Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης
Στο thread για το μηναιον της εκκλησιας ο φιλος Skeptic παρουσιασε ενα κειμενο προσπαθωντας να επιχειρηματολογησει σχετικα με τον ομαλο εκχριστιανισμο των Αθηναιων. Ανεφερε λοιπον τον Διονυσιο τον Αρεοπαγιτη (σημ. απο αυτον εχει παρει την ονομασια του και ο γνωστος πεζοδρομος κατω απο την Ακροπολη). Συγκεκριμενα το χωριο αναφερει:
Σκαβοντας στην ηλεκτρονικη μου βιβλιοθηκη ανακαλυψα ενα μερος της στηλης του Χρηστου Μορφου "Χρηστης Βιβλιων" και πιο συγκεκριμενα αυτη του Ιουνιου-Ιουλιου 2005 που ειχε δημοσιευτει στο περιοδικο Hellenic Nexus. Αναφερει λοιπον ο πολυ γνωστος ιστορικος μελετητης:
Τις ημέρες που γράφονταν αυτές οι γραμμές γινόταν κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης η Γιορτή του Βιβλίου. Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν να μεταφερθεί η Γιορτή του Βιβλίου από το Πεδίο του Άρεως (όπου την προτιμώ) ούτε γνωρίζω ποιανού ιδέα ήταν να ονομαστεί ο μεγαλύτερος κάτωθεν της Ακροπόλεως δρόμος (ήδη πεζόδρομος) σε οδό (Αγίου) Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ίσως επειδή πρόκειται για τον πολιούχο άγιο της Αθήνας κάποιοι να θέλησαν να ισορροπήσουν «πνευματικά» τον χώρο της Παλλάδος. Ο Άγιος, λοιπόν, είχε και μία κάποια μακρινή και ενδιαφέρουσα, θα έλεγα, σχέση με το βιβλίο.
Γεννήθηκε, λέει ο συναξαριστής του (δηλαδή ο άνθρωπος που ανέλαβε τις public relations του μάρτυρα μετά το θάνατό του), στην Αθήνα και βρισκόταν για σπουδές στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου όταν απόρησε με την έκλειψη του ηλίου που συνέβη, όπως έμαθε αργότερα, την ώρα που ο Ιησούς παρέδιδε το πνεύμα. Χρόνια αργότερα, ακούγοντας στην Αγορά τον Παύλο και λύνοντας την απορία τόσων χρόνων προσηλυτίστηκε αμέσως στο χριστιανισμό μαζί με την Δάμαρι (η Δαμάρεως είναι οδός στο Παγκράτι). Αρκετά χρόνια αργότερα, στα Ιεροσόλυμα γνώρισε τη Θεοτόκο και παραβρέθηκε, μάλιστα, και στην Κοίμησή της. Ήταν παρών και στο μαρτύριο του Παύλου έξω από τη Ρώμη, και τελικά εστάλη από τον πάπα της Ρώμης Κλήμεντα Α΄ στη Γαλλία για να κηρύξει το Ευαγγέλιο, όπου και αποκεφαλίστηκε κοντά στο Παρίσι.
Το κακό με τον βίο του Αγίου είναι ότι ο συναξαριστής του μπέρδεψε τη ζωή δύο διαφορετικών Διονυσίων (ενός που έζησε στην Αθήνα τον 1ο αιώνα και ενός που έζησε στη Λουτέτσια-Παρίσι τον 3ο αιώνα).
Το κακό με τον βιογράφο του Αγίου είναι το γεγονός ότι έγραψε το συναξάρι του προς τα τέλη του 5ου, αν όχι στις αρχές του 6ου αιώνα. Η ανάγκη για το συναξάρι του Αγίου, δημιουργήθηκε όταν ένας Σύριος συνέγραψε γύρω στο 500 τέσσερις μεγάλες πραγματείες και δέκα επιστολές, τις οποίες υπέγραψε ως Διονύσιος Αρεοπαγίτης, το όνομα του οποίου αναφέρεται άπαξ στις Πράξεις των Αποστόλων. Το συναξάρι βασίστηκε στα όσα έλεγε ο ίδιος ο πλαστογράφος (έκλειψη ηλίου, θάνατος της Θεοτόκου κ.λπ.).
Το ακόμα χειρότερο με τον «Άγιο» είναι το γεγονός ότι το ένδοξο Corpus των Αρεοπαγιτικών, «ένα μίγμα αρχαίας φιλοσοφίας και χριστιανισμού, του οποίου η ακτινοβολία έπεφτε όμως και στην πολιτική […] επηρέασε σε ανυπολόγιστο βαθμό περισσότερο από μία χιλιετία τη Δύση. Ο απατεώνας έγινε “επί αιώνες ο αρχιδιδάσκαλος του Δυτικού Κόσμου”». Το έργο του απατεωνίσκου, που «ερμηνεύθηκε και θεωρήθηκε ως έργο του Αγίου Πνεύματος», επηρέασε τους επιφανέστερους θεολόγους (Μάξιμο τον ομολογητή, Θωμά Ακινάτη, Αλβέρτο τον Μέγα). Τον 13ο αιώνα, «το Πανεπιστήμιο των Παρισίων ανακήρυξε πανηγυρικά τον πλαστογράφο σε Απόστολο της Γαλλίας και Μέγα Διδάσκαλο του χριστιανικού κόσμου – κατά περίεργο τρόπο ήταν ο μοναδικός συγγραφέας της Ανατολής που παρέμεινε ζωντανός στη Δύση».
Συγχύσεις, συγχύσεις και μπερδέματα. Έχουμε ένα πρόσωπο: ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης γεννήθηκε γύρω στο 8 μ.Χ. και έζησε στην Αθήνα τον 1ο αιώνα. Στα μέσα του δεύτερου αιώνα υποτίθεται ότι ένας άλλος Διονύσιος, επίσκοπος Κορίνθου, αναφέρει πως ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης ήταν ο πρώτος χριστιανός επίσκοπος της Αθήνας και μαρτύρησε σ’ αυτή επί Δομιτιανού ή επί Αδριανού (δηλαδή την περίοδο από το 81 ως το 138!). Ένας άλλος Διονύσιος μαρτύρησε τον τρίτο αιώνα στο Παρίσι. Το 500 κάποιος πλαστογράφος (γνωστός ως Ψευδο-Διονύσιος) υπογράφει κάποια θεολογικά κείμενα με το όνομα του Διονυσίου Αρεοπαγίτη στα οποία αναφέρει και όλα τα «βιογραφικά στοιχεία» του, που κάποιες δεκαετίες αργότερα ένας ανώνυμος συναξαριστής θα συγκολλήσει με διάφορους άλλους θρύλους και ανακρίβειες για να δημιουργήσει τον «Βίο του Αγίου».
Τα «βιογραφικά» στοιχεία του Αγίου έχουν αντληθεί από το Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών.
Τα περί του πλαστογράφου και «αρχιδιδασκάλου της Δύσης» από τον τρίτο τόμο (Αρχαία Χριστιανική Εκκλησία – Α΄ Πλαστογραφίες, Απάτες Θαυμάτων-Λειψάνων-Προσκυνημάτων) του έργου του Καρλχάιντς Ντέσνερ Η Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού, εκδ. Κάκτος, μετ. Μαίρη Αργυροηλιοπούλου, Αθήνα, 2004, σελ. 206-210.
Παράθεση:
| 34 Τινές δε άνδρες προσεκολλήθησαν εις αυτόν και επίστευσαν, μεταξύ των οποίων ήτο και Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και γυνή τις ονόματι Δάμαρις και άλλοι μετ' αυτών. |
Σκαβοντας στην ηλεκτρονικη μου βιβλιοθηκη ανακαλυψα ενα μερος της στηλης του Χρηστου Μορφου "Χρηστης Βιβλιων" και πιο συγκεκριμενα αυτη του Ιουνιου-Ιουλιου 2005 που ειχε δημοσιευτει στο περιοδικο Hellenic Nexus. Αναφερει λοιπον ο πολυ γνωστος ιστορικος μελετητης:
Τις ημέρες που γράφονταν αυτές οι γραμμές γινόταν κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης η Γιορτή του Βιβλίου. Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν να μεταφερθεί η Γιορτή του Βιβλίου από το Πεδίο του Άρεως (όπου την προτιμώ) ούτε γνωρίζω ποιανού ιδέα ήταν να ονομαστεί ο μεγαλύτερος κάτωθεν της Ακροπόλεως δρόμος (ήδη πεζόδρομος) σε οδό (Αγίου) Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ίσως επειδή πρόκειται για τον πολιούχο άγιο της Αθήνας κάποιοι να θέλησαν να ισορροπήσουν «πνευματικά» τον χώρο της Παλλάδος. Ο Άγιος, λοιπόν, είχε και μία κάποια μακρινή και ενδιαφέρουσα, θα έλεγα, σχέση με το βιβλίο.
Γεννήθηκε, λέει ο συναξαριστής του (δηλαδή ο άνθρωπος που ανέλαβε τις public relations του μάρτυρα μετά το θάνατό του), στην Αθήνα και βρισκόταν για σπουδές στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου όταν απόρησε με την έκλειψη του ηλίου που συνέβη, όπως έμαθε αργότερα, την ώρα που ο Ιησούς παρέδιδε το πνεύμα. Χρόνια αργότερα, ακούγοντας στην Αγορά τον Παύλο και λύνοντας την απορία τόσων χρόνων προσηλυτίστηκε αμέσως στο χριστιανισμό μαζί με την Δάμαρι (η Δαμάρεως είναι οδός στο Παγκράτι). Αρκετά χρόνια αργότερα, στα Ιεροσόλυμα γνώρισε τη Θεοτόκο και παραβρέθηκε, μάλιστα, και στην Κοίμησή της. Ήταν παρών και στο μαρτύριο του Παύλου έξω από τη Ρώμη, και τελικά εστάλη από τον πάπα της Ρώμης Κλήμεντα Α΄ στη Γαλλία για να κηρύξει το Ευαγγέλιο, όπου και αποκεφαλίστηκε κοντά στο Παρίσι.
Το κακό με τον βίο του Αγίου είναι ότι ο συναξαριστής του μπέρδεψε τη ζωή δύο διαφορετικών Διονυσίων (ενός που έζησε στην Αθήνα τον 1ο αιώνα και ενός που έζησε στη Λουτέτσια-Παρίσι τον 3ο αιώνα).
Το κακό με τον βιογράφο του Αγίου είναι το γεγονός ότι έγραψε το συναξάρι του προς τα τέλη του 5ου, αν όχι στις αρχές του 6ου αιώνα. Η ανάγκη για το συναξάρι του Αγίου, δημιουργήθηκε όταν ένας Σύριος συνέγραψε γύρω στο 500 τέσσερις μεγάλες πραγματείες και δέκα επιστολές, τις οποίες υπέγραψε ως Διονύσιος Αρεοπαγίτης, το όνομα του οποίου αναφέρεται άπαξ στις Πράξεις των Αποστόλων. Το συναξάρι βασίστηκε στα όσα έλεγε ο ίδιος ο πλαστογράφος (έκλειψη ηλίου, θάνατος της Θεοτόκου κ.λπ.).
Το ακόμα χειρότερο με τον «Άγιο» είναι το γεγονός ότι το ένδοξο Corpus των Αρεοπαγιτικών, «ένα μίγμα αρχαίας φιλοσοφίας και χριστιανισμού, του οποίου η ακτινοβολία έπεφτε όμως και στην πολιτική […] επηρέασε σε ανυπολόγιστο βαθμό περισσότερο από μία χιλιετία τη Δύση. Ο απατεώνας έγινε “επί αιώνες ο αρχιδιδάσκαλος του Δυτικού Κόσμου”». Το έργο του απατεωνίσκου, που «ερμηνεύθηκε και θεωρήθηκε ως έργο του Αγίου Πνεύματος», επηρέασε τους επιφανέστερους θεολόγους (Μάξιμο τον ομολογητή, Θωμά Ακινάτη, Αλβέρτο τον Μέγα). Τον 13ο αιώνα, «το Πανεπιστήμιο των Παρισίων ανακήρυξε πανηγυρικά τον πλαστογράφο σε Απόστολο της Γαλλίας και Μέγα Διδάσκαλο του χριστιανικού κόσμου – κατά περίεργο τρόπο ήταν ο μοναδικός συγγραφέας της Ανατολής που παρέμεινε ζωντανός στη Δύση».
Συγχύσεις, συγχύσεις και μπερδέματα. Έχουμε ένα πρόσωπο: ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης γεννήθηκε γύρω στο 8 μ.Χ. και έζησε στην Αθήνα τον 1ο αιώνα. Στα μέσα του δεύτερου αιώνα υποτίθεται ότι ένας άλλος Διονύσιος, επίσκοπος Κορίνθου, αναφέρει πως ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης ήταν ο πρώτος χριστιανός επίσκοπος της Αθήνας και μαρτύρησε σ’ αυτή επί Δομιτιανού ή επί Αδριανού (δηλαδή την περίοδο από το 81 ως το 138!). Ένας άλλος Διονύσιος μαρτύρησε τον τρίτο αιώνα στο Παρίσι. Το 500 κάποιος πλαστογράφος (γνωστός ως Ψευδο-Διονύσιος) υπογράφει κάποια θεολογικά κείμενα με το όνομα του Διονυσίου Αρεοπαγίτη στα οποία αναφέρει και όλα τα «βιογραφικά στοιχεία» του, που κάποιες δεκαετίες αργότερα ένας ανώνυμος συναξαριστής θα συγκολλήσει με διάφορους άλλους θρύλους και ανακρίβειες για να δημιουργήσει τον «Βίο του Αγίου».
Τα «βιογραφικά» στοιχεία του Αγίου έχουν αντληθεί από το Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών.
Τα περί του πλαστογράφου και «αρχιδιδασκάλου της Δύσης» από τον τρίτο τόμο (Αρχαία Χριστιανική Εκκλησία – Α΄ Πλαστογραφίες, Απάτες Θαυμάτων-Λειψάνων-Προσκυνημάτων) του έργου του Καρλχάιντς Ντέσνερ Η Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού, εκδ. Κάκτος, μετ. Μαίρη Αργυροηλιοπούλου, Αθήνα, 2004, σελ. 206-210.
ο πλάστογράψας του πλαστογράψαντος, . . . .ω πλαστογράψα !
Έτσι έγραφαν ιστορία οι νικητές . . .
Άσχετα αν σε άλλα τοπίκια για οικονομία λόγου "παραδέχομαι"
κάποια πράγματα και κάποια δεδομένα, ότι π.χ. οι Απόστολοι
μαρτύρησαν, στην πραγματικότητα αμφιβάλω για τα πάντα από όσα λένε.
Απλά δεν το έχω ψάξει γιατί έχω και σοβαρότερα πράγματα στη
ζωή μου να κάνω.
Έτσι έγραφαν ιστορία οι νικητές . . .
Άσχετα αν σε άλλα τοπίκια για οικονομία λόγου "παραδέχομαι"
κάποια πράγματα και κάποια δεδομένα, ότι π.χ. οι Απόστολοι
μαρτύρησαν, στην πραγματικότητα αμφιβάλω για τα πάντα από όσα λένε.
Απλά δεν το έχω ψάξει γιατί έχω και σοβαρότερα πράγματα στη
ζωή μου να κάνω.
Ας δούμε τι λέει και η εγκυκλοπαίδεια μου για τον Άγιο.
Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης.
Επίσημος Αθηναίος. Γεννήθηκε περί το 10μ.Χ. Κατά τον ποιητή Θεοφάνη, επισκέφθηκε την Αίγυπτο σε ηλικία 25 ετών και όταν γύρισε στην Αθήνα έγινε Αρεοπαγίτης δηλ. μέλος της βουλής του Αρείου Πάγου στην Αθήνα. Όταν ο Απόστολος Παύλος μίλησε στους Αθηναίους από το βήμα του Αρείου Πάγου, ο Διονύσιος ήταν παρών, παρακολούθησε τη διδαχή του και πίστευσε. Έτσι αυτός, "γυνή ονόματι Δάμαρις και έτεροι συν αυτοίς" (Πραξ. ιζ'34) υπήρξαν οι πρώτοι χριστιανοί στην Αθήνα. Κατά τον Διονύσιο τον Κορίνθου, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης έγινε από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλος, πρώτος επίσκοπος Αθηνών, τα δε μαρτυρολόγια αναφέρουν ότι ο Διονύσιος μαρτύρησε στην Αθήνα το 95 μ.Χ. "καείς ζων". Γι'αυτό θεωρείται πολιούχος άγιος της Αθήνας, η δε μνήμη του εορτάζεται στην Εκκλησία μας την 3 Οκτωβρίου. Κατά την παράδοση, ήταν πολύ μορφωμένος, "βαθύς γνώστης των φιλοσοφικών συστημάτων και της ρητορικής, πλούτω δε και συνέσει και σοφία των απάντων υπερέχων", κατά τον ποιητή Θεοφάνη. Γι'αυτό όταν κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. εμφανίσθηκαν στην Ανατολή συγγράμματα με το όνομα του, πιστεύθηκε ότι ήσαν πραγματικά δικά του και η φήμη του διαθόθηκε παντού. Σήμερα όμως τα συγγράμματα αυτά θεωρούνται γενικά σαν ψευδεπίγραφα και ότι γράφηκαν κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. από κάποιον Ψευδο-Διονύσιο.
- Νέα Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια
Το ότι βρέθηκε ένας απατεώνας να τον πλαστογραφήσει αργότερα απλά τονίζει επιπλέον το πόσο σπουδαίο άτομο ήταν ο Διονύσιος και πόσο αντίκτυπο είχε δημιουργήσει στην τότε κοινωνία με την αποδοχή της χριστιανικής πίστεως.
Και φυσικά δεν ήταν ο μόνος έλληνας που αποδέχτηκε ελεύθερα τον χριστιανισμό τότε. Ήταν όμως ένας από τους πιο επιφανείς έλληνες πρωτοχριστιανούς.
Όσον αφορά τα περί έκλειψης ηλίου και Διονύσιου καμία ολική έκλειψη ηλίου δεν συνέβει στην ευρύτερη περιοχή της Ιερουσαλήμ - Αιγύπτου(Κάιρο) από το 1 εώς και το 50μ.Χ. (*) οπότε αν τελικά συνέβει γενική συσκότιση στην περιοχη (που σύμφωνα με κάποια κείμενα πράγματι συνέβει) τότε αυτό μπορεί να ερμηνευτεί μόνο ως μεταφυσικό φαινόμενο και όχι ως φυσικό, όπως πιστεύω ότι κάτι ανάλογο πρέπει να συνέβει και με το περίφημο "άστρο" της Βηθλεέμ.
* Στην Ιερουσαλήμ συνέβει ολική έκλειψη ηλίου στις 27 Δεκεμβρίου του 83μ.Χ αλλά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το περιστατικό της σταύρωσης του Ιησού. Είναι κατά πολύ μεταγενέστερο συμβάν.
Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης.
Επίσημος Αθηναίος. Γεννήθηκε περί το 10μ.Χ. Κατά τον ποιητή Θεοφάνη, επισκέφθηκε την Αίγυπτο σε ηλικία 25 ετών και όταν γύρισε στην Αθήνα έγινε Αρεοπαγίτης δηλ. μέλος της βουλής του Αρείου Πάγου στην Αθήνα. Όταν ο Απόστολος Παύλος μίλησε στους Αθηναίους από το βήμα του Αρείου Πάγου, ο Διονύσιος ήταν παρών, παρακολούθησε τη διδαχή του και πίστευσε. Έτσι αυτός, "γυνή ονόματι Δάμαρις και έτεροι συν αυτοίς" (Πραξ. ιζ'34) υπήρξαν οι πρώτοι χριστιανοί στην Αθήνα. Κατά τον Διονύσιο τον Κορίνθου, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης έγινε από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλος, πρώτος επίσκοπος Αθηνών, τα δε μαρτυρολόγια αναφέρουν ότι ο Διονύσιος μαρτύρησε στην Αθήνα το 95 μ.Χ. "καείς ζων". Γι'αυτό θεωρείται πολιούχος άγιος της Αθήνας, η δε μνήμη του εορτάζεται στην Εκκλησία μας την 3 Οκτωβρίου. Κατά την παράδοση, ήταν πολύ μορφωμένος, "βαθύς γνώστης των φιλοσοφικών συστημάτων και της ρητορικής, πλούτω δε και συνέσει και σοφία των απάντων υπερέχων", κατά τον ποιητή Θεοφάνη. Γι'αυτό όταν κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. εμφανίσθηκαν στην Ανατολή συγγράμματα με το όνομα του, πιστεύθηκε ότι ήσαν πραγματικά δικά του και η φήμη του διαθόθηκε παντού. Σήμερα όμως τα συγγράμματα αυτά θεωρούνται γενικά σαν ψευδεπίγραφα και ότι γράφηκαν κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. από κάποιον Ψευδο-Διονύσιο.
- Νέα Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια
Το ότι βρέθηκε ένας απατεώνας να τον πλαστογραφήσει αργότερα απλά τονίζει επιπλέον το πόσο σπουδαίο άτομο ήταν ο Διονύσιος και πόσο αντίκτυπο είχε δημιουργήσει στην τότε κοινωνία με την αποδοχή της χριστιανικής πίστεως.
Και φυσικά δεν ήταν ο μόνος έλληνας που αποδέχτηκε ελεύθερα τον χριστιανισμό τότε. Ήταν όμως ένας από τους πιο επιφανείς έλληνες πρωτοχριστιανούς.
Όσον αφορά τα περί έκλειψης ηλίου και Διονύσιου καμία ολική έκλειψη ηλίου δεν συνέβει στην ευρύτερη περιοχή της Ιερουσαλήμ - Αιγύπτου(Κάιρο) από το 1 εώς και το 50μ.Χ. (*) οπότε αν τελικά συνέβει γενική συσκότιση στην περιοχη (που σύμφωνα με κάποια κείμενα πράγματι συνέβει) τότε αυτό μπορεί να ερμηνευτεί μόνο ως μεταφυσικό φαινόμενο και όχι ως φυσικό, όπως πιστεύω ότι κάτι ανάλογο πρέπει να συνέβει και με το περίφημο "άστρο" της Βηθλεέμ.
* Στην Ιερουσαλήμ συνέβει ολική έκλειψη ηλίου στις 27 Δεκεμβρίου του 83μ.Χ αλλά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το περιστατικό της σταύρωσης του Ιησού. Είναι κατά πολύ μεταγενέστερο συμβάν.
Επίσης, από όσο μπορώ να θυμηθώ, υπάρχει και ένας ή και περισσότεροι ακόμα συγγραφείς που αναφέρονται με το όνομα "Ψευδο - Διονύσιος" επειδή το συγγραφικό τους ύφος έμοιαζε με εκείνο του original Διονυσίου του Αρεοπαγίτη...
Λίτσα μου όσο και αν θέλω να αγνοήσω την υπαρξή σου με ερεθίζεις να σου απαντήσω.
Καταρχήν τι φταίει ο Διονύσιος αν πλαστογραφήσαν το ονομά του και το χρησιμοποίησαν 500 χρόνια αργότερα.
Κατα δεύτερον ποιός ήταν ο νικητής ακριβώς;Ο Διονύσιος που ήταν ο μόνος χριστιανός στην Αθήνα σε πλήθος πολυθειστών; Δηλαδή έλεος και οίκτο σου ζητάμε για τη λογική μας, γιατί με την δική σου λογική και αυτός που κατεβαίνει με το άλογο στις εκλογές στο μοναστηράκι και έχει ιδρύσει το κόμμα "ο αυτοσεβασμός και η αλήθεια" και παίρνει πάντα σε κάθε εκλογές 3 ψήφους είναι ο νικητής της ιστορίας.
Καταρχήν τι φταίει ο Διονύσιος αν πλαστογραφήσαν το ονομά του και το χρησιμοποίησαν 500 χρόνια αργότερα.
Κατα δεύτερον ποιός ήταν ο νικητής ακριβώς;Ο Διονύσιος που ήταν ο μόνος χριστιανός στην Αθήνα σε πλήθος πολυθειστών; Δηλαδή έλεος και οίκτο σου ζητάμε για τη λογική μας, γιατί με την δική σου λογική και αυτός που κατεβαίνει με το άλογο στις εκλογές στο μοναστηράκι και έχει ιδρύσει το κόμμα "ο αυτοσεβασμός και η αλήθεια" και παίρνει πάντα σε κάθε εκλογές 3 ψήφους είναι ο νικητής της ιστορίας.