Chimaira

Και που να άκουγες King Diamond. Εκεί να δεις προβληματισμό..

Μάλιστα.. Έγινες κατανοητή..
Το έχεις συζητήσει αυτό που μοιράζεσαι μαζί μας με κάποιον πιο κοντινό σου άνθρωπο; Τους γονείς σου ας πούμε. Το ότι σου συμβαίνει αυτό από τόσο νεαρή ηλικία, θα έπρεπε να το γνωρίζουν. Και ακόμη καλύτερα να γνωρίζουν τι πιστεύεις και πως νιώθεις και εσύ γι' αυτό. Ίσως να σε βοηθούσαν κιόλας με κάποιον τρόπο. Εκτός αν αυτό το άγχος στο μετέδωσαν εκείνοι, άθελά τους. Είχες κάποια δυσάρεστη εμπειρία στα παιδικά σου χρόνια, που θα μπορούσε να στοιχειώσει μέσα σου και να σου βγαίνει μ' αυτόν τον τρόπο;

Δεν αντιλέγω, αλλά ακόμη δεν μπορώ να κατανοήσω πως έχεις συνδυάσει στο μυαλό σου αυτό που σου συμβαίνει, με αυτές τις δύο έννοιες.. Δεν μπορώ να βρω κάτι κοινό, αν με καταλαβαίνεις. Δεν συγχέεις την πραγματικότητα με κάτι άλλο, για να βρεις μέσα απ' αυτό διέξοδο. Δεν διαστρευλώνεις στο μυαλό σου αυτά που βλέπεις και αισθάνεσαι, οπότε δεν αποπραγματοποιείς στην ουσία κάτι.. Συγχώρεσέ με αν δεν το αντιλαμβάνομαι όπως πρέπει, αλλά πιστεύω πως κάπου αλλού πρέπει να κατευθυνθείς.

Το άγχος είναι ένα πολύ δυσάρεστο συναίσθημα και πολλές φορές δεν είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε ορισμένες καταστάσεις όταν μας κυριεύει.

Έχεις αναλογιστεί ποτέ τα αίτια από τα οποία μπορεί να δημιουργείται αυτό το άγχος; Είσαι μόλις 17 ετών και χρειάζεσαι καθοδήγηση για τον χειρισμό κάποιων θεμάτων. Είτε αυτά αφορούν οικογενειακές υποθέσεις, ή σχολικές, ή αισθηματικές, ή οτιδήποτε άλλο ενδεχομένως σε βασανίζει.

Γιατί δεν δοκιμάζεις να βάλεις σε λειτουργία κάποιες τεχνικές χαλάρωσης, την επόμενη φορά που μπορεί να σου συμβεί κάτι αντίστοιχο; Ή ακόμα και για να προλάβεις κάποιο αντίστοιχο περιστατικό..

Μα η παιδεία αυτόν ακριβώς τον ρόλο παίζει!

Οι γονείς ή τα άτομα εκείνα που είναι αρμόδια να διαπαιδαγωγήσουν ένα παιδί, φροντίζουν από πολύ νωρίς να του δώσουν τα σωστά ερεθίσματα ώστε να διαμορφώσει έναν χαρακτήρα τόσο ισχυρό που να μην επηρεάζεται από εξωοικογενειακούς παράγοντες. Τότε τι ρόλο παίζει η μόρφωση;

Φυσικά και υπάρχουν παιδιά που ζητάνε πράγματα πέρα από αυτά που τους πλασάρουν δήθεν για πρώτης ανάγκης. Για ρίξε μια ματιά στις τριτοκοσμικές χώρες. Εκεί όχι μόνο δεν περιμένουν να δουν και να κρατήσουν στα χέρια τους αυτά που προσφέρουν οι πλουσιοευρωπαίοι, αλλά ούτε καν τολμούν να το σκεφτούν. Έχεις την εντύπωση ότι επειδή εκείνα τα παιδία δεν έχουν τηλεόραση, ραδιόφωνο και έναν νεόπλουτο χαζογονιό να κυνηγά καθετί είναι στην μόδα, δεν έχουν παιδεία ή δεν αναγνωρίζουν τι έχουν πραγματικά ανάγκη; Βλέπεις, εκεί έχουν αναπτυγμένο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Ζουν για ένα κομμάτι ψωμί και για ένα εμβόλιο που θα τους χαρίσει μερικές ώρες ανακούφισης. Αυτό είναι IN γι' αυτά τα παιδιά. Το να μπορούν να ζουν. Και όχι να βλέπουν καθημέρινά όλους εκείνους τους δήθεν ψυχοπονιάρηδες σελεμπριτίνους και μη, με τη λίμο και την γκούτσι τσάντα να τους παρηγορούν και να τους υπόσχονται ότι θα τους βγάλουν από τη μιζέρια.

Ναι, συμφωνώ ότι όλα είναι θέμα επιλογών.
Ναι, συμφωνώ ότι προσπαθούν καθημερινά να δημιουργήσουν μία νέα μόδα, μία νέα ανάγκη και μέσα από αυτή να προσελκύσουν όλο και πιο πολλούς, γιατί αλλιώς το χρήμα δεν ρέει.
Δεν μπορώ να δεχτώ όμως με τίποτα να λένε όλοι αυτοί εκεί έξω ότι παρασύρονται από το σύστημα, δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς και τέτοια κουραφέξαλα, από την στιγμή που απλά μπορούν να μην το ακολουθήσουν. Αυτό ανέφερα και σε προηγούμενο σχόλιό μου περί προβάτων..

Τώρα, για το θέμα των επίπλαστων αναγκών που θίχτηκε, έχω να πω ότι σαφώς και δέχομαι το ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κάποιος τι ανάγκες μπορεί να έχω, αλλά από την άλλη δεν μπορώ καθημερινά να αισθάνομαι ότι μου πιπιλάνε το μυαλό με ασταμάτητες πληροφορίες και διαφημιστικά μηνύματα για πράγματα που ίσως με ενδιαφέρουν ή ίσως και όχι. Ας μας αφήσουν μια φορά να σκεφτούμε από μόνοι μας τι μπορεί να μας λείπει και τι να χρειαζόμαστε πραγματικά. Έχουμε μάθει να μας τα σερβίρουν όλα στο πιάτο.

Φίλε AVATARGR, έχεις αναλογιστεί τις συνέπειες που θα μπορούσαν να προκύψουν από την ανακατεύθυνση της μάζας; Προστασία σημαίνει ότι αυτόματα προτρέπεις να αποκολληθούν από ένα κομμάτι, ενώ ταυτόχρονα τους παραπέμπεις προς ένα άλλο. Δεν τους αφήνεις μετέωρους. Η αποανάπτυξη είναι μια λύση προσωρινή, γιατί και πάλι θα κάνει κύκλο η ιστορία. Σκοπός είναι να καταλάβει ο καθένας από εμάς μέχρι που τον παίρνει να φτάσει. Πρέπει να μπαίνουν όρια.

Άλλο πράγμα είναι το να ζεις έναν μύθο και άλλο το να βιώνεις μία κατάσταση ως απόρροια συγκεκριμένων γεγονότων, συγκυριών και συνθηκών. Από αυτό προκύπτει και το "υπαρκτό" που ανέφερα σε προηγούμενο σχόλιό μου.

Δεν είμαι απόλυτη. Αλλά εκτός από τις εικασίες που κατά καιρούς συναντάμε, χρειάζομαι περισσότερα στοιχεία για πεισθώ. Εξακολουθώ να αμφισβητώ την ύπαρξη της Μόρας και την ευρύτερη έννοια αυτής και όχι απαραίτητα τις δηλώσεις και τα σχόλια των χρηστών που την αναφέρουν, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είμαι σε θέση να αποδείξω αν πρόκειται για κάτι πραγματικό ή πλασματικό.

Αν υποθέσουμε πως η Μόρα είναι κάτι υπαρκτό, θα έπρεπε να εμφανιστεί μπροστά σου ή κατά τη διάρκεια ξύπνιου ή στο ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Οι άνθρωποι δεν κοιμούνται όταν βλέπουν την Μόρα. Επίσης, δεν είναι απαραίτητο να συμβεί όταν βρίσκεσαι στο κρεβάτι σου και μόνο σε πολύ χαμηλό φωτισμό. Ενδέχεται να εμφανιστεί σε διαφορετικές συνθήκες και κάτω από άλλες προϋποθέσεις.

Θα συμφωνήσω με τον χρήστη Inspired Hand σχετικά με το σχόλιό του για τα φάρμακα που λάμβανες εκείνη την περίοδο. Κατ' αρχήν, από την στιγμή που ο οργανισμός σου ήταν φορτωμένος από διάφορες ουσίες, δεν θα μπορούσες σε καμία περίπτωση (παρόλο που μπορεί να νόμιζες το αντίθετο) να ισχυριστείς πως "η κατάσταση της υγείας σου ήταν απόλυτα ελεγχόμενη".

Σε άλλη περίπτωση μπορεί απλώς να ήταν όνειρο ή κατασκεύασμα της φαντασίας σου.

Εάν έδωσα την εντύπωση ότι είμαι από τους ανθρώπους που έχει χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα, ή ακόμη χειρότερα δεν την είχε ποτέ και ονειροπολεί αδυνατόντας να δεχτεί και να ακολουθήσει έστω και στο ελάχιστο την Ελληνική πραγματικότητα, αδίκως συνεχίζω και καταθέτω την άποψή μου.

Αγαπητέ Voel κατανοώ το πνεύμα σου, αλλά θα σου πω και γω τη δική μου γνώμη πάνω σ' αυτό. Ο καθένας από εμάς κρίνεται από τις επιλογές του, όταν όμως υπάρχουν πραγματικές επιλογές. Η άποψή μου περί διεφθαρμένων και ανίκανων πολιτικών βασίζεται στο γεγονός ότι δεκαετίες ολόκληρες προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμη και σήμερα να πλασάρουν στον κοσμάκη μια εντελώς διαφορετική αντίληψη από αυτή που οι ίδιοι πρεσβεύουν, όχι μόνο γιατί έχουν μάθει μέχρι τώρα να χαϊδεύουν τα αυτιά ανυποψίαστων μελλοντικών και μη ψηφοφόρων, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί το σύστημα. Ένα σύστημα που ναι μεν είμαστε μέρος του, αλλά δεν το κατευθύνουμε εμείς και δυστυχώς πιάνει τόπο παγκοσμίως. Ένα έξυπνο marketing.

Δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση να μπει ο Έλληνας στη διαδικασία να επιλέξει εύστοχα τον κατάλληλο πολιτικό για να κυβερνήσει τον τόπο μας, την στιγμή που αυτό που ευδοκιμεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι ο δικομματισμός και η οικογενειακή κυριαρχία - εκμετάλλευση. Πώς να μιλήσουμε για επιλογές, όταν ακόμη και για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα αντί να εμφανίζεται πληθώρα επιλογών, ασχολείται ολόκληρη η χώρα με ένα κομματικό δίλημμα που μας ταλανίζει από τον 19ο αιώνα και μετά;

Ο Ελληνικός λαός δεν είναι μηχανή που δημιουργεί πολιτικούς. Συμμετέχει στο πανηγύρι των εκλογών, μόνο και μόνο για να πάρει την απόφαση να δεχτεί ένα μάτσο υποκινούμενων από το κράτος χοίρων, ανεξάρτητα από το κυβερνών κόμμα. Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι μια συγκέντρωση στο Σύνταγμα και μία διαμαρτυρία έξω από τη Βουλή, θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης των χοίρων που λέγαμε νωρίτερα; Πρώτη είμαι που θα βγω στους δρόμους και θα επαναστατήσω, ακόμη και αν ξεκινούσαν όλα από το μηδέν. Αλλά να σου πω κάτι; Ακόμη και έτσι, παρ' όλο που θα είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε μία νέα αρχή, πάλι στα ίδια θα καταλήγαμε. Βλέπε τι γίνεται με το Ελληνικό χρέος. Αν μας έλεγαν ότι σήμερα θα παραγραφεί, αύριο θα είμασταν πάλι χρεωμένοι. Γιατί όσο και να το θέλουμε, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν σ' αυτόν τον τόπο.

Το μέσο και το βόλεμα που αναφέρεις είναι αποτέλεσμα κακής πολιτικής. Γιατί να τρέξω να κρυφτώ και να καλύψω το εισόδημά μου, εάν όλα βαίνουν φυσιολογικώς και δεν ξεχειλίζει το σύστημα από ανελέητους φόρους και μειώσεις εισοδημάτων; Εμένα με ρώτησε κανείς πως τα βγάζω πέρα, που ούτε φοροδιαφεύγω, ούτε κλέβω, ούτε δηλώνω μικρότερο εισόδημα από το αφορολόγητο, αλλά συνεχώς πληρώνω και θα πληρώνω εξωπραγματικά ποσά μέχρι να πεθάνω; Αναγκαστικά, θα μπω και γω στη διαδικασία να σκεφτώ εναλλακτικές μεθόδους. Γιατί ύστερα από ένα σημείο φίλε Voel ξυπνάνε περίεργα ένστικτα και μαζί μ' αυτά και η αυτοσυντήρηση.

Φίλε AVATARGR, προσπαθώ μέσα από τις σκέψεις και τους προβληματισμούς που έχω παραθέσει στον παρόν θέμα να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου όταν έρχομαι αντιμέτωπη με τόσο φλέγοντα ζητήματα όπως ακριβώς αυτό που έθιξες σχετικά με τον πατριωτισμό, τον εθνικισμό, τις εξαγορές καθώς επίσης και τις ανταλλαγές πληθυσμών προς όφελος διαφόρων χωρών. Δυσαρέσκεια κυρίως ως προς τον τρόπο σκέψης ορισμένων ανθρώπων και ως προς την απάθεια ή την λανθασμένη κινητοποίησή τους. Δεν μιλάμε για υποθέσεις, αλλά για γεγονότα, οι συνέπειες των οποίων έχουν φανεί σε βάθος χρόνου και θα συνεχίσουν να φαίνονται.

Μίλησα για υπόδειγμα ήθους, για επέκταση των Ελλήνων εκτός συνόρων και για τις εξαγορές αυτών, όπως επίσης και για επέκταση ξένων λαών στην Ελλάδα και για εξαγορές αυτών. Έθιξα το θέμα των μουσουλμανικών μειονοτήτων στη χώρα μας με επιχειρήματα καθώς επίσης και με παραδείγματα εκμετάλλευσης αυτών (προς εμάς).

Εάν περιμένεις να σου πω ότι ύστερα από όλα αυτά θεωρώ πως η Ελλάδα είναι η κορυφή όλων, λυπάμαι, αλλά θα σε απογοητεύσω. Έχω πολλές φορές παραβλέψει λεγόμενα και εικασίες που κατά καιρούς έχουν βγει στο προσκήνιο, αλλά υπάρχει και αυτό που λέγεται ιστορία. Καλώς ή κακώς κάποια γεγονότα καταγράφονται. Αγαπώ την Ελλάδα, είμαι υπερήφανη γι’ αυτή, σέβομαι τον πολιτισμό της, την κουλτούρα της, τον αέρα που αναπνέω και το χώμα που πατάω, αλλά δυστυχώς οφείλω να παραδεχτώ ότι έχω πληγωθεί και έχω πεισμώσει ακόμη πιο πολύ βλέποντας τη χώρα να καταρρέει και βιώνοντας καταστάσεις που πιστεύω ότι δεν τις αξίζουμε ως λαός, γιατί απλούστατα κυβερνούν ανίκανοι και ανάπηροι στο μυαλό και το ήθος. Λυπάμαι.

Συμπέρασμα: Ουδείς άγιος. Ουδείς αναμάρτητος. Μόνο συμφέροντα και τροφή για σκέψη.