- Ας πλακωθούμε λιγάκι! Νο.1 (Χώρος επίλυσης ιδιαίτερων διαφωνιών) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

This is getting old
and so are you.
Everything you know
and never knew.
Will run through your fingers
just like sand.

Enjoy it while you can.

Like a snake between two stones
it itches in your bones.
Take a deep breath and swallow
your sorrow
tomorrow.

So raise it up and lets propose a toast.
To the thing that hurts you most.

Είμαι πνιγμένος
από την πλημμύρα
που δεν έχει ακόμα ξεχειλίσει

Είμαι αλυσοδεμένος
στη φυλακή
που δεν έχει ακόμα χτιστεί

Σε μια παρτίδα σκάκι
που δεν έχω παίξει ακόμα
χάνω το βασιλιά μου

Χωρίς να έχω πιεί από το κρασί σου
ούτε σταγόνα
Είμαι κιόλας μεθυσμένος

Χωρίς καν να έχω μπει
πεδίο της μάχης
είμαι ήδη πληγωμένος,ακρωτηριασμένος

Δε γνωρίζω πια
τη διαφορά
ανάμεσα στην αλήθεια κ τη φαντασία

Όπως η σκιά
Είμαι
Και
Δεν είμαι

Ρουμί

Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου

quote:

---

Όπως η σκιά
Είμαι
Και
Δεν είμαι

---

"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"

From the first day I saw her I knew she was the one
As she stared in my eyes and smiled
For her lips were the colour of the roses
They grew down the river, all bloody and wild

When he knocked on my door and entered the room
My trembling subsided in his sure embrace
He would be my first man, and with a careful hand
He wiped the tears that ran down my face

On the second day I brought her a flower
She was more beautiful than any woman I'd seen
I said, 'Do you know where the wild roses grow
So sweet and scarlet and free?'

On the second day he came with a single rose
Said: 'Will you give me your loss and your sorrow?'
I nodded my head, as I lied on the bed
He said, 'If I show you the roses will you follow?'

On the third day he took me to the river
He showed me the roses and we kissed
And the last thing I heard was a muttered word
As he stood smiling above me with a rock in his fist

On the last day I took her where the wild roses grow
And she lay on the bank, the wind light as a thief
As I kissed her goodbye, I said, 'All beauty must die'
And lent down and planted a rose between her teeth

δεν απεμεινε καμμια
αισθηση παρα μονο
η στιγμη που κυοφωρει την
λυπη...

πορνη εισαι στα αληθεια
αφου δεν εισαι μοναχα
δικη μου...

εχεις πηδηξει πολλους
θνητους...

το μεσαιο δακτυλο σηκωνω
στο τωρα σου
και σε ξεχνω και
σενα...και οπως
ολοι οι θεοι οταν
τους ξεχνουν πεθαινουν...

ελα γδυσου για ενα
τελευταιο...

Δεν έχω σπίτι, δεν έχω αγαπημένη,
γωνιά δεν έχω η ζωή μου ν' ακουμπήσει.
Το κάθε τι που του δίνομαι, πλουταίνει
και θα με σπαταλήσει

R.M.R.

In joy and sorrow I am holding your arms
In world so hollow, it is breaking my heart
In joy and sorrow I am holding your arms
In world so hollow it is breaking my heart

And I am holding your arms
And it is breaking my heart
I am holding your arms
And it is breaking my heart

OM

λογια φλασφημα σε ερημικο ξωκλησι
ηδονη που δεν γευτηκα ποτε
σωμα ξενο που δανειστηκα
για μια μοναχα νυχτα...

που γυρνανε η σκεψεις μου
αποψε...
καθως γυρισουν σε ποιο κοσμο
θα με πανε...

βουλωστο μ'ακους...;
δεν ειναι η εποχη ακομα
η αθωωτητα εμπηξε ενα σταυρο
στην μητρα της...
αυτοκτονησε την γεννηση...

βουλωστο μ'ακους
ανθρωπινη μωρια
κακογραμμενο ποιημα
το στομα σου ξερνα...

και ολο σκοτεινιαζει...
και η λυπη στο θρονο ανεβαινει
περνει στεμα-το φορα-και
διαταζει...

κλαψε...

σε βλέπω.

ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Δώστε μου κίτρινο πολύ
όχι σε ράβδους χρυσού αλλά σε ακτίνες ηλίου.

Δώστε μου μία κορώνα

όχι αυτοκράτορα αλλά σοπράνο.

Δώστε μου κι έναν σκοπό

όχι συνόρων μα τραγουδιού

για να δεχθώ κι όλη τη σφαίρα

όχι του όπλου μα του πλανήτη.

ΔΕΛΤΙΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ Αν βρέξει,ίσως να βγει-σα σαλιγκάρι-ένας στίχος καλός.
Άμα χιονίσει,ολόκληρο ποίημα.

Κι αν πάλι ξανοίξει ο καιρός,μόνο μια μέρα ζεστή

για να τη ζήσεις.

Για σήμερα,μονάχα αυτό θα προτιμούσα.

ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ...με τον φόβο μήπως φυσήξει
και σκορπίσουν τα όνειρα-

χνούδια που ξέφυγαν από τη σκούπα του ύπνου.

Αργοσαλεύοντας τα κόκκαλά μου παίρνω μαθήματα ανατομίας

πάνω στο σκελετό του φόβου-να μη φυσήξει.

Κι όπου ανασαίνει η ματιά σου μακριά μου φως,

σε ξαναβρίσκω ακολουθώντας τα τρίμματα της γομολάστιχας

που ξόδεψες πάνω στις λέξεις της αγάπης.

Μην ξυπνήσεις-

ακόμη δεν τέλειωσα το δάκρυ μου

για την αρχή του κόσμου.

Γ.Κ
ΟΜ

Καθε ανοιξη θρυνω τους
χειμωνες που δεν ειμασταν
αγκαλια...
θρυνω τις σκεψεις που δεν ανθισαν
ποτε σαν λεξεις...
θρυνω που οι ματιες μου
δεν σταματησαν επανω σου
και χαθηκαν στο απειρο...
φοβαμαι οτι θρυνω..για καθε
στιγμη που δεν υπηρξα διπλα
σου...
γελω που μονο οταν θρυνω...
μπορω να σε Αγγιζω...

Famous Blue Raincoat
It's four in the morning, the end of December
I'm writing you now just to see if you're better
New York is cold, but I like where I'm living
There's music on Clinton Street all through the evening.
I hear that you're building your little house deep in the desert
You're living for nothing now, I hope you're keeping some kind of record.

Yes, and Jane came by with a lock of your hair
She said that you gave it to her
That night that you planned to go clear
Did you ever go clear?

Ah, the last time we saw you you looked so much older
Your famous blue raincoat was torn at the shoulder
You'd been to the station to meet every train
And you came home without Lili Marlene

And you treated my woman to a flake of your life
And when she came back she was nobody's wife.

Well I see you there with the rose in your teeth
One more thin gypsy thief
Well I see Jane's awake --

She sends her regards.

And what can I tell you my brother, my killer
What can I possibly say?
I guess that I miss you, I guess I forgive you
I'm glad you stood in my way.

If you ever come by here, for Jane or for me
Your enemy is sleeping, and his woman is free.

Yes, and thanks, for the trouble you took from her eyes
I thought it was there for good so I never tried.

And Jane came by with a lock of your hair
She said that you gave it to her
That night that you planned to go clear --

λυπη θα κοιμηθεις σε αδειο σωμα,

το κρεβατι μου δεν θα αποκτησει

την ζεστασια μου αποψε,ολα θα παγωσουν...

οπως το κορμι μου ,οπως ειναι την

καθε φορα που δεν ειναι σε μια αγκαλια...

ομως αυτην την νυχτα ολα θα ειναι διαφορετικα..

αυτην την νυχτα θα μεινει το σκοταδι...

με λευκη σιωπη,θα ντυθουν τα ματια μου...

ΓΕΩ.ΤΖ./ΕΜΜ.ΜΠΟΤ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας