ΙΑΝΕΙΡΑ

Το να βλέπουμε στα όνειρά μας δικούς μας ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή πρόσφατα είναι συνηθισμένο φαινόμενο και εάν ρωτήσεις φίλους και συγγενείς θα διαπιστώσεις ότι αυτό συμβαίνει σε πολλούς. Δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεσαι φόβο.

Στην περίοδο μετά τη γεννά (λοχεία) ο οργανισμός προσπαθεί να επανέλθει σταδιακά στην προ της εγκυμοσύνης κατάσταση και είναι πιο ευάλωτος. Η κούραση είναι μεγαλύτερη λόγω της 24ωρης φροντίδας του μωρού αλλά υπάρχει και έντονη ψυχική φόρτιση. Η περίοδος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και για τα βρέφη που πρέπει να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον.
Τα παλαιότερα χρόνια που οι γυναίκες γεννούσαν στα σπίτια τους, υπήρχε μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας στις λεχώνες, κυρίως από μολύνσεις. Έτσι δημιουργήθηκαν προλήψεις και δεισιδαιμονίες που θέλουν τη γυναίκα να μη βγαίνει από το σπίτι γιατί θα την ματιάσουν και θα πάθει κακό η ίδια και το μωρό και άλλα πολλά. Δηλαδή απόλυτα φυσιολογικές καταστάσεις σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε σήμερα από την ιατρική, απόκτησαν ένα μεταφυσικό χαρακτήρα λόγω άγνοιας.
Θυμάμαι ότι όταν γέννησα και τα δύο παιδιά μου, η μητέρα μου επέμενε να μην απλώνω τα ρούχα των μωρών τη νύχτα γιατί δεν ήταν καλό για τα παιδιά. Φυσικά δεν μπορούσε να μου δώσει κάποια λογική εξήγηση... Και στα δύο μου παιδιά κυκλοφορούσα εκτός σπιτού την περίοδο της λοχείας χωρίς κανένα πρόβλημα, απλώς αισθανόμουν κούραση και ήμουν πιο ευάλωτη συναισθηματικά... Αυτά από μένα.

Μια ενδιαφέρουσα αστρολογική ανάλυση του Χρήστου Παΐζη για τα παιδιά του 83
http://www.myhoroscope.gr/forum/γενέ...ου-83-a-11975/

Στα παιδιά του 1983 που έχω γνωρίσει (7-8 άτομα) δεν έχω παρατηρήσει κάτι το ιδιαίτερο σε σχέση με παιδιά που έχουν γεννηθεί το 1985 ή το 1987. Μόνο ένα απ' αυτά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ταλαντούχο και ιδιαίτερα έξυπνο (διπλωματούχος μουσικός και αριστούχος φοιτητής στην ιατρική). Νομίζω ότι δεν μπορούμε αυθαίρετα να κολλάμε "ταμπέλες" σε παιδιά που έχουν γεννηθεί μια συγκεκριμένη χρονιά π.χ. οι "χαρισματικοί", οι τεμπέληδες κ.λπ. Γνωρίζω παιδιά του 1987 που είναι δραστήρια, δημιουργικά και πανέξυπνα (π.χ. ο ανιψιός μου και οι φίλοι του).
Εκείνο που μου έχει κάνει εντύπωση είναι πόσο διαφορετικά είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν στις αρχές του 1990 από τα παιδιά που γεννήθηκαν στις αρχές του 2000 (οι δύο γιοι μου). Εκείνο που έχω διαπιστώσει είναι ότι τα γεννημένα το 2000 είναι πιο ατίθασα, πιο νευρικά, πιο επαναστατημένα, πιο ανυπόμονα... Αυτό τουλάχιστον έχω αντιληφθεί από τη συμπεριφορά των παιδιών που είναι στην ηλικία των 8, 9, 10, 11 ετών.... Ίσως κάθε γενιά να προσαρμόζεται στο "πνεύμα" της εποχής...

Μου ήρθε λίγο αυθόρμητα αυτό, ξαναδιαβάζοντας το θέμα της συζήτησης. Τελικά τα παιδιά του '83, έγιναν τα παιδιά των 500 ευρώ! Συγνώμη εάν είναι άσχετο με το θέμα, αλλά θα ...έσκαγα αν δεν το έγραφα...

Τα ερωτήματα απευθύνονται προς τη Διαχειριστική Αρχή:

Ελέγχει κανείς τη "σαβούρα" που δημοσιεύουν κάποια μέλη στο Τμήμα Πολυσυγγραφίας;;;;;;;; Γίνεται έστω ένας στοιχειώδης έλεγχος;;;Πέραν της κριτικής που μπορεί ν' ασκήσουν τα μέλη, εσείς δεν πρέπει να ελέγχετε τα κείμενα;

Είναι δυνατόν η "Πολυσυγγραφία" να φιλοξενεί κείμενα με συντακτικά λάθη, ορθογραφικά λάθη και χωρίς τη χρήση των σημείων στίξης, τα οποία είναι απαραίτητα για να γίνεται κατανοητό ένα κείμενο;

Μήπως πρέπει το Τμήμα να λειτουργήσει με πιο αυστηρούς κανόνες;;;

Τελικά, προέβλεψε κανείς (γενικότερα) το σεισμό της Ιαπωνίας; Ανακάλυψε κανείς κάποια σχετική δημοσίευση στο Διαδίκτυο;

Από την "Ασκητική" του Ν. Καζαντζάκη

"...ΠΙΣΤΕΥΩ Σ΄ ΕΝΑ ΘΕΟ, ΑΚΡΙΤΑ, ΔΙΓΕΝΗ, ΣΤΡΑΤΕΥΟΜΕΝΟ, ΠΑΣΧΟΝΤΑ, ΜΕΓΑΛΟΔΥΝΑΜΟ, ΟΧΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ, ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΤ΄ ΑΚΡΟΤΑΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΣ, ΤΙΣ ΟΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΟΡΑΤΕΣ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤ΄ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΑ, ΕΦΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΚΡΙΝΩ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΥΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΛΥΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΑΓΡΥΠΝΟ ΒΑΡΥΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΔΑΜΑΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΡΠΙΖΕΙ ΤΗΝ ΥΛΗ· ΤΗ ΖΩΟΔΟΧΑ ΠΗΓΗ ΦΥΤΩΝ, ΖΩΩΝ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟ ΧΩΜΑΤΕΝΙΟ ΑΛΩΝΙ, ΟΠΟΥ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥΧΤΑ ΠΑΛΕΥΕΙ Ο ΑΚΡΙΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
"ΒΟΗΘΕΙΑ!" ΚΡΑΖΕΙΣ, ΚΥΡΙΕ. "ΒΟΗΘΕΙΑ!" ΚΡΑΖΕΙΣ, ΚΥΡΙΕ, ΚΙ ΑΚΟΥΩ.
ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΚΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΚΙ ΟΙ ΡΑΤΣΕΣ ΟΛΕΣ, ΚΙ ΟΛΗ Η ΓΗΣ, ΑΚΟΥΜΕ ΜΕ ΤΡΟΜΟ, ΜΕ ΧΑΡΑ, ΤΗΝ ΚΡΑΥΓΗ ΣΟΥ.
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΑΚΟΥΝ ΚΑΙ ΧΥΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΟΥΝ, ΚΥΡΙΕ, ΚΑΙ ΛΕΝ: "ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ ΜΟΝΑΧΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ."
ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΣΕ ΛΥΤΡΩΣΑΝ, ΣΜΙΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΚΥΡΙΕ, ΚΑΙ ΛΕΝ: "ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ."
ΚΑΙ ΤΡΙΣΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΚΡΑΤΟΥΝ, ΚΑΙ ΔΕ ΛΥΓΟΥΝ, ΑΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΜΕΓΑ, ΕΞΑΙΣΙΟ, ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ:
ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΤΟΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!"

Από τον πρόλογο του βιβλίου "ΠΩΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΛΟΓΟ" της Άννας Τζιροπούλου-Ευσταθίου (τόμος Α): "...Πορευόμαστε χιλιάδες χρόνια, όμως εξακολουθούμε να λέμε τον ουρανό ουρανό, τον άνεμο άνεμο, τον ήλιο ήλιο και την θάλασσα θάλασσα. Χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ομιλία λέξεις αναλλοίωτες από την ομηρική, προομηρική και προϊστορική εποχή, ενώ όλες οι σύνθετες λέξεις μας περιέχουν ολοφάνερα την αρχαία ρίζα. Η βασική δομή της εκφοράς του ελληνικού λόγου παραμένει η ίδια..."
Τα αρχαία ελληνικά δεν πρέπει ν' αντιμετωπίζονται ως μία ξένη γλώσσα, αφού σε οποιοδήποτε αρχαίο κείμενο υπάρχουν λέξεις που κατανοούμε πλήρως τη σημασία τους. Νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να επβληθεί η χρήση της αρχαίας ελληνικής, αλλά να επιβληθεί η σωστή εκμάθησή της από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, όπως διδάσκονται σήμερα τα Αγγλικά.
Διδάχθηκα αρχαία ελληνικά πριν αρκετά χρόνια στο Λύκειο και έκτοτε δεν ασχολήθηκα μέχρι πριν 3 μήνες που αποφάσισα να "ξεσκονίσω" τις γνώσεις μου, γιατί μια καλή φίλη φιλόλογος μου μίλησε για τη μαγεία του να μελετάς Όμηρο στο πρωτότυπο. Μου συνέστησε ν' αρχίσω να διαβάσω αρχαία κείμενα στο πρωτότυπο και με την πάροδο του χρόνου θ' αρχίσω να καταλαβαίνω το πλήρες νόημα, χωρίς να χρειάζεται να συμβουλεύομαι τη νεοελληνική απόδοση. Διαπίστωσα ότι είχε δίκιο, αλλά θέλει υπομονή και επιμονή. Η πιο ενδιαφέρουσα, όμως, διαπίστωση είναι ότι όντως έχω αρχίσει να αισθάνομαι - έστω αμυδρά - τη "μαγεία" της γλώσσας.

Ίσως γιατί έτσι μπορούμε να δώσουμε άλλοθι στην ηθική, πολιτική και οικονομική κατάπτωση των κοινωνιών μας, χωρίς να χρειαστεί να προβληματιστούμε για την ατομική ή τη συλλογική μας ευθύνη... Ίσως γιατί υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις (και αποδείξεις σε κάποιες περιπτώσεις) ότι πράγματι κάτι συμβαίνει που ξεφεύγει από τα όρια της επίσημης πληροφόρησης ή της καταγραφής της επίσημης ιστορίας... Ίσως γιατί η κάθε είδους συνομωσιολογία εξάπτει τη φαντασία μας και κάνει λιγότερο συμβατική τη ζωή μας, δίνοντάς μας την αίσθηση του "απαγορευμένου" και καλά κρυμμένου μυστικού που πρέπει ν' αποκαλύψουμε... Ίσως, τελικά, γιατί ένα τέτοιο απέραντο "χάος" γύρω μας, δεν είναι δυνατό να έχει δημιουργηθεί από άκριτα, βολεμένα και απλά ανθρωπάκια, αλλά χρειαζόταν δυνάμεις πολύ πιο "σατανικές", καταχθόνιες και ισχυρές για να το ....προκαλέσουν!

Στόχος των ελλήνων εκπαιδευτικών δεν είναι απλά να προσφέρουν "παιδεία" γενικά και αόριστα αλλά να προσφέρουν ελληνική αγωγή και παιδεία. Όταν αυτή δεν παρέχεται με το σωστό τρόπο είτε λόγω βιβλίων είτε λόγω τρόπου διδασκαλίας είτε λόγω έλλειψης υποδομών, τότε οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να αγωνίζονται αρχικά προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν λοιπόν το ελληνικό σύστημα παιδείας λειτουργούσε με το σωστό τρόπο (ελπίζω να συμφωνείτε ότι οι απόφοιτοι Λυκείου είναι ουσιαστικά "αγράμματοι" σήμερα), τότε δε θα είχα καμία αντίρρηση η κάθε μία ευαισθητοποιήμενη δασκάλα να φρόντιζε και για τις ανάγκες των αλλοδαπών. Ας τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας και μετά ασχολούμαστε και με τους αλλοδαπούς.
Στο κάτω κάτω δεν τους προσκαλέσαμε να έρθουν να εργαστούν νομίμως, έτσι ώστε να υποχρεούμαστε να τους παρέχουμε καθηγητές, βιβλία και σχολεία για να διδάσκονται τη μητρική τους γλώσσα. Η συντριπτική πλειοψηφία ήρθαν στη χώρα μας ως λαθρομετανάστες και όχι ως μετανάστες.
Η συγκεκριμένη δασκάλα προέρχεται από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και οι πράξεις της δεν ήταν τυχαίες. Έχουν σαφέστατα πολιτικές προεκτάσεις και γνώριζε εξ αρχής ότι θα δημιουργούνταν θέμα νομιμότητας με τη διεξαγωγή αυτών των μαθημάτων στο χώρο του σχολείου. Εάν χρησιμοποιούσε έναν άλλο χώρο (π.χ. σπίτι της ή την αίθουσα κάποιου συλλόγου) δε θα είχε δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Νομίζω, λοιπόν, ότι τέτοιου είδους ενέργειες απλώς "στρώνουν" το δρόμο για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των αλλοδαπών για δημιουργία αλβανικών, αραβικών και αργότερα ίσως και πακιστανικών σχολείων, με χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους.
Επειδή όλο και κάποιος θα φέρει ως παράδειγμα τους Έλληνες της Αμερικής και της Γερμανίας, αναφέρω απλώς για την ....ιστορία ότι τα ελληνικά σχολεία στην Αμερική δημιουργήθηκαν από τις κατά τόπους ελληνικές κοινότητες με δικά τους χρήματα, ενώ στην περίπτωση της Γερμανίας/Σουηδίας οι έλληνες πήγαν να εργαστούν. νομίμως κατόπιν προσκλήσεως των επίσημων κρατών.

Στο www.antibaro.gr θα βάλεις στην αναζήτηση "βιβλίο Δημοτικού" και θα σε βγάλει στη σχετική ενότητα. Το βιβλίο είναι της ΣΤ Δημοτικού και έχει αποσυρθεί. Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν κι άλλα βιβλία με ιστορικές ανακρίβειες και που προωθούν γενικότερα το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης εις βάρος της εθνικής ταυτότητας. Είναι μεγάλο το θέμα.

Η δασκάλα αυτή βρέθηκε κατηγορούμενη γιατί είχε παραχωρήσει χώρους του σχολείου τις απογευματινές ώρες για να διδάσκονται οι αλλοδαποί μαθητές τη μητρική τους γλώσσα (αλβανικά και αραβικά). Επίσης, οι αλλοδαποί γονείς διδάσκονταν ελληνικά. Στο σχολείο της το 70% ήταν αλλοδαποί μαθητές. Τελικά κρίθηκε αθώα.
Από τη μια συναισθάνομαι την ανάγκη αυτών των παιδιών να διδαχθούν τη μητρική τους γλώσσα και να αισθανθούν πιο φιλόξενο το χώρο του ελληνικού σχολείου, αλλά από την άλλη νομίζω ότι οι "πεφωτισμένοι" εκπαιδευτικοί μας οφείλουν να διοχετεύσουν την ενεργητικότητά τους στην προσπάθεια για την ορθή διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, η οποία κάθε άλλο παρά ορθή είναι. Άραγε η εν λόγω δασκάλα ήταν μεταξύ αυτών που αγωνίστηκαν για να καταργηθεί το βιβλίο της Ιστορίας (της Πέμπτης ή της Έκτης νομίζω) που μιλούσε για "συνωστιμό" των Ελλήνων στο λιμάνι της Σμύρνης το 1922;

Δεν είμαι ειδική, αλλά υποθέτω ότι εκείνη την ώρα χαλαρώνουμε και λίγο πριν κοιμηθούμε, η σκέψη μας επικεντρώνεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε... Εγώ τουλάχιστον αυτό παθαίνω! Μάλιστα κάποιες φορές που έχω πιο έντονο άγχος, νοιώθω το "βάρος" στο στήθος που περιγράφεις, αλλά χωρίς να μου κοπεί η ανάσα. Μήπως κάποιος μπορεί να μας το εξήγησει πιο "επιστημονικά";

Εδώ νομίζω χρειάζεται κατ' αρχήν εξέταση από ιατρό... Μήπως οφείλεται σε άγχος; Μου συμβαίνει και μένα όταν έχω στενοχωρηθεί ή έχω αγχωθεί με κάτι να νοιώθω βάρος στο στήθος, ιδιαίτερα μόλις πέφτω για ύπνο.

Αγαπητοί μου φίλοι, πιστεύετε ότι εγώ, εσείς και όλοι οι συμπολίτες μας γεννηθήκαμε με καταγεγραμμένο στο DNA να είμαστε βολεψάκηδες και τεμπέληδες; Μήπως εκπαιδευθήκαμε στο να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα (άκριτοι και αντιπαραγωγικοί) μέσα από ένα ανεπαρκέστατο σύστημα παιδείας και ένα κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον, που δεν προωθεί την κριτική σκέψη και την ανάπτυξη πολιτικής και κοινωνικής συνείδησης;
Συμφωνώ, ότι η κατάσταση δεν πρόκειται να βελτιωθεί, τουλάχιστον για τα επόμενα 5 χρόνια. Η ανατροπή του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού (και όχι συστήματος προς το παρόν), έχει ξεκινήσει, αλλά, ειλικρινά, δεν ξέρω πού θα οδηγηθούμε;

Το βιβλίο του γιατρού είναι η πιο σημαντική μαρτυρία. Αν καταφέρετε να το βρείτε, θα ήταν ένα καλό ξεκίνημα... Δεν έχετε καθόλου επαφή με το χωριό ή συγγενείς που μένουν εκεί ή πηγαίνουν για διακοπές; Θα μπορούσατε να τους ζητήσετε να σας βρουν το βιβλίο. Γιατί δεν τηλεφωνείτε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων για να σιγουρευτείτε εάν το βιβλίο υπάρχει εκεί... Αν σας πουν ότι το έχουν, μπορεί σε μια μελλοντική επίσκεψη στην Κρήτη να το αναζητήσετε.

Έχω κι εγώ καταγωγή από Χανιά. Στην Κρήτη υπάρχει έντονο το στοιχείο του μεταφυσικού και αρκετοί ασχολούνται με τη μαγεία. Κατ' αρχήν, πρέπει να αναζητήσετε στοιχεία από κάθε ηλικιωμένο συγγενή ή φίλο. Επίσης, μπορείτε να ρωτήσετε ξαδέλφια ή πιο νέους σε ηλικία συγγενείς που μπορεί να έχουν ακούσει κάτι σχετικό. Εάν υπάρχει οργανωμένος πολιτιστικός σύλλογος, μπορείτε να ανατρέξετε στη βιβλιοθήκη του (αν έχει) ή σε κάποιο μέλος. Το βιβλίο του γιατρού είναι χρήσιμο αν βρεθεί. Μήπως στη Δημοτική Βιβλιοθήκη των Χανίων; Αν κατάλαβα καλά, το βιβλίο έχει εκδοθεί παλιά, πριν το 1940. Αν είναι έτσι, πάντως, τέτοιο βιβλίο, πρέπει να είναι σε περιορισμένα αντίτυπα και να βρίσκεται στην κατοχή κάποιου στο χωριό, που η οικογένειά του θα είχε τότε (που έγινε η έκδοση) ενδιαφέρον για τα βιβλία, δηλαδή δάσκαλος, δικηγόρος, γραμματικός, γιατρός (κάποιος με μόρφωση δηλαδή που μπορούσε να εκτιμήσει την αξία του βιβλίου αυτού).

Θα επέλεγα να σώσω την πατρίδα μου και όχι το φίλο μου, αλλά θα επέλεγα να σώσω τα παιδιά μου και όχι την πατρίδα μου.
Ποιος άνθρωπος μπορεί να μετρήσει και πώς την αξιοσύνη και την ποιότητα των άλλων ανθρώπων, αποφασίζοντας για την τύχη τους; Με κάτι τέτοιες θεωρίες περί "ποιότητας και ποσότητας", οι Ναζί δολοφόνησαν εκατομμύρια συνανθρώπων μας και συμπατριωτών μας.

Για τη σόγια δεν είμαι τόσο σίγουρη... Νομίζω ότι πάνω από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής είναι μεταλλαγμένη.