- the lord of the rings - - Κινηματογράφος -
Χαίρομαι που με προσφωνείτε έτσι, θα σας περιμένω of course.
Μόνο εάν έχετε την καλωσύνη μην μου φέρετε σοκολατίνα, προτιμώ ένα cheese cake από την ΑΛΕΑ, εάν δεν σας κάνει κόπο.
Και μιά ακόμα παράκληση, στείλτε μου ένα μήνυμα όταν θα φτάσετε να έρθω να παραλάβω το δώρο μου, έχω και εγώ κάτι για σας. Ξέρετε εκεί που θέλετε να έρθετε δεν έχουμε χρόνο να ασχολούμαστε με τέτοια, οπότε οι αβροφροσύνες θα προτιμούσα να πραγματοποιηθούν την προηγουμένη.
Τα γλυκά ευπρόσδεκτα, τι να γευτείς όμως Πυραμίδα από τις σελίδες ενός ημερολογίου; Μνήμες; Μπορεί...
Ειρήνη,
Ελευθερία
Αγάπη
Αιωνιότητα.
Τα ημερολόγια έχουν σελίδες που αναζητούν λέξεις...
Φράσεις...
Νοήματα...
Φωνές...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Δευτέρα, 24 του Οκτώβρη 2005, Πάτρα
Καλησπέρα σαϊνια μου.
Και ενώ οι υποβρύχιες θαυματουργές και μαγικές δονήσεις των πυλώνων της ζεύξης Ρίου-Αντιρίου συνεχίζουν να δονούν τα συρματόσχοινα της αναξιότητάς μου, οι βράκες των αιθερικών πλασμάτων έρχονται να μου υπενθυμίσουν πως "όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος."
Η μεταστροφή μου & η αποστροφή μου, που συνέβει εντός των ημερών, διόλου δεν πρέπει να παρερμηνευτεί από όσους ανήκουν στο μετασεισμικό τεκτονικό στάτους κβο του απορέοντος ερωτισμού, μιας και χθες δέχτηκα ισχυρά σπελς μουσικολογικής και φιλολογικής χροιάς.
με σπελς και λικέρ φουντούκι κάθεται και κλαίει.
Λες να μας φτιάξει χυλοπίτες με μαντζούνια,
ή με την στολή των ξωτικών του να μας ντύσει?
Deva Parinito
the truth is OUTthere
ΕΛΕΟΣ ρε παιδιά.. Θα περάσει.............
Είναι και μαγικές οι άτιμες...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
Λυπάμαι που άνθρωποι αθώοι
μπλέκουν με τα σκατά και τη λάσπη.ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ, ΛΟΓΩ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
amalia
Αν οι αθώοι ανακατευτούν με τα προαναφερθέντα, πέρνουν ένα ωραίο μάθημα και δεν ανακατεύονται ξανά.
Ανακατεύονται μεταξύ τους.
Οδόστρωμα είναι και όλα τα παρασύρει κυρίως στην χώρα μας που μόλις βρέξει όλα διαλύονται.
Αυτά
quote:
Λυπάμαι και θέλω να κλείσω εγώ αυτό το ημερολόγιο της φρίκης και όχι του οδοστρώματος, λυπάμαι γιά ένα άτομο που αποδείχθηκε τελικά ο μεγαλύτερος αλήτης, και φυσικά εκμεταλλευτής σε όλα τα επίπεδα. Μιλώ γιά τον DEVA PARINITO που δυστυχώς κανείς δεν ξέρει ούτε το πραγματικό του όνομα ούτε φυσικά το τι έχει πράξει ούτε το ποιόν του.
Λυπάμαι που άνθρωποι αθώοιΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
Αφροδιτούλα μου θα συμφωνήσω απόλυτα με την nst, άστα να γλυστρίσουν πάνω σου και να χαθούν στο... οδόστρωμα
Να προσέχεις
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΦΙΛΙΑ.ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
Τετάρτη, 26 του Οκτώβρη 2005, Λόριεν...
Καλησπέρα κορμάρες μου & βοήθειά μου...
Έχω βάσιμες και ισχυρές ενδείξεις πως αν ο μακαρίτης ο Πάνου, διάβαζε τώρα τούτο το ημερολόγιο, θα μου έσφιγγε το χέρι.
Καταδέχομαι, αποδέχομαι & παραδέχομαι το σφάλμα μου σχετικά με την θεωρητική ακροβατολογία των καταχωρήσεών μου που αφορούσαν το σημείο G. Ναι, είναι αλήθεια. Υπάρχει, αλλά δεν είναι όπως το φαντάστηκα. Οι λεπτογραφικές περιγραφές των αντιφρονούντων, ομολογώ πως επηρρέασαν βαθύτατα την συλλογιστική μου. Εντάξει, ό,τι πέρασε, περνάει.
Πληρώνω ολημερίς κι ολονυχτίς την παρελθοντολογική επιμονή όσων εξέλαβαν την άρνηση ως απόρριψη. Προσωπικά, δεν έχω τίποτε να πω γι' αυτούς. Δεν είχα ποτέ, ούτε θα έχω κάποτε. Ας συνεχίσουν τον δρόμο τους, ας συνεχίσω κι εγώ τον δικό μου. Ας κάνουν ό,τι νομίζουν, και ας κάνω ό,τι νομίζω. Έχω δηλώσει πως δεν είμαι ηθικός. Έχω πει πως είμαι ο χειρότερος από όλους σας εδω μέσα. Έχω εκφράσει την πεποίθησή μου πως είμαι όπως οι βδέλλες που κάθονται και ορέγονται μόνο το κακό το αίμα. Έχω υποστηρίξει την θέση μου, πως κάθομαι στα πιο κακοτράχυλα μέρη, σαν τις μύγες. Είναι όλα τούτα γνωστά. Ας πρόσεχαν λοιπόν περισσότερο αυτοί που έβρισκαν κάποτε ενδιαφέρον στα λόγια μου και τώρα δεν το βρίσκουν. Ας είχαν τον νου τους. Διόλου δεν νοιάζομαι γι' αυτούς.
Μιας και ο φαντασιοπληκτισμός καλά κρατεί, βλέπετε πως τώρα πλέον τίποτε δεν μπορεί να με σταματήσει. Ναι, είναι αλήθεια. "Προσέχετε αυτό το άτομο, μπορεί να σας απελευθερώσει από την φορουμική αληθοφάνεια της βίρτουαλ αγαπησιάρικης δυναμικής σας". Όχι, δεν είναι αλήθεια. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Χα! Ρολάροντας δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα ψωνάρες μου, δεν επιτυγχάνεται το πεντακάθαρο του ιλίγγου μιας σπινθιρίζουσας ζωής που μας καλεί, προσκαλεί, προκαλεί & παρακαλεί να την νιώσουμε.
Τα δέοντα,
Deva Parinito
Υ. Γ "Νταν! Μέσα θα πέσω / όσο κι αν πονέσω"
Edited by - praying__fairy on 26/10/2005 19:02:46
Ευχαριστώ.Απόρησα .
..ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Ας λέμε ευχαριστώ κάθε μέρα.
Όλα πάνε καλά, την καλημέρα μου σε όλους από μιά ηλιόλουστη Αθήνα.
Ειδαμε τον deva να γράφει με τους κωδικούς της Αφροδίτης...
Ωραία..
Ολοι διαβάσαμε επίσης και το post της Αφροδίτης
Ωραία..
Λέει η Αφοδίτη οτι ο deva εχει τους κωδικούς της.. και γράφει με αυτούς.. και αυτό είναι κάτι που το διαπιστώνουμε...
Εγώ προσωπικά .. δεν καταλαβαίνω πότε γράφει ο deva και πότε γράφει η Αφροδίτη.. εχω... χάσει το μπούσουλα...
Η απορία μου ομως είναι η εξής...
Αφού η Αφροδίτη εχει τους κωδικούς της ακόμα... (και τους έχει ακόμα γιατί έγραψε με αυτούς) γιατί ομως δεν μπήκε εδώ και τόσο καιρό... στο προφίλ της και να αλλάξει το password ωστε να μην μπορεί να μπεί ο deva 
εεεππ.. τώρα μου ήρθε και αυτό.. γιατί ο deva δεν αλλαξε και αυτός το password για να μην μπορέσει να μπεί η Αφροδίτη .. και να πεί .. αυτά που είπε...
ΚΑΙ 
γιατί η Αφροδίτη δεν μερίμνησε τουλάχιστον να αλλάξει και το password των email της...
Edited by - allzzaro on 27/10/2005 19:30:38
Ακολουθεί μηνυματάκι από την Αφροδίτη.
-Σύνηθες φαινόμενο τελευταία-. Ας μου επιτραπεί.
Αμαλία με συγχωρείς. Σέβομαι την απενεργοποίηση και θα επανέλθω δριμύτατη μετά από μία εβδομάδα, αλλά χρωστάω δυό τρία λογάκια τρυφερά σε 159 άτομα. Ναι τόσα μου έγραψαν, -απίστευτο-, και 14 πλάσματα φίλοι φίλες ψυχής που τηλεφώνησαν γιά να με νοιαστούν. Θα μου πεις σε καιρούς προδοσίας υπάρχουν και φίλοι; Σαφώς και εκτός φόρουμ το ζω, αλλά εντός. Απόρησα και συγκινήθηκα. ΄Οταν σε προδίδουν οι δικοί σου παύεις να εμπιστεύεσαι, αλλά να υπάρχουν άνθρωποι ακόμα...
Εγώ έλαβα από τον ΠΥΘΑΓΟΡΑ -ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΟΙ ΣΚΟΡΠΙΟΙ- τον κωδικό του τον ευχαριστώ, θα τον χρησιμοποιήσω τώρα και την επόμενη εβδομάδα θα εισέλθω κανονικά.
Ευχαριστώ τα 11 άτομα που μου έδωσαν τους κωδικούς τους χρησιμοποιώ μόνο του φίλου ΠΥΘΑΓΟΡΑ, και ιδιαίτερα ευχαριστώ τον PIXELDREAM τον πιστό αγαπημένο μου φίλο που είχε προσφέρει τον δικό του κωδικό.
Πάρνηθα.
Δεν ήμουν μόνη μέσα σε εκατοντάδες δέντρα, έβλεπα
τον άξονα του ουρανού
να διαθλάται έτοιμος να πυρπολήσει
τους παραμυθένιους πρίγκηπες του σύμπαντος κόσμου.
΄Ησουν μαζί μου φίλε της ψυχής, σ΄ένα τόπο πύρινων πνευμάτων λουσμένο στο πορφυρό που ΄σταζε το μπλε της θάλασσας αυτή η θάλασσα της ψυχής, στο βάθος αυτού του χρώματος που τα φωνήεντα του έμοιαζαν με κραυγές.
Σ΄ευχαριστώ που με προστατεύεις ακόμα. Μετά τόσα λάθη.
Ευχαριστώ τους πάντες.ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΥΠΟΜΟΝΗ, ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ,ΤΟ ΛΙΛΙΘΑΚΙ ΜΟΥ, Τον ΔΗΜΗΤΡΗ με την ευγένειά του, την NADA ΜΕ ΤΗ ΓΛΑΦΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΑΤΗ ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ,
ΤΗΝ MILKO ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ, ΤΗΝ ΟΣΤΡΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΤΟΝ DIDORIUM ΤΟΝ AMPERE ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΛΛΑΜΕ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΜΑΣΤΕ
ΤΟΝ STADYO ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ MATMAT ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ, ΤΗΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΤΗΝ ΝΕΜΕΣΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΤΗΝ NST ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΟΥ, ΤΟΝ ΑDMIN ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ, ΤΟΝ JONNY ΟΥΡΣΙ, ΤΗΝ ΑΤΜΑ
ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΜΕ ΚΛΕΙΣΕΙ ΜΕΣΑ ΟΤΑΝ ΜΕ ΕΒΛΕΠΕ, το θετικότερο άτομο του κόσμου, άτμα φορώ το δαχτυλίδι προστατεύομαι, ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΗΣ ευχαριστώ, ΤΗΝ ΚΑΡΜΑ ΤΟΝ ΑΣΤΡΟΨΥΧΗ ΤΟΝ ΡΙΖΙΤΗ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΝ ΛΕΒΕΝΤΗ, ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ PIXELDREAM. OΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΙΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ... Φυσικά ο χιλιολατρεμένος ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. ΑΔΕΛΦΟΣ. Και άπειρους άλλους.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ GALANDRIEL ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΟΔΥΝΗΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ...
ΚΑΠΟΤΕ ΦΙΛΗ ΕΙΠΕΣ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΑΘΩΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ -ΘΥΜΑΣΑΙ- ΣΤΙΣ ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ. ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΟ ΕΞΗΣ:
Το περιστέρι ή ο αητός;
΄Οντως είμαι. ΄Η ήμουν...
Ανέβηκε απ΄την κρύπτη του
στον ουρανό
ο θεός των πτηνών αστέρι πλασμένο
απ΄την πνοή του ήλιου.
Αυτός ο θεός φτερωτό άλογο
του θέρους
καλπάζει έξω από τις πόλεις.
Με την όραση των αέναων και τις
φτερούγες πινέλα θεόρατα ζωγραφίζει τους μάντεις
στ΄ακρογιάλια εκστασιαζόμενοι να στρέφουν τους βολβούς
των ματιών στο σύθαμπο και να χαράξουν ξανά τους χρησμούς της μέρας.
Ευχαριστώ καλή μου αλλά το περιστέρι είναι αητός... Πλέον.
Να είσαι καλά. ΄Οπως είμαι κι εγώ, μ΄ένα πιστό αληθινό χέρι προστασίας και φροντίδας πλάι μου. ΄Ενα αντρίκιο χέρι...
Τέλος στον σύντροφό μου, που με αγαπά κατά τα φαινόμενα και με νοιάζεται, τον πρώην σύντροφο φυσικά d., αφιερώνω ένα ωραιότατο ποιήμα περί φόβου, μιάς και χθες αργά το βράδυ μου έστειλε ένα μήνημα να μην φοβάμαι.
ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ. Ο.Κ.
Μα δε φοβάμαι πιά.
Φόβος...
Τη μέρα εκείνη
θα σμίξουν σε ένα σώμα
κι η θεική κρίση γιά να αντιταχθεί
στη δύναμή τους
θα τραβήξει απ΄τ΄άπειρο
το λίθο που αιώνες
σφράγιζε
την ελευθερία
ζώντων και νεκρών
Εκείνο το σύμβολο της αθανασίας
που πρόλαβαν κι έκρυψαν οι φόβοι
την επομένη κιόλας μέρα
αυτής που χάραξε
ως ημέρα του Ανθρώπου.
Του αληθινού.
Του ενός.
Μιά χάρη από όλους. Κάθε βραδάκι μέχρι να επανέλθω ένα μικρό τρυφερό στίχο. MAT MAT ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙΣ. Αρχηγός είσαι επί του παρόντος. ΑΦΗΣΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ ΣΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΘΕΜΑ ΝΑ ΕΧΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΟΣΟ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΤΟΣ ΦΟΡΟΥΜ ΝΑ ΑΠΟΓΕΙΩΝΟΜΑΙ. ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΣΩ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΟΥ ΣΤΑΘΗΚΑΝ.
Γιά δες πόσο σε αγαπούν οι άνθρωποι... Γιά δες.
Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ήρωα PIXELDREAM. ΄Ενας αληθινός φίλος που μήνες τώρα μου δείχνει τον σωστό δρόμο.
Δεν υπάρχουν μόνο τα μυρμήγκια. ΄Ετσι μου τόνιζε κάθε που ήμουν στις μαύρες μου. Υπάρχουν και οι δράκοι. Δυνατοί εκρηκτικοί επιθετικοί. Προσπάθησε να με κάνει δράκο. Δεν νομίζω πως τα κατάφερε. Θέλει χρόνο κι άλλο και απίστευτο θάρρος. Παραμένω αητός. Το περιστέρι χάθηκε... Πετάω που και που, πληγώνω τα φτερά και ξαναγεννιέμαι. Δείχνοντάς μου τον κόσμο από ψηλά μου απέδειξε πως η ζωή είναι φως. Μόνο φως. Πως η πομπή προχωράει οι φλόγες γύρω από τα πρόσωπα πλέκουν άλλους μύθους πίστης και όχι προδοσίας μίσους διπροσωπίας και ψεμάτων. Το φως κρύβει μιά γιά πάντα τους πλαστούς πόθους.Τα κεριά αναδύονται βρίσκουν μιά θέση στην αφή κουρνιάζουν στα κηροπήγια των χεριών. PIXELDREAM ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΟΧΗ ΣΟΥ. ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ...
Η γραμμή της ζωής συνεχίζει PIXELDREAM.
Να μακραίνει και να κατακλύζει μ΄ερωτηματικά το επίπεδο του ουρανού. Μυσταγωγία.
Εαρινού σονέτου. Σε νυχτωδίες μαγικές.
Δρασκελίζω τους εύπλαστους κίονες που υποβαστάζουν το σύμπαν.
ΖΩ...
Πυθαγόρα είσαι άψογος.Τις ευχαριστίες μου. Ευχαριστώ γιά τον κωδικό.
Υπερευχαριστώ τα παιδιά που μου έδωσαν τους κωδικούς γιά να εισέλθω.
Αρκεί του Πυθαγόρα. Τον νοιώθω φίλο αληθινό. Θυμάσαι την τούμπα που έφαγες; Μας κατατρόμαξες φιλαράκι. Αμαλία συγνώμη, σε εκτιμώ πολύ, αφήνω ένα στίχο μόνο και σε μία εβδομάδα θα επανέλθω.
Αυτά από την Αφροδίτη.
Τέλος ευχαριστώ τον Πέτρο, και τον φίλο Μάνο. Τον μεγάλο ποιητή...
΄Οσους ξέχασα τους έχω εντός μου...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Με την σύμφωνη γνώμη του στοιχειακού αρχαγγέλου για το κόπυραϊτ έχω να δηλώσω το εξής...
είμαι σε οίστρο... η φτώχια της άτονης πλέον δημοτικής γλώσσας δεν μου επιτρέπει να το διευκρινήσω περισσότερο αλλά κι αυτός ένας καθρέφτης είναι τελικά... θα καθρεφτιστούν δεόντως οι προθέσεις...
επί του θέματος τώρα...(οι ερωτήσεις είναι ρητορικές)
ρωτάς λοιπόν αγαπητέ ποιον? γιατί αυτόν δεν τον ξέρω, δεν τον γνωρίζω αλλά φαίνεται πως είμαστε πολλοί...
κρίνεις εξ'ιδίων τα αλλότρια? διπλές προθέσεις, όπως και διπλές αρνήσεις, δίνουν μία κατάφαση.... αυτήν του πεπρωμένου....
όποιος βιάζεται σκοντάφτει? που? στον κακοτράχαλο δρόμο των βιαστικών συμπερασμάτων, στην ημιμάθεια (χειρότερη της άγνοιας), κι ακόμα σε μάτια φυσικά και μη που θέλουν επειγόντως καθάρισμα...
ερώτημα έτερον μαθηματικής διαταραχής : αν ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος καλές προθέσεις, οι κακές που οδηγούν? (λύνεται με την μέθοδο των τριών... ή και τον νόμο των Τριών αν προτιμάτε)
ερώτημα μεταφυσικού -ισμού : το Κάρμα είναι μονόδρομος? επιτρέπεται η στάθμευση? κι αν ναι μέχρι τι ώρα?
την αγάπη μου
Galadriel
bitch and bites
Από Αφροδίτη.
Ευχαριστώ Pixeldream μου γιά τον κωδικό,
Αν το μοναδικό εργαλείο που έχεις είναι ένα σφυρί,
μην καταλήξεις να αντιμετωπίζεις τα πάντα σαν να ήταν καρφιά.
Ε, δεν πάμε να γκρεμίσουμε αυτούς που μας γκρέμισαν
πάμε να τους δείξουμε πως δεν πέσαμε...
-΄Ακουσαν, τι όμορφο, οι ποιητές των καιρών
τις μυστικές ροές των στιγμών.
Προμηθεικοί στίχοι αντήχησαν εντός σαν μυστικόπαθο ανάκρουσμα απόκοσμης συμφωνίας εαρινής άραγε;
Ο στοχασμός πάντα απλός απέριττος διαρθρώνει ξανά
τους εσωτερικούς κραδασμούς τις ανατάσεις
και τις πτώσεις -κατακόρυφες θαρρώ-
σκορπώντας ανεπανάληπτες μουσικές φράσεις.
Αόρατοι και ορατοί κόσμοι.
Χαμόγελα αινιγματικά.
Νέα αρχή,
Νυχτομαγεμένα λικνίσματα.
Μάθε να λυγίζεις.
Γιά δες εμένα.
Είναι προτιμότερο από το να τσακίζεσαι...
Και γλέντα το.
Η ζωή είναι ένα φαγοπότι.
Και πολλοί πεθαίνουν από την ψυχική πείνα.
Μην αγαπάς τα ψιθυρίσματα
κάνε κριτική στους παρόντες...
Και προχώρα. Φύγαμε.
΄Οπου θες...
Γιατί να λέμε βίαια τα νερά ενός ποταμού.
Κι όχι τις όχθες που τα περιορίζουν;
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Έχω βάσιμες και ισχυρές ενδείξεις πως το ημερολογιάκι μου έχει χάσει κάπου τον δρόμο του. Τι να πεις ? Έτσι και υπήρχαν διόδια σε κάθε καταχώρηση που γίνεται από τα διάφορα μέλη, το οδόστρωμα αφ' ενός θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση, αφ' ετέρου ο κάθε οδοιπόρος θα έπρεπε να ελαττώσει κομματάκι και την ταχύτητά του για να σταματήσει στο e-pass.
Ομολογώ πως συνέβησαν πολλά τον τελευταίο καιρό, παρ' ότι η φυσιολογία του χρονικού ειρμού & συρμού, δεν προδιέθετε εκτροχιασμούς. Δεν βαριέσαι ? Όλα για τους ανθρώπους είναι και είμαι απόλυτα έτοιμος, σαν από πάντα, να αναλάβω όσες ευθύνες μου αναλογούν και όσα ο χρόνος θα μου φορτώσει.
Αν επιχειρήσω τώρα να αναλωθώ, αναλύοντας την σημασιολογική δυναμική του "εν δυνάμει" timing, μάλλον θα καταλήξω γραφικός. Εν' τούτις, ήρθε η ώρα πλέον, να παραθέσω το δικό μου σχόλιο, για 'κείνο που σας έλεγα την 12 Σεπτεμβρίου από την Θεσσαλονίκη.
quote:
Γουστάρω πολύ εκείνη την διαφήμιση της πορτοκαλάδας. Ξέρετε, εκείνη με τον τύπο που λέει : «Μπαμ-Μπάτσα!»
Ο καθείς πλέον μπορεί ευλόγως να διαπιστώσει, πως το "Μπαμ-Μπάτσα" του τύπου της πορτοκαλάδας, διόλου δεν διαφέρει από το "Τοκ τοκ" του Τανούκι. Και τούτο γιατί, το εκπληκτικό ουσιώδες αποτύπωμα που αφήνει ο ήχος, τόσο ενός ξεγυρισμένου σκαμπιλιού όσο και του χτυπήματος μιας πόρτας, είναι εξίσου ίδιο και στις δύο περιπτώσεις. Τι "μπαμ" δηλ. τι "τοκ" ? Το ίδιο λέμε. Αν αυτό το τελευταίο συνδιαστεί με το αναπάντεχο του στιγμιαίου θαύματος, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο κατανοητά, ακόμη και για τους μπούφους μαθητές του Ιησού.
"Η καρδιά λεφτά δεν θέλει, για να πει το σ' αγαπώ" ψωνάρες μου, είτε το θέλετε, είτε όχι. Θέλει "Μπαμ-μπάτσα" & "τοκ τοκ" δηλ.
Έγινε, τα λέμε...
Deva Parinito
*Συνήθως αποφεύγω να χρησιμοποιώ ινδοπρεπείς λέξεις που δεν αντιλαμβάνεται η μπουρτζοβλαχιά. Εν' τούτις, χθες το βράδυ, μια καλή φίλη φρόντισε να μου την μάθει κι αυτή. Ας είναι καλά. Τι να πω ? Την ευχαριστώ...
Edited by - 3rdThief on 30/10/2005 18:04:23
Περί ΑΝΕΜΩΝ και ΥΔΑΤΩΝ Νο13!!!
το προηγουμενο θεμα, που για να λεμε την αληθεια, ειναι και σχετικα καινουριο
Edited by - PREDATOR on 24/02/2011 09:40:59
___________________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ (ΚΛΙΚΑΡΕ ΣΤΟΝ
ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΙΤΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΚΑΤΥΕΘΕIΑΝ):
Περί ΑΝΕΜΩΝ και ΥΔΑΤΩΝ Νο13!!!
24/02/2011
___________________________________________________________________