιά. Σκεφτήτε τι μορφή μπορεί να έχουν σήμερα οι έρευνες αυτές με την επανάσταση της μοριακής βιολογίας.
Αλήθεια ποιος θυμάται το Κουρδιστό πορτοκάλι του Κιούμπρικ. Επιστημονική φαντασία λέει.... Αρχικά είχε απαγορευτεί σε πολλές χώρες.
Αλήθεια ποιος θυμάται το Κουρδιστό πορτοκάλι του Κιούμπρικ. Επιστημονική φαντασία λέει.... Αρχικά είχε απαγορευτεί σε πολλές χώρες.
Παράθεση:
| Στο Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης με επικεφαλής τον δρ. Sanjiv Talwar κατάφεραν για πρώτη φορά να κατευθύνουν ζωντανά ποντίκια εξ αποστάσεως, ενσωματώνοντας ηλεκτρόδια στον εγκέφαλό τους. |
Να κάνω μια σημαντική διευκρίνηση. Το πείραμα που έκαναν δουλεύει σε ανθρώπους αλλά υπάρχει κάτι το οποίο δεν γράφει το άρθρο: Ο τηλεχειρισμός επιτεύχθηκε με την επίδραση στο σύστημα ισορροπίας των ποντικιών και όχι στον τρόπο επεξεργασίας των πληροφριών. Με λίγα λόγια τους έδιναν σήμα ότι η Γη "γέρνει" από την μία πλευρά και αυτά πήγαιναν προς τα εκεί. Αν ο άνθρωπος το αντιληφθεί αυτό μπορεί να το παλέψει.
Για μένα ο μόνος τρόπος να αλλάξεις έναν άνθρωπο, είναι να επιδράσεις στις μνήμες και πάλι δεν πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει ριζικά.
Πολύ τραγικά τα βλέπετε τα πράγματα, δεν έχουν προχωρήσει τόσο πολύ οι τεχνικές ελέγχου του εγκεφάλου, σε πάρα πολύ πρώιμο στάδιο είμαστε...
Τα πειράματα με το Lsd τουλάχιστον από το 1947 όταν ήταν ακόμα νόμιμο. Την περίοδο των χίπις υπήρχε ήδη 20 χρόνια ιστορία. Φίλε μου μιλάμε για μυστικά πειράματα. Οπότε μην λες είμαστε να λες είναι ... ' αλλά που το ξέρεις;
Παράθεση:
| Τα πειράματα με το Lsd τουλάχιστον από το 1947 όταν ήταν ακόμα νόμιμο. Την περίοδο των χίπις υπήρχε ήδη 20 χρόνια ιστορία. Φίλε μου μιλάμε για μυστικά πειράματα. Οπότε μην λες είμαστε να λες είναι ... ' αλλά που το ξέρεις; |
Αν θεωρήσεις ότι έχουν τεχνολογία 5 με 10 χρόνια μπροστά (που δεν το πιστεύω ειλικρινά) πάλι δεν αρκεί για τον έλεγχο του νού. Χρειάζεται χαρτογράφηση του εγκεφάλου και δεν έχει προχωρήσει αρκετά. Οι υπόλοιποι ερευνητές που δεν πληρώνει η cia δηλαδή είναι κουλοί??? Μπορεί να είναι ικανότεροι, και επειδή δεν υπάρχει καν υπόνοια για έλεγχο εγκεφάλου στους επιστημονικούς κύκλους (επειδή δεν ξέρουμε ακόμα πώς δουλεύει η ανθρώπινη σκέψη και γίνεται έρευνα παγκόσμια από ανεξάρτητους ερευνητές, πιστεύω απλά ότι δεν υπάρχει η τεχνογνωσία ακόμη για κάτι τέτοιο.).
Τί στο καλό, μόνο η cia κάνει έρευνα?
Xάνουμε τον έλεγχο του εγκεφάλου μας...
Oσοι φοβούνται το μετα-ανθρώπινο μέλλον που μας επιφυλάσσει η γενετική, τρομάζουν από την πρόοδο της νευροτεχνολογίας
Στον μελλοντικό κόσμο της γενετικής μετάλλαξης, όπως αποτυπωνόταν τουλάχιστον στην ταινία «Γκάτακα», οι ήρωες παρευρίσκοντο σε ένα κονσέρτο όπου το έργο μπορούσε να παιχτεί μόνο από πιανίστες με έξι δάχτυλα σε κάθε χέρι. Επρόκειτο για μια κοινωνία που οι ειδικοί της γενετικής είχαν φτιάξει με το δικό τους τρόπο, μη επιτρέποντας στους ανθρώπους να δοκιμάσουν την τύχη τους στη γενετική λοταρία της φυσικής γέννας. Φαλάκρα, παχυσαρκία και διαβήτης αποτελούσαν παρελθόν ήδη πριν από τη γέννα, ενώ όλοι οι άνθρωποι ήταν ψηλοί, όμορφοι και έξυπνοι. Αλλά πώς θα ήταν ο κόσμος που θα κυριαρχούσε η νευροτεχνολογία, δηλαδή η τεχνολογία που κάνει δυνατό τον έλεγχο του εγκεφάλου; Tι θα βλέπαμε σε μια ανάλογη ταινία; Iσως έναν ηλικιωμένο άνδρα που σώθηκε από την ασθένεια του Αλτσχάιμερ, χάρη σε ένα εμφύτευμα που λούζει τα εγκεφαλικά του κύτταρα με ένα θεραπευτικό χημικό μίγμα. Ή ένα κορίτσι που χάρη σε ένα τεχνητό εγκεφαλικό φλοιό θα μπορούσε κάποια στιγμή να κερδίσει το Nόμπελ στη Φυσική. Σε ένα τέτοιον κόσμο οι άνδρες ασφαλείας της εισόδου έχουν ήδη υποστεί σκανάρισμα του εγκεφάλου τους, για να βεβαιωθεί ότι είναι απαλλαγμένοι από τάσεις ανεξέλεγκτης βίας. Oσο για τους μουσικούς στη σκηνή, αυτοί έχουν πάρει φάρμακα που οξύνουν τα αντανακλαστικά τους, βελτιώνουν την ακοή τους και καταπραΰνουν το άγχος τους. Tελικά πόσο διαφέρει ο κόσμος της νευροτεχνολογίας απ’ αυτόν της γενετικής;
Mυστικά στο φως
Oι πρόοδοι στη νευροτεχνολογία εγείρουν ηθικά και νομικά ερωτήματα της ίδιας φύσης και βαρύτητας με τη γενετική. Οι ανησυχίες που γεννιούνται από τη γενετική μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:
Πρώτον, πόσο θεμιτή είναι η καταγραφή για την αντιμετώπιση γενετικών κληρονομικών προβλημάτων.
Δεύτερον, ποιος δικαιούται να έχει πρόσβαση σε αυτήν την πληροφορία.
Kαι, τρίτον, τι επιτρέπεται να γίνει στην περίπτωση που τα κληρονομικά χαρακτηριστικά θα μπορούν να τροποποιηθούν.
Iδιες ανησυχίες
Οι ανησυχίες για τη νευροτεχνολογία κατατάσσονται στις ίδιες κατηγορίες. Οι επιστήμονες θα μπορούν σύντομα να αναλύσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο, αποτιμώντας την πνευματική του υγεία. Aλλά υπάρχει ο κίνδυνος αυτή η πληροφορία να φτάσει, πιθανώς κατά λάθος, σε εργοδότες και ασφαλιστές. Kι ακόμα, οι επιστήμονες θα έχουν τη δυνατότητα να διορθώσουν λάθη του εγκεφάλου με φάρμακα ή εμφυτεύματα, εάν αυτό ζητηθεί.
Μέχρι πρόσφατα, οι νευροβιολόγοι περιορίζονταν στις έρευνές τους από την παραδοχή ότι οι περισσότερες έρευνες στον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι προβληματικές από ηθική άποψη. Tι έκαναν λοιπόν; Περίμεναν κάποιον ασθενή, ο οποίος λόγω όγκου ή τραύματος στο κεφάλι θα παρουσίαζε ορισμένες περίεργες συμπεριφορές –θα μπορεί να πολλαπλασιάζει, αλλά όχι να προσθέτει, για παράδειγμα– οι οποίες συνδέονταν με την τραυματισμένη περιοχή. Eτσι, σιγά σιγά σχηματιζόταν ένας χάρτης με τα διάφορα τμήματα του εγκεφάλου και τις λειτουργίες που εκτελούσαν.
Nέες μέθοδοι
Αλλά στη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας, οι μηχανές καταγραφής της εγκεφαλικής δραστηριότητας αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα. Από τα πολύ δημοφιλή στο παρελθόν ηλεκτρο-εγκεφαλογραφήματα περάσαμε στις νέες μεθόδους, όπως τα μαγνητικά εγκεφαλογραφήματα, που μετρούν τα μαγνητικά πεδία του εγκεφάλου ή τα νέα συστήματα μηχανογραφημένης τομογραφίας, όπου καταγράφεται ακόμα και η κίνηση ενός και μόνου φωτονίου, με αποτέλεσμα τη δυνατότητα σήμανσης κάθε οργάνου. Μία από τις πιο σημαντικές νέες τεχνικές είναι ο λειτουργικός μαγνητικός συντονισμός (fMRI), που με τη βοήθεια ισχυρών μαγνητικών πεδίων παρακολουθεί τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα τον ακριβή καθορισμό των μερών που είναι ενεργά κάθε συγκεκριμένη στιγμή.
Με τη βοήθεια του fMRI, οι ερευνητές μπορούν να ανιχνεύσουν ποια τμήματα του εγκεφάλου αναμιγνύονται στην εκτέλεση συγκεκριμένων ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Mια τέτοια συνολική χαρτογράφηση θα ήταν ευλογία για την ανθρωπότητα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να προσδιοριστούν τα παιδιά των οποίων οι εγκέφαλοι δεν ωριμάζουν φυσιολογικά, κάνοντας πιθανή μια έγκαιρη μεσολάβηση, με κάποια ιδιαίτερα μαθήματα.
Μια πρόσφατη μελέτη του δρος Βίνοντ Μένον, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, δείχνει πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί αυτή η τεχνική. H συγκεκριμένη ομάδα χρησιμοποιεί το πείραμα Στρουπ, ένα καλά θεμελιωμένο ψυχολογικό πείραμα συνδυασμού χρωμάτων και αντικειμένων, στο οποίο παίρνουν μέρος άτομα διαφόρων ηλικιών. Οπως φάνηκε από την έρευνα, καθώς τα άτομα ωριμάζουν, οι εγκέφαλοί τους ανταποκρίνονται καλύτερα στο πείραμα.
Ο δρ Μένον ανακάλυψε ότι τα παιδιά, οι έφηβοι και οι ενήλικες χρησιμοποιούν διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου για τις ίδιες λειτουργίες, κάτι το οποίο συνδέεται και με την καλύτερη ανταπόκριση των μεγαλυτέρων. Ταυτόχρονα, ανακαλύφθηκε ότι ένα παιδί που ο εγκέφαλός του δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά, εμφανίζει ένα ασυνήθιστο τρόπο εγκεφαλικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια του πειράματος. Eτσι ανακαλύπτονται προβλήματα, τα οποία δεν θα μπορούσε να «πιάσει» ένα συνηθισμένο ψυχολογικό τεστ, στηριγμένο σε ένα ερωτηματολόγιο.
Kατάθλιψη και «Aμύγδαλα»
Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση σε μία τέτοια εφαρμογή. Αλλά τι λέτε για την επόμενη ιδέα; Ο Γκρεγκ Σιγκλ και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ μελετούν την κατάθλιψη. Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτόν το μήνα στο «Biological Psychiatry» ανέφεραν ότι, όταν καταθλιπτικά άτομα ακούν μία λίστα από λέξεις που παραπέμπουν σε άσχημες καταστάσεις, έχουν μια διαφορετική αντίδραση σε σχέση με τα «κανονικά» άτομα, σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται «Aμύγδαλα». Τα «Aμύγδαλα» των καταθλιπτικών παραμένουν ενεργοποιημένα μέχρι και 25 δευτερόλεπτα μετά το άκουσμα της συγκεκριμένης λέξης, ενώ εκείνα των ατόμων που δεν είχαν ποτέ παρουσιάσει ανάλογα προβλήματα σταματούν να παρουσιάζουν δραστηριότητα έπειτα από δέκα δευτερόλεπτα.
Μέχρι τώρα τα «Aμύγδαλα» ήταν γνωστά για την ανάμιξή τους στην παραγωγή των συναισθημάτων, αλλά όχι κατ’ ανάγκην αυτών που συνδέονται με έντονες καταστάσεις, όπως όταν κάποιος τρομάζει. Φανταστείτε τώρα την πιθανότητα εφοδιασμού των υπηρεσιών ευρέσεως εργασίας με συσκευές fMRI. Αν και σήμερα μοιάζει απίθανο να ξοδέψουν οι συγκεκριμένες εταιρείες τόσα χρήματα γι’ αυτό, στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο ιδιώτης που θα ήθελε να ανιχνεύσει το ενδεχόμενο κατάθλιψης στο υπό πρόσληψη προσωπικό θα είχε πολύ καλύτερα αποτελέσματα με μια συσκευή fMRI, παρά με ένα ερωτηματολόγιο.
Κι αυτό θα μπορούσε να είναι μόνο η αρχή. Oπως γενετικά σημάδια μπορούν να συνδεθούν με μια σειρά από φυσικές καταστάσεις, έτσι τα αποτελέσματα της σάρωσης του εγκεφάλου μπορεί να συνδεθούν με μια μεγάλη ποικιλία από πνευματικές τάσεις. Η τεχνική του fMRI θα μπορούσε, για παράδειγμα, να χρησιμοποιηθεί ακόμα και στην ανίχνευση του ψέματος, ξεσκεπάζοντας ακόμα και «έξυπνους ψεύτες». Aλλες τάσεις όπως η επιθετικότητα ή η αποφυγή του κινδύνου θα αποκαλύπτουν επίσης τα μυστικά τους μπροστά στο fMRI.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Oσοι φοβούνται το μετα-ανθρώπινο μέλλον που μας επιφυλάσσει η γενετική, τρομάζουν από την πρόοδο της νευροτεχνολογίας
Στον μελλοντικό κόσμο της γενετικής μετάλλαξης, όπως αποτυπωνόταν τουλάχιστον στην ταινία «Γκάτακα», οι ήρωες παρευρίσκοντο σε ένα κονσέρτο όπου το έργο μπορούσε να παιχτεί μόνο από πιανίστες με έξι δάχτυλα σε κάθε χέρι. Επρόκειτο για μια κοινωνία που οι ειδικοί της γενετικής είχαν φτιάξει με το δικό τους τρόπο, μη επιτρέποντας στους ανθρώπους να δοκιμάσουν την τύχη τους στη γενετική λοταρία της φυσικής γέννας. Φαλάκρα, παχυσαρκία και διαβήτης αποτελούσαν παρελθόν ήδη πριν από τη γέννα, ενώ όλοι οι άνθρωποι ήταν ψηλοί, όμορφοι και έξυπνοι. Αλλά πώς θα ήταν ο κόσμος που θα κυριαρχούσε η νευροτεχνολογία, δηλαδή η τεχνολογία που κάνει δυνατό τον έλεγχο του εγκεφάλου; Tι θα βλέπαμε σε μια ανάλογη ταινία; Iσως έναν ηλικιωμένο άνδρα που σώθηκε από την ασθένεια του Αλτσχάιμερ, χάρη σε ένα εμφύτευμα που λούζει τα εγκεφαλικά του κύτταρα με ένα θεραπευτικό χημικό μίγμα. Ή ένα κορίτσι που χάρη σε ένα τεχνητό εγκεφαλικό φλοιό θα μπορούσε κάποια στιγμή να κερδίσει το Nόμπελ στη Φυσική. Σε ένα τέτοιον κόσμο οι άνδρες ασφαλείας της εισόδου έχουν ήδη υποστεί σκανάρισμα του εγκεφάλου τους, για να βεβαιωθεί ότι είναι απαλλαγμένοι από τάσεις ανεξέλεγκτης βίας. Oσο για τους μουσικούς στη σκηνή, αυτοί έχουν πάρει φάρμακα που οξύνουν τα αντανακλαστικά τους, βελτιώνουν την ακοή τους και καταπραΰνουν το άγχος τους. Tελικά πόσο διαφέρει ο κόσμος της νευροτεχνολογίας απ’ αυτόν της γενετικής;
Mυστικά στο φως
Oι πρόοδοι στη νευροτεχνολογία εγείρουν ηθικά και νομικά ερωτήματα της ίδιας φύσης και βαρύτητας με τη γενετική. Οι ανησυχίες που γεννιούνται από τη γενετική μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:
Πρώτον, πόσο θεμιτή είναι η καταγραφή για την αντιμετώπιση γενετικών κληρονομικών προβλημάτων.
Δεύτερον, ποιος δικαιούται να έχει πρόσβαση σε αυτήν την πληροφορία.
Kαι, τρίτον, τι επιτρέπεται να γίνει στην περίπτωση που τα κληρονομικά χαρακτηριστικά θα μπορούν να τροποποιηθούν.
Iδιες ανησυχίες
Οι ανησυχίες για τη νευροτεχνολογία κατατάσσονται στις ίδιες κατηγορίες. Οι επιστήμονες θα μπορούν σύντομα να αναλύσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο, αποτιμώντας την πνευματική του υγεία. Aλλά υπάρχει ο κίνδυνος αυτή η πληροφορία να φτάσει, πιθανώς κατά λάθος, σε εργοδότες και ασφαλιστές. Kι ακόμα, οι επιστήμονες θα έχουν τη δυνατότητα να διορθώσουν λάθη του εγκεφάλου με φάρμακα ή εμφυτεύματα, εάν αυτό ζητηθεί.
Μέχρι πρόσφατα, οι νευροβιολόγοι περιορίζονταν στις έρευνές τους από την παραδοχή ότι οι περισσότερες έρευνες στον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι προβληματικές από ηθική άποψη. Tι έκαναν λοιπόν; Περίμεναν κάποιον ασθενή, ο οποίος λόγω όγκου ή τραύματος στο κεφάλι θα παρουσίαζε ορισμένες περίεργες συμπεριφορές –θα μπορεί να πολλαπλασιάζει, αλλά όχι να προσθέτει, για παράδειγμα– οι οποίες συνδέονταν με την τραυματισμένη περιοχή. Eτσι, σιγά σιγά σχηματιζόταν ένας χάρτης με τα διάφορα τμήματα του εγκεφάλου και τις λειτουργίες που εκτελούσαν.
Nέες μέθοδοι
Αλλά στη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας, οι μηχανές καταγραφής της εγκεφαλικής δραστηριότητας αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα. Από τα πολύ δημοφιλή στο παρελθόν ηλεκτρο-εγκεφαλογραφήματα περάσαμε στις νέες μεθόδους, όπως τα μαγνητικά εγκεφαλογραφήματα, που μετρούν τα μαγνητικά πεδία του εγκεφάλου ή τα νέα συστήματα μηχανογραφημένης τομογραφίας, όπου καταγράφεται ακόμα και η κίνηση ενός και μόνου φωτονίου, με αποτέλεσμα τη δυνατότητα σήμανσης κάθε οργάνου. Μία από τις πιο σημαντικές νέες τεχνικές είναι ο λειτουργικός μαγνητικός συντονισμός (fMRI), που με τη βοήθεια ισχυρών μαγνητικών πεδίων παρακολουθεί τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα τον ακριβή καθορισμό των μερών που είναι ενεργά κάθε συγκεκριμένη στιγμή.
Με τη βοήθεια του fMRI, οι ερευνητές μπορούν να ανιχνεύσουν ποια τμήματα του εγκεφάλου αναμιγνύονται στην εκτέλεση συγκεκριμένων ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Mια τέτοια συνολική χαρτογράφηση θα ήταν ευλογία για την ανθρωπότητα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να προσδιοριστούν τα παιδιά των οποίων οι εγκέφαλοι δεν ωριμάζουν φυσιολογικά, κάνοντας πιθανή μια έγκαιρη μεσολάβηση, με κάποια ιδιαίτερα μαθήματα.
Μια πρόσφατη μελέτη του δρος Βίνοντ Μένον, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, δείχνει πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί αυτή η τεχνική. H συγκεκριμένη ομάδα χρησιμοποιεί το πείραμα Στρουπ, ένα καλά θεμελιωμένο ψυχολογικό πείραμα συνδυασμού χρωμάτων και αντικειμένων, στο οποίο παίρνουν μέρος άτομα διαφόρων ηλικιών. Οπως φάνηκε από την έρευνα, καθώς τα άτομα ωριμάζουν, οι εγκέφαλοί τους ανταποκρίνονται καλύτερα στο πείραμα.
Ο δρ Μένον ανακάλυψε ότι τα παιδιά, οι έφηβοι και οι ενήλικες χρησιμοποιούν διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου για τις ίδιες λειτουργίες, κάτι το οποίο συνδέεται και με την καλύτερη ανταπόκριση των μεγαλυτέρων. Ταυτόχρονα, ανακαλύφθηκε ότι ένα παιδί που ο εγκέφαλός του δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά, εμφανίζει ένα ασυνήθιστο τρόπο εγκεφαλικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια του πειράματος. Eτσι ανακαλύπτονται προβλήματα, τα οποία δεν θα μπορούσε να «πιάσει» ένα συνηθισμένο ψυχολογικό τεστ, στηριγμένο σε ένα ερωτηματολόγιο.
Kατάθλιψη και «Aμύγδαλα»
Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση σε μία τέτοια εφαρμογή. Αλλά τι λέτε για την επόμενη ιδέα; Ο Γκρεγκ Σιγκλ και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ μελετούν την κατάθλιψη. Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτόν το μήνα στο «Biological Psychiatry» ανέφεραν ότι, όταν καταθλιπτικά άτομα ακούν μία λίστα από λέξεις που παραπέμπουν σε άσχημες καταστάσεις, έχουν μια διαφορετική αντίδραση σε σχέση με τα «κανονικά» άτομα, σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται «Aμύγδαλα». Τα «Aμύγδαλα» των καταθλιπτικών παραμένουν ενεργοποιημένα μέχρι και 25 δευτερόλεπτα μετά το άκουσμα της συγκεκριμένης λέξης, ενώ εκείνα των ατόμων που δεν είχαν ποτέ παρουσιάσει ανάλογα προβλήματα σταματούν να παρουσιάζουν δραστηριότητα έπειτα από δέκα δευτερόλεπτα.
Μέχρι τώρα τα «Aμύγδαλα» ήταν γνωστά για την ανάμιξή τους στην παραγωγή των συναισθημάτων, αλλά όχι κατ’ ανάγκην αυτών που συνδέονται με έντονες καταστάσεις, όπως όταν κάποιος τρομάζει. Φανταστείτε τώρα την πιθανότητα εφοδιασμού των υπηρεσιών ευρέσεως εργασίας με συσκευές fMRI. Αν και σήμερα μοιάζει απίθανο να ξοδέψουν οι συγκεκριμένες εταιρείες τόσα χρήματα γι’ αυτό, στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο ιδιώτης που θα ήθελε να ανιχνεύσει το ενδεχόμενο κατάθλιψης στο υπό πρόσληψη προσωπικό θα είχε πολύ καλύτερα αποτελέσματα με μια συσκευή fMRI, παρά με ένα ερωτηματολόγιο.
Κι αυτό θα μπορούσε να είναι μόνο η αρχή. Oπως γενετικά σημάδια μπορούν να συνδεθούν με μια σειρά από φυσικές καταστάσεις, έτσι τα αποτελέσματα της σάρωσης του εγκεφάλου μπορεί να συνδεθούν με μια μεγάλη ποικιλία από πνευματικές τάσεις. Η τεχνική του fMRI θα μπορούσε, για παράδειγμα, να χρησιμοποιηθεί ακόμα και στην ανίχνευση του ψέματος, ξεσκεπάζοντας ακόμα και «έξυπνους ψεύτες». Aλλες τάσεις όπως η επιθετικότητα ή η αποφυγή του κινδύνου θα αποκαλύπτουν επίσης τα μυστικά τους μπροστά στο fMRI.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Mπορούν να «κλέψουν» και το πρόσωπό μας
Το ιατρικό απόρρητο είναι μια άλλη περιοχή που η αποτύπωση του εγκεφάλου μπορεί να διαταράξει. Μία από τις πιο άμεσες επιπτώσεις αυτών των προβλημάτων είναι ένα παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, που πολλοί ούτε καν τη σκέφτονται: αυτό που σαρώνεται και καταγράφεται είναι το κεφάλι του κάθε ανθρώπου.
Με άλλα λόγια, ένα μαγνητικό σάρωμα του εγκεφάλου περιέχει επίσης αρκετή πληροφορία για το πρόσωπο και για το εμπρόσθιο μέρος του κρανίου, έτσι ώστε να σχηματίζεται μία περιγραφή του συγκεκριμένου ατόμου. Το αποτέλεσμα είναι, ότι αντίθετα με τις γενετικές εξετάσεις, καμία μαγνητική αποτύπωση του εγκεφάλου δεν μπορεί να είναι ανώνυμη.
Aυτό γίνεται ακόμα πιο σημαντικό εάν συνδυασθεί με το γεγονός του σχηματισμού από τους νευροεπιστήμονες βάσης δεδομένων με σκαναρισμένους εγκεφάλους για ερευνητικούς σκοπούς. Το 2000, οι Τζον Βαν Χορν και Μίκαελ Γκαζανίγκα του Κολεγίου Ντόρμουθ στο Νιου Χάμφσιρ, ίδρυσαν μία βάση δεδομένων για να βοηθήσουν τις έρευνες fMRI. Hλπιζαν να παρακινήσουν τις ανακαλύψεις στη νευροχειρουργική, όπως έκανε η GenBank στη γενετική. Μέχρι στιγμής πάνω από 400 ερευνητές από όλο τον κόσμο έχουν ζητήσει υλικό από το fMRI Data Canter.
Πώς θα εξασφαλισθεί λοιπόν η ανωνυμία των μαγνητικών εικόνων του εγκεφάλου; Eνας τρόπος θα ήταν να θολώσει η εικόνα στο τμήμα του αποτυπώματος που εμπεριέχει πληροφορίες προσώπου. Αυτό ακριβώς κάνουν οι διαχειριστές του fMRI Data Canter. Αλλά μια τέτοια παρέμβαση κάνει συχνά την εικόνα άχρηστη για μερικά είδη ανάλυσης. Θα ακολουθήσουν οι οργανωτές των άλλων σχετικών βάσεων δεδομένων (αρκετές βρίσκονται ήδη στα σκαριά) την ίδια τακτική;
Oπως όμως και στη γενετική το ενδεχόμενο που τρομάζει περισσότερο στην πρόοδο της νευροτεχνολογίας είναι ότι μία μέρα θα μπορούμε να «εμπλουτίζουμε» τα ανθρώπινα πλάσματα. Μερικοί ανησυχούν μήπως καταργηθούν οι διαφορές μεταξύ των ατόμων και πάμε σε μια κοινωνία ομογενοποιημένης μάζας. Aλλοι βλέπουν ένα αντίθετο ενδεχόμενο: μια διαίρεση ανάμεσα στους προνομιούχους της «βελτίωσης» και σε αυτούς που δεν θα «εμπλουτιστούν».
Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να χαράξεις τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της αναγκαίας θεραπείας και του προαιρετικού εμπλουτισμού. Δεν είναι λίγοι αυτοί που σημειώνουν ότι ήδη η κοινωνία έχει αποδεχθεί την ιδέα των ψυχοφαρμάκων για λόγους διασκέδασης. Γιατί να διστάσει σε κάτι παραπάνω;
Tα φάρμακα για τον εγκέφαλο είναι ένα ακόμα βήμα στο δρόμο της ορθοδοντικής, του λίφτινγκ του προσώπου, του βιάγκρα και των άλλων ιατρικών παραπροϊόντων. Αλλά για τις φαρμακευτικές εταιρείες θα είναι ένα τεράστιο βήμα. Φάρμακα που καταπολεμούν την τάση να είσαι ντροπαλός ή να λησμονάς, την αϋπνία, το στρες, είτε έχουν μπει είτε μπαίνουν σε κλινικές δοκιμές. Πρόκειται για μια τεράστια κατηγορία, που πολλοί ονομάζουν τα μετα-προζάκ φάρμακα.
Το τέλος της ελεύθερης θέλησης;
Η χαρτογράφηση του εγκεφάλου, η ιδιωτικότητα, ακόμα και ο εμπλουτισμός αποτελούν σίγουρα σπουδαία θέματα. Αλλά για πολλούς αποτελούν μόνο τις δευτερεύουσες πλευρές. Η πιο άβολη ερώτηση για το μέλλον αφορά το ενδεχόμενο η επιστήμη να εισέλθει και να παρέμβει στην καρδιά της έννοιας του ανθρώπου.
Στη Δύση τουλάχιστον, όλοι υποστηρίζουν την ελεύθερη θέληση. Eτσι, ήδη η νευροτεχνολογία δημιουργεί πεδία αντιπαράθεσης. Ο Eρικ Πάρενς, από το Κέντρο Χάστινγκς, μια «δεξαμενή σκέψης» στη Νέα Υόρκη, υποστηρίζει ότι εφαρμογές βελτίωσης θα μπορούσαν «να μειώσουν την ποικιλία των τρόπων ύπαρξης ενός προσώπου, έτσι ώστε να είναι αποδεκτό». Tο να χορηγείς, φέρνει ένα παράδειγμα, σε ένα κανονικό και υγιές παιδί Ριταλίν, ένα φάρμακο που θεραπεύει την «υπερκινητικότητα», είναι στην πραγματικότητα μια ηθική επιλογή. Mε τον τρόπο αυτό λες σε αυτό το παιδί ότι «πρέπει να αλλάξεις για να γίνεις αποδεκτός». Εάν η απώλεια μνήμης, η ξενοφοβία και μια ολόκληρη γκάμα από εκκεντρικότητες που συγκροτούν τον χαρακτήρα ενός προσώπου αντιμετωπιστούν ως ιάσιμες καταστάσεις και όχι ως αποτελέσματα της ίδιας τους της ζωής, τότε οι άνθρωποι θα μεροληπτούν εναντίον των φορέων τέτοιων αδυναμιών.
Nομικές επιπλοκές
Οι συγκεκριμένες ανακαλύψεις της επιστήμης μπορεί επίσης να προκαλέσουν σύνθετες νομικές επιπλοκές. Τα περισσότερα δικαστήρια εξετάζουν, για παράδειγμα, την πιθανότητα να είναι πνευματικά ανίκανος κάποιος που κατηγορείται για συγκεκριμένα εγκλήματα. Aλλά εάν η τάση για επιθετικότητα ή βιαιοπραγία αποδειχθεί ότι έχει βιολογική βάση στον εγκέφαλο, ένας δικηγόρος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο πελάτης του δεν μπορεί να ελέγξει τις βίαιες ορμές του.
Ο Ντόναλντ Κένεντι, νευροεπιστήμονας και εκδότης του περιοδικού «Science», υποστηρίζει ότι οι πρόοδοι στην αποτύπωση του εγκεφάλου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αποδείξεις αθωότητας σε πολλές περιπτώσεις. Αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη στάση των ίδιων των δικαστηρίων. Στο Τέξας, για παράδειγμα, το μόνο που χρειάζεται να αποδειχθεί είναι εάν ο ύποπτος, την ώρα του εγκλήματος, μπορούσε «να διακρίνει μεταξύ του σωστού και του λάθους». Ακόμα και άτομα που ήταν ολοφάνερα παράφρονες βρέθηκαν ένοχοι από αυτό το τεστ.
Αν και πολλοί φοβούνται ότι η νευροτεχνολογία θα εκτοξεύσει την κοινωνία σε ένα «μετα-ανθρώπινο μέλλον», όπως είναι και ο τίτλος του πρόσφατου βιβλίου του Φράνσις Φουκουγιάμα, η ανθρώπινη ψυχή –και το φυσιολογικό της ισοδύναμο– αποδεικνύονται εκπληκτικά άπιαστα. Ο Ρενέ Ντεκάρτ ήταν ο άνθρωπος που πίστεψε ότι βρήκε το ακριβές σημείο συνάντησης μέσα στον εγκέφαλο της ψυχής και του σώματος. Στην πορεία φυσικά διαψεύστηκε. Θα χρειασθεί μεγάλη ερευνητική προσπάθεια προτού η ανθρώπινη φύση μας αποκαλύψει τα μυστικά της.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 02-06-02
Το ιατρικό απόρρητο είναι μια άλλη περιοχή που η αποτύπωση του εγκεφάλου μπορεί να διαταράξει. Μία από τις πιο άμεσες επιπτώσεις αυτών των προβλημάτων είναι ένα παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, που πολλοί ούτε καν τη σκέφτονται: αυτό που σαρώνεται και καταγράφεται είναι το κεφάλι του κάθε ανθρώπου.
Με άλλα λόγια, ένα μαγνητικό σάρωμα του εγκεφάλου περιέχει επίσης αρκετή πληροφορία για το πρόσωπο και για το εμπρόσθιο μέρος του κρανίου, έτσι ώστε να σχηματίζεται μία περιγραφή του συγκεκριμένου ατόμου. Το αποτέλεσμα είναι, ότι αντίθετα με τις γενετικές εξετάσεις, καμία μαγνητική αποτύπωση του εγκεφάλου δεν μπορεί να είναι ανώνυμη.
Aυτό γίνεται ακόμα πιο σημαντικό εάν συνδυασθεί με το γεγονός του σχηματισμού από τους νευροεπιστήμονες βάσης δεδομένων με σκαναρισμένους εγκεφάλους για ερευνητικούς σκοπούς. Το 2000, οι Τζον Βαν Χορν και Μίκαελ Γκαζανίγκα του Κολεγίου Ντόρμουθ στο Νιου Χάμφσιρ, ίδρυσαν μία βάση δεδομένων για να βοηθήσουν τις έρευνες fMRI. Hλπιζαν να παρακινήσουν τις ανακαλύψεις στη νευροχειρουργική, όπως έκανε η GenBank στη γενετική. Μέχρι στιγμής πάνω από 400 ερευνητές από όλο τον κόσμο έχουν ζητήσει υλικό από το fMRI Data Canter.
Πώς θα εξασφαλισθεί λοιπόν η ανωνυμία των μαγνητικών εικόνων του εγκεφάλου; Eνας τρόπος θα ήταν να θολώσει η εικόνα στο τμήμα του αποτυπώματος που εμπεριέχει πληροφορίες προσώπου. Αυτό ακριβώς κάνουν οι διαχειριστές του fMRI Data Canter. Αλλά μια τέτοια παρέμβαση κάνει συχνά την εικόνα άχρηστη για μερικά είδη ανάλυσης. Θα ακολουθήσουν οι οργανωτές των άλλων σχετικών βάσεων δεδομένων (αρκετές βρίσκονται ήδη στα σκαριά) την ίδια τακτική;
Oπως όμως και στη γενετική το ενδεχόμενο που τρομάζει περισσότερο στην πρόοδο της νευροτεχνολογίας είναι ότι μία μέρα θα μπορούμε να «εμπλουτίζουμε» τα ανθρώπινα πλάσματα. Μερικοί ανησυχούν μήπως καταργηθούν οι διαφορές μεταξύ των ατόμων και πάμε σε μια κοινωνία ομογενοποιημένης μάζας. Aλλοι βλέπουν ένα αντίθετο ενδεχόμενο: μια διαίρεση ανάμεσα στους προνομιούχους της «βελτίωσης» και σε αυτούς που δεν θα «εμπλουτιστούν».
Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να χαράξεις τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της αναγκαίας θεραπείας και του προαιρετικού εμπλουτισμού. Δεν είναι λίγοι αυτοί που σημειώνουν ότι ήδη η κοινωνία έχει αποδεχθεί την ιδέα των ψυχοφαρμάκων για λόγους διασκέδασης. Γιατί να διστάσει σε κάτι παραπάνω;
Tα φάρμακα για τον εγκέφαλο είναι ένα ακόμα βήμα στο δρόμο της ορθοδοντικής, του λίφτινγκ του προσώπου, του βιάγκρα και των άλλων ιατρικών παραπροϊόντων. Αλλά για τις φαρμακευτικές εταιρείες θα είναι ένα τεράστιο βήμα. Φάρμακα που καταπολεμούν την τάση να είσαι ντροπαλός ή να λησμονάς, την αϋπνία, το στρες, είτε έχουν μπει είτε μπαίνουν σε κλινικές δοκιμές. Πρόκειται για μια τεράστια κατηγορία, που πολλοί ονομάζουν τα μετα-προζάκ φάρμακα.
Το τέλος της ελεύθερης θέλησης;
Η χαρτογράφηση του εγκεφάλου, η ιδιωτικότητα, ακόμα και ο εμπλουτισμός αποτελούν σίγουρα σπουδαία θέματα. Αλλά για πολλούς αποτελούν μόνο τις δευτερεύουσες πλευρές. Η πιο άβολη ερώτηση για το μέλλον αφορά το ενδεχόμενο η επιστήμη να εισέλθει και να παρέμβει στην καρδιά της έννοιας του ανθρώπου.
Στη Δύση τουλάχιστον, όλοι υποστηρίζουν την ελεύθερη θέληση. Eτσι, ήδη η νευροτεχνολογία δημιουργεί πεδία αντιπαράθεσης. Ο Eρικ Πάρενς, από το Κέντρο Χάστινγκς, μια «δεξαμενή σκέψης» στη Νέα Υόρκη, υποστηρίζει ότι εφαρμογές βελτίωσης θα μπορούσαν «να μειώσουν την ποικιλία των τρόπων ύπαρξης ενός προσώπου, έτσι ώστε να είναι αποδεκτό». Tο να χορηγείς, φέρνει ένα παράδειγμα, σε ένα κανονικό και υγιές παιδί Ριταλίν, ένα φάρμακο που θεραπεύει την «υπερκινητικότητα», είναι στην πραγματικότητα μια ηθική επιλογή. Mε τον τρόπο αυτό λες σε αυτό το παιδί ότι «πρέπει να αλλάξεις για να γίνεις αποδεκτός». Εάν η απώλεια μνήμης, η ξενοφοβία και μια ολόκληρη γκάμα από εκκεντρικότητες που συγκροτούν τον χαρακτήρα ενός προσώπου αντιμετωπιστούν ως ιάσιμες καταστάσεις και όχι ως αποτελέσματα της ίδιας τους της ζωής, τότε οι άνθρωποι θα μεροληπτούν εναντίον των φορέων τέτοιων αδυναμιών.
Nομικές επιπλοκές
Οι συγκεκριμένες ανακαλύψεις της επιστήμης μπορεί επίσης να προκαλέσουν σύνθετες νομικές επιπλοκές. Τα περισσότερα δικαστήρια εξετάζουν, για παράδειγμα, την πιθανότητα να είναι πνευματικά ανίκανος κάποιος που κατηγορείται για συγκεκριμένα εγκλήματα. Aλλά εάν η τάση για επιθετικότητα ή βιαιοπραγία αποδειχθεί ότι έχει βιολογική βάση στον εγκέφαλο, ένας δικηγόρος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο πελάτης του δεν μπορεί να ελέγξει τις βίαιες ορμές του.
Ο Ντόναλντ Κένεντι, νευροεπιστήμονας και εκδότης του περιοδικού «Science», υποστηρίζει ότι οι πρόοδοι στην αποτύπωση του εγκεφάλου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αποδείξεις αθωότητας σε πολλές περιπτώσεις. Αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη στάση των ίδιων των δικαστηρίων. Στο Τέξας, για παράδειγμα, το μόνο που χρειάζεται να αποδειχθεί είναι εάν ο ύποπτος, την ώρα του εγκλήματος, μπορούσε «να διακρίνει μεταξύ του σωστού και του λάθους». Ακόμα και άτομα που ήταν ολοφάνερα παράφρονες βρέθηκαν ένοχοι από αυτό το τεστ.
Αν και πολλοί φοβούνται ότι η νευροτεχνολογία θα εκτοξεύσει την κοινωνία σε ένα «μετα-ανθρώπινο μέλλον», όπως είναι και ο τίτλος του πρόσφατου βιβλίου του Φράνσις Φουκουγιάμα, η ανθρώπινη ψυχή –και το φυσιολογικό της ισοδύναμο– αποδεικνύονται εκπληκτικά άπιαστα. Ο Ρενέ Ντεκάρτ ήταν ο άνθρωπος που πίστεψε ότι βρήκε το ακριβές σημείο συνάντησης μέσα στον εγκέφαλο της ψυχής και του σώματος. Στην πορεία φυσικά διαψεύστηκε. Θα χρειασθεί μεγάλη ερευνητική προσπάθεια προτού η ανθρώπινη φύση μας αποκαλύψει τα μυστικά της.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 02-06-02