- ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ας πούμε πως γίνομαι Πυθαγόρειος. Θα πρέπει να δεχθώ τις δοξασίες του Πυθαγόρα. Αν αρνηθώ την ψυχή τότε δεν είμαι Πυθαγόρειος. Ορφικός, τις Ορφικές δοξασίες κτλ
Όταν κάποιος πράγματι μεταβάλλει διδασκαλίες ή προσθέτει νέα στοιχεία, γίνεται αιρετικός. Νομίζω πως για να ανήκεις σε μια ιδεολογία, πρέπει υποχρεωτικά να την αφουγκραστείς. Αν διαφωνήσεις, αποχωρείς από την εκκλησία σου ή σε διώχνουν αυτοί.
quote:Δογμα & δοξασία είναι ουσιαστικά το ίδιο = άποψη (ή γνώμη).
Από την άλλη πάλι κάθησα και σκέφθηκα... δεν είναι ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ δογματικοί όλοι οι θρησκευτικοί και φιλοσοφικοί χώροι;Ας πούμε πως γίνομαι Πυθαγόρειος. Θα πρέπει να δεχθώ τις δοξασίες του Πυθαγόρα. Αν αρνηθώ την ψυχή τότε δεν είμαι Πυθαγόρειος. Ορφικός, τις Ορφικές δοξασίες κτλ
Όταν κάποιος πράγματι μεταβάλλει διδασκαλίες ή προσθέτει νέα στοιχεία, γίνεται αιρετικός. Νομίζω πως για να ανήκεις σε μια ιδεολογία, πρέπει υποχρεωτικά να την αφουγκραστείς. Αν διαφωνήσεις, αποχωρείς από την εκκλησία σου ή σε διώχνουν αυτοί.
Πχ Επίκουρος «"ΧΑΙΡΕΤΕ ΚΑΙ ΜΕΜΝΗΣΘΕ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ".» (http://www.epicuros.gr/sheets/istoria.htm )
Από την άλλη και το «αιρετικός» ούτε αναγκαστικά κακό είναι (ο απ. Παύλος πχ αναφέρει χωρίς αρνητική χροιά ότι άνηκε στην «ακριβέστατη αίρεση των Φαρισαίων» και είναι σχετικό – αιρετικό ως προς το δόγμα από το οποίο αποσπάζεται (δι-αιρείται).
Ο ΑΜΕΙΝΙΑΣ είπε:
quote:
Το έθνος άγεται και φέρεται από τρίτους ή τυχάρπαστους,εδώ και πάνω από 2000 χρόνια.
Αυτο δεν σημαίνει, ότι δεν υφίσταται έθνος!
Επομένως, τα σχόλιά σας που ακολούθησαν το κείμενο του ΑΜΕΙΝΙΑ, είναι εκτός θέματος.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:Μπορεί, αλλά και δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα να αιωρούνται. Βρίσκω το να χρησιμοποιούνται «συνθηματικές» εκφράσεις που επιχειρούν να υποτιμήσουν τους συνομιλιτές ή να υποβιβάσουν αυτά που λένε... πιο εκτός θέματος.
Κύριοι!!!Ο ΑΜΕΙΝΙΑΣ είπε:
quote:
Το έθνος άγεται και φέρεται από τρίτους ή τυχάρπαστους,εδώ και πάνω από 2000 χρόνια.Αυτο δεν σημαίνει, ότι δεν υφίσταται έθνος!
Επομένως, τα σχόλιά σας που ακολούθησαν το κείμενο του ΑΜΕΙΝΙΑ, είναι εκτός θέματος.ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Αλλά για να επιστρέψω πάντως στον Λουκιανό, να σημειώσω ότι είναι από τους αγαπημένους μου, και ότι δεν βλέπω τόσο «αντιχριστιανισμό» στα γραπτά του όσο μια όχι-ολότελα-αδικαιολόγητη σκωπτική διάθεση προς τη θρησκευτικότητα (το πως ζούνε δηλαδή οι άνθρωποι τις «απόψεις» τους.) Να σημειώσω επίσης ότι παρά τη όποια αντιθρησκευτιότητα ή αντιχριστιανικότητα τα γραπτά του Λουκιανού έφτασαν στην μέρες χωρίς να τα «κάψουν» «φανατικοί καλόγεροι» που «καίγανε βιβλία εθνικών» όπως το θέλει ο δημοφιλής (αλλά σε μεγάλο βαθμό ανυπόστατος) μύθος.
quote:quote:Μπορεί, αλλά και δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα να αιωρούνται. Βρίσκω το να χρησιμοποιούνται «συνθηματικές» εκφράσεις που επιχειρούν να υποτιμήσουν τους συνομιλιτές ή να υποβιβάσουν αυτά που λένε... πιο εκτός θέματος.
Κύριοι!!!Ο ΑΜΕΙΝΙΑΣ είπε:
quote:
Το έθνος άγεται και φέρεται από τρίτους ή τυχάρπαστους,εδώ και πάνω από 2000 χρόνια.Αυτο δεν σημαίνει, ότι δεν υφίσταται έθνος!
Επομένως, τα σχόλιά σας που ακολούθησαν το κείμενο του ΑΜΕΙΝΙΑ, είναι εκτός θέματος.ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Αλλά για να επιστρέψω πάντως στον Λουκιανό, να σημειώσω ότι είναι από τους αγαπημένους μου, και ότι δεν βλέπω τόσο «αντιχριστιανισμό» στα γραπτά του όσο μια όχι-ολότελα-αδικαιολόγητη σκωπτική διάθεση προς τη θρησκευτικότητα (το πως ζούνε δηλαδή οι άνθρωποι τις «απόψεις» τους.) Να σημειώσω επίσης ότι παρά τη όποια αντιθρησκευτιότητα ή αντιχριστιανικότητα τα γραπτά του Λουκιανού έφτασαν στην μέρες χωρίς να τα «κάψουν» «φανατικοί καλόγεροι» που «καίγανε βιβλία εθνικών» όπως το θέλει ο δημοφιλής (αλλά σε μεγάλο βαθμό ανυπόστατος) μύθος.
Εμένα από την άλλη δεν μπορώ να πω πως μου αρέσει ο Λουκιανός, γιατί είανι καθαρά υλιστής επικούρειος που γελοιοποιεί κάθετι θρησκευτικό.
Θα μπορούσε να μην τα ισοπεδώνει όλα και να διαχωρίσει τους ειλικρινείς και αληθινούς θρησκευόμενους από τους κομπογιαννίτες. Αλλά φαίνεται πως θεωρεί τα πάντα πλην του Επικούρειου απαράδεκτα. Πιστεύω πως είναι καθαρά ένας διάσημος άθεος της εποχής. Όμως είναι χρήσιμη πηγή.
Σχετικά με τον DSM, έδωσε απάντηση. Είπε πως δεν είμαστε αυτήν την στιγμή σε θέση να κατανοήσουμε πως η αρχαία ελληνική θρησκεία δεν είναι εξ' αποκαλύψεως. Και να μας το εξηγήσει δηλαδή, λέει πως δεν θα καταλάβουμε. Όντως περίεργη φαίνεται η απάντησή του, αλλά μάλλον δεν το εννοούσε υποτιμητικά, ίσως μιλάει για κάποια εσωτερική γνώση... έτσι ας το σεβαστούμε αν και δεν συμφωνούμε.
Θα κοιτάξω και κείμενα άλλων νεο-παγανιστών πάνω στο θέμα της αποκάλυψης.
Εσείς αποφασίζετε. Αν παρατηρήσετε τα κείμενα, η Εκκλησία των Ελλήνων στο θρήσκευμα όντας εχθρική στον Χριστιανισμό, συμφωνεί με την χριστιανικη προσέγγιση της αποκάλυψης και του δόγματος. Ο Ρασσιάς του ΥΣΕΕ όχι.
http://www.hellenicreligion.gr/doc/theikadogmata.htm
Αιώνια Θεϊκά Δόγματα
Τα Θεϊκά Δόγματα αποκαλύπτουν στους ανθρώπους την φύση και τις ιδιότητες του όντως Όντος. Αποκαλύπτουν τις σχέσεις των Θεών με τους ανθρώπους. Αποκαλύπτουν τις Κοσμογονικές Αρχές.
Κάποιες φορές το Δόγμα διατυπώνεται αρνητικά: δεν λέει το τί είναι οι Θεοί, αλλά το τί δεν είναι. Και αυτό εξ αιτίας της δυσκολίας του ζητήματος και της περιωρισμένης ανθρωπίνης διανοίας.
Τα Δόγματα της Ελληνικής Θρησκείας αποτελούν την Αυθεντική και Αλάθητη διατύπωση των αναλλοιώτων Θείων Αληθειών. Τα Δόγματα της Ελληνικής Θρησκείας δεν είναι υποκειμενικές, ούτε ρευστές απόψεις.
Τα Δόγματα της Ελληνικής Θρησκείας είναι οι Αιώνιες Θεϊκές Αλήθειες. Δεν είναι εικόνες ή συναισθήματα ή εντυπώσεις ατόμων.
Τα Θεϊκά Δόγματα δεν εμπίπτουν εις την αντίληψη των αισθήσεων. Υπέρκεινται της ανθρωπίνης κατανοήσεως λόγω των περιωρισμένων ορίων της ανθρωπίνης διανοίας. Η ανθρώπινη διάνοια δεν μπορεί να συλλάβει το άπειρον θείον στην ολότητά του.
Ούτε η λογική, ούτε οι αισθήσεις αποτελούν κριτήριο για την Αλήθεια των Θεϊκών Δογμάτων. Και τα δύο λαθεύουν συνεχώς, διότι είναι ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Μοναδική πηγή αληθείας η ερευνητική Πίστη, διότι προέρχεται από τους Θεούς. Και αυτό διότι η λογική μέθοδος δεν πρόκειται να καταλήξει σε συμπέρασμα εκτός και αν κάποιος την τροφοδοτήσει με προτάσεις-υποθέσεις για να βγάλει τα συμπεράσματα που θέλει η λογική. Και τότε το ζήτημα μετακυλίεται στο αν οι προτάσεις-υποθέσεις είναι αληθείς.
Αν κάποιος ξεκινήσει με την υπόθεση «δεν υπάρχουν Θεοί» ή «οι Θεοί είναι φυσικές δυνάμεις», τότε «λογικά» θα καταλήξει σε ανόητα συμπεράσματα.
Η Ελληνική Θεολογία χρησιμοποιεί Θεϊκά Αξιώματα και όχι υποθέσεις από το μυαλό του καθενός ανοήτου ανθρώπου. Για την Ελληνική Θρησκεία, λογικό είναι το τί λένε οι Θεοί και όχι το τί λέει ο κάθε ανόητος άνθρωπος.
Η κατανόηση του Θεϊκού Μεγαλείου γίνεται μόνον δια της συνεχούς ενασχολήσεως με τα Ελληνικά Μυστήρια και με την ακλόνητη Πίστη στην Παντοδυναμία των Θεών.
Στην Ελληνική Θρησκεία δεν υπάρχει αέναος και άγονος αμφισβήτησις. Το μόνο που καταφέρνουν να αμφισβητούν οι σκεπτικιστές είναι η ίδια η ύπαρξή τους.
Η ανθρωπίνη λογική είναι όργανον αναζητήσεως και όχι πηγή γνώσεως, ούτε καν υπέρτατο κριτήριο της Θεϊκής Σοφίας.
Θεοί που έχουν πλασθεί από ανοήτους επικουρείους και ευημεριστές, είναι πεπλασμένοι κατά το μέτρο της δικής τους ανθρώπινης μικρότητος. Αποδίδουν την δική τους ανοησία και μικρότητα στους Θεούς.
Αν κάποιος λέει ότι ξέρει τα πάντα για τους Θεούς, ότι δύναται να τους βυθομετρήσει(άρα ξέρει τα πάντα γι’ Αυτούς), τότε αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο να μάθουμε για τους Θεούς. Όμως αυτό αποτελεί μεγίστη βλασφημία. Όσες ζωές και αν ζήσουμε, ποτέ δεν θα καταφέρουμε παρά να μάθουμε ελάχιστα για τους Θεούς.
Όσοι αξιώνουν να κρίνουν τον ορατό κόσμο και τον Αόρατο Κόσμο με τα ίδια μέτρα και σταθμά, κατεβάζουν το επίπεδο των Θεών στο δικό τους ανθρώπινο επίπεδο. Αγωνίζονται δια μία χίμαιρα, διότι προσπαθούν να ψηλαφίσουν με τα χέρια τους το Πνευματικό Επίπεδο των Θεών.
Οι Θεοί μέσω των Ιεροφαντών κατήργησαν το φρικτό βασανιστήριο της αμφιβολίας, της αμφισβητήσεως περί του θείου γνώσεως. Οι Θεοί παρέδωσαν στους ανθρώπους τα Αιώνια Δόγματά Των. Δεν χωρεί συγχώρεση στην άγνοια και στην αμφισβήτηση των Αιωνίων Θεϊκών Δογμάτων.
http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=faq
Σήμερα έχει επικρατήσει στους χριστιανούς να νοείται σαν «δόγμα», σε πλήρη διαστροφή του αρχαίου όρου που σήμαινε φιλοσοφική θέση, η τυφλή πίστη στην ακατανόητη και από αυτούς τους ίδιους Τριαδικότητα του «Ενός» «Θεού», στη «θεανθρωπική» φύση του Τζεσούα κ.ο.κ.
Υπό αυτή την έννοια, φυσικά η Ελληνική Εθνική Θρησκεία δεν έχει «δόγμα», αλλά είναι περισσότερο ένας τρόπος θέασης των πραγμάτων.
Δεν είναι ωστόσο κάτι το ασαφές ή μία συρραφή από μυθο-θεολογικές αφηγήσεις, αλλ' αντιθέτως βασίζεται σε πολύ συγκεκριμένες αρχές, βασισμένες στη λογικότητα και την επιστημονική γνώση.
Το δικό μας «δόγμα» είναι η υποχρέωση όλων των ανθρώπων να ομιλούν και να πράττουν λογικά ως ένδειξη σεβασμού προς τoν παγκόσμιο Λόγο, η έντιμη σχέση απέναντι σε όλα τα πλάσματα της δημιουργίας, η Ανεκτικότητα προς όλες τις απόψεις που εκφράζονται με λογικό τρόπο, η δια βίου Παιδεία, ο σεβασμός του Μέτρου, η διαρκής μελέτη του Κόσμου και του εσωτερικού Ανθρώπου.
Ποια είναι τα Ιερά Βιβλία της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας;
Εμείς δεν έχουμε ένα «Ιερό» Βιβλίο που να περιέχει κάποιους καθ΄ υπαγόρευσιν ή εξ αποκαλύψεως «Θεού» λόγους που ρυθμίζουν την υπακοή μίας δούλης ανθρωπότητας σε έναν επουράνιο δικτάτορα, αλλ' αντιθέτως χιλιάδες βιβλία που εξαιτίας ακριβώς του μεγάλου αριθμού τους εγγυώνται την πληρεστέρα παρουσίαση της Αλήθειας.
Ιερά βιβλία είναι για εμάς το σύνολο της Εθνικής Ελληνικής (Αρχαιοελληνικής) Γραμματείας, όσα τουλάχιστον βιβλία δεν εξαφανίσθησαν στις πυρές των σκοταδιστών χριστιανών. Τα βιβλία αυτά, αποτελούν το πύκνωμα του ανθρώπινου λόγου στην προσπάθεια του να ερμηνεύσει τον Κόσμο με έγκυρο και αρεστό στους Θεούς τρόπο, δηλαδή λογικό.
Το πιθανότερο είναι το υπόλοιπο 3% να σώθηκε κατά λάθος κι όχι από επιλογή....
Εξαίρεση σε αυτήν την άποψη πιθανόν να είναι τα έργα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη λόγω της ευρείας διάδοσης τους,αλλά και του περιεχομένου τους,το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά το δοκούν,αναλόγως των αναγκών της κάθε εποχής.
Προφανώς λοιπόν στον Λουκιανό δεν χαρίστηκε κανείς.
Μάλλον τη ...σκαπούλαρε τυχαίως.
Σημείωση:
Η αυτογνωσία για να επιτευχθεί,πρέπει πρώτα να συνειδητοποιηθεί η έλλειψή της.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
quote:Είναι λίγο αστεία αυτή η προσπάθεια μπροστά σε χειροπιαστή απόδειξη ότι υπάρχουν αντιχριστιανικά έργα που κανένας δεν έκαψε (και που δείχνουν ότι το περιστασιακό ήταν μάλλον το κάψιμο) να έρχεται κάποιος με εικασίες "τυχαίο" "κατά λάθος" (αβάσιμα πράγματα κι όχι χειροπιαστά).
Τα τελευταία 2200 χρόνια περίπου έχει καταστραφεί-εξαφανιστεί πάνω από το 90% (προς το 97% κατά τους περισσότερους) από την αρχαιοελληνική γραμματεία.Το πιθανότερο είναι το υπόλοιπο 3% να σώθηκε κατά λάθος κι όχι από επιλογή....
Κάποτε είχα κάνει μια στατιστική ανάλυση γιατί γιατί στ'αλήθεια ήθελα να ξέρω το βαθμό της ευθύνης της χριστιανικής, τα αποτελέσματα δεν έδειχαν κάτι πέρα από τον παράγοντα του είδους, αν δεν ήταν αυτοί θα ήταν άλλοι... αν το βρω - μπορεί κάποτε να το ανέβασα σ'αυτό το φόρουμ... φυσικά ήταν περιορισμένη αλλά ενδεικτική.
! Το βρήκα ήταν πράγματι σ'αυτό το φόρουμ
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10158&ARCHIVE= το 2009
Ιδού μια περίληψη με ολίγον απντέιτ
ΠΩΣ ΧΑΘΗΚΕ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ;
...
Επειδή το θέμα με απασχόλησε και επειδή έχω κάνει κάποια σχετική έρευνα αποφάσισα να παρουσιάσω τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, συνοπτικά.
...
Από προσωπικό ενδιαφέρον θέλησα να δω το πόσο αυτά αληθεύουν.
Διαπίστωσα πάνω απ' όλα ότι είναι σχεδόν αδύνατον να δώσουμε απόλυτη οριστική απάντηση με βάση τα διαθέσιμα ιστορικά δεδομένα, γιατί είναι αντιφατικά και ανεπαρκή. Η κάθε “ερμηνεία” αφήνει αρκετά ερωτηματικά. Τόσα ώστε να υπάρχει χώρος για ερμηνείες ανάλογες με τα γούστα και τις επιθυμίες μας. Αν θέλουμε να βρούμε κάψιμο βιβλίων, θα βρούμε. Υπάρχουν σίγουρα ενδείξεις που δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση. Αν θέλουμε να μη βρούμε, και πάλι μπορούμε να εξηγήσουμε τα δεδομένα διαφορετικά. Γιατί αδιαμφισβήτητη μαζική καταστροφή βιβλίων δεν φαίνεται να υπήρξε - πέρα από βιβλία-ως-παράπλευρη απώλεια σε συγκρούσεις.
Μπροστά σ' αυτό το αδιέξοδο κατέληξα σε μια διαφορετική προσέγγιση: τη μαθηματική!
Η ιδέα μου γεννήθηκε όταν καθώς διάβαζα τους “Βίους Φιλοσόφων” του Διογένη “Λαέρτιου”.
Είδα εκεί ότι από την εποχή του ακόμα – αιώνες πριν αρχίσει η “επικράτηση” του χριστιανισμού – πολλά αρχαία βιβλία είχαν χαθεί. Θυμήθηκα τότε ότι είχα διαβάσει (σε κάποια εισαγωγή της Ποιητικής, νομίζω*) ότι τα περισσότερα βιβλία του Αριστοτέλη (για παράδειγμα) ήταν ήδη χαμένα λίγα χρόνια μετά το θάνατό του. Σίγουρα τότε δεν υπήρχαν “χριστιανοί” για να τα κάψουν! Τα βιβλία λοιπόν χάνονται ακόμα κι αν δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι ή συγκρούσεις.
Το ίδιο ίσχυε διαπίστωσα και για πολλά άλλα βιβλία της αρχαιότητας. Είναι φανερό και λογικό ότι κάποια “φθορά” στον αριθμό βιβλίων που επιβιώνουν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πριν καταλογίσουμε ευθύνες για καταστροφή βιβλίων. Φθορά που επιβάλλεται από το χρόνο, τις συνθήκες, τις ιστορικές συγκυρίες κτλ.
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Γενικά είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι σήμερα έχουμε τα χέρια μας ένα 10% από το σύνολο της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας της χιλιετίας μεταξύ 500 π.Χ και 500 μ.Χ.
(Δείτε http://www.mlahanas.de/Greeks/TLLiterature.htm).
Μερικών, όπως του Αριστοτέλη, τα βιβλία επιβίωσαν σχεδόν όλα (όλα όσα τουλάχιστον ήδη υπήρχαν στα Ρωμαϊκά χρόνια). Άλλων χάθηκαν ολοκληρωτικά.
Η απώλεια βιβλίων φαίνεται να μην έχει “ιδεολογικά” ή θρησκευτικά κίνητρα – εκτός εξαιρέσεων**. Δηλαδή σώθηκαν βιβλία Ελληνικής “παγανιστικής” φιλοσοφίας ή και θεογονίες, των προχριστιανικών αιώνων, ή και αντιχριστιανικού περιεχομένου, αλλά και χάθηκαν βιβλία μεταγενέστερων χριστιανών συγγραφέων που λογικά θα έπρεπε να είχαν διατηρηθεί.
Είδα ακόμη ότι από τα έργα ονομαστών της αρχαιότητας όπως ο Ευριπίδης (στον οποίο αποδίδονταν περίπου 90 έργα) ήδη στην την ρωμαϊκή εποχή (500 χρόνια μετά) επιβίωναν λιγότερα (γύρω στα 70 του Ευριπίδη).
Αυτό δείχνει ότι η εξήγηση για την απώλεια της γραπτής κληρονομιάς δεν είναι τόσο απλοϊκή όσο η κατηγορία “τα έκαψαν οι χριστιανοί” αφού σημαντικές ήταν οι απώλειες και πριν την εμφάνιση του χριστιανισμού.
Ο ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Από συγγραφείς των οποίων το έργο διατηρήθηκε τμηματικά – όπως του Ευριπίδη που προανέφερα – μπορεί να βγει κάποιο συμπέρασμα και να “υπολογιστεί” έτσι χοντρικά ο ρυθμός απώλειας στο χρόνο.
Αν δηλαδή από τα 90 έργα του Ευριπίδη, 500 χρόνια μετά είχαν χαθεί κάπου 20 κι έμεναν 70 με τη “μέθοδο των τριών” θα μπορούσε να υπολογιστεί πόσα θα έμεναν μετά άλλα 500 χρόνια; Και άλλα 500; και άλλα 500; Μέχρι το 1500 περίπου όταν η ανακάλυψη της τυπογραφίας σταθεροποίησε οριστικά τον αριθμό των βιβλίων που επιβίωναν.
Αν λοιπόν γύρω στο έτος 100, έμεναν από τα 90 (-20 =) 70 βιβλία του Ευριπίδη, τότε γύρω στο 600 θα απέμεναν (χωρίς να λογαριαστεί η επίδραση του χριστιανισμού) γύρω στα 50. Κατά το 1100 θα έπρεπε να είχαν απομείνει καμιά 30αριά και κατά το 1500, πάνω κάτω 12. Σήμερα έχουμε στα χέρια μας 19 έργα του Ευριπίδη. Που σημαίνει ότι κατά τα χριστιανικά χρόνια όχι μόνο επιβίωσαν τα έργα του αλλά και ότι ο ρυθμός απώλειας ήταν μικρότερος από αυτό το ρυθμό απώλεια των προχριστιανικών χρόνων!
Ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη ότι Ευριπίδης ήταν δημοφιλής και ότι ο ρυθμός απώλειας άλλων συγγραφέων ήταν διαφορετικός και πάλι καταλήγουμε στο ότι η διαφορά – αν υπάρχει – θα είναι μικρή.
Δηλαδή, αν δεν είχε υπάρξει ο χριστιανισμός θα είχαμε σήμερα και πάλι μόνο ένα 10% της χαμένης αρχαίας Ελληνικής γραμματείας. Παρουσιάζω εδώ το μέσο όρο.
...
...
ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Το βασικό συμπέρασμα είναι προφανές. Οι κατηγορίες ότι ο χριστιανισμός ευθύνεται για την καταστροφή των αρχαίων Ελληνικών βιβλίων είναι πιο αστήρικτες από άλλες απόψεις που επιχειρούν να διαπιστώσουν τους πραγματικούς λόγους.
Από τα παραπάνω κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο Χριστιανισμός δεν ευθύνεται για την απώλεια της αρχαίας Ελληνικής κληρονομιάς παρά μόνο ως ένα ιστορικό γεγονός ανάμεσα σε πολλά άλλα, που όλα μοιράζονται ασφαλώς κάποια ευθύνη, ιστορικής όμως μορφής – και αναπόφευκτης – όχι ως κάποια καταστροφική ιδεολογία.
Η προσωπική μου άποψη - που διαμορφώθηκε από μελέτη που δεν είχε σκοπό να αθωώσει ή να καταδικάσει το χριστιανισμό - μάλλον τα συμπεράσματα διαμόρφωσαν την άποψη - είναι ότι η μεγάλες απώλειες αρχαίων βιβλίων σημειώθηκαν:
1. Στο κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδριας στις συγκρούσεις Κλεοπάτρας_Κάισαρας με επίδοξους διάδοχους της Αιγύπτου (προχριστιανικά)
2. Στην Αραβική κατάκτηση της Αιγίπτου και της Μέσης Ανατολής (Αντιόχειας κτλ).
3. Στην κατάληψη της Κων/πολης το 1204 - αυτή φαίνεται να ήταν και η μεγαλύτερη καταστροφή βιβλίων - συγγραφείς του 10ου-11ου αιώνα αναφέρουν βιβλία (πχ Σαπφούς) που από τον 13ο θεωρούνταν πια χαμένα.
4. Στην κατάληψη της Κων/πολης το 1453 - αυτή μικρότερης σημασίας - φαίνεται ότι οι περισσότεροι Έλληνες διανοούμενοι είχαν ήδη φύγει στη Δύση (ή είχαν φυγαδεύσει τα βιβλία τους) που πλημμύρισε τα επόμενα χρόνια από Ελληνικά χειρόγραφα.
Δύο μικρότερης ακόμα σημασίας περίοδοι όπου υπήρχε απώλεια βιβλίων αλλά όχι τόσο καταστροφική όσο ορισμένοι παραουσιάζουν ήταν
5. Οι ταραχές χριστιανών-παγανιστών στην Αλεξάνδρια της εποχής του Θεοδόσιου (που όμως φαίνεται να είχε μεταφέρει βιβλία την Κών/πολη, στο κάψιμο του Σεραπίου θα κάηκαν βιβλία, αλλά δεν κάηκε για να καούν τα βιβλία)
6. Η Εικονομαχία όπου φαίνεται να υπήρξε καταστροφή βιβλίων αντιπάλων (πιθανά με άλλα βιβλία ως παράπλευρη απώλεια).
Edited by - panpam on 17/07/2013 21:29:24
quote:
Αν δηλαδή από τα 90 έργα του Ευριπίδη, 500 χρόνια μετά είχαν χαθεί κάπου 20 κι έμεναν 70 με τη “μέθοδο των τριών” θα μπορούσε να υπολογιστεί πόσα θα έμεναν μετά άλλα 500 χρόνια; Και άλλα 500;
Με την απλή μέθοδο των τριών, ίσως να μπορεί να υπολογισθεί, ο αριθμός των αυνανισμών, ενος ατόμου, κατα την διάρκεια της ζωής του.
Σε καμία περίπτωση ο αριθμός διασωθέντων έργων, π.χ. του Ευριπίδη, σε βάθος εκαντονταετιών.
Μπορώ να αποδείξω το ανωτέρω, ώς εξής:
Σε μια μέρα, μπορεί κάποιος να κάψει 50 βιβλία του Ευριπίδη.
Δεν μπορεί κανείς να αυνανισθεί 50 φορές, σε μια μέρα!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Η προσωπική μου άποψη - που διαμορφώθηκε από μελέτη που δεν είχε σκοπό να αθωώσει ή να καταδικάσει το χριστιανισμό - μάλλον τα συμπεράσματα διαμόρφωσαν την άποψη - είναι ότι η μεγάλες απώλειες αρχαίων βιβλίων σημειώθηκαν:
1. Στο κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδριας στις συγκρούσεις Κλεοπάτρας_Κάισαρας με επίδοξους διάδοχους της Αιγύπτου (προχριστιανικά)
2. Στην Αραβική κατάκτηση της Αιγίπτου και της Μέσης Ανατολής (Αντιόχειας κτλ).
3. Στην κατάληψη της Κων/πολης το 1204 - αυτή φαίνεται να ήταν και η μεγαλύτερη καταστροφή βιβλίων - συγγραφείς του 10ου-11ου αιώνα αναφέρουν βιβλία (πχ Σαπφούς) που από τον 13ο θεωρούνταν πια χαμένα.
4. Στην κατάληψη της Κων/πολης το 1453 - αυτή μικρότερης σημασίας - φαίνεται ότι οι περισσότεροι Έλληνες διανοούμενοι είχαν ήδη φύγει στη Δύση (ή είχαν φυγαδεύσει τα βιβλία τους) που πλημμύρισε τα επόμενα χρόνια από Ελληνικά χειρόγραφα.Δύο μικρότερης ακόμα σημασίας περίοδοι όπου υπήρχε απώλεια βιβλίων αλλά όχι τόσο καταστροφική όσο ορισμένοι παραουσιάζουν ήταν
5. Οι ταραχές χριστιανών-παγανιστών στην Αλεξάνδρια της εποχής του Θεοδόσιου (που όμως φαίνεται να είχε μεταφέρει βιβλία την Κών/πολη, στο κάψιμο του Σεραπίου θα κάηκαν βιβλία, αλλά δεν κάηκε για να καούν τα βιβλία)
6. Η Εικονομαχία όπου φαίνεται να υπήρξε καταστροφή βιβλίων αντιπάλων (πιθανά με άλλα βιβλία ως παράπλευρη απώλεια).Edited by - panpam on 17/07/2013 21:29:24
Πολύ σωστό. Κρίμα που δεν μπορούν να το κατανοήσουν κάποιοι.
Όσο για το τι καταστρέψανε οι Χριστιανοί...
εδώ πέρα η Ορθοδοξία και ο Καθολικισμός κατηγορούνται απο τους Διαμαρτυρόμενους ως αιρετικές πόρνες του παγανισμού... πως είναι δυνατόν να μισούσαν τα παγανιστικά βιβλία έτσι ώστε να θέλουν τόσο πολύ να τα κάψουν;