ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΛΗΘΗ
Γεννιόμαστε, ζούμε και πεθαίνουμε χωρίς να καταλάβουμε το πώς και το γιατί. Ο χρόνος και ο ρυθμός κίνησης του βίου μας μοιάζει με ένα ποταμό που μας παρασέρνει στην ορμή του. Ο κόσμος που κληρονομούμε και αντιλαμβανόμαστε είναι έτσι όπως τον έφτιαξαν άλλοι για μας, δίχως να μας ρωτήσουν. Στην γέννησή μας μοιάζουμε με λευκό πίνακα που εμπεριέχει μέσα του όλες τις πιθανές ζωικές και ανθρώπινες τάσεις, οι οποίες καταπιέζονται, εκδηλώνονται βίαια ή εξελίσσονται σε κάτι ευγενέστερο , όπως συμβαίνει με το ακατέργαστο μάρμαρο που λαξεύεται σε ζώντες ανδριάντες. Από τις πρώτες μας αναπνοές αποτυπώνονται μέσα μας υποβολές που δομούν σκεπτομορφές και γκρίζες πραγματικότητες. Φόβος, εξουσία, αδικία, θρησκεία, λάθος πρότυπα, Μ.Μ.Α. (μέσα μαζικής αποχαύνωσης) δημιουργούν ένα άρρωστο πλέγμα μέσα στο πλέγμα που ονειρευόμαστε. Χρόνος, Χρήμα, Μέριμνα.
Όταν ο άνθρωπος προσέβαλε την Αιδώ, η Δίκη επέφερε την Μέριμνα στο ανθρώπινο γένος και η σκιά της Μέριμνας έριξε τους ανθρώπους σε διπλό ύπνο, στον λήθαργο της Οντολογικής Λήθης. Έκτοτε, το σιδηρούν γένος μεταστοιχειώθηκε σε πλαστικό, λόγω του ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει το Ιδεώδες του Εσθλού και να εναρμονιστεί με το Μετρο του Λόγου που θεμελίωσε ο Ελληνικός Πολιτισμός σε αυτή τη χώρα και σε αυτόν το πλανήτη. Περιφρόνησε ο άνθρωπος τον Όμηρο και τον Ορφέα, καταδίκασε σε θάνατο τον Σωκράτη, λησμόνησε τον Λεωνίδα. Κατέστρεψε κάθε δείγμα του κλασσικού πολιτισμού και το αντικατάστησε με το καρκίνωμα της ψυχής του γεμίζοντας την φύση με τσιμέντο και πλαστικό. Από τότε κάνει μετάνοιες σε μαυροφορεμένους ρασοφόρους και σε σαπισμένες εικόνες. Αντί να τιμά τους θεούς, λατρεύει το χρήμα και προσκυνά σκεβρωμένους αλλότριους προφήτες. Αντί για την ελληνική Αρετή χτίζει μία ψεύτικη ηθική υποκρισία. Στην θέση των φιλοσόφων και των ποιητών έθεσε αστρολόγους, θεοσοφιστές, τέκτονες, ουφολόγους, τσαρλατάνους, παπάδες και τραγουδιστές του όχλου. Χαίρε βάθος αμέτρητο!....
Έκτοτε, έσβησε το ακάματον ιερόν πύρ της Α-λήθειας και στέρεψε το Λάλον Ύδωρ. Ο άνθρωπος έπεσε στην βαθύτερη οντολογική λήθη, τα Τάρταρα. Πόλεμοι, καταστροφές, μαύρο αίμα χύνεται, νεογέννητα πεθαίνουν πρίν κάν γεννηθούν, η ατμόσφαιρα γίνεται όλο και πιο μολυσμένη, θρησκευτικοί πόλεμοι, σταυροφορίες, καρκίνοι, επαναστάσεις, μεταστάσεις, νόσοι, υποδούλωση, παγκοσμιοποίηση, υπερκαταναλωτισμός, Νέα Τάξη Πραγμάτων, Νέα Εποχή, μεταλλαγμένα είδη, οικονομική κρίση, επερχόμενος παγκόσμιος πόλεμος, βροχή από φωτιά, Χάος, καταστροφή, Αποκάλυψη, Χριστιανισμός. Όπως δεν έχει κορυφή το Είναι, έτσι δεν έχει πάτο και το Μηδέν.
Εφόσον δεν είναι αρκετή η Δίκη ώστε να αφυπνίσει τον άνθρωπο, τα ηνία τα αναλαμβάνει πλέον η Νέμεσις. Ένας κόσμος καταστρέφεται κι ένας άλλος περιμένει να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. Το πότε και το πώς μας το αφήνει άδηλο. Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε και ο Τυφών ξεχύθηκε στην χθόνα με αβυσσαλέα ορμή. Μόνον η Ιδέα έμεινε εκεί ψηλά κι όταν κατέρχεται γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης και σπορά τερατογενέσεων.
Η Ιδέα όμως μπορεί να φέρει τον άνθρωπο σε αρμονία με τον εαυτό του και την φύση. Το Αρχέτυπο της Ιδεατής Πολιτείας που θα ανυψώσει νοητικά τον άνθρωπο σαν μονάδα και σαν σύνολο. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Όταν εναρμονιστεί η γήϊνη με την ουράνια Πολιτεία, ο κόσμος θα αναγεννηθεί ομαλά με συμμετρία, κάλλος και αρμονία σαν εκκολαπτόμενο αυγό. Διαφορετικά θα σπάσει σαν αυγό που το πετάμε στο τηγάνι. Ο πλανήτης νοσεί και μαζί του νοσεί και ετούτη η χώρα, η Ελλάδα. Τελικά τι είναι η Ελλάδα ή ορθότερα ποιος είναι Έλλην;
Έλλην είναι ο έχων το ομόγλωττον, το ομόθρησκον, το ομότροπον και το ομόαιμον. Δηλαδή Είδος.
Το ομόγλωττον κι όσο αυτό τείνει προς την Ομηρική. Πέρα από τις διαφορές της αττικής από την ιωνική διάλεκτο, ο κορμός της ελληνίδος γλώσσης είναι κοινός. Το είναι, το έχειν, το λέγω, το πράττω δηλώνουν κοινές ενέργειες. Ομοίως το άγαλμα, ο ήλιος, ο ίππος, η θάλασσα, το πύρ δημιουργούν κοινές εικόνες, όπως και το περί, το τούδε, το όπερ, το ένεκα συνδέουν μεταξύ τους εικόνες και ενέργειες, συνάπτουν προτάσεις με τελικό ή προσδιοριστικό σκοπό, ορίζουν την σχέση εικόνων και ενεργειών, δίχως να δημιουργούν νέες.
Το ομόθρησκον κι όσο αυτό τείνει προς το όντως όν. Πέρα από τις διαφορές των ελευσίνιων από των σαμοθρακικών ονομάτων. Ο Διόνυσος, η Δήμητρα, η Κόρη κι όσα συμβολίζουν. Όχι ο Βούδας, ούτε ο Κούδας, ούτε ο Ιησούς κι ο Ιούδας.
Το ομότροπον κι όσο αυτό τείνει προς το αρχαϊκόν. Το μουσικόν, το αθλητικόν, το επιστημονικόν, το φιλοσοφικόν, το πολιτικόν, το εθιμικόν, το θεατρικόν, το αρχιτεκτονικόν, το γλυπτικόν, το ενδυματολογικόν και προπάντων το ομονοητικόν. Όλα εκείνα τα στοιχεία αγωγής που χαρακτηρίζουν τον μετέχοντα στην ημετέρα παιδείαν.
Το ομόαιμον, το οποίο εκφράζει το ομόψυχον. Πώς μπορούμε να το διακρίνουμε αυτό μέσα από τις φυλετικές μείξεις τόσων αιώνων και τις καθόδους τόσων ψυχών; Με ένα δάκρυ στους Δελφούς, με την αγαλλίαση όταν κοιτάζουμε ένα άγαλμα του Απόλλωνα, με την συγκίνηση που νιώθουμε όταν παρατηρούμε μία τραγωδία του Αισχύλου στην Επίδαυρο ή την υπερηφάνεια που νιώθουμε κοιτάζοντας έναν ανδριάντα του Λεωνίδα. Τις στιγμές εκείνες μιλάει το Αίμα και συν-κινεί την Ψυχή. Το έμφυτο γίνεται επίκτητο μέσω της Ελληνικής Παιδείας και Αγωγής όπως εκείνη εμπνέεται από την Ιδανική Πολιτεία.
Πολιτεία εστί η άριστη κατάσταση της ψυχής, της ψυχής εκείνης που βγήκε από το δεσμωτήριο του σπηλαίου και δεν έμεινε εκεί ψηλά στις νήσους των μακάρων, αλλά κατέβηκε πάλι στο δεσμωτήριο ώστε να βοηθήσει κι άλλους να ανελιχθούν, μέσα από το πρότυπο της Πολιτείας που περιγράφει η φιλοσοφία. Φιλοσοφία είναι μόνον η οντολογία. Κάθε άλλο είναι γνώμη ή δόξα των σκιών των ειδώλων που αντιλαμβάνονται οι δεσμώτες. Μέρη της φιλοσοφίας, η διαλεκτική/μαιευτική, η γεωμετρία/στερεομετρία και τα μαθηματικά που άγουν στον τόπο των νοητών ειδών , έξω από την σφαίρα του γίγνεσθαι. Αρχή της φιλοσοφίας η ονομάτων επίσκεψις και μέσο της οι επακτικοί/αποφατικοί λόγοι και οι καθολικοί ορισμοί. Το να ορίσει κάποιος έναν ορισμό ακριβή, σαφή, δίχως περιττό, χωρίς λιγότερο, άρτιο, μαθηματικά λογικό και επαγωγικά επαληθεύσιμο, διατηρώντας ωστόσο την υλοζωϊκή του δραματικότητα και ζωντάνια σαν την λεπίδα που κόβει την σάρκα σου κι όχι την σάρκα κάποιου άλλου, είναι αν όχι ακατόρθωτο, τότε σίγουρα πολύ δύσκολο. Μυριάδες κύκλοι γύρω από το ίδιο όν και η ταχύτητα σκέψης να υπερβαίνει την ταχύτητα του φωτός, έτσι ώστε με τρόπο γεωμετρικό και χειρουργικό να προσθέτεις και να αφαιρείς μία λέξη, ένα γράμμα, μία τελεία μέχρι να παραμείνει καθαρή η ουσία του ορισμού, όπου κάθε περαιτέρω τελειοποίηση θα καταστρέψει όλο το δημιούργημα. Αν αυτό φαντάζει δύσκολο στο χαρτί, τότε να σκεφτούμε πώς θα ήταν να γινόταν αυτό διαλεκτικά σε ένα συμπόσιο δέκα ανθρώπων όπου ο καθένας είχε σπουδάσει την μοναδική του κοσμοθεωρία επί 30 και βάλε έτη στις εσχατιές του νού του. Σε μια εποχή που δεν υπάρχει διάλογος αλλά υπάρχουν παράλληλοι δογματικοί μονόλογοι, ας σκεφτούμε πώς θα ήταν να χαράξεις μία ευθεία στο νού σου και ο συνομιλητής σου να εφάπτει μία κάθετη σχηματίζοντας ορθή γωνία. Κι αν σου φύγει λίγο η γραμμή με μία λέξη λάθος ή ένα άτοπο κόμμα, μουτζουρώνεται το λευκό χαρτί των Ιδεών. Ας σκεφτούμε πώς θα ήταν οι μοίρες, οι γωνίες, οι ευθείες και τα διαστήματα να μην έχουν την μορφή σχημάτων αλλά νοηματικών ορισμών. Κι ακόμη πιο δύσκολο είναι αυτό που έχεις στο νού σου , αυτό ακριβώς να μεταδίδεται μέσω του λόγου στο νοητικό επίπεδο του άλλου. Ο κάθε ορισμός για οριστεί ορθώς, απαιτεί μία νέκυια στον Άϊδη, στις εσχατιές του νού και τα τρίσβαθα της ψυχής. Η κάθε λέξη του συμποσίου καλείται να επιβιώσει σε αγώνα αντοχής και ταχύτητας μέσα στον χρόνο κι από μάρμαρο να γίνει αφαιρετικά άγαλμα αποκτώντας ενδοκοσμική αθανασία και δημιουργώντας επιστήμη (επί και ίσταμαι, ίσταμαι επί των όντων).
Παράλληλα, η Πολιτεία μας χρειάζεται την αγωγή του πολέμου και της μουσικής. Ως τέχνη πολέμου εννοούμε κάθε μορφή εξάσκησης, γυμναστικής, αθλητικών αγώνων και στρατηγικής, η οποία θα εκπαιδεύει τα μέλη της Πολιτείας από μικρά ώστε να είναι άξια να υπερασπιστούν τον τόπο τους και να είναι ικανά να πεθάνουν πάνω στην ασπίδα για το ιδεώδες της ελευθερίας, του εσθλού και της πατρίδος/μητρίδος.
Κι ως πρότυπο λαμβάνουμε την Πολιτεία των Λακεδαιμονίων.
Η μουσική είναι η τέχνη των μουσών και κάθε μούσα αντιστοιχεί σε μία μορφή τέχνης. Σαν τέχνη εννοούνται το αττικό δράμα, η αριστοφανική κωμωδία, η λυρική ποίηση, το μυθολογικό έπος, ο χορός, η ιστορία και η αστρονομία που έχουν ποιητική επίδραση πάνω στον άνθρωπο, καθώς δρά συλλογικά ο άνθρωπος.
Στην Πολιτεία μας, είναι όλα κοινά. Κτίρια, χωράφια, αγαθά, γνώσεις, παιδιά, μα πάνω απ’όλα εξέχουσα θέση θα έχει η Αγωγή και η Αρετή. Στην Πολιτεία μας, αγάλματα, ανδριάντες, άνθρωποι και θεοί θα είναι ένα. Ο καθένας μέσα σε αυτήν προσπαθεί να τελειοποιήσει τον εαυτό του σε όλα τα επίπεδα κι όταν το καταφέρει προσπαθεί να βοηθήσει άλλους 10 να εξελιχθούν ελεύθεροι κι ο καθένας από αυτούς θα κάνει το ίδιο με την σειρά του, χωρίς ιδιοτέλεια, με μοναδικό σκοπό το κοινό ευ ζήν και το κοινό αγαθό. Όταν ένας αριθμός ψυχών φτάσει εκεί και επιστρέψει, τότε τίποτα δεν θα είναι πλέον το ίδιο και η Πολιτεία μας θα έχει ενσαρκωθεί εδώ.
Ας εξοριστούν για πάντα από την Πολιτεία μας οι δειλοί, οι αμαθείς, οι ταπεινοί, οι σοφιστές, οι ανόητοι, οι ανθέλληνες και οι αφιλοσόφητοι. Όσοι περιμένουν τον θεό να τους σώσει ενώ καταστρέφουν την Πολιτεία. Όσους βρήκαν απαντήσεις στον ιουδαιοχριστιανισμό και τις αιρέσεις του , αγνοώντας την φιλοσοφία και την μυθολογία. Όσοι δεν κάνουν τίποτα να αλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο. Στην Πολιτεία μας δεν έχουν θέση οι χριστιανοί, διότι η ιδανική μας πολιτεία δεν έχει ανάγκη από δούλους. Η Πολιτεία μας εμπνέεται από το αεί θείο πρότυπο της Ελληνικής Ιδέας –της Αθηνάς- και τον ολοφώτεινο Λόγο του Όντος –τον Απόλλωνα-. Σαν ιδανικά έχει την δικαιοσύνη, την σωφροσύνη, την φρόνηση, την ανδρεία και σαν αρχές την αρμονία, την συμμετρία και το κάλλος. Η Πολιτεία μας εμπνέεται από τους θεούς και σε αυτούς αποβλέπει. Στην Αλήθεια, στην Αρετή, στον Νόμο, στην Φιλία, στον Έρωτα, στην Παιδεία, στην Σοφία, στο Αγαθόν. Ας εξοριστεί για πάντα κάθετί ξένο από αυτήν. Κυρήσσουμε Νοητικό Πόλεμο! Τσεκούρι και Φωτιά!
«Να μας είπούν (οι έλληνες) τί γνωρίζουν για την αρχαία Ελλάδα.Ζητούμε γνώση σοβαρή και υποψιασμένη.
Όχι φολκόρ και γραφικότητες.Γιατί γνώση της Ελλάδας είναι εκείνο που ξέρουμε να ζούμε κιόλας.Όχι δηλαδή ο Ηρακλής μωρό έπνιξε τα φίδια,ότι ο Αρχιμήδης εχάραζε κύκλους πάνω στην άμμο,ούτε ή τάν ή επί τάς,μέτρον άριστον (όχι πάν),ο Μινώταυρος στην Κρήτη και το πιθάρι του Διογένη.Ούτε αν ξέρουν πώς ο φαλλός του Δία εγίνηκε κεραυνός και χτύπησε στους σχιστούς λειμώνες της Ολυμπιάδας για να γεννήσει στο Φίλιππο τον Αλέξανδρο.Τέτοια γνώση της κλασσικής Ελλάδας θα'ταν τουρισμός στην Τυνησία.Η φουστανέλα και το κόκκινο φέσι στην Μελβούρνη και στην 5η Λεωφόρο κατά τις εθνικές εορτές.
ΘΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΓΝΩΣΗ ΟΥΣΙΑΣ.
Να μας ειπούνε δηλαδή αν έχουν ακουστά τα ονόματα Εμπεδοκλής,Αναξίμανδρος,Αριστόξενος ο Ταραντίνος,Διογένης ο Λαέρτιος,Αγελάδας,Λεύκιππος,Πυθαγόρας,Πυθέας που στον καιρό μας σημαίνουν Αινστάιν,Δαρβίνος,Μπετόβεν,Έγελος,Μιχαήλ Άγγελος,Μάξ Πλάνκ,Ροντέν,Κολόμβος.
Να μας μιλήσουν για κάποιους όρους σειράς και βάσης όπως ο σφαίρος στον Εμπεδοκλή,κενό στον Δημόκριτο,εκπύρωση στον Ηράκλειτο,μηδέν στον Παρμενίδη,κατηγορία στον Αριστοτέλη,
τόνος στους Στωϊκούς.
Να μας ειπούν οι κάθε λογής έλληνες επιστήμονες τί τους λέει η λέξη ψυχρά φλογί στον Πίνδαρο,μεταβάλλον αναπαύεται στον Ηράκλειτο,δακρυόεν γελάσασα στον Όμηρο,χαλεπώς μετεχείρισαν στον Θουκυδίδη.
Να μας ειπούνε πόσοι φιλόλογοι έχουν διαβάσει στο πρωτότυπο 3 διαλόγους του Πλάτωνα,2 Νεμεόνικους του Πινδάρου,την Ωδή στην Αρετή του Αριστοτέλη,έναν Ομηρικό Ύμνο (κι αυτό δεν είναι ραψωδία).Και για να μας πιάσει τεταρταίος και καλπάζουσα να μας ειπεί ποιός γνωρίζει και διδάσκει από τους προφεσσόρους στα πανεπιστήμια ότι οι 3 τραγικοί ποιητές μας στη βάση τους είναι φυσικοί επιστήμονες,ότι στην διάλεξη του για την αρετή ο Πλάτων έκαμε στους ακροατές του μάθημα γεωμετρίας.Ότι η Ακρόπολη των Αθηνών είναι δωρικό κι όχι ιωνικό καλλιτέχνημα.
Ότι η διδασκαλία στο θέατρο ήταν κύρηγμα από άμβωνος.
Ότι η θρησκεία των ελλήνων ήταν αισθητική προσέγγιση των φυσικών φαινομένων.Δεν νομίζω αναγνώστη μου ότι η έρευνά μας θα μας δώσει ποσοστά γνώσης και κατοχής σε βάθος του κλασσικού κόσμου από τους νεοέλληνες που να υπερβαίνουν τους 2 στους 1.000.
Τί φωνάζουμε τότε και φουσκώνουμε και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε Έλληνες;Για το θεό δηλαδή.Παράκρουση και παραφροσύνη.
Δεν είναι τυχαίο που λέξεις ελληνικές όπως μουσική,θέατρο,οργασμός,φιλοσοφία,μαθηματικά,φυσική,
γεωμετρία,δημοκρατία,πολιτική περάσανε σε όλες τις γλώσσες του ΟΗΕ σήμερα.Και με τις λέξεις αυτές ζούν και δηλώνουν τις βαθύτερες ουσίες του ανθρώπινου βίου τα δισεκατομύρια του πλανήτη.Δεν είναι τυχαίο που όχι μόνον ο πλανήτης αλλά και ο ουρανός το σύμπαν ολόκληρο είναι κατάσπαρτο με τις ελληνικές λέξεις και τα ελληνικά ονόματα και με ελληνικά γράμματα ονομάζουμε διεθνώς τους φωτεινότερους αστέρες κάθε αστερισμού.Όχι δεν είναι καλόλου τυχαίο.
Εκείνο που είναι τυχαίο είναι πως ο λαός που κατοικεί σήμερα στη χώρα που παλαιά εκατοίκησαν οι Έλληνες ονομάζονται έλληνες>>.
Δ.Λιαντίνης "Γκέμμα" σελ 111
Αναδημοσίευση από : http://www.afipnisis.gr/agora/viewtopic.php?f=21&p=3603#p3603
Όταν ο άνθρωπος προσέβαλε την Αιδώ, η Δίκη επέφερε την Μέριμνα στο ανθρώπινο γένος και η σκιά της Μέριμνας έριξε τους ανθρώπους σε διπλό ύπνο, στον λήθαργο της Οντολογικής Λήθης. Έκτοτε, το σιδηρούν γένος μεταστοιχειώθηκε σε πλαστικό, λόγω του ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει το Ιδεώδες του Εσθλού και να εναρμονιστεί με το Μετρο του Λόγου που θεμελίωσε ο Ελληνικός Πολιτισμός σε αυτή τη χώρα και σε αυτόν το πλανήτη. Περιφρόνησε ο άνθρωπος τον Όμηρο και τον Ορφέα, καταδίκασε σε θάνατο τον Σωκράτη, λησμόνησε τον Λεωνίδα. Κατέστρεψε κάθε δείγμα του κλασσικού πολιτισμού και το αντικατάστησε με το καρκίνωμα της ψυχής του γεμίζοντας την φύση με τσιμέντο και πλαστικό. Από τότε κάνει μετάνοιες σε μαυροφορεμένους ρασοφόρους και σε σαπισμένες εικόνες. Αντί να τιμά τους θεούς, λατρεύει το χρήμα και προσκυνά σκεβρωμένους αλλότριους προφήτες. Αντί για την ελληνική Αρετή χτίζει μία ψεύτικη ηθική υποκρισία. Στην θέση των φιλοσόφων και των ποιητών έθεσε αστρολόγους, θεοσοφιστές, τέκτονες, ουφολόγους, τσαρλατάνους, παπάδες και τραγουδιστές του όχλου. Χαίρε βάθος αμέτρητο!....
Έκτοτε, έσβησε το ακάματον ιερόν πύρ της Α-λήθειας και στέρεψε το Λάλον Ύδωρ. Ο άνθρωπος έπεσε στην βαθύτερη οντολογική λήθη, τα Τάρταρα. Πόλεμοι, καταστροφές, μαύρο αίμα χύνεται, νεογέννητα πεθαίνουν πρίν κάν γεννηθούν, η ατμόσφαιρα γίνεται όλο και πιο μολυσμένη, θρησκευτικοί πόλεμοι, σταυροφορίες, καρκίνοι, επαναστάσεις, μεταστάσεις, νόσοι, υποδούλωση, παγκοσμιοποίηση, υπερκαταναλωτισμός, Νέα Τάξη Πραγμάτων, Νέα Εποχή, μεταλλαγμένα είδη, οικονομική κρίση, επερχόμενος παγκόσμιος πόλεμος, βροχή από φωτιά, Χάος, καταστροφή, Αποκάλυψη, Χριστιανισμός. Όπως δεν έχει κορυφή το Είναι, έτσι δεν έχει πάτο και το Μηδέν.
Εφόσον δεν είναι αρκετή η Δίκη ώστε να αφυπνίσει τον άνθρωπο, τα ηνία τα αναλαμβάνει πλέον η Νέμεσις. Ένας κόσμος καταστρέφεται κι ένας άλλος περιμένει να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. Το πότε και το πώς μας το αφήνει άδηλο. Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε και ο Τυφών ξεχύθηκε στην χθόνα με αβυσσαλέα ορμή. Μόνον η Ιδέα έμεινε εκεί ψηλά κι όταν κατέρχεται γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης και σπορά τερατογενέσεων.
Η Ιδέα όμως μπορεί να φέρει τον άνθρωπο σε αρμονία με τον εαυτό του και την φύση. Το Αρχέτυπο της Ιδεατής Πολιτείας που θα ανυψώσει νοητικά τον άνθρωπο σαν μονάδα και σαν σύνολο. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Όταν εναρμονιστεί η γήϊνη με την ουράνια Πολιτεία, ο κόσμος θα αναγεννηθεί ομαλά με συμμετρία, κάλλος και αρμονία σαν εκκολαπτόμενο αυγό. Διαφορετικά θα σπάσει σαν αυγό που το πετάμε στο τηγάνι. Ο πλανήτης νοσεί και μαζί του νοσεί και ετούτη η χώρα, η Ελλάδα. Τελικά τι είναι η Ελλάδα ή ορθότερα ποιος είναι Έλλην;
Έλλην είναι ο έχων το ομόγλωττον, το ομόθρησκον, το ομότροπον και το ομόαιμον. Δηλαδή Είδος.
Το ομόγλωττον κι όσο αυτό τείνει προς την Ομηρική. Πέρα από τις διαφορές της αττικής από την ιωνική διάλεκτο, ο κορμός της ελληνίδος γλώσσης είναι κοινός. Το είναι, το έχειν, το λέγω, το πράττω δηλώνουν κοινές ενέργειες. Ομοίως το άγαλμα, ο ήλιος, ο ίππος, η θάλασσα, το πύρ δημιουργούν κοινές εικόνες, όπως και το περί, το τούδε, το όπερ, το ένεκα συνδέουν μεταξύ τους εικόνες και ενέργειες, συνάπτουν προτάσεις με τελικό ή προσδιοριστικό σκοπό, ορίζουν την σχέση εικόνων και ενεργειών, δίχως να δημιουργούν νέες.
Το ομόθρησκον κι όσο αυτό τείνει προς το όντως όν. Πέρα από τις διαφορές των ελευσίνιων από των σαμοθρακικών ονομάτων. Ο Διόνυσος, η Δήμητρα, η Κόρη κι όσα συμβολίζουν. Όχι ο Βούδας, ούτε ο Κούδας, ούτε ο Ιησούς κι ο Ιούδας.
Το ομότροπον κι όσο αυτό τείνει προς το αρχαϊκόν. Το μουσικόν, το αθλητικόν, το επιστημονικόν, το φιλοσοφικόν, το πολιτικόν, το εθιμικόν, το θεατρικόν, το αρχιτεκτονικόν, το γλυπτικόν, το ενδυματολογικόν και προπάντων το ομονοητικόν. Όλα εκείνα τα στοιχεία αγωγής που χαρακτηρίζουν τον μετέχοντα στην ημετέρα παιδείαν.
Το ομόαιμον, το οποίο εκφράζει το ομόψυχον. Πώς μπορούμε να το διακρίνουμε αυτό μέσα από τις φυλετικές μείξεις τόσων αιώνων και τις καθόδους τόσων ψυχών; Με ένα δάκρυ στους Δελφούς, με την αγαλλίαση όταν κοιτάζουμε ένα άγαλμα του Απόλλωνα, με την συγκίνηση που νιώθουμε όταν παρατηρούμε μία τραγωδία του Αισχύλου στην Επίδαυρο ή την υπερηφάνεια που νιώθουμε κοιτάζοντας έναν ανδριάντα του Λεωνίδα. Τις στιγμές εκείνες μιλάει το Αίμα και συν-κινεί την Ψυχή. Το έμφυτο γίνεται επίκτητο μέσω της Ελληνικής Παιδείας και Αγωγής όπως εκείνη εμπνέεται από την Ιδανική Πολιτεία.
Πολιτεία εστί η άριστη κατάσταση της ψυχής, της ψυχής εκείνης που βγήκε από το δεσμωτήριο του σπηλαίου και δεν έμεινε εκεί ψηλά στις νήσους των μακάρων, αλλά κατέβηκε πάλι στο δεσμωτήριο ώστε να βοηθήσει κι άλλους να ανελιχθούν, μέσα από το πρότυπο της Πολιτείας που περιγράφει η φιλοσοφία. Φιλοσοφία είναι μόνον η οντολογία. Κάθε άλλο είναι γνώμη ή δόξα των σκιών των ειδώλων που αντιλαμβάνονται οι δεσμώτες. Μέρη της φιλοσοφίας, η διαλεκτική/μαιευτική, η γεωμετρία/στερεομετρία και τα μαθηματικά που άγουν στον τόπο των νοητών ειδών , έξω από την σφαίρα του γίγνεσθαι. Αρχή της φιλοσοφίας η ονομάτων επίσκεψις και μέσο της οι επακτικοί/αποφατικοί λόγοι και οι καθολικοί ορισμοί. Το να ορίσει κάποιος έναν ορισμό ακριβή, σαφή, δίχως περιττό, χωρίς λιγότερο, άρτιο, μαθηματικά λογικό και επαγωγικά επαληθεύσιμο, διατηρώντας ωστόσο την υλοζωϊκή του δραματικότητα και ζωντάνια σαν την λεπίδα που κόβει την σάρκα σου κι όχι την σάρκα κάποιου άλλου, είναι αν όχι ακατόρθωτο, τότε σίγουρα πολύ δύσκολο. Μυριάδες κύκλοι γύρω από το ίδιο όν και η ταχύτητα σκέψης να υπερβαίνει την ταχύτητα του φωτός, έτσι ώστε με τρόπο γεωμετρικό και χειρουργικό να προσθέτεις και να αφαιρείς μία λέξη, ένα γράμμα, μία τελεία μέχρι να παραμείνει καθαρή η ουσία του ορισμού, όπου κάθε περαιτέρω τελειοποίηση θα καταστρέψει όλο το δημιούργημα. Αν αυτό φαντάζει δύσκολο στο χαρτί, τότε να σκεφτούμε πώς θα ήταν να γινόταν αυτό διαλεκτικά σε ένα συμπόσιο δέκα ανθρώπων όπου ο καθένας είχε σπουδάσει την μοναδική του κοσμοθεωρία επί 30 και βάλε έτη στις εσχατιές του νού του. Σε μια εποχή που δεν υπάρχει διάλογος αλλά υπάρχουν παράλληλοι δογματικοί μονόλογοι, ας σκεφτούμε πώς θα ήταν να χαράξεις μία ευθεία στο νού σου και ο συνομιλητής σου να εφάπτει μία κάθετη σχηματίζοντας ορθή γωνία. Κι αν σου φύγει λίγο η γραμμή με μία λέξη λάθος ή ένα άτοπο κόμμα, μουτζουρώνεται το λευκό χαρτί των Ιδεών. Ας σκεφτούμε πώς θα ήταν οι μοίρες, οι γωνίες, οι ευθείες και τα διαστήματα να μην έχουν την μορφή σχημάτων αλλά νοηματικών ορισμών. Κι ακόμη πιο δύσκολο είναι αυτό που έχεις στο νού σου , αυτό ακριβώς να μεταδίδεται μέσω του λόγου στο νοητικό επίπεδο του άλλου. Ο κάθε ορισμός για οριστεί ορθώς, απαιτεί μία νέκυια στον Άϊδη, στις εσχατιές του νού και τα τρίσβαθα της ψυχής. Η κάθε λέξη του συμποσίου καλείται να επιβιώσει σε αγώνα αντοχής και ταχύτητας μέσα στον χρόνο κι από μάρμαρο να γίνει αφαιρετικά άγαλμα αποκτώντας ενδοκοσμική αθανασία και δημιουργώντας επιστήμη (επί και ίσταμαι, ίσταμαι επί των όντων).
Παράλληλα, η Πολιτεία μας χρειάζεται την αγωγή του πολέμου και της μουσικής. Ως τέχνη πολέμου εννοούμε κάθε μορφή εξάσκησης, γυμναστικής, αθλητικών αγώνων και στρατηγικής, η οποία θα εκπαιδεύει τα μέλη της Πολιτείας από μικρά ώστε να είναι άξια να υπερασπιστούν τον τόπο τους και να είναι ικανά να πεθάνουν πάνω στην ασπίδα για το ιδεώδες της ελευθερίας, του εσθλού και της πατρίδος/μητρίδος.
Κι ως πρότυπο λαμβάνουμε την Πολιτεία των Λακεδαιμονίων.
Η μουσική είναι η τέχνη των μουσών και κάθε μούσα αντιστοιχεί σε μία μορφή τέχνης. Σαν τέχνη εννοούνται το αττικό δράμα, η αριστοφανική κωμωδία, η λυρική ποίηση, το μυθολογικό έπος, ο χορός, η ιστορία και η αστρονομία που έχουν ποιητική επίδραση πάνω στον άνθρωπο, καθώς δρά συλλογικά ο άνθρωπος.
Στην Πολιτεία μας, είναι όλα κοινά. Κτίρια, χωράφια, αγαθά, γνώσεις, παιδιά, μα πάνω απ’όλα εξέχουσα θέση θα έχει η Αγωγή και η Αρετή. Στην Πολιτεία μας, αγάλματα, ανδριάντες, άνθρωποι και θεοί θα είναι ένα. Ο καθένας μέσα σε αυτήν προσπαθεί να τελειοποιήσει τον εαυτό του σε όλα τα επίπεδα κι όταν το καταφέρει προσπαθεί να βοηθήσει άλλους 10 να εξελιχθούν ελεύθεροι κι ο καθένας από αυτούς θα κάνει το ίδιο με την σειρά του, χωρίς ιδιοτέλεια, με μοναδικό σκοπό το κοινό ευ ζήν και το κοινό αγαθό. Όταν ένας αριθμός ψυχών φτάσει εκεί και επιστρέψει, τότε τίποτα δεν θα είναι πλέον το ίδιο και η Πολιτεία μας θα έχει ενσαρκωθεί εδώ.
Ας εξοριστούν για πάντα από την Πολιτεία μας οι δειλοί, οι αμαθείς, οι ταπεινοί, οι σοφιστές, οι ανόητοι, οι ανθέλληνες και οι αφιλοσόφητοι. Όσοι περιμένουν τον θεό να τους σώσει ενώ καταστρέφουν την Πολιτεία. Όσους βρήκαν απαντήσεις στον ιουδαιοχριστιανισμό και τις αιρέσεις του , αγνοώντας την φιλοσοφία και την μυθολογία. Όσοι δεν κάνουν τίποτα να αλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο. Στην Πολιτεία μας δεν έχουν θέση οι χριστιανοί, διότι η ιδανική μας πολιτεία δεν έχει ανάγκη από δούλους. Η Πολιτεία μας εμπνέεται από το αεί θείο πρότυπο της Ελληνικής Ιδέας –της Αθηνάς- και τον ολοφώτεινο Λόγο του Όντος –τον Απόλλωνα-. Σαν ιδανικά έχει την δικαιοσύνη, την σωφροσύνη, την φρόνηση, την ανδρεία και σαν αρχές την αρμονία, την συμμετρία και το κάλλος. Η Πολιτεία μας εμπνέεται από τους θεούς και σε αυτούς αποβλέπει. Στην Αλήθεια, στην Αρετή, στον Νόμο, στην Φιλία, στον Έρωτα, στην Παιδεία, στην Σοφία, στο Αγαθόν. Ας εξοριστεί για πάντα κάθετί ξένο από αυτήν. Κυρήσσουμε Νοητικό Πόλεμο! Τσεκούρι και Φωτιά!
«Να μας είπούν (οι έλληνες) τί γνωρίζουν για την αρχαία Ελλάδα.Ζητούμε γνώση σοβαρή και υποψιασμένη.
Όχι φολκόρ και γραφικότητες.Γιατί γνώση της Ελλάδας είναι εκείνο που ξέρουμε να ζούμε κιόλας.Όχι δηλαδή ο Ηρακλής μωρό έπνιξε τα φίδια,ότι ο Αρχιμήδης εχάραζε κύκλους πάνω στην άμμο,ούτε ή τάν ή επί τάς,μέτρον άριστον (όχι πάν),ο Μινώταυρος στην Κρήτη και το πιθάρι του Διογένη.Ούτε αν ξέρουν πώς ο φαλλός του Δία εγίνηκε κεραυνός και χτύπησε στους σχιστούς λειμώνες της Ολυμπιάδας για να γεννήσει στο Φίλιππο τον Αλέξανδρο.Τέτοια γνώση της κλασσικής Ελλάδας θα'ταν τουρισμός στην Τυνησία.Η φουστανέλα και το κόκκινο φέσι στην Μελβούρνη και στην 5η Λεωφόρο κατά τις εθνικές εορτές.
ΘΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΓΝΩΣΗ ΟΥΣΙΑΣ.
Να μας ειπούνε δηλαδή αν έχουν ακουστά τα ονόματα Εμπεδοκλής,Αναξίμανδρος,Αριστόξενος ο Ταραντίνος,Διογένης ο Λαέρτιος,Αγελάδας,Λεύκιππος,Πυθαγόρας,Πυθέας που στον καιρό μας σημαίνουν Αινστάιν,Δαρβίνος,Μπετόβεν,Έγελος,Μιχαήλ Άγγελος,Μάξ Πλάνκ,Ροντέν,Κολόμβος.
Να μας μιλήσουν για κάποιους όρους σειράς και βάσης όπως ο σφαίρος στον Εμπεδοκλή,κενό στον Δημόκριτο,εκπύρωση στον Ηράκλειτο,μηδέν στον Παρμενίδη,κατηγορία στον Αριστοτέλη,
τόνος στους Στωϊκούς.
Να μας ειπούν οι κάθε λογής έλληνες επιστήμονες τί τους λέει η λέξη ψυχρά φλογί στον Πίνδαρο,μεταβάλλον αναπαύεται στον Ηράκλειτο,δακρυόεν γελάσασα στον Όμηρο,χαλεπώς μετεχείρισαν στον Θουκυδίδη.
Να μας ειπούνε πόσοι φιλόλογοι έχουν διαβάσει στο πρωτότυπο 3 διαλόγους του Πλάτωνα,2 Νεμεόνικους του Πινδάρου,την Ωδή στην Αρετή του Αριστοτέλη,έναν Ομηρικό Ύμνο (κι αυτό δεν είναι ραψωδία).Και για να μας πιάσει τεταρταίος και καλπάζουσα να μας ειπεί ποιός γνωρίζει και διδάσκει από τους προφεσσόρους στα πανεπιστήμια ότι οι 3 τραγικοί ποιητές μας στη βάση τους είναι φυσικοί επιστήμονες,ότι στην διάλεξη του για την αρετή ο Πλάτων έκαμε στους ακροατές του μάθημα γεωμετρίας.Ότι η Ακρόπολη των Αθηνών είναι δωρικό κι όχι ιωνικό καλλιτέχνημα.
Ότι η διδασκαλία στο θέατρο ήταν κύρηγμα από άμβωνος.
Ότι η θρησκεία των ελλήνων ήταν αισθητική προσέγγιση των φυσικών φαινομένων.Δεν νομίζω αναγνώστη μου ότι η έρευνά μας θα μας δώσει ποσοστά γνώσης και κατοχής σε βάθος του κλασσικού κόσμου από τους νεοέλληνες που να υπερβαίνουν τους 2 στους 1.000.
Τί φωνάζουμε τότε και φουσκώνουμε και χτυπάμε το κούτελο στο μάρμαρο ότι είμαστε Έλληνες;Για το θεό δηλαδή.Παράκρουση και παραφροσύνη.
Δεν είναι τυχαίο που λέξεις ελληνικές όπως μουσική,θέατρο,οργασμός,φιλοσοφία,μαθηματικά,φυσική,
γεωμετρία,δημοκρατία,πολιτική περάσανε σε όλες τις γλώσσες του ΟΗΕ σήμερα.Και με τις λέξεις αυτές ζούν και δηλώνουν τις βαθύτερες ουσίες του ανθρώπινου βίου τα δισεκατομύρια του πλανήτη.Δεν είναι τυχαίο που όχι μόνον ο πλανήτης αλλά και ο ουρανός το σύμπαν ολόκληρο είναι κατάσπαρτο με τις ελληνικές λέξεις και τα ελληνικά ονόματα και με ελληνικά γράμματα ονομάζουμε διεθνώς τους φωτεινότερους αστέρες κάθε αστερισμού.Όχι δεν είναι καλόλου τυχαίο.
Εκείνο που είναι τυχαίο είναι πως ο λαός που κατοικεί σήμερα στη χώρα που παλαιά εκατοίκησαν οι Έλληνες ονομάζονται έλληνες>>.
Δ.Λιαντίνης "Γκέμμα" σελ 111
Αναδημοσίευση από : http://www.afipnisis.gr/agora/viewtopic.php?f=21&p=3603#p3603
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα το αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
ΕΥΓΕ ΜΑΡΙΕ.!!!!!
Το ερώτημα που με απασχολεί τον τελευταίο καιρό είναι τι έγινε και η ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ παραπαίει ;
Ti ήταν αυτό που ώθησε αρκετούς από τους γαλουχηθέντες εις αυτήν να της στρέψουν την πλάτη; (Αυτή την εντύπωση έχω. Αν έχω λάθος παρακαλώ διορθώστε με.)
Η πνευματική «συνουσία» ,η «μίξεις ανακύκλησης ιδεών» και η ευγενείς αντιπαράθεση παρήγαγε «Μαργαριτάρια». Αυτά , και βεβαίως τα βιβλία του σεβαστού μας διδασκάλου με ώθησαν να ασχοληθώ με την αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
Δεν αναμένω άμεση απάντηση αλλά θα ήθελα να δω τις σελίδες της Δημοθοινίας να εμπλουτίζονται και πάλιν με «Μαργαριτάρια» πνεύματος και ιδεών και «τροφή σκέψης» για πεινασμένα μυαλά όπως και το δικό μου.
Το ερώτημα που με απασχολεί τον τελευταίο καιρό είναι τι έγινε και η ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ παραπαίει ;
Ti ήταν αυτό που ώθησε αρκετούς από τους γαλουχηθέντες εις αυτήν να της στρέψουν την πλάτη; (Αυτή την εντύπωση έχω. Αν έχω λάθος παρακαλώ διορθώστε με.)
Η πνευματική «συνουσία» ,η «μίξεις ανακύκλησης ιδεών» και η ευγενείς αντιπαράθεση παρήγαγε «Μαργαριτάρια». Αυτά , και βεβαίως τα βιβλία του σεβαστού μας διδασκάλου με ώθησαν να ασχοληθώ με την αναζήτηση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
Δεν αναμένω άμεση απάντηση αλλά θα ήθελα να δω τις σελίδες της Δημοθοινίας να εμπλουτίζονται και πάλιν με «Μαργαριτάρια» πνεύματος και ιδεών και «τροφή σκέψης» για πεινασμένα μυαλά όπως και το δικό μου.
Ως πότε θα επιμένουμε στο να σπέρνουμε την διχόνια;
Πριν λίγα χρόνια λέγαμε, πιστεύαμε αγνά, πως αυτό που θα μας βγάλει από την κατάσταση την οποία ζούμε, από τον σκοταδισμό και την παρακμή, είναι η μελέτη των αρχαίων συγγραφέων και η επιστροφή στις αρχαίες αξίες και ιδανικά.
Τι πρέπει να γίνει για να καταλάβετε πως αυτοπαγιδευτήκαμε και παρασύραμε κι άλλους, πως αντι να ανοίξουμε τον δρόμο στους νεότερους, τους φανατίσαμε και οδηγηθήκαμε στον να επαίρεται ο κάθε ελληνοκεντρικός για το πόσο αρχαιολάτρης και γνώστης της φιλοσοφίας είναι; Τι είναι τελικά η ενασχόληση με τν φιλοσοφία, πολιτική;
Πολλοί Έλληνες έμειναν στην ιστορία και έγιναν ήρωες.Πόσοι από αυτούς είχαν εντρυφήσει στον Πλάτωνα;
Όποιος μελετά τους αρχαίους συγγραφείς, καλό στον εαυτό του κάνει. Προς τι η επίθεση κατά του Χριστιανισμού (εμμέσως κατά των ορθοδόξων Ελλήνων); Η εφαρμογή ποιάς σοφίας επιτάσσει κάτι τέτοιο;
Καταφέραμε όλοι να γίνουμε αρχαιολάτρες, αλλά τελικά, το δύσκολο είναι να είσαι πατριώτης.
Πριν λίγα χρόνια λέγαμε, πιστεύαμε αγνά, πως αυτό που θα μας βγάλει από την κατάσταση την οποία ζούμε, από τον σκοταδισμό και την παρακμή, είναι η μελέτη των αρχαίων συγγραφέων και η επιστροφή στις αρχαίες αξίες και ιδανικά.
Τι πρέπει να γίνει για να καταλάβετε πως αυτοπαγιδευτήκαμε και παρασύραμε κι άλλους, πως αντι να ανοίξουμε τον δρόμο στους νεότερους, τους φανατίσαμε και οδηγηθήκαμε στον να επαίρεται ο κάθε ελληνοκεντρικός για το πόσο αρχαιολάτρης και γνώστης της φιλοσοφίας είναι; Τι είναι τελικά η ενασχόληση με τν φιλοσοφία, πολιτική;
Πολλοί Έλληνες έμειναν στην ιστορία και έγιναν ήρωες.Πόσοι από αυτούς είχαν εντρυφήσει στον Πλάτωνα;
Όποιος μελετά τους αρχαίους συγγραφείς, καλό στον εαυτό του κάνει. Προς τι η επίθεση κατά του Χριστιανισμού (εμμέσως κατά των ορθοδόξων Ελλήνων); Η εφαρμογή ποιάς σοφίας επιτάσσει κάτι τέτοιο;
Καταφέραμε όλοι να γίνουμε αρχαιολάτρες, αλλά τελικά, το δύσκολο είναι να είσαι πατριώτης.
Δεν υπάρχει καμμία έχθρα απέναντι στους ορθόδοξους Χριστιανούς.
Από τους ήρωες της Ελληνικής ιστορίας πολλοί δεν είχαν διαβάσει Πλάτωνα , αλλά πολλοί περισσότεροι δεν ήταν χριστιανοί.Πατριώτες μας κάνει η γνώση των πραγμάτων, των αρχών, των αθανάτων έργων, των ιδανικών και των αιωνίων ιδεών τα οποία ανακάλυψαν και διέδωσαν οι Έλληνες, και αυτά δεν είναι οι χριστιανικές ιδέες, γιατί είναι αλλότριες της Ελληνικής κοσμοθέασης. Η ελληνική σκέψη αναλύει το πως λειτουργεί το σύμπαν και όχι ο χριστιανισμός.
Η ελληνική τέχνη είναι η πιο ψυχαγωγική και όχι οι μακάβριες εικόνες των χριστιανών. Ότι δεν είναι ελληνικό οδηγείται σε παρακμή γιατί πάει ενάντια στη φύση και τον νου του σύμπαντος. Το ζείν ελληνικώς είναι το εύ ζείν και ανοίγει τον νου και την ψυχή του ανθρώπου.
Όποιος ασχολείται μονάχα με το Χριστιανισμό και τις δυσειδαιμονίες του, και δε γνωρίζει τους αρχαίους κακό στον εαυτό του κάνει, αντίθετα με την ελληνική φιλοσοφία και κυρίως την πραγματική βίωση της ο άνθρωπος γνωρίζει τον δρόμο που πρέπει να πορευτεί ώστε να οδηγηθεί στη Γνώση και να συντονιστεί με τις συχνότητες του σύμπαντος με αποτέλεσμα να ζήσει μια πιό ευχάριστη και επικοδομητική ζωή για την ψυχή του αλλά και την κοινή κοσμική ψυχή.
Δεν υπάρχει θέμα διαμάχης ελληνισμού - χριστιανισμού καθώς δεν υφίσταται καν σύγκριση, ο χριστιανισμός κάποτε θα ξεφτίσει και θα ξεχαστεί, οι αιώνιες ελληνικές αλήθειες ποτέ.
Από τους ήρωες της Ελληνικής ιστορίας πολλοί δεν είχαν διαβάσει Πλάτωνα , αλλά πολλοί περισσότεροι δεν ήταν χριστιανοί.Πατριώτες μας κάνει η γνώση των πραγμάτων, των αρχών, των αθανάτων έργων, των ιδανικών και των αιωνίων ιδεών τα οποία ανακάλυψαν και διέδωσαν οι Έλληνες, και αυτά δεν είναι οι χριστιανικές ιδέες, γιατί είναι αλλότριες της Ελληνικής κοσμοθέασης. Η ελληνική σκέψη αναλύει το πως λειτουργεί το σύμπαν και όχι ο χριστιανισμός.
Η ελληνική τέχνη είναι η πιο ψυχαγωγική και όχι οι μακάβριες εικόνες των χριστιανών. Ότι δεν είναι ελληνικό οδηγείται σε παρακμή γιατί πάει ενάντια στη φύση και τον νου του σύμπαντος. Το ζείν ελληνικώς είναι το εύ ζείν και ανοίγει τον νου και την ψυχή του ανθρώπου.
Όποιος ασχολείται μονάχα με το Χριστιανισμό και τις δυσειδαιμονίες του, και δε γνωρίζει τους αρχαίους κακό στον εαυτό του κάνει, αντίθετα με την ελληνική φιλοσοφία και κυρίως την πραγματική βίωση της ο άνθρωπος γνωρίζει τον δρόμο που πρέπει να πορευτεί ώστε να οδηγηθεί στη Γνώση και να συντονιστεί με τις συχνότητες του σύμπαντος με αποτέλεσμα να ζήσει μια πιό ευχάριστη και επικοδομητική ζωή για την ψυχή του αλλά και την κοινή κοσμική ψυχή.
Δεν υπάρχει θέμα διαμάχης ελληνισμού - χριστιανισμού καθώς δεν υφίσταται καν σύγκριση, ο χριστιανισμός κάποτε θα ξεφτίσει και θα ξεχαστεί, οι αιώνιες ελληνικές αλήθειες ποτέ.
Υπομονή Ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά για να μας πει, μες στην ντροπή, πολεμίστε και γκρεμίστε τη Δρακογενιά
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Με συγχωρείς, αλλά δεν νομίζω πως το θέμα μας είναι η ελληνική κοσμοθέαση, ούτε η σύγκριση χριστιανικού δόγματος και αρχαιοελληνικής κοσμοαντίληψης. Αναφέρθηκα σε επίθεση κατά του Χριστιανισμού(εμμέσως του ελληνισμού), γεγονός αναμφισβήτητο. Λυπάμαι που είμαι ο μόνος που διακρίνει κάτι τέτοιο, παρά το ότι τελευταία οι "εθνικοί" αυξάνονται και πληθύνονται. Πρόκειται για ένα ζήτημα, στο οποίο τα μέλη της Δημοθοινίας αναφέρθηκαν με αφορμή το στήσιμο ενός ιστοχώρου παρόμοιου με τον παρόντα, στον οποίο ιδιαίτερο ενδιαφέρον προξενούν οι πολύ εντυπωσιακές εικόνες-"avatars" των κυριών μελών του, όπου και αναλύεται εις βάθος το θεώρημα του ελληνικού προβλήματος που ακούει στο όνομα Ελληνορθοδοξία, μέσω της αναδείξεως της ουσίας των όντων που αναβλύζει από το μέτρο του λόγου και του ήθους ενός σιδηρούν γένους που μεταστοιχειωμένο και αρνούμενο να εναρμονιστεί με τους διαγαλαξιακούς συμπαντικούς παλμούς, παραπαίει, φθίνει και καταρρέει, αλλά και αντεπιτίθεται, αντισοφίζεται και αντορύσσει την υπόγεια, κατώδρομη συνομωσία της ελληνορθοδοξίας. 
Προσωπικά βεβαίως δεν ήμουν και δεν είμαι άξιος να εναρμονιστώ ή έστω να συμμετέχω σε κάποια παρόμοια προσπάθεια ανάλυσης.
Απλώς παρατηρώ πως σημασία δεν έχει η αφύπνιση των Ελλήνων, αλλά ο ενστερνισμός της γνώσης των αρχαίων συγγραφέων ως μοναδικό προνόμιο των αυτοαποκαλούμενων "εθνικών".
Δημήτρη όντως είναι απορίας άξιο το πως ένας ιστοχώρος σαν την ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ αποδεικνύεται κατά τα φαινόμενα ακατάλληλος για φιλοσοφικές ελληνικές αναλύσεις(ειδικότερα εν συγκρίσει με άλλους δικτυακούς τόπους). Και όσα έγραψα εκφράζουν αν θες την μεγάλη μου έκπληξη σχετικά με την πορεία της ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ.
ΥΓ.: Ζητώ συγνώμη για το ύφος της δημοσίευσης.
Προσωπικά βεβαίως δεν ήμουν και δεν είμαι άξιος να εναρμονιστώ ή έστω να συμμετέχω σε κάποια παρόμοια προσπάθεια ανάλυσης.
Απλώς παρατηρώ πως σημασία δεν έχει η αφύπνιση των Ελλήνων, αλλά ο ενστερνισμός της γνώσης των αρχαίων συγγραφέων ως μοναδικό προνόμιο των αυτοαποκαλούμενων "εθνικών".
Δημήτρη όντως είναι απορίας άξιο το πως ένας ιστοχώρος σαν την ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ αποδεικνύεται κατά τα φαινόμενα ακατάλληλος για φιλοσοφικές ελληνικές αναλύσεις(ειδικότερα εν συγκρίσει με άλλους δικτυακούς τόπους). Και όσα έγραψα εκφράζουν αν θες την μεγάλη μου έκπληξη σχετικά με την πορεία της ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ.
ΥΓ.: Ζητώ συγνώμη για το ύφος της δημοσίευσης.
ΔΗΜΗΤΡΙΕ καὶ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ:
Εἶναι γεγονός ἀδιαμφισβήτητο καὶ πολυδιαπιστωμένο πώς:
Εἰς τὴν «ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ ΜΑΣ καὶ διὰ τῆς ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ ΜΑΣ ἔχουν πραγματοποιηθεῖ,
ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ καὶ θὰ πραγματοποιηθοῦν πολλῶν μορφῶν, αἰτῶν, σκοπῶν καὶ στόχων
ἐκτροπές, παρεκτροπές καὶ κυρίως ΑΝΗΘΗΚΕΣ ἰδεολογικές [
μὲ «φιλοσοφικές καὶ θρησκευτικές ἐπικαλύψεις] δῆθεν συνευρέσεις καὶ συνερεύσεις.
Διὰ ΟΣΑ ἔχουν πραγματοποιηθεῖ, ὁ μοναδικός καὶ ἀποκλειστικός, ἠθικά καὶ
ΠΟΙΝΙΚΑ, ὑπεύθυνος καὶ ὑπόλογος εἶμαι μόνο Ἐγώ.
Ἐγώ εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀνέχθηκα, ὑπέθαλψε, συμπαραστάθηκα, καὶ ὑλικά ἀκόμα, εἰς
ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀτόμα [ὄχι πρόσωπα] ,τὰ ὁποῖα παρεκτάπησαν ποικιλοτρόπως καὶ ποικιλοστόχως.
Ὅλα αὐτὰ τὰ ἄτομα πέρασαν πρῶτα «ὡς μαθητευόμενοι» (sik) ἀπὸ τὸν εἰς διάφορες Καφφετέριες
συνερχόμενο ἀνοικτό καὶ ἀνεξέλεκτο «ΚΥΚΛΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ» [Κ.Ε.Α.] εἰς τὸν ὁποῖον,
μὲ δική μου μόνο εὐθύνη, προσερχώταν [«ἐμπᾶτε σκύλοι καί ἀλέσετε»]
ἐπί τὸ πλεῖστον ἀφροδότηλοι/ες, συμπλεγματικοί/κες [διαλυμένων Οἰκογενειῶν] καὶ
ἀπεσταλμένοι/ες τῆς Μασσονίας καὶ τῶν Ὑπάτων Κίναιδων.
Ὅλων, σχεδό ὅλων, αὐτῶν τῶν ἀναταράξεων καὶ διαταράξεων αἰτῖες καὶ ἀφορμὲς οἱ μεταξὺ αὐτῶν
τῶν ἀφροδότηλων καὶ συμπλεγματικῶν... ἀντιζηλίες καὶ ἀνταγωνιστικές ὀνειρόξεις. Αὐτὰ, ὡς
μία πρώτη σηματοδοτική μόνο παραγραφοῦλα τῆς εἰς ὅλες καὶ ὅλους Ἐσᾶς τὰ ἐκτὸς Κ.Ε.Α. μέλη τῆς
ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ ΜΑΣ προκαταρκιτῆς μόνο ἀπολογίας μου.
Ὅταν ὅμως ἀποκατασταθῆ τὸ ταλανίζοντάς με πρόβλημα τῆς Μέσης μου [τώρα πονᾶ πάρα πολὺ]
Ε Ν Δ Ε Χ Ο Μ Ε Ν Ω Σ νὰ συνεχίσω αὐτὴν μου τὴν εἰς Ἐσᾶς ὠφειλωμένη ἀρξαρχήσα
ἀπολογία μου, ἀφοῦ ἀδιαμφισβητήτως φέρω ἀκεραία τὴν ὅλη Ἠθική καὶ
ΠΟΙΝΙΚΗ εὐθύνη τοῦ κατ' Ἐσας κατρακυλήσματος... τῆς ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ ΜΑΣ.
Ἐάν καὶ ὅταν ὅμως τὴν συνεχίσω εἶναι ἀυτονόητο πὼς θὰ πρέπει, ἐπιβάλλεται, νὰ
περιγράψω λεπτομερῶς συγκεκριμένα γεγονότα, περιστατικὰ καὶ φυσικὰ ὀνόματα. Τότε, ὅμως,
θὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ προσκληθοῦν ὅλες καὶ ὅλοι ἐπωνύμως [ἀφοῦ πρώτα θὰ ἐπαναενεργοποιηθοῦν
οἱ μερίδες ἐγγραφῆς των] νὰ προέλθουν «ἐνώπειος ἐνωπείω» προκειμένου νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα
νὰ ἀντικρούσουν [νὰ διαψεύσουν μᾶλλον θὰ τοὺς εἶναι πολὺ δύσκολο] τὰ ἀπ᾿
αὐτὲς κι αὐτοὺς προκληθέταν καὶ μεθοδευθέντα ... γεγονότα.
Εἶναι γεγονός ἀδιαμφισβήτητο καὶ πολυδιαπιστωμένο πώς:
Εἰς τὴν «ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ ΜΑΣ καὶ διὰ τῆς ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ ΜΑΣ ἔχουν πραγματοποιηθεῖ,
ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ καὶ θὰ πραγματοποιηθοῦν πολλῶν μορφῶν, αἰτῶν, σκοπῶν καὶ στόχων
ἐκτροπές, παρεκτροπές καὶ κυρίως ΑΝΗΘΗΚΕΣ ἰδεολογικές [
μὲ «φιλοσοφικές καὶ θρησκευτικές ἐπικαλύψεις] δῆθεν συνευρέσεις καὶ συνερεύσεις.
Διὰ ΟΣΑ ἔχουν πραγματοποιηθεῖ, ὁ μοναδικός καὶ ἀποκλειστικός, ἠθικά καὶ
ΠΟΙΝΙΚΑ, ὑπεύθυνος καὶ ὑπόλογος εἶμαι μόνο Ἐγώ.
Ἐγώ εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀνέχθηκα, ὑπέθαλψε, συμπαραστάθηκα, καὶ ὑλικά ἀκόμα, εἰς
ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀτόμα [ὄχι πρόσωπα] ,τὰ ὁποῖα παρεκτάπησαν ποικιλοτρόπως καὶ ποικιλοστόχως.
Ὅλα αὐτὰ τὰ ἄτομα πέρασαν πρῶτα «ὡς μαθητευόμενοι» (sik) ἀπὸ τὸν εἰς διάφορες Καφφετέριες
συνερχόμενο ἀνοικτό καὶ ἀνεξέλεκτο «ΚΥΚΛΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ» [Κ.Ε.Α.] εἰς τὸν ὁποῖον,
μὲ δική μου μόνο εὐθύνη, προσερχώταν [«ἐμπᾶτε σκύλοι καί ἀλέσετε»]
ἐπί τὸ πλεῖστον ἀφροδότηλοι/ες, συμπλεγματικοί/κες [διαλυμένων Οἰκογενειῶν] καὶ
ἀπεσταλμένοι/ες τῆς Μασσονίας καὶ τῶν Ὑπάτων Κίναιδων.
Ὅλων, σχεδό ὅλων, αὐτῶν τῶν ἀναταράξεων καὶ διαταράξεων αἰτῖες καὶ ἀφορμὲς οἱ μεταξὺ αὐτῶν
τῶν ἀφροδότηλων καὶ συμπλεγματικῶν... ἀντιζηλίες καὶ ἀνταγωνιστικές ὀνειρόξεις. Αὐτὰ, ὡς
μία πρώτη σηματοδοτική μόνο παραγραφοῦλα τῆς εἰς ὅλες καὶ ὅλους Ἐσᾶς τὰ ἐκτὸς Κ.Ε.Α. μέλη τῆς
ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ ΜΑΣ προκαταρκιτῆς μόνο ἀπολογίας μου.
Ὅταν ὅμως ἀποκατασταθῆ τὸ ταλανίζοντάς με πρόβλημα τῆς Μέσης μου [τώρα πονᾶ πάρα πολὺ]
Ε Ν Δ Ε Χ Ο Μ Ε Ν Ω Σ νὰ συνεχίσω αὐτὴν μου τὴν εἰς Ἐσᾶς ὠφειλωμένη ἀρξαρχήσα
ἀπολογία μου, ἀφοῦ ἀδιαμφισβητήτως φέρω ἀκεραία τὴν ὅλη Ἠθική καὶ
ΠΟΙΝΙΚΗ εὐθύνη τοῦ κατ' Ἐσας κατρακυλήσματος... τῆς ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ ΜΑΣ.
Ἐάν καὶ ὅταν ὅμως τὴν συνεχίσω εἶναι ἀυτονόητο πὼς θὰ πρέπει, ἐπιβάλλεται, νὰ
περιγράψω λεπτομερῶς συγκεκριμένα γεγονότα, περιστατικὰ καὶ φυσικὰ ὀνόματα. Τότε, ὅμως,
θὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ προσκληθοῦν ὅλες καὶ ὅλοι ἐπωνύμως [ἀφοῦ πρώτα θὰ ἐπαναενεργοποιηθοῦν
οἱ μερίδες ἐγγραφῆς των] νὰ προέλθουν «ἐνώπειος ἐνωπείω» προκειμένου νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα
νὰ ἀντικρούσουν [νὰ διαψεύσουν μᾶλλον θὰ τοὺς εἶναι πολὺ δύσκολο] τὰ ἀπ᾿
αὐτὲς κι αὐτοὺς προκληθέταν καὶ μεθοδευθέντα ... γεγονότα.
ΖΥΓΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ἔγραψε:Με συγχωρείς, αλλά δεν νομίζω πως το θέμα μας είναι η ελληνική κοσμοθέαση, ούτε η σύγκριση χριστιανικού δόγματος και αρχαιοελληνικής κοσμοαντίληψης. Αναφέρθηκα σε επίθεση κατά του Χριστιανισμού(εμμέσως του ελληνισμού), γεγονός αναμφισβήτητο. Λυπάμαι που είμαι ο μόνος που διακρίνει κάτι τέτοιο, παρά το ότι τελευταία οι "εθνικοί" αυξάνονται και πληθύνονται. Πρόκειται για ένα ζήτημα, στο οποίο τα μέλη της Δημοθοινίας αναφέρθηκαν με αφορμή το στήσιμο ενός ιστοχώρου παρόμοιου με τον παρόντα, στον οποίο ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν οι πολύ εντυπωσιακές εικόνες-"avatars" των κυριών μελών του, όπου και αναλύεται εις βάθος το θεώρημα του ελληνικού προβλήματος που ακούει στο όνομα Ελληνορθοδοξία, μέσω της αναδείξεως της ουσίας των όντων που αναβλύζει από το μέτρο του λόγου και του ήθους ενός σιδηρούν γένους που μεταστοιχειωμένο και αρνούμενο να εναρμονιστεί με τους διαγαλαξιακούς συμπαντικούς παλμούς, παραπαίει, φθίνει και καταρρέει, αλλά και αντεπιτίθεται, αντισοφίζεται και αντορύσσει την υπόγια, κατώδρομη συνομωσία της ελληνορθοδοξίας.
Παναγιώτη, η έλλειψη αντίστοιχων δημοσιεύσεων δεν σημαίνει ότι είσαι ο μόνος που διακρίνει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν κι άλλοι. Το γιατί επιλέγουν τη "σιωπή" είναι άλλο θέμα.
Διὸ καὶ ἐπεφθέγγοντο οἱ Πυθαγόρειοι ὡς
μεγίστου ὅρκου ὄντος τῆς τετράδος·
οὐ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ κεφαλᾷ παραδόντα τετρακτύν
παγὰν ἀενάου φύσεως ῥίζωμά τ΄ ἔχουσαν.
μεγίστου ὅρκου ὄντος τῆς τετράδος·
οὐ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ κεφαλᾷ παραδόντα τετρακτύν
παγὰν ἀενάου φύσεως ῥίζωμά τ΄ ἔχουσαν.
Μιας και δεν είναι σωστό το να προάγουμε τον δογματικό μονόλογο..., θα θέλαμε να ακούσουμε και μία επιπλέον άποψη σχετικά με το κατά πόσο προσβάλλεται ή όχι η θρησκεία των Ελλήνων ορθοδόξων και οι πιστοί της(και αν ναι ποιός βρίσκεται από πίσω;)με την δημόσια και ευθεία απαξίωση (και υπονόμευση;) της που παρατηρείται από τους πιστούς μίας "θρησκείας" που επικαλείται τις δοξασίες και τις παραδόσεις των αρχαίων Ελλήνων ως βάση και αντικείμενό της.
Κύριε Ζυγόπουλε σαφώς και υπάρχουν πάρα πολλά πρόσωπα και οργανώσεις που δρούν υπονομευτικά ενάντια στον Χριστιανισμό, αλλά υπάρχουν επίσης και άτομα που έχουν αγνές προθέσεις και προσπαθούν να τονίσουν τη μεγαλειότητα του αρχαίου πνεύματος, δεν είναι όλοι όσοι δεν δέχονται το χριστιανισμό φαύλοι.
Και μιάς και στη δημοθοίνια οι περισσότεροι από εμάς είναι ελαφρώς γνώστες και της αρχαίας φιλοσοφίας αλλά και του Χριστιανισμού θα πρότεινα να μελετήσουμε το έργο του Νεοπλατωνικού Πορφυρίου "Κατά Χριστιανών" όπου παρατίθενται από πρώτο χέρι πολλές πληροφορίες προς συζήτησιν, για να λάβουμε υπόψιν μας και μια άλλη άποψη αλλά και για να δούμε απο πρώτο χέρι τις διαφορές της φιλοσοφίας και του χριστιανισμού.
Επίσης όσοι από τα μέλη της Δημοθοινίας ασπάζονται το Χριστιανισμό θα μπορούσαν να κάνουν εργασίες, μέσα απο πατερικά κείμενα και άλλα χριστιανικά γραπτά ώστε να τονίσουν την αναγκαιότητα του Χριστιανισμού για την κοινωνία και για τις ψυχές μας για να έχουν όσοι ασπάζονται το αρχαίο θρησκεύειν μια άλλη άποψη.
Και μιάς και στη δημοθοίνια οι περισσότεροι από εμάς είναι ελαφρώς γνώστες και της αρχαίας φιλοσοφίας αλλά και του Χριστιανισμού θα πρότεινα να μελετήσουμε το έργο του Νεοπλατωνικού Πορφυρίου "Κατά Χριστιανών" όπου παρατίθενται από πρώτο χέρι πολλές πληροφορίες προς συζήτησιν, για να λάβουμε υπόψιν μας και μια άλλη άποψη αλλά και για να δούμε απο πρώτο χέρι τις διαφορές της φιλοσοφίας και του χριστιανισμού.
Επίσης όσοι από τα μέλη της Δημοθοινίας ασπάζονται το Χριστιανισμό θα μπορούσαν να κάνουν εργασίες, μέσα απο πατερικά κείμενα και άλλα χριστιανικά γραπτά ώστε να τονίσουν την αναγκαιότητα του Χριστιανισμού για την κοινωνία και για τις ψυχές μας για να έχουν όσοι ασπάζονται το αρχαίο θρησκεύειν μια άλλη άποψη.
Υπομονή Ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά για να μας πει, μες στην ντροπή, πολεμίστε και γκρεμίστε τη Δρακογενιά
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ἔγραψε:ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΑΜΩΝ ἔγραψε:M.ήπως θέλετε να πείτε ότι η αποβλάκωση είναι προτιμώτερη για την Ελλάδα κύριε Γιανακόπουλε;
Δεν υποστήριξα κάτι τέτοιο κ.Αποστολόπουλε.Το αντίθετο μάλιστα.Πιστεύω ότι ο χριστιανισμός είναι η καταστροφή του ελληνικού πνεύματος.Όμως θεωρώ προτιμώτερη από την πόλωση ή την αποβλάκωση την ελληνική παιδεία-κοσμοαντίληψη.Από το να είμαστε αντι-χριστιανοί θα μπορούσαμε να γίνουμε περισσότερο ελληνικότεροι.Μέσω της ελληνικής γραμματείας πάντα.
Όχι από δεύτερες πηγές.Από πρώτο χέρι.Διότι εκεί μέσα υπάρχουν τα πάντα.
Αν και εφόσον καταφέρουμε να δομήσουμε ήθος (=χαρακτήρα) σύμφωνα με το πρότυπο των ελληνικών αγαλμάτων και αν καταφέρουμε στην πορεία της ζωής μας να λαξεύσουμε ο καθένας τις ψυχές άλλων δέκα ανθρώπων με αρχή τα παιδιά μας κι εκείνοι με την σειρά τους άλλες δέκα ψυχές κ.ο.κ.,τότε μετά από μερικά χρόνια δεν θα υπάρχει πλέον χριστιανισμός σε αυτό τον τόπο.
Θα έχει ξεριζωθεί από τις ψυχές των ανθρώπων ανώδυνα και φυσικά.Χωρίς αντιδράσεις.
Αρκεί,το κενό να το γεμίσει το φώς του ελληνικού πνεύματος.Και η διαλεκτική-μαιευτική μέθοδος είναι πιο εφικτή και περισσότερο αποτελεσματική από την επιβολή.Η πολυπόθητη οδός προς την Πολιτεία-Κυψέλλη είναι λοιπόν η ελληνική φιλοσοφία και η ιστορία.
...
Το παραπάνω χωρίο μπορεί να βρεθεί στη διεύθυνσηhttp://www.fourakis-kea.com/forum/viewtopic.php?f=44&t=3816&start=10#p30796
Σε αυτή τη δημοσίευση είχα πεί "Εὔγε Μάριε", όχι γιατί συμφωνούσα με τις ιδέες, ούτε γιατί έβλεπα σαν αποτέλεσμα αυτό που έβλεπε ο Μάριος, αλλά για τον τρόπο τον οποίο έβλεπε ο Μάριος πιο σωστό για να υλοποιηθεί το όραμά του. Ανώδυνα, χωρίς αντιδράσεις και αντιπαραθέσεις, χωρίς διχόνοιες και έριδες, και κυρίως αρχίζοντας ο καθείς με τον εαυτό του, δομώντας ήθος.
Στην παραπάνω δημοσίευση όμως, και συγκεκριμένα στο κάτωθι χωρίο, βλέπω μια διαφοροποίηση. Δεν διακρίνω πλέον μια ανώδυνη αποβολή του "ξένου" από το σώμα της πολιτείας, αλλά πόλεμο, τσεκούρι και φωτιά. Χωρίς πρόθεση, χωρίς διάθεση αντιπαράθεσης, ή ειρωνίας, να δηλώσω ότι δεν καταλαβαίνω πώς δένουν αυτά τα δυο μεταξύ τους. Αντιλαμβάνομαι ότι η αναφορά γίνεται σε μια πορεία προς την ιδανική Πολιτεία, και σημειώνω ότι είμαι υπέρ της κατά τον Πλάτωνα ιδανικής πολιτείας, όμως θεωρώ ότι το βασικό στοιχείο για την ύπαρξη μιας τέτοιας πολιτείας είναι οι πολίτες οι οποίοι θα περιφρουρίσουν τη δομή και τους νόμους, και όχι η δομή της πολιτείας και οι νόμοι. Οι σωστοί νόμοι χωρίς τους ιδανικούς πολίτες είναι βάρος δυσβάσταχτο. Οι ιδανικοί πολίτες, ωστόσο, μπορούν να μετουσιώσουν την δομή της πολιτείας και το νομικό σύστημα στο ιδανικό. Νομίζω λοιπόν ότι για την πορεία προς την ιδανική πολιτεία, ο πόλεμος θα πρέπει να είναι συνεχής και σκληρός, αλλά προς τον εαυτό μας. Εκεί είναι το "ξένο σώμα" προς την ιδανική πολιτεία. Και κατά την πορεία, καθώς θα καθαρίζουμε την ψυχή μας από τις ακαθαρσίες, δεν αποκλείεται να αντιληφθούμε ότι τελικά το κύριο πρόβλημα ήταν διαφορετικό από αυτό που βλέπαμε στην αρχή.
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ἔγραψε:Ας εξοριστούν για πάντα από την Πολιτεία μας οι δειλοί, οι αμαθείς, οι ταπεινοί, οι σοφιστές, οι ανόητοι, οι ανθέλληνες και οι αφιλοσόφητοι. Όσοι περιμένουν τον θεό να τους σώσει ενώ καταστρέφουν την Πολιτεία. Όσους βρήκαν απαντήσεις στον ιουδαιοχριστιανισμό και τις αιρέσεις του , αγνοώντας την φιλοσοφία και την μυθολογία. Όσοι δεν κάνουν τίποτα να αλλάξουν τον εαυτό τους και τον κόσμο. Στην Πολιτεία μας δεν έχουν θέση οι χριστιανοί, διότι η ιδανική μας πολιτεία δεν έχει ανάγκη από δούλους. Η Πολιτεία μας εμπνέεται από το αεί θείο πρότυπο της Ελληνικής Ιδέας –της Αθηνάς- και τον ολοφώτεινο Λόγο του Όντος –τον Απόλλωνα-. Σαν ιδανικά έχει την δικαιοσύνη, την σωφροσύνη, την φρόνηση, την ανδρεία και σαν αρχές την αρμονία, την συμμετρία και το κάλλος. Η Πολιτεία μας εμπνέεται από τους θεούς και σε αυτούς αποβλέπει. Στην Αλήθεια, στην Αρετή, στον Νόμο, στην Φιλία, στον Έρωτα, στην Παιδεία, στην Σοφία, στο Αγαθόν. Ας εξοριστεί για πάντα κάθετί ξένο από αυτήν. Κυρήσσουμε Νοητικό Πόλεμο! Τσεκούρι και Φωτιά!
Τέλος θα ήθελα να σημειώσω πώς δεν υπάρχει κατ ανάγκη μονάχα ένας δρόμος για την υλοποίηση ενός σκοπού. Η μελέτη της ελληνικής φιλοσοφίας ίσως είναι κάτι σαν οδός ταχείας κυκλοφορίας με ελάχιστο όριο ταχύτητας... όποιος όμως δεν έχει αυτοκίνητο, μπορεί να κάνει ένα πιο χρονοβόρο ταξίδι με το ποδήλατο ή με τα πόδια...
Ίσως αυτό να εννοούσε ένας κινέζος, όταν μου είπε... "Στο Τάο μπορείς να φτάσεις με πολλούς τρόπους, ακόμα και σερβίροντας τσάι".
Διὸ καὶ ἐπεφθέγγοντο οἱ Πυθαγόρειοι ὡς
μεγίστου ὅρκου ὄντος τῆς τετράδος·
οὐ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ κεφαλᾷ παραδόντα τετρακτύν
παγὰν ἀενάου φύσεως ῥίζωμά τ΄ ἔχουσαν.
μεγίστου ὅρκου ὄντος τῆς τετράδος·
οὐ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ κεφαλᾷ παραδόντα τετρακτύν
παγὰν ἀενάου φύσεως ῥίζωμά τ΄ ἔχουσαν.