ΚΑΡΤΕΛ ΦΟΙΒΟΣ-ΒΡΑΧΥΒΙΟΤΗΤΑ
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Φίλη Viper φυσιολογικό είναι να υπάρχουν οι αντιπαραθέσεις για να κάνουμε
ένα προχώρημα στην σκέψη μας και στην συζήτησή μας....
Αναφέρεις σε κάποιο σημείο....
<<Το ζητούμενο είναι να γνωρίζει ο καθένας μας αν αυτό που θέλει , είναι
δική του πραγματική επιλογή ή κάποιο άλλοι εντέχνως του την
προκάλεσαν..... >>
Μα αυτό δεν εννοούσα όταν αναφέρω πως μέσω της διαφήμισης και ΜΜΕ
δημιουργούνται οι όποιες τεχνητές ανάγκες ??????
Αυτό δεν εννοεί η φίλη Chimaira όταν ανέφερε....
<<άβουλα όντα που σαν έρμαια παρασύρονται από τον χείμαρρο της παραπληροφόρησης >>
Αλλά και η φίλη ΙΑΝΕΙΡΑ αυτό εννοεί όταν έγραφε..
<<Εκπαιδευθήκαμε να υπάρχουμε για να καταναλώνουμε...>>
Πιστεύω πώς όλοι μας λίγο πολύ αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε (άλλος
λίγο άλλος πολύ) πως πρέπει να βγάλουμε τις όποιες αλυσίδες και βαρίδια
κουβαλάμε....
Επίσης δεν θα πρέπει να απενοχοποιήσουμε για κανένα λόγο τι
διαφημιζόμενο το shopping therapy...
Η κ.Ελεάνα Ελευθερίου είναι ειδικός ψυχικής υγείας και αναφέρει για το θέμα..
<<Ο εθισμός στις αγορές δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους εθισμούς, αφού
το άτομο νιώθει εγκλωβισμένο στην ανάγκη του, υποχρεούται να την
ικανοποιήσει, ενώ αυτή η ανάγκη ικανοποίησης αναγεννάτε, είναι μόνιμη και
συνήθως μεγεθύνεται αντί να είναι σταθερή ή να εξαλείφεται.
Μια ανάγκη δηλαδή που γεννάται από μια βαθύτερη ανεκπλήρωτη επιθυμία
και καταδικάζει το άτομο σε μάταιη επανάληψη.>>
Αυτόν τον εθισμό προσπαθούν να τον μεγαλοποιήσουν για να φτάσουν στο
επιθυμητό σημείο ελέγχου (επιθυμιών) της μάζας....
Ευχαριστώ.
Φίλη Viper φυσιολογικό είναι να υπάρχουν οι αντιπαραθέσεις για να κάνουμε
ένα προχώρημα στην σκέψη μας και στην συζήτησή μας....
Αναφέρεις σε κάποιο σημείο....
<<Το ζητούμενο είναι να γνωρίζει ο καθένας μας αν αυτό που θέλει , είναι
δική του πραγματική επιλογή ή κάποιο άλλοι εντέχνως του την
προκάλεσαν..... >>
Μα αυτό δεν εννοούσα όταν αναφέρω πως μέσω της διαφήμισης και ΜΜΕ
δημιουργούνται οι όποιες τεχνητές ανάγκες ??????
Αυτό δεν εννοεί η φίλη Chimaira όταν ανέφερε....
<<άβουλα όντα που σαν έρμαια παρασύρονται από τον χείμαρρο της παραπληροφόρησης >>
Αλλά και η φίλη ΙΑΝΕΙΡΑ αυτό εννοεί όταν έγραφε..
<<Εκπαιδευθήκαμε να υπάρχουμε για να καταναλώνουμε...>>
Πιστεύω πώς όλοι μας λίγο πολύ αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε (άλλος
λίγο άλλος πολύ) πως πρέπει να βγάλουμε τις όποιες αλυσίδες και βαρίδια
κουβαλάμε....
Επίσης δεν θα πρέπει να απενοχοποιήσουμε για κανένα λόγο τι
διαφημιζόμενο το shopping therapy...
Η κ.Ελεάνα Ελευθερίου είναι ειδικός ψυχικής υγείας και αναφέρει για το θέμα..
<<Ο εθισμός στις αγορές δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους εθισμούς, αφού
το άτομο νιώθει εγκλωβισμένο στην ανάγκη του, υποχρεούται να την
ικανοποιήσει, ενώ αυτή η ανάγκη ικανοποίησης αναγεννάτε, είναι μόνιμη και
συνήθως μεγεθύνεται αντί να είναι σταθερή ή να εξαλείφεται.
Μια ανάγκη δηλαδή που γεννάται από μια βαθύτερη ανεκπλήρωτη επιθυμία
και καταδικάζει το άτομο σε μάταιη επανάληψη.>>
Αυτόν τον εθισμό προσπαθούν να τον μεγαλοποιήσουν για να φτάσουν στο
επιθυμητό σημείο ελέγχου (επιθυμιών) της μάζας....
Ευχαριστώ.
Ειλικρινά αδυνατώ να παρακολουθήσω την "αντιπαράθεση". AVATARGR και Voel δεν λέτε διαφορετικά πράγματα στην ουσία... Απλώς ο Voel δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην προσωπική ευθύνη του καθενός σε σχέση με τον τρόπο ζωής που επιλέγει. Μέχρι πριν 3 χρόνια ήταν δύσκολο να ξεφύγουμε από τα κοινωνικά στερεότυπα του καταναλωτισμού, της ταύτισης των προϊόντων με επιτυχημένα πρότυπα ανθρώπων, την εμπορευματοποίηση των ανθρώπινων σχέσεων...
Φανταστείτε ποια θα ήταν η πιθανότητα να πιάσω δουλειά ως διευθυντικό στέλεχος μιας πολυεθνικής, εάν εμφανιζόμουν στην πρώτη συνέντευξη με ένα μακό τριμμένο μπλουζάκι, ένα παλιό τζην και ένα ζευγάρι πάνινα παπούτσια... Σαφέστατα, τα συγκεκριμένα μπορεί να καλύπτουν τις προσωπικές ανάγκες ένδυσης και υπόδησης, αλλά δεν ταιριάζουν με το πρότυπο του ικανού στελέχους... Άρα έπρεπε να πειθαρχήσω σ' αυτό το πρότυπο και να εμφανιστώ ντυμένη με ταγέρ και γόβα...
Θα επανέλθω ξανά....
Φανταστείτε ποια θα ήταν η πιθανότητα να πιάσω δουλειά ως διευθυντικό στέλεχος μιας πολυεθνικής, εάν εμφανιζόμουν στην πρώτη συνέντευξη με ένα μακό τριμμένο μπλουζάκι, ένα παλιό τζην και ένα ζευγάρι πάνινα παπούτσια... Σαφέστατα, τα συγκεκριμένα μπορεί να καλύπτουν τις προσωπικές ανάγκες ένδυσης και υπόδησης, αλλά δεν ταιριάζουν με το πρότυπο του ικανού στελέχους... Άρα έπρεπε να πειθαρχήσω σ' αυτό το πρότυπο και να εμφανιστώ ντυμένη με ταγέρ και γόβα...
Θα επανέλθω ξανά....
Δεν καταλαβαινω γιατι θα πρεπει να ενοχοποιησουμε ο,τιδηποτε......
Αν εμενα μου αρεσει να πηγαινω για ψωνια/σπα/κομμωτηριο/clubbing, και μπορω να το κανω χωρις να μπαινω μεσα, και αυτο με κανει να αισθανομαι καλα, γιατι θα πρεπει να αισθανομαι ενοχικα;
Γιατι θα πρεπει να αισθανομαι ασχημα που μου αρεσουν τα ακριβα και σπανια αποσταγματα, οι βολτες με το cabrio, η το ο,τιδηποτε αλλο; Και στην τελικη γιατι να δινω λογαριασμο στον οποιοδηποτε το τι θα κανω με τα λεφτα που κερδισα εργαζομενος;
Η φυση με εχει προικισει με λογικη και με κριση και με αυτη αντιμετωπιζω και το Marketing και τις προτροπες του οποιουδηποτε lifestyle.
Αν καποιοι ειναι ανικανοι να χρησιμοποιησουν τα εργαλεια αυτα, ή δεν εχουν την αυτογνωσια να δουν οτι ανοικουν στην ταδε οικονομικη ταξη με τις οποιες δυνατοτητες αυτη εχει και μεγαλοπιανονται με καρτες και δανεια προσπαθωντας να ζησουν στη ζουλα το lifestyle μιας ανωτερης οικονομικα ταξης, λυπαμαι αλλα το προβλημα ειναι δικο τους.
Λοβοτομη και στα τραινα για τους φουρνους.
Αν εμενα μου αρεσει να πηγαινω για ψωνια/σπα/κομμωτηριο/clubbing, και μπορω να το κανω χωρις να μπαινω μεσα, και αυτο με κανει να αισθανομαι καλα, γιατι θα πρεπει να αισθανομαι ενοχικα;
Γιατι θα πρεπει να αισθανομαι ασχημα που μου αρεσουν τα ακριβα και σπανια αποσταγματα, οι βολτες με το cabrio, η το ο,τιδηποτε αλλο; Και στην τελικη γιατι να δινω λογαριασμο στον οποιοδηποτε το τι θα κανω με τα λεφτα που κερδισα εργαζομενος;
Η φυση με εχει προικισει με λογικη και με κριση και με αυτη αντιμετωπιζω και το Marketing και τις προτροπες του οποιουδηποτε lifestyle.
Αν καποιοι ειναι ανικανοι να χρησιμοποιησουν τα εργαλεια αυτα, ή δεν εχουν την αυτογνωσια να δουν οτι ανοικουν στην ταδε οικονομικη ταξη με τις οποιες δυνατοτητες αυτη εχει και μεγαλοπιανονται με καρτες και δανεια προσπαθωντας να ζησουν στη ζουλα το lifestyle μιας ανωτερης οικονομικα ταξης, λυπαμαι αλλα το προβλημα ειναι δικο τους.
Λοβοτομη και στα τραινα για τους φουρνους.
Αγαπητέ Voel, χρειάζεται να βλέπουμε τα πράγματα με ευρύτητα... Όπως σου ανέφερα πριν, συμφωνώ ως ένα βαθμό με το σκεπτικό σου, αλλά όχι απόλυτα.
"Ενοχοποιούμε" τον καταναλωτισμό ως επιβαλλόμενο τρόπο ζωής, που υποκαθιστά ηθικές αξίες και αρχές, και ως μέσο για την κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.
Θα αναφέρω άλλο ένα παράδειγμα. Αν ένα παιδάκι στο σχολείο επιλέγει ως καλύτερο του φίλο τον Γιώργο που δεν του πολυαρέσει ως χαρακτήρας, αλλά επειδή έχει πολλά παιχνίδια, Η/Υ, play station κ.λπ., και όχι τον Κώστα που ταιριάζουν ως χαρακτήρες, αλλά δεν έχει παιχνίδια, σημαίνει ότι το καταναλωτικό πρότυπο λειτούργησε καταλυτικά στο κτίσιμο μιας "φιλίας". Πόσο υγιής είναι μια τέτοια σχέση; Μπορούμε να κατηγορήσουμε το παιδί αυτό ότι είναι ανίκανο να χρησιμοποιήσει τη λογική, την κριτική ικανότητα, την αυτογνωσία;
Λες ότι είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε τις επιλογές μας. Εάν αποφασίσω μετά από ώριμη σκέψη να χρησιμοποιώ μόνο ένα τζην παντελόνι, ένα μπλουζάκι, ένα ζευγάρι παπούτσια, τα οποία θα πλένω το βράδι και θα φορώ το πρωί, και τα οποία καλύπτουν απόλυτα τις ανάγκες μου, πιστεύεις ότι θα μπορούσα να σταθώ σε έναν εργασιακό χώρο; Θα μπορούσα να πάρω προαγωγή, να αναπτύξω σχέσεις με τους συναδέλφους μου ή να με στείλει η εταιρεία μου να την εκπροσωπήσω σε ένα σημαντικό meeting; Είμαι βέβαιη ότι θα γινόμουν αντικείμενο σχολιασμού σε καθημερινή βάση και θ' αντιμετώπιζα κατά κάποιο τρόπο ένα είδος ρατσιστικής συμπεριφοράς. Έχω βιώσει κάτι αντίστοιχο την εποχή του '80 στο σχολείο, όπου κάποιος φτωχός συμμαθητής μας είχε γίνει αντικείμενο χλευασμού λόγω του ντυσίματος.
Το ζήτημα που πρέπει να μας προβληματίζει είναι γιατί αισθανόμαστε καλά όταν έχουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε ένα ακριβό cabrio; Ποιος μας έμαθε να μας αρέσει το cabrio, το clubbing, τα ακριβά αξεσουάρ; Τι αντιπροσωπεύουν για εμάς όλα αυτά και ποιες ανάγκες καλύπτουν; Θα μπορούσαμε να έχουμε ένα μικρό και φθηνό αυτοκίνητο, να καλέσουμε τους φίλους στο σπίτι να φάμε και να χορέψουμε, και να μην φορέσουμε καθόλου αξεσουάρ... Γιατί δεν το κάνουμε ή γιατί έπρεπε να έρθει η οικονομική κρίση για να μας αναγκάσει να το κάνουμε; Μήπως όλες αυτές οι ανάγκες που μας προξενούν ευχαρίστηση, είναι τεχνητές; Δεν πιστεύω ότι γεννήθηκε κανείς με την τάση να του αρέσει το cabrio ή με καταγεγραμμένο στο DNA, να του προξενεί ευχαρίστηση η αγορά ενός σπιτιού με πισίνα...
"Ενοχοποιούμε" τον καταναλωτισμό ως επιβαλλόμενο τρόπο ζωής, που υποκαθιστά ηθικές αξίες και αρχές, και ως μέσο για την κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.
Θα αναφέρω άλλο ένα παράδειγμα. Αν ένα παιδάκι στο σχολείο επιλέγει ως καλύτερο του φίλο τον Γιώργο που δεν του πολυαρέσει ως χαρακτήρας, αλλά επειδή έχει πολλά παιχνίδια, Η/Υ, play station κ.λπ., και όχι τον Κώστα που ταιριάζουν ως χαρακτήρες, αλλά δεν έχει παιχνίδια, σημαίνει ότι το καταναλωτικό πρότυπο λειτούργησε καταλυτικά στο κτίσιμο μιας "φιλίας". Πόσο υγιής είναι μια τέτοια σχέση; Μπορούμε να κατηγορήσουμε το παιδί αυτό ότι είναι ανίκανο να χρησιμοποιήσει τη λογική, την κριτική ικανότητα, την αυτογνωσία;
Λες ότι είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε τις επιλογές μας. Εάν αποφασίσω μετά από ώριμη σκέψη να χρησιμοποιώ μόνο ένα τζην παντελόνι, ένα μπλουζάκι, ένα ζευγάρι παπούτσια, τα οποία θα πλένω το βράδι και θα φορώ το πρωί, και τα οποία καλύπτουν απόλυτα τις ανάγκες μου, πιστεύεις ότι θα μπορούσα να σταθώ σε έναν εργασιακό χώρο; Θα μπορούσα να πάρω προαγωγή, να αναπτύξω σχέσεις με τους συναδέλφους μου ή να με στείλει η εταιρεία μου να την εκπροσωπήσω σε ένα σημαντικό meeting; Είμαι βέβαιη ότι θα γινόμουν αντικείμενο σχολιασμού σε καθημερινή βάση και θ' αντιμετώπιζα κατά κάποιο τρόπο ένα είδος ρατσιστικής συμπεριφοράς. Έχω βιώσει κάτι αντίστοιχο την εποχή του '80 στο σχολείο, όπου κάποιος φτωχός συμμαθητής μας είχε γίνει αντικείμενο χλευασμού λόγω του ντυσίματος.
Το ζήτημα που πρέπει να μας προβληματίζει είναι γιατί αισθανόμαστε καλά όταν έχουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε ένα ακριβό cabrio; Ποιος μας έμαθε να μας αρέσει το cabrio, το clubbing, τα ακριβά αξεσουάρ; Τι αντιπροσωπεύουν για εμάς όλα αυτά και ποιες ανάγκες καλύπτουν; Θα μπορούσαμε να έχουμε ένα μικρό και φθηνό αυτοκίνητο, να καλέσουμε τους φίλους στο σπίτι να φάμε και να χορέψουμε, και να μην φορέσουμε καθόλου αξεσουάρ... Γιατί δεν το κάνουμε ή γιατί έπρεπε να έρθει η οικονομική κρίση για να μας αναγκάσει να το κάνουμε; Μήπως όλες αυτές οι ανάγκες που μας προξενούν ευχαρίστηση, είναι τεχνητές; Δεν πιστεύω ότι γεννήθηκε κανείς με την τάση να του αρέσει το cabrio ή με καταγεγραμμένο στο DNA, να του προξενεί ευχαρίστηση η αγορά ενός σπιτιού με πισίνα...
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Φίλη Voel εάν σου αρέσει να πηγαίνεις όπου θέλεις και να αγοράζεις ότι
θέλεις και μάλιστα μέ χρήματα που έχεις εργασθεί δικαίωμα σου δεν νομίζω
πως κάποιος σου το αφαίρεσε αυτό...
Αλλά νομίζω πως έχεις καταλάβει ότι δεν συζητάμε για κάτι τέτοιο....
Συζητάμε για τα 17,000,000 πιστωτικές κάρτες που το 90% είναι στο κόκκινο
και δεν είναι για αγορές ειδών πρώτης ανάγκης......
Υπάρχουν άτομα που έκαναν υπέρ ανάληψη (από 20 κάρτες) και πήρανε
σπίτια και μετά κατηγορούσανε και κατηγορούν τις άτιμες τις τράπεζες
και την άτιμη κοινωνία....
Αλλά αναφέρεις ταυτόχρονα....
<<Αν καποιοι ειναι ανικανοι να χρησιμοποιησουν τα εργαλεια αυτα, ή δεν
εχουν την αυτογνωσια να δουν οτι ανοικουν στην ταδε οικονομικη ταξη με
τις οποιες δυνατοτητες αυτη εχει και μεγαλοπιανονται με καρτες και δανεια
προσπαθωντας να ζησουν στη ζουλα το lifestyle μιας ανωτερης οικονομικα
ταξης, λυπαμαι αλλα το προβλημα ειναι δικο τους.>>
Μα εσύ δεν έλεγες σε προηγούμενη απάντησή σου πως είναι δικαίωμά τους
να ζουν στο γκλάμουρ κοπάδι ????
Τώρα τα αλλάζεις ???????
Δυστυχώς είναι όλων μας το πρόβλημά γιατί όλους μας αγγίζει και πρέπει
να το αντιμετωπίσουμε και το νιώθουμε στην πλάτη μας....
Ζούμε σε μια οργανωμένη κοινωνία.......
Τώρα εαν πιστεύεις πως η λύση είναι το...
<<Λοβοτομή και στα τραίνα για τους φούρνους.>>
Λυπάμαι αλλά κάτι τέτοιες φασιστικές εκφράσεις δεν θα τις σχολιάσω και
δεν με ενδιαφέρουν.......
Ευχαριστώ.
Φίλη Voel εάν σου αρέσει να πηγαίνεις όπου θέλεις και να αγοράζεις ότι
θέλεις και μάλιστα μέ χρήματα που έχεις εργασθεί δικαίωμα σου δεν νομίζω
πως κάποιος σου το αφαίρεσε αυτό...
Αλλά νομίζω πως έχεις καταλάβει ότι δεν συζητάμε για κάτι τέτοιο....
Συζητάμε για τα 17,000,000 πιστωτικές κάρτες που το 90% είναι στο κόκκινο
και δεν είναι για αγορές ειδών πρώτης ανάγκης......
Υπάρχουν άτομα που έκαναν υπέρ ανάληψη (από 20 κάρτες) και πήρανε
σπίτια και μετά κατηγορούσανε και κατηγορούν τις άτιμες τις τράπεζες
και την άτιμη κοινωνία....
Αλλά αναφέρεις ταυτόχρονα....
<<Αν καποιοι ειναι ανικανοι να χρησιμοποιησουν τα εργαλεια αυτα, ή δεν
εχουν την αυτογνωσια να δουν οτι ανοικουν στην ταδε οικονομικη ταξη με
τις οποιες δυνατοτητες αυτη εχει και μεγαλοπιανονται με καρτες και δανεια
προσπαθωντας να ζησουν στη ζουλα το lifestyle μιας ανωτερης οικονομικα
ταξης, λυπαμαι αλλα το προβλημα ειναι δικο τους.>>
Μα εσύ δεν έλεγες σε προηγούμενη απάντησή σου πως είναι δικαίωμά τους
να ζουν στο γκλάμουρ κοπάδι ????
Τώρα τα αλλάζεις ???????
Δυστυχώς είναι όλων μας το πρόβλημά γιατί όλους μας αγγίζει και πρέπει
να το αντιμετωπίσουμε και το νιώθουμε στην πλάτη μας....
Ζούμε σε μια οργανωμένη κοινωνία.......
Τώρα εαν πιστεύεις πως η λύση είναι το...
<<Λοβοτομή και στα τραίνα για τους φούρνους.>>
Λυπάμαι αλλά κάτι τέτοιες φασιστικές εκφράσεις δεν θα τις σχολιάσω και
δεν με ενδιαφέρουν.......
Ευχαριστώ.
Ξεκινοντας να ενημερωσω οτι ο Voel ειναι φιλος και οχι φιλη 
@Avatar......
Δεν αλλαζω τιποτα. Νομιζω οτι ημουν σαφης.....O καθενας εχει δικαιωμα να επιλεγει το επιπεδο ζωης και το lifestyle που θελει, στο βαθμο που τα οικονομικα του μπορουν να το υποστηριξουν. Οι καρτες και τα οποια τραπεζικα προιοντα αποτελουν διευκολυνση για συγκεκριμενες καταστασεις και οχι τσαμπα λεφτα με τα οποια μπορουμε να αγορασουμε ενα καποιο επιπεδο ζωης που δεν μπορουμε απο μονοι μας να υποστηριξουμε.
Τα 17.000.000 των καρτων στο κοκκινο που αναφερεις αιτιο εχουν την ανοησια και την αμορφωσια των νεοελληνων που απο την στρουγκα βρεθηκαν ξαφνικα στην πολη, την ελειψη αυτογνωσιας, ταξικης συνειδησης και κυριως του μετρου, καθως και καποιες παρανοημενες αποψεις περι ισοτητας των ανθρωπων.
Ενω εχω την μεγιστη κατανοηση για τον νοικοκυρη που μια αναποδια η μια κακη συγκυρια τον πεταξε κατω, δεν εχω καμμια συμπονια για τον ανοητο των 700ευρω που επαιρνε διακοποδανεια και εορτοδανεια και 5 καρτες για να ζησει την μεγαλη ζωη πληρωνοντας την ελαχιστη καταβολη.
Δεν καταλαβαινω γιατι η "οργανωμενη κοινωνια" πρεπει να τον βγαλει απο τον λακκο μεσα στον οποιο το σταβο του το κεφαλι τον εριξε, και γιατι πρεπει να το κανει χρησιμοποιοντας τα δικα μου λεφτακια. Οι φοροι μου πρεπει να πηγαινουν εκει που πραγματικα υπαρχει αναγκη και οχι να γινονται σωσιβιο για τον καθε ψωνισμενο που νομισε οτι με δυο καρτες εγινε μπρουκλης......
@Ιανειρα
Επετρεψε μου να διαφωνησω μαζι σου σχεδον στο συνολο των γραφομενων σου
Ουδεις μας "επιβαλλει" τιποτα.
Μπορει το περιβαλλον να προβαλει καποια συγκεκριμενα προτυπα εναντι καποιων αλλων, στο τελος ομως εμεις επιλεγουμε το τι θα υιοθετησουμε και τον βαθμο που θα το υιοθετησουμε. Το να κατηγορουμε μια σκοτεινη συνομωσια που μας επιβαλλει καποιον Α η Β τροπο ζωης αυτοματα αθωωνουμε τον εαυτο μας για την ελειψη κρισης και τον απαλασσουμε απο την αναγκη να λειτουργει σαν σκεπτομενο ον....
Μπορουμε αν θελεις να μιλησουμε για την ελλειψη παιδειας που προκαλει αρκετα απο τα προβληματα που σχετιζονται με τον υπερκαταναλωτισμο, ωστοσο και παλι δεν μπορω να δω καποια στυγερη συνομωσια. Την ουσιαστικη παιδεια την παιρνεις απο το σπιτι και την οικογενεια σου πραγμα που μας επιστρεφει πισω στον ανθρωπο ως πηγη του κακου.....
@Avatar......
Δεν αλλαζω τιποτα. Νομιζω οτι ημουν σαφης.....O καθενας εχει δικαιωμα να επιλεγει το επιπεδο ζωης και το lifestyle που θελει, στο βαθμο που τα οικονομικα του μπορουν να το υποστηριξουν. Οι καρτες και τα οποια τραπεζικα προιοντα αποτελουν διευκολυνση για συγκεκριμενες καταστασεις και οχι τσαμπα λεφτα με τα οποια μπορουμε να αγορασουμε ενα καποιο επιπεδο ζωης που δεν μπορουμε απο μονοι μας να υποστηριξουμε.
Τα 17.000.000 των καρτων στο κοκκινο που αναφερεις αιτιο εχουν την ανοησια και την αμορφωσια των νεοελληνων που απο την στρουγκα βρεθηκαν ξαφνικα στην πολη, την ελειψη αυτογνωσιας, ταξικης συνειδησης και κυριως του μετρου, καθως και καποιες παρανοημενες αποψεις περι ισοτητας των ανθρωπων.
Ενω εχω την μεγιστη κατανοηση για τον νοικοκυρη που μια αναποδια η μια κακη συγκυρια τον πεταξε κατω, δεν εχω καμμια συμπονια για τον ανοητο των 700ευρω που επαιρνε διακοποδανεια και εορτοδανεια και 5 καρτες για να ζησει την μεγαλη ζωη πληρωνοντας την ελαχιστη καταβολη.
Δεν καταλαβαινω γιατι η "οργανωμενη κοινωνια" πρεπει να τον βγαλει απο τον λακκο μεσα στον οποιο το σταβο του το κεφαλι τον εριξε, και γιατι πρεπει να το κανει χρησιμοποιοντας τα δικα μου λεφτακια. Οι φοροι μου πρεπει να πηγαινουν εκει που πραγματικα υπαρχει αναγκη και οχι να γινονται σωσιβιο για τον καθε ψωνισμενο που νομισε οτι με δυο καρτες εγινε μπρουκλης......
@Ιανειρα
Επετρεψε μου να διαφωνησω μαζι σου σχεδον στο συνολο των γραφομενων σου
Ουδεις μας "επιβαλλει" τιποτα.
Μπορει το περιβαλλον να προβαλει καποια συγκεκριμενα προτυπα εναντι καποιων αλλων, στο τελος ομως εμεις επιλεγουμε το τι θα υιοθετησουμε και τον βαθμο που θα το υιοθετησουμε. Το να κατηγορουμε μια σκοτεινη συνομωσια που μας επιβαλλει καποιον Α η Β τροπο ζωης αυτοματα αθωωνουμε τον εαυτο μας για την ελειψη κρισης και τον απαλασσουμε απο την αναγκη να λειτουργει σαν σκεπτομενο ον....
Μπορουμε αν θελεις να μιλησουμε για την ελλειψη παιδειας που προκαλει αρκετα απο τα προβληματα που σχετιζονται με τον υπερκαταναλωτισμο, ωστοσο και παλι δεν μπορω να δω καποια στυγερη συνομωσια. Την ουσιαστικη παιδεια την παιρνεις απο το σπιτι και την οικογενεια σου πραγμα που μας επιστρεφει πισω στον ανθρωπο ως πηγη του κακου.....
Η οικογένεια δίνει την αρχική παιδεία στα πρώτα χρόνια της ζωής και μέχρι το παιδί να πάει στον Παιδικό Σταθμό, Νήπειο, Δημοτικό κ.λπ. Όσο περισσότερο κοινωνικοποιείται και φεύγει εκτός σπιτιού, τόσο ο επηρεασμός από εξωοικογενειακούς παράγοντες μεγαλώνει... Επίσης, τα ΜΜΕ συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση του καταναλωτικού προτύπου από τη νηπιακή ηλικία... Έχεις σκεφτεί πώς γίνεται όλα τα κοριτσάκια στην ηλικία των 6-7 ετών να ζητάνε για δώρα την συγκεκριμένη κούκλα που λέγεται Ντόρα ή Μπάρμπι και όλα τα αγοράκια τους actionmen ή τα gameboys;;; Γνωρίζεις πολλά παιδιά που να έχουν ζητήσει από τον Άη Βασίλη να τους φέρει δώρο π.χ. μια σειρά βιβλίων με τους μύθους του Αισώπου ή βιβλία του Ιουλίου Βερν; Εγώ προσωπικά κανένα!
Έχω δυο γιους και κανένας δεν επηρεάστηκε από την αγάπη μου για το διάβασμα, παρά το γεγονός ότι τους αγόραζα βιβλία και στο σπίτι υπάρχει σημαντικός αριθμός βιβλίων... Ο μικρός, ενώ έδειχνε ένα ενδιαφέρον αρχικά για ιστορικά βιβλία και τη μυθολογία, στη συνέχεια αδιαφόρησε και τον κέρδισε το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Το μόνο που του αρέσει είναι να συζητάμε για ιστορικά γεγονότα που διδάσκεται στο σχολείο και να του εξηγώ ό,τι δεν καταλαβαίνει (μιλάμε για μεγάλο χάλι το βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού). Άραγε, γιατί δεν κατάφερα να τα ωθήσω στη μελέτη εξωσχολικών βιβλίων; Γιατί δεν επηρεάστηκαν από το οικογενειακό περιβάλλον; Η απάντηση είναι ότι ο επηρεασμός της οικογένειας ατόνησε και επικράτησαν εξωοικογενειακοί παράγοντες, όπως οι φίλοι που έπαιζαν ποδόσφαιρο, τα όσα έβλεπε στην τηλεόραση και στο Διαδίκτυο κ.λπ.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζεις, συμπεραίνω ότι είμαστε απολύτως υπεύθυνοι για τον τρόπο ζωής που επιλέγουμε, και εάν επιλέγουμε να αγοράσουμε το cabrio με δανεικά λεφτά είναι γιατί γεννηθήκαμε με το όνειρο του δανεικού cabrio και κανένας δεν μας επηρέασε για να διαμορφώσουμε την επιθυμία αυτή, έστω υποσυνείδητα... Επίσης, σύμφωνα με όσα λες, συμπεραίνω ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου η κριτική σκέψη και η αυτογνωσία είναι επίκτητα ή τουλάχιστον μάς καλλιεργούνται μέσα από την παιδεία (πότε συνέβη αυτό το θαύμα
... Και άρα αφού αυτή η "τέλεια" κοινωνία μάς οδηγεί σε τέτοιο υψηλό βαθμό συνειδητότητας, έχουμε την απόλυτη και ολοκληρωτική ευθύνη των πράξεών και των επιλογών μας... Κάτι δεν μου πάει καλά στο παραπάνω σκεπτικό. Προσπάθησε να το δεις λίγο πλατύτερα...
Και για να έρθω στο θέμα που απάντησες στον ΑVATARGR... Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι ανόητοι, ελαφρόμυαλοι, χωρίς αντιστάσεις, με έντονες επιθυμίες, αλλά με μισθό 700 ευρώ. Για ποιο λόγο μια τράπεζα ρισκάρει να δανείσει χρήμα σ' αυτά τα άτομα; Προφανώς γιατί μέσω του δανεισμού με υψηλό επιτόκιο, κερδίζει... Από τη στιγμή, όμως, που ρισκάρει με σκοπό το κέρδος, υπάρχει και ο κίνδυνος της χασούρας, όπως σε όλες τις μπίζνες... Άρα την ίδια ευθύνη που έχει ο αδαής που θέλει να ζήσει τη μεγάλη ζωή μέσω δανείων, έχει και η Τράπεζα που του παρέχει το "εύκολο" χρήμα, που προφανώς έχει πάρει από σένα μέσω καταθέσεων. Άρα η "οργανωμένη" κοινωνία οφείλει να ελέγξει πρώτα τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, το οποίο "τζογάρει" με τα λεφτά των νοικοκύρηδων. Και όχι μόνο. Η "οργανωμένη κοινωνία" οφείλει, επίσης, να φροντίσει να δημιουργήσει και να προβάλλει μέσω της παιδείας και των ΜΜΕ, υγιή κοινωνικά πρότυπα, ώστε να μην χρειάζεται ο κάθε αδαής να νομίζει ότι αποκτάει αξία ως άνθρωπος, επειδή αγόρασε ένα cabrio.
Τέλος, το ζήτημα που μας απασχολεί είναι πώς έφτασε ο συγκεκριμένος άνθρωπος στον υπερδανεισμό και στο να θέλει πάση θυσία να αποκτήσει αυτό το άτιμο το cabrio; Δεν κρίνουμε την πράξη αυτή καθαυτή, η οποία είναι κατακριτέα σε κάθε περίπτωση, αλλά το τι προηγήθηκε... Όπως ακριβώς ερευνά και η δικαιοσύνη τι προηγήθηκε πριν από ένα έγκλημα, για να αποδώσει τυχόν ελαφρυντικά...
Έχω δυο γιους και κανένας δεν επηρεάστηκε από την αγάπη μου για το διάβασμα, παρά το γεγονός ότι τους αγόραζα βιβλία και στο σπίτι υπάρχει σημαντικός αριθμός βιβλίων... Ο μικρός, ενώ έδειχνε ένα ενδιαφέρον αρχικά για ιστορικά βιβλία και τη μυθολογία, στη συνέχεια αδιαφόρησε και τον κέρδισε το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Το μόνο που του αρέσει είναι να συζητάμε για ιστορικά γεγονότα που διδάσκεται στο σχολείο και να του εξηγώ ό,τι δεν καταλαβαίνει (μιλάμε για μεγάλο χάλι το βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού). Άραγε, γιατί δεν κατάφερα να τα ωθήσω στη μελέτη εξωσχολικών βιβλίων; Γιατί δεν επηρεάστηκαν από το οικογενειακό περιβάλλον; Η απάντηση είναι ότι ο επηρεασμός της οικογένειας ατόνησε και επικράτησαν εξωοικογενειακοί παράγοντες, όπως οι φίλοι που έπαιζαν ποδόσφαιρο, τα όσα έβλεπε στην τηλεόραση και στο Διαδίκτυο κ.λπ.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζεις, συμπεραίνω ότι είμαστε απολύτως υπεύθυνοι για τον τρόπο ζωής που επιλέγουμε, και εάν επιλέγουμε να αγοράσουμε το cabrio με δανεικά λεφτά είναι γιατί γεννηθήκαμε με το όνειρο του δανεικού cabrio και κανένας δεν μας επηρέασε για να διαμορφώσουμε την επιθυμία αυτή, έστω υποσυνείδητα... Επίσης, σύμφωνα με όσα λες, συμπεραίνω ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου η κριτική σκέψη και η αυτογνωσία είναι επίκτητα ή τουλάχιστον μάς καλλιεργούνται μέσα από την παιδεία (πότε συνέβη αυτό το θαύμα
... Και άρα αφού αυτή η "τέλεια" κοινωνία μάς οδηγεί σε τέτοιο υψηλό βαθμό συνειδητότητας, έχουμε την απόλυτη και ολοκληρωτική ευθύνη των πράξεών και των επιλογών μας... Κάτι δεν μου πάει καλά στο παραπάνω σκεπτικό. Προσπάθησε να το δεις λίγο πλατύτερα...Και για να έρθω στο θέμα που απάντησες στον ΑVATARGR... Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι ανόητοι, ελαφρόμυαλοι, χωρίς αντιστάσεις, με έντονες επιθυμίες, αλλά με μισθό 700 ευρώ. Για ποιο λόγο μια τράπεζα ρισκάρει να δανείσει χρήμα σ' αυτά τα άτομα; Προφανώς γιατί μέσω του δανεισμού με υψηλό επιτόκιο, κερδίζει... Από τη στιγμή, όμως, που ρισκάρει με σκοπό το κέρδος, υπάρχει και ο κίνδυνος της χασούρας, όπως σε όλες τις μπίζνες... Άρα την ίδια ευθύνη που έχει ο αδαής που θέλει να ζήσει τη μεγάλη ζωή μέσω δανείων, έχει και η Τράπεζα που του παρέχει το "εύκολο" χρήμα, που προφανώς έχει πάρει από σένα μέσω καταθέσεων. Άρα η "οργανωμένη" κοινωνία οφείλει να ελέγξει πρώτα τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, το οποίο "τζογάρει" με τα λεφτά των νοικοκύρηδων. Και όχι μόνο. Η "οργανωμένη κοινωνία" οφείλει, επίσης, να φροντίσει να δημιουργήσει και να προβάλλει μέσω της παιδείας και των ΜΜΕ, υγιή κοινωνικά πρότυπα, ώστε να μην χρειάζεται ο κάθε αδαής να νομίζει ότι αποκτάει αξία ως άνθρωπος, επειδή αγόρασε ένα cabrio.
Τέλος, το ζήτημα που μας απασχολεί είναι πώς έφτασε ο συγκεκριμένος άνθρωπος στον υπερδανεισμό και στο να θέλει πάση θυσία να αποκτήσει αυτό το άτιμο το cabrio; Δεν κρίνουμε την πράξη αυτή καθαυτή, η οποία είναι κατακριτέα σε κάθε περίπτωση, αλλά το τι προηγήθηκε... Όπως ακριβώς ερευνά και η δικαιοσύνη τι προηγήθηκε πριν από ένα έγκλημα, για να αποδώσει τυχόν ελαφρυντικά...
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Φίλη Voel ο κάθε ένας έχει τις απόψεις του....
Απλά η απάντηση που έδωσα στην προηγούμενη αναφορά μου ήταν πως
άλλα έλεγες την μιά και άλλα την άλλη και το έχω διευκρινίσει....
Από εκεί και πέρα δεν έχω κάτι άλλο να πώ...
Βέβαια δεν ζούμε μέσα σε μιά ζούγκλα (βέβαια όποιος δύναται να πάει ίσως
θα κάνει καλά να πάει) αλλά και εκεί (δυστυχώς για μερικούς) έχουν την
ικανότητα να δημιουργούν φυλή αλλά και φροντίδα για τους αδύνατους
για να επιζήσουν..
Και ευτυχώς δεν έχουν ούτε τραίνα ούτε φούρνους.....
Θα συνεχίσω το θέμα που άνοιξα αλλά και να προσδιορίσω και να
συζητήσουμε την "ΑΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ" που προέρχεται απο την επιβολή της
ΒΡΑΧΥΒΙΟΤΗΤΑΣ...
Η αποανάπτυξη δεν είναι κατ' ουδένα λόγο αποβιομηχανοποίηση που ίσως
κάποιοι θελήσουν να το παρουσιάσουν.....
Είναι μια άλλη πρακτική ανάπτυξης χωρίς την Λογική του υπέρ
-καταναλωτισμού και της οικονομικής υπέρ-ανάπτυξης ξεχνώντας το
περιβάλλον....
Ως οργανωμένη κοινωνία σαν άτομα και ως σύνολο και να προτείνουμε μια
κοινωνία πιο βιώσιμη αλλά και βιώσιμη περιβαλλοντολογικά ταυτόχρονα δε
να αλλάξουμε το σύστημα αξιών..
Φίλη ΙΑΝΕΙΡΑ αναφέρεις κάτι που με έβαλε σε σκέψη..........
<< Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι ανόητοι, ελαφρόμυαλοι, χωρίς
αντιστάσεις, με έντονες επιθυμίες, αλλά με μισθό 700 ευρώ. Για ποιο λόγο
μια τράπεζα ρισκάρει να δανείσει χρήμα σ' αυτά τα άτομα;>>
Δυστυχώς καλή μου φίλη υπάρχουν οι ανόητοι και ελαφρόμυαλοι αλλά
τι θα πρέπει να τους κάνουμε παρά να τους προστατεύσουμε απο τους
νόμους της ζούγκλας ,ταυτόχρονα δε οι οικονομικοί δολοφόνοι σαν άλλοι
σαλταδόροι και γητευτές που τυφλώνουν και παρουσιάζουν το μπακίρι σαν
χρυσό.....
Ίσως αρχίζει να έρχεται ο καιρός που θα πρέπει να σκεφτούμε μια άλλη
σειρά αξιών.....
Ευχαριστώ.
Φίλη Voel ο κάθε ένας έχει τις απόψεις του....
Απλά η απάντηση που έδωσα στην προηγούμενη αναφορά μου ήταν πως
άλλα έλεγες την μιά και άλλα την άλλη και το έχω διευκρινίσει....
Από εκεί και πέρα δεν έχω κάτι άλλο να πώ...
Βέβαια δεν ζούμε μέσα σε μιά ζούγκλα (βέβαια όποιος δύναται να πάει ίσως
θα κάνει καλά να πάει) αλλά και εκεί (δυστυχώς για μερικούς) έχουν την
ικανότητα να δημιουργούν φυλή αλλά και φροντίδα για τους αδύνατους
για να επιζήσουν..
Και ευτυχώς δεν έχουν ούτε τραίνα ούτε φούρνους.....
Θα συνεχίσω το θέμα που άνοιξα αλλά και να προσδιορίσω και να
συζητήσουμε την "ΑΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ" που προέρχεται απο την επιβολή της
ΒΡΑΧΥΒΙΟΤΗΤΑΣ...
Η αποανάπτυξη δεν είναι κατ' ουδένα λόγο αποβιομηχανοποίηση που ίσως
κάποιοι θελήσουν να το παρουσιάσουν.....
Είναι μια άλλη πρακτική ανάπτυξης χωρίς την Λογική του υπέρ
-καταναλωτισμού και της οικονομικής υπέρ-ανάπτυξης ξεχνώντας το
περιβάλλον....
Ως οργανωμένη κοινωνία σαν άτομα και ως σύνολο και να προτείνουμε μια
κοινωνία πιο βιώσιμη αλλά και βιώσιμη περιβαλλοντολογικά ταυτόχρονα δε
να αλλάξουμε το σύστημα αξιών..
Φίλη ΙΑΝΕΙΡΑ αναφέρεις κάτι που με έβαλε σε σκέψη..........
<< Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι ανόητοι, ελαφρόμυαλοι, χωρίς
αντιστάσεις, με έντονες επιθυμίες, αλλά με μισθό 700 ευρώ. Για ποιο λόγο
μια τράπεζα ρισκάρει να δανείσει χρήμα σ' αυτά τα άτομα;>>
Δυστυχώς καλή μου φίλη υπάρχουν οι ανόητοι και ελαφρόμυαλοι αλλά
τι θα πρέπει να τους κάνουμε παρά να τους προστατεύσουμε απο τους
νόμους της ζούγκλας ,ταυτόχρονα δε οι οικονομικοί δολοφόνοι σαν άλλοι
σαλταδόροι και γητευτές που τυφλώνουν και παρουσιάζουν το μπακίρι σαν
χρυσό.....
Ίσως αρχίζει να έρχεται ο καιρός που θα πρέπει να σκεφτούμε μια άλλη
σειρά αξιών.....
Ευχαριστώ.
Μα η παιδεία αυτόν ακριβώς τον ρόλο παίζει!
Οι γονείς ή τα άτομα εκείνα που είναι αρμόδια να διαπαιδαγωγήσουν ένα παιδί, φροντίζουν από πολύ νωρίς να του δώσουν τα σωστά ερεθίσματα ώστε να διαμορφώσει έναν χαρακτήρα τόσο ισχυρό που να μην επηρεάζεται από εξωοικογενειακούς παράγοντες. Τότε τι ρόλο παίζει η μόρφωση;
Φυσικά και υπάρχουν παιδιά που ζητάνε πράγματα πέρα από αυτά που τους πλασάρουν δήθεν για πρώτης ανάγκης. Για ρίξε μια ματιά στις τριτοκοσμικές χώρες. Εκεί όχι μόνο δεν περιμένουν να δουν και να κρατήσουν στα χέρια τους αυτά που προσφέρουν οι πλουσιοευρωπαίοι, αλλά ούτε καν τολμούν να το σκεφτούν. Έχεις την εντύπωση ότι επειδή εκείνα τα παιδία δεν έχουν τηλεόραση, ραδιόφωνο και έναν νεόπλουτο χαζογονιό να κυνηγά καθετί είναι στην μόδα, δεν έχουν παιδεία ή δεν αναγνωρίζουν τι έχουν πραγματικά ανάγκη; Βλέπεις, εκεί έχουν αναπτυγμένο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Ζουν για ένα κομμάτι ψωμί και για ένα εμβόλιο που θα τους χαρίσει μερικές ώρες ανακούφισης. Αυτό είναι IN γι' αυτά τα παιδιά. Το να μπορούν να ζουν. Και όχι να βλέπουν καθημέρινά όλους εκείνους τους δήθεν ψυχοπονιάρηδες σελεμπριτίνους και μη, με τη λίμο και την γκούτσι τσάντα να τους παρηγορούν και να τους υπόσχονται ότι θα τους βγάλουν από τη μιζέρια.
Ναι, συμφωνώ ότι όλα είναι θέμα επιλογών.
Ναι, συμφωνώ ότι προσπαθούν καθημερινά να δημιουργήσουν μία νέα μόδα, μία νέα ανάγκη και μέσα από αυτή να προσελκύσουν όλο και πιο πολλούς, γιατί αλλιώς το χρήμα δεν ρέει.
Δεν μπορώ να δεχτώ όμως με τίποτα να λένε όλοι αυτοί εκεί έξω ότι παρασύρονται από το σύστημα, δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς και τέτοια κουραφέξαλα, από την στιγμή που απλά μπορούν να μην το ακολουθήσουν. Αυτό ανέφερα και σε προηγούμενο σχόλιό μου περί προβάτων..
Τώρα, για το θέμα των επίπλαστων αναγκών που θίχτηκε, έχω να πω ότι σαφώς και δέχομαι το ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κάποιος τι ανάγκες μπορεί να έχω, αλλά από την άλλη δεν μπορώ καθημερινά να αισθάνομαι ότι μου πιπιλάνε το μυαλό με ασταμάτητες πληροφορίες και διαφημιστικά μηνύματα για πράγματα που ίσως με ενδιαφέρουν ή ίσως και όχι. Ας μας αφήσουν μια φορά να σκεφτούμε από μόνοι μας τι μπορεί να μας λείπει και τι να χρειαζόμαστε πραγματικά. Έχουμε μάθει να μας τα σερβίρουν όλα στο πιάτο.
Φίλε AVATARGR, έχεις αναλογιστεί τις συνέπειες που θα μπορούσαν να προκύψουν από την ανακατεύθυνση της μάζας; Προστασία σημαίνει ότι αυτόματα προτρέπεις να αποκολληθούν από ένα κομμάτι, ενώ ταυτόχρονα τους παραπέμπεις προς ένα άλλο. Δεν τους αφήνεις μετέωρους. Η αποανάπτυξη είναι μια λύση προσωρινή, γιατί και πάλι θα κάνει κύκλο η ιστορία. Σκοπός είναι να καταλάβει ο καθένας από εμάς μέχρι που τον παίρνει να φτάσει. Πρέπει να μπαίνουν όρια.
Οι γονείς ή τα άτομα εκείνα που είναι αρμόδια να διαπαιδαγωγήσουν ένα παιδί, φροντίζουν από πολύ νωρίς να του δώσουν τα σωστά ερεθίσματα ώστε να διαμορφώσει έναν χαρακτήρα τόσο ισχυρό που να μην επηρεάζεται από εξωοικογενειακούς παράγοντες. Τότε τι ρόλο παίζει η μόρφωση;
Φυσικά και υπάρχουν παιδιά που ζητάνε πράγματα πέρα από αυτά που τους πλασάρουν δήθεν για πρώτης ανάγκης. Για ρίξε μια ματιά στις τριτοκοσμικές χώρες. Εκεί όχι μόνο δεν περιμένουν να δουν και να κρατήσουν στα χέρια τους αυτά που προσφέρουν οι πλουσιοευρωπαίοι, αλλά ούτε καν τολμούν να το σκεφτούν. Έχεις την εντύπωση ότι επειδή εκείνα τα παιδία δεν έχουν τηλεόραση, ραδιόφωνο και έναν νεόπλουτο χαζογονιό να κυνηγά καθετί είναι στην μόδα, δεν έχουν παιδεία ή δεν αναγνωρίζουν τι έχουν πραγματικά ανάγκη; Βλέπεις, εκεί έχουν αναπτυγμένο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Ζουν για ένα κομμάτι ψωμί και για ένα εμβόλιο που θα τους χαρίσει μερικές ώρες ανακούφισης. Αυτό είναι IN γι' αυτά τα παιδιά. Το να μπορούν να ζουν. Και όχι να βλέπουν καθημέρινά όλους εκείνους τους δήθεν ψυχοπονιάρηδες σελεμπριτίνους και μη, με τη λίμο και την γκούτσι τσάντα να τους παρηγορούν και να τους υπόσχονται ότι θα τους βγάλουν από τη μιζέρια.
Ναι, συμφωνώ ότι όλα είναι θέμα επιλογών.
Ναι, συμφωνώ ότι προσπαθούν καθημερινά να δημιουργήσουν μία νέα μόδα, μία νέα ανάγκη και μέσα από αυτή να προσελκύσουν όλο και πιο πολλούς, γιατί αλλιώς το χρήμα δεν ρέει.
Δεν μπορώ να δεχτώ όμως με τίποτα να λένε όλοι αυτοί εκεί έξω ότι παρασύρονται από το σύστημα, δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς και τέτοια κουραφέξαλα, από την στιγμή που απλά μπορούν να μην το ακολουθήσουν. Αυτό ανέφερα και σε προηγούμενο σχόλιό μου περί προβάτων..
Τώρα, για το θέμα των επίπλαστων αναγκών που θίχτηκε, έχω να πω ότι σαφώς και δέχομαι το ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κάποιος τι ανάγκες μπορεί να έχω, αλλά από την άλλη δεν μπορώ καθημερινά να αισθάνομαι ότι μου πιπιλάνε το μυαλό με ασταμάτητες πληροφορίες και διαφημιστικά μηνύματα για πράγματα που ίσως με ενδιαφέρουν ή ίσως και όχι. Ας μας αφήσουν μια φορά να σκεφτούμε από μόνοι μας τι μπορεί να μας λείπει και τι να χρειαζόμαστε πραγματικά. Έχουμε μάθει να μας τα σερβίρουν όλα στο πιάτο.
Φίλε AVATARGR, έχεις αναλογιστεί τις συνέπειες που θα μπορούσαν να προκύψουν από την ανακατεύθυνση της μάζας; Προστασία σημαίνει ότι αυτόματα προτρέπεις να αποκολληθούν από ένα κομμάτι, ενώ ταυτόχρονα τους παραπέμπεις προς ένα άλλο. Δεν τους αφήνεις μετέωρους. Η αποανάπτυξη είναι μια λύση προσωρινή, γιατί και πάλι θα κάνει κύκλο η ιστορία. Σκοπός είναι να καταλάβει ο καθένας από εμάς μέχρι που τον παίρνει να φτάσει. Πρέπει να μπαίνουν όρια.
Αγαπητή Chimaira, τα όρια θα τα θέσει η οργανωμένη κοινωνία και μέσα σ' αυτά τα όρια το άτομο θα εκπαιδευτεί από τα πρώτα του βήματα να ιεραρχεί τις ανάγκες του με σεβασμό στο περιβάλλον και το συνάνθρωπο. Αλλά μέχρι τότε, έχουμε πολύ δρόμο...
Πιστεύεις ότι υπάρχει παιδί ή έφηβος που δεν επηρεάζεται από εξωοικογενειακούς παράγοντες;;; Εκτός εάν ζουν σε μοναστήρι, δεν βλέπουν τηλεόραση, δεν έχουν παρέες... Αλλά και πόσοι γονείς έχουν τη μόρφωση, την ωριμότητα, την αυτογνωσία κ.λπ., κ.λπ. για να μεγαλώσουν ένα παιδί, το οποίο να ανταπτύξει τέτοιες αντιστάσεις και ισχυρό χαρακτήρα, που να μένει ανεπηρέαστο από παρέες, φίλους και ΜΜΕ;;; Θα πρέπει και οι ίδιοι πρώτα να έχουν μείνει ανεπηρέαστοι από τα καταναλωτικά πρότυπα, με κάποιο μαγικό τρόπο προφανώς. Είναι ποτέ δυνατόν ένα άτομο που γεννιέται και μεγαλώνει μέσα σε μια υλιστική κοινωνία, να μένει ανεπηρέαστο και να μην καταναλώνει; Και εάν κάποιος είναι μορφωμένος, σημαίνει ότι καταναλώνει λιγότερο; Έχουμε γύρω μας άπειρα παραδείγματα περί του αντιθέτου...
Δεν ξέρω πόσοι από σας έχετε παιδιά, και ίσως γελάσετε με αυτό που θα σας πω. Ένα από τα πιο δύσκολο πράγματα που αντιμετώπισα τον τελευταίο χρόνο, μεταξύ πολλών άλλων, ήταν η προσπάθεια να πείσω το μεγάλο μου γιο (20 ετών) ότι δεν έπρεπε να ξοδέψει τα χρήματά του για να πάρει ένα κινητό (ipad) κόστους 600 ευρώ. Του μίλησα με λογικά επιχειρήματα "υπάρχει κρίση, τα πράγματα δεν πάνε καλά, φύλαξε τα χρήματα αυτά γιατί αργότερα μπορεί να σου χρειαστούν και ίσως να μην έχω κι εγώ...". Χρησιμοποίησα την απειλή: "εάν δώσεις όλα σου τα λεφτά για το κινητό, από εμένα δεν θα πάρεις μία για τους επόμενους μήνες...". Προσπάθησα να τον ρίξω στο φιλότιμο: "μα είναι δυνατόν να ξοδεύεις τόσα χρήματα για ένα κινητό, όταν υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε;" κ.λπ. κ.λπ. Η απόφασή του ήταν σταθερή και αμετακίνητη: "Δεν θα μείνω εγώ με την μπαχαντέλα, επειδή το θες εσύ...Όλοι οι φίλοι μου τέτοιο έχουν!". Όπου μπαχαντέλα εστί το κινητό που αγόρασε προ έτους, αξίας 250 ευρώ!!!
AVATARGR, συμφωνώ μαζί σου σχεδόν απόλυτα.
Πιστεύεις ότι υπάρχει παιδί ή έφηβος που δεν επηρεάζεται από εξωοικογενειακούς παράγοντες;;; Εκτός εάν ζουν σε μοναστήρι, δεν βλέπουν τηλεόραση, δεν έχουν παρέες... Αλλά και πόσοι γονείς έχουν τη μόρφωση, την ωριμότητα, την αυτογνωσία κ.λπ., κ.λπ. για να μεγαλώσουν ένα παιδί, το οποίο να ανταπτύξει τέτοιες αντιστάσεις και ισχυρό χαρακτήρα, που να μένει ανεπηρέαστο από παρέες, φίλους και ΜΜΕ;;; Θα πρέπει και οι ίδιοι πρώτα να έχουν μείνει ανεπηρέαστοι από τα καταναλωτικά πρότυπα, με κάποιο μαγικό τρόπο προφανώς. Είναι ποτέ δυνατόν ένα άτομο που γεννιέται και μεγαλώνει μέσα σε μια υλιστική κοινωνία, να μένει ανεπηρέαστο και να μην καταναλώνει; Και εάν κάποιος είναι μορφωμένος, σημαίνει ότι καταναλώνει λιγότερο; Έχουμε γύρω μας άπειρα παραδείγματα περί του αντιθέτου...
Δεν ξέρω πόσοι από σας έχετε παιδιά, και ίσως γελάσετε με αυτό που θα σας πω. Ένα από τα πιο δύσκολο πράγματα που αντιμετώπισα τον τελευταίο χρόνο, μεταξύ πολλών άλλων, ήταν η προσπάθεια να πείσω το μεγάλο μου γιο (20 ετών) ότι δεν έπρεπε να ξοδέψει τα χρήματά του για να πάρει ένα κινητό (ipad) κόστους 600 ευρώ. Του μίλησα με λογικά επιχειρήματα "υπάρχει κρίση, τα πράγματα δεν πάνε καλά, φύλαξε τα χρήματα αυτά γιατί αργότερα μπορεί να σου χρειαστούν και ίσως να μην έχω κι εγώ...". Χρησιμοποίησα την απειλή: "εάν δώσεις όλα σου τα λεφτά για το κινητό, από εμένα δεν θα πάρεις μία για τους επόμενους μήνες...". Προσπάθησα να τον ρίξω στο φιλότιμο: "μα είναι δυνατόν να ξοδεύεις τόσα χρήματα για ένα κινητό, όταν υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε;" κ.λπ. κ.λπ. Η απόφασή του ήταν σταθερή και αμετακίνητη: "Δεν θα μείνω εγώ με την μπαχαντέλα, επειδή το θες εσύ...Όλοι οι φίλοι μου τέτοιο έχουν!". Όπου μπαχαντέλα εστί το κινητό που αγόρασε προ έτους, αξίας 250 ευρώ!!!
AVATARGR, συμφωνώ μαζί σου σχεδόν απόλυτα.