- ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ο ολυμπιακός ύμνος

Ο ολυμπιακός ύμνος γράφτηκε το 1896 από τον μεγάλο έλληνα ποιητή Κωστή Παλαμά και μελοποιήθηκε από τον σπουδαίο μουσουργό Σπύρο Σαμάρα.
Ανακρούστηκε για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) τον αναγνώρισε οριστικώς ως ολυμπιακό σύμβολο το 1958 στην 55η σύνοδό της στο Τόκιο και η παρτιτούρα του ύμνου κατατέθηκε στην έδρα της ΔΟΕ στη Λωζάννη.

« Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνέ Πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού.
Κατέβα φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού.
Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
και με το αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί.
Κάμποι βουνά και θάλασσα φέγγουνε μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στον ναό εδώ προσκυνητής σου,
αρχαίο πνεύμα αθάνατο κάθε λαός. »

Το σύνθημα των Αγώνων

«Citius. Altius. Fortius» (Πιο γρήγορα. Πιο ψηλά. Πιο δυνατά). Είναι το σύνθημα των Ολυμπιακών Αγώνων και απευθύνεται σε όλα τα μέλη του ολυμπιακού κινήματος καλώντας τα να ενεργούν σύμφωνα με το ολυμπιακό πνεύμα.

Η ολυμπιακή φλόγα

Η αφή της ολυμπιακής φλόγας και η λαμπαδηδρομία έγιναν για πρώτη φορά το 1936 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Η ιδέα ήταν του γερμανού καθηγητή Καρλ Ντιμ και γεννήθηκε όταν είδε παράσταση λαμπαδηδρομίας σε αρχαίο ελληνικό κεραμικό. Η αφή γίνεται πάντα στον ναό της Ηρας στην Αρχαία Ολυμπία. Η είσοδος του τελευταίου λαμπαδηδρόμου στο ολυμπιακό στάδιο της εκάστοτε διοργανώτριας πόλης και το άναμμα του βωμού σηματοδοτούν ουσιαστικά την έναρξη των αγώνων.

Ας είμαστε λοιπόν πιο μεγαλόκαρδοι μπροστά σε αυτή τη παγκόσμια γιορτή του Ελληνισμού, και σίγουρα κανείς απο τους υπευθύνους της οργάνωσης δέν ενήργησε ως αιθεροβάμων.

Να'σται καλά.

quote:

---

Συμμετεχοντας σε πολλες συζητησεις για το συγκεκριμενο θεμα εχει γεννηθει σε ολους η απορια και ο προβληματισμος γιατι να πραγματοποιηθει η αφη στις 25 Μαρτιου και να μετατεθει η εθνικη γιορτη στις 26.Γιατι να μην γινει η αφη στις 26? Μια ευλογη απορια που προτρεπει σε προβληματισμο και οχι γκρινια αγαπητη μου.

---

Μήπως καλό μου ξέρεις τι μέρα πέφτει η 25 Μαρτίου?
Για να σε βοηθήσω λιγάκι πέφτει στο μέσο της εργασιακής βδομάδας σε μια μέρα που αρχίζει από Π...(ναι μπράβο καλά το κατάλαβες πέφτει Πέμπτη!).
Δεν ξέρω τι λες εσύ καλό μου και ούτε ξέρω καν ξέρω αν είσαι εργαζόμενη...αυτό όμως που ξέρω είναι ότι το όνειρο κάθε εργαζόμενου είναι ένα Παρασκευο-Σαββατοκύριακο...
Ελπίζω τώρα να σου λύθηκε η απορία...
Δεν είναι δύσκολο να το σκεφτούμε εκτός και εάν είμαστε κακοπροαίρετοι και θέλουμε να δημιουργούμε πρόβλημα εκ του μηδενός

"Τάδε έφη Avallon"

quote:

---

Οχι απλα ειμαι εργαζομενη,ειμαι εργαζομενη με το παραπανω αλλα δεν υπαρχει λογος να απολογηθω σε εσενα και ειδικα μετα απο τα οσα τοσο απλοικα και ωρα ειπες

---

Mη κουράζεσε τόσο πολύ καλό μου παιδί...
Θα πάθεις καμμιά υπερκόπωση...
Αλήθεια τώρα από την δουλειά σου μας γράφεις? Αυτή τη δουλειά που σε κουράζει πολύ?
Α! ξέχασα! υπάρχουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι που δε χρειάζεται να περιμένουν τα Παρασκευοσαββατοκύριακα αφού έχουν την τάση να μετατρέπουν αυθαίρετα όλες τις αργίες σε τετραήμερα!

"Τάδε έφη Avallon"

... Βέβαια η θετική Σκέψη προϋποθέτει κάτι...

Συγνώμη αν σου έβαλα δύσκολα... δε θα το ξανακάνω...καλή συνέχεια στις δυο σου δουλειές...

"Ειρηνη υμιν αδελφαι μου", οπερ μεθερμηνευομενον σημαινει, "δαγκωστε η μια το λαρυγγι της αλλης"!

Μίλησε η Skorpina για.......ευλογημένη επανάσταση!! Δεν μας είπε μόνο ενα: για ποιανού "ευλογία" μιλάει? Μήπως του παπαδαριού ?

Για να δούμε λίγα, ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΓΝΩΣΤΑ!

Διότι ο Βυζαντινισμός και ο Ελληνισμός ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝΕ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ.

Είναι γνωστή η τάση παραχάραξης των ιστορικών γεγονότων της επαναστάσεως του αφυπνισμένου ελληνικού έθνους του 1821 από το ρωμαίικο γένος των ορθοδόξων (κατάλοιπο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) το οποίο υπό την ηγεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της παλιάς αριστοκρατίας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που είχε συνείδηση ρωμαίικη (ρωμαϊκή) και όχι ελληνική, έβλεπε τα σχέδια και τους αγώνες για την δημιουργία ελληνικού κράτους ως εμπόδιο στα δικά της φιλόδοξα σχέδια (Η «περίφημη» εικόνα περί «Ρωμανίας», στην οποία θα υπάγονται όλα τα ορθόδοξα έθνη της Βαλκανικής, με συνδετικό κρίκο όμως όχι το έθνος αλλά τη θρησκεία και την Ορθοδοξία, με πνευματική και πολιτική εξουσία στην γενέτειρα του καισαροπαπισμού Κωνσταντινούπολη).

Δεδομένου ότι δεν ήτανε το ευκολότερο πράγμα να ξαναγράψουνε την ανεπιθύμητη ιστορία των Ελλήνων αγωνιστών του 1821, που αγωνίστηκαν πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος για το όραμα της παλιγγενεσίας και αναδημιουργίας του Ελληνικού Έθνους κατά τα συμφέροντα της Ρωμιοσύνης, προχώρησαν σε πιο «διπλωματικές» λύσεις και ενέργειες, όπως στην άρση του Αυτοκέφαλου, την έμμεση επιβολή της ρωμαίικης συνείδησης στο λαό αντί της ελληνικής υπό την μάσκα του έλλληνοχριστιανισμού, καθώς και στον….. «εξαγνισμό» και την «επαναδιατύπωση» κατάπτυστων κειμένων που δεν πέτυχαν τους «ευγενείς» στόχους των φαναριωτών, πλην όμως παρέμειναν σε……κυκλοφορία!

Ένα τέτοιο «μνημείο» πατριωτισμού αποτελεί και το κείμενο του αφορισμού των Αλεξάνδρου Υψηλάντη και Μιχαήλ Σούτσου, όπου αφού συμβουλεύει τους λοιπούς αγωνιστές του επαναστατικού κινήματος να ξαναγίνουν πιστοί ραγιάδες όπως όρισε ο Θεός, υπεγράφη από τον Γρηγόριο Ε΄ και τους άλλους «αγίους» ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, ώστε να προκαλεί πραγματική φρίκη!

Δεν θα επεκταθώ στο περιεχόμενο του κειμένου του αφορισμού κατά των πρωτεργατών της Επαναστάσεως του 1821, μία άσκοπη και περιττή κίνηση που υποδηλώνει την γνησιότητα των εκφραζομένων στο κείμενο αυτό απόψεων των, διότι κάτι τέτοιο μόνο αηδία προκαλεί....

(Στο σημείο αυτό θα πρέπει ίσως να συλλογισθούμε ότι σύμφωνα και με τις Αποστολικές εντολές, …”Πάσα ψυχή έξουσίας ύπερεχούσαις ύποτασσέσθω. Ού γάρ έστι έξουσία εί μη από θεού” {Προς Ρωμαίους 13,1} δεν κάνει τίποτα το κακό ή ενάντια στην Θρησκεία του ο Γρηγόριος Ε΄, παρά διαφυλάττει τα κεκτημένα!)


Κατ’αρχάς θα πρέπει να τονιστεί ότι η τουρκόφιλη στάση της Μεγάλης Εκκλησίας συνεχίστηκε και μετά τον Γρηγόριο Ε΄, και άφησε μάλιστα ανεξίτηλα τα σημάδια της στον χρόνο. Ο διάδοχος του Άνθιμος Γ΄(1822-1824) εξορίστηκε γιατί δεν μπόρεσε να κατευνάσει τους επαναστατημένους Έλληνες. Τον διαδέχθηκε ο Χρύσανθος, ο οποίος δημοσίευσε εγκύκλιο προς τους επαναστατημένους Έλληνες και ιδιαίτερα προς τους Κρητικούς και τους Αγιορείτες μοναχούς, συμβουλεύοντας τους να ειρηνεύσουν με τους τούρκους. Κατά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, ο πατριάρχης Άγαθάγγελος ζητούσε από τους Έλληνες να έλθουν σε συνεννόηση με την Τουρκία και να μη δεχθούν τη συμφωνία των προστάτιδων δυνάμεων (6 Ιουλίου 1827), με την οποία η Έλλάς ανακηρυσσόταν αυτοκέφαλο κράτος!

Ένας ακόμα αφορισμένος αγωνιστής του 1821 είναι και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος (το κατάπτυστο κείμενο του αφορισμού του υπεγράφη “ Την δ΄ Ιουνίου αωκβ΄ έν Άργει, από τον Μίνιστρο της θρησκείας, Ό Άνδρούσης Ίωσήφ”) ο οποίος κυνηγήθηκε άγρια από την Εκκλησία ως “περιφρονητής της θρησκείας και βάρβαρος”, αφού είχε εκτελέσει έναν αρχιμανδρίτη, τον Παπαναστάση, επειδή προπαγάνδιζε υπέρ της υποταγής στην «νόμιμη» Τουρκική κυβέρνηση και μετέφερε διατάγματα αμνηστείας, προς διευκόλυνση των «πατριωτικών» και «αγωνιστικών» σκοπών του Πατριαρχείου! (Κόκκινος, τ.Ζ΄σελ. 134).

Για του λόγου το αληθές, εάν δηλαδή τελικά προσπαθούσε το Ιερατείο να «αποσοβήσει» καταστάσεις ή ήτανε οι πραγματικές τους απόψεις που διατύπωναν, ας παραθέσουμε ένα απόσπασμα από την συντηρητικών απόψεων εφημερίδα της εποχής «Εύαγγελική Σάλπιγξ» (ρωμαιοχριστιανικών συμφερόντων, κυκλοφορούσε αρχικά στο Ναύπλιο και αργότερα μετακόμισε στην πρωτεύουσα) η οποία μέσα από τις στήλες της υμνεί την περίοδο της τουρκοκρατίας! “ Και τα μεν πολιτικά ήθη βλέπομεν καθ’ήμέραν έλεεινά. Των δε οικιακών και κοινωνικών εκδηλούνται κηλίδες και νοσήματα ανήκουστα ή μόλις ακουστά πρίν της επαναστάσεως…” (Εύαγγελική Σάλπιγξ αρ.φ. 15,14/11/1836)

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟ ΚΑΡΔΕΡΙΝΗ

Το όραμα της αναδημιουργίας του Ελληνικού Έθνους προσπαθούσε όμως να το ματαιώσει η Ορθόδοξος Εκκλησία και πολύ παλαιότερα. Το 1805 ο πατριάρχης Καλλίνικος εξαπέλυσε αφοριστική εγκύκλιο κατά των επαναστατών. Την ίδια χρονιά ο Κατσαντώνης συγκρούεται στην Κρύα Βρύση Εύρυτανίας με επίλεκτο σώμα εκατό μαχητών κατά τριακοσίων Τουρκαλβανών οι οποίοι και υφίστανται πανωλεθρία.

Τον Ιούλιο του 1807 στην θέση Γούστρες του Ξηρομέρου δέχεται συνδυασμένη επίθεση δύο χιλιάδων Τουρκαλβανών, υποχωρεί και καταφεύγει στην Λευκάδα. Επιστρέφοντας στην Ρούμελη θα συνεχίσει τον αμείλικτο αγώνα του κατά των κατακτητών, αλλά έχοντας προσβληθεί από εύλογιά και ανήμπορος να πολεμήσει αποσύρεται στο σπήλαιο “ Μοναστηράκι” των Αγράφων. Το μυστικό έως τότε κρυσφήγετο του αετού της Ρούμελης θα προδοθή στον Τουρκαλβανό μουχουρτάρη Άγο Βασσιάρη από τον καλόγερο Καρδερίνη είς εκτέλεση της αφοριστικής εγκυκλίου του Πατριαρχίου!
Ο Κατσαντώνης, μαζί με τον Χασιώτη, παραδόθηκαν στον Αλή Πασά Ιωαννίνων όπου και βρήκανε μαρτυρικό θάνατο.

Ο εθνικός μας ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης στο ποίημα του «Ο Κατσαντώνης» της σειράς «Μνημόσυνα» αναφέρει: “Ένας παπάς τον πρόδωκε /μαχαίρι να του γένη/η κοινωνιά που τώβαψε τ’ αφωρισμένο στόμα/θηλειά κι αστρίτης στον λαιμό τ’άγιο του πετραχήλι/να μη βρεθή πνευματικός να τον ξεμολογήση/κι’αγαπημένα δάχτυλα τα μάτια να του κλείσουν”
Στον πρόλογο του ποιήματος του ονομάζει ως προδότη τον καλόγερο Κεδρινό. Για προδοσία μιλούν σε αντίστοιχα έργα τους οι Τ.Κανδηλώρος, Κ.Ζησίου, CI.Fauriel, J.Emerson, ο Κ.Ράμφος στο «Κατσαντώνης, κλέφτικον επεισόδιον» (1862), καθώς και ο Π.Βασιλείου στο «Βίος Κατσαντώνη» (1809-β΄έκδοση σχολ.1963).

Από ότι μπορούμε να διαπιστώσουμε, ούτε στα ξαφνικά γεννήθηκαν οι «απόψεις» του Γρηγορίου Ε΄ περί των αγωνιστών του 1821, δεδομένου ότι το Ιερατείο ήτανε ξεκάθαρα κατά της ίδρυσης ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, αλλά ούτε και αποσκοπούσε μια τέτοια κίνηση στο να «αποσοβήσει» οτιδήποτε, παρά απλά έλεγαν, έγραφαν και εκτελούσανε αυτά που πίστευαν! Οι ιστορικές αλήθειες βλέπετε δεν είναι πάντοτε ευχάριστες για όλους.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΖΟΡΜΠΑ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΑΠΟ ΜΟΝΑΧΟΥΣ

Ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης, γνωστός με το προσωνύμιο Ζορμπάς, ήταν ο μικρός αδελφός του Γέρου του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Το 1805, όπως προείπαμε, ο πατριάρχης Καλλίνικος εξαπέλυσε αφοριστικό επιτίμιο, το οποίο κοινοποιήθηκε σε όλες τις εκκλησίες της χερσονήσου του Αίμου. Οι κλέφτες και οι αρματολοί απομονωμένοι από φίλους και συμμάχους ήρθαν σε απελπιστική κατάσταση. Η Ύψηλή Πύλη και η Ορθόδοξος Εκκλησία είχαν λάβει από κοινού την απόφαση για την εξολόθρευση και τον αφανισμό τους.

Τότε ο Θ.Κολοκοτρώνης για να τους σώσει, τους χώρισε σε μικροομάδες-μπουλούκια με σκοπό να μεταβούν στη Μάνη και από εκεί στην Ζάκυνθο, μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα. Ο Ζορμπάς μαζί με πέντε παλικάρια πήγαν στην μονή της Παναγίας των Αίμυαλών, έξω από την Δημητσάνα. Εκεί τους έκρυψαν οι καλόγεροι στον ληνό, στο πατητήρι του αμπελιού, προσφέροντας τους νερό και τροφή. Εκτελώντας όμως τον πατριαρχικό αφορισμό τους προδώσανε στους Τούρκους!

Οι Τούρκοι τους έκοψαν τα κεφάλια, τα έμπηξαν σε κοντάρια και τα περιέφεραν στην Δημητσάνα, το Ζυγοβίστι και τέλος στην Τρίπολη, όπου και τα κρέμασαν στον μεγάλο πλάτανο της πόλης για εκφοβισμό των κατοίκων.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματα του (σελ.22) αφηγείται: “…ο Γιάννης επήγε είς τους Αίμυαλούς, στο μοναστήρι, του έδωκε ένας καλόγερος φαγί κι έπειτα επήγε κι έδωσε είδησιν είς τους Τούρκους, επήγαν τον πολιόρκησαν είς τον ληνόν και τον εσκότωσαν”.
Βέβαια, και εδώ είχε το Ιερατείο……κάθε λόγο να «αποσοβήσει» την κατάσταση κύριε Μπερνίτσα, πράγμα και που έγινε: η πλάκα που είναι εντοιχισμένη στο σημείο αναγράφει, ΛΗΝΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΟΝΑΙΩΝ_ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΑΓΩΝΑΝ ΕΠΕΣΑΝ ΠΡΟ ΤΟΥ ΛΗΝΟΥ ΤΟΥΤΟΥ ΤΗΝ 1ΗΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1806 ΕΞ ΚΛΕΦΤΑΙ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΑΙΟΙ ΥΠΟ ΤΟΝ Γ.ΖΟΡΜΠΑΝ

Θαυμάστε τους! θαυμάστε τους..."ελληνοχριστιανούς Αποστόλους της αγάπης"!

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η επανάσταση του 1821 ξεκίνησε αρχικά στις 17 Μαρτίου στην Άρεόπολη Λακωνίας (Τσίμοβα) με θερμό επεισόδιο. Ακολούθησε η απελευθέρωση του Αίγίου στις 21 Μαρτίου και στις 23 Μαρτίου η απελευθέρωση της Καλαμάτας. Εκ των υστέρων η Ορθόδοξος Εκκλησία της νεοδημιουργηθείσας Ελλάδος, για να ταυτίση την επανάσταση με τον «Εύαγγελισμόν» της και για να παρουσιάσει μία «δήθεν» πατριωτική της στάση, κατασκεύασε το ψεύδος της Αγίας Λαύρας.

Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι την ιστορία την γράφουνε (κυριολεκτικά!) οι νικητές……

Σας κούρασα ενδεχομένως, αλλά καλά είναι να ξέρουμε ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΑΝΕ και αν ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΝ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ.