- Φιλία - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Τώρα μας έχει φάει η ψευτιά και η αδικία. Επικρατεί το συμφέρον το οποίο έχει εκτοπίσει όλους τους δεσμούς ανάμεσα σε μια "πραγματική φιλία"!
Φίλος είναι αυτός που θα πονέσει για σ'ένα και θα κλάψει μαζί σου σε μια δύσκολη στιγμή. Δεν θα είναι μόνο σε μια βράδυνη έξοδο κοντά σου, αλλά πάντα εκεί σαν αδελφός/ή και στις χαρές και στις λύπες.
Αυτός που θα νοιαστεί αν σήμερα δεν είσαι καλά γιατί κατι δεν πήγε καλά στη ζωή σου και θα σε κάνει να νιώσεις πιο όμορφα και να σχηματίσει στο πρόσωπό σου το χαμόγελο.
Πάντοτε σε κάποιες συγκεκριμένες "φίλες" όπως τις αποκαλούσα έδινα κουράγιο και δύναμη και όποτε δεν ήταν καλά τις έκανα να χαμογελάνε και μου λέγανε πως της βοηθούσα πολύ. Τελειώσαμε το σχολείο και δια μαγείας χάθηκαν! Και να φανταστείτε μου λέγανε πως θαμαστε συνεχώς μαζί και δε θα χαθούμε!
Και σασ ρωτώ λοιπόν αυτή είναι φιλία?
Φιλία να πουλάς τον παιδικό σου φίλο, για κάποιον τρίτο?
Φιλία που "έκλεψες" τον άντρα της κολλητής σου?
Φιλία να ζητάς και ποτέ να μην προσφέρεις?
Φιλία να αναζητάς την βοήθεια του και μώλις στην δώσει να τον ξεχνάς και όταν τον χρειάζεσαι πάλι να πηγαίνει λέγοντας?
Φιλία ήταν αυτό που ένιωσε η μητέρα μου για την παιδική της φίλη! Φιλία που κράτησε 25 χρόνια και ήταν η μια κοντά στην άλλη κάθε στιγμή σε κάθε γιορτασμό σε κάθε πόνο, που ένιωθαν σαν πραγματικές αδερφές. Φιλία που έσβησε με το θάνατο της "θείας" μου και μετά απο 8 χρόνια τίποτα να μην αλλάζει, μόνο που το κενό μεγαλώνει και ο πόνος μαζί.
Λοιπόν, εγώ αυτό πιστεύω. Δεν υπάρχουν φιλίες πια. Τώρα άλλοι παράγοντες την εκτοπίζουν. ΚΑι αν υπάρχουν είναι τόσο λίγες όσο και οι πιθανότητες να βρείς νερό σε μια έρημο.
_____________________________________________________________
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΣΕ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΟ ΧΩΡΟ
11/8/2008
_____________________________________________________________
Βέβαια κι η φιλία ανάμεσα στους ανθρώπους είναι μια έκφανση των κοινωνικών σχέσεων οι οποίες επίσης είναι κάπως προβληματικές σε μεγάλο βαθμό.
Ως πιθανές αιτίες για αυτό μπορώ να εντοπίσω τον εγωισμό που διακατέχει τον άνθρωπο κι ο οποίος όσο αυξάνεται στο άτομο τον φορτώνει με περισσότερους και πιο "βαρείς" παραμορφωτικούς φακούς κι επηρεάζει τον τρόπο που βιώνει αλλά και κατανοεί τα πράγματα και τους συνανθρώπους γύρω του.
Ζητάει να ικανοποιηθεί κάποια ανάγκη του από την συναναστροφή του με κάποιον άνθρωπο όπως το να αποκτήσει μεγαλύτερο κοινωνικό κύρος με αυτή του την επαφή, να ικανοποιήσει την ανάγκη του να μοιραστεί με κάποιον κάποιους προβληματισμούς του ή ανησυχίες του, να ακούσει έναν παρηγορητικό λόγο, να έχει παρέα ώστε το Σαββατόβραδο να μη μείνει μέσα κλπ.
Τα πιο πολλά δηλαδή έχουν με την άμεση ή έμμεση ικανοποίηση του "εγώ", της προσωπικότητας μας κι ίσως μιας ενδόμυχης επιθυμίας μας να διατηρούμε μια όμορφη εικόνα απέναντι στους άλλους.
Κατά την γνώμη μου όμως δεν θα πρέπει να είναι αυτή η βάση μιας φιλίας διότι αν είναι τότε μάλλον θα διαρκέσει λίγο.
Για να είναι ουσιαστική θα πρέπει να είμαστε και σε θέση να προσφέρουμε σ' αυτόν τον άνθρωπο κι όχι μόνο να πάρουμε απ' αυτόν.
Να μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι κι εμείς κι αυτός ο άνθρωπος στην ουσία έχουμε κάτι κοινό που μας ενώνει κι ότι δεν είμαστε διαφορετικοί.
Κάτι άλλο που θεωρώ πολύ σημαντικό για τις ανθρώπινες σχέσεις και για την θετική έκβαση τους είναι το κατά πόσο γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας.
Έχουμε ψάξει να βρούμε τις διάφορες όψεις του, τις διάφορες επιθυμίες, φοβίες, εμμονές, συναισθηματικές καταστάσεις που βιώνει;
Ή μήπως μας είναι στην ουσία ένας ξένος;
Διότι αν δεν έχει γίνει κάποια προσπάθεια στην γνωριμία μας μαζί του, πως θα είμαστε σε θέση να κρατήσουμε δυνατή και γερή μια φιλία και πολύ περισσότερο να κατανοήσουμε τον φίλο μας ή να μας κατανοήσει αυτός; 
In anticipation of my resurrection...
ενα Θησαυρο".
Θεωρω Την Φιλια Ιερη.Τον Φιλο ομως πρεπει να κανουμε πολλα για να
Τον κερδισουμε.Ο Χρηστος Γιανναρας χρησιμοποιει τον ορο
"Αλληλοπεριχωριση" και αν τον ερμηνευω σωστα,σημαινει οτι χωρις να
αλλοιωθει η προσωπικοτητα του καθενος,παραχωρουμε χωρο ο ενας στον
αλλο στην προσπαθεια να κατανοησουμε ο ενας τον αλλο.Ετσι μπορουμε
σιγα-σιγα ν'αναπτυξουμε τελικα μια σχεση Αγαπης.
Aρχικά Θα συμφωνουσα με τον Tσομπανη, στο οτι η φιλία είναι κατι ιερό.
Και για υτόν τον λόγο ένα πολύ βασικό χαρακτηριστικό της είναι ο σεβασμός. Κατα δεύτερο νομίζω οτι η φιλία πρέπει να έχει κοινό ηθικό υπόβαθρο.
Ισως μια ερώτηση λίγο πιο ειδική είναι πότε εμεις θεωρούμε οτι είμαστε φιλοι με κάποιον και πότε ο άλλος είναι φίλος με μας. Και αυτό εχει να κάνει αρχικά με τις ανοχές μας και τις ανοχές του, τις προσδοκίες μας και προσδοκίες του.
Σίγουρα δεν προκειται για μια εφημερη σκηνική παρουσία μιας βραδιάς.Χωρις αυτό να σημαίνει οτι θα είναι διπλα σου σε καθε δυσκολή στιγμή. Μπορεί να είναι κάπου μακρία αλλα μόνο και με την σκέψη της υπαρξής του/της να είναι θετική πηγή ενέργειας.
Τουλαχιστον όπως το καταλαβαίνω δεν είναι δεκανίκι, δεν είναι μόνο ανακουφιση, δεν είναι μόνο βάρος, δεν είναι μόνο απουσία, δεν είναι μόνο παρουσία, δεν σε αφίνει να εξουθενωθείς δίνοντας και βοηθώντας.
Αυτά τα δεν μου τεριάζουν καπως καλύτερα...
Και κάτι ακόμα...
Ο φίλος μπορεί να κλάψει δίπλα σου... κάποιος που θα κλάψει δεν είναι απαρέτητα φίλος σου.
Ο φίλος θα νιαστεί αν είσαι καλά σημερα... Αυτός που θα νιαστεί για το αν είσαι καλά δεν είναι απαρέτητα φίλος
filika
trovafdouros
oi kaloi filoi kanoun kalous logariasmous
Ειχα και εχω μια φιλη απο το νηπιαγωγειο.Μεγαλωσαμε μαζι,εκεινη παντρευτηκε,εκανε 2 πανεμορφα μωρα,εγω ακομη προσπαθω να τακτοποιησω την ζωη μου,αλλαξα περιοχη,αλλα η φιλια μας παραμενει το ιδιο δυνατη εδω και πολλα πολλα χρονια.
Απο εκει και περα δεν ασχολουμε με την λεξη αυτη,διοτι παυει να εχει ιδιοτητα αυτη την εποχη.
Προτιμω να εχω την οικογενεια μου,τον αδελφο μου και να τα συζηταω λοα μαζι του,η να μπαινω στο forum και να μιλαω μαζι σας.
Ολοι οι υπολοιποι,ειναι γνωστοι,και κατι λιγοτερο,γιατι με την συμπεριφορα τους αυτο δειχνουν.
Αν δεν τους τηλ.δεν τηλ ουτε και οι ιδιοι.Μπαινει βλεπεις και ο εγωισμος.Ενω με την οικογενεια σου ακομη και ενα μηνα να κανεις να επικοινωνησεις μαζι τους,δεν σε ξεγραφουν,το ιδιο και η φιλη μου η Γιαννα.
Φιλεναδα,σου ευχομαι παντα χαρα και ευτυχια
Στην ζωή μας ενδέχεται να θεωρούμε πως έχουμε αρκετούς φίλους αλλά με πολύ λίγους θα νιώθουμε ότι μας συνδέει κάτι ξεχωριστό, κάτι το οποίο ίσως να μη μπορούμε να το βιώσουμε με κάποιους άλλους ανθρώπους.
Αυτό από τη μια είναι κάτι το θετικό όμως μπορεί να γίνει κι η αιτία να μας αποτρέψει από το να κάνουμε νέες φιλίες.
Μήπως η φιλία σου με την κοπέλα που γνωρίζεις από το νηπιαγωγείο κι η οποία είναι πολύ δυνατή σε έχει οδηγήσει στο να έχεις ανεβάσει πολύ υψηλά τον πήχη της φιλίας;
Μήπως αν έχεις υπομονή κι επιμονή με τους ανθρώπους με τον καιρό αρχίσεις να αναπτύσσεις και κάποιες άλλες φιλίες; 
In anticipation of my resurrection...
Ειναι πως δεν υπαρχουν κοινα.Πας για ενα καφε και αρχιζουν...Κριτικη στο πως ντυνεσαι,πως βαφεσαι,και μετα μιλανε για γκομενακια.
Ε,δεν θα παρω.Τα εχω καλα με τον εαυτο μου,και προσπαθουν αθελα να με φερουν στα μετρα τους.
Υστερα,δεν μου αρεσουν οι βιτρινες.Μου αρεσει η μουσικη τα βιβλια..
την φιλιατην ειδα και στα καλα και στα κακα.
Οταν απο την χημειοθεραπεια ειχα χασει τα μαλλια μου,σχεδον,εκαναν κριτικη αισθητικης.Πριν που τα ειχα μακρια και μαυρα,παλι ειχα κρτικη αισθητικης.
Δεν ξερω αν ειναι η αστικη νοοτροπια αυτη,η αν οι ανθρωποι εχουν χασει την ουσια της φιλιας,της επικοινωνιας,και γενικα της ζωης τους.
Σε φασεις εκνευρισμου,αναρωτιεμαι,μηπως πρεπει ο Θεος να μας ξεκανει σιγα σιγα;
Αρχιζω και βαριεμαι..Μεσα στην απογοητευση μου
Το ξερεις πως οταν πηγαινα δημοτικο και δεν ειχα χαρτζιλικι,μου εδιναν το μισο τους κολατσιο;δεν το ξεχναω με τιποτα!
Εμενα με εδιωξαν απο την δουλεια οι φιλες εργοδοτριες οταν αρρωστησα,και τους ειχα δανεισει και 5000 για να γινει η μια απο αυτες καλα.Αυτα με αναγουλιαζουν.Και δεν το εκανα για καμια υστεροφημια,αλλα επειδη νοιαστηκα.Δεν εκαναν το ιδιο και εξαλλου δεν το περιμενα..Αλλα..δεν ειναι να βριζεις και να καταριεσαι την ανθρωπινη φυση;
Όμως δεν χρειάζεται να χάσεις την ελπίδα σου, να απογοητευτείς και να μην κάνεις νέες προσπάθειες.
Αν μη τι άλλω, η φιλία είναι κάτι τόσο πολύτιμο που αξίζει και να ταλαιπωρηθούμε λίγο για να το βρούμε, σωστά;
Εντελώς φιλικά, θα σε συμβούλευα να αφεθείς ελεύθερη στην πιθανότητα να δημιουργήσεις νέες φιλίες, πίστεψε το κι είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι κοντά στο μέρος που ζεις οι οποίοι θα έχουν κοινά σημεία με εσένα και θα μπορέσουν να σας ενώσουν πιο βαθιά πράγματα.
In anticipation of my resurrection...
Ισως μου παρει λιγο καιρο,διοτι την πατησα εδω στην Αθηνα.
Παντως δεν βιαζομαι,καλα ειμαι και με σας.Μαθαινω πιο πολλα για τη ανθρωπινη φυση,την ψυχη,και βρηκα πως υπαρχουν ατομα εδω στο forum που εχουν τα ιδια ονειρα,ελπιδες και αποψεις,ακομη και ακουσματα με μενα.
Και ειναι πραγματικα πολυ ομορφο αυτο.
Ακομη και πισω απο την οθονη του υπολογιστη μου,"συναντησα"ψυχες καλυτερες απο μερικες "εκει εξω".
Καποια μερα,θα βρω κι εγω τους φιλους μου,και φυσικα,ναι,θα κανω υπομονη..Ειναι μια σπανια αρετη και την εχω
Είναι πολύ ευχάριστο να συνειδητοποιείς ότι ακόμη και σε μια διαδικτυακή κοινότητα συζητήσεων μπορείς να βρεις ανθρώπους που νιώθεις ότι μοιράζονται τις ίδιες ή κοινές ανησυχίες με σένα, ότι έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα και τους ενδιαφέρει - μεταξύ άλλων - η αναζήτηση, η έρευνα, η προσπάθεια θέασης των πραγμάτων μέσα από ένα πρίσμα που αποκαλύπτει σιγά - σιγά λίγο από το βάθος των πραγμάτων.
Κι αυτό σε κάνει να νιώθεις ένα δέσιμο με τους ανθρώπους αυτούς αλλά κι ότι το ταξίδι μας προς την αναζήτηση ίσως να μην είναι τόσο μοναχικό όσο μπορεί να μας φαινόταν στην αρχή.
Χαίρομαι που το ένιωσες κι εσύ αυτό.
In anticipation of my resurrection...
ξερω σιγουρα οτι οι αντρες κρατουν πολυ καλυτερα τις φιλιες τους απο οτι οι γυναικες.
επισης ξερω οτι θα ειναι καποιος πολυ τυχερος αν εχει 1-2 το πολυ καλους φιλους.
Καποιος που λεει οτι εχει παραπανω, απλα δεν τον πιστευω. για μενα ειναι αδυνατον να υπαρχουν περισσοτεροι, αληθινοι φιλοι.
η αληθεια ειναι οτι η φιλια τις περισσοτερες φορες υπαρχει οσο "βολευει"
μας αρεσει η παρεα καποιου, περναμε καλα, μας εξυπηρετει για τους χ λογους, παιρνουμε πραγματα απο αυτη αλλα ξαφνικα τη χανουμε.
γιατι?
γιατι πολυ απλα η μια πλευρα εχει παψει να παιρνει, ή ξεβολευτικε ή πολυ απλα βολευτικε καπου αλλου καλυτερα.
κακως λοιπον το ειχαμε βαφτισει ολο αυτο φιλια απο την αρχη.
ειναι ακριβως το ιδιο πραγμα με την αγαπη και τον ερωτα
ο ερωτας και ο ενθουσιασμος μια φιλιας στην αρχη ειναι πολυ δυνατα.
ομως αυτο που μενει (αν μεινει) ειναι η αγαπη και η αληθινη φιλια.
βολευομαστε ομως και εμεις, και απο την λαχταρα μας να εχουμε φιλους, τους βαφτιζουμε φιλους λανθασμενα. και οταν ποια μας περασει, ή του περασει του αλλου πληγωνομαστε.
Γιαυτο λοιπον να βασιζομαστε μονο στον εαυτο μας.Αλλωστε ειναι ο μονος που δεν μπορει να μας φυγει.
Θα συμφωνήσω με αυτά που γράφεις παρά σε αυτό που αναφέρεις στο τέλος,
quote:Να σου πω την αλήθεια, δεν είναι ότι και εγώ ο ίδιος τις περισσότερες φορές δεν προσπαθώ να είμαι αυτόνομος και να στηρίζομαι στις δυνάμεις μου. Αλλά με αυτόν τον τρόπο μήπως τελικά δεν αφήνουμε τους άλλους να μας πλησιάσουνε. Μήπως αυτή η απόσταση κρατάει την φιλία μακριά. Γιατί τελικά αν δεν υπάρχουν γεγονότα και καταστάσεις στα οποία υπάρχουν κοινές εμπειρίες αν δεν υπάρχουν προβλήματα τα οποία μοιραζόμαστε τότε εκ των πραγμάτων η φιλία φαντάζει κάτι το ακατόρθωτο. Σίγουρα υπάρχει ένα ρίσκο στο να φέρεις κάποιον πολύ κοντά σου, στο να κάνεις κάποιον κοινωνό στα προβλήματά σου. Μάλλον αξίζει το ρίσκο.
Γιαυτο λοιπον να βασιζομαστε μονο στον εαυτό μας. Άλλωστε ειναι ο μονος που δεν μπορει να μας φυγει.
Και στα σίγουρα μπορεί να μας ξεφύγει ο εαυτός μας και να χάσουμε τον έλεγχο και γενικώς να μην ξέρουμε που παν' τα τέσσερα. Εκεί θα ευχόμασταν να είχαμε ένα φίλο.
filika
trovadouros
Εξαιρετικα ενδιαφερον το βρισκω το θεμα και θα προσπαθησω να συνεισφερω και εγω με τις αποψεις μου.
Αγαπητή GWGW
quote:
Γιαυτο λοιπον να βασιζομαστε μονο στον εαυτο μας.Αλλωστε ειναι ο μονος που δεν μπορει να μας φυγει.
Εγω και ο εαυτος μου ειμαστε παντα ετοιμοι για κουβεντα μεταξυ μας.Ποσο θα μπορουσε να βασταξει αυτο αν δεν ειμασταν φιλοι?
Ο φιλος ειναι παντα το τριτο προσωπο, ειναι το σωσσιβιο που συγκρατει τη συζητηση των αλλων δυο απο το να βουλιαξει στα βαθη.
Ο φιλος ειναι αυτος που θα σε κρατησει ψηλα.
Ο φιλος θα πρεπει να ειναι ειδικος στο να μαντευει και να απομενει σιωπηλος.
Ο φιλος πρεπει να ειναι ικανος να ξερει ποτε χρειαζεσαι βοηθεια.
Ο φιλος πρεπει να ειναι ικανος να αντεξει να δει την γυμνια σου.
Ο φιλος πρεπει να ειναι προθυμος να δωσει ενα πολεμο για χαρη σου.
Ο φιλος πρεπει να ειναι αυτος που θα σε απελευθερωσει απο τις αλυσιδες της σκλαβιας σου.
Ο φιλος πρεπει να ειναι ετοιμος ακομα να γινει και εχθρος σου.
Εχω πληγωθει πολυ απο φιλιες που ειχα, και τωρα καταλαβαινω οτι ειχα οτι μου αξιζε.Υπηρχε συντροφικοτητα μακαρι να υπηρχε και φιλια.Ο φοβος να σταθω γυμνη μπροστα στους φιλους μου, να τους δειξω τον εαυτο μου οπως ειναι, οριοθετουσε και τη αποσταση μεταξυ μας.Η φτωχεια και η τσιγγουνια της ψυχης μου με καθιστουσαν ανικανη για φιλια.
Τωρα ειμαι πιο γεναια με τις φιλιες μου.Προσπαθω να συμφιλιωθω με τον εαυτο μου ανακαλυπτοντας τον και στη συνεχεια αποκαλυπτω κομματια του στους φιλους μου.
Ε.Τ
quote:
Ο φοβος να σταθω γυμνη μπροστα στους φιλους μου, να τους δειξω τον εαυτο μου οπως ειναι, οριοθετουσε και τη αποσταση μεταξυ μας.Η φτωχεια και η τσιγγουνια της ψυχης μου με καθιστουσαν ανικανη για φιλια.
Τωρα ειμαι πιο γεναια με τις φιλιες μου.Προσπαθω να συμφιλιωθω με τον εαυτο μου ανακαλυπτοντας τον και στη συνεχεια αποκαλυπτω κομματια του στους φιλους μου
Το να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου και να συμφιλιώνεσαι με αυτόν είναι σίγουρα πολύ θετικό.
Αν θες μπορείς να διευκρινίσεις όταν λες 'αποκαλύπτω' εννοείς κομμάτια της σκέψης σου ψυχισμού σου, νοοτροπίας σου...
Και όταν αναφέρεις να σταθείς γυμνή μπροστά στους φίλους σου εννοείς την καθαρή ιστορία της ζωής σου των αποφάσεων και πράξεών σου
filika trovadouros
Νομιζω οτι καταλαβες πολυ καλα τι ενοουσα αναφεροντας την λεξη γυμνια και αποκαλυψη του εαυτου μας απο τα σχολια σου.
Ολοι ξερουμε πως πρεπει να κρατουμε μυστικο τον εαυτο μας γιατι οποιος δεν ξερει να κρατει μυστικο τον εαυτο του ξυπνα τον θυμο στους αλλουςΕτσι στολιζομαστε οσο πιο ομορφα μπορουμε για τους φιλους μας γιατι τις περισσοτερες φορες δεν αντεχουν την γυμνια μας.
Η πιστη μας στους αλλους προδινει το οτι θα επιθυμουσαμε να πιστευαμε στον ιδιο τον εαυτο μας.Η μεγαλη μας επιθυμια για ενα φιλο ειναι ο προδοτης μας.
Ε.Τ
Η μεγαλη μας επιθυμια για ενα φιλο ειναι ο προδοτης μας.
Πιο μεγαλη αληθεια δεν θα μπορουσε να ειναι.Συμφωνω
quote:
Ολοι ξερουμε πως πρεπει να κρατουμε μυστικο τον εαυτο μας γιατι οποιος δεν ξερει να κρατει μυστικο τον εαυτο του ξυπνα τον θυμο στους αλλουςΕτσι στολιζομαστε οσο πιο ομορφα μπορουμε για τους φιλους μας γιατι τις περισσοτερες φορες δεν αντεχουν την γυμνια μας.
Φίλη ΤΑΡΑΣΟΥ, αυτό που λες είναι απόλυτα σωστό κατά την γνώμη μου.
Για να θέλουμε να κρατάμε μυστικό τον εαυτό μας, σημαίνει ότι τον έχουμε γνωρίσει καλά κι έχουμε αναγνωρίσει τις διάφορες όψεις του.
Συμβαίνει άραγε αυτό ή κι εμείς οι ίδιοι έχουμε μια πολύ θολή κι ασαφή εικόνα μας;
Προβάλλουμε μια εικόνα, δίνουμε τόσο μεγάλη έμφαση σ' αυτήν και την στολίζουμε διαρκώς με κοσμήματα ώστε να φαίνεται ωραία και να είναι αρεστή στους γύρω μας.
Προγραμματίζουμε τόσες πολλές δράσεις μας με γνώμονα αυτή την διατήρηση της εικόνας μας, προσκολλώμαστε σ' αυτήν και στο τέλος νιώθουμε ότι έχουμε γίνει ένα μ' αυτήν την εικόνα που δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε ότι είναι ένα κατασκεύασμα.
Κι η επιθυμία μας για την διατήρηση της μας επιφέρει άγχος αλλά και φόβο μήπως καταρριφθεί και νιώσουμε "γυμνοί".
Οπότε πως να στηριχθεί μια φιλία μεταξύ δύο ανθρώπων όταν στηρίζεται ανάμεσα σε "κατασκευάσματα" κι όχι σε κάτι πιο ουσιαστικό και πραγματικό;
In anticipation of my resurrection...