Αφύπνιση, Πνευματικό Μονοπάτι, Φώτιση

Φίλοι μου και πάλι εδώ.....

Φίλε Trithemius δεν απορρίπτω κανέναν διδάσκαλο και κανένα πνευματικό
μονοπάτι.. (Μονοπάτι,Μονοδρόμι,Ατραπό)

Έθεσα απλά το ερώτημα (ίσως και να μην το έθεσα σωστά και ζητάω συγνώμη
για αυτό).....
Ένας απλός άνθρωπος χωρίς γνώσεις εσωτερισμού με κάποιες αναζητήσεις
και προβληματισμούς δύναται να βρεί την φώτιση ??????

Ευχαριστώ.

Εγώ πάντως τα απορρίπτω τόσο επιλεκτικά όσο τα δέχομαι...

Σχετικά δε με το αν είναι όλοι ικανοί για επιτυχείς αυτογνωσιακές πορείες, θα έλεγα πως ναι είναι, αρκεί από κανένα στάδιο της διαδικασίας να μη λείπει το μαγικό εργαλείο "ειλικρίνεια". Είναι σημαντικές οι δεσμεύσεις που μας επιβάλει αλλά και απίστευτοι οι δρόμοι που μας ανοίγει. Από που να ξεκινήσω; Από αυτά που θέλουμε να ακολουθήσουμε; Τι να αφήσουμε να τα καθορίσει; η λογική; το συναίσθημα; ένας δάσκαλος; το συμφέρον; ποιο συμφέρον, το μακροπρόσθεσμο ή το βραχυπρόθεσμο; αξίζει η ποσότητα ή η ποιότητα; μήπως και τα δύο; και αν ναι, σε τι ποσοστό το καθένα;

Αν κάποιος μπορεί να βρει για όλα τα ανωτέρω και πλείστα άλλα μία κοινή φόρμουλα για όλους τους άνθρώπους, τότε θα έχει να κάνει με ανθρωποειδή κι όχι με άρτιες ψυχοσωματικές οντότητες... Επομένως πριν αναζητήσουμε κι εντοπίσουμε την όποια τεχνική κατάρτιση του καθενός, πρέπει να βρούμε αν το άτομο διαποτίζει την αντίληψή του με ειλικρίνεια για όσα σκέφτεται και κάνει.

Ξέρεις, ίσως αυτή η παράμετρος να είναι και το απαύγασμα της αυτογνωσιακής πορείας. Άλλωστε ποιος έχει το δικαίωμα-ικανότητα και ποιος είναι τόσο ακριβοδίκαιος που να γνωρίζει επακριβώς τι εστί για τον καθένα φώτιση; Μπορούμε να μιλάμε για κάποιον άλλο πλην του εαυτού μας;

Όλοι είμαστε απλοί άνθρωποι και κανένας δεν ξεκίνησε έχοντας γνώση ή εμπειρία στον Εσωτερισμό.
Άρα, είναι προφανές, πως αφού κάποιος βρήκε τη Φώτιση, μπορούμε όλοι.

Το πρόβλημα είναι το τί είναι Φώτιση και ποιος θα μας επιβεβαιώσει ως αληθινή, μια πιθανή απάντηση.

Ως προς το αρχικό σου ερώτημα, κατά τη γνώμη μου καλό θα ήταν να γίνει επιλογή ενός Δρόμου (και αύριο ενός άλλου, μεθαύριο ενός παρ' άλλου,
αν αυτό θεωρηθεί σωστό από τον Αναζητητή) διότι προσφέρει μία δοκιμασμένη μέθοδο που, πιθανόν, να κάνει τον ενδιαφερόμενο να κερδίσει σε κόπο
(πιο "εμπεριστατωμένες" απαντήσεις) και χρόνο (πιο "γρήγορες" απαντήσεις).

Φίλοι μου καλησπέρα σας.

Φίλε μου PUCK διάβασα με προσοχή αυτά που αναφέρεις...
Πιστεύω πως οι δρόμοι υπάρχουν παντου γύρο μας....

Φανερά η όχι....
Με αφορμη περί ατραπών και δρόμων διάβασα και πάλι ένα ποίημα το
ΑΝ του Κίπλινγκ...
Το παραθέτω.......

Αν να κρατάς μπορείς το λογικό σου όταν γύρο σου όλοι
το ‘ χουνε χαμένο και ρίχνουνε γι’ αυτό το φταίξιμο σε σένα,
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτό σου,
όταν για σένα αμφιβάλλουν όλοι, αλλά να βρίσκεις ελαφρυντικά ακόμα
και για την αμφιβολία τους αυτή,
Αν να προσμένεις το μπορείς δίχως από την προσμονή ετούτη ν’ αποσταίνεις,
ή Αν και σε συκοφαντούν εσύ να μη βυθίζεσαι στο ψέμα,
ή Αν και σε μισούν το μίσος μέσα σου να μην αφήσεις να φουντώνει,
κι ωστόσο να μην δείχνεσαι πάρα πολύ καλός κι ούτε με πάρα πολλή σοφία να μιλάς,
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς δίχως το όνειρο να κάνεις δάσκαλό σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να κάνεις το στοχασμό σκοπό σου,
Αν το μπορείς το Θρίαμβο και την Καταστροφή να αντικρίσεις
και σε αυτούς τους δυο αγύρτες όμοια να φερθείς,
Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια που εσύ είχες ειπωμένη
από πανούργους νοθευμένη ώστε παγίδα για τους άμυαλους να γίνει,
ή να θεωρείς όλα αυτά οπού ‘χεις της ζωή σου αφιερώσει, τσακισμένα,
και πάλι ν’ αρχινάς να τα στυλώνεις με εργαλεία φαγωμένα,
Αν να στοιβάζεις το μπορείς σ’ ένα σωρό όλα εκείνα που ‘χεις κερδισμένα.
Και όλα να τα παίξεις κορόνα γράμματα μεμιάς,
και να χάσεις, και κείθε που έχεις ξεκινήσει πάλι ν’ αρχινήσεις
κι ούτε μπορείς καρδιά και νεύρα και μυώνες ν’ αναγκάσεις
πάλι να σου δουλέψουνε κι ας είναι από καιρό αφανισμένα,
κι έτσι ολόρθος να κρατιέσαι μόλο που τίποτα
δε έχει μέσα σου απομείνει
εξόν από τη θέληση που τους μηνά: «Βαστάτε!»
Αν να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες όντας μη χάνοντας το απλό το φέρσιμό σου,
Αν μήτε εχθροί μήτε και φίλοι ακριβοί μπορούν να σε πληγώσουν,
Αν όλοι οι άνθρωποι σε λογαριάζουν, όμως πάρα πολύ κανένας,
Αν το μπορείς την ώρα που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει να κρατηθείς νηφάλιος
και την γαλήνη σου την πρώτη να ξαναβρείς, δικιά σου τότε θα ‘ ναι η Γη
κι όλα εκείνα πλου κατέχει, και – ό,τι αξίζει πιο πολύ-
Άντρας σωστός τότε θε να ‘σαι, γιε μου!

Μέσα απο αυτό νοιώθω πως κάποιος δύναται να βρεί μια αρχή ενός
δρόμου..
Για την αναζητησή μας δεν είναι απαραίτητα να είναι ένα Φιλοσοφικό
κείμενο η μια πραγματεία περί εσωτερισμού η κάτι άλλο.....

Δρόμοι υπάρχουν παντού γύρο μας....
Ακόμα και σε ένα ποίημα...

Ευχαριστώ.

AVATARGR, με μπέρδεψες.

Αναφέρεις δύο ερωτήσεις :

1) Αφύπνιση χωρίς διδασκάλους η και χωρίς τα διάφορα πνευματικά μονοπάτια δίναται να υπάρξει ?

2) Ένας απλός άνθρωπος χωρίς γνώσεις εσωτερισμού με κάποιες αναζητήσεις και προβληματισμούς δύναται να βρεί την φώτιση ?

Στο τελευταίο σου μήνυμα γράφεις : Για την αναζητησή μας δεν είναι απαραίτητα να είναι ένα Φιλοσοφικό κείμενο η
μια πραγματεία περί εσωτερισμού η κάτι άλλο..... Δρόμοι υπάρχουν παντού γύρο μας.... Ακόμα και σε ένα ποίημα...

Τελικά, το θέμα που σε απασχολεί είναι η αφύπνιση ή ο δρόμος;

Προφανώς, η σπίθα που θα ανάψει τη φωτιά (και θα ακολουθήσεις ή όχι, έναν Δρόμο), μπορεί να έρθει από ένα ποίημα, ένα γεγονός (συνήθως τραγικό, όπως ο θάνατος),
μια ενδιαφέρουσα συζήτηση κλπ. Αυτό που θα κάνει "κλικ" στον καθένα μπορεί να είναι από άσχετο κι απίθανο ως σχετικό και πιθανό με το θέμα.

Ο Δρόμος είναι κάτι άλλο από την Αφύπνιση. Είναι το μέσον που θα σε φτάσει στον προορισμό. Η Αφύπνιση είναι η θέληση για να φτάσεις εκεί.

Κάποτε... για να μάθεις να κάνεις κάτι... έπρεπε είτε να το ξέρει κάποιος από την οικογένειά σου είτε να σε δεχθεί κάποιος γνώστης για ψυχοπαίδι του. Όταν δε αυτό το κάτι ήταν είτε η ιατρική τέχνη (και όχι ΕΠΙΣΤΗΜΗ.... σύμφωνα με τον πατέρα της τέχνης αυτής) είτε η τεκτονική είτε η "νομική"... τότε τα πράγματα ήταν ακόμα σκληρότερα μιας και ο γνώστης ήταν μέλος και κάποιας άλλης κοινωνικής ομάδας.... π.χ. ιερέας για την ιατρική τέχνη.

Το τελικό στάδιο, όπου ο μαθητής έβρισκε κάτι νέο το ονόμασαν φώτιση. Δύσκολο βέβαια να βρει κάποιος κάτι νέο μιας και τα τεχνολογικά μέσα ήταν για τα μπάζα. Έτσι... ήταν λίγοι αυτοί που έβρισκαν κάτι νέο... λίγοι, δηλαδή, αυτοί που έβρισκαν την φώτιση.

Το μονοπάτι... ήταν απλά οι σπουδές. Έπρεπε να ακολουθήσεις το τι έλεγε και πρόσταζε ο εκάστοτε "πατέρας" σου και μέσα από εκεί να διαμορφώσεις την δική σου γνώση και προσωπικότητα.

Το πρόβλημα όμως είναι... πως επειδή λίγοι ήταν αυτοί που γινόντουσαν δεκτοί σαν ψυχοπαίδια... το τι πραγματικά ήταν η φώτιση έχει επικρατήσει σύμφωνα με την γνώμη των πολλών... όπου και δεν ήξεραν τι γινόταν εκεί μέσα (βλέπε εταιρίες - σχολές που τους καλούσαν σαν συμβούλους για διάφορα τεχνικά και μη θέματα.. π.χ. ομακοείο).

Το παράξενο ( ; ) είναι πως και εν έτη 2010, όπου η εξέλιξη είναι τρομακτική (αρκεί κανείς να αναλογιστεί το τι είναι ένας Η/Υ και πως μικρά μικρά πραγματάκια που είτε άγουν ρεύμα είτε όχι, μπορούν και παρέχουν ακόμα και internet μέσω 3g δικτύου) το τι είναι πνευματικός πατέρας και τι φώτιση... έχει (σχεδόν) χαθεί.

Είτε γιατί δεν θέλει κάποιος να μάθει - κουραστεί - κοπιάσει είτε γιατί δεν μπορεί/δεν έχει μάθει να μαθαίνει.

Δεν είναι, αλήθεια, φώτιση να μπορέσει κανείς να βρει το γραφένιο; Αυτός που το βρήκε.. δεν μαθήτευσε δίπλα σε κάποιον δάσκαλο που του έμαθε να μαθαίνει και να ερευνά; Δεν ήταν ασκητική η ζωή του.. όταν θυσίασε ώρες προσωπικής ευχαρίστησης με το να δουλεύει πάνω στον κλάδο του; Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που επέλεξαν να κάνουν παιδιά.. να ζήσουν μια "φυσιολογική" ζωή... αλλά κάπως έτσι δεν είναι στα παραμύθια που αναμασούν πολλοί για θεούς και δαίμονες και φωτισμούς; Κάποιοι ήταν με την οικογένειά τους... και κάποιοι ξεσκιζόντουσαν στην δουλειά χωρίς να έχουν τίποτα. Βέβαια.. όλοι ήταν από γνωστά τζάκια... αρκετά γνωστά, τουλάχιστον, για να τους αναφέρει η ιστορία...

Οπότε... θα πρέπει τελικά να απομυθοποιηθούν οι λέξεις που αφορούν την απόκτηση γνώσης για να μπορέσουμε, επιτέλους, να ζήσουμε στον αιώνα μας...

Αν και... δεν πιστεύω πως θα έπρεπε να ήταν κάπως διαφορετικά... (πώς θα μπορούσε άλλωστε.. εφόσον εάν θα έπρεπε να ήταν διαφορετικά θα ήταν διαφορετικά). Πάντα πρέπει να υπάρχουν αυτοί που δεν έχουν πάρει μυρωδιά.. γιατί αυτοί κρατάνε τον κόσμο. Οι άλλοι είναι για τα μπάζα... σκέφτονται πολύ για μπορέσουν να παίρνουν μέρος στα παιχνίδια της φύσης που θέλουν πολλά άτομα.

Φίλοι μου καλησπέρα σας.

Φίλε μου PUCK ο δρόμος (ο όποιος δρόμος) χωρίς διδασκάλους η το ποιό
σωστό αυτούς που θέλουν να ονομάζονται διδάσκαλοι είναι επικίνδυνοι και
δείχνουν δρόμους....

Σχετικά δε με αυτό που ανέφερα....
<<Ένας απλός άνθρωπος χωρίς γνώσεις εσωτερισμού με κάποιες
αναζητήσεις και προβληματισμούς δύναται να βρεί την φώτιση ?>>
Το να διαβάζεις ένα ποίημα δεν βρήκες την φώτιση αλλά γίνεται το κλίκ
όπως σωστά αναφέρεις....
Στο σημείο αυτό αρχίζει ο δρόμος της αναζήτησης όχι για όλους αλλά για
κάποιον την συγκεκριμένη στιγμή....

Ασφαλώς και ένα τραγικό γεγονός αλλά και η ανάγνωση ενός βιβλίου
δύναται να είναι η αρχή ενός δρόμου...

Τον ήλιο τον βλέπουμε όλοι μας ο κάθε ένας απο διαφορετική τόπο....
Αλλά όλοι μας τον βλέπουμε....

Σχετικά με την αναφορά σου....
<<Ο Δρόμος είναι κάτι άλλο από την Αφύπνιση. Είναι το μέσον που θα σε
φτάσει στον προορισμό. Η Αφύπνιση είναι η θέληση για να φτάσεις εκεί.>>
Το ποιό είναι το μέσον και η θέληση ας μήν το βάλουμε σε καλούπια....

Πιστεύω στις όποιες αναζητήσεις μας δεν θα πρέπει να βάζουμε πνευματικά
συρματοπλέγματα να μην υπαρχουν διαχωρισμοί γιατί όλα αυτά οδηγούν
στους δογματισμούς...

Ευχαριστώ.
ΥΓ. Ίσως να πρέπει να ψηλαφίσουμε και το θέμα των δογματισμων..